Martxoan, Gipuzkoako Foru Aldundiak azpikontratatutako garbitzaileek mobilizazio zikloari berrekin zioten, negoziazioa blokeatuta zegoelako. Hala, astero elkarretaratzeak egin dituzte, Aldundiaren aurrean. Gaur berriz, manifestazioa egin dute Donostian, Koldo Mitxelenatik Aldundiraino, erosahalmena bermatuko dien hitzarmen baten alde. Benetako negoziazioa exijitu dute, sektoreko langileek bizi duten egoera agerian utziz.
Kolektibo hau osatzen dutenen %90a emakumeak* dira, eta Gipuzkoako Foru Aldundiko eraikinak garbitzen dituzten langileak dira. Azpikontratatuko kolektibo hau funtsezkotzat jo zuten pandemian zehar eta 2021eko maiatzetik dabil hitzarmena negoziatzen. Langileek 2020tik ez dute soldata igoerarik izan, eta KPI altuak izan diren urte hauetan erosahalmenaren galera handiak pilatu dituzte.
2022an zehar egindako mobilizazioa dinamiken ondoren, enpresen eta sindikatuon arteko negoziazioak guztiz blokeatuta daudela ikusita, berriro mobilizazioei ekin diete. Izan ere, EULEN eta GIZATZEN enpresek, langileen erosahalmena bermatzeko neurriak mahai gainean jartzetik urrun, aurrez mahai gainean jarritako proposamenak okertu dituzte oraingoan eta ez dute bermatzen sektoreko langileen erosahalmena.
Posizioak hurbiltzeko asmoz LAB, ELA, ESK, CCOO eta UGT sindikatuok mahai gainean jarritako proposamenari patronalak emandako erantzuna adierazgarria da. %3ko igoera proposatu du 2024 eta 2025 urteetarako, eta %3,5ekoa 2026rako. Aurreko urteetarako, ordea, ez du inolako igoerarik aurreikusi, eta ez du inolako klausularik mahai gainean jarri, behin hitzarmena iraungitzen denerako. Denera, %9,5eko igoera jarri du mahai gainean, nahiz eta aurrez %14koa ere jarria zuen.
Sindikatuok planteamendu hori onartezintzat jotzen dugu, eta patronalari benetako negoziazioa egin dezan eta sektoreko langileen erosahalmena berma dezan eskatzen diogu.
Bestalde, egoera honetan Gipuzkoako Foru Aldundiak duen erantzukizuna ere salatu dute garbitzaileek gaurkoan. Gatazkaren hasieratik desaktibazioaren eta akordioa trabatzearen alde egin du. Erosahalmena bermatuko luketen formulei oztopoak jarri dizkie, batetik, eta gatazkan duen erantzukizunari bizkar eman dio, bestetik, gatazka enpresen eta sindikatuon artekoa dela esanez.
Badakigu, ordea, enpresak zein Gipuzkoako Foru Aldundia, biak direla egoera honen erantzule. Horregatik, duten erantzukizunaren jabe egin daitezen eta gatazka konpontzeko beharrezko bitartekoak mahai gainean jar ditzaten dei egiten diegu.
Borondate ezaren ondorioz sindikatuok borrokan jarraitzen dugu eta bide judiziala ireki dugu. LABek hasitako eta STEILAS, CCOO eta ELAk berretsitako gatazka kolektiboaren epaiketa gaur izango da.
Ikasturte honetan mobilizazio kanpaina trinkoa izan dugu EHUn hainbat arazoei konponbidea bilatu nahian. EHUn bi greba egin ditugu eta Zerbitzu Publikoen hiru grebetan EHUrako aldarrikapenek berezko espazioa izan dute. EHUko langileok ditugun arazo guztien artean, ordezko irakasleen egoera jasanezina azpimarratu behar da. LAB, Steilas, CCOO eta ELA sindikatuok ordezko irakasleen lan-baldintzak hobetzeko egin genituen proposamenak EHUko zuzendaritzak erabat errefusatu zituen.
Eusko Jaurlaritzaren jarrera pasiboa ere onartezina da. Hezkuntza Sailak ez dio erantzun intersindikalak egindako bilera-eskaerari, hortaz, arazoa entzuteko eta konponbideren bat bilatzeko interesik ez duela erautsi digu.
