2026-01-29
Blog Page 1047

Ia zortzi urte pasatu dira krisiaren hasieratik eta langabeziak maila onartezinean jarraitzen du

198.055 langabe zeuden enplegu bulegoetan izena emanda Hego Euskal Herrian martxo amaieran, otsailean baino 1.596 gutxiago. Hala ere, ia zortzi urte pasatu dira krisiaren hasieratik eta langabeziak maila onartezinean jarraitzen du, eta prekarietatearen gorakadak desberdintasunak eta laneko pobreziaren hazkundea dakartza.

Era berean, langabeziaren bilakaerak aldeko faktoreak izan ditu martxoan, hala nola turismoaren eragina eta Aste Santuan zehar zerbitzu sektorean egindako kontratazioak. Hala ere, aldi baterako enplegu ezegonkorraren bultzadak ezin dizkigute beste faktore batzuk ahantzarazi:

– Enplegu-sorreraren hazkundea mantsotu egin da, eta progresiboki prekarizatzen ari da.

– Altzairu-enpresek orokorrean dituzten mehatxuak, modu justifikaezinean gure lurraldean fokalizatzen ari direnak.
Zentzu honetan, Zumarraga eta Sestaoko altzairutegiek jasaten duten egoerak (adibide gertukoenak aipatzearren) argi eta garbi ohartarazten digute kalitatezko enplegua prekarioagatik ordezkatzen duen eredu produktiboaren aldaketak izango lituzketen ondorioez. 

Beste alde batetik, Gizarte Segurantzaren afiliazioak gora egiten duen arren, gero eta erritmo apalagoarekin egiten du. Gainera, prekarietatea indartuz egiten du eta soldata oso baxuak dituen enplegua hedatuz. 

Edozein kasutan, afiliazioaren gorakada honek ez du eragotzi Gizarte Segurantzaren defizitak igotzea jarraitzea, neurri handi batean enpleguaren kalitatea eta kotizazio oinarriek behera egin dutelako, eta baita enpresek ingresatutako kuoten murrizketak direla eta. Azken hauek itzelezko diru-xahuketa dira eta enpresarioei diru publikoa trasbasatzea dakarte.

Era berean, afiliazioaren gorakadak ez du ekarri langileriaren bizi-baldintzak modu esanguratsuan hobetzerik. Guztiz kontrara, lan-baldintzen prekarizazio progesiboak desberdintasun eta laneko pobrezia indizeen itzelezko gorakada ekarri dute.
  

 

 

Sektore publikoaren alde mobilizatu gara


Gaur, apirilak 4, Munduko Sindikatuen Federazioaren (MSF) Zerbitzu Publikoen Nazioarteko Sindikatuen Batasunak (NSB) pribatizazioen kontra deitutako borroka egunaren barruan, LABek mobilizazioak egin ditu Bilbon, Donostian eta Iruñean.  

Bertan LAB sindikatuak gizarte zerbitzuen gehiengoa gestio pribatuaren esku dagoela salatu du eta Euskal Herriak zerbitzu sozial publikoen sare egokia behar duela aldarrikatu du. Mobilizazioak LAB aurrera eramaten ari den prekarietatearen kontrako kanpainaren barruan txertaturik daude. Aipatu kanpainaren goiburua “Sektore publikoan oro ez da urre” da.

Donostiako mobilizazioan, Gipuzkoako Foru Aldundiaren azpikontratazioa eta prekarizazio-politikak salatu ditu LABek, parodia baten bidez. Bilbokoan, Urdulizko ospitaleak %100ean publiko izan beharko lukeela aldarrikatu dute. Eta Iruñean, ospitaleetako sukaldeetako pribatizazioa salatu du sindikatuak.

Jendarteak gero eta argiago du zeintzuk diren pribatizazioen benetako helburuak, hain zuzen ere, botere ekonomikoek zerbitzu publikoen kudeaketaren jabe izatea hauekin negozio handiagoa egin dezaten. Negozioa handitzeko ezinbestekoa da ordea zerbitzu publikoetako langileen lan baldintzak okertzea, eta prekarizazio honek prestazioen kalitatean duen eragin negatiboa gero eta nabarmenagoa da. Honetaz gain jendarteak bere zerbitzu publikoen kontrola galdu, eta eskubide sozialak galtzen hasten da bide beretik.

