2026-04-23
Blog Page 118

BetiOn Eusko Jaurlaritzaren telelaguntza-zerbitzuaren hitzarmena sinatu dugu, gutxieneko %30,08ko soldata-igoerarekin

Ostegun honetan, azaroaren 21ean, LAB sindikatuak hitzarmen kolektiboa sinatu du EAEn telelaguntzako eta jarduera soziosanitario osagarrietako zerbitzu publikoa kudeatzen duen Ilunion sozio-sanitario-Ibermática Aldi Baterako Enpresa Elkartearentzat. Honek 80.000 herritar baino gehiago artatzen ditu.

Negoziazio luzea eta gogorra izan da. Bi enpresaren eta Eusko Jaurlaritzaren aurkako negoziazioa, azken honek pribatizatzen baitu langileek ematen duten zerbitzu publikoa. Hala ere, langile nekaezin eta aktiboek egindako borrokaren ondorioz, hobekuntza oso garrantzitsuak lortu dira:

Soldata-igoera

• Gutxienez % 30,08ko soldata-igoera lortu da. Gainera, KPIari lotutako igoera da, eta hori bermatzeaz gain, erosteko ahalmena benetan berreskuratzea dakar.

• % 30,08ko igoera hori, oinarrizko soldatari ez ezik, soldata-osagarri guztiei ere aplikatuko zaie.

Lanaldi-murrizketa

Urteko lanaldia 1.592 ordukoa izango da, eta orain artekoa ia hiru lanaldi osotan murriztuko da.

Lizentziak, familia-kontziliazioa eta urteko lanaldia doitzeko egunak:

• 12 urtetik 14ra igotzea zaintzagatiko lanaldi-murrizketa.

• Ordaindutako lizentzia guztiak parekatzea ahaidetasun sozial gisa izendatutako pertsonarentzat.

• Malgutasun handiagoa urteko lanaldia doitzeko egunetan.

• Hitzarmen bidez erregularizatzea jaiegun arruntetan lan egiteagatiko konpentsazioa, errege-dekretuaren arabera, LABek aurretik aurkeztutako salaketaren aurrean.

LABen argi dugu lortutako hobekuntza guztiak langileen zati handi batek egindako mobilizazio, greba eta batzarrei esker lortu direla. Borroka honek merezi izan du.

Jakin badakigu oraindik eduki garrantzitsuak daudela lortzeko, eta LABek horiei aurre egiten hasi nahi du. Sindikatu honek argi dauka BetiOneko langileek zerbitzu publikoa ematen duela eta langile publikoak direla.

Gaurtik aurrera, LAB lanean hasiko da langileekin publifikaziorako bidea eta urrats zehatzak adosteko, eta hori onuragarria izango da bai langileentzat bai zerbitzu horren erabiltzaileentzat.

Amaitzeko, LABek bere onespen zintzoa adierazi nahi die lan-baldintza bidezkoagoen alde borrokatu diren pertsona guztiei. Iritzi desberdinak, beti legitimoak eta askotan beharrezkoak izan arren, egindako bidea egin gabe ez ziren hobekuntza garrantzitsu horiek lortuko.

Araudiaren erreformak atzeratu egiten du erregularizazio masiboa Atzerritarren Legea indargabetzeko beharrezko urrats gisa

Atzerritarren Legearen araudiaren erreforma onartu zuen pasa den asteartean Espainiako Gobernuak. Maiatzaren 17an sartuko da indarrean, Gizarteratze, Gizarte Segurantza eta Migrazio Ministerioak bultzatuta.

Aldaketa azpimarragarria da bost errotze-figura gehitu izana; lehendik daudenei, sozialari eta familiakoari, gizarte- eta lan-arlokoa, gizarte- eta prestakuntza-arlokoa eta bigarren aukerakoa gehitu behar zaizkie. Gainera, hiru urtetik bi urtera murrizten da errotzerako eskatzen den denbora, familiakoaren kasuan izan ezik, honetan ez baitago gutxieneko eskakizunik. Baimen guztiak urtebetekoak izango dira, eta lau urterako berrituko dira, familia-sustraitzea izan ezik, bost urterako berrituko baita.

