Euskarak berme legalak behar ditu, eta LABek Eusko Legebiltzarra interpelatzen du, bide horretan, erabaki eraginkorrak hartu ditzan.
Atzo jakin genuen Errenteriako Udalak 25 lanposturen Lan Eskaintza Publikoa behin behinean bertan behera uzteko hartutako erabakia. LAB sindikatuak prozesuaren inguruan egin duen jarraipenak eta informazioak erakusten du egoera larri baten aurrean gaudela. Izan ere, baieztatu daiteke euskararen normalizazioaren kontra eremu euskarafoboak duen gurutzadan egindako ekimen planifikatu bat gehiago dela.
Lanpostu publikoa duen eta Errenteriako LEPean interesik ez duen langile bat (ez da azterketara aurkeztu ere) Errenteriako Udaleko Lan Eskaintza Publiko batez baliatu da LEP horren kontrako helegitea aurkezteko. LABek oso larritzat jotzen du kasu hau, erakusten baitu eremu euskarafoboak edozein egoera baliatu nahi duela Araba, Bizkai eta Gipuzkoako administrazioetan euskararen normalizazioan atzera egiteko eta, juridikoki, egoera gero eta gehiago okertzeko. Ez da kasualitatea bide honek CCOO elikatzen ari den bidearekin bat egitea, administrazioaren euskalduntzea oztopatzeko helburua partekatzen dutelako. LABen iritziz, helburu bera izateaz gain, estrategia eta plangintza partekatua ere badago azpijokoa aurrera eramateko.
Helegitearen bidez, Errenteriako Udaleko langileek euskararen normalizazioarekin eta Lan Eskaintza Publikoarekin ez daukaten arazo bat, era planifikatuan, arazo bilakatu nahi da, azpijoko zikina erabiliz, bitarteko langileen egoera finkatzeko tresnen kontra eginez eta euskararen normalizazioaren zein langileen kontra arituz. Onartezina den egoera sortzen ari dira.
Hori dela eta, LABek Errenteriako Udalari eskatzen dio, helegiteari errekurtsoa jartzeaz gain, etorkizunera begira 25 lanpostu horien hizkuntza eskakizunari eusteko.
Bide beretik, inoiz baino beharrezkoagoa ikusten du LABek Eusko Legebiltzarrean eztabaidatzen ari diren Euskal Enplegu Publikoaren lege moldaketan euskarari berme legalak emango dizkion erabakiak hartzea, administrazioan euskararen normalizazioak aurrera egin dezan. Euskara gaztelaniaren pare jartzeko exijitzen du LABek, ez besterik. Hortaz, LABek EAJ interpelatzen du euskararen kontrako PSE eta CCOO binomioari men egiteari utz diezaion eta euskarari gaztelaniaren pareko eskubideak aitortzeko proposamenarekin bat egin dezan; EH Bilduk egin duen lege proposamenarekin, alegia.
Bi hizkuntzak ofizialak diren heinean, LABek exijitzen du euskara gazteleraren maila berean kokatzeko eta administrazio osoko lanpostu guztiei sarbidean hizkuntza eskakizuna eta derrigortasun-data ezartzeko. Hori egiaztatzeko denbora tarte bat beharko duten langileentzat EH Bilduk proposaturiko geroratze-indizearekin bat egiten du LABek, eta lanean ari diren langileak euskaldundu daitezen baliabide gehiago eta liberazioak eskatzen ditu, beste hainbat neurriren artean. Hau da, orain dagoen ikuspegia iraultzeko proposamena behar da, administrazio osoa euskalduna izateko, hortik beherako salbuespenak eta luzapenak baloratuz.
Atzo arratsaldean, Langileen Asanbladak Langile Batzordeak lorturiko aurreakordioa bozkatu eta aho batez baiezkoa eman zion. Azken asteetako borroka eta negoziaketa luzeen ostean, denen indarrari esker lortu zen garaipena; harro egoteko modukoa izan da langileen borrokarako grina!
Akordioan; kaleratutako langilearekin eginiko akordio ekonomikoa, enpresak prozesuan izandako jarrera ezegokia aitortzea eta aurrerantzean modu berean ez jokatzeko bermeak ezarri dira. Alabaina, hau ez litzateke posible izango OTISeko langileen indarrik gabe. Garaipen hau, bi egunean produkzioa geratu eta grebaren erabateko jarraipenaren ondorio dela argi dugu. Horregatik, ZORIONAK denoi, eredu zarete!