Zerbitzu publikoen kudeaketa pribatizatzeak eskubide sozialen urraketa dakar. Zentzu honetan bereziki larria da apirilaren 7an, PNV eta PSEren eskutik Legebiltzarrean klausula sozialei bizkar emateko onartuko den klausula sozialen legea. Lege egitasmo honen hastapenean azpikontratazioetan ari direnen lan baldintzak hobetzea bazen, tramitazioan zehar PNV eta PSEren eskutik beste norabide bat hartu da eta azkenean klausula sozialik gabeko legea onartuko dute.

DONOSTIA

BILBO

IRUÑEA

ORO EZ DA URRE

ZAINTZA ZAINDU

 

 

¡Andrés Bódalo libertad!

0


El sindicato LAB participó en la multitudinaria manifestación celebrada en Jódar el pasado sábado exigiendo la libertad del compañero del SAT Andrés Bódalo. Itxaso Viñe, compañera de LAB, expresó el apoyo del sindicato a Bódalo y al SAT y exigió, como los allí reunidos, las libertad de Andrés.

INTERVENCIÓN DE ITXASO VIÑE en JÓDAR
En primer lugar, desde el sindicato LAB, mostrar todo nuestro apoyo y solidaridad a Andrés Bódalo, al SAT, a las amigas y compañeras de Andrés, y en especial a su familia. No es la primera vez, ni será la última, que el Estado fascista español encierra a aquellos que luchan. En Euskal Herria llevamos años padeciendo la represión frente a la resistencia a sus políticas que nos condenan a la miseria. La misma estrategia represiva que durante décadas han aplicado en EH contra toda aquella que se ha organizado y ha luchado contra la imposición capitalista a través de la opresión nacional es la que ha llevado a Andrés a la cárcel. 

En los últimos años hemos sido testigos, de cómo, a la vez que profundizaban en la opresión a la clase trabajadora mediante reformas que ponían fin a los derechos conquistados con la lucha diseñaban y ponían en marcha una legislación a un más represora para imposibilitar la lucha de quienes se alzan contra la injusticia.

Solo hay una receta para acabar con esta situación, acabar con el estado opresor fascista mediante la organización y la lucha. Sólo esto hará que Andrés y todas las luchadoras encarceladas recobren la libertad. Aún así, hoy el sindicato LAB exige al Gobierno español la liberación inmediata de Andrés Bódalo, que como tantos otros, está en prisión de manera injusta sin y además, sin pruebas. Por eso hoy aquí, en Jódar, Euskal Herria y Andalucía gritamos a una voz: ¡Andrés libertad!
  

 

 

Euskal Telebistako langileei 2010etik lapurtutako soldataren %5a itzuli behar diete

0

Gaur jaso dugu % 5eko murrizketa bertan behera utzi duen Auzitegi Gorenaren epaia. Euskal Telebistako langileei ordutik hona kendutako diru guztia itzultzeko agintzen du epaiak. 

Prozesua berriro argitzearren:

• 2010ean Madrilgo PSOEren gobernuak %5aren murrizketa agindu zuen dekretuz Estatu osoko administrazio publikoetako langile guztientzako. Erkidego autonomoak agindua egokitzera behartuta zeuden.

• EAEn agintean zegoen PSEren gobernuak erabakia sektore publiko osora zabaldu zuen. Hau da, administrazio publikoez gain, sozietate publikoei ere ezarri zien murrizketa. Arazoa hor sortu zen, Jaurlaritzak ez duelako eskumenik oinarrizko lege baten gainean (langileen estatutua kasu) legislatzeko.

• 2011ko urtarrilean EAEko Auzitegi Nagusiak gure salaketen kontrako ebazpena eman zuen. Ondorioz langile batzordeek helegite bana jarri zuten Madrilgo Auzitegi Gorenean (TS). Eusko Irratikoa eta EITBkoa ELAk bideratu zuen, eta Euskal Telebistakoa LABek. Kontuan hartu behar da EITBko kasua ez dela sartzen, administrazio publikoa delako eta ondorioz murrizketa legearen barruan egin zen.

