2026-07-02
Blog Page 132

B&B Trends-ena da Gasteizko SDA Factory-ren itxieraren errua

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
B&B Trends-ena da Gasteizko SDA Factory-ren itxieraren errua

Zuzendaritzak SDA Factory ixteko erabakia hartu du, lehengo Gasteizko BSH. Ia 50 urtetako historia duen enpresa honek Aldi Baterako Enplegu Erregulazio Espedientean (ABEEE) pasatu ditu azken lau urteak.

Atzo, abenduaren 17an, enpresak jakinarazi zigun SDA Factory enpresaren borondatezko konkurtsoa deklaratu zutela Gasteizko lantegirako. Iragarpena e-mail bidez egin zen, bosgarren ABEEEaren luzapenaren kontsulta aldia izango zenaren hirugarren bileraren atarian, hau da gaur egun enpresan indarrean dagoena. Jakinarazpen horren arabera, Borondatezko Lehiaketa 16an eskatu zen.

LABen arabera, komunikazioa tamalgarria eta miserablea da. Ez al zuten erabakia hartuta luzapena negoziatzen hasi aurretik? Nola jarrai dezakete jendearekin horrela jolasten?

Enpresa BSHrena zenean, 240 langilek osatzen zuten plantilla. Gaur egun, 55 baino ez dira. Punta-puntako enpresa bat, ia 50 urteko historia duena, lurraldean errotuta dagoena, dirua poltsikoratzea helburu bakarra duten multinazionalen diru-goseak zakarrontzira bota duena. Berdin die nor eramaten duten aurretik. Lantoki baten deslokalizazio, plantillaren suntsiketaren eta euskal industria-ehunaren desegitearen adibide argi eta garbi baten aurrean gaude. Hemendik, gure elkartasuna adierazi nahi diegu Eskirotzeko BSH lantegiko langileei, egun berean jakinarazi baitzitzaien enpresa itxiko zutela. Kasualitatea ote?

Enpresa B&B Trends-en eskuetan erori zenetik, badirudi iragarritako heriotza baten aurrean egon garela: produktuak beste lantoki batzuetan ekoizteko erretiratzea, I+G unitatea desegitea, kaleratzeak, ABEEEak… Etorkizuna duen proiektu industrial bat zaborrera bota dute.

Joan den apirilean, akordio bat lortu zen SDA Factory enpresan. Akordio horrekin, gatazka judizial eta kolektiboko etapa luze bat itxi nahi zen, eta oinarriak ezarri lantegi, zuzendaritza eta jabetza eta lan egiten duten pertsonen arteko harreman berri eta positiboago bati hasiera emateko. Akordio horretan, irekitako hainbat auzi kentzeaz gain, neurri ekonomikoak adostu ziren, alde batetik, plantillak jasandako eros ahalmenaren galera izugarria arintzeko, eta, bestetik, konpentsazioak eskaintzeko, ustez iragankorrak diren produkzio-premiengatik enplegu-erregulazioko hainbat espediente etengabe eta jarraian aplikatzeagatik.

Neurri ekonomiko horiez gain, enpresa-batzordeak beste aldagai batzuk sartzeko ahalegina egin zuen, beste berme mota batzuk sortzeko, bai plantillarentzat, bai industria-proiektuarentzat. Kontuan hartu zen langile guztiek ia agortuta zutela langabezia-prestazioa, eta erregulazio-neurri berriak errepikatzeko aukera zegoenez, laguntza ekonomikorako abalak adostu ziren, etorkizunean kasu bera gertatzen bazen. Baina, batez ere, eta garrantzitsuena dena, enpresan injekzio-postua indartzea hitzartu zen, funtsezkoa baita produkzio-prozesu osoan, hura elikatzen baitu.

Hori dela eta, batzordea erakunde guztiekin egindako bilera-sorta batekin hasi zen, geratzen diren langileek aurre egin behar dieten egoera dramatikoaren berri zuzenean emateko. Orain, plantillak langabezia-prestazioa ia osorik agortu du, oso adin altuko langileak daude, eta baita erretiro aurreratua hartu ahal izateko gutxieneko kotizazio-kopurura iristen ez diren emakumeak* ere, baina ziurgabetasuna erabatekoa da.

Hori dela eta, LABek dei egiten du hilaren 20an, 12:00etan, Gasteizko Andra Maria Zurian enpresa-batzordeak deitutako kontzentrazioan parte hartzera. Bertan, egon daitezkeen berritasunen berri emango du enpresa-batzordeak.

