2026-01-28
Blog Page 2

Arabako ardogintzako hitzarmena berritzeko mahaia osatu da

Gaur, Urtarrilak 23, negoziazio berria martxan jarri da, LAB-ek gehiengoa duen sektorean.

Bilera honetan, aurreko hitzarmenak jasotzen zuen KPI berrikuspen klausula dela eta, %2ko igoera ere jaso dugu. LAB-ek gehiengoa duenetik, 2021eko hitzarmenetik alegia, soldatak %20 inguru igo dira azken bi hitzarmenetan. Aldi berean, salerosketa negoziazioarekin amaitu eta ez da eskubide bakar bat ere galdu. Kategoria batzuetan, Errioxako hitzarmenarekin alderatuta, oso parekatuta daude edota gainditu dira. Duela 10 urte, bi hitzarmenen arteko ezberdintasuna 10%ekoa zen soldatetan kategoria baxuenetan.

Arabako Ardogintzako hitzarmenak 1500 langile ingururi eragiten die. Sektorea orokorrean upategi txikiz dago osatuta, eta hori dela eta, berebiziko garrantzia du sektoreko hitzarmenak, upategi handi zein txikien erreferentziazko akordioa delako. Sindikatuok kapazak izan behar gara upategi hauetako langile guzti hauei eskaintza sindikal eraginkorra proposatzeko, eta beren eskubide zein lan baldintzak hobetzeko borroka markoak eskaintzeko. Enpresaz enpresako negoziaketetara mugatzeak bazterrean uzten du sektorearen gehiengoa, prekarietatera bultzatuz eta egoera betikotuz.

LAB-ek argi du sektorearen indarra langileon batasunean dagoela. Eta horrela, koherentziaz, erantzukizunez jokatuko dugu negoziazioan, beste sindikatuekiko eskuzabaltasunez. Baina hitzarmen ona lortzeko, beharrezkoa izango da langileon bultzada eta borrokarako prestutasuna Gure erronka sektorea aktibatzea da.

Hurrengo bileran, LABek azken hilabeteetan bere ordezkari, afiliatu eta militanteekin osatutako plataforma aurkeztuko dugu mahaian. 

Martxoak 3: langile memoria zaindu eta sindikalismo soziopolitikoari eusteko deia egin du LABek

Martxoaren 3aren urteurrenaren harira, egitarau oparoa antolatu du LABek, hitzordu nagusia martxoaren 3ko ekitaldi nazionala eta mobilizazioa izango dituena. Duela 50 urte nola, sindikalismoak egun ere Euskal Herrian aldaketa sozial eta politikoak eragiteko gaitasuna duela azpimarratu du Igor Arroyo koordinatzaile orokorrak. 

Gasteizko sarraskiaren 50. urtemuga da aurten. Urteurrenaren harira, egitarau propioa diseinatu du LAB sindikatuak, eta horren berri eman gaur Gasteizko Zaramaga auzoan Igor Arroyo koordinatzaileak, 1976ko gertakarien lekuko eta biktima izan ziren hainbat kiderekin eta haien ondorengo diren LABeko kide gazteagoekin batera, langile borrokaren testigantza eskualdatzen ari dela irudikatuz. Memoria landu eta etorkizunari begira konpromisoak berritzeko asmoz, M-3aren bueltan egitarau oparoa antolatu du LABek: erakusketa bat eta hainbat solasaldirekin batera, martxoaren 3an bertan jarriko du mugarri nagusia, ekitaldi nazionala egingo baitu Gasteizko Europa Biltzar Jauregian, duela 50 urte bezala, orain ere borroka sindikalaren beharra aldarrikatzeko. Egun horretan, gainera, urtero legez, beste sindikatuekin eta M3 Elkartearekin arratsaldez egin ohi den manifestazioan parte hartuko du sindikatuak. 

Arroyok langile memoria zaintzearen garrantzia azpimarratu du: “Esaten da historia garaileek idatzi ohi dutela. Bada, gure herriaren eraldaketa soziala eta askapen nazionala lortu nahi ditugunok erronka bikoitza dugu memoriaren eta kontakizunaren arloan. Alde batetik, Gerra Zibilaren osteko diktaduran odolez eta suz inposatutako historia eta, ondoren, trantsizio makillatuaren bidez hedatutako diskurtsoa deseraikitzea. Bestetik, gure herriaren eta langileriaren duintasunaren alde borrokatu zirenen bizipenak berreskuratzea, berreraikitzea eta balioestea. Gure oroimena galtzea geure kabuz bestelako etorkizun bat irudikatzeko aukera galtzea da, eta ez gaude prest horri uko egiteko”. 

