2026-01-22
Blog Page 1168

LAB Confebask patronalaren jarreraren aurrean

Askatasun sindikalaren alde guk LABekinBat
Confebaskek, berez, LAB eta ELA sindikatuak legez kanpo utzi nahi ditu. Xede horretan, lege-baliabideak proposatzen ari da sindikalgintzan jardun ez gaitezen. Sindikatuen erroldatik atera nahi gaituzte, hots, gure sindikatu izaera gal dezagun nahi dute.

Horren aldeko eskaria egiten du Confebaskek, sindikatuen eta enpresa-erakundeen estatutuak biltzeko egiten ari den Errege Dekretu Proiektuari egin dizkion alegazioetan (1), Madrilen prestatzen ari diren proiektuaren harira.

Proiektuak, estatutuetan txertatu beharreko eskakizun berri bat hartzen du bere baitan, sindikatuen eta enpresa-erakundeen helburuetan, berez, lanekoak txerta daitezen: negoziazio kolektiboa, gatazka kolektiboak, gizarte-eztabaida eta erakundeetan egin partaidetza (2).

Confebaskek dio oso egokia deritzola estatutuen berregokitzapena eskatzeari (3). Baina ez da horretara mugatzen eta kontrolatzeko baliabideak ezarri behar direla ere eskatzen du; haren ustez, gure zeregina betetzen ez dugunok, eztabaida sozialean,… parte hartzen ez dugulako, erregistrotik kanpo utzi beharko gintuzkete (3).

LABek ez du betetzen, ez eta beteko ere, jakina, Confebaskek eman nahi dion zeregina. Patronal horren nahiak eta patronal frankista baten profilak bat datoz. Esanekoa eta itunzalea den, eztabaida sozial antzutan nahasiko den eta politikagintzan eraginik izango ez duen sindikalgintza nahi dute.

Sindikalgintzari zilegitasuna kentzen ari zaion, defentsa kolektiboa egiteko sindikatuak baliabiderik gabe uzten ari den, borroka jendartean kriminalizatzen ari den,… egoera orokor honetan, Confebaskek harago joan nahi du, helburu argia dauka, bide guztiak erabiliz, sindikalgintza abertzalea erasotu nahi du.

Confebask eskubidez sobera hornitua dago eta demokraziak enbarazu egiten dio. LABek egindako salaketari egindako erantzunak gai honen larritasuna baieztatzen digu bakarrik, bai errege dekretuari dagokionez, zein Confebaskek jokatu nahi omen duen zereginari dagokionez.

Aski ongi daki egiten duen proposamena legez kanpo dagoela, baina Madrileko gobernuari hainbat formula proposatzen dio legearen traba gainditzeko. (4)

Askatasun sindikala eskubidea da. Sindikatu bati, behin erregistratu denean, ezin dakioke sindikatu egoera kendu, horretarako ez bada legeren bat “ad hoc” egiten.

Patronal horren nahiek larriki erasotzen diote askatasun sindikalari, eta hortaz, oinarrizkoa den eskubide bati. Confebask proposatzen ari dena oso larria da.

Nola egingo dio aurre LABek Confebasken jarrera despotikoari?

Gure herriak krisialdi honi irteeraren bat emateko orduan duen arazorik nagusiena daukagun patronala da. Esanekoa eta itunzalea den, eztabaida sozial antzutan nahasiko den eta politikagintzan eraginik izango ez duen sindikalgintza nahi dute. LAB ez da arazoa, ezta euskal sindikalgintza ere, Confebask bera eta Eusko Jaurlaritzak haren jarrerari agertzen dion menpekotasuna baizik.

LABek, ekimenaren ekimenez, egoerari ekingo dio:

Eusko Legebiltzarra eta batzar nagusiak interpelatuko ditugu aipatu patronala eta haren lurralde-antolaketak gaitzetsi ditzaten, ez-demokratikoak eta egiazko oztopo politikoak direlako. Estaldura emateari utzi behar diote, haren jarrera ezin daiteke zilegitu.

• Eusko Jaurlaritzari exijitzen diogu ez dezala zilegitu eta ez diezaiola estaldurarik eman patronal horri, eta bertan behera utz dezala eztabaida sozialaren mahaia biltzeko deialdia.

