2026-09-10
Blog Page 1019

Bizkaiko Hirugarren Adineko egoitzen kudeaketa eredua aldatzea eskatu dugu

Sektoreko langileek adierazi dute “kokoteraino daudela, hemen inork bere ardura ez duelako bere gain hartzen”. Langileei eskatu eta eskatu baino ez zaie egiten, esfortzu gehiago egin behar dutela esaten zaie, dirurik ez omen dago unibertsalak diren eskubideak modu egoki batean bermatzeko. Egoitzetako egoera langileek konpondu beharko balute bezala hitz egiten diete. “Arduragabekeria” irizten diote honi.

Zahar Egoitzetako langileek den-dena ematen duten lanean. Ahal eta behar dutena baino gehiago ematera daude behartuak, egoera tamalgarriak behartuta. Beti dabiltza presaka, lan karga fisiko izugarriekin, asteburu eta jai egun asko egiten dute lan, ez dugu atsedenerako tarte nahikorik… eta hau dena, haien bizien azkenetan dauden pertsonekin. Honek guztiak karga emozional eta psikologiko oso handia ere badakarrela esan behar da. Isilpean gordetzen den sufrimendua gehienetan. Euren lanak guzti hau bere ezaugarrien baitan ekarriko balu bezala, euren lanaren parte balitz bezala.

Sufrimendu eta neke orokortu hau ezin da barneratu lanaren parte izango balitz bezala. Ez da justua irakurketa hau egitea egoeraz. Egoera eta gatazka honek errudun eta erantzule zuzenak ditu eta Aldundia eta patronala dira.

Gertatzen dena hurrengoa da:
• 3. Adineko Egoitza gehien gehienak (148tik 125, gutxi gora-behera) esku pribatuek kudeatzen dituzte. Zerbitzu publiko pribatizatu eta prekarizatua bihurtu dute politikariek. Merkatuan etekinak ateratzeko dago diseinatua ia bere osotasunean. Aldundiak diru publikoa (denona den dirua) enpresarien eskuetan jarri eta langileak prekarietatean bizitzera kondenatzen gaituzte.

• Aldundiak ez ditu behar besteko neurriak jartzen hau guztia kontrolatzeko! Ez du bitarteko ekonomiko nahikoa bideratzen eta bideratzen den diruaren kontrola ere ez dela modu egokian egiten. Zertan inbertitzen dute enpresek jasotzen duten diru publikoa? Aldundiak ez al du hau kontrolatu eta mugatzeko betebeharra?

Eta langileok aldarrikatzen duguna hurrengoa da, beraz:
• Kalitatezko zerbitzu publikoetarako bidea egiten joan behar gara. Ez da bide erraza, baina denon mesedetan egiten joan behar garen bidea da.

• Ratio egokiak eta kategorietan zehaztuak: langile gehiago behar dira txanda bakoitzean lanean, eta honek ezin du gehiago itxaron.

• 1.592 orduko gehienezko lanaldia urtean. Hau da, egoitza publikoetan lan egiten den ordu kantitatea eta eurek 106 ordu gehiago egiten dituzte, soldataren erdiaren truke. Langileen gorputzek atsedena behar dute!

• Kontrol publiko handiagoa. Ezin da inor aberastu zerbitzu publiko bat eskaintzeagatik: Patronalari gehienezko irabazien muga ezartzea eskatzen du LABek, %2 baten inguruan egon litekeena.

Gatazka hau konpontzeko borondate politikoa behar dela aldarrikatu nahi du LABek. Politika sozialetan benetan inbertitu eta pertsonen mesedetan lan egiteko ordua heldu da. Orain izan behar da aldaketa, langileek ezin dute itxaron, kudeaketa ereduaren aldaketa da behar dena.
 