• Auzitegi Gorenak 2014ko irailean atera zuen ebazpena: Eusko Irratiaren eta EITBren murrizketen kontrako helegitea ez zuen onartu. Euskal Telebistaren kasuan, LABek neurriaren konstituzionaltasuna auzitan jarri zuenez, Gorenak zalantza hau Auzitegi Konstituzionalera (TC) bideratzea erabaki zuen.

• 2015eko uztailaren 31n Auzitegi Konstituzionalak Euskal Telebistako langile batzordearen helegiteari eman dio arrazoi eta gaur Auzitegi Gorenak azken epaia bidali du.

Oraingo egoera, labur-labur:
• Euskal Telebistan: Esan bezala, 2010eko uztailetik ETBko langileoi hilero-hilero nominatik kendu izan diguten zatia itzuli behar digute. Horretaz gain jakina, hemendik aurrera ezin izango digute gehiago kendu, soldata maila 2010eko lan hitzarmenean jasota dagoen bezala finkatuz.

• Eusko Irratian eta EITBNETen: Bi lantokietan dagoeneko gatazka kolektiboak sartuta daude murrizketak eteteko eta atzerapenak kobratzeko. Halere, Auzitegi Konstituzionalak argi utzi zuen atzera-eraginaren data berak ateratako ebazpenarena izango zela. Hau da, 2014ko uztailaren 31ra arte eskatu ahal izango dira atzerapenak. Inork 2010era arte eskatu nahi izan ezkero bide zaila eta garestia izango luke, salaketak kontentziosoan eta indibidualak izan beharko zirelako.

Aurrera begira:
Euskal Telebistan zuzendaritzari dirua itzultzeko eta murrizketak eteteko bideak berehala irekiko ditugu, ez da arazorik egon behar. Eusko Irratian eta EITBNETen, esan bezala bide juridikoa aktibatuta dago, eta denbora emango du. EITB Entean, esan bezala bide juridikorik ez dago, eta LABek planteatzen duen borroka instituzionala eta sindikala da. Ez da aurreikusten Zuzendaritzak eta Eusko Jaurlaritzak besterik gabe bidegabekeria etengo dutenik, eta bestelako fronteak ireki beharko dira. Administrazio Kontseiluan LABeko ordezkariaren bitartez eskatuko da murrizketen itzulpena EITB taldeko langile guztiei egitea, eta Parlamentuan EH Bildu ari da. Bide instituzionala garrantzitsua izanik ere, ez dugu uste indar korrelazio nahikorik egongo denik gure eskaerak aurrera egiteko. Batez ere kontutan hartuta PSEk zein EAJk eta PPk izan duten jarrera aktiboa murrizketa hauek ezartzeko eta mantentzeko.

Erakundeek (Zuzendaritza, Parlamentua eta Jaurlaritza) murrizketak mantentzeko jarritako aitzakia segurtasun juridikoarena izan da. Orain segurtasun juridikoa da murrizketa legez kanpokoa izan dela. Eusko Irratian eta EITBNETen ez dago zertan legea urratzen jarraitu beharrik, baina borrokatu beharko dugu.

Beraz LABek EITBko langile guztiei dei egiten die ETBko langileen poza ospatzeko eta Taldeko gainontzeko langile guztien murrizketaren kontra borrokatzeko, hori ere ospatzen amaituko dugu eta!

 

 

 

Eskandalua dira Banco Santanderrek iragarritako kaleratze eta bulegoen itxierak

0


Banco Santanderrek langileak kaleratu eta Zerbitzu Zentralak murriztuko ditu. Guztia “krisiari” aurre egiteko, egoera ekonomikoarengatik eta kostuen igoeragatik. Banku honek 5.966 milioi euro irabazi zituen iaz, 2014an baino %3 gehiago.
Eskandalua da milaka pertsona langabeziara, pobrezia edo etxerik gabe gelditzera eraman dituzten krisia sortu dutenek, krisia berbera jartzea aitzakia moduan are langile gehiago kaleratzeko.

Hori gertatzen den bitartean, Banco Santanderrek milaka milioi irabazten jarraitzen du urtero, gero eta irabazi gehiago poltsikoratuz, beste banku handien antzera. Hor dugu Ana Botin bankuko presidentearen kasua. 9,8 miloi poltsikoratu zituen iaz, 7,49 milioi ordainsaritan eta 2,3 pentsio planean. Aurreko urtean baino %10 gehiago irabazi zuen.