• Eskatzen dugu ere, patronal horren zilegitasunaz eztabaidatu behar dela; ez dugu uste haien jarrera euskal enpresarien artean nagusia denik. Enpresa-erakunde horren ordezkaritza ez da inoiz neurtu. Eusko Jaurlaritzari eskatu diogun arren, ez du inolako baliabiderik ezarri.

• Behar dugun lan harremanei buruzko benetako eztabaida eta negoziazio prozesu bati ekin behar zaio.

• Erantzun sindikal bateratua bultzatzen ari gara. Gasteizko Parlamentuan mozioa aurkeztu dugu ELArekin eta gainontzeko sindikatuei ekimenak aurkeztuko dizkiegu.

• CCOOri eta UGTri gutunak bidali dizkiegu askatasun sindikala babes dezaten eta Confebasken jarrera gaitzes dezaten; eskatzen diegu ere, eztabaida sozialaren mahaian parte har ez dezaten, demokratikoa ez den patronal horrek haien partaidetza behar duen abal soziala bihur ez dezan.

Nabarmendu nahi dugu, talde gisa, borrokatzeko antolatu diren langile guztien zeregina; gure erabateko aitorpena uko egingo ez diegun eskubide laboralak eta sozialak babesteko, patronal horri aurre egin dion LABen kide orori eta sindikatutik, honen aurka egin duen pertsona orori.

Dei egiten dizuegu, aurrerantzean ere, lantokietan eta jendartean antola zaitezten.

Euskal Herrian, 2014ko azaroaren 28an

(1) Alegaciones de Confebask http://biltegia.labsindikatua.org/AlegacionesConfebask.pdf

(2) “…Las organizaciones ya inscritas tendrán que adaptar sus estatutos a esos requerimientos, resultando que si no lo hacen quedarán expulsadas de la Oficina Pública de Depósito (….) Quedarán privadas de la cualidad de sindicato”

(3) “Es una regulación que consideramos especialmente oportuna (…) Consideramos que el Reglamento debiera ir más allá. La cuestión es tan esencial que la regulación no debiera pararse en el control del aspecto formal (…) sino prever también los mecanismos para que si de facto las organizaciones no cumplen con esos fines solo formalmente incorporados a sus estatutos, igualmente puedan ser expurgadas de la Oficina y remitidas al registro que se corresponda con la realidad de sus funciones.

(4) “Precisamente por el especial interés que este asunto tiene para Confebask, no queremos dejar de advertir las dudas de legalidad que nos suscita. Llamamos la atención sobre ellas en la confianza de que pueda encontrarse una solución satisfactoria al interés manifestado”

LAB Confebask patronalaren jarreraren aurrean

0
Askatasun sindikalaren alde guk LABekinBat
Confebaskek, berez, LAB eta ELA sindikatuak legez kanpo utzi nahi ditu. Xede horretan, lege-baliabideak proposatzen ari da sindikalgintzan jardun ez gaitezen. Sindikatuen erroldatik atera nahi gaituzte, hots, gure sindikatu izaera gal dezagun nahi dute.

Horren aldeko eskaria egiten du Confebaskek, sindikatuen eta enpresa-erakundeen estatutuak biltzeko egiten ari den Errege Dekretu Proiektuari egin dizkion alegazioetan (1), Madrilen prestatzen ari diren proiektuaren harira.

Proiektuak, estatutuetan txertatu beharreko eskakizun berri bat hartzen du bere baitan, sindikatuen eta enpresa-erakundeen helburuetan, berez, lanekoak txerta daitezen: negoziazio kolektiboa, gatazka kolektiboak, gizarte-eztabaida eta erakundeetan egin partaidetza (2).

Confebaskek dio oso egokia deritzola estatutuen berregokitzapena eskatzeari (3). Baina ez da horretara mugatzen eta kontrolatzeko baliabideak ezarri behar direla ere eskatzen du; haren ustez, gure zeregina betetzen ez dugunok, eztabaida sozialean,… parte hartzen ez dugulako, erregistrotik kanpo utzi beharko gintuzkete (3).

LABek ez du betetzen, ez eta beteko ere, jakina, Confebaskek eman nahi dion zeregina. Patronal horren nahiak eta patronal frankista baten profilak bat datoz. Esanekoa eta itunzalea den, eztabaida sozial antzutan nahasiko den eta politikagintzan eraginik izango ez duen sindikalgintza nahi dute.