 

 

Akordioa, Gurutzetako Ospitaleko ordezkari sindikalen kontrako epaiketan

Gaurko egitekoa zen epaiketa ez da azkenean egin, aldeen arteko akordioa lortu delako non guztiak absolbituak gelditzen diren, hiru ordezkari sindikalak baita zinpeko zaintzailea ere. Gogoratu behar dugu salaketa gurutzatuak egin zirela. Zinpekoak, bere burua lesionatu ondoren, ordezkari sindikalen kontrako salaketa jarri zuen, eta ordezkariok zinpekoaren kontra.

Balorazio gazi-gozoa egiten dugu. Izan ere, nahiz eta zinpekoak egindako salaketa faltsuak ez duen aurrera jo, erasotzailea ondoriorik gabe atera da, inpunitate sentsazioa indartuz. Gure aldetik, jarraituko dugu gertatutakoa salatzen Ospitaleko Gerentziak dagokion ardura hartu arte eta Prosetecnisa enpresako zinpeko hau ospitaletik kanpo ikusi arte. Ez dugu onartuko halako jarrerarik, ez Gurutzetako ospitalean ez inon.
 

 

 

Elkarretaratzea egin dute Arabako ardogintzako langileek, lan hitzarmenaren alde


Joan den azaroan izan zen mahai negoziatzailearen azken bilera. Abenduaren 5ean, gehiengo sindikalak jabeari sinatzeko proposamena eskaini zion. Langileek ez dute erantzunik jaso oraindik, ez eta mahai negoziatzailearekin biltzeko proposamenik ere.

LAB eta ELA sindikatuek deituta, Arabako ardogintza arloko langileek elkarretaratzea egin zuten igandean Oionen, Plaza Nagusian. Hitzarmen duin baten alde egin zuten protesta, patronalaren jarrera ikusita. "Ardogintzaren langileek erantzun bat behar dutela uste dugu: lan hitzarmena berritu, lantegiak arriskutik kanpo geratu eta langileen erosteko ahalmena jaisteko bidetik atera", adierazi dute sindikatuek.

Elkarretaratzea egiten zuten bitartean, Oiongo alkateak harrera egin zien Arabako hainbat erakundeko ordezkariei; Nekazaritzako diputatu Eduardo Aguinako eta ahaldun nagusiaren ondoko Pilar Garcia de Salari, tartean. Langileek dokumentu bat helarazi zieten hauei, upategietako jabeen jarreraren berri izan zezaten.

2016. urtean lan hitzarmena ez zen berritu, nahiz eta egoera latz batetik etorri: azkena lau urtetarako izan zen (2012-2015), horietatik hiru urtetan lan saria izoztu egin zen eta batean (2013an) igoera % 1ekoa izan zen eta gainontzeko murrizketak jasota, aintzinatasunarena adibidez.

 

 

 

Ermuko TVAko enpresa hitzarmen duinaren alde mobilizatu gara

0

Negoziazio Kolektiboa ezinbesteko tresna da langileon eskubideak sortu, defendatu eta hobetzeko. LABentzat hitzarmen sektorialek ezinbesteko garrantzia dute; sektore horretako langile guztien gutxieneko baldintzak arautzen baitituzte. Era berean, enpresetako paktu eta hitzarmenek sektoretako gutxieneko baldintzak hobetu behar dituzte. Zoritxarrez, Ermuako TVA enpresan, UGT sindikatuak Eragin Mugatuko hitzarmena sinatu du, atzerakoia eta gainerako komiteko kideen ezkutuan. LAB, horrelako akordio bat, langileon oinarrizko eskubideen aurkako erasoa dela salatuz kalera irten da.

Langileon lan baldintzak hobetzeaz hitz egiten dugunean, Kolektibo osoaz ari gara; taldea eta langileak zatitzen dituzten akordioek bazterketa eta prekarietatea besterik ez baitute sortzen.

Horregatik guztiagatik, LABek beti defendatu ditugu Eragin Orokorreko Hitzarmenak, enpresa, sektore zein herrialdekoak izan. Esan bezala, Eragin Orokorrekoak direlako, bazterketa eta baldintzarik gabe, langile kolektibo osoa babesten dutenak. Eragin Mugatuko hitzarmenek langileen artean desoreka eta ezberdintasunak sortzen dituzte.