Asteasuko Siemens Gamesako ABEEEaren eragina murriztu eta enplegua defendatzeko neurriak lortu ditugu

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Asteasuko Siemens Gamesako ABEEEaren eragina murriztu eta enplegua defendatzeko neurriak lortu ditugu

Hasteko, salatu nahi dugu enpresak negoziaketa talde mailan egin nahi izan duela, Asteasuko langileen ordezkaritza disolbatua eta eragin mugatuarekin zeogoen mahai negoziatzaile bat inposatuz. ABEEE luze eta gogorra nahi zuen enpresak langileentzat eta egoera honen aurrean, markoaren salaketaz gain, neurriaren eragina ahalik eta gehien murrizten saiatu da LAB.

Zentzu honetan, Asteasun mobilizatzeaz gain, inposaturiko mahai negoziatzaile horretan gure baldintzak ezarri ditiugu bi zentzutan: batetik, ABEEAaren iraupena murriztu eta langileen lan baldintzen kaskartzeari mugak jartzeko; eta bestetik, epe luzeagora enplegua bermatuko duten konpromisoak exijituz.

Negoziaketa prozesu neketsu eta zail baten ondoren, bi esparrutan aurrerapen nabarmenak eginarazi dizkiogu enpresari eta aurreakordioa erdietsi dugu: ABEEEa murriztu dugu, bi urteko hasierako proposamenetik urte eta erdira, eta eguneko soldataren %85era arteko gehigarria lortu dugu (estrak eta oporrak %100). Honez gain bereziki azpimarratzekoa da urte honen amaieran iraungiko zen enplegu bermeko akordioa 2027ko abenduaren 31ra arte luzatzea adostu da.

Modu honetan, neurriaren eragina modu adierazgarrian murriztea lortu dugu. Borrokan eta lanean jarraituko dugu bertako negoziaketa esparruen eta langileontzako onuragarriak izango diren akordioen alde.

Zerbitzu publikoak indartzeko, aurrekontu duinak exijitu ditugu Hegoaldeko bi parlamentuen aurrean

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Zerbitzu publikoak indartzeko, aurrekontu duinak exijitu ditugu Hegoaldeko bi parlamentuen aurrean

LAB Nafarroa Garaiko eta EAEko parlamentuen aurrean mobilizatu da aurrekontuen bozketen bezperan. Nafarroarako zein Araba, Bizkai eta Gipuzkoarako aurrekontuak salatu ditugu, ez baitira zerbitzu publikoak indartzeko baliatu, ezta langileen aldeko neurriak ezartzeko erabili ere. Horregatik, politika publikoak erabat aldatu behar direla aldarrikatu dugu.

Langileen aldeko bestelako politika eta aurrekontu batzuk behar ditugu, eta, bereziki, pribatizaturiko zaintzako langileak langile publiko bezala hartzeko konpromisoak exijitu ditu LABek. Horretarako ezinbestekoa da administrazio guztietan aurrekontu duinak onartzea, dirua egon badagoelako:

• Euskal Herrian zerbitzu publikoetan lan egiten dugun langileok hemen erabakitzeko eskubidea aldarrikatzen dugu, inposiziorik gabe eta negoziazio kolektiboa errespetatuz, hurrengoa adosteko: publifikazioak; bizitzaren garestitzeari aurre egiteko soldatak; jardunaldia; lan kargak arintzea; enplegua sortzea eta egonkortzea; gazteberritze planak; birjartze tasak desagertzea eta behin-behinekotasuna murriztea; lan osasuna; neurri feministak; euskalduntzea…

• Gobernuek diseinatutako aurrekontuak erabat neoliberalak dira. EAEn EAJk sustatzen duen “lankidetza publiko-pribatuaren” ereduaren atzean negozioa, lagunkeria, eta prekaritatea besterik ez daude Nafarroa Garaian, berriz, PSNk gidaturiko koalizio gobernua lankidetza publiko-pribatuaren eredua hauspotzen ari da, negozioari eta prekaritateari ateak parez pare irekiz; Osasunbidea eta NOPLOI Nafarroako Osasun Publikoaren eta Lan Osasunaren Institutuaren izaera juridikoa aldatu nahi izatea da horren adibiderik garbiena. Gainera, gobernuek eta aldundiek negoziazio kolektiborako eskubidea urratzen dute, patronalei ematen dieten beto ahalmenagatik.

