Bi ekimen hauen ordezkariek azpimarratu dutenez, ezinbestekoa da gisa honetako nazioarteko merkataritza itunak baztertzea, euren helburu bakarra finantza kapitala eta multinazionalak babestea delako, beti ere ingurugiroaren, pertsonen eskubideen eta herrien kaltetan. Gainera, gure lurra eta eskubideak defendatzeko aldarria luzatu dute.
Azaroaren 5eko mobilizazio eguna zabaldu asmoz, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak eta TTIP/CETA EZ kanpainak hainbat asanblada ireki deitu dituzte datozen egunetarako.
GASTEIZ : Urriak 10. 19:00, ELAko egoitzan.
BILBO: Urriak 11. 18:00, Boluntan.
IRUÑEA: Urriak 13. 19:30, Auzoenea lokalean.
DONOSTIA: Urriak 13. Gobernuz Kanpoko Erakundeen egoitzan.
Zerbitzu publikoa da hau, EAJren eskutan dagoen Aldundiak pribatizatzea erabaki zuena eta enpresarien eskuetan utzi zuena, azken hauen helburua ahalik eta etekin ekonomiko handiena ateratzea denean. Pausu honen ondoren, orain inork ez du zerbitzuaren erantzukizunik hartzen. Patronalak dio ez duela dirurik, Aldundiak ematen ez diolako, eta lau txakur txiki baino ezin dituela eman langileak kexa ez daitezen. Aldundiak bere aldetik, adierazten du arazoa ez dela berea, langile eta patronalaren arteko arazoa dela, ez duela lan baldintzetaz hitz egin nahi. Ulertzen dugu Aldundiak diruz lagundutako egoitzetan geratzen dena Aldundiaren kontua ere badela.
Nola ez da izango Aldundiaren arazoa erabiltzaileek 8 minututan bazkaldu behar izatea langileak falta direlako? Zerbitzua hobetzeko modu bakarra lan-baldintzak hobeto eta langile gehiago kontratatzea da, ez dago besterik.
2016ko urrian gaude, 10 hilabete pasa dira negoziazio mahaia eratu zenetik, langileekin asanbladak, kontzentrazioak, alderdi politikoekin bilerak, ratioen legea berritzeko eskariak erantzun positiboarekin, agerraldiak Batzar Nagusietan, alderdi eta patronalari egindako proposamen zehatzak, zazpi bilera patronalarekin… eta hauxe da patronalak eskaintzen duena.
• 2016an soldata izoztu eta 2017an %0,6ko igoera. 3 eurotako igoera, lanaldi osoan ari den langilearentzat.
• 1.696 ordutako urteko lanaldia 2017an. Bi ordutako murrizketa urteko lanaldian.
• Ezer ez baimen, lizentzia eta aldi baterako ezintasunen osagarrien inguruan.
LABek lehen momentutik aldarrikatu du honek aldaketaren hitzarmena izan behar duela, benetako aldaketa ekarriko duena lan-baldintzetan, langile eta erabiltzaileek euren egunerokotasunean nabarituko dutena zerbitzu eta arreta hobetzearekin.
• Bizkaiko egoitza guztietan eta langile guztiei ezarriko zaien herrialdeko hitzarmena.
• Urteko 1.592 ordutako lanaldia. Orain Bizkaiko Egoitza publikoetan eta Gipuzkoako kontzertuetan baino 106 ordu gehiago egiten da lan.
• Soldata igoera garrantzitsua, gutxienez langileen lana konpentsatuko duena. Soldata batzuk ez dira hileko 1.200 eurotara heltzen (lanaldi osorako)
• Hobekuntzak jai-egunen konpentsazioan, ordaindutako lizentzietan, aldi baterako ezintasuna %100ean konpentsatzea, gaueko lana, antzinatasuna, edoskitzaroa…
Horregatik, hasiera batetik gure determinazioa erakutsi dugu hain egoera gogorrari aurre egiteko, eta gure ustez, bada sektore bezala eta sektore guztiarekin batera aurre egiteko arazoa. Modu efektiboan aurre egin nahi bazaio eta egoera benetan hobetu, langile guztiak beharrezkoak direla uste dugu.