Ildo horretan, duela bi urte ospatutako LABen 50. urteurrenetik abiatuta sortutako egitasmo baten berri eman du Arroyok: Zabaltzen Dokumentazio Zentroa. Sindikalisten belaunaldi berriei nahiz ikerlariei iraganeko borroken berri emateko tresna izango da. Era berean, martxoaren 3ko ekitaldi nazionalean Gasteizko sarraskiaren oroimenari eutsi dioten kideen lana aitortuko du LABek. Arroyoren arabera, “ekinaren ekinez, Martxoaren 3ko oroitzapenak aitortza instituzionala lortu du, baina urte luzez LABeko militanteek eutsi izan diote egia, justizia eta erreparazioaren aldarriari. Harro gaude gure kideek egindako lanaz”. 

Bestalde, lehengo eta oraingo borroka sindikalaren inguruko gogoeta egin du Arroyok: “Euskal langileria eta Euskal Herria bezala, euskal sindikalismoa ere nabarmen aldatu da 50 urte hauetan: industria erdigunean izatetik sektore guztietan antolatzera; sistemak langileen artean sortzen dituen arrakalei aurre egiteko, sindikalismo borrokalari feminista eta antiarrazista garatzera; enplegua vs. kapitala gatazkatik bizitza vs. kapitala gatazkara. Berrikuntza horiek guztiak beharrezkoak eta onuragarriak izan dira. Era berean, duela 50 urteko baloreei balioei eutsi egin die euskal sindikalismoak: klase kontzientzia, klase elkartasuna, borrokarako determinazioa. Eta, bereziki, euskal langileriak bizi duen zanpaketa nazionala, soziala eta patriarkala gainditzeko anbizioari eutsi dio”. 

Hala, Europako lurralde askotan sindikalismoa sisteman integratu den bitartean arren, Arroyok nabarmendu du Euskal Herrian badela aldaketa sozial eta politikoak eragin nahi dituen eta ditzakeen eta ahal dituen sindikalismoa. “Are eta gehiago, urte luzez LABek bakarrik defendatutako eredu sindikal soziopolitikoa hegemonikoa bilakatu da Hego Euskal Herrian eta indartzen ari da Ipar Euskal Herrian. Krisi anizkoitza bizi dugu, energia, ekosistema, zaintza edota eredu ekonomikoa zeharkatzen duena. Kapitalak autoritarismoaren bidea hartu du mundu mailan, baina Euskal Herrian badugu aukera eta beharra beste norabide batean aritzeko, bizitza erdigunean jarri eta, ondasuna, enplegua eta zaintza banatuz, trantsizio ekosozialaren alde eginez”.

Arroyok nabarmendu duenez, ondasunaren banaketaren aldarria zegoen 1976ko martxoaren 3an Gasteizen deitutako Greba Orokorraren muinean. Eta aldarri bera dago, halaber, martxoaren 17rako Hego Euskal Herri osoan deitutako Greba Orokorrean: “Martxoaren 17a mugarria izango da, bai estrategikoa den gutxieneko soldata propioa eskuratzeko, baita sindikalismo euskal sindikalismo eraldatzaileari bultzada emateko ere. Langileak desjabetu eta sindikalismoa desaktibatu nahi dituen patronalari eta alderdi sistemikoei tamainako erantzuna emango diegu”. 

Lanuzteak hasi dira Arabako esku-hartze sozialaren sektorean

Gaur, urtarrilak 21, ELA, LAB, CCOO eta ESK sindikatuek 3 orduko lanuzteak deitu ditugu Arabako esku-hartze sozialaren sektorean, 10:00etatik 13:00etara eta 16:00etatik 19:00etara.

Dagoeneko 11 hilabete pasa dira sektoreko IV. hitzarmenaren negoziazio-mahaia eratu zenetik, eta aurrerapenak oso urriak izan dira. Sektorean presentzia dugun 4 sindikatuok, sektoreko langileekin kontrastatu ondoren, soldatak eta lan-baldintzak sektore publikoko langileenekin parekatzea eskatu dugu.