• Pradalesen gobernuaren eta Urkullurenaren artean ez dago alderik. Formetan aldaketa irudikatu nahi izan duten arren, aurreko gobernuaren jarraipen hutsa da oraingoa. Eta Nafarroako Gobernuak diseinatutako aurrekontuetan ez dituzte kontuan hartzen borrokan egon diren sektoreen aldarrikapenak; besteak beste, pribatizaturiko adinekoen egoitzetako langileak edota irakaskuntza publikoko hezitzaileak eta irakasleak. Borondate politikoa falta da.

• Zaintza pribatizatuta mantentzeak langileen lan baldintzak —ratioak, ordutegiak, lanaldiak, soldatak…— prekarizatzea dakar, negozioaren mesedetan. Pribatizaturiko zaintzako langileak langile publikoak gara!

• EAJk bere interes merkantilistak zaintzeko duen irmotasun bera erakutsi beharko luke kudeatzen dituen administrazioetako zerbitzu publikoak eta langileak babesterakoan. PSNk, berriz, baztertu dituen zerbitzu publikoak eta bere langileak babesteko politikak urgentziaz aldatu behar ditu. Politika publikoak hemen aldatzeko aukerak badaude, eta borondatea da falta dena.

• Langileok mobilizatzeko arrazoiak eta baldintzak ere badaude, eta urteetan, etsi gabe, egiten ari garen borrokek emaitzak ematen dituzte.

Langileen alde zerbitzu publikoak indartu! Zaintzako langileak publikoak gara! Aurrekontu duinak! Hemen erabaki!

Egunero izan beharko luke migratzaileen eguna, eskubideekin eta aukerekin

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Egunero izan beharko luke migratzaileen eguna, eskubideekin eta aukerekin

Gaur abenduaren 18a da, Migratzaileen Nazioarteko Eguna. LABen uste dugu migratzea bizitzaren zati bat dela. Txoriek migratu egiten dute, ibaiek migratu, eta pertsonek ere bai. Sinetsarazi nahi digutenetik urrun, migrazioa ez da fenomeno naturala, azalpenik gabe, ezerezetik sortzen dena.

Migrazioa modu historizatuan ulertu behar den prozesu bat da, espazio-denbora desberdinen testuinguruan eta modu poliedrikoan ulertu behar dena, dimentsio ezberdinak biltzen eta konbinatzen dituelako. Askotariko motibazio, kausa eta deribek markatutako estrategia da.

Mugikortasun askea, migratzaileen bizitzei eta migrazio-proiektuei lehentasuna emango diena, zentzuzko kontua izan beharko litzateke.

Migrazioa ez da modu linealean hasi eta amaitzen den gauza bakar bat. Nahiz eta, gutxi gorabehera, jakin daitekeen noiz hasten den, oso zaila da noiz amaitzen den esatea. Bigarren eta hirugarren belaunaldiak “kanpokotzat” irakurtzen dira oraindik ere, eta, beraz, diskriminatu, bereizi eta estigmatizatu egiten dira.

Migrazioa desira bat da, batzuetan neurri handiagoan eta beste batzuetan txikiagoan, askea. Premia horrek pultsio desberdinei eta berezko motor bati erantzuten diena (gizakiona eta gizakiona ez dena).

Migrazioak berekin ekarriko luke jazarpenik gabe eta baldintza duinetan mugitzeko eskubidea, bai igarobide osoan, bai helmugan. Zirkulazio askerako, egoteko eta irauteko eskubidea. Baina ez edonola. Migrazioak, eskubide gisa, berarekin dakar askatasunetik eta aniztasun eta berezitasunetatik lurraldetasuna eraikitzeko aukeretara zabaltzeko gonbitea.

Migrazioa aukera bat da, ez bakarrik iristen direnentzat, baita “jasotzen” dutenentzat ere, eta uste dena baino askoz neurri handiagoan. Eta ez dugu hori termino ekonomikoetan bakarrik esaten.

Migrazioak ez luke jazarpena eta heriotza izan behar, ez mugetan, ez auzoetan.

Migrazio eta lekualdatze garaiak bizi ditugu, eta, horietan, zor bat aitortu eta konpondu behar da zuzentasunaren eta justiziaren ikuspegitik.

Erregularizazio masiboa. Eskubide guztiak lehenengo minututik aurrera. Enplegua eta etxebizitza baldintza duinetan. Errolda eta osasun-estaldura bermatuak.

Arrazakeria klasista gehiagorik ez. Adabaki hipokrita gehiagorik ez. Laneko arrazakeria gehiagorik EZ, ezta sozialik, ezta instituzionalik ere.

Migrazioaren eta asiloaren Europako Itunari ez.

Atzerritar legeei ez, ezta horien erreforma instrumentalei ere, migratzaileak erabili eta botatzeko eskulan izatera eramaten dituztenak.

