2026-11-02
Blog Page 10

Langileen aldarrikapenei erantzungo dieten proposamen zehatzak eskatu dizkiogu Osakidetzari

Osakidetzako Zuzendaritzak aurkeztu egin du Mahai Sektorialeko sindikatuei bidalitako proposamena. Lan Baldintzak Arautzen dituen Akordioaren lehen zirriborro bat da eta dokumentuak ez du barneratzen sakoneko gaiei buruzko proposamenik, hala nola ordainsariak, lanaldi murrizketa edo lan kargak.Gai horiek sindikatuon aldarrikapenen artean daude.

Bilera dela eta, gehiengo sindikalak, LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok osatuak, elkarretaratzea egin dugu Osakidetzaren egoitza nagusiaren aurrean, Gasteizen, kolektibo guztientzako adostutako hobekuntzak eskatzeko.

Osakidetzako gehiengo sindikaletik duela egun batzuk ohartarazi genion Osasun Sailari ez ditugula simulazioak elikatuko, eta proposamen zehatzik eta benetako aurrerapenik gabeko bilerak deitzea ez dela negoziatzea. Negoziatzea da proposamenak mahai gainean jartzea, hobekuntzak planteatzea, aldarrikapenak entzutea eta akordioak lortzeko prest egotea.

Bada, mahai sektorialeko gaurko bileraren edukia ikusita, LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok salatu dugu, hitz ederretatik haratago, Osakidetzak Lan Baldintzak Arautzen dituen Akordioaren dokumentu bat aurkeztu duela, eta dokumentu horrek ez duela jasotzen sakoneko hobekuntzarik, batez ere kontutan hartuta zein den langileen errealitatea eta zenbat denbora daramagun akordioa berritu gabe; gogora dezagun 2009tik iraungitako akordio bat dugula. Gaur egindako bileran, Osakidetzako zuzendaritzak ez du mahai gainean jarri enborreko gaiei buruzko proposamenik, hala nola ordainsariak, lanaldi-murrizketa edo lan-kargak.

Bileran, Osakidetzak abendura arteko negoziazio-egutegia proposatu du. Gehiengo sindikaletik ohartarazi diogu egutegi horrek aurrera egitea ahalbidetuko dugula soilik Osakidetzak proposamen zehatzak eta sakonekoak egiten baditu eta planteatutako aldarrikapenei erantzuten badie. Gaurko bileran proposamen zehatzik egon ez den heinean, ez da inolako aurrerapausurik egon.

Aurretik lortutako akordioek garbi erakusten dute Osakidetzako kolektibo guztien lan-baldintzak hobetzea borondate politikoko kontua dela. Besteak beste, honako gai hauek jorratu behar dira: ordainsariak hobetzea, lanaldia murriztea eta hobetzea, benetako aurrerapenak lizentzietan eta baimenetan, enpleguaren egonkortasuna eta kalitatea, plantillak indartzea, belaunaldi-erreleboari aurre egiteko neurriak, arreta-gainkarga murriztea, hobekuntzak lan-osasunean eta kontziliazioan, berdintasun neurri eraginkorrak eta euskaraz bizitzeko eta lan egiteko bermeak.

LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok langileei dei egiten diegu greba eta mobilizazio dinamikarekin bat egiteko, baldin eta aurkeztutako proposamena ez bada zehazten, negoziatzen eta adosten eskatutako terminoetan. Osakidetza presionatzeko unea da, kolektibo guztientzat benetako hobekuntzak abian jar daitezen; izan ere, kolektibo guztiak ezinbestekoak dira Osakidetzak egunero funtziona dezan.

Halaber, Osasun Sailari ohartarazi diogu, 17 urte baino gehiago zain egon ondoren, ez dugula onartuko konponbide partzialik edo garrantzi gutxiko hobekuntzrik. Horrela, mobilizazioek benetako hobekuntzak lortzeko beharrezko iraupena eta intentsitatea izango dute.