Zoritxarrez, Ermuako TVA enpresan, UGT sindikatuak Eragin Mugatuko hitzarmena sinatu du, atzerakoia eta gainerako komiteko kideen ezkutuan. LABentzako hori larria bada, are gehiago kezkatzen eta haserretzen gaitu, hitzarmen horretan kaleratzeak erraztu egiten dituztela eta, gainera, Bake Soziala onartzen dutela, langile guztiak egoera makur horretara hipotekatuz.

Enpresaren interesak babestu dituzte: eragin mugatuko hitzarmena, langileen arteko ezberdintasuna eta prekarietatea, kaleratzeak erraztu, Bake Soziala sinatu… Eta, gainera, horrelako akordio batek inguruko enpresetan eduki dezakeen eraginak ere asko arduratzen gaitu.

LABek horrelako akordio bat, langileon oinarrizko eskubideen aurkako erasoa dela salatu nahi dugu argi eta garbi, eta ez dugu sor daitekeen prekarizazioa eta eskubide galera onartzeko inolako asmorik.

Ez dugu inoiz lanpostu suntsiketan parte hartuko, ezta kaleratzeak erraztuko ere; ez Ermuan ezta beste inon ere.

 

 

 

Pineko langileek mobilizazioei ekin diete enpresaren salmenta salatzeko

0

Ingeteam taldeak Bizkaiaka dituen enpresetako ordezkariek mobilizazioei ekin diete “PINE una marca de INGETEAM, ez dago salgai!” lemapean. Zamudion urtarrilaren 20 egin zen elkarretaratzean taldeko den Pine enpresaren salmenta salatzeko eta gure ezadostasuna adierazteko. Egoera aldatu ezean mobilizazioekin jarraituko dute, hurrengo hitzordua jarria dute jada, urtarrilaren 27an, greba eguna izango dute.


 

 

 

Prekarietate krisiak eta desberdintasunen areagotzeak baieztatzen dute susperraldi ekonomikoaren onurak ez zaizkiola gehiengo sozialari iristen

Eustatek argitaratutako Biztanleria Jardueraren Arabera Inkestaren arabera, 2016a 129.300 langabeturekin amaitu zen EAEn. %49a emakumezkoak dira, lan merkatuan duten partehartzea (%51,8) gizonezkoena baino apalagoa izan arren (%61,3). Hala ere, langabetuen %30,5 ez dago Lanbideko bulegoetan erregistratuta. Honek nabarmen uzten du herritarrek ez dutela konfidantzarik Enplegu Zerbitzu Publikoaren eraginkortasunean. Eta hau ez da harritzekoa, Lanbidek EAEn egiten diren kontratazioen %3an soilik parte hartzen duela kontutan hartzen badugu.

Bereziki larritzekoak dira kide guztiak langabezian dituzten 50.000 etxeetan bizi duten egoera. Batez ere, langabeziagatiko babesa etengabe behera egiten ari dela hartzen badugu kontutan.

Lanbidek emandako informazioaren arabera, enplegu zerbitzu publikoan langabetu bezala erregistratutako hiru pertsonetatik batek soilik jasotzen du langabeziagatiko prestazioren bat.

Bestalde, 205.000 soldatapekok aldi baterako kontratua dute edo kontraturik gabe ari dira lanean, Beraz, ondorioztatzen dugu 334.000 pertsona baino gehiago daudela prekarietatea eta langabeziaren artean bizitzera behartuta. Egoera larritu egiten da gero eta gehiago baitira epe luzeko langabezian daudenak.

Azken finean, prekarietate krisiak eta desberdintasunen areagotzeak baieztatzen dute susperraldi ekonomikoaren onurak ez zaizkiola gehiengo sozialari iristen modu justu eta ekitatiboan.
 