Ordutik, AISA patronalak ez die aldarrikapenei erantzun, negoziazio osoan zehar planteamendu xantaiatsua eginez, bandazoz beteta eta gai gutxi batzuk bakarrik jorratzeko borondatearekin (soldatak eta plusak, lanaldia, segurtasuna eta osasuna, LGTBI+ pertsonen berdintasuna eta diskriminaziorik eza bultzatzeko neurriak, nahitaez landu beharrekoak direnak, eta gaixotasun egoeran daudenentzako osagarriaren aldaketa, baja luzeen estaldura okertzen duena).

Lau sindikatuok, langileen proposamenak jaso ondoren, hobekuntzak proposatu ditugu hitzarmenaren 28 puntutan, eta horietatik 10ek ez dute inolako kostu ekonomikorik. Patronalak 11 hilabetetan ez die erantzun kostu ekonomikorik ez duten 10 gai horiei, eta hori erabat onartezina da.

Horregatik, talde politiko guztiekin bilerak eta hainbat mobilizazio egin ondoren, sindikatuek lanuzteak eta grebak deitu ditugu. Gaur txanda bakoitzeko 3 orduko lanuztea egingo dira, eta negoziazio mahaiak, urtarrilaren 29an egingo den bileran aurrerapausorik ematen ez badu, otsailaren 4an eta 5ean bi greba egun egingo dira.

Lanuzteen eta mobilizazioen gaurko jardunaldia astelehen honetan Eusko Jaurlaritzan lortutako gutxieneko zerbitzuen akordio baten pean egiten ari da, sindikatuek sustatutako bilera batean. Aldundiak, hitzarmenaren aplikazioaren eraginpeko zerbitzu eta zentroen arduradun nagusiak, ez zuen bertaratzeko ardurarik izan, agerian uzten beraien arduragabekeria eta erabateko errespetu falta sektoreko langileei eta gizarte-zerbitzuetan artatutako pertsonei, zuzenean eragindakoek lanuzteen eta greben jardunaldiek, akordiorik ezean.

Gorka Urtaranek eta bere taldeak, beraz, ez dute akordioa errazten, ez dute haien erantzukizun publikoa hartu, eta ez dira arduratzen gatazka baten ondorioez, gatazka konpontzeko erabaki politikoak hartu behar direnean. Argi izan dezatela ez garela geldituko sektoreko langileek merezi duten hitzarmena lortu arte.

Arabako esku-hartzeko lan baldintzak hobetuz, ekiparazioa!!

Maderas de Llodio-ko Enpresa Batzordeak zuzendaritzak negoziazioa alde bakarrez ixtea salatu du

Maderas de Llodio-ko Enpresa Batzordeak salatzen du zuzendaritzak alde bakarrez itxi duela negoziatzeko eta Maderas de Llodion irekita dagoen gatazkari irtenbidea emateko aukera oro.

Bereziki larria da, enpresak egoera kritikoa dagoela transmititzen duen bitartean, mahai gainean jartzen duen proposamen bakarra enpleguaren suntsiketa handitzea eta negoziazioarekin jarraitzeari uko egitea izatea. Jarrera hori onartezina da, eta dagoeneko larria eta konplexua den lan-gatazka are gehiago okertzen du.

Enpresa Batzordeak guztiz onartezintzat jotzen du, halaber, enpresak aurretik landutako proposamenak itxitzat ematea eta abenduan batzordeak aurkeztutako azken proposamena besterik gabe baztertzea. Proposamen hori adostua izan zen eta langileek gehiengo zabal batez berretsi zuten, eta gatazkari benetako irtenbidea ematen zion. Jarrera honek negoziatzeko borondate faltaren erakusgarri argia da, eta edukirik gabe uzten du benetako eta fede oneko negoziazioari egiten zaion edozein erreferentzia.

Enpresari adierazi zaion bezala, gatazka konpontzeko bide bakarra negoziazioa eta akordio batera iristea da. Epaiketak ez du Maderas de Llodion dagoen egoera konponduko, eta negoziazioa alde bakarrez ixteak gatazka are gehiago larriagotzea besterik ez du ekarriko, enpresaren egungo testuinguruan nekez uler daitekeen zerbait.