Amaitzeko, LAB Sindikatutik, balioan jarri nahiko genuke borrokak kolektibizatzearen indarra. Beste behin, argi geratu da langileok indarrak batuta dugun gaitasuna zein den, eta hala jokatzen dugunean geldiezinak garela.
Langileen memoria eta kontraboterezko sindikalismo soziopolitikoak aldaketak eragiteko duen gaitasuna azpimarratu ditu LABek, eta, duela 50 urteko grebetan bezala, bi aste barrukoan ere euskal langileriak aberastasunaren banaketa eta soldata duinak ozen aldarrikatuko dituela gogoratu du.
Ordezkarien batzarra egin du LABek Gasteizko Europa Jauregian, eta bertan hitzartzea egin dute bi koordinatzaile orokorrek. Garbiñe Aranburuk nabarmendu du Martxoaren 3a oroimenerako eguna dela, borroka sindikala balioan jarri eta erronkei begiratzekoa. Gogoratu du 1976ko martxoan euskal langile mugimendua indartsu zegoela. “Eskubide laboralekin batera, aldarrikapen politikoek ere indar handia zuten”, zehaztu du eta honakoa gaineratu: “Ernaltzen ari zen loraldia zapuzteko saiakera argia izan zen martxoaren 3an poliziak egindako sarraskia”.
Horretan sakonduz, aitortu du orduan “mina eragin” zutela, baina huts egin zutela estrategian. “50 urte beranduago hemen gaude, indar handiagoz”. LAB sortu berria zen 1976ko martxoaren 3an, eta Aranburuk azpimarratu du, “bere txikitasunean, buru belarri inplikatu” zela. Aipatu du gauzak asko aldatu direla azken 50 urteetan. Egun, Euskal Herri osoan hedatutako sindikatu nazionala da LAB. Hazi egin da eta funtsezkoa izan da bertako ekosistema sindikala aberasteko. “LABek defendatutako ideiek babes zabala dute egun”, gaineratu du Aranburuk.
Azpimarratu du sindikatua aitzindaria izan dela hainbat arlotan. Duela 30 urte sortu zuen Emakume Idazkaritza, “sindikatua feminizatu eta emakumeei* dagokien tokia eginez lehenik, eta ,ondoren, borroka sindikala gizonen ondarea bakarrik ez dela argi utziz”.
Egun bizi dugun olatu erreakzionarioa ere hizpide izan du Aranburuk, eta indarra hartzen ari direla antifeminismoa, homofobia, xenofobia eta euskarafobia. Horren aurrean, adierazi du “kontraboterezko sindikalismoa, feminista eta antirrazista” dela antidotoa. Eta gaineratu du “langile guztiak aintzat hartzea balio erreakzionarioei ateak ixtea” dela. “Langile guztiak antolatzen ditugu, ez dugu inor bazterrean utziko”, azpimarratu du
LAB sindikatu soziopolitikoa dela ere gogoratu du Aranburuk: “Noski politikan eragin nahi dugula; aldaketa politikoak behartu nahi ditugu bizitza erdigunean jartzeko”. Hala ere, gogoratu du, hain testuinguru zailean, estatu egiturak ez izateak eta gure nazioa eta burujabetza aitortua ez izateak zaurgarriago egiten gaituela. “LAB beti izango da eragile aktiboa aldaketarako prozesu politikoa bultzatzeko”.
Igor Arroyok, bere aldetik, adierazi du duela 50 urteko gertakariak “oroitzeko, estatuaren bortizkeria salatzeko eta justizia eskatzeko” eguna dela gaurkoa, eta, era berean, “XX. mendeko grebak gogoan ditugula, XXI. mendeko grebak hauspotzeko eguna”. Horrela, nabarmendu du 1976ko sarraskiak zapuztu nahi izan zuen Gasteizen zabaltzen ari zen grebak orokor hartan aberastasunaren banaketa bidezkoagoa eskatzen zela. “Soldatak eta, oro har, lan baldintzak hobetzea. Denon artean sortutako aberastasuna denon artean banatzea. Eta horixe aldarrikatuko dugu martxoaren 17ko Greba Orokorrean”, zehaztu du.