LABek bere egunean planteatu zuen sindikatuen arteko akordioa behar zela planteamendu anbiziotsu batekin. Hala ere, gehiengo sindikalak bere erara egin nahi izan zuen.
Argi utzi nahi dugu prest gaudela erantzun sendoa emateko, denok izateko aldaketaren zati, langileen determinazioagatik atzera bueltarik ez duena. Argi utzi nahi dugu LABek ahal den guztia egingo duela hau honela izan dadin, asanbladak egiten jarraituko du posible den zentroetan. Borroka luzea izango da eta denok izango gara beharrezkoak.
LAB sindikatuarentzat ohore bat da Munduko Soindikatu Federazioaren 17. kongresuan egotea.
Decia en mi idioma, Euskera, que es un honor para LAB estar presentes en este 17. Congreso de la FSM. Quiero agradecer a todas y todos los milintantes de COSATU y de la FSM que hacen posible este Congreso, que será un nuevo hito para la unidad de la clase trabajadora, el internacionalismo solidario y el sindicalismo de confrontación a nivel del mundo.
Es un honor estar presente en este Congreso, en este bello continente. En un heroico país, Sudáfrica, que lucho con ahínco y fortaleza para derrocar el apartheid. Lucha que ha sido y es referente, guia en la lucha en el paaís Vasco.
Yo vengo de un pequeño país, que sigue luchando por su independencia y por la justicia social, por la liberación de toda explotación. Y porque luchamos sufrimos de represión, encarcelamientos y tortura. En estos momentos en Euskal Herria tenemos unos 500 luchadores y luchadoras en las cárceles.
No puedo continuar sin recordar a todos los compañeros y compañeras que debido a su lucha están encarcelados. Muchos de ellos querrían estar aquí pero no pueden porque están secuestrados por el capital.
Quiero recordar a Julia Amparo Lotan, de Guatemala; a Huber Ballesteros de Colombia, Ruben Rialbe de Paraguay, Oscar Lopez de Puerto Rico. Nahuel y Alfons del Estado Español, Sidil del Sindicato de Manteros de Barcelona y Andres Bodalo del Sindicato Andaluz de Trabajadores.
Mis recuerdos también para Mumia abu Jamal y Leonard Peltier; a los prisioneros de Palestina, a los luchadores de Sahara, a los corsos, a los catalanes.
Y como no, mi recuerdo y saludo al exsecretario de nuestro sindicato, LAB, Rafa Diez Usabiaga preso desde octubre 2009, desde 7 años por el Estado Español en la carcel de Santoña. Rafa Diez Usabiaga fue pieza clave en nuestra afiliación en la FSM. El materializo nuestra afiliación en el Congreso de la Habana.
El camarada George Mavrikos ha presentado el informe de las acciones de la FSM durante los últimos 5 años. Hemos hecho mucho durante estos años. Pero debemos ser ambiciosos. Debemos hacer más en el futuro.
Estamos sufriendo un capitalismo cada vez más salvaje, en todos los paises. Profundizan en su ofensiva neoliberal y los ataques al sindicalismo de clase. En muchos países los gobiernos “protegen” al sindicalismo amarillo y atacan sin piedad al sindicalismo de confrontación. En el País Vasco la asociación de empresarios Confebask ha buscado nuestra ILEGALIZACION. No lo han conseguido.
No nos quieren frente a ellos. Nos atacan, mientras protegen al sindicalismo de acompañamiento de Comisiones Obreras y de la UGT.
Nosotros en LAB, no estamos para gestionar la miseria que el capitalismo está generando. Confrontamos. Nos sancionan económicamente. Pero seguimos confrontando. Nos encarcelan. Pero seguimos confrontando.
Ante esta ofensiva, hoy más que nunca la clase trabajadora mundial, el movimiento sindical de clase precisa de LUCHA; INTERNACIONALISMO y UNIDAD. Debemos desarrollar estos tres conceptos en todos los continentes, en todas las regiones.
Este es el futuro…. LUCHA, INTERNACIONALISMO Y UNIDAD. Fuera de esto solo miseria.
Gora Euskal Herria askatua
Long live to WFTU! Viva la FSM!