Sindikalgintzari zilegitasuna kentzen ari zaion, defentsa kolektiboa egiteko sindikatuak baliabiderik gabe uzten ari den, borroka jendartean kriminalizatzen ari den,… egoera orokor honetan, Confebaskek harago joan nahi du, helburu argia dauka, bide guztiak erabiliz, sindikalgintza abertzalea erasotu nahi du.

Confebask eskubidez sobera hornitua dago eta demokraziak enbarazu egiten dio. LABek egindako salaketari egindako erantzunak gai honen larritasuna baieztatzen digu bakarrik, bai errege dekretuari dagokionez, zein Confebaskek jokatu nahi omen duen zereginari dagokionez.

Aski ongi daki egiten duen proposamena legez kanpo dagoela, baina Madrileko gobernuari hainbat formula proposatzen dio legearen traba gainditzeko. (4)

Askatasun sindikala eskubidea da. Sindikatu bati, behin erregistratu denean, ezin dakioke sindikatu egoera kendu, horretarako ez bada legeren bat “ad hoc” egiten.

Patronal horren nahiek larriki erasotzen diote askatasun sindikalari, eta hortaz, oinarrizkoa den eskubide bati. Confebask proposatzen ari dena oso larria da.

Nola egingo dio aurre LABek Confebasken jarrera despotikoari?

Gure herriak krisialdi honi irteeraren bat emateko orduan duen arazorik nagusiena daukagun patronala da. Esanekoa eta itunzalea den, eztabaida sozial antzutan nahasiko den eta politikagintzan eraginik izango ez duen sindikalgintza nahi dute. LAB ez da arazoa, ezta euskal sindikalgintza ere, Confebask bera eta Eusko Jaurlaritzak haren jarrerari agertzen dion menpekotasuna baizik.

LABek, ekimenaren ekimenez, egoerari ekingo dio:

Eusko Legebiltzarra eta batzar nagusiak interpelatuko ditugu aipatu patronala eta haren lurralde-antolaketak gaitzetsi ditzaten, ez-demokratikoak eta egiazko oztopo politikoak direlako. Estaldura emateari utzi behar diote, haren jarrera ezin daiteke zilegitu.

• Eusko Jaurlaritzari exijitzen diogu ez dezala zilegitu eta ez diezaiola estaldurarik eman patronal horri, eta bertan behera utz dezala eztabaida sozialaren mahaia biltzeko deialdia.

• Eskatzen dugu ere, patronal horren zilegitasunaz eztabaidatu behar dela; ez dugu uste haien jarrera euskal enpresarien artean nagusia denik. Enpresa-erakunde horren ordezkaritza ez da inoiz neurtu. Eusko Jaurlaritzari eskatu diogun arren, ez du inolako baliabiderik ezarri.

• Behar dugun lan harremanei buruzko benetako eztabaida eta negoziazio prozesu bati ekin behar zaio.

• Erantzun sindikal bateratua bultzatzen ari gara. Gasteizko Parlamentuan mozioa aurkeztu dugu ELArekin eta gainontzeko sindikatuei ekimenak aurkeztuko dizkiegu.

• CCOOri eta UGTri gutunak bidali dizkiegu askatasun sindikala babes dezaten eta Confebasken jarrera gaitzes dezaten; eskatzen diegu ere, eztabaida sozialaren mahaian parte har ez dezaten, demokratikoa ez den patronal horrek haien partaidetza behar duen abal soziala bihur ez dezan.

Nabarmendu nahi dugu, talde gisa, borrokatzeko antolatu diren langile guztien zeregina; gure erabateko aitorpena uko egingo ez diegun eskubide laboralak eta sozialak babesteko, patronal horri aurre egin dion LABen kide orori eta sindikatutik, honen aurka egin duen pertsona orori.

Dei egiten dizuegu, aurrerantzean ere, lantokietan eta jendartean antola zaitezten.