Erreforma honetan araututako baimenen zati handi batek hasiera-hasieratik lan egitea ahalbidetzen du, besteren konturako lanerako berariazko baimenik eskatu gabe. Errotze soziolaboralak bi urteko bizilekuari eusten dio eskaera hasteko, baina hogeita hamar ordutik hogeira murrizten ditu lan-eskaintzetarako eskatzen diren asteko orduak, eta urtaroko enpleguetan kateatutako hainbat kontratu aurkezteko aukera ematen du, eskatutako gutxieneko ordu kopuru hori bildu ahal izateko. Gainera, ikasketa-bisatuek astean 30 ordura arte lan egiteko aukera emango dute, egiten den prestakuntza edozein dela ere. Lana bilatzeko bisak, zenbait nitxo eta lurralde-eremutan, hiru hilabetetik urtebetera zabaltzen dira. Bestalde, egoitza- eta lan-baimen espezifiko bat sortzen da sasoiko jardueretarako. Horrek aukera ematen du kontratazio pertsonala eta kolektiboa egiteko, eta lan-baldintzei, egonaldiari eta gainerako gastuei buruzko informazio zehatza eta idatzia eman beharko da (kontratatutako pertsonek ulertzen duten hizkuntza batean). Nazioarteko babes-eskaerei dagokienez, hala nola aterpea eta asiloa, errotzeagatiko erregularizazioarekin bateraezinak direla ezartzen da.

LAB sindikatutik, eta lehen erreakzio modura, positibotzat jotzen ditugu erreforma honetan txertatutako elementu batzuk; hala nola, epeen murrizketa, baldintza batzuetan sartutako malgutasuna eta arintasuna bilatzea, pertsona migratzaileen ezkutukoa izango den enplegurako sarbidea sustatze aldera.

Hala ere, ez zaigu argi geratzen nolakoak izango diren prozedura berriak, beren ezarpena eta ondorengo jarraipena. Kezkatuta gaude migratutako populazioa lan-nitxo jakin batzuetan, lan merkatuan “behar” direnetan, bideratzeko joera berresten delako; beren trebetasun eta prestakuntza profesionala garatu ahal izango duten beste sektore batzuetan sartzeko aukerarik eman gabe. Hori guztia ezkutuko ekonomian jardun behar izango duten bi urte horiekin zer gertatuko den baloratu gabe. Urte horietan, milaka pertsonak egoera bereziki zaurgarrian jarraitu beharko dute, eta oinarrizko eskubideak ukatuko dituzte beren egoera erregularizatu arte.

Hori esanda, bi kontu argi geratzen zaizkigu. Lehena, Espainiako Gobernuarentzat migratutako pertsonak eskulan soila direla, eta lan-merkatuan dauden hutsuneak modu instrumentalean betetzeko balio dutela. Eta bigarrena, borondate politikoa dagoenean, berehala har daitezkela erabakiak eta sakoneko aldaketak egin.

Ez gaitezen nahastu. PSOEren gobernua trebea da azalekoak baino ez diren aldaketak saltzen. Ez ditzagun erosi. Esan dute erreforma honekin 300.000 pertsona erregularizatuko dituztela urtean, 900.000 2027ra arte. LABen, Euskal Herritik, adi egongo gara promesa hori betetzen den ikusteko. Erregularizazioa premiazkoa da, baina ez da azken irtenbidea.

Erreforma horrek beste behin ere atzeratu egiten du erregularizazio masiboaren herri-eskaria, Atzerritarren Legea indargabetzeko ezinbesteko behin betiko urrats gisa. Lege horrek, erreformatua izan ala ez, pertsona migratuekiko begirada instrumental eta estigmatizatzailea erreproduzitzen jarraitzen du, eta, gogora dezagun, eskulana baino askoz gehiago direla eta benetako aitortza, erreparazioa eta justizia merezi dituztela.

Gizarte Segurantza propioa eskatu dugu, langileen osasuna kontrol eta presioaren gainetik jartzeko

LAB sindikatuko zenbait kidek elkarretaratzea egin dute gaur goizean Iruñean, INSS Gizarte Segurantzaren Espainiako institutuaren bulegoen ondoan, kapitalak langileriari egiten dion kontrol eta presioaren gainetik osasuna eta prebentzioa jar daitezela aldarrikatzeko. LABek Gizarte Segurantza propioa eskatzen du, nafar langileen beharrak benetan erdigunean paratuko dituena.