 

 

Alde guztiei arduraz jokatzeko exijitzen diegu La Milagrosaren itxiera ekiditeko

Atzo osteguna, Miranda Fundazioko patronatokideek, aho batez, Ikastolen Elkartearekin negoziazioak bereskuratzea erabaki zuten. Denboraren premiak ez du errazten negoziazioaren normaltasuna, hurrengo urtarrilaren 30ean zabaltzen delako matrikulazio epea. LABek bat egin du asteburuko mobilizazioekin.

Ardura daukaten beste bi instituzioei, Hezkuntza Saila eta Barakaldoko Udalari, negoziazio prozesuan bitartekari izatea ere eskatzen diegu, akordioa posiblea izateko. Aldi berean, negoziazioak apurtuko balira, La Milagrosa ez ixteko egon daitezkeen aukerak guztiak aztertzea eskatzen diegu.

Horretaz gain, LABek bat egiten du langileek eta familiek antolatutako mobilizazioekin:
• 21, larunbata eta 22, igandean, manifestazioa 12:00etan Ikastetxetik abiatuta, Barakaldoko udaletxeraino.
• 23, astelehenean, 8:45ean eta 17:00etan, elkarretaratzeak ikastetxean.

Bide horretan, Barakaldoko herriari, Hezkuntza komunitate osoari eta sindikatuei mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatzen diegu.
 

 

 

Ainhoa Etxaide: “Tresna berri bat dugu borrokarako”


LABeko idazkari nagusiak eta Ekintza Sindikala eta Negoziazio Kolektiboko idazkari Garbiñe Aranburuk, ELAko ordezkariekin batera, agerraldia egin dute gaur Bilbon, asteartean adostutako Akordio Interprofesionalaren balorazioa egiteko. Etxaidek akordioaren balioa azpimarratu du, bertako hitzarmenak Estatutik datozenetatik blindatuko dituelako, baina arazo politikoa ez duela konpondu ohartarazi du: "Tresna berri bat dugu borrokarako, negoziazio kolektiboaren bidez lan munduaren egoera aldatzeko. Eta hor jarri nahi dugu guk arreta, hori da gure ustez garrantzitsuena. Baina, arazoari bere osotasunean begiratzen badiogu, estatalizazioaren arriskua ez dugu ekidin, negoziazio kolektiboa blokeatua jarraitzen du eta funtsean dagoen arazo politikoa ez da konpondu. Akordio hau beharrezkoa da, baina ez da nahikoa".

"Langileentzat gauzak aldatuko dira, patronalaren jarrera aldatuarazteko gai garen neurrian eta instituzioei langileen aldarrikapenei erantzun positiboak ematera behartzen baditugu". LABeko idazkari nagusi Ainhoa Etxaideren hitzak dira hauek, Bilbon gaur egindako agerraldian adierazitakoak. 

Hain zuzen ere, asteartean sinatutako Akordio Interprofesionalaren ostean emango dituzten urratsen berri eman du, ELAko ordezkariekin batera, LABeko Ekintza Sindikala eta Negoziazio Kolektiboko idazkari Garbiñe Aranburu alboan izan duela. Etxaidek nabarmendu du "borrokaren emaitza" izango dela edozein lorpen: "Hitzarmenen aldeko ekintza sindikala indartzen badugu lortuko dugu. Ekintza sindikala negoziazioak dauden lekuetan, ekintza sindikalak negoziazio prozesuak irekitzeko. Guk berebiziko garrantzia ematen diogu ELA eta LABek akordio hau eta ondorengo egoera antzera ikustea eta ulertzea. Estatalizazioaren eta blokeoaren aurrean erabaki bateratuak hartzea da benetako edukiak izango dituzten hitzarmen aldeko borrokan bat egiteko abiapuntua. Beraz, tresna bat gehiago dugu, baita borrokan elkar ulertzeko eta bategiko borondatea ere".

Hurrengo urratsak zeintzuk izango diren zehaztu du: "Lan harremanetarako euskal esparrua eraikitzea da gure helburua. Akordio hau babesteko eta negoziazio kolektiborako euskal esparrua blindatzeko urrats instituzionalak eskatuko ditugu". Era berean, akordioa Nafarroan ere egiteko bidea arakatuko dugula jakinarazi du, eta hitzarmen kolektiboaren aldeko borrokan tematuko garela berretsi, "batera ahal dugun neurrian, prekarietateari aurre egiteko bidea hor dagoelako".