Euskal Herrian, 2014ko azaroaren 28an

(1) Alegaciones de Confebask http://biltegia.labsindikatua.org/AlegacionesConfebask.pdf

(2) “…Las organizaciones ya inscritas tendrán que adaptar sus estatutos a esos requerimientos, resultando que si no lo hacen quedarán expulsadas de la Oficina Pública de Depósito (….) Quedarán privadas de la cualidad de sindicato”

(3) “Es una regulación que consideramos especialmente oportuna (…) Consideramos que el Reglamento debiera ir más allá. La cuestión es tan esencial que la regulación no debiera pararse en el control del aspecto formal (…) sino prever también los mecanismos para que si de facto las organizaciones no cumplen con esos fines solo formalmente incorporados a sus estatutos, igualmente puedan ser expurgadas de la Oficina y remitidas al registro que se corresponda con la realidad de sus funciones.

(4) “Precisamente por el especial interés que este asunto tiene para Confebask, no queremos dejar de advertir las dudas de legalidad que nos suscita. Llamamos la atención sobre ellas en la confianza de que pueda encontrarse una solución satisfactoria al interés manifestado”

LABek CAF enpresako hauteskunde sindikalak irabazi ditu eta bere ordezkaritza igotzen jarraitzen du

0

LAB izan da pasa den ostegunean CAF enpresan izandako hauteskunde sindikaletan bozka gehien lortu duen sindikatua, ondorioz ordezkari gehien lortu dituen sindikatua ere. Hauteskunde hauen ostean LAB sindikatuak CAFen bere posizioa kontsolidatzen du, hauek izan baitira jarraian irabazi ditugun hirugarren hauteskundeak.

Era berean, LAB industria enpresa garrantzitsuetan lehenengo indarra izatera iristen ari da. CAFen lortutako emaitzei, Michelin Lasarte, Papresa, Tenneco, Fundiciones Elorrio, Fundiciones del Estanda edo Gerdau Azkoiti bezalako enpresetan lortutako emaitzak gehitu behar zaizkio. Emaitza guzti hauekin batera, 50 langile baino gutxiago enpresetan lortzen ari garen emaitza bikainak kontutan hartu behar dira, batez ere gipuzkoako herrialdean. Modu berdinean Mercedes eta Arcelor taldean ordezkaritza gehien ditugun enpresetako emaitzak modu positiboan balortazen ditugu.

Epealdi trinkoaren lehenengo hilabete hauetan izandako emaitzak, esparru industrialetan zentratuta batez ere, gure iritziz LABn estrategiak daukan atxekimendu maila altuaren erakusgarri dira. Ordezkaritza igotzen ari den sindikatu bakarra garenez, argi gelditu da lan hitzarmenen defentsak jarraitzen duela langileen lehentasuna izaten.

Bukatzeko aipatu emaitza hauek ez direla soilik esparru industrialean eman. LABk bere gehiengoa mantentzen du Bilboko Corte Inglesean eta Gastronomía Cantábrican zeukan gehiengo absolutua indartzen du 13 ordezkari lortuz. Era berean Olaberriako Carrefourren lehenengo indarra izaten jarraitzen du eta lehen aldiz ordezkaritza lortzen du Bizkaiako BM supermerkatuetan. Nafarroan, LABk San Adrianeko General Mills enpresan bere ordezkaritza igotzen du eta Milagroko Gelagri Kontserberan bere 5 ordezkariak mantentzen ditu.

LAB sindikatuaren aldetik hauteskunde sindikalen epealdi trinkoaren lehen hilabeteen balorazio positiboa egiten dugu, eta eskerrak eman nahi dizkiogu bere enpresan bozka eman digun orori.
 

 

 

Candyko langile ordezkariek enpresa ixteko negoziazio mahaia utzi dute zuzendaritzaren jarrera salatzeko #candyezitxi

0

Langile ordezkariek langabezi prestazioa amaitu zaien langileei soldata ordaintzea eta miseria gorrian ez uztea eskatu dute. Enpresak txantaia egin die langile ordezkariei. Enpresa ixtearen mehatxuarekin baldintzatu nahi izan dute mahaia. Momentu honetan Candy-ko langileak enpresa kanpokaldean dira sentada bat egiten zuzendaritzaren jarrera salatuz eta lanpostuen defentsan.
 