EHUrekin lotutako gaiei dagokienez, prentsaren bidez baino ez dugu izan Hezkuntza sailburuaren berri. Joan den astean egindako adierazpenen arabera, ez du bere erantzukizuna aintzat hartzen, eta konponbidea Ministerioak duela aipatzen du behin eta berriro. Iragarri dute hedabideetan hurrengo urteetan irakasle laguntzaile doktore 150 lanpostu sortuko direla. Berria positiboa bada ere, egin behar zuten, baina neurri horrek ez du konponduko ordezko irakasleen prekarietate egoera, ordezkoak kontratatzeak ezinbestekoa izaten jarraituko baitu etorkizunean. Harrigarria da gai honetarako autogobernua ez defendatzea eta aplikatzea, ordezkoen lan-egoera hobetzeko erabil daitezkeen tresnak baititu Eusko Jaurlaritzak.
Ordezkoen gatazka bi arazo nagusik eragiten dute. Alde batetik, Unibertsitate Sistemaren Lege Organikoaren (USLO) irakurketa hertsia. EHUk eta Hezkuntza sailak interpretatzen dute arduraldi osoko irakasleen ordezkoak partzialak izan behar direla ikerkuntza eta kudeaketa ezin dutelako egin. Haien irakurketa paragrafo horretara mugatzen da. Baina USLOk, berak ere ezartzen du salbuespen bat: lan horiek egin daitezke, irakaskuntzarekin lotuta baldin badaude. Horren arabera, LAB, Steilas, CCOO eta ELA sindikatuok uste dugu ordezko langileak lanaldi osoan kontratatu daitezkela irakasle ordezkoek irakaskuntzari lotutako ikerkuntza eta kudeaketa lanak egiten baitituzte. Gainera estatuko beste unibertsitate batzuk horrela egiten dute, adibidez Granadako Unibertsitatea, Eta hemen, EAEn, lan-ikuskaritzak bere txostenean argi utzi du ez duela konbentzitzen UPV/EHUren interpretazioak, beste interpretazio posible batzuk daudela esan du eta epaitegietara joatera gonbidatu gaitu.
Beste aldetik, irakasle ordezko partzialen beste arazoa haien miseriazko soldatak da (400 eta 800 euro artekoak, arduraldiaren arabera). Haien soldata mugatuta dago ematen dituzten eskola kopurura eta tutoretzetara eta ez da aintzat hartzen klaseak prestatzeko, azterketak prestatzeko, lanak zuzentzeko, formaziorako, irakaskuntzaren kudeaketarako edota irakaskuntzari lotutako ikerketarako lan-orduak ere beharrezkoak direla. Eusko Jaurlaritzaren 41/2008 Dekretuak ahalbidetzen du ordezkoak klaseak emateko lan-esku merke moduan erabiltzea. Langile horien lan-baldintza prekarioez gain, sailen antolaketan beste irakasleen gainzaman eta ikasleek jasotzen duten irakaskuntzaren kalitatean ondorio negatiboak dauzka.
Eusko Jaurlaritzak eskumen osoa du aipatutako dekretua aldatzeko, soldata duinak ezarriz. Are gehiago, Eusko Jaurlaritzak aldatu behar zuen 41/2008 dekretua USLOra egokitzeko, besteak beste, irakasle ordezkoen soldatak ezartzeko (gaur egun ordezko irakasleen soldata ez dago inon jasota; EHUk interpretatzen du “bitarteko irakasle kontratatu” figurarako definituta dagoena dela ordezkoei ordaindu behar zaiena, baina ez digu oraindik erakutsi eskatutako txosten juridikoa hori oinarritzeko).
Miseriazko soldatak jasotzeaz gain, ordezko irakasleek bosturtekoen eta seiurtekoen ebaluaziora aurkezteko eskubidea ere ukatzen zaie, nahiz eta Auzitegi Gorenak dagoeneko bi epai eman dituen eskubide hori aitortzen.