Berriro erakusten da pertsonek oso gutxi axola diogula bankari. Nahiago dute enplegua suntsitu eta bezeroak zigortzea. Euren irabaziak baino ez dituzte buruan. Estatu espainiarreko iragarpen berri honek argi erakusten du eurak direla agintzen dutenak.

Langileen kontrako eraso berri hau salatu beharra dugu. Era berean, burujabetza eskatu behar dugu Euskal Herriarentzat, horrela hemen erabaki ahal izateko. Horrelakoak galaraziko dituen Lan Harremanetarako Esparru Propioa behar dugu. Banka, dagokion neurriko ekarpena egitera beharko duena, beste enpresari eta aberatsekin batera. Bidezkoagoa eta herritarren beharren araberakoa izango den aberastasunaren banaketa behar dugu.

Banco Santanderren neurriek erakusten dute krisi honen erantzuleetako bat izateaz gain, ez duela zalantzarik bere aitzakiapean langileen lepotik are gehiago irabazten jarraitzeko.
 

 

 

LABek SATeko Andres Bodalo kidearen askatasuna exijitu du

0



LABek Andres Bodalo SATeko kide sindikalistaren askatasuna exijitzen dio Espainiar Gobernuari. Andres Bodalo andaluziar herriko langileen eskubideen alde borrokatzeagatik gartzeleratua izan da martxoaren 29an, 3 urte t’erdiko zigorra ezarri ondoren. 

Egun inposaturik daukagun sistema ekonomiko kapitalista neoliberalak ez ditu desadostasuna eta disidentziak inondik inora onartzen. Ortodoxia ekonomikoa zalantzan jartzen duen edozeinek kriminalizazioa eta jazarpena pairatzen ditu. Langile mugimendua bizirik, botere ekonomiko zein politikoei aurre eginez ari den herrietan, boterearen etsai eta jomuga bihurtzen da.

Euskal Herrian ondo dakigu zer den langile mugimenduaren aurkako jazarpen errepresiboa. Zigorrak, isunak eta egoitzen polizia okupazioak, baita legez kanporatzeko ahaleginak ere, bizi izan ditugu botere ekonomikoek hala nahita eta botere politikoak hala onartuta, sistemaren sostengatzaile diren sindikatuen isiltasuna lagun. Eskura zituzten bitarteko guztiekin nahikoa ez, eta gainera, Estatu Espainiarrak langile eta gizarte mugimenduaren kriminalizazio eta errepresioan sakondu du mozal Legearen promulgazioarekin.

SATeko Andres Bodaloren txanda izan da orain. Andaluziar herriko langile mugimenduan eta langileen eskubide defentsan eskarmentu handiko borrokalaria. Jazarpen politiko eta polizialaren biktima. Polizi testigantzan oinarrituta eta aurkako zentzuan zeuden frogak kontuan hartu izan gabe kartzela zigorra betetzera zigortua izan da. Sententzia finkoa izan baino lehen kartzelaratua izan da.

Ez dugu langile mugimenduaren kriminalizazioa onartzen eta aipatutako guztiagatik, LABek SATeko Andres Bodalo kidearen askatasuna aldarrikatzen du eta SAT sindikatuari bere elkartasunik beroena helarazten dio.
 

 

 

Arcelor Mittaleko Europako Enpresa Batzordeko bileratik kanpo utzi dute LAB

0


Sestao eta Zumarragako lantokietako LABeko ordezkariok, Arcelor Mittaleko Europar Batzordeko gonbidapena jaso ondoren bilera egin dugu gaur goizean Bilboko CCOOen egoitzan. Gure sorpresarako eta Europar Batzordeak egin duen aurkezpenean “protagonista sozial guztiek ahots propioa izatea” adierazi den arren, ukatu egin zaigu LABeko ordezkarioi Arcelor Mittaleko Europako Enpresa Batzordeko bileran egotea.

Aurkezpenen ondoren, aipatu batzordetik adierazi da eskariak, iradokizunak etab. jasotzeko asmoa dutela ondoren europar batzorde mugatu honen eta enpresaren artean ondoren egingo zen bilerara eramateko.