 

 

Greba Osakidetzan: Osasungintza publikoa dago jokoan

0
 
«Arrakastatsua izaten ari da Osakidetzan burutzen ari den laugarren greba eguna»
Gaur Bizkaiari egokitu zaio txanda. Lanuzteen agenda potenteak eragiten duen nekea eta zuzendaritzek jarritako oztopo guztien aurrean (batez ere inposaturiko gehiegizko zerbitzu minimoak), grebara atera diren langileen kopurua gorantza doa.
Jaso ditugun informazioen arabera, Osasun zentro askotan soilik egin dute lan zerbitzu minimoek eta baten bat erabat itxi, Bilboko Altamirako zentroa kasu. Bestaldetik, ospitaleetan ere erantzuna handia izan da (masiboki zelari, eginkizunetako eta mantenimenduko pertsonalaren artean) eta zenbait zuzendaritza estu eta larri ibili dira. Aipatzekoa da Gurutzeta ospitaleko kasua, non zuzendaritzak onartu egin du FIVTEko (fertilitate kirofanoa) pazienteen oheak familiak berak gelaraino eramatea.

Bestaldetik, milaka langilek hartu dituzte Bilboko kaleak Osakidetzako borroka denona dela gogorarazteko: kalitatezko osasun zerbitzu publikoaren defentsa.

Asteleheneko mahai sektorialeko batzarrean Osakidetzaren proposamen seriorik ezak are gehiago piztu ditu animoak. Ez dago akordioa ez eskuratzeko aitzakiarik. PNVk aurrera ateratzen badu Ertzaintzaren EPEa eta beste administrazio batzuetan akordioak eskuratzen badira, ez dugu ulertzen zergatik ez Osakidetzan.

Hurrengo ostegunean Osakidetzako zentro guztietan 24 orduko greba egingo dugu. Uste dugu akordiorako aukera badagoela, baina ez dugu nolako adar jotzerik onartuko. Gure gutxieneko aldarrikapenak kontuan hartu ezean, urtarriletik aurrera hilabeteotan luza daitekeen konfrontazio fase berriari ekingo diogu. Pilota eusko jaurlaritzaren aldean dago.
 

 

 

40 urte eta etorkizuna aurrean

0

40 urte pasa dira jada LAB sindikatua sortu zenetik eta euskal langileriak bizi dituen garai zail hauetan sindikatuak atzera begira jartzeko une bat hartu du. Ipar Hegoa Fundazioak antolatutako «Langile mugimendua Euskal Herrian» hitzaldi zikloaren baitan, «Nuestro Mayo Rojo» liburuaren egile den Joxerra Bustillok eta LABeko idazkari nagusiak, Ainhoa Etxaidek, Euskal Herriko langile mugimenduan frankismoak izandako eragina, LAB sindikatuaren sorrera eta aurrera begirako erronkak aztertuko dituzte Iruñeako Areto Gorrian.

Lau hamarkada hauetan bere aztarna utzi du LABek. Sindiaktuaren sorrerak aukera guztiz berriak eskaini zien langileei, ezkerreko langile independentista gisa antolatzeko aukera. Horrez gain nazio askapena eta askapen sozial elkaruztertzeko borondateari eutsi diogu urte hauetan. Sindikatuak burujabetzea eremu soziolaboralera eraman du Lan Harremanetarako Euskal Esparruaren aldarria langileekin landuz.

Injustiziaren aurrean borrokari ekin behar zaiola beti argi izan du LABek eta borroka horiei esker lortu da agendan kokatzea aldarrikapen feministak, euskara lan munduan, lan osasuna, prekarietatearen kontrako borroka edo zerbitzu publikoen defentsa.

Urte hauetako lanak ekarri gaitu honera, ziklo oso baten amaierara. Orain aurrera begira jarri eta aldaketari ekin behar diogu. Arrazoi asko daude sindikalgintza eredua berritu behar dugula esateko. Praktikan, guztiok ikusten dugu gure borrokan geroz eta muga gehiago ditugula aurrez aurre, sindikalgintzaren kontrako erasoa erabatekoa dela. Borroka sindikala egiteko baldintzak aldatu dira, antolatzen dugun subjektua goitik behera aldatzen ari da eta baita eremua ere. Eraginkorrak izateko, gauzak aldatzeko gai izateko, eredua aldatu behar dugu.

Sistema kapitalista bera ziklo berri baten aurrean kokatzen da eta egiturazko aldaketak ematen ari dira. Ezin dugu ukatu ere krisiak bere eragina izan duela, “askatasun ekonomikoak lehenetsi eta “askatasun politiko, sozial eta laborala” malgutzen joan baitira prekarietatea egiturazko bilakatuz. Euskal Herriko askapen prozesuari dagokionean, langileria, LAB ondoan duelarik, aldaketa politiko eta soziala gauzatzeko bidean urratsak ematen ari da.