Askotan esan dugun moduan, arazo honen erroa EHUren finantzaketa ez-nahikoan datza. Izan ere, gaur egun BPGren % 0,4 inguruan dago eta USLOren arabera 2030erako esleitu behar da BPGren % 1. Bitartean, ezin dugu utzi EHUren finantzaketa ez nahikoa langileon lan eta bizi baldintzen kontura.
Bizi garen impasse honetan, LABek lan-gatazka kolektiboko demanda sartu zuen, eta STEILAS,CCOO eta ELAk, berretsi zuten lanaldi osoko irakasleak ordezkatzeko lanaldi partzialeko ordezko irakasleak kontratatzea ez dela zuzenbidearen araberakoa argudiatuz. Gaur egingo da gai hori aztertzeko epaiketa eta esperantza osoa daukagu epaileak bat egingo duela eskatutakoarekin. Hala ere, tamalez bide judizialera iritsi behar izatea, administrazioaren borondate ezaren eredu argia da.
LAB, Steilas, CCOO eta ELA sindikatuok eskatzen diegu Errektoretza-taldeari eta Eusko Jaurlaritzari beraien erantzukizunak onartzea eta gaiari konponbide bat ematea. Ez dezatela beren erantzukizuna uko egin, eta arazoaren iturria USLOn bakarrik kokatu. Haien esku dago EHUko hainbeste ordezko irakasleen prekarietate egoera latza konpontzea. Ez bada horrela jarraituko dugu borrokan.
Oletako metalgintza lantegiko beharginek duela ia urte erdi abiatu zituzten negoziazioak erabat blokeatuta dauzka enpresak.
Auxiliar Laminadora Alavesa SA (AULASA) metaleko sektorean aritzen den enpresa txiki bat da. Araban kokatuta dago, Otxandio udalerriarekin mugan, Oleta herrian hain zuzen ere. Bost hilabete baino gehiago igaro dira lan zentroan negoziazioak hasi zirenetik, eta enpresak hitzarmen probintzialak ezartzen dituenak baino baldintza okerragoak besterik ez ditu eskaintzen. Blokeo puntu horretan, langile asanbladak txanda aldaketetan kontzentrazioak burutzea onartu du aho batez, eta gaur, astelehena, hilak 15, lehenengo mobilizazioari ekin diote.
Gainera, hurrengo egunetan egoera konpontzen ez bada, presio neurri gehiago egingo dituztela iragarri dute, laneko txanda bakoitzean lan uzteak eginez.
Epai irmoak, errekurtsoa jartzeko aukerarik gabe, aurrekari bat sortzen du enpresak bere kabuz egiten dituen baimenen aplikazioan gero eta murriztaileagoak diren erabakien eta langileei eragindako kalte moralen aurrean. Halaber, aitortzen du, nola ez, bost eguneko baimena hartzeko eskubidea, eta kostuak ordaintzera kondenatzen du enpresa publikoa.
Espero dugu Correosentzako kolpe horrek enpresari gogoeta eginaraztea, eta baimenak, norberaren gauzetarako egunak, oporrak eta abar buruzagitzen aldetik inolako justifikaziorik eman gabe ukatzeko joera aldatzea.
LABek ez du gure eskubideen defentsa etengo, eta bere ekintza sindikala eta zerbitzu juridikoak langileen zerbitzura jartzen jarraituko du.
Apirilaren 14an, Gautenako komunitateak Autismoaren Espektroaren Nahasmendua (TEA) kontzientziatzeko eta ikusarazteko martxa solidarioa egin zuen, Urdinduz. Jai giroan, Gautenako langileen batzordeak bat egin zuen ekimen horrekin.
Horrela, bide batez, murrizketarik gabeko hitzarmen duin baten garrantzia nabarmendu nahi izan genuen. Ekitaldiaren jai-izaera errespetatuz, noski, uste dugu ezinbestekoa dela gure haserrea adieraztea urteetan eskuratutako lan-eskubideak mehatxatzen dituzten proposamenen aurrean. Besteak beste, egun pertsonalak murriztea, laneko bajetan eskubideak murriztea eta abuztuan lan egitea ezartzea.