LABek adierazi du prestasuna duela aipatu lantokietan presente dauden sindikatu guztien ordezkaritza bat aipatu bileran egoteko, lantegiok dauden egoera larria lehen eskutik adierazi eta azaltzeko helburuarekin.

Gure sorpresarako eta Europar Batzordeak egin duen aurkezpenean “protagonista sozial guztiek ahots propioa izatea” adierazi den arren, ukatu egin zaigu LABeko ordezkarioi aipatu bileran egotea.

Ezezko horren ondoren, alde egin dugu bileratik, gure ustez eskubidea dugulako langileek demokratikoki aukeratutako ordezkari moduan gure iritziak adierazi eta lehen eskuko informazioa izateko gure egoera eta enpresen etorkizunari buruz. Berriro diogu, enpresotan demokratikoki aukeratutako ordezkariak garelako.

 

 

 

Presoak eta iheslariak etxeratzearen alde, kontzentrazioak gaur Mutrikun eta bihar Oiartzunen


Hilabetean behin, azken ostegunetan, elkarretaratzea egiten du Debaldea eskualdeko LABek euskal preso eta iheslari politikoen behin betiko etxeratzearen alde. Herriz herri egiten dira aipatu elkarretaratzeak. Gaurkoan, Mutrikuko Udaletxe aurrean egokitu da. Datorren hilean Deba Goienako herri batean egingo dute.

Sindikatuak, lantokietan ere ekimen ezberdinak eraman nahi ditu aurrera, euskal preso eta iheslarien egoera berehala konpondu behar dela bait deritzo. 

Bihar, apirilaren 1ean, kontzentrazioa egingo dute Oiartzunen aldarrikapen berdinarekin, 10:30ean, Alcampo parean.
 

 

 

Confemetal, UGT eta CCOOek sinatutako estatuko metaleko hitzarmenak negoziazio kolektiboa estatu mailara eraman nahi du

0


CCOO, UGT, eta Confemetalek sinatutako metalgintzako Espainiar Estatuko hitzarmenak negoziazio kolektiboa Estatuko eremura eramateko estrategian urrats berri bat da, lan erreformaren helburuekin bat egiten duena, lan erreformak jasotzen dituen helburuekin: lan baldintzak prekarizatu metalgintzako sektoreko langileei.

Metalgintzako lan hitzarmenak errespetatu beharrean, zuzenean erasotzen ditu, “beharrezkoa balitz Estatuko Hitzarmena aplikatzeko aukera ezartzen du, salaketa egin ondoren urtebetean herrialde mailan akordiorik ez balego.“ 

Gainera, estatuko batzorde parekideari herrialde mailako negoziazioetan blokeoen aurrean esku hartzeko ahalmena ematen zaio berez dagokionari lapurtuz.

Patronalaren neurrira egindako akordioa da, CCOO eta UGTek patronalari errazten diote langileen lan baldintzak prekarizatzea, beraientzako finantzaketaren eta langileekiko kontrolaren truke, formakuntzaren monopolioa eskeiniz, eta eraikuntzako txartela hedatuz. Hau da, CCOO eta UGTk beste behin, euren interes propioak langile interesen gainetik jarri dituzte. Enpresa moduan ari dira, klase sindikatu moduan aritu beharrean.

Akordio honekin, Nafarroa eta EAEko patronalak (SEA, ADEGI, FVEM, ANEM eta APMEN), CONFEMETALeko kide diren heinean, negoziazio kolektiboaren desarautzearen eta prekarizazio prozesuaren erantzule dira.

Egoera honen aurrean, LABek borroka defendatuko du, hitzarmenak lortzeko, sektore zein enpresa mailan. Ez dago bestelako bidezidorrik.

Urte hauetan aldarrikatu dugun moduan, Euskal Herriak lan harreman eta negoziazio kolektibo propioa behar ditu, bertako errealitate, arazo eta beharrei erantzungo diena. Gaur hau oraindik beharrezkoagoa da.

Instituzio ezberdinei, Eusko Jaurlaritzari eta Nafarroako Gobernuari bereziki, bertoko lan harreman eta negoziazio kolektiboko eredu propioa eraikitzea exijitzen diegu. Ikusle gisa aritzeko garaiak amaitu dira. Euskal Herriak behar du.