Konponbidea Osakidetzaren esku dago, eta proposamen zehatzekin, benetako negoziazioarekin eta kolektibo guztientzako hobekuntzekin erantzun behar du.

Ez dugu onartzen patronalek akordioak ez betetzeagatik langileak kaleratuak izatea

2024ko otsailean Greba Amaierako Akordioa (GAA) sinatu genuen Gizarte Ekimeneko ikastetxeetan. Hurrengo egunean langileok gure lanpostuetara bueltatu ginen. Baina patronalek ez zuten akordioa bete, fede txarrez negoziatu eta sinatu baitzuten, hau da, sinatutako akordioa beteko ez zutela jakinda.

Lehenik eta behin, ez zituzten soldatak eguneratu nahi, gero ez zituzten sortutako atzerapenak ordaindu nahi, eta, ondoren, uko egin zioten ordu bateko eskola ordua murrizteari eta lan pertsonalerako ordu bateko igoera aplikatzeari. Horrenbestez, epaitegietara jotzera behartu gintuzten, sinatutakoa bete zezaten. Hiru aldiz jo behar izan dugu Euskal Autonomia Erkidegoko Auzitegi Nagusira (EAEAN), eta hiruretan epaileek arrazoia eman digute, argi eta garbi utziz KEk (Kristau Eskolak), AICE-IZEAk eta ikastetxeek bete behar zuten akordioa urratzen zutela. Epaiek patronalek erabili dituzten argudioak desmuntatzen dituzte, honako baieztapen hauek jasotzen baitituzte:

  1. Akordioak hitzarmen maila duela, sinatzaileek nahitaez bete behar dutela eta 2024ko otsailaren 5etik, hau da, sinatu zen egunetik aurrera, indarrean zegoela.
  1. Itundutako soldata eta lan-baldintzak ez daude finantzaketa publikoari lotuta eta ez daude finantzaketa publikoaren menpe.

Zehazki, eskola-orduak ordubetez murrizteko neurriak, adostua eta sinatua dagoenak, bi helburu zituen:

  1. Langileen lan-karga izugarria murriztea.
  1. Matrikulazioen jaitsieragatik ikasgelak galtzearen ondorioz hurrengo ikasturteetarako aurreikusitako inpaktua eta langileen kaleratzeak murriztea.

Izan ere, horrela ahalbidetuko litzateke ikasgelaren bat ixten den ikastetxeetan kaleratzeak saihestea. Nola? Bada, eskola-ordu murrizketa aplikatzearen ondorioz egin beharko liratekeen kontratazio berriekin konpentsatuz. Gainera, ikasgelarik ixten ez den ikastetxeetan kontratazio berriak egongo lirateke, eta Birkokapen Akordioaren bidez, beste ikastetxe batzuetatik kaleratutako langileek lehentasuna izango lukete.

Horrela egin behar zen, baina KEk eta AICE-IZEAk uko egin diote. Publikoki esaten dute kezkatuta daudela ikasgelak ixteagatik, baina ez da horrela, beren ez-betetzeekin eta fede txarrarekin 160 kaleratze baino gehiago eragin baitituzte. Joan den ikasturtean 100 langile inguru kaleratu zituzten, eta ikasturte honetan 160 baino gehiago. Ikasgela galtzearen ondoriozko kaleratze “objektiboak” salatuko ditugu, bidegabeko kaleratzeak direla argudiatuz; izan ere, kaleratzea ez da ikasgela galtzeagatik gertatu, baizik eta ikasgela galtzeagatik eta sinatutako irakastordu murrizketa ez aplikatzeagatik. Hau da, patronalek Greba Amaierako Akordioa bete ez izanaren ondorio zuzena da 160 langile baino gehiago kaleratzea, baita horiek birkokatzea oso zaila izatea ere.