Mugetako politikei ez, ezta “beroan egindako itzulketei” eta adingabekoen atxiloketei ere.

Arraza edo etniaren araberako kontrolei ez.

Gehiegikeria polizialei ez, ezta instituzioetako indarkeria arrazistari ere.

Migratzaileen egunak egunero izan beharko lukeelako, eskubideekin eta aukerekin.

Gaur Eusko Jaurlaritzak ahoa beteta baina zehaztasunik eta lotsarik gabe iragarri du lanpostu publikoen eskaintza berezi bat

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Gaur Eusko Jaurlaritzak ahoa beteta baina zehaztasunik eta lotsarik gabe iragarri du lanpostu publikoen eskaintza berezi bat

Hogei egun igaro dira EAEko Mahai Orokorraren bilera egin zela, non sindikatuok beste behin ere enplegu publikoa negoziatzearen beharra errepikatu genuen, eta betiko begirune faltarekin, inoiz iristen ez den “hurrengo baterako” gelditu zen.

Langileoi digun begirune faltari beste koska bat igoz, gaur jakin dugu medioetatik lanpostuen deialdi publiko bat egingo duela. Ez du mahai negoziatzaileetan negoziatu, eta funtzio publikoaren Mahai Orokorrera ez du gaia eraman, zer esanik ez gaia sindikatuokin adostu nahi izateaz. Aldebakarrez erabaki eta inposatuko du neurria oraingoan ere.

Gobernu bileraren erabakiaren edukiari begira eta xehetasunetan sartu gabe, bi kontu azpimarratuko genituzke: alde batetik, inplizituki Europak 2024rako behin-behinekotasuna %8tik jaisteko agindua ez dela beteko onartzen du, helburu hori datozen hiru urteetarako atzeratu duelako; beste aldetik, 3.949 plaza horiek 2024-2027 bitartean beteko direla esaten badu ere, “plaza gehiago gehituko zaizkiola datozen urteetan“ aipatzen du, inolako zehaztasunik eta seriotasunik gabe. Ohi bezala, negoziatzen eta betetzen ez diren konpromisoak.

LABentzat erabaki onartezina da. Deialdiak eznahikotzat jotzen ditugu, eta Jaurlaritzak ez du negoziatzeko aukerarik eman nahi izan. Gure iritziz Urkulluren eta Pradalesen gobernuen artean ez dago alderik, eta langileekiko betiko begirune faltarekin harrotu egiten direla dirudi. Kontran, patronalarekin eta botere finantzarioekin baldintzagabeko morrontza adierazten dute.

Negoziazio mahaietan langileoi zor zaigun begirunea exijituko dugu, eta hau bermatzeko neurriak planteatuko ditugu. Ez dugu onartuko beste lau urtez gurpil zoroaren bilera dinamika hutsalean manten gaitzaten, langile publikooi eragiten diguten neurriak alde bakarrez inposatzen dizkiguten bitartean.

Euskal Herrian kontrabotere sindikalismoa osasuntsu badago ere, erronka estrategikoei heltzeko beharra nabarmendu dugu

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Euskal Herrian kontrabotere sindikalismoa osasuntsu badago ere, erronka estrategikoei heltzeko beharra nabarmendu dugu

Lau erronka estrategiko nabarmendu ditu Igor Arroyo koordinatzaile orokorrak: sindikalismoan ere belaunaldien arteko erreleboa bermatzea, langile migratuak antolatzeko ahalegin espezifikoa egitea, eremu berriak sindikalizatzea eta estatalizazioa indargabetuko duen estrategia subiranista garatzea.

Botere sindikalaren inguruko bigarren azterlana argitaratu du Ipar Hegoa fundazioak —2016an argitaratu zuen lehena—, 2016 eta 2023 arteko eboluzioaz. Ondorio nagusien berri emateko prentsa agerraldia egin dute gaur LABeko koordinatzaile orokor Igor Arroyok eta Ipar Hegoako Edurne Larrañagak.