Lan sindikala goraipatu du Arroyok: “Zuek guztiok egindako ekarpenari esker, Euskal Herrian badago sindikalismo eraginkorra, patronalari aurre egiteko gaitasunarekin”. Azken urteetako ibilbideari erreparatuz, nabarmendu du gai izan garela pandemiatik hona borroka ziklo berri bat abian jartzeko. “Hamaika greba eta borroken bidez, hitzarmen asko berritzea lortu dugu. Ordezkaritza sindikalik gabeko sektoreak antolatu ditugu”.
Patronalak, Jaurlaritzak eta Nafarroako Gobernuak gutxieneko soldata propioari bidea itxi diotela gogoratu du Arroyok, baina ezezko horren aurrean emandako erantzuna nabarmendu du: “Uste zuten konformatu egingo ginela, besoak gurutzatuta geratuko ginela? Ezta pentsatu ere. Greba Orokorrera goaz”.
Arroyok gaineratu du gehiengo sindikalak Greba Orokorrera deitu zuenetik gauzak mugitzen ari direla. “Harresi bikoitza jarri nahi ziguten, baina pitzadurak eragiten ari gara, bai negoziazio kolektiboan, baita maila politikoan ere”, zehaztu du.
Negoziazio kolektiboari dagokionez, patronala “urduri” dagoela gaineratu du. “Greba Orokorrak sektore askotako borrokak hauspotu ditu. Negoziazio mahaietan patronala bere eskaintza ekonomikoa hobetzen ari da, langileon ofentsibaren beldur delako”, azpimarratu du. Eremu politikoa aipatuz, EAJ eta PSE-PSN ere “urduri” daudela nabarmendu du. “Nafarroan, EH Bildurekin batera, Gero Baik gutxieneko soldata ezartzeko eskumenaren alde egin du. Madrilen inbestidurako blokean ahots ugarik egin dute aldarrikapen honen alde. Eta EAEn, Pradales eta Torres urduri daude, Confebask mugistu nahian dabiltza, presio politikoa euren gainetik kentzeko”, azaldu du Arroyok.
Martxoaren 17ko Greba Orokorrari “azken bultzada” emateko deiarekin amaitu du bere interbentzioa LABeko koordinatzaile orokorrak: “Zabaldu dezagun Greba Orokorra lantokiz lantoki, herriz herri, atez ate”.
“Ordukoa eta gaurkoa borroka beraren parte dira”
Langile borrokaren memoriak eta transmisioak ere leku garrantzitsua izan du ekitaldian. Martxoak 3 elkarteko eta LABeko zenbait kide Justizia idatzita zuen pankarta batekin eta krabelinak eskuetan hartuta oholtzar igo diren momentua izan da ekitaldiko une hunkigarrienetako bat. Santi DĂaz de Espadak, duela 50 urteko gertakarien lekuko zuzena izan zenetako batek, hartu du hitza haien guztien izenean:“1976ko martxoaren 3 hartan hemen ginen, lan eta bizi baldintza hobeen alde borrokan”. Langile borrokak eta haren beharrak, 50 urte geroago, bere horretan jarraitzen dutela azpimarratu du DĂaz de Espadak: “50 urte geroago, antolakuntza eta langile borroka dira gure bidea, eta LAB gure sindikatua. Hemen gaude, 50 urte geroago, greba orokor baten atarian, soldata hobeen defentsan. Ordukoa eta gaurkoa borroka beraren parte dira”.
Jarraian, Igor Txillon eta Maddalen Dorador LABeko kideak igo dira oholtzara, sindikatuko beste 20 ordezkararekin batera, elkartekoei lekukoa hartuta: “Zuen oinordekoak gara. Ez da haria eten. Borrokan jarraitu dugu eta jarraitzen dugu. Egun bizirik dauden hamaika borrokatan lan eta bizi baldintza duinen alde jarraitzen du LABek, eta horietako hainbatetan sindikatuko kideek egindako lana goratu zuten bi kideek. MICE abeslariak itxi du Martxoaren 3ko gertakariei eskainitako atala, Sugeak gara abestia kantatuz.
Horrez gain, elkartasun internazionalistak ere izan du bere tokia ekitaldian, eta horren garrantziaz mintzatu zen Miriam Campos LABeko kidea, atzean nazioarteko hainbat sindikatutako kideak zituela; hala nola, Hegoafrika, Italia eta Greziakoak.