Gaur, irailak 30, arratsaldez, ikasturte berria ospatuko du KEk Gasteizko San Viator Ikastetxean. LABek, STEILASek, CCOOk eta UGTk garbi dugu ez-betetzeekin eta kaleratzeekin ez dugula ezer ospatzeko, eta bai asko aldarrikatzeko. Hori dela eta, arratsaldean ospakizunaren atarian esango diegu, argi eta ozen, sinatutako akordioa bete behar dutela eta negoziazio mahaira hitzarmen proposamen bat eraman behar dutela, atzerapausorik gabekoa eta GAAn sinatutako eskubide guzti-guztiak jasoko dituena. Eskola-orduen murrizketa eta lan pertsonalerako bost orduak jaso beharko ditu. Horrek, neurri handi batean, gelak ixteagatiko kaleratzeak murriztuko lituzke.

2026ko maiatzean, berriro ere, patronalek seriotasun faltaz eta fede txarrez jokatu zuten. Negoziazio mahaian hitzarmen-proposamen bat aurkeztu zuten, arreta zuzeneko orduak murriztea eta lan pertsonalerako bosgarren ordua ezartzea jasotzen zituena. Bost egun geroago erretiratu egin zuten, baina zer gertatuko litzateke sindikatuek proposamena sinatu izan balute? Jarrera hori errespetu falta ikaragarria da sektoreko 9000 langileekiko. Patronal serioak behar ditugu, sinatzen dutena betetzen dutenak. Horrenbestez, beste behin ere honakoa exigitzen diegu KEri, AICE-IZEAri eta ikastetxe guztiei, aplikazioaren azken arduradunak baitira:

  1. Sinatutako GAA osorik betetzea, eskola-orduen murrizketa barne, dagokion konpentsazioarekin.
  1. Atzerapausorik gabeko hitzarmen-proposamena aurkeztea eta GAAn adostutako guztia jasotzea.

Bide batez, sektoreko ikastetxeen %20 inguru ari dira aplikatzen eskola-orduen murrizketa, Elizbarrutiko ikastetxe guztiak barne. Egin daiteke, baina ez dago horretarako borondaterik.

LAB, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok patronalen ez-betetzeak salatzen jarraituko dugu, GAAn jasotako eta sinatutako eskubide guztiak bete arte.

Enpresaren kudeaketa negargarriak hartzekodunen konkurtsora kondenatu du Olazabal y Huarte

Gasteizko enpresa historikoak itxierari eta 30 lanpostu suntsitzeari egin behar die aurre.

Olazabal y Huarte enpresa txarto kudeatua izan da hainbat urtez. Duela urte batzuk, galeretan sartu aurretik, jabea den familiak milioi bat euro banatu zituen dibidenduetan. Ordutik, enpresak ez du bururik altxatu.

Duela lau urte, Durangaldeko Arteaga enpresak erosi zuen enpresa. Eta hobetu beharrean, okerrera egin zuen: lan baldintzen funtsezko aldaketak aplikatzeko saiakerak, ez ordaintzea, prebentzio arloko ez-betetze oso larriak, silikosi kasuak…

Gasteizko fundizio zaharrenetarikoa ixteko arriskuan dago. Enpresak uztaileko nominen %60 bakarrik ordaindu zien langileei, abuztukoak ez zizkien ordaindu eta ez da aurreikusten irailekoak ordainduko dizkienik. Honen aurrean, zor dietena ordaintzeko eskatu diote langileek eta enpresaren erantzuna hartzekodunen lehiaketa eskatzea izan da.

LABen argi dugu egoera hau enpresa kudeaketa negargarriaren ondorio dela. Aste batzuetan enpresak ez zuen produkzioari eusteko materialik eta zuzendaritzaren interes eta proiektu industrial falta jasan behar izan ditu. Gainera, ez da inbertsiorik egin. Guzti honek eraman du enpresa egun dagoen egoerara. 30 lanpostu arriskuan daude.

Joan den irailaren 24an, Olazabal y Huarteko langileek lanuztea egin zuten eta Durangon mobilizatu ziren, Arteaga taldeko Funbarriren lantegiren aurrean, konponbide bat exijitzeko. Jasaten ari diren gehiegikeriari aurre nola egingo dioten erabakitzen ari dira orain.