LABetik, Urdinduzi ematen diogun babesa berresten dugu, Gautenako langileok borrokari esker lortu ditugun eskubideak kaltetzen dituzten akordio-proposamenak baztertzen ditugun bitartean.
Asteburu honetan bi euskal langileren heriotzaren berri izan dugu, garraiolari batena Lleidan eta langile autonomo batena Gasteizen. Azken bi hauekin, gutxienez 20 dira laneko heriotzak Euskal Herrian urte hasieratik.
2024an dagoeneko 6 garraiolari hil dira Euskal Herrian. Atzo Lleidan bere kamioiaren kabinan hilik azaldu zen 59 urteko R.T. Iruñeko garraiolaria, datu guztien arabera, bihotzekoak jota hil zen. Belgikako enpresa batentzako ziharduen lanean.
Azken urteetan bereziki salatzen ari garen moduan, garraioaren sektorean ematen den arazo kardiobaskularren intzidentzia altuak badu laneko faktoreetan iturri bat. Oso prekarioak dira garraioaren sektoreko lan-baldintzak, lanaldi luzeak, estresa, presioak, garraioagatik ordaintzen duten prezio baxua, lan baldintzen eraginez modu osasuntsuan elikatzeko zailtasunak, etab. Honek guztiak arazo kardiobaskularrak eragiteko “koktel perfektua” sortzen du, denok ikusten ari garen emaitzekin.
Horregatik diogu garraioaren sektorean gertatzen diren lan-istripu gehienak guztiz ekidin daitezkeela, eta horretarako borondate politikoa baino ez dela behar garraiolarien lan-eskubideak bermatzeko eta errespetatzeko neurriak jartzeko, baita erakunde publiko eta enpresa guztien inplikazioa ere.
Prekaritatearekin amaitu behar da. Patronalaren inpunitatearekin amaitu behar da. Erakundeek ezin dute beste aldera begiratzen jarraitu, bestela gertatutakoaren eta gertatuko denaren konplize izango dira.
Heriotza hau salatzeko LAB, ESK, STEILAS, EHNE, HIRU eta CGTk osatzen dugun intersindikaletik elkarretaratzea egingo dugu asteazkenean, apirilaren 17an, 11:00etan, Iruñeko Gobernu delegaritzaren aurrean.
Langile autonomo bat hilik Gasteizen, joan zen astean pairatutako istripueko zaurien ondorioz
Joan zen astean Gasteizen, 54 urteko A.A.C. langile autonomoak istripua izan zuen, auzokideen komunitate bateko garbiketa lanak burutzen ari zela, maneiatzen zuen makina irauli eta azpian harrapatu zuenean. Istripuak zauri larriak eragin zizkion, eta asteburuan hil da hauen ondorioz.
Prekaritatean oinarritutako lan harremanak pairatzen dituzte autonomoek, eta askotan lan arriskutsuak onartu behar izaten dituzte lanik ez galtzeko.
Administrazioaren eskutik kontrol are zorrotzagoa exijitzen du autonomoen biziak, merkatua euren bizitzez baliatzen baita, lan prozesuen merketze hutsagatik.
Heriotza honen kontura ere intersindikaletik mobilizazio bat iragarriko dugu.
Ekimen honetaz gain, greba eguna deitu dugu LAB eta ESKk apirilaren 17rako, Bizkaiko esku hartze sozialeko hitzarmenaren alde.
LABek eta ESKk salatu egiten dugu Gizardatzek eta Geroan patronalek uko egin diotela Bizkaiko esku hartze sozialeko sektorerako hitzarmen bat sinatzeari, eta negoziatzeko borondate eza salatzen dugu. Blokeoaren erantzule egiten ditugu eta Hitzarmen Kolektiboa bahituta izatea leporatzen diegu.
Joan den martxoaren 26an, langileei beste proposamen bat helarazi genien, akordio-proposamen bat. Gizardatzeko negoziazio-taldeari ere bidali diogu proposamena. Negoziazio-talde hori idatzizko komunikatuen atzean ezkutatu da, baina ez da gai inolako akordiorik egiteko.