Bestalde, etorkizunean jarduera berraktibatzeko aukera planteatzea konpromiso zehatzik, eperik eta bermerik gabe, ziurgabetasun guztia langileen gain uztea da, eta berriro ere enpresaren erantzukizunei ihes egitea.

Enpresa Batzordeak azpimarratzen du langileek, modu bateratuan eta gehiengoz, gatazkari irtenbidea emateko eta egonkortasun-egoera baterantz aurrera egiteko aukera ematen zuen proposamen bat berretsi zutela. Enpresak hasieratik badaki zein den egoera hau konpontzeko bidea; bide hori irekita jarraitzen du eta oraindik ere beraien esku dago.

Horregatik guztiagatik, Maderas de Llodio-ko Enpresa Batzordeak zuzendaritzari eskatzen dio bere jarrera zuzentzeko, negoziazioari seriotasunez eta erantzukizunez berriro ekiteko eta negoziatzen ari ziren baldintzetan proposamen bat aurkezteko.

Pilota zuen teilatuan dago.

GARNICA, IRTENBIDEA ORAIN!

Maderas de Llodio-ko Enpresa Batzordea

Iruñeko Udalak azpikontratatutako enpresetako lorezainek greba deitu dute datorren asterako

Iruñeko Udalak lorezaintza zerbitzurako azpikontratatutako OHL Ingesan, Eulen eta Tasubinsa enpresetako langileek greba eta mobilizazio astea hasiko dute urtarrilaren 26an, astelehena, lan hobekuntzak eskatzeko.

LAB, UGT, CCOO, ELA eta Solidari sindikatuek ofizialki erregistratu dute greba deialdia, langileek azken batzarrean aho batez babestutako erabakia. Besteak beste, lorategi publikoak, plazak eta txakurren guneak mantentzeko zerbitzuei eragingo die grebak.

Sindikatuek ohartarazi dutenez, “patronalak burugogor jokatuz gero”, mobilizazioen astea luzatu egin daiteke. Salaketa nagusia enpresen eta Udalaren beraren konpromisorik eza da: lehenik eta behin, sektoreko hitzarmen bat sortzea legitimatzeko patronal gisa eratzeari uko egiteagatik; eta bigarrenik, lan-baldintzak udal-langileekin parekatzea ez babesteagatik.

Sindikatuek eta langileek konpromisoa eskatu dute aurrera egiteko eta datozen lau urteetarako akordio batera iristeko. “Udal-lizitazio berria argitaratu aurretik, Estatuko hitzarmenera hobetutako lan-baldintzak blindatzeko beharra” nabarmendu dute. Azaldu dutenez, sindikatuek proposamen “errealista” bat aurkeztu dute gatazka gehiago luzatu gabe akordioa ixteko.

Hazten eta Sortulekuko langileek berriro salatu dute Foru Aldundiaren titulartasuneko haurren eta zaurgarritasun-egoeran dauden seme-alabak dituzten emakumeen zerbitzuetako kaosa

Gaur goizean, 2026ko urtarrilaren 20an, Gorka Urtaran Gizarte Politiken foru diputatuarekin eta Aldundiko eremu horretako lantaldearekin egindako bileraren ostean, joan den asteartean mobilizazio-egutegiari ekin zioten Hazten eta Sortuleku haur eta familia zerbitzuetako langileek baliabide horiek jasaten duten erakunde-abandonua salatu dute berriro.

LAB sindikatuak arazo honen berri eman dio Gizarte Politiken diputatuari gaur goizean egindako bileran, eta erakundearen erantzuna argia izan da: erabakia hartuta dago. Aldundiak uko egingo dio langileen eskaerei erantzuteari, eta ez du onartuko Sortulekuko lan-taldea Ondoan proiektura subrogatzea. Joan den astean salatu genuen bezala, lantalde honek 2008tik kudeatzen du zaurgarritasun-egoeran dauden emakumeei eta haien seme-alabei laguntzeko proiektu bat. Izarrako zentroa proiektu berria dela dioen foru-aitzakia erabiliz langile horiek subrogatzeari uko egiteak, lurralde honetako gizarte-zerbitzuen narriadura berri bat dakar.