Kantuan amaitu dute ekitaldia bertaratutakoek, eta, ondoren, manifestazioan joan dira Martxoak 3 plazara eta lore eskaintza egin dute bertan kokatuta dagoen monolitoan.
2025. urte bukaeran erori zen Gipuzkoako Mendizaleen Federazioko hitzarmena berritu dugu hurrengo hiru urteetarako.
Hitzarmen berri honen iraunaldian zehar 60 lan ordu gutxiago egitea adostu dugu: 2025. urteko 1.688 lan orduetatik 2028. urtean egin beharreko 1.628 lan orduetaraino jaistea, hain zuzen.
Soldaten eguneraketa KPI-tik gorakoa izatea ere lortu dugu, jakin badakigulako KPI-ari lotutako soldata igoerekin soilik ezin zaiola bizitzaren garestitzeari aurre egin. EAE-ko KPI + %1-eko soldata eguneraketak izango dituzte, hemen lan egiten baldin badugu hemen erabaki nahi dugulako ere.
Baja medikuen kasuan ere atzerapausorik ez dugu eman patronalak “absentismoaren” aitzakiarekin etengabe egiten duen erasoaren aurrean. Baja epealdian soldata osoa jasotzeko eskubidea bermatu diegu berriz ere langileei.
Familia eredu normatibotik aldentzen gaituen baimena ere lortu dugu eta honi esker, binkulograma ezarri ahal izan dugu, senitarteko harremanetik haragoko lagunak zaintzeko eskubidea bermatzen duena, Langileon Estatutuan zehazten den 2. graduko ahaidetasunaren eskubide berdinekin.
OTISeko Donostiako plantako langileek gaur izan dute martxoaren 6ra arte luzatuko den greba deialdiaren lehen eguna. Enpresak modu arbitrarioan burutu zuen kaleratzearen ondorioz, eta otsailaren 12ko Langile Asanbladak gehiengo zabalez bide emanda, hasi dute aste honetan zehar luzatuko den borrokaldia.
Bertan, Langile Batzordeak bi aldarrikapen nagusi ditu: alde batetik, enpresak harturiko erabakian atzera egin eta jazarritako langilea berehala onartzea. Bestetik aldiz, enpresak kaleratzean izan duen jarrera salatu eta honelako jarrerarik onartuko ez duela jakinaraztea.
Hau honela, hainbat mobilizazio egingo dituzte langileek aste osoan zehar. Aipatzekoak dira besteak beste; asteazkenean 11:00tan Donostiako Boulevardetik abiatuko den manifestazioa edota ostegunean 12:30 OTIS enpresa bertatik hasita burutuko dutena.
LAB, UGT, CCOO eta ELA sindikatuek Gizarte Eskubideen Departamentuaren aurrean elkarretaratzea egin dute, Tasubinsako Enplegu Zentro Bereziek (EZB) eta zentro okupazionalek bizi duten egoera larriari berehalako erantzuna eskatzeko.
Enpresak jakinarazi du ezin duela garraioaren kostuaren zati bat bere gain hartzen jarraitu, eta egungo luzapena apirilaren 1ean amaituko dela. Data horretatik aurrera, Tasubinsak bere ekarpen ekonomikoa etengo du, eta horrek zerbitzuko erabiltzaileek eta langileek ordaindu beharreko prezioaren igoera oso nabarmena ekarriko du. Horregatik, ezinbestekoa da data hori baino lehen premiazko irtenbide bat lortzea.
Enpresak 100.000 euroko ekarpen partzial eta iragankorra proposatu du urteko lehen hiruhilekorako, irtenbideak bilatzen diren bitartean denbora irabazteko asmoz. Hala ere, argi utzi du apirilaren 1etik aurrera ez duela garraioaren egiturazko kostua bere gain hartzen jarraituko. Ordezkari sindikalen arabera, “neurri puntual hori ez da nahikoa eta ez du bermatzen eragindako pertsona guztientzako erantzun egonkorra”.