Amandla!
SPEECH FROM LAB. 17th CONGRESS OF THE WFTU.
Dear comrades!
Chez Camarads!
Compañeros y compañeras!
LAB sindikatuarentzat ohore bat da Munduko Sindikatu Federazioaren 17 kongresuan egotea.
Said in my language, Euskara, it is an honour for LAB to be present at the 17th Congress of the WFTU. I want to thank all of the activists of COSATU and the WFTU who have made this Congress possible, which will be a new milestone for the unity of the working class, international solidarity and a trade unionism of confrontation at the global level.
It’s an honour to be present at this Congress, on this beautiful continent. In a heroic country, South Africa, that fought with heart and soul and strength to defeat Apartheid. The struggle has been and is a reference, a guide to the struggle in the Basque Country.
I come from a small country which continues struggling for its independence and for social justice, for liberation from all exploitation, and because we struggle we suffer repression, imprisonments and torture. At this time in the Basque Country we have 500 fighters in the prisons.
I can’t continue without recalling all of the comrades who have been imprisoned due to the struggle. Many of them wanted to be here but can’t because they are kidnapped by capital.
I want to recall Julia Amparo Lotan, of Guatemala; Huber Ballesteros of Colombia; Ruben Rialbe of Paraguay; Oscar Lopez of Puerto Rico. Nahuel and Alfons of the Spanish state, Sidil from the Mantero Trade Union of Barcelona and Andres Bodalo of the Trade Union of Workers of Andalucia.
My thoughts also for Mumia Abu Jamal and Leonard Peltier; to the prisoners of Palestine, to the fighters of the Sahara, to the Corsicans, to the Catalans.
And of course, my thoughts and salutations to the former secretary of our trade union, LAB, Rafa Diez Usabiaga, incarcerated in the prisoner of Santoña. Rafa Diez Usabiaga was a key piece in our affiliation to the WFTU. He materialized our membership in the Congress of Havana.
Comrade George Mavrikos has presented the report of the actions of the WFTU during the past five years. We have done much during these years. We have to do more in the future.
We are suffering an ever more savage capitalism, in all countries. They dig deeper in their neoliberal offensive and their attacks on class-based trade unionism. In many countries the governments “protect” yellow trade unionism and attack without mercy confrontational trade unionism. In the Basque Country, the business association, Confebask, has sought our BANNING. They haven’t achieved it.
They don’t want us in front of them. They attack us while they protect the trade unionism of accompaniment of Comisiones Obreras and the UGT.
We in LAB aren’t for managing the misery that capitalism is generating. We confront. They sanction us economically. But we continue struggling. They imprison us. But we continue struggling.
Facing this offensive, today more than ever the world working class, the class-based trade movement needs STRUGGLE; INTERNATIONALISM and UNITY. We must develop these three concepts on all continents, in all regions.
This is the future… STRUGGLE, INTERNATIONALISM and UNITY. Outside of this is only misery.
Gora Euskal Herria askatuta!
Long live the WFTU! Viva la FSM!
Amandla!
LAB Sindikatua Munduko Sindikatu Federazioak (MSF) Hegoafrikako Durban hirian ospatzen ari den 17. Kongresuan dago. Mundu mailako kongresu honen antolatzaileak Hegoafrikako COSATU eta MSFa dira. 5 kontinentetako eta 111 nazioetako 1.200 sindikatu ordezkari batu dira “Borroka, Internazionalismoa, Batasuna” lelopean egiten ari diren eztabaidetara. LABen ordezkaritza Nazioarteko harremanetako Gaizka Zuriarrain eta Koldo Saenz-ek osatzen dute.
MSFaren Kongresua Urriak 5ean hasi da Hegoafrikako presidentea den Jacob Zuma, COSATUko Idazkari Nagusia den Zwelinzina Vavi eta MSFko George Mavrikosen hitzekin.
Urriak 6ari hasiera Eric Mtsali, Hegoafrikako sindikalgintzako eta aparheidaren aurkako militante historikoaren eskutik izango da. Jarraian Txosten ekonomikoa aztertu eta ordezkarien partehartzearen ondoren hurrengo urteetarako MSFaren Idazkari Nagusia hautatua izango da..