Gaurko elkarretaratzearekin, nahiz eta horretarako baldintzetan ez egon lantokira joaten diren langileen egoera ezberdinak salatu nahi izan ditu LABek, bajan egoteko eskubidea argi eta garbi urratzen diren egoerak. Lan fisiko errepikakorrak, Langileen Estatutuak dioenaz harago estaltzen ez diren gaixotasun konpentsazioak, langileek borondatezko alta eskatzeko larderiaz galdekatzen dituzten mutualitateetako medikuak… Horrek guztiak argi uzten du enpresek osasunarekiko eta lan arriskuen prebentzioarekiko duten kezka falta.

LABen iritziz, prekaritatea ere bada gaixorik egonda lanera joatea edo osasunari kalte egiten dioten lanetara joatea hori eragozteko inolako neurririk hartu gabe. Zentzu horretan, LABek gogora ekarri nahi ditu bi garbitzaileren kasuak, euren lanpostuetara itzultzera behartu zituztenak, nahiz eta mugitzeko batek gurpil-aulki bat eta bertzeak taka-taka bat erabili, INSSek ez zielako euren ezintasun iraunkorra aitortu. Zoritxarrez, ez dira egoera tamalgarri horretan dauden lehenengoak, ezta azkenak ere.

LABek osasun eta prebentzio gehiago eskatzen du, eta kontrol eta presio gutxiago , eta Nafarroako langileen beharrak erdigunean benetan jarriko dituen Gizarte Segurantza propioa ere aldarrikatzen du.

Azkenik, gaurko elkarretaratzearekin LABek ekintza sindikalaren balioa azpimarratu nahi izan du, lan eta bizi baldintzak hobetzeko modu kolektibo bakarra delako. Antolatu eta borrokatu egin behar da, egoera indibidualak salatzetik erantzun kolektiboak antolatzera, prebentzio planak egitetik kalera ateratzera guztion eskubideak aldarrikatzera. Ekintza sindikala tresna baliagarria da langile klase guztiarendako, sektore batzuen atomizazio eta prekarizazioari aurre egiten diolako eta, borroka ezberdinak bateratuz, bizitza duina ahalbidetzen ez duen sistema oso bat inpugnatzen duelako.

Mobilizazioak gaur EAEn, kalitatezko hezkuntza helburu, publikoa indartzea eta inbertsioa handitzea eskatzeko

Azaroaren 8an abiatutako dinamikarekin jarraituz, hezkuntza publikoa sistemaren ardatza izan dadin inbertsioa handitzea aldarrikatzeko mobilizazioak egingo ditugu EAEko hiriburu eta eskualde desberdinetan gaur. Azpiegiturak hobetu, baliabidez hornitu eta lan baldintzak hobetuko dituen akordioak adostu nahi ditugu zerbitzuaren kalitatea hobetzeko.

Mobilizazioak 17:30ean izango dira, Donostian (Alderdi Eder), Zumaian (Saregileen plaza), Orereta (Herriko plaza), Eibar (Untzaga plaza), Bilbon (Plaza Zirkularra), Barakaldon (Anaien parkea), Durangon (Ezkurdi plazan), Gernikan (Merkurio plazan), Igorren (Biribilgunean), Algortan (Fadura LHII Lanbide Hezkiketako ikastetxean), Gasteizen (Arka plazan) eta Laudion (Herriko plazan).

Hezkuntza komunitatea osatzen dugun familia zein langileok argi dugu kalitatezko hezkuntza izateko hezkuntza publikoak urgentziaz behar duen inbertsioa gauzatzea ezinbestekoa dela. Eskola publikoa eta Haurreskolak Partzuergoa ardatz izan daitezen azpiegiturak hobetu, baliabideez hornitu eta langileon lan baldintzak berritzeko garaia da. Horretarako, urtero, gutxieneko inbertsioa Barne Produktu Gordinaren %6koa izan beharko litzateke aurrekontu-proiektuan, Europako batezbestekoarekin parekatuz, hezkuntza legearen testuinguruan izandako grebetan aldarrikatu izan genuen moduan.