Hauxe da ELA eta LABek gaurko osatu duten adierazpen bateratua, Akordio Interprofesionalaren harira:

ELAk eta LABek balorazio baikorra egiten dugu egiturazko Akordio Interprofesionalari dagokionez, euskal hitzarmenei lehentasuna ematen dielako Estatutik datozen hitzarmenen aurrean:

. Sinatutako akordioak Zapateroren lan erreformaren eragina mugatzen du, euskal hitzarmenek Estatutik datozen hitzarmenen aldetik jaso ohi duten inbasioari dagokionez. ELA eta LABetik gogoratu eta salatu nahi dugu Espainiako patronala –Confebask bertako partaide da– eta CCOO eta UGT sindikatuak aipatutako erreforma baliatzen ari direla negoziazio kolektiboa estatalizatzeko eta euskal esparruan dauden lan baldintzak okertzeko.

. Gainera, akordioak ez die baldintzarik ezartzen sindikatuei. Egiturazko akordio bat da negoziazio kolektiborako.

. ELAk eta LABek ondo hartu dugu Confebasken iritzi aldaketa. Uste dugu Confebasken jarrera aldaketaren atzean beldurra dagoela, beste patronal batzuek bere ordezkaritza monopolioa zalantzan jar dezaketelakoan, administrazio desberdinetatik jasotzen duen finantzazio publikoan izango lukeen eraginarekin. Izan ere, egoera pribilegiatua du, gobernuek ordezkaritza egiaztatzera behartzen ez duten bitartean.
Hala ere, aipatutakoa aipatuta, akats larria litzateke akordioarekin negoziazio kolektiboaren arazoa bideratuta dagoela pentsatzea. Ez da horrela, ezta gutxiagorik ere. Sinatutakoa egiturazko akordio bat da; ez du edukietaz hitz egiten, eta ELAk eta LABek gatazka handi bat dugu patronalarekin, edukien arloan.

. Hain zuzen ere, hitzarmenen edukiei dagokienez, Confebaskek bere neurrira egindako bi lan erreformei esker abantaila ateratzen jarraitu nahi du, lan baldintzak prekarizatzeko helburuarekin.

. Akordioak ez du lehentasunezko aplikazioa bermatzen hitzarmenaren iraunaldia amaituta duten arlotan –hau nabarmentzea garrantzitsua iruditzen zaigu–. Estatalizazioa xantai gisa erabiltzeari ez dio uko egin Confebaskek. Hitzarmenen negoziazioetan erakutsitako blokeo jarrera eta pasibotasunarekin, Confebaskek ondo baino hobeto daki dena duela irabazteko, hitzarmenei iraunaldia bukatzen zaielako, Estatutik datozen hitzarmenen mesederako –ultraktiboak ez badira–.

ELA eta LAB

. Erreformak –amaitu ez direnak–, patronalaren blokeo jarrera eta gobernuen aldetik patronalak berak duen babesa.

. Borrokari uko egin gabe, gaurtik aurrera tresna gehiago ditugu Euskal Autonomia Erkidegoko negoziazio kolektiboa Euskal Autonomia Erkidegoan bertan erabakitzeko.

EDUKIA KONPONDU BEHAR DUGU, ETA EDUKIA POLITIKOA DA

. Urtarrilaren 17an sinatutako akordio beraren eraginkortasuna zalantzan jar daiteke. Legeak estatalizazioari eman zion lehentasuna, eta gaur egun zenbait hitzarmen daude auzibidean, patronalaren ekimenez, Estatuko hitzarmenak aplika daitezen helburuarekin. Zentzu honetan, argi eta garbi esan daiteke Estatuak zenbait eskubide zalantzan jartzen dituela, bere joko arauen bitartez; askatasun sindikala eta euskal esparruan negoziazio kolektiboa gauzatzeko eskubideak, kasu.

. Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua defendatzen dugun neurrian, ELAk eta LABek nahi dugu euskal langileei eragiten dieten erabakiak hemen hartzea, Hego Euskal Herrian; eta, noski, gauza bera eskatzen dugu eragiten gaituzten hitzarmen kolektiboekin, euskal gehiengoei zor zaien errespetuagatik. Gehiengo sindikal zabal bat dago hala izatea eskatzen duena, bi sindikatuon ordezkaritzatik harago. Errespetu kontua da.

. Azkenik, Eusko Jaurlaritzari exijitzen diogu joan den uztailaren 22an, Elkarrizketa Sozialaren mahaian –oker izendatutako mahaian–, hartutako akordioak bertan behera utz ditzala.

Bukatzeko, konpromiso hauek hartu ditugu ELAk eta LABek:

. Modu aktiboan lan egingo dugu, lan erreformen ondorio kaltegarriak saihesteko.

. Negoziazio kolektiboa bultzatuko dugu Euskal Autonomia Erkidegoko sektore eta lantokietan, prekarietateari aurre egiteko eduki aldarrikatzaileen bitartez.

. Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua defendatuko dugu.

 

 

 

Murrizketak mantentzen dira, Mahai Orokorraren tramite hutsezko bileraren ondoren

EAEko Funtzio Publikoaren Mahai Orokorraren bilera atzo egin zen. LABek hiru ondorio nabarmendu nahi ditu: murrizketak mantendu egiten dira, enpleguaren arazo larriari ez zaio heltzen, eta negoziazio kolektiboari eta eremu sindikali begirunerik ez dago.

MURRIZKETAK MANTENDU EGITEN DIRA

Hona hemen Administrazioak ezarritako gai zerrendak emandakoa:

2017rako soldata igoera «gutxienez» %1a:
Bestalde, sozietate merkantiletako langileei 2010etik kentzen ari zaien %5a itzultzeko, epaitegiak agintzen ari zaienera mugatzeko asmoa azaldu dute, hau da, atzera-eragina 2015eko uztailera.

Kontutan edukita urteko KPIaren bilakaera EAEn %1’5 eta Estatuan %1’6a igo dela, 2010ean ezarritako %5aren murrizketa eta gainontzeko urteetan izandako murrizketak eta igoera txikitxo bat, erosahalmena berreskuratzetik oso urrun gelditzen da proposamena. Sozietate merkantiletako langileei 2010etik kendutako guztia itzultzeko ere, ez dago legezko trabarik.

2012ko aparteko pagaren itzulera, ekainean falta den erdiaren erdia, eta datorren urteko urtarrilean faltako zen azken laurdena:
LABen iritziz ez dago inolako legezko trabarik langileoi zor zaigun pagaren zati osoa dagoeneko ordaintzeko. Arazoa erabat politikoa da, eta gure soldatekin jolasten jarraitzen du Eusko Jaurlaritzak.

Aldi Baterako Ezintasun Osagarriak lehen egunetik %100era igotzeko salbuespenak:
Murrizketa soilik azken 24 hilabeteetan bajarik hartu ez duenari, eta urtean behin, 60 urtetik gorakoentzat kenduko zen. Bestelako aukerak aztertzeko prestutasuna eta genero bortizkeriaren kasuei ere zabaltzea.

Kasu honetan ere ez dago arrazoirik Jaurlaritzak langile guztiei lehen egunetik %100a ez itzultzeko. Langilearen eskubideen ikuspegitik zein administrazioen erabiltzaileenetik (eskoletan, arreta sozial eta sanitarioetan, publikoarekin harremanetan… langilea lanera gaixorik joateagatik kutsatuak ez izateko).

Lanaldia bere horretan mantentzeko konpromisoa: Administrazioak 35 orduko lan-astea juridikoki zein politikoki defendatzeko konpromisoa hartu du.