Tasubinsak Nafarroako Foru Komunitate osoan banatutako 13 zentro ditu, eta lurralde-estaldura zabala eskaintzen die desgaitasuna duten pertsonei, horietako asko landa eremuetan bizi direlarik. Lurralde osoan lan eta okupazio aukerak hurbiltzea ahalbidetzen duen ezarpen horrek garraio-premia espezifikoa sortzen du, ezin dena soilik hiri-inguruneetan kokatutako beste zentro batzuekin alderatu. Tasubinsaren tamainak eta sakabanaketa geografikoak bere errealitatera egokitutako irtenbide bat beharrezkoa egiten dute.
Zentro okupazionaletara joaten diren pertsonen senideak hilabeteak daramatzate mobilizatzen eta Nafarroako Gobernuko hainbat organori interpelazioak egiten. Hala ere, sindikatuek salatu dute gaur-gaurkoz ez dela zerbitzuaren jarraitutasuna baldintza onargarrietan bermatuko duen irtenbide zehatzik aurkeztu.
Egoerak eragiten die bai zentro okupazionaletako erabiltzaileei bai Enplegu Zentro Berezietako langileei. “Agerikoa da zentro okupazionaletako erabiltzaileek laguntza ekonomikoak baino ez dituztela jasotzen; beraz, prezio neurrigabeak dituen garraioa ordaintzea guztiz ezinezkoa da”, azpimarratu dute sindikatuek.
Bestalde, EZBetako langileek soldata jasotzen badute ere, egoera delikatuan daude. LGSren inguruko ordainsariekin, hilean 200 euro inguruko garraio-igoerak soldata-galera oso handia dakar. Gainera, sindikatuek ohartarazi dute kopuru hori are handiagoa izan litekeela eragindako pertsona batzuek sortutako antsietate eta ziurgabetasunagatik zerbitzuari uko egiten badiote; horrek gainerakoentzat kostua are gehiago garestituko luke (zentro okupazionaletako zein EZBetako pertsonak izan), guztiz onartezinak diren mailetaraino.
“Saiatu ahalko dira autonomia handiagoa duten pertsona batzuk bestelako aukerak bilatzen, baina errealitatea da gehienek ez dutela modu independentean mugitzeko benetako baliabiderik, bereziki landa eremuetan, non garraio publiko nahikorik ez dagoen edo, zuzenean, alternatibarik ez dagoen”, adierazi dute sindikatuek. Beste kasu batzuetan, hiri-garraioa egon arren, pertsona askok ezin dute bakarrik mugitu desorientazio edo estres egoerak sortu gabe, eta zama familiei pasatzen zaie. Egoera honek arriskuan jartzen du bai zentro okupazionaletara sartzea bai EZBetan enpleguari eustea.
Sindikatuek azpimarratu dute desgaitasuna duten pertsonen kolektibo babestu bati buruz ari garela. “Ez gaude merkatu arrunteko enpleguaren aurrean. Erantzun instituzionalak ezin du pertsona bakoitza kokatzen den administrazio-modalitatearen araberakoa izan. EZBetako langileak Tasubinsaren menpe daude enpresa gisa; zentro okupazionalak, berriz, ANADPri lotuta daude, baina beharra bera da eta irtenbidea bateratua izan behar da”.
Horregatik, sindikatuek baldintza duinetan garraioa bermatuko duen irtenbide integral bat eskatzen dute, izan kofinantzaketaren bidez, diru-sarreren araberako hobariekin edo kostua eragindako pertsonen gain ez erortzea bermatuko duten bestelako formulekin. Apirilaren 1a hurbil dagoela eta oraindik erantzun itxirik ez dagoela ikusita, sindikatuek Tasubinsako zuzendaritzari eta Nafarroako Gobernuari premiaz eta arduraz jokatzeko eskatu diete.
Hezkuntza zerbitzua eta hezitzaileen lan zamak arinduko dituen beste mugarri historiko bat sinatu du Haurreskolak Partzuergoan gehiengoa duen sindikatuak. Haur hezkuntzako lehenengo zikloan eskaintzen den zerbitzuaren kalitatean aurrera urrats garrantzitsua da eta haur hezitzaileen lan zama arinduko duen akordioa da.
Bestalde, iazko greba eta mobilizazio zikloa bukaera eman zion akordioa sinatu zuen LABek 2025eko otsailaren 10ean. Gaur, Haurreskolak Partzuergoko hitzarmen kolektiboari buruzko aurreakordioa behin betiko hitzarmena bilakatu da LABen sinadurarekin.