Batetik, hezkuntza publikoko langile ororen lan baldintzak arautzen dituen lan hitzarmenak berritu eta hobetu behar dira, izan ere, LABek argi du langileon lan baldintzak hobetzeak zerbitzua hobetzea dakarrela bere horretan. Langileoi ezinezkoa zaigu kalitatezko hezkuntza eskaintzea eguneroko lan zamek itotzen gaituzten bitartean. Izan ere, premiaz berritu behar dira zaharkituta dauden lan hitzarmenak. Sukalde eta Garbiketan 2007ko lan hitzarmenak, besteak beste, gehiegizko bazkaltiarren kopurua eta metraje kopuruak barnebiltzen ditu, funtzioak zehaztu behar dira eta lanaren koordinazio faltarekin bukatu behar da. Irakasleetan, azken urteetan gehiagora egin duten lan burokratikoak murriztu edota ikastetxearen autonomia errespetatuz, ikasleen beharrei erantzuten dieten formakuntzak behar ditugu. 2010eko lan hitzarmena eguneratzeko, besteak beste, ordu lektiboen jaitsiera jaso behar da, baita Lanbide Heziketako berezitasunak arautzea ere. Haurreskoletan, 2009koa den lan hitzarmena berritu behar da, lanaldiaren jaitsiera eta baimenak handitu behar dira eta, kudeaketa alorrean dauden baliabide eskasak handitu. Heziketa Berezian, 20 urteren ondoren, akordio batetik hurbil gaude, behin-behinekotasun tasa %5era jaitsiera, hezitzaileen soldata haurreskoletako hezitzaileekin parekatzea eta lanaldiaren jaitsiera adostu berri dugularik.

Bestetik, kalitatezko hezkuntza publikoa izateak ikasleak erdigunean jartzea dakar. Bide horretan, ikasketa prozesua ematen den barne zein kanpo espazioak berebiziko garrantzia du. Lehenik eta behin, ikasle zein langileok egunero jarduten dugun azpiegiturak osasuna bermatuko duten espazio seguruak izan behar dira, horrez gain egungo beharrei erantzun behar diete, hauek baliabidez hornituz. Are gehiago, zenbait kasutan, azpiegitura berriak sortu behar dira, izan ere, badira zenbait zentro guztiz zaharkiturik daudenak edota eraikin propiorik ere ez dutenak; baita espazio falta dela eta plazak mugatuta dituztenak ere.

Azkenik, egun jendarte bezala ditugun erronkei erantzuteko, baliabide materialez gain, baliabide pertsonalez ere hornitu behar dira gure ikastetxeak. Izan ere, egun aniztasunean jarrita dugun arretari erantzuteko edo gure hizkuntzak eta kulturak bizi duten egoerari aurre egin ahal izateko, ezinbestekoak ditugu baliabide berriak zein formakuntza plan zehatzak.

Beraz, LABek borrokan jarraituko du hezkuntza komunitateko langileekin batera hezkuntza publikoan neurriak lortu daitezen kalitatezko Euskal Eskola Publiko Komunitarioa helburu, sare publiko bakar deszentralizatuan antolaturiko hezkuntza-sistema burujabea eraikitzeko. Euskalduntzean eta Euskal Curriculumean, inklusioan eta aniztasunean, pedagogia feministan, laikotasunean, kritikotasunean eta langileon lan-baldintza duinetan oinarriturik egongo dena.

LAB sindikatuak positibotzat jo du Erorien Monumentu Frankista errotik aldatzea ahalbidetzen duen akordioa

LABek positibotzat jo du EH Bildu, PSN eta Geroa Bai alderdiek Monumentu honen izaeran eta esanahian aldaketa erradikala ahalbidetzearen inguruan lortutako akordioa. Hala, Erorien Monumentu Frankistaren hainbat zati eraitsi eta “Maravillas Lamberto” interpretazio zentro bihurtzea atzoko eta gaurko faxismoa salatzeko urrats garrantzitsua da. Frankismoaren biktimak duintasunez erreparatzeko eta biktimarioen gorespenarekin bukatzeko ekarpen egiteaz gain, “Maravillas Lamberto” zentroa Euskal Herriko hiriburutik eskuin muturraren eta faxismoaren gorakadari aurre egiteko akuilu berria izan daiteke.

Bere bokazio antifaxistari jarraiki, memoria demokratikoari langileen ikuspegitik eta kontzientziatik ekarpen egin dio eta egingo dio LABek. Errepresaliatutako sindikalistak eta behartutako lanetan aritutako gatibuak izan ditugu gogoan urte hauetan guztiotan. “Maravillas Lamberto” interpretazio zentroak horiek guztiak aintzat hartu eta erreparatzeko ekarpen egitea espero du LABek.