Urriak 7an goizez eztabaidak eta partehartzeekin jarraituko da. Eta arratsaldean ondorioen eta erresoluzioen txanda izango da. Ondoren MSFaren PRESIDENTZI KONTSEILUA eta BATZORDE EKONOMIKOA osatuko duten kideak aukeratuko dira.
Ekitaldi guztiei amaiera emateko Urriak 8an manifestazio batekin egingo da.
Presoen eskubideen aldarria Hego Afrikan egiten ari den MSFren 17. Kongresura eraman dugu
Presoen egoeraren salaketaren berri ematen ari gara MSFren Kongresuan. Horretarako Europarlamentariek eginiko txostena eta Sareren liburuxka parte hartzaile guztien eskura jarri ditugu.
EAEko Auzitegi Nagusiak ETBko kontratazio sistemaren aurkako beste sententzia bat kaleratu du, LABek jarritako salaketari arrazoia emanez. Oraingoan erredakzioan egin diren hiru arlo-bururen kontratazioak legez kanpokotzat jo ditu, eta ondorio potoloak dakartza honek
:1. Arlo-burutzak ez direla inondik ere zuzendaritza postuak, baizik eta lan kontratudun erredaktoreen bidez bete behar dira. LABen iritziz ETBko sail guztietara hedatu behar da epaileen erabakia.
2. Erredakzioan arloko burutzak izendatzeko garaian era gardenean egin behar dira, etxeko erredaktoreen lan kontratuaren bitartez. Sententziak dioen bezala, etxe barruan horretarako nahiko mekanismo badago. Izatez Nazioartea eta Politika sailak langile finkoekin bete ahal izan dira, eta Ekonomia, Kultura eta Gizarteko arloak eramateko, kanpotik kontratatu du Zuzendaritzak, lan poltsa sikiera ere erabili gabe.
3. Sententziak Andoni Ortuzarrek, Juan Diegok eta koadrilak EITBn eraiki zuen gestore sistema ilunari beste jipoi bat ematen dio. Sistema txapuzero horren arabera komunikabide publiko bat euren enpresa pribatua balitz bezala egituratu nahi izan zuten, EITB Talde osoa arriskuan jarriz, Irratiko merkantilen eta M4F-VILAU-EXPRESIVE… sarearen kasuekin antzeman zen bezala.
LABek beti borrokatu du, bakardadean, kontratazio sistema hau, bere eskura dituen bide guztiak erabiltzen: salaketa publikoak, sareen bitartez, mobilizazioak, negoziazio kolektiboan, instituzionalak… eta halaxe jarraituko dugu. Zuzendaritza kontran, deialdi publikoei heltzeko garaian “segurtasun juridikoaren” aitzakiari heldu ohi dio, baina deialdi publikorik gabe, atzamarrez kontratu finkoak egiterakoan ez zaio halako kezkarik agertzen. EITB osoan 45 langiletik gora dago deialdi publikorik gainditu gabe, kontratu mugagabea daukatenak.
Negoziazio kolektiboa hasi aurretik ere ezinbesteko premisa dugu: egiturako langileria zehaztu egin behar da, baina lehenengo eta behin hain zuzen ere kontratu mugagabe ez finko hauen guztien (eta finkoena noski) auzia konpondu egin behar da: lan hitzarmenean jasota ditugun bete beharreko postuak betetzea (erretiro edo heriotzagatik hutsik gelditutakoak); kontratu mugagabe ez finko guztien balizko estrukturaltasuna adostu, eta plaza horiek deialdi publikoaren bidez bete. Estrukturaltasuna negoziatu beharko zen multzo honetan sartzen dira Zuzendaritzak atzamarrez izendatutako kontratu finkoak.
Berriro ere Javier Salcedo pertsonal saileko arduradunaren kargu uztea exijitzen dugu, bera baita hasiera-hasieratik kontratazio sistema ustelari eusten ari zaiona.