LAB Sindikatuak sinadura hauek nahi baino beranduago iritsi direla salatu nahi du beste behin eta administrazioa etengabe zentzurik gabeko luzapenetan aritu dela mahaiganeratu du sindikatuak.
Horrez gain, LABek hitzarmenaren aurreakordioan jasotakoa garatu eta plantillak esleitzeko irizpideen dokumentua sinatu du eta hau, eranskin bezala txertatuko da Lan Hitzarmenean. Hilabete luzeetan aldarrikatu bezala, sindikatuarentzat funtsezko akordioa da hau. Lortu zuen doakotasunari esker azken urteetan, Haurreskolak Partzuergo Publikoan eman den matrikulazioaren gorakadari erantzuteko, 0-3 zikloko haurrei eskaintzen den hezkuntza zerbitzuaren kalitatearen hobekuntzan eta hezitzaileen lan zamak arintzeko ezinbestekoa.
Batetik, hitzarmenean jasotako Haurreskolak Partzuergoko zentroetako unitateen araberako ratioak nabarmen hobetzen dira. Bestetik baliabide pertsonal gehigarriak bermatuko dira hainbat irizpideren arabera hala nola, prestakuntza eta koordinaziorako denbora, eraikinen tipologia, haurren ordutegiak, premia bereziak, indarkeria matxista edota egoera zaurgarriak. Horrez gain, gutxieneko ordutegia bi hezitzailerekin Haurreskolaren hezitzaile taldeak erabakiko du, zentroen autonomia indartuz.
Irizpide hauetako batzuei aurre egiteko baliabide pertsonal zehatzak dokumentuan bertan jasotzen dira. Premia bereziak dituzten haurrak dauden egoerei aurre egiteko, Arreta Goiztiarreko edota Haurreskolak Partzuergoko teknikariak balorazio txostena egingo dute horrela eskatzen denean. Txostenean jasotakoaren arabera jarriko dira egokitzapenak edota hezitzaile gehigarriak. Egoera zaurgarriak eta indarkeria matxistari dagokionean, protokolo bat adostuko da hezitzaile, kudeaketa alorreko langile, familia eta haurrak kontuan izango dituena.
Guzti honetaz gain, 2026-27 ikasturtean zehar, zailtasun handieneko baldintzetan lan egiten duten haurreskolak zeintzuk diren aztertuko da, haien beharrak zehatzago definitu eta, hartara, eskaintzen zaizkien baliabideak doitu ahal izateko.
Bestalde, Haurreskolak Partzuergoko zentroetan ordezkapen guztien estaldura modu egoki eta eraginkorrean egingo da, une oro hezkuntza zerbitzuaren kalitatea eusteko. Horrez gain, kudeaketa alorrean izandako aldaketak kontutan hartuta, zerbitzuaren dimentsionamendua aztertuko da.
Sinatutako dokumentuan jasotzen den bezala, akordioaren jarraipen etengabea eta irizpide hauen aplikazioaren jarraipena egingo da mahai parekidean. Akordio honek 180 kontratu berri ekarriko ditu apirilean, Haurreskolak Partzuergoaren datuen arabera, estrukturalak bilakatuko direnak LABek hitzarmenean sinatu duen prozeduraren arabera.
Orain dela urtebete LAB sindikatuak bakarrik sinatu bazuen ere, gaurkoan Steilas sindikatuak babesa adierazi dio hitzarmenari, berau sinatu eta LABek urtebete luze honetan egindako lan eskerga babestuz.
LAB sindikatuak, orain arten egin bezala, lanean jarraituko du langileen lan baldintzak hobetzeko bidean eta 0-3 zikloaren aitortzan urratsak ematen.
LAB sindikatuak 2026eko martxoaren 10ean, 11n eta 12an Euskal Autonomia Erkidegoko (EAE) ikastetxe publikoetako kudeaketa zuzeneko jangelean hiru greba egun deitzea erabaki du, gaur egindako negoziazio mahaian aurrerapen esanguratsurik ez dagoela egiaztatu ondoren.
Aurreko greba egunak amaitzean publikoki jakinarazi zen bezala, planteatutako gaietan benetako aurrerapausorik ematen ez bazen, sindikatuak mobilizazioekin jarraituko zuen. Gaur egun, LABek uste du ez zaiela erantzun eraginkorrik eman sektorearen funtsezko aldarrikapenei.