Irizpide ekonomiko eta baliabideen efizientzia hutsetatik abiatuta, Aldundiak ezta ere ez du inolako konpromisorik hartu langileek egindako beste eskaeraren inguruan: haurrak artatzeko egoitza-sarean eta emakumeen arretarako sarean (Sortuleku eta Ondoan) bizi duten pilaketa-egoerarekin bukatzeko, erantzunik ez emanez. Aldundiak ez ditu kontuan hartzen artatutako adingabeen eta emakumeen beharrak, ezta horiek akonpainatzen dituzten langileenak ere.

Guzti horregatik, erakunde honek hartutako erabakiak salatzen ditugu berriro, eta iragartzen dugu langileek lanuzteekin eta mobilizazioekin jarraituko dutela egoera hau irauli arte.

Aldundiarentzat erabaki politikoak dira; guretzat eta artatzen ditugun pertsonentzat, gure bizitzak.

Bilboko epaitegietan elkarretaratzea egin dugu gaur, Greba Amaierako Akordioan sinatutako eskola-ordu murrizketa etapa guztietan bete dadila exijitzeko

Gizarte Ekimeneko ikastetxe guztiei eta patronalei exijitzen diegu etapa guztietan eskola-ordu bateko murrizketa bete dezatela, lan pertsonalerako 5.ordu osagarria izatea, Greba Amaierako Akordioan (GAA) sinatu genuen bezala

KE eta AICE-IZEA, Greba Amaierako Akordioa (GAA) urratzen saiatzen ari dira sinatu zuten unetik, duela 23 hilabetetik. Lehenik eta behin, ez zituzten lanaldi-murrizketak sektore prekarizatuenetan eta feminizatuenetan aplikatu nahi izan. Sinatu ondoren, hilabeteak kostatu zitzaizkigun lanaldiak murriztea, nahiz eta GAAn argi jarri. Geroago patronalek ez zituzten soldatak eguneratu nahi izan sinatutako igoeren arabera. Kasu honetan ere, epaitegietara jo behar izan genuen borrokatzera eta lortu genuen!

Epaiak argi eta garbi utzi zuen denek genekiena, baina KEk eta AICE-IZEAk aitortu nahi ez dutena: 

• GAAk hitzarmen maila du, eta 2024ko otsailaren 5ean sinatzen den egunetik dago indarrean, beraz sinatutakoa aplikatzen egon behar zen. 

• Gure soldata eta lan baldintzak ez daude finantzaketari lotuta.

Epai horren ondoren, KEk eta gainerako patronalek sinatutakoa betetzea eta nominak eguneratzea beste erremediorik ez zuten izan.

Ondoren, 2025eko urtarriletik aurrera, DBHko, Batxilergoko eta Lanbide Heziketako langileen soldata % 0,57 murriztu zuten, hau da, adostutako % 16ko igoera % 15,43koan utzi zuten aldebakarrez. Honen aurrean, STEILAS, CCOO, LAB eta UGT sindikatuek egoera salatu zuten epaitegietan. Ikastetxeen eta patronalen beste ez-betetze bat da tutoretza-plusaren % 16ko igoera aplikatu gabe jarraitzen dutela.

KEk eta gainerako patronalek ere, 25-26 ikasturterako arreta zuzeneko ordu 1eko murrizketa sinatu zuten etapa guztietan eta ordu hori lan pertsonalerako ordu osagarri 1 bihurtuko zela. Esan beharra dago, patronalek, GAA sinatu ondorengo 16 negoziazio mahaietan, ez zutela inoiz arazorik eman hura aplikatzeko. Baina, 2025eko maiatza amaieran KEk zirkular bat bidali zien bere ikastetxeei, sinatutako eskola-ordu murrizketa aplika ez zezaten aginduz. Patronalen negoziatzeko fede txarraren enegarren adierazlea da hau, GAA sinatu baitzuten, jakinda ez zutela aplikatuko. Errepikatutako ez betetzeek eta sinatutakoa aplikatzeari uko egiteek errespetu falta ikaragarriak dira sektoreko 9000 langileekiko.

STEILAS, CCOO, LAB eta UGT sindikatuoi berriro auzitara eta ekintza sindikalera jotzea beste aukerarik ez digute utzi 14 greba egun kostatu zitzaiguna defendatzeko. Horrela, gaur, urtarrilak 20, epaitegietan ikusiko dugu elkar berriro.