Sektoreko elkarteei ere bidali diegu proposamena. Gure ustez, haien erantzukizuna da hitzarmena desblokeatzea, eta haien ardura da langile guztien lan-baldintzak hobetzea. Konponbidea eta adostasuna eskuetan dituzte.
Ziur gaude, benetan diogu, erantzukizun-ariketa bat egin dugula hitzarmena sinatzeko, baina Gizardatz eta Geroan erakundeen erantzuna negoziazioari uko egitea da. Ez da berria, eta nazkatuta gaude.
Administrazio publikoetako arduradunak hauteskunde-kanpainan zentratuta daude, eta haiek dira ematen ditugun zerbitzu publikoen titularrak, erakunde hauek ez dute inongo erantzukizunik hartu. Arduradun politiko horiei eskatzen diegu beren erantzukizuna har dezatela eta beren agenda politikoan jar dezatela ematen ditugun zerbitzu publikoen kalitatea eta gure lanaren aintzatespena.
Akordiorako gure borondatea argia da. Hala ere, Gizardatzen blokeoaren aurrean, Hitzarmenik gabeko egoera betikotzea bilatzen baitu, mobilizaziorako, kalea okupatzeko eta grebarako deia egiten dugu.
Gaurtik asteazkenera (apirilak 17) arte baraualdia egingo dugu Bizkaiko Foru Aldundiaren egoitzaren aurrean, Bilboko Kale Nagusian. Hiru eguneko mobilizazioa izango da, Gizardatz eta Bizkaiko Foru Aldundia bezalako administrazio publikoak hitzarmena ez sinatzearen erantzule direla adierazteko.
Apirilaren 17an, grebara deitu ditugu sektoreko langile guztiak.
Ziur gaude hitzarmena lortuko dugula eta Gizardartz eta Geroan behartuta egongo direla beren
jarrera ukatzailetik mugitzera. Langile guztiak animatzen ditugu borroka honetan parte hartzera,
merezi dugu hitzarmen hau, eta merezi du haren alde borrokatzea.
Amaitzeko, erantzukizunez eta arduraz jokatzeko deia egiten diegu beste eragileei. Ez da korporatibismoen garaia, ezta egiazkoak ez diren kontakizunekin nahasten saiatzekoa sasoia ere. Pribatuan egin dugun bezala, akordioan interesa duten eragile guztiak borrokan bat egitera gonbidatzen ditugu.
LABen 50.urtemugako ospakizun betean dator aurtengo Maiatzaren Lehena. Une gozoa da sindikatuarentzat, zalantzarik ez. Hala ere, ez diogu gure bilakaerari bakarrik begiratzen. Gure misioa langileen lan eta bizi baldintzen alde borrokatzea da, eraldaketa soziala eta aldaketa politikoak eragitea.
Langileon egoerari erreparatuz, testuinguru globalak ez du baikortasunerako tarte handirik uzten. Geroz eta bortitzagoa da kapitalismo heteropatriarkal eta koloniala: dirua eta boterea esku gutxi batzuetan metatuta, zaintza krisia, krisi ekologikoa zein munduan zehar eragindako gerrak.
Sindikatuak eginiko azterketa ezberdinetan dualizazioa ikusten da: euskal langileen %50 baino gehiago egoera prekarioan bizi dira, izan beharturiko eta ordaindu gabeko zaintza lanetan ari direlako, langabezian daudelako edo 1400€-tik beherako soldata kobratzen dutelako. Bizi baldintza duinak dituztenen eta egoera prekarioan daudenen arteko aldea areagotzen ari da. Sistema honek langileen artean genero, adin nahiz jatorriaren araberako arrakalak eta desberdintasunak sortzen ditu.
Zerbitzu publikoak ahultzen ari dira. Kolaborazio publiko-pribatuaren izenean, sistema publikoa indartu beharrean, diru publikoa esku pribatuetara bideratzen da, izan zerbitzu publikoen pribatizazioa bultzatuz, edo izan kontzertazioaren bidetik. Osasungintzaren egoera kaskarra da horren adibide argiena. Baita zaintzarekin egiten ari den negozioa ere. Sistema publiko komunitario sendorik ezean, zaintza lanak berrantolatzeko apusturik gabe, ez dago zaintza eskubide unibertsala bermatzerik.