Ez da makala 2015erako LABek bere buruari jarri dion erronka. Eredu berriaren eztabaida irekitzearekin batera bizi dugun aldaketa momentuan eragin nahi du LABek aldaketa sozialen aldeko borroka indartuz. Sindikatuak Estatuaren eta inposatu diguten ereduarekin apurtzeko arrazoi nabarmenak ikusten ditu baita hauek apurtzeko baldintzak ere eta horri ekingo dio.
 


 

 

LABek administrazio publiko herritar eta parte hartzailea aldarrikatu du Gasteizko Parlamentuan

Gaur, hilak 26, Josu Erkoreka Lan eta Administrazio Sailburuak Euskal Administrazio Publikoaren Legearen (EAPL) egitasmoa aurkeztu du Gasteizko Legebiltzarrean. Aurkezpen horrekin bat eginez LAB sindikatuak mobilizazio deitu du parlamentuaren atarian.

Lehenik aipatu nahi dugu LABek abenduaren 9an agerraldia egingo duela legebiltzarreko batzordean egitasmo honen inguruko balorazio zehatza egiteko. Baina gaurkoan, egitasmo horren elaborazioan langileok, bere ordezkariok eta orohar herritarroi gure parte hartzea ukatu zaigula salatu nahi izan dugu.

EAPL, aldiz, ez da Jaurlaritza sektore publikoari begira esku artean duen egitasmo bakarra. Azken aste eta hilabeteotan gobernu honek eremu honetan aurrera atera nahi dituen beste bost egitasmoen berri jaso dugu: Euskal Enplegu Publikoaren Legea, Udal Legea, Heziberriren eskutik hezkuntza lege berria, eredu sozio-sanitarioaren dekretua eta hirugarren sektorea deitutakoaren egitasmoa (zerbitzu sozialei dagokiona) behintzat lantzen ari denaren berri izan dugu. Egitasmo hauek sektore publikoaren zutabe nagusiak bermoldatuko dituzten legeak edota dekretuak direla azpimarratu nahi dugu. Zentzu horretan, Eusko Jaurlaritzak sektore publiko osoaren berdefinizio eta berrantolaketa bati heldu nahi diola ohartarazi nahi dugu.

Gogoratu nahi dugu sektore publikoa, berak eskaintzen dituen zerbitzu publikoen bitartez, herritar guztioi dagozkigun eskubide sozialen bermatzaile nagusia izan behar duela.

Oso abiapuntu ezberdineko egitasmoak izanda, guztietan PNVk zuzentzen dituen sailek negoziazio eta parte hartzerako erakutsi duten jarrera eskaxa salatu nahi dugu. Zentzu honetan eskaera zuzena egin nahi diogu Iñigo Urkulluk zuzentzen duen gobernuari: sektore publikoaren berdefinizio eta berrantolaketa ariketa hori guztion artean egin dezala; era parte hartzaile eta demokratikoan; langileak, bere ordezkariak, herritarrak (zerbitzu hauen onuradun zuzenak izan behar diren heinean) eta inplikatuak dauden eragile sozialei ateak irekiz.

Sektore publikoa ez da inoren “kortijoa”, eta horretan bihurtu nahi dutela erakutsi baino ez dute egin aipatutako sektoreei parte hartze eta negoziaziorako ateak itxiz; eta ireki dituztenean era erabat arbitrarioan mugatuz gure parte hartzea. Jaurlaritzak langileok, herritarrak eta eragile sozialak ezin ditu sektore publikoaren berrantolaketa honetan etsai bihurtu. Arerio bakarra Madriletik inposatutako dekretuetan eta Jaurlaritzako eremu batzuek sektore publikoa ahuldu eta pribatizatzen jarraitzeko duten asmoetan baino ez dago.

Zentzu honetan, eztabaida ireki eta parte hartzailea irekitzea eskatzen diogu, bertan, LABek sektore publiko berri baten eraikuntzarako bere proposamenak mahai gaineratuko dituelarik.
 