Ikusmiran19Deskargatu

Larrañagak azterketaren datu mamitsuenak aipatu ditu:

  1. Jendartean izan diren aldaketa demografiko berberek eragiten dute lan merkatuaren konfigurazioan; nagusienak, zahartze objektiboa eta migranteen presentzia esanguratsua.
  • 45 eta 64 urte arteko langileak dira lan merkatuan proportzionalki gehien handitzen ari direnak. Zehazki, 55 urtetik gorakoak %10 izatetik %23 izatera pasatu dira azken 25 urteetan.
  • Espainiako Estatutik kanpo jaiotako langile kopurua handitu egin da, eta horietako gehienak aktibo moduan daude. Lan merkatuan %10 izatera iritsi dira.
  1. Marko juridikoak langileen lan eta bizi baldintzetan eragina du. Estatalizazioaren bidez, euskal langileak pobretu egin dira.
  • Hego Euskal Herriko greben intentsitatea Espainiako Estatukoa baino nabarmen handiagoa izan da: 2023an, kasurako, 10.000 soldatapeko bakoitzeko 3,39 greba egin ziren Hego Euskal Herrian; Espainiako Estatuan, aldiz, 0,43.
  • Soldatapeko langileen %85 hitzarmen kolektibo baten babespean dago Hego Euskal Herrian (gizon eta emakumeen* arteko aldea murriztuz). Lan hitzarmenen ezaugarrietan dago kezkarako iturria:
    • Urte bakoitzean indarrean dauden hitzarmenak kontuan izanik, 2012an baino 51.248 langile gutxiago daude EAEn erregistraturiko hitzarmen baten babespean 2023an. Aldiz, 44.641 langile gehiago daude estatu mailan erregistraturiko hitzarmen baten babespean.
  1. LAB sindikatua Hego Euskal Herriko bigarren sindikatua da, ordezkaritzaren %19,6arekin. 2016tik %1,6 puntuko igoera izan du.
  • Hala ere, babes sindikal eta kolektiboaren gabezia oso larria eta sistemikoa da: eskubide aitortua izan arren, langileen %41,7 dago oraindik eskubidea egikaritu gabe. Legeak ez du inolako esku-hartzerik zehazten.
  1. Sindikalizazio maila handia duen herria gara: populazioaren 10etik 4 sindikatu batean afiliatuta dago edo egon da uneren batean.
  1. LAB da, sindikatuak ezagutzen dituzten eta sindikalismoarekiko gertutasuna duten langileen artean, begikotasun eta atxikimendu gehien sortzen duen sindikatua.

Aipatutako datuak kontutan hartuta, Arroyok nabarmendu du Euskal Herrian sindikalizazio maila handia dela eta sindikatuek lan harremanetan esku hartzeko gaitasun esanguratsua dutela. Frantziako Estatuan eta bereziki Espainiakoan sindikalismoak giharra galdu du, baina Euskal Herrian botere sindikala handiagoa da proportzioan. Arroyoren aburuz, elkarrizketa sozialaren aldeko apustua egin duen sindikalismoak porrot egin du bi estatuetan eta, aldiz, kontraboterezko sindikalismoak arrakasta izan du Euskal Herrian: “Euskal Herrian badago borrokarako gaitasuna duen gihar sindikala eta indar horri eutsi egin diogu, sindikatuak indargabetu eta desprestigiatzeko saiakerak garaituz. LABen ekarpena ezinbestekoa izan da horretarako: Euskal Herria antolakuntza eta borroka sindikalerako esparru autonomo gisa eratzen lagundu duelako eta euskal sindikalismoaren koordenadak aldatu egin dituelako, honako nortasun ikur hauen arabera: kontraboterea, izaera soziopolitikoa, independentismoa, feminismoa, antirrazismoa, ekosozialismoa”.

Halere, lau erronka estrategikori aurre egiteko beharra adierazi du Arroyok. Lehenengoa, sindikalismoan ere belaunaldi ordezkapena bermatzea: “datozen urteetan sindikalista ugarik hartuko dute erretiroa; erretiratuta ere afiliazioari eutsi eta pentsiodunek ekarpena egiten jarrai dezaten lortzearekin batera, belaunaldi berriak sindikalizatzea funtsezkoa da”. Era berean, emakumeen* afiliazio tasa igotzen ari bada ere, helburu horretan indar egiten jarraitzeko beharra nabarmendu du.

Bigarren erronka, langile migratuak antolatzeko ahalegin espezifikoa egitea: “gero eta gehiago dira beste herrialde batzuetatik, hamaika oztopo gaindituta, Euskal Herrira etorritako langileak. Klase elkartasunaren oinarrizko printzipioa da langile hauei guztiei harrera egitea eta pairatzen duten diskriminazioen kontra aktiboki borrokatzea”. Ildo horretan, LABek Idazkaritza Antirrazista sortu eta lehen barne plan antirrazista abian jarri izana balioan jarri du Arroyok.