Aurreko asteko larunbatean, urriaren 1ean, langile bat hil zen laneko istripuz Catalunyan, beste ibilgailu batek harrapatuta. Hildakoa, Zumaiako garraiolaria zen. Heriotz hau salatuz, gaur, hilak 5, euskal gehiengo sindikalak elkarretaratzea egin du Zumaian. Garraio sektorean prekarietatea da nagusi eta urtero istripu ugari eta osasun galera izaten dituzte.
Behin eta berriz aldarrikatu eta salatu dugu sektore honetan lan baldintzek sortzen dituztela istripuak; jardunaldi luzeek, itxoite denborek, eta merkantzia langileen osasunaren gainetik jartzeak. Horregatik diogu sektore honetako lan-baldintzak aldatu, kontrolatu eta zuzendu behar direla, instituzio, administrazioa eta enpresen aldetik
Lan eta zerbitzuen azpikontratazioa Euskal Herriko instituzioak gobernatu dituzten alderdien erabakia izan da; bereziki EAJ-PNV, PSE eta UPNrena. Langileontzat ondorio larriak ekarri dituen erabaki politikoa izan da. Erabaki honen ondorioz lan baldintzek txarrera egin dute. Gainera, krisiaren ondorioz, enplegua suntsitu eta lanpostuak galdu dira azpikontratazioetan.
LABek argi dauka herritarrei eskaintzen zaizkien zerbitzuak langile publikoek eskaini behar dituztela. Gure helburua horixe izan arren, jakitun gara asko direla azpikontratatzen diren zerbitzuak eta, beraz, azpikontratazioa burutzeko bideak arautu eta prekarietatea ezabatu behar dugu.
Gauzak horrela, administrazio publikoaren kontratazio irizpideetan klausula sozialak sartzearen aldeko apustu garbia egin nahi dugu. Klausula sozial hauen bidez, kalitateko enplegua sortu nahi dugu, gizon eta emakumeen arteko berdintasuna bultzatu, hizkuntza eskubideak bermatu, ingurugiroa babesteko irizpideak sartu eta oinarrizko eskubide sozialak babestu nahi ditugu. Hau guztia derrigorrez betebeharreko arau batek jasotzea nahi dugu.
2016ko lehen hilabeteetan, gai hau lantzeko batzordea eratu zuen Basauriko Udalak. Sindikatuek batzorde honetan parte hartzeko eskaria egin zuten. Eskaria egin bai, baina ukatu egin zitzaien bertan parte hartzeko eskubidea. Udaletxean ordezkaritza duten alderdiek baino ez dute parte hartzen aipatu batzordean.
Klausula sozialen oinarrizko helburua azpikontratatutako enpresen gehiegikeriak eta neurrigabekeriak saihestea da. Gobernu taldeak aurkeztu duen zirriborroa ikusteko aukera izan dugu, eta zoritxarrez, mahai gainean dagoen proposamena aipatu helburu horiek betetzetik oso urrun dagoela esan beharra daukagu.
Honengatik guztiagatik, LABek, erregistroan sarrera emanez, gure klausula sozialen proposamena helarazi zion batzordeari. Udaletxeko azpikontraten langileen lan baldintzak hobetzeko asmotan beharrezkoak ziren proposamenak aurkeztu genituen, baina ez dugu inolako erantzunik jaso.
Gure proposamenak legezkoak dira eta berauek ezartzea alderdi politikoen esku dago. Badirudi Basauriko gobernu taldeak ez duela honetarako borondaterik. Azpikontratatutako langileen lan baldintzak hobetzeko asmoa hutsaren hurrengo bihurtu da. Lan munduari eta Segurtasunari dagozkion klausula mamitsu eta garrantzitsuenak alboratu dira klausula sozialen benetako izaera.
Hori dela eta, kontzentrazioa egin dugu gaur Basauriko Udaletxearen aurrean.
LAB, ESK, CCOO, ELA eta UGT sindikatuok Larrialdietarako Osasun Garraio Sarearen egoera penagarria dela deritzogu. Araba, Bizkaia eta Gipuzkoakoan lan egiten duten langileek arazo larriak eta gehiegikeriak pairatzen dituzte. Egoera honen aurrean Instituzioei exijitzen diegu zerbitzu honetan ezinbestekoak diren kalitate- parametroak bete ditzan.
Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailak, Jon Darpon sailburua buru zelarik, azken lehiaketa Larrialdiak/LRK kooperatibak eta Eulen Servicios Sociosanitariosek osatzen zuten Aldi Baterko Enpresa-elkarteari esleitzea erabaki zuenetik, Euskal Herrian kokaturiko Larrialdietako Garraio Sanitarioaren Sarean lan egiten duten langileek arazoak baino ez dituzte izan. Buruhauste berri bat trukerako txanponak izateaz nazka-nazka eginda dauden langileentzat, etengabeko subrogazioak pairatzeaz asper-asper eginda dauden langileentzat; langile hauek ikusten ari dira zein bizi txartzen diren euren lan baldintzak, Eusko Jaurlaritzak eskurik hartzen ez duen bitartean nahiz eta arazoen berri ukan. Pasadan irailak 29an, biltzeko zenbait eskaera egin ondoren, Gasteizko egoitzan deitu gintuzten. Saileko 3 arduradunekin, 2 ordutan zehar bilduta egon ginen gure benetako egoera azaldu egin genien. Jakinarazi egin ziguten, orain dela hilabete batzuk iragarri genizkien hutsak, ikuskapenean aurkitutako bi hutsekin bat egin dutela.
Hala ere, nahiz eta baldintzen baldintza-agiriak ez betetzei buruzko frogak erakutsi dizkiegu, haien partetik langileek pairatzen ditugun arazoak konpontzeko konpromisorik ez dugu lortu.
Dirudienez, gure lan baldintzak ez dira Osasun Sailaentzako interesgarriak. Hirurehun langiletaz ari gara, Osakidetzak koordinatzen eta ematen dituen larrialdietaz arduratzen diren langile horietaz ari gara. Ezinbesteko zerbitzua eskaintzen diogu euskal herritarrei. Baina enpresen etengabeko aldaketek, esleipendun berri bakoitzak ezartzen dizkigun politika eta lan sitema berriek, indarrean den araudia urratuz, baldintza-agirien etengabeko eta frogagarriak diren ez betetzeekin, lankide askoren osasuna kaltetzen dute; langile hauek, ezintasunaz, ikusten ari dira gure poltsikoetatik ateratzen diren diruekin esleipendun enpresa hauei aurrekuntu partida garrantzitsu bat ematen dien gobernatzen gaituen exekutiboak ez entzunarena egiten duela ondoren aipatuko ditugun gertakari larrien aurrean.
Zein da herritar eta Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailarentzat gainesplotatuta, behar den egunean nominak eta plusak kobratzen ez duten langileek, funtzionamendu zuzen bat eta lan eskubideekiko errespetua aldarrikatzen duten langileek, betetzen ez den istripuen prebentziorako neurrien zaintza behin eta berriko eskatzen duten langileek eman dezaketen zerbitzua?
Darpon jaunak ba al du estresarengatik, ‘burn out’ sindromearengatik, lepo eta bizkar lesioengatik (kasu askotan, alboko mailak ez du funtzionatzen eta horregatik gaixoak leban igo behar izaten dugu) baja kopuruaren berri? Herritarrek ba al dakite zeinen eskutan utzi duen Osasun Sailak denon arreta eta osasuna? Ez al dute enpresa hauek urtez urte aurkezten dituzten etekin-kontuen berririk? Eta noren bizkarretik lortzen dituzte etekin hauek? Erabiltzaile eta Larrialdietako Garraio Sistemaren Sareko langileen bizkarretik, garbi eta argi.
Instituzioei exijitzen diegu zerbitzu honek exijigarriak eta ezinbestekoak diren kalitate- parametroak bete ditzan. Egoera penagarri hau salatzen dugun sindikatuekin bil dadila eta tamainako zentzugabekeriarekin buka dezala. Beraz, bidezkoa da anbulantzietan lan egiten dugunok, administrazio berdinaren menpean egotea. Gure ustez, Osasun Saila da zerbitzuren arduraduna. Zerbitzu hau, biztanleriarentzako guztiz garrantzitsua da, eta azken hiru urteetan eskutik eskura pasatzen joan da. Beti ere, langileak zein biztanleak dira gehien galtzen dutenak.