Ez da gutxi, baina Jaurlaritzak urratu duen akordio bakarra da (langileon borrokak behartuta) eusteko konpromisoa hartu duena.

Lan sindikalerako diru-laguntzak, 2013 urteari dagozkionak:
Sindikatuok geure gutxieneko lana aurrera eraman ahal izateko zor zaiguna, oraindik ere lau urteko atzerapenarekin jasotzea ez da onargarria.

ENPLEGUAREN ARAZO LARRIARI EZ ZAIO HELTZEN

Horren arazo larriaren aurrean, are gehiago Europako sententzia famatuek derrigortzen duten kontratazioen erregulazioen eta egonkortasunaren aurrean, Eusko Jaurlaritzak ez du gai zerrendan sartu ere egin. Sindikatuon kritiken aurrean jarritako aitzakiak sinesgaitzak izan dira: «epaitegiek ez dutela behartzen, eta sententzia ezberdinak daudela; mahai sektorialetan lantzeko kontuak direla; EPEak egiten ari garela…»

LABek, negoziaziorako gai zentraltzat hartzen duelarik, hurrengo bilerarako lehen gai bezala lantzea exijitu du, eta proposamen bat aurkeztuko du gaiari lehenbailehen heldu behar zaiolako. Jaurlaritzak aurreikusten dituen erretiroez gain, kontuan hartu behar dira ere ratioak, behin-behinekotasuna, azpikontratazioa, ordezkapenak lehen egunetik… lanpostu gehiago behar dira, eta daudenak egonkortu. Hala ere ziur gaude sindikatu guztiok eskatu badugu ere, hurrengo bilerako gai zerrendan ere ez dela jasota egongo.

NEGOZIAZIOARI ETA EREMU SINDIKALARI BEGIRUNE EZA

Urtero salatzen dugun arazoa da, Eusko Jaurlaritzarentzat Mahai Orokorraren bilerak aurrekontuen testuinguruan gainditu beharreko tramite hutsa dela. Bereziki adierazgarria eta salagarria da bileraren aurretik dagoeneko prentsaurrekoa eman izana, eta bileraren bitartean medio batek Administrazioak aurreikusitako hainbat ondorio argitaratu izana.

Administrazioak sindikatuekin erdietsitako akordioak urratu egiten ditu, eta gainera lasai asko halaxe onartu du gaurko bileran, azpikontratazioak gelditzeko gaia eztabaidatzerakoan.

Jaurlaritzak egindako murrizketa guztiak aldez aurretik Mahai Orokorrean sinatutako akordioen urraketak izan dira.

Akordioak betetzea Madrilgo eta Gasteizko legeek eta parlamentuek mugatu egiten dituela errepikatu du behin eta berriz Jaurlaritzako ordezkariak.

Arestian aipatutako murrizketa guztiak itzultzeko ez dago traba legal edo juridiko bat ere, ez dago zertan tribunalen zain egon beharrik.

Maila berean, balizko akordioak ere Madrilgo eta Gasteizko parlamentuek onartu beharreko aurrekontuen menpe daudela ohartarazi du Jaurlaritzak.
LABek beti aldarrikatu izan du hain zuzen ere negoziazioak aurrekontuak prestatzen ari direnean egin behar direla, parlamentura bidali beharreko egitasmoan akordioak jasota egotearren: soldata igoerak, murrizketen itzulera, lanpostuen horniketak… Aurten ere tramite huts bezala hartu du Jaurlaritzak. Aurrekontuak berak prestatzen ditu, baina baloiak beste teilatuetara bota nahi ditu.

Ildo beretik ere, murrizketak itzultzeko asmoa epaitegiek derrigortzen dutenera mugatzen da Administrazioa.

Bat ez bagatoz ere, uler genezake Jaurlaritzak epaitegien aginduak ez betetzeari uko egitea. Kontrakoa da arazoa, epaitegiek jada ez dute debekatzen murrizketak itzultzea. Nafarroan murrizketak atzera bueltatzen ari dira, eta EAEn ere posible da, borondate politiko kontua da.