Funtsezko hiru esparrutan ez da aurrerapausorik eman, eta horregatik egin da deialdia:
2025ari dagokion %2,5eko soldata-igoera ordaintzea, indarrean dagoen hitzarmen kolektiboan ezarritakoaren arabera.
Benetako negoziazio bat garatzea, eduki zehatzekin, gaur egun negoziatzen ari den hitzarmen kolektibo berriaren esparruan.
Ratioak, funtzioak eta lanaldiak
Soldatei dagokienez, LABek enpresa adjudikaziodunei eskatzen die hitzarmen kolektiboa osorik bete dezatela, hau da, soldaten %2,5eko igoera ordain dezatela, 2025eko urtarriletik aurrerako ondorioekin, eta soldaten taulak eguneratu daitezela, biak Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Saileko lan-kontratudun langileekin soldatak parekatzeari lotuak.
LABentzat, Hezkuntza Saileko lan-kontratudun langileekin soldatak parekatzea aldaezina da, aurreko negoziaketetan lortutakoa, kolektiboaren mobilizazio eta borroka egun askoren ondoren.
Era berean, LABek ezinbestekotzat jotzen du hitzarmen berriaren negoziazioan akordiorako benetako borondatearekin lantzea gutxieneko lanaldiak, lanpostu hutsen estaldura, lizentziak eta baimenak, lan osasuna, ordu osagarriak eta formakuntza bezalako gaiak.
Azkenik, LABek Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailari eskatzen dio bere gain har dezala bere ardura instituzionala eta har ditzala behar diren neurriak egungo ratioak aldatzeko, funtzioak behar bezala definitzeko eta lan jardunaldi duinak bermatzeko.
Aurrerapauso nabarmenik eta konpromiso zehatzik ez dagoenez, sindikatuak kolektiboaren lan eskubideak defendatzeko konpromisoa berretsi du.
LAB, ELA, ESK eta STEILAS sindikatuentzat eta Martxoak 3 elkartearentzat 1976ko martxoaren 3an egindako sarraskia ez zen izan Polizia Armatuak asanblada batean eta haren inguruan egindako neurriz kanpoko ekintza bat, baizik eta Estatuak Gasteizko eta Arabako langile klasearen aurka hartutako erabaki politiko kontziente bat, jendartea askatasun eta eskubideak konkistatzeko grina handiz zegoen une batean. Izan ere, Estatuaren asmoak argi geratu ziren goizetik jada Gasteiz (orduan “GeneralĂsimo”) Hiribidearen inguruan kargak, tiroak eta balaz zauritutako pertsonak izan zirela, iazko manifestazioan gogoratu genuen bezala.
Onartezina da Estatuari exijentziak murriztea eta garrantzia kentzea langileak hiltzeko eta zauritzeko hartu zuen erabaki politiko argiari. Egia da zigorgabetasuna erabatekoa izan dela sarraskian parte hartu zuten estamentu guztientzat, baina Estatuaren erantzukizuna agerikoa da eta bere gain hartu behar du, Gobernuaren bitartez.
Horregatik guztiagatik, herritarrei martxoaren 3an deitu ditugun ekitaldietan masiboki parte hartzera deialdia egiten diegu. Lehenik eta behin, 17:00etan, Polizia Armatuak lehertu zuen Asanblada hasi zen ordu berean, hori gogoratzeaz gain, omenaldi bat egingo diegu monolitoa eta plaka jarri zuten pertsonei, behin baino gehiagotan bere instalazioa erreprimituta izan baitzen eta orain bere ondoan argazkia ateratzen duten alderdi eta erakunde askok ahaztuta zeukaten.
Ondoren, 18:30ean, Katedral Berriaren eta Andre Maria Zuriaren plazaren arteko espazioa okupatzeko deia egiten dugu. Horrela, 1976ko martxoaren 5ean eraildako pertsonen aldeko hileta jendetsua egin zen lekua eta hiriko gunerik zentrikoena eta enblematikoena batuko ditugu. Herri-mobilizazio handi hori modu solemnean hasiko da eta Ekitaldi handi batekin amaituko da. Ekitaldi horretan hainbat diziplinatako artisten emanaldiak, pantaila erraldoiak eta zenbait sorpresa egongo dira, martxoaren 3ko 50. urteurrenaren ospakizun hau ahaztezina egingo dutenak.