Hirugarren erronka, berriz, eremu berrriak sindikalizatzea da. Ildo horretan, azken zazpi urte hauetan ordezkaritza sindikala duten langileen kopurua hazi izana positiboa bada ere, Arroyok honako gogoeta hau pausatu du: “ordezkaritza sindikala izatea oinarrizko eskubidea bada, nola da posible euskal langileen artean kasik erdiak ez izatea ordezkaritza sindikalik? Batetik, Patronalak sindikalizazioari jartzen dizkion oztopoen ondorio da. Eta bestetik, hauteskunde sindikalak sustatu eta babestu beharko lituzketen EAE eta Nafarroako Gobernuen utzikeria ikaragarria da”.

Azkenik, lan harremanen estatalizazioa hartu du hizpide Arroyok: “Borroka askori esker, bertako hitzarmenen lehentasuna berrezartzea lortu dugu eta hitzarmen ugari desblokeatu; baina, 2012arekin alderatuta, euskal langile gutxiago daude orain bertako hitzarmen baten pean. Bertako hitzarmen berriak sortzeko, lanbidearteko gutxieneko soldata bertan ezarri ahal izateko eta, oro har, lan harremanetarako esparru propioa eratzeko estrategia subiranista indartzeko premia dugu”.

Ekialdebuseko langileek greba egingo dute, lan baldintza duinen eta kalitatezko garraio publikoaren alde

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Ekialdebuseko langileek greba egingo dute, lan baldintza duinen eta kalitatezko garraio publikoaren alde

Oarsobidasoa eskualdea Donostiarekin lotzen duen Ekialdebus autobus zerbitzuko langileek grebara deitu dute abenduaren 21ean, 24an eta 31n. Izan ere, autobus-erabiltzaileen kopurua azken 10 urteetan %50 handitu den arren, ez da handitu autobusen kopurua; are okerrago, murriztu egin da. Langileek duten lan-karga handiagak kaltetu egin du, gainera, zerbitzua. Horregatik, langileek grebara joko dute, eta zuzendaritzari eta Gipuzkoako Foru Aldundiari arduraz jokatzeko eskatuko diete.

Jarraian, greba komitearen oharra:

Ekialdebuseko langileok uste dugu ez dela zerbitzu ona ematen ari, izan ere, nahiz eta autobus-erabiltzaileen kopurua %50 handitu den, 2011ko urteko 4 milioitik 2024ko 10 milioira pasatuz (zifra errekorra) ez da autobusen kopurua handitu eskaera altu horri aurre egiteko, are okerrago, murriztu egin dira.

Langileek lan-karga handia dugu ezarritako ordutegiak ezin ditugulako bete eta atzerapenekin lan egiteak estres handia sortzen digu. Ekialdebuseko langileoi egoera honek osasunean arazoak sortzen hasiak zaizkigu degoeneko, 10 urte daramatzagu autobus kopuru eta ordutegi bera izaten ibilbideetan, nahiz eta abiadura muga murriztu egin den ibilbidearen zati handi batean; hori gutxi ez eta zifra errekorretan gaudela bidaiarietan. 10 urte baino gehiago daramatzagu autobus kopuru bera eta ordutegi bera izaten, nahiz eta murriztu egin den abiadura muga gure ibilbidearen zati handi batean. Duela hilabete batzuetatik hona, askotan utzi behar izan ditugu bidaiariak geltokietan, edukiera osoa beteta dagoelako eta linea gehienak 10 eta 15 minutu arteko atzerapenekin egiten dituztelako irteerak, eta hori ohikoa izaten hasi da, merezi ez ditugun liskarretara eramanez erabiltzaileekin eta honek ere atsedena ez egitera garamatza.

Horregatik guztiagatik grebara joan beharra dugu. Barkatu eragozpenak, egoera honengatik kaltetuak
izango diren erabiltzaileei. Ekialdebuseko zuzendaritzari eta Aldundiari arduraz joka dezaten eskatzen diegu.

Greba-egunak honako hauek izango dira:

-2024ko abenduaren 21a, larunbata, 05:00etatik abenduaren 22ko 06:30etara.

-2024ko abenduaren 24a, asteartea, 15:00etatik abenduaren 25eko 15:00etara.

-2024ko abenduaren 31, asteartea, 15:00etatik 2025eko urtarrilaren 1eko 15:00etara.