Honela, bizi baldintza duinak dituztenen eta prekarioan daudenen arteko aldea areagotzen ari da. Sistema honek langileen artean genero, adina edo jatorriaren araberako arrakalak eta desberdintasunak sortzen ditu.
Kapitalismoak bizi baldintzak erasotzen ditu eta langileok alternatibak, aldaketa politikoak behar ditugu, exijitzen ditugu. Europako hauteskundeak ate joka ditugun honetan, ikusten ari gara Estatu desberdinetan ultraeskuina eta faxismoa direla egoeraz baliatzen ari direnak. Mezu populistak erabiliz, balore atzerakoiak inposatzen dituzte, krisi ekologikoa ukatzeraino, matxismoa ere ukatuz eta feminismoaren kontrako jarrerak bultzatuz, segurtasunaren afera langile migranteen kontrako mezuak zabaltzeko erabiliz…
Gure herria ere ez dago neoliberalismoak eragindako indibidualismotik eta jarrera autoritario, matxista zein arrazistetatik salbu. Baina, zorionez, gurean badugu balore atzerakoi horiei aurre egiteko antidotoa: ezker independentismoa sozialki zein politikoki indartzen ari da alternatiba bezala.
Gehiengo sozialak bestelako politikak nahi ditu, eta bertan erabakitzearen alde dago. Euskal Herriko gehiengo zabalak bat egiten du eraldaketa sozialaren aldeko aldarriekin. Politika publiko hobeak nahi ditu, osasun sistema publiko sendoa, zaintza sistema publiko komunitarioa, soldata eta pentsio duinak. Horiek guztiak aldarrikatu ez ezik, lantokietan eta kalean borrokatzen ari gara. Azken bi urteotan bizi-bizi egon da borroka sindikal eta soziala.
LABen argi daukagu langileak antolatzen eta borrokak bultzatzen jarraitu behar dugula. Herri langilearen alde, kapitalaren interesei aurre egiteko eremu guztietan lehiatu behar gara: lantokietan, kalean, baita instituzioetan ere.
Nazio askapenean eta eraldaketa sozialean aurrera eginez egin beharreko bidea da hori. Nazioarte mailako krisi ekologiko eta ekonomikoari aurre egiteko, Euskal Herrian estatu tresnak behar ditugu, burujabetza maila handiagoak behar ditugu.
Ziklo politiko berria irekitzen ari da. LAB ere bada ziklo berri horren parte, sustatzaile. Aldaketa politikoak bultzatzeko eragile aktibo izango gara, burujabetzaren aldeko borroka eta bizi baldintzen aldekoa banaezinak direlako. Langileen artean pedagogia hori egitea dagokigu, baita langileen aldarrikapenak eztabaida politikoaren erdigunera ekartzea ere.
Maiatzaren Lehen honetan, sorrerako konpromisoan berresten gara: langileen antolakuntza eta borrokaz, Euskal Herriaren nazio askapenerako eta eraldaketa sozialerako bidea zabaltzen jarraituko dugu.
Hitzordu nazional handia Iruñean
Arestian aipatu bezala, aurtengo Maiatzaren Lehena berezia izango da. LABen 50. urtemugaren ospakizunen baitan, Langileon Nazioarteko Egunak erabateko zentralitatea hartuko du.
Duela 50 urte sortu zen LAB sindikatua, anbizioz, aurrera egiteko bokazioarekin. Mende erdiko ibilbidearekin, osasuntsu gaude: sustraiak sendo, enborra tinko eta adarrak zabaltzen ari da. 50.000 afiliatuko langa gainditzea horren adierazle da.
Bada, aurtengo deialdia ere berezia izanen da, nazionala, Iruñean, Euskal Herriko hiri buruzagian. Egun osoko ospakizun egitaraua izango da bertan. LABen komunitatea eta LABen lagunak elkartzeko eguna izango da.