 

 

Heziberri dekretuaren aurrean, LABek kontraproposamen bat luzatu dio Hezkuntza Sailari

0

Atzo Lakuan Hezkuntza ordezkariekin izandako bileraren ostean LABek, Euskal curriculuma eta Ikasle euskaldun eleanitzak ardatz hartuta, Heziberriren dekretuek ez dutela urrats eraginkorrik ematen adierazi nahi du. Honekin batera LABek kontraproposamen bat luzatu dio Hezkuntza Sailari.


LABen irakurketa azaroaren 25an
Heziberri dekretuaren aurrean, LABek kontraproposamen bat luzatu dio Hezkuntza Sailari

Gaur, Lakuan izan gara. Hezkuntza ordezkariekin bildu izan gara Heziberri proposamenaren inguruan gure ikuspuntua helarazteko. Bilera honen ondotik zera adierazi nahi dugu:

LABek dekretuak aztertzeko neurgailu zehatz baten arabera egin du: HSPren bidean ekarpenik dagoen edo ez. Eta norabide honetan zehazki dekretu hauei begira bi ardatzetan oinarritu gara:

◦ Euskal curriculuma.
◦ Ikasle euskaldun eleanitzak.
 

Eta ardatz hauen arabera esan dezakegu heziberriren dekretuek ez dutela urrats eraginkorrik ematen.
• Curriculumari dagokionez, hezkuntza xedeari erreparatuz, LABentzat dekretuak lau puntu hauek barnebildu beharko lituzke:

◦ Euskal Curriculuma, biharko Euskal Herria eraikitzeko tresna da. Heziberri proposamenean irizpide interesgarriak badaude ere, Euskal Curriculumaren zentzua eta helburua behar bezala argitu eta zehaztea faltan sumatzen dugu. Askotan maila abstraktu eta zehaztugabean aritzen da, itxura eta asmo oneko formulazio teorikoetan, baina Euskal Herriaren beharrak aztertu, aipatu eta jorratu gabe. Euskal Curriculumaren helburua XXI. Mende hasierako Euskal Herrian kokatu behar da. Finean, Euskal Curriculuma biharko Euskal Herria eraikitzeko tresna gisa kokatu behar da
◦ Hezkuntzaren gaineko ikuspegi askatzailea. Aurreko elementuari loturik, hezkuntzaren balore askatzaile eta eraldatzailea azpimarratu eta landu behar delakoan gaude. Hezkuntzak errealitatea kontzienteki ulertu eta eraldatzeko baliabideak eman behar dizkie ikasleei, ikasleek errealitate berriak asma ditzaten.
◦ Ikuspegi eta pentsamendu propioa. Euskal Curriculuma ikuspegi eta pentsamendu propioan oinarritu beharko litzateke eta ikuspegi eta pentsamendu propioa garatzeko tresna izan beharko luke. Alta, proposamenaren atal askotan horren falta nabaria topatu dugu. Era berean, proposamena gazteleraz sortua izateak biziki kezkatzen gaituen gaia da. Izan ere, jakina den bezala, hizkuntzak ikusmolde jakin bat gordetzen du bere baitan eta ondorioz testu bat gazteleraz edo euskaraz sortzea ez da afera tekniko hutsa. Gainera, Euskal Herrian horrelako lanak euskaraz egiteko nahikoa jende badagoela uste dugu.
◦ Hezkidetzaren garrantzia. Hezkidetza, gizon eta emakumeen arteko parekidetasuna lortzen laguntzeko planteamendu hezitzailea da. Munduan eta Euskal Herrian kapital pedagogiko handia dago ikusmolde honi dagokionean, baina “HEZIBERRI 2020” proposamenean ez da kapital hori inondik inora islatzen.
 
LABentzat ezinbestez, Curriculumaren ardatza Euskal Herria izan behar du eta ez alderantziz, curriculuma bertatik abiatzea alegia, bai egituratzeko bai egiterako orduan ere. Honi ekiteko nazio/herri gisa aritu beharra dugu. Nazio ikuspegi batetik, auzolanean arituz,herri bezala pentsatuz eta arituz.

• Konpetentziei dagokionez, aurrez galdera bat egin behar dugu: Zer eta zertarako? Eta non.