Prozesu judizial hau ekintza sindikalarekin batera uztartzen dugu. Horrela, bai joan den irailaren 30ean, ikasturte hasierako KEren ospakizunean, bai joan den abenduaren 12an, STEILAS, CCOO, LAB eta UGTko ordezkariak KEren egoitzara joan ginen ozen eta argi esateko sektoreko langileok errespetua merezi dugula, gogorarazteko KEk eta AICE-IZEAk bere hitza bete behar dutela eta sinatutako akordioak bete behar dituzela. Hori egunero esaten diegu gure ikasleei, eta guk adibidearekin predikatu egiten dugu.

Beraz, patronalei exijitzen diegu etxeko lanak egin ditzatela, urtarriletik aurrera aplikatu dezatela sinatu zuten eskola- ordu murrizketa eta konpentsatu ditzatela irailaren 1etik aurrera irakasleek egin behar izan ditugun gehiegizko eskola-orduak.

Patronalei salaketa jarri diegu Greba Amaierako Akordioa ez betetzeagatik, eskola-ordu bateko murrizketa ez aplikatzeagatik eta lan pertsonalerako ordu 1 gehiago ez emateagatik, eta minutu gutxi barru horixe esango dugu epaiketan. 

Nafarroako VWk mehatxu egiten digu legea urratzen utz diezaiogun

Nafarroako VWeko Zuzendaritzak, 15/2022 Legearen arabera (2022ko Europako araudia), errendimendu eta helburuen gaineko ordainsariei buruzko ebazpen judizialaren ondoren, ezin ditu baztertu bajan dauden langileak, eta lanean baleude bezala ordaindu behar die, eta , kontratazioan lege-iruzurragatik egindako ikuskapenaren eskakizunen ondoren, mehatxu egiten du, indarrean dagoen legedia betetzera behartzen badute, ondorioak izango dituela langileengan.

Era berean, VW-NAko Zuzendaritzak, jarrera guztiz mafiosoarekin, ohartarazi du oraindik ez duela erabaki errendimendu eta helburuen gaineko ordainsariak ordainduko dituen ala ez, ezta noiz ordainduko dituen ere. Nolanahi ere, ordainsari horiek kobratzen diren azken aldia izango dela adierazi du, %100aren ordainketa osoak soldata-egitura aldatzen duelako eta dauden akordioak airean uzten dituelako. Gainera, legeak ezartzen duenaren arabera ordainketa horiek egin beharko balitu, enpresak dio ez lukeela euro bakar bat ere jarriko, eta diru hori dagoen soldata-masatik aterako litzatekeela. Hau da, soldata jaitsiko litzaiguke.

Gogorarazi nahi dugu ordainsari horiek lan-baldintzak aldatzearen truke datozela, ekoizpena handituz. Ezabatuz gero, lan egiteko modua ere aldatuko litzateke.

Bestalde, Zuzendaritzaren ustez, Ikuskaritzaren Ebazpenak finkoak egiteko modua aldatzen dio, eta horregatik errelebo-kontratuaren aplikazioa berriz planteatuko du. Gainera, enplegua prekarizatzeko mehatxua egin dute, produkzio-behar handienetan ABLEak (ETT) sartuz kontratatzeko eta kontratua amaitzeko EEEak (ERE) eginez.

ELAk, LABek eta CGTk ez dugu horrelako xantaiarik onartuko. UGTk eta CCOOk, ordea, multinazionalaren diskurtsoari men egin diote, beren mehatxuak onartuz, eta ez dituzte ez beren akordioak, ez ikuskaritzaren errekerimenduak, ezta epai judiziala ere defendatu, jakinda horiek guztiak langile klaseari mesede egiten diotela.

ELAk, LABek eta CGTk, Enpresa Batzordeak kontratazio-modua fiskalizatzeko duen betebeharraren barruan, zuzendaritzari balizko iruzurraren berri eman genion, UGTk eta CCOOk egiten uzten zuten bitartean, Lan Ikuskaritzak hauek bere lekuan jarri dituen arte.

Hau jauzi kualitatiboa da gaur egun gehiengo sindikala multinazionalaren politika diskriminatzaileen mende jartzen dela ikusten dugunean. ELAk, LABek eta CGTk ez dugu onartuko langileak mehatxatzea eta, batez ere, legea ez betetzeari buruz ez ikusiarena egitea.