Bada, honako hauek izango dira eguneko hitzordu nagusiak:
• Segidan, egun osoko ospakizuna: herri bazkaria eta kontzertuak
Deialdiak badu salbuespen bat, Ipar Euskal Herrian ere mobilizatuko baikara. Urte luzez egun honetarako bazterketa sindikala pairatu behar izan ostean, azkenean zentzugabekeria hori gainditzea lortu dugu. Ondorioz, aurten dagokigun tokia aitortua izango dugu. Azkenik intersindikalaren baitan egon ahal izatea garaipena da, eta horregatik, LABen ordezkaritza bat bertan izango da.
Eguna borobiltzeko, nazioarteko gonbidatuak ere izango dira Iruñean: lehen aldiz MFS-ko (Mundu Federazio Sindikala) idazkari nagusia etorriko da, baita palestinar kideak ere, eta beste hainbat herrialdetakoak: Vietnam, Sardinia, Kortsika, Bretaina, Aosta, Andaluzia, Katalunia, Galiza, Aragoi, Asturies eta Pais Valencià .
Prentsaurrekoa egin dugu Baionako Merkatuan LAB, CFDT, CGT, UNSA, FSU eta Solidaires sindikatuok aurtengo Maiatzaren Lehenean bertan egingo den manifestazioa iragartzeko. Bertan izan da Argitxu Dufau Ipar Euskal Herriko bozeramailea, izan ere, aurten LAB intersindikalarekin batera mobilizatuko gara langileen egunean, urte luzez pairatu behar izan dugun bazterketa gaindituz.
Ez da lehen aldia LAB intersindikalarekin batera mobilizatuko garena, adibidez, 2020an, covid garaian, horrela izan zen. Iaz, erretretaren erreformaren borroka zela eta Parisen intersindikal bat bazenez, LAB berriz ere baztertuak izan ginen, bai mobilizazio guztietan bai Maiatzaren Lehenean.
Bazterketa honen unerik ikusgarriena 2023ko martxoaren 28ko manifestazioan izan zen, Force Ouvrière sindikatuko kide bat Argitxu Dufau LABeko ordezkaria mobilizazioaren burutik bortizki botatzen saiatu zenean, oso modu zakarrean, Maite Ubiriaren bideo honetan ikus dezakegun bezala.
Force Ouvrière sindikatuko kide bat Argitxu Dufau .@LAB_ieh ko ordezkaria manifa burutik bortizki kentzen saiatu da. Keinu zinez itsusia. Ez du lortu. Sindikatu abertzaleko kideak hor dira. Bazterketa amaitzea exijituz. pic.twitter.com/2YCj2x0Mev
Aurten, berriz ere intersindikalarekin mobilizatuko da LAB, baina ez da beti horrela izan, batez ere manifestazio interprofesionaletan. “Batzutan intersindikalean gara, eta beste batzuetan ez”, Argitxu Dufauk zehaztu duen moduan: “gure kasuan ez gaude automatikoki barruan, beste sindikatuak bezala, egoeraren arabera baizik”.
Maiatzaren Lehen batzutan intersindikalaren barruan onartua izan den arren, LAB baztertua izan da beste manifestaldietatik 2000. urtean Ipar Euskal Herrian hedatu zenetik.
Iazko bazterketa bortitz eta zentzugabekoaren ondoren, Dufauk nabarmendu du “berriz lortu dugula Maiatzaren Lehena intersindikalean antolatzea”.
LABek etengabeko lana egin du bazterketa sindikala gainditu eta dagokion aitortza lortzeko. Izan ere, 2000. urtean Ipar Euskal Herrian antolatu zenetik, gero eta gehiago zabaldu da bertako lan-zentroetan, ordezkaritza etengabe handituz.
LABen bultzatu du mobilizazio bateratua ekarri duen sindkatuen arteko elkarlana, otsailetik hasita intersindikaleko sindikatu guztiak interpelatu baititu Maiatzaren Lehena elkarrekin egiteko, eta hori “garrantzitsua” da Dufauren esanetan. Honetan sakonduz, Dufauk zehaztu du “lan kolektiboa” egin dugula, “kartel eta trakta bateratu bat ateratzeko, adostu ditugu lelo bat eta irakurketa bat”.
Santa Ursula plazatik 11:00etan abiatuko da Maiatzaren Leheneko Baionako manifestazioa eta ondotik herrixka sindikala izanen da.