Kirol jardueren sektorean lanuzteak deitu ditugu urrian zehar Araba osoan

Iaz sinatu genuen 2024-2026 eperako hitzarmen kolektiboa, zeinaren bidez 2027rako ere hobekuntza batzuk adostu genituen. Akordio horrek aurrerapen nabarmena ekarri zuen langile guztien lan-baldintzen hobekuntzan.

Joan den martxoan hasi ginen kirol jardueren sektoreko hitzarmena negoziatzen. Bi alderdion asmoa zen uda baino lehen hitzarmen berri bat sinatzea, lurraldeko administrazioek jakin zezaten zer lan-baldintza izango zituen sektoreak kirol-zerbitzu nagusiak lizitaziora atera baino lehen.

Hala ere, negoziazioa ez zen espero bezala hasi; izan ere, hasieran patronalak iragarri zuen aurreko urtean sinatu ziren 2027rako adostutako edukiak aplikatuko ez zituela. Iragarpen horrek negoziazioa oztopatu eta geldiarazi zuen 2 hilabetez. Gertakari horrek benetako negoziazioa udaberri amaiera arte ez abiatzea eragin zuen. Azkenik, uztailean patronalaren partetik negoziaziorako benetako borondatearen erakusgarri bat somatu genuen, bi aldeentzat baliagarria izan litekeen akordio batera iristeko benetako prestasunarekin, lizitazioen atarian.

2026. urte osoa daramagu negoziatzen, baina 6 hilabete baino gehiagoz bilerak egiten egon ondoren, irailaren 2ko 10. mahai negoziatzailean kiroletako patronalak amaitutzat eman zuen hirugarrenentzat kirol jarduerak egiten dituzten enpresen sektoreko Arabako VI. Hitzarmen Kolektiboa izan zitekeenaren negoziazioa.

Plantillaren zenbait eskaritan aurrerapausoak izan diren arren —hala nola, lanaldia kategorien artean parekatzea, igande eta jaiegunetako plusak kobratzea, APen igoerak, etab.—, oraindik ere erantzun gabeko puntu batzuk geratzen dira, eta funtsezkoak dira langileen lan-baldintza egokiak eta ongizatea bermatzeko. Hauen artean daude: soldaten igoera, ABE (aldi baterako ezintasun) egoeren prestazioa hobetzea, antzinatasunean hirurtekoak gehitzea, langileek eskatutako baimenei erantzunik ez ematea, joan-etorriengatiko konpentsazioak hobetzea eta klaseen arteko etenaldiak antolatzea.

Testuinguru honetan, Arabako lurralde historiko osoko kirol jardueren sektoreko langileek urrian zehar hainbat lanuzte egun deitzeko erabakia hartu dute. Goizeko 8:30etatik 10:30era arte eta arratsaldeko 17:30etik 19:30era arte izango dira jardunaren etenaldiak, hurrengo egunetan:

  • Asteazkena 7, asteartea 13, osteguna 15, astelehena 19 eta ostirala 23.

Patronalaren ultimatumarekin, langileok kalera irtengo gara gure lan-baldintzak hobetzearen alde borrokatzera. Akordioa inoiz baino posibleago da, jarrerak inoiz baino gertuago daude adostasun batera iritsi eta hitzarmen on eta justu bat lortzetik. Patronalak mugitu gabe jarraitzen duela ikusten badugu borrokan jarraitu beharko dugu plantillak eskatzen dituen helburuak lortu arte.

Hitzarmen duin baten alde, kirolak borrokan!

Atxikimendua adierazten diogu Justizia Anderrentzat plataformak larunbatean deitu duen mobilizazioari

Santurtziko Kabiezes plazatik abiatuko da bortizkeria eta inpunitate polizialaren kontrako protesta, 12:00etan.

Ekainaren 24an hil zen Santurtziko Ander gaztea, bi egun lehenago Santurtziko Udaltzaingoak egin zuen esku hartzearen ondorioz. Udaltzainek oso era bortitz eta desegokian jardun zuten, gertatutakoa ezkutatu zuten eta haien arduradunek babestu egin zituzten.

Kasuan dauden ardura zuzen eta politiko guztiak argitu ditzatela exijitzen die LABek udalari eta Segurtasun Sailari, justizia egin eta honelako gertakari larriak berriz gertatu ez daitezen.

Anderrekin gertatutakoa agintari politikoek poliziaren edozein jarduera babesteko duten ohiko jarrerari lotuta dago. Ikusi ahal izan ditugun gardentasun faltak eta erantzukizunei heltzeari uko egiteak inpunitatea areagotzen du, eta edozein jendarte demokratikok zaindu beharreko oinarrizko zutabeak kaltetzen ditu. Ondorioz, LABentzat guztiz salagarria da Santurtziko Udala eta Eusko Jaurlaritzako Segurtasun Sailak erakutsi duten jarrera.

LABek Anderrentzat justizia eskatzen jarraituko du, eta bere senide eta hurbilekoei babes osoa adierazten die. Honela, larunbatean Santurtzin izango den mobilizazioan parte hartzeko deia egiten die euskal langileei.

Gernikako Udaleko gardentasun falta salatu dugu

Informazioa lortzeko ukazio etengabeen aurrean, Informazio Publikoaren Sarbiderako Euskal Batzordera jotzea erabaki zuen sindikatuak, eta organo horrek aitortu du informazio hori jasotzeko eskubidea dugula.

Azken legegintzaldi honetara arte, LABeko atal sindikalak informazioa behar zuenean udaleko teknikari eta langileengana jotzen zuen zuzenean. 2024an, ordea, udalak prozedura aldatu eta langileria arloko informazioa teknikariei zuzenean eskatu beharrean eskaerak idatziz egin behar zirela agindu zuen.

Hasiera batetan ez zen arazorik egon, baina 2025eko uztailetik 2026ko urtarrilera bitartean sei idatzi aurkeztu genituen informazioa eskatuz. Besteak beste, kontratazioei, lan-poltsen kudeaketari eta hainbat langileriako espedienteri buruzko informazioa eskatu genuen, bai udalekoak, bai erakunde autonomoetakoak.

Hilabeteak igaro ziren, baina ez genuen idatzi bakar baten erantzunik jaso. Egoera horren aurrean, LABek Informazio Publikoaren Sarbiderako Euskal Batzordera jotzea erabaki zuen, hau da, Eusko Jaurlaritzaren organo independente batera, Gardentasuna kontrolatzeko organora, udalari eskatutako informazioa lortzen saiatzeko.

Erreklamazioak aurkeztu eta batzordeak espedienteak ireki ondoren hasi zen udala gure eskaerei erantzuten: batzuetan informazioaren zati bat ematen ziguten; beste batzuetan, berriz, informazio hori jasotzeko eskubiderik ez genuela adierazten zuen.

Gardentasuna eta informazio publikoa jasotzeko eskubidea oinarrizko printzipioak dira. Edozein herritarrek dauka informazioa jasotzeko eskubidea, betiere legeak ezartzen dituen mugen barruan. Baina gure kasuan badago beste elementu gehigarri bat: udal langileen ordezkariak gara, eta gaur egun LAB da udalean ordezkaritza handiena duen sindikatua eta gure ordezkaritza lana egiteko informazioa behar dugu eta ezinezkoa da gure lana ondo burutzea kontratazioei, lan-poltsei edo langileei eragiten dieten espedienteei buruzko informazioa ukatzen bazaigu.

Horregatik, gure eskubideak urratu zirela iritzita, berriro jo genuen batzordera. Eta orain jaso dugun ebazpena argia da: LABek eskatutako informazio guztia jasotzeko eskubidea dauka, eta batzordeak 10 eguneko epea eman zion udalari informazio hori emateko.

Azken urteotan udal agintariek sindikatuekiko duen jarrera nabarmen okertu da. Informazioa eskuratzeko gero eta zailtasun handiagoak ditugu, eta negoziazio-mahaiak desagertu egin dira. Horrek guztiak gure ordezkaritza-lana oztopatzen du, udalean dagoen