Azken batean konpetentzien araberako irakaskuntzan ados egon gaitezkeen arren hiru galdera horien erantzunean dago gakoa eta Heziberri proposamenean esaten den bezala, ezagutza jakin batzuk barneratzea baino, konpetentzia batzuk eskuratzea izan behar du hezkuntza prozesuaren funtsa. Baina,zertarako behar ditugu konpetentzia horiek? Berriro ere, lehenengo lelo bera errepikatu behar dugu: egungo errealitatea ulertu eta errealitate berriak sortzeko behar ditugu.
Beraz, eraldaketaren ikuspegia, aldaketa sozialaren beharra, errealitate berrien sorrera, aldarrikatu beharreko kontzeptuak dira guretzako, konpetentzien planteamenduari estuki loturik.
Heziberrin konpetentziak modu abstraktoan eta inolako anklajerik gabe, oinarri gabe agertzen dira berriro agerian gertazen da proposamen hau lantzeko Euskal Herria ez dela aintzat hartu.

• Arloei dagokionez, zehazki hiru arloetako azterketa zehatza egin dugu ; gizarte zientziak, hizkuntza eta erlijiioa hauek norberaren identitatean, kultur identitatea garatzeko esanguratsuenak direlako.
Eta berriro ere, agerian geratzen da ardatza ez dela Euskal Herrian kokatu eta guretzako hori ezinbestekoa da. Euskal Herria ardatza izanik, kasu honetan, Espainiako eta Frantziako dimetsioa gehitzea dago gure herriaren kokapen geografikoa eta kultur fluxuan duten eraginagatik baina ez alderantziz.

• Hizkuntza: LABentzat ikastetxeek ikasle euskaldun eleanitzak garatu beharko lituzkete eta horretarako jakina dugu ikastetxeek funtzio garrantzitsua betetzen duten arren ez dela nahikoa eta herri komunitate osoak baduela honi begirako ardura eta lana. Eta zentzu horretan instituzio ezberdinek ere.
2007. urtean Hizkuntzak irakatsi eta ikasteko markoa EAEn legearen garapenerako Euskararen Gizarte Erakundeen kontseiluak egindako proposamena dugu ardatz eta gure ustez Heziberrik berau hartu beharko luke.

• Heziberrik berriro ere, batetik herri gisa antolatu eta erabakiak hartzeko ezintasunak mahaigaineratzen ditu. Eta hori ez da berria aurretiko hezkuntza dekretu eta lege guztiek espainiar esparruan eraikitako lege zein dekretuak izan dituzte oinarri LOGSEtik abiatuta egun arte, LOMCEarekin.
Eta Heziberrik bide beretik doa. Gure ustez, burujabetza ariketa egitearen beharra agerian uzten duelarik, Euskal Herritik Euskal Herrirako behar eta nahi dugun hezkuntzaren mesedetan lanean hasteko garaian gaude. Norabide honetan, estatuetarik datozen legeei aurre egiteko. Hezkuntzan ere burujabetza behar dugu, inposizioei aurre egiteko eta euskal herritarron artean nahi dugun Hezkuntza Sistema erabakitzeko.

• Guretzat Euskal Herriko errealitatean eraikitako eredua da behar duguna: Eredu berri, propio eta herritar baten beharra dugu. Guretzako abiapuntu egokia, Oinarrizko hezkuntza Akordioa da.

HORTAZ, eskuartean dugun proposamena aipatutako eskemaren baitan kokatu dugu eta horregatik une honetan ezadostasuna adierazi nahi dugu, berriro diogu aipatutako norabidean ez dugu urrats eraginkorrik antzeman.
 

 

 

LABek bere sostengua adierazten dio PAME eta greziar langilegoari azaroak 27an egingo duten greba orokorraren aurrean

0

LABek bere sostengua adierazi dio PAME eta Greziar langileriari Azaroak 27an egingo duten nazio mailako Greba orokorraren aurrean. Greba orokor hau aurreko hilabeteetan eginiko langabeziaren aurkako kanpainaren ondorena da. Kanpaina horri bukaera emateko Azaroak 1ean 100.000 pertsona baino gehiago batu zituen manifestaldia egin zuten Atenasen.

Antolatzaileek grebara deialdia luzatu dute greziar gobernuaren, Europar Batasunaren eta monopolioen aurkako borrokan beste urrats bat suposatzen duelako. PAMEren hitzetan beraien betebeharra esklabutza baldintzei era zuzen eta militante baten erantzutea da gobernuaren eta sindikatu paktisten, eta enpresararien jarreraeren aurrean. Horrela 67 hiri desberdinetan manifestazioa egitera deitu dute.