Iruñeko Udalak eta Nafarroako Gobernuak, eragile sozial eta sindikalek, bai eta memoria eragileek ere, bakoitzak bere izaeratik eta ikuspegitik, baina guztiok batera lan egin behar dugu erronka hau gauzatzeko: oroimen integrala eta kritikoa sustatzea; iragan frankistarekiko haustura bermatzea; eskuin frankistaren kontakizunaren aurrean, faxismoari eta gerra zaleei espazioak kentzea; eta aurrera begira askatasunari eta justizia sozialari ateak irekitzea.

Ildo honetan, herritarren parte hartzea, gehiengo sozialaren aktibazioa, mundu mailan hedatzen ari den erreakzioaren aurkako antidoto eta prebentzio onena da. Bakearen eta justizia sozialaren aldeko espazio antifaxistak zabaltzeko tresnarik eraginkorrena eta bermerik onena.

LABek gogor kritikatu du DSBEarekiko iruzurrak salatzeko postontzia ezarri izana, pertsona zaurgarrienak kriminalizatzea dakarrelako

Langileen alde eragiteko Lanbideko Administrazio Kontseiluan parte hartu du sindikatuak.

Gaur LABek Lanbideko Administrazio Kontseiluan parte hartu du, eta bere parte hartzea Diru Sarrerak Bermatzeko Errentaren (DSBE) jasotzaileen ustezko erabilera desegokia salatzeko ezarritako postontziaren inguruko ohartarazpena egiteko baliatu du: prekaritatea jomugan jartzen du, pertsona zaurgarrienak kriminalizatuz.

LABek bere X. Biltzar Nagusian hartu zuen lantokietan eta kaleetan egiten genituen borrokak eremu instituzionalera ere eramateko erabakia. Instituzioetako parte hartze espazioetan gure lekua hartzen ari gara pausoz pauso, eta gaur Lanbideko Administrazio Kontseiluan parte hartzeko urratsak logika eta erabaki horri erantzuten dio.

Administrazio Kontseilura Lanbideren ekinbidearen inguruko irakurketa kritikoa eramateaz gain, bi helburu
nagusi izango ditu LABen parte hartzeak:

Batetik, kontuan izan behar dugu Lanbideren izaera juridikoa aldatuko dela datozen hilabeteetan, Euskal Enplegu Legean ezarrita dagoen bezala. Erakunde autonomo izatetik Zuzenbide Pribatuko Erakunde Publikoa izatera pasako da, pribatizazioari atea irekitzeko aukera zabalduz eta egungo langileen egoeran ondorio negatiboak utziz. LABek beraz, Administrazio Kontseiluko bere parte hartzea erabiliko du izaera juridikoaren aldaketa horrek ekar ditzakeen atzerapausoak kontrolatzeko eta era berean proposamenak egiteko.

Bestetik, langileriarentzat garrantzia berezia duten gaiak eta iniziatibak eramango ditugu Administrazio Kontseilura: langile kolektibo espezifikoei begirako neurriak, neurri orokorrak edo politika jakinen gaineko irakurketa eta kritikak. Zentzu horretan gaurkoan, Lanbidek DSBEarekin egon daitezkeen iruzurrak salatzeko postontzia ezarri izana salatu nahi izan dugu.

Hasteko, pobrezia bera kriminalizatzen duelako. Datuek beraiek diote DSBE jasotzen duten pertsonen iruzurra oso txikia dela, eta herri honek iruzurrean arazo bat badu, kapital handien eta enpresen iruzur fiskala dela, ingeniaritza fiskal konplexuaren bidez zergak ordaintzea saihestuz. Horrelako neurriek gainera, pobrezia kriminalizatzeaz gain, iritzi publiko bat sortzen ere laguntzen dute, ultraeskuinaren mezu eta markoa legitimatzen duten diskurtsoak, arreta aberastasunaren banaketan eta iruzurgile handietan jarri ordez, prekaritatean eta pobrezian bizi diren langileen gain jarriz. Eusko Jaurlaritzak pobrezia borrokatu beharrean pobreen aurkako gerra bat abiatzea erabaki du, zaurgarritasun egoerak gainditzean baino egoera horiek jo puntuan jarriz. Hori gutxi ez balitz, jendartea salatari bilakatzeko urratsa da, jendartearen artean susmoa etamesfidantza elikatzen duena, zatiketa bultzatzen duena pobreziaren aurrean elkartasun balioak bultzatu ordez. Administrazio publikoak bere prestazioak egoki ordaintzearen bermea jendartearen gain utzi du gainera, bere bitartekoak nahikoa ez bailiran mezua helaraziz.

Horregatik guztiagatik, gaur LABek neurri hori atzera bota dezan eskatu dio Eusko Jaurlaritzari, eta zehatzago Mikel Torres Lehendakariorde eta Enplegu sailburuari. LABek aspaldi egin zuen bazterrean kokaturiko langileak bere ekintza soziosindikalaren erdigunean jartzeko hautua, eta horrelako neurriek kontrakoa bultzatzen dute. Bazterrean dauden langileak bazterrera kondenatzen dituzte, bazterketa ekonomiko eta sozialera. LABek langileriaren eskubideen alde borrokatzen jarraituko du, Lanbiden harturiko neurria bezalakoak salatuz eta langileriaren lan eta bizi baldintzak hobetuko dituen politika publikoen alde borrokatuz.

EH Bilduk “Nazioa Gara” lelopean larunbat honetan deitu duen manifestaziora ordezkaritza bidaliko dugu

EH Bilduk nazio manifestaziora deitu du larunbat honetan, Euskal Herria nazio bat dela eta horren araberako eskubideak dagozkiola aldarrikatzeko. Eskubide horien artean dago, besteak beste, lan harremanetarako eta babes sozialerako esparru propioa izatea; euskal langileen gutxieneko soldata, lanaldia, pentsioa edota zerbitzu publikoak hemen erabakitzea.

Hain zuzen ere, hogeita hamar urte betetzen dira sindikalismo abertzaleak esparru propioaren aldeko manifestazio historikoa egin zuenetik; 25 urte betetzera doaz LAB Ipar Euskal Herrian sortu zenetik. Ordutik hona, Euskal Herria antolakuntza eta borroka sindikalerako esparru autonomo gisa eratu da, estatuetan egiten den sindikalismoarekiko koordenada desberdinetan. Horri esker, euskal langileek euren lan eta bizi baldintzen defentsarako baldintza berriak eskuratu badituzte ere, egun oraindik Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrurik, esparru sozioekonomiko propiorik, esaterako, ez dugu ziurtatuta.

Egungo marko juridiko-politikoak lan harremanen estatalizazioa eta prekarizazioa ahalbidetzen jarraitzen du. 2008ko krisiaren aurreko egoerarekin alderatuta, euskal langile gehiago daude hitzarmen estatalen menpe edota prekaritatearen aurrean babesgabe. Langile publikoen soldatak eta erreposizio tasak ez ditugu bertan erabakitzen; hezkuntzan edo zerga politikan, esaterako, ez dugu burujabetza osorik.

Gauzak horrela, euskal langileon lan eta bizi baldintzak hobetuko dituen esparru propioa ekarriko duen aldaketa politikoa beharrezkoa da; Ipar Euskal Herrian, instituzionalizazioan urrats berriak emanez, Nafarroan eta EAEn Estatus politikoak berrituz. Eztabaida irekia dago eta eztabaida horren parte izan behar dugu langileok, eragile sindikal eta sozialok, eztabaida ezin da alderdi politikoetara mugatu. Aldaketa politiko horren alde egin behar du euskal independentismoak, LABek eremu guztietan: lantokietan, kalean eta instituzioetan.

Irakurketa honetan oinarrituta, Garbiñe Aranburu koordinatzaile orokorra buru duen ordezkaritza bidaliko du LABek EH Bilduk deitutako manifestaziora.

Osasunbidearen pribatizazioa ez dugula baimenduko ohartarazi dugu, eta Nafarroako Gobernuari exijitu diogu Osasun Lege berrian froga dezala osasun publikoaren aldeko apustua egiten duela

Elkarretaratzea egin dugu gaur Iruñean, dozenaka delegaturekin, baita osasun arloko profesionalekin ere, Vianako Printzea Kontsulta Zentroaren aitzinean, Gobernuak aurkezturiko Osasun Lege berriaren aurreproiektuak irekitzen duen bide pribatizatzailearen aurka protesta egiteko. Imanol Karrera sindikatuko bozeramaileak ohartarazi duenez, “LABek ez dio Nafarroako Gobernuari Nafarroako osasun publikoa pribatizatzen utziko” eta, aldi berean, “Osasun Lege berriarekin osasun publikoaren aldeko apustua erakusteko eskatzen dio, Osasunbidea zaintzea eta indartzea Nafarroako gizarte osoaren kezka eta lehentasun nagusietako bat baita”.