Zuzendaritzak enpresaren bideragarritasuna arriskuan jarriko dela mehatxatzea, azken hiru urteetan irabazien errekor historikoa egon denean, lotsagarria eta langileekiko errespetu falta ikaragarria da.

ELA, LAB ETA CGT KOMUNIKATU BATERATUA

ELAk eta LABek Confebaski negoziatzeko legezko obligazioa bete dezala eskatu diote EAEko Auzitegi Nagusian

Patronalaren autoritarismoak argudiorik gabe utzi du laugarren aldiz Eusko Jaurlaritza (EAJ eta PSE-EE). Confebaskek adiskidetzerako aukerari uko egin eta Eusko Legebiltzarrak Herri Ekimen Legegileari ezarritako betoaren ondoren, M17ko greba orokorra inoiz baino zilegiagoa da

ELA eta LAB sindikatuak hiru aldiz saiatu dira Confebaskekin EAErako gutxieneko soldata ezarriko duen lanbidearteko akordio bat negoziatzen. Saiakera guztietan patronalak uko egin dio negoziazio mahaia eratzeari, eta ondorioz, sindikatuek Confebask auzitara eramatea erabaki dute. Gaur, EAEko Auzitegi Nagusiak bi sindikatuek jarritako demanda aztertu du, Confebaskek laugarren aldiz epaiketa aurreko adiskidetze-prozesuari uko egin ostean.

Oihana Lopetegi LABeko Ekintza Sindikaleko idazkariak azaldu duenez, “Confebaskek behin eta berriz itxi dio atea negoziazioari, eta horrek agerian uzten du ez duela betetzen autonomia erkidego mailan patronal gisa duen negoziatzeko betebeharra”. Bere esanetan, patronalak estatu mailako marko juridikoa baliatzen du “langileen prekarizazioa ahalbidetzeko”, eta jokabide hori ez da salbuespena izan: “Etxeko langileen hitzarmen kolektiboan, kimikaren sektorean edota beste hainbat esparrutan ere negoziatzeari uko egin dio”.

Epaiketan, ELAk eta LABek defendatu dute Langileen Estatutuak EAEko hitzarmen eta akordioei lehentasuna ematen dien unetik, bi aldeek bertako negoziazio kolektiboa garatzeko obligazioa dutela. Demandak jasotzen duen bezala, 84. artikuluaren interpretazio sistematiko eta teleologikoak ondorio argi batera eramaten du: autonomia-esparruko akordio bat negoziatu nahi denean, negoziatzeko betebeharra dago, eta sinatuz gero, legeak aitortzen dion aplikazio-lehentasuna izango du.

Patronalaren jarrera horrek zuzenean talka egiten du Eusko Jaurlaritzaren eta EAJ eta PSE-EE alderdien diskurtsoarekin. Izan ere, sindikatuek Eusko Legebiltzarrean aurkeztutako Herri Ekimen Legegileari betoa jarri zioten, gutxieneko soldata ezartzeko bide egokiena patronalarekin akordioa lortzea zela argudiatuta. “Lau aldiz egin dio uko Confebaskek negoziatzeari, eta hala ere, Jaurlaritzako alderdiek ez dute onartu 138.495 langilek eskatu bezala gutxieneko soldata ezartzeko eskumena behar dela”, salatu du Lopetegik.

LABeko ordezkariaren hitzetan, gutxieneko soldata propioa “ezinbesteko tresna da prekaritateari eta pobreziari mugak jartzeko, arrakala sozial eta ekonomikoen aurka egiteko eta aberastasuna modu justuagoan banatzeko”. Horregatik, sindikatuek argi dute borroka bide guztiak erabiliz jarraituko dutela: epaitegietan, kalean eta lan-zentroetan.

Azkenik, Oihana Lopetegik azpimarratu du martxoaren 17ko greba orokorra testuinguru honetan “inoiz baino beharrezkoagoa eta zilegiagoa” dela: “Enpresarien eta alderdi politikoen jarduera baldintzatzeko eta Hego Euskal Herriko langileen kohesio soziala posible egingo duen gutxieneko soldataren eskuduntza irabazteko tresna erabakigarria izango da”. Horregatik, Euskal Herriko langile guztiei greban parte hartzeko deia egin die.