Grebara joko dugu EAEko hezkuntza publikoan, lan baldintzak hemen eta orain erabaki ditzagun

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Grebara joko dugu EAEko hezkuntza publikoan, lan baldintzak hemen eta orain erabaki ditzagun

LAB, Steilas, ELA eta CCOO sindikatuok grebara deitu ditugu hezkuntza publikoko langileak. EAEn Hezkuntza Sail berria dugun arren, azken urteetako jokamolde bera mantentzen du: hezkuntzako langileen lan baldintzak okertzen ari dira, Hezkuntza Sailak erabakiak alde bakarrez hartzen jarraitzen du eta negoziazioak eduki esanguratsurik gabe luzatzen ditu. Horren aurrean, grebara jo beste aukerarik ez zaigu geratu.

Jarraian, LAB, Steilas, ELA eta CCOO sindikatuon adierazpena:

Gaur, hemen gauden sindikatuok bat egin dugu hezkuntza publikoko langileen lan-baldintzak hobetzeko, babestu behar dugun hezkuntza publikoaren aldeko apustua egiteko eta, hainbatetan Eusko Jaurlaritzari eskatu diogun bezala, eskola publikoa erdigunean jarri dezan.

Duela hilabete gutxi batzuetatik hona EAEn Hezkuntza Sail berria dugun arren, azken urteetako jokamolde berbera dugu mahai gainean: hezkuntzako langileon lan-baldintzak okertzen ari dira, Hezkuntza Sailak erabakiak alde bakarrez hartzen dituelako eta negoziazioak eduki esanguratsu gabe etengabe luzatzen dituztelako. Hori horrela, mobilizazioak eta grebak deitzea da utzi diguten aukera bakarra.

Gaur aurkezten dugun mobilizazio diseinuak barne hartzen ditu hezkuntza publikoko irakasle, Haurreskola Partzuergoko langile eta Hezkuntza Saileko sukaldari eta garbitzaileen kolektiboak. Kolektibo horietan guztietan iraungita dauden lan hitzarmenak hemen eta orain negoziatzeko garaia da.

Irakasleen hitzarmena 2010etik berritu gabe dago, sukalde eta garbiketako langileena zein Haurreskolak Partzuergokoena, berriz, 2009tik. Hamabost urte dira. Eta Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sail honek ere aurrerapausorik ez du ematen hitzarmenak berritzeko beharrezko edukiak proposatzerakoan.

Hezkuntza publikora bideratutako diru inbertsioa handitzeko momentua da, eta langileon eskubideen urraketa geldiarazteko unea.

Sektore bakoitzerako baditugu aldarrikapen zehatzak eta propioak baina badira guztientzat komunak diren zazpi aldarrikapen nagusi: geroz eta handiagoak diren lan-zamak arintzeko neurri zehatzak adostea; erretiroa aurreratzeko plantillen gazteberritze plana garatzea; galdutako erosahalmena berreskuratzea; enplegu publikoa egonkortzea; eta, jaiotza tasaren gorabeherak aprobetxatuz, alde bakarrez erabakitzen ari diren ikastetxe publikoen fusio eta itxieren aurrean enplegua bermatzea eta lanpostuak egonkortzea.

Horiez gain, eskatzen dugu hezkuntza publikoko sistema osoa euskaldunduko duen hezkuntza politikak abiaraztea, langileon lan-osasuna zainduko eta bermatuko dituzten azterketa eta neurri zuzentzaile adostuak ezartzea eta kalitatezko berdintasun eta hezkidetza plan egonkorrak garatu ahal izateko baliabideak jartzea.

Horregatik guztiagatik, dokumentua sinatzen dugun sindikatuok honako egunetan langileak deitzen ditugu grebara:

– Hezkuntza publiko ez unibertsitarioko irakasleak: urtarrilak 22an eta 23an, eta otsailaren 26an eta 27an.

– Haurreskola Partzuergoko langileak: urtarrilaren 28an eta 29an, eta otsailaren 12an eta 13an.

– Sukaldariak eta garbitzaileak: urtarrilaren 30ean eta 31n, eta otsailaren 19an eta 20an.

Esan moduan, azaldutako aldarrikapenak lortzeko negoziazio erreala gauzatzea dugu helburu. Eta argi dugu langileon mobilizazioarekin batera gure lan baldintzak hobetzea lortuko dugula. Bete ditzagun kaleak gure aldarrikapenekin.

Balenciagako langileek lan mahaia eratzea lortu dute, baina Espainiako Gobernuak ardurarik hartu gabe jarraitzen du

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Balenciagako langileek lan mahaia eratzea lortu dute, baina Espainiako Gobernuak ardurarik hartu gabe jarraitzen du

Zumaiako Balenciaga ontziolako langileek asteak daramatzate mobilizatzen, ontziolaren eta euren lanpostuen defentsan. Instituzioei lan mahai bat eratzeko eskaera egin zieten, ontziolaren bideragarritasuna bermatzeko, eta Hego Euskal Herriko instituzioek horren aldeko urratsa ematea lortu dute langileek. Espainiako Gobernuak, aldiz, bere posiziotik mugitu gabe eta dagokion erantzukizuna hartu gabe jarraitzen du.