Geroa Bai buru duen Osasun Departamentuaren asmoek dakarten zentzugabekeriaren aurrean LAB sindikatuak iragarri du zuzenketak eginen dituela lege aurreproiektua zuzentzeko eta hobetzeko; bertzeak bertze, Osasunbidea enpresa erakunde publiko bihurtze hori kentzeko eta gauza publikoa erdigunean jartzeko.

LABen iritziz, osasun publikoa eta kalitatezko osasun arreta mantentzea bermatzea dira lege berriak landu behar dituen erronkak, aukera benetan aprobetxatu nahi badu eta Nafarroako gehiengo sozialaren eta Osasunbideko langile guztien kezka eta lehentasunari erantzun nahi badio. Hala ere, Osasun Departamentuak aurkezturiko aurreproiektua kontrako bidetik doa, eta hainbat arrisku eta ahulgune ditu horren inguruan. Hala, Euskal Autonomia Erkidegoko gobernuak berak onartzen duenean Osakidetzaren ereduak aldaketa handiak behar dituela, Geroa Bai buru duen Osasun Departamentuak hemen ezarri nahi du eredu hori. Zentzugabekeria galanta.

LAB sindikatuak Osasun Foru Legearen aurreproiektu hau errefusatzen du, batez ere hiru arrazoirengatik:

  1. Osasunbidearen eta NOPLOIren izaera juridikoaren aldaketak enpresa erakunde publiko bihurtzen dituelako eta, haren bidez, osasun zerbitzuak pribatizatzen direlako (horien artean, osasun mentala), sistema publikoa itunpeko batera mugituz. Gainera, langile guztien lan eskubideak aldatzeaz batera, ez dituelako behin-behinekotasun eta prekaritate egoerak zuzenduko.
  2. Navarrabiomeden deskapitalizazio prozesuarekin jarraitzen duelako.
  3. Lan osasunari dagokionez, ez dituelako zuzentzen Nafarroan dagoen lan istripuen kopuru handiaren atzean dauden kontrolik eta ikuskapenik ezaren faktoreak.

Era berean, LABek eskatzen du lege hori gizartearekin partizipatua, sindikatuekin negoziatua eta zuzendua izan dadila, gauza publikoa Nafarroako osasun sistemaren ardatz egituratzaile gisa kokatuko duen ikuspegi estrategikoa markatuz. Lege hau beharrezko tresna izan arren, funtsezkoena falta baitzaio: zerbitzu publikoak blindatzea, lankidetza publiko-pribatua kontrolatzea, eta langileen arloko neurriak behin-behinekotasuna murrizteko eta hautaketa-prozesu sinplifikatu eta eraginkorrak ziurtatzeko; gainera, hizkuntza-normalizaziorako batere interesik ez du.

Dirudienez, Osasun Foru Legearen aurreproiektuak, pribatizazio eta negozio interesei bide zabala emateko asmoen deklarazio osoa baita, ez du behar adinako adostasun politiko eta sindikalik dagoen moduan aurrera egin ahal izateko. Osasun Legea pazienteak zentroan jarriko dituen eta langileen lan-baldintzak duinduko dituen oraingo eta etorkizuneko tresna gisa ulertzen bada, bere oraingo testua ez da onargarria, idatzita dagoen moduak zalantzak sortzen baititu konponbideak baino gehiago.

Erasoaldi atzerakoiaren aurka

Azken urteetan LABek salaketa garrantzitsuak egin ditu osasun zerbitzu publikoekin lotuta. Lehenik eta behin, mediku profesional batzuen praxi txarra salatu zuen, bateragarri egiten baitzituzten beren funtzio publikoak eta negozio pribatuak, esklusibotasun osagarria kobratzeari uko egin gabe; praxi txarra, Administrazioaren utzikeriak eragindakoa. Jose Luis Escriva Espainiako ministroak mutualitateen bidez osasun publikoa pribatizatzeko egin duen saiorik handiena azaleratzen zuen dokumentu bat ere plazaratu zuen LABek. Eta azkenik, LABek salatu zuen Osasun Departamentua ikerketa biomediko publikoa deskapitalizatzen ari dela Opus Deiren alde.

Sindikatu honek salatutako guztiak erakusten du badela sakoneko korronte bat osasun publikoa ahuldu nahi duena, halako egoeraz nazkatuta nafar gizarteak klinika pribatuen bidez edo, langileen kasuan, mutualitateen bidez osasun zerbitzuen pribatizazioa ontzat ematea bilatzen duena.

Estrategia pribatizatzaile horren aurrean, LABek mobilizazio eta greba dinamika gidatu zuen osasun publikoaren defentsan eta Osasunbideko profesional guztien lan baldintzak duintzearen alde, ofentsiba atzerakoi hori gelditzea lortuz eta 16 urtetan lorpenik handiena eskuratuz: Osasunbideko osasun langile guztien lanbide karreraren aitortza.

Manifestazioa urtarrilaren 26an eta “J’accuse” autoinkulpazio kanpaina migratzeko eskubidearen alde

Duela 8 hilabete, hemen bertan bildu ginen hamarnaka eragileren ordezkariak martxoaren 14ko KORRIKAren harira 36 pertsona migratzailerekin batera muga Santiago zubitik zeharkatzeko ekimena gure gain hartzeko. Desobedientzia zibileko ekintza zela esan genuen, eta gure helburuak argiki adierazi:

  • Europa Gotorlekuaren immigrazio-politika errepresiboa salatu.
  • Frantziako Gobernuak eskuin muturraren laguntzarekin ezarri duen azken immigrazio legea salatu.
  • Mugak behin betiko irekitzea eta, bereziki, Irun eta Hendaia artekoa bezalako zubi guztiak irekitzeko eskatu, guztion zirkulazio askea eta bertan gelditzeko eskubideak bermatzeko.

Lehenago ere hainbat mobilizazio egin izan ditugu, 2022ko azaroaren 1ean, Avenida oinezkoen zubian kokatutako burdin-hesiak sinbolikoki ideki edota 2023ko uztailaren 22an, agintariak salatzeko eta mugako kontrolaren irizpide arbitrarioetan tresnak eta gardentasun gutxi ezarri izana salatzeko, Pausu/Behobia zubiko kontrol-postua kartelekin estaliz.

Mobilizazio eta ekintza ugari egin arren, egoera ez da aldatzen ez bada okerrera: Frantziak berriki muga ixteko erabakia beste 6 hilabetez luzatu du eta gutako 7 ekintzaile deklaratzera deitu, atxilotu eta epaituko dituzte urtarrilaren 28an. Eragile sare honetatik haien berehalako kargugabetasuna aldarrikatzen dugu.

Guk ez dugu epaiketa hau onartzen. Epaitu beharrekoa ez da elkartasuna, ez eta pertsona guztien eskubideen alde ari direnak. Immigrazio politika anker eta hiltzaileak, muga arrazista eta bidegabe hauen errudun diren agintariak eta legeak dira zigortu behar direnak; Bidasoan eta trenbidean gutxienez 9 heriotzaren arduradun direnak edota milaka pertsonen bizitzak arriskuan jartzen dituztenak.

Euskal Herria beti izan da harrera, immigrazio eta emigrazio lurralde bat, eta izaten jarraitu nahi du. Migrazio prozesu aske eta seguruak egiteko eskubidea aldarrikatzen dugu.

Horregatik, urtarrilaren 26an Ficobatik Hendaiara egingo den mobilizaziorako deia egiten dugu hemen bildu garenok eta ordezkatutakoek ere. Era berean, elkartasuna delitu ez dela aldarrikatzeko, J’accuse autoinkulpazio kanpaina martxan jarriko dugula iragarri nahi dugu. Kanpaina honekin immigrazio politikak salatzen ditugu eta gu ere Korrikaren egunean migrazio prozesuan diren pertsonekin batera izan ginela esan nahi dugu. Gaur lehen autoinkulpazioak egingo ditugu, eta hurrengo asteetan milaka biltzeko asmoa dugu.

Migratzeko eskubidearen alde.

Mugak apurtu eta zubiak eraikitzearen alde.

Harrera Herri Harro garelako: #HarreraHerriHarro