Hemen, gaur Balenciagako langileek prentsa aurrean irakurri duten adierazpena:

Astilleros Balenciagak, duela hiru aste, mobilizazioak hasi genitueneko egoera berean jarraitzen du. Langileok ERTEan jarraitzen
dugu eta ez dugu nomina gehiagorik kobratu. Ez dago akordiorik COFIDESekin eta ez da bazkide industrialik sartu. Hartzekodunen
konkurtsoaren prozesua martxan dago, eta ez gara hasi kontratatuta dauden bi ontziak eraikitzen.

Horren aurrean, duela astebete, Balenciaga ontziolako langileok honak proposamena luzatu genuen: instituzio publikoek eta enpresako
zuzendaritzak langileen ordezkariekin lanerako komisio bat sortzea, horrela Balenciaga irekita mantentzeko bide bateratua egiteko helburuarekin. Alde bakoitzari ordezkari kualifikatu bana jartzea eskatzen genien, horrela, ontziola martxan jarri eta balizko erosleren bati solaskide bakarra ezartzeko helburuarekin.

Eskaera hori honako hauei egin zitzaien:
1. Espainiako Gobernuari: Ekonomia Ministerioaren, COFIDESen, edo gobernu ordezkaritzaren bitartez.
2. Eusko Jaurlaritzako Industria Sailari.
3. Gipuzkoako Foru Aldundiari.
4. Zumaiako Udalari.
5. Enpresaren zuzendaritzari.

Momentu honetan, Eusko Jaurlaritza, Foru Aldundia, Zumaiako Udala, Balenciagako zuzendaritza eta gu geu mahai horretan egongo garela
baieztatu dezakegu. Eman duten pausoa ikusita, eskerrak eman nahi dizkiegu publikoki erakunde horiei. Hitzetatik ekintzetara pasatzeko
aurrenengo urratsa eman dutela baloratzen dugu.

Era berean, Espainiako Gobernuarekiko gure haserrea adierazi nahi dugu. Ekonomia Ministerioak, COFIDESek eta Espainiako Gobernu Ordezkaritzak ez diote gure eskaerari erantzun. Balenciaga eta gure lanpostuak salbatzeko funtsezko parte direla kontuan hartuta, tamalgarria dela azpimarratu beharra daukagu. Beraien erabakia birpentsatu eta eratuko den mahaian parte hartzeko deia egin nahi diegu. Oraindik garaiz dabiltza. PSOEren eskuetan dago Ekonomia Ministerioa; eta guk deitutako mahaian parte hartuko duten Eusko Jaurlaritzako eta Gipuzkoako Foru Aldundietako gobernuetan ere badago.

Mahai honetan parte har dezan exijitzeko Donostian dagoen gobernuaren ordezkariordetza aurrean elkarretaratzea egingo dugu abenduaren 18an, asteazkenean, 10:00etan.

Aurreko guztia esanda, honakoa ere adierazi nahi dugu. Alderdi politikoekin bilera-sorta egiten hasiko gara datorren astean, enpresaren
jarraikortasuna bermatzeko beraien babesa eskatzeko. Horretarako, manifestu bat prestatu dugu komiteko kideok. Aurrerago adieraziko dugu nork eman digun babesa eta nork ez.

Azkenik, jakinarazi behar dugu Eusko Legebiltzarreko Industria Batzordearen bilera batean parte hartzeko eskatuko dugula. Oraindik ez
dugu datarik. Ordurako alderdi politiko guztien babesa izatea espero dugu.

Astilleros Balenciagako langileok gure etorkizunaren alde borrokan jarraituko dugu. Enpresa bideragarria da. Eskualdearentzat eta
herrialdearentzat aberastasuna sortzen jarraitzeko instalazioak, teknologia eta eskulan egokiak ditu. Gure etorkizunaren alde, gure lan-postuen eta atzetik datozenen lan-postuen alde, instituzioekin egingo ditugun bileretan borroka egingo dugu; alderdiekin egiten dugun bileretan borroka egingo dugu; eta nola ez; kalean borrokan jarraituko dugu. Argi daukagu eta ozen
esango dugu:

Balenciaga ez itxi!

1...131132133...1,632Page 132 of 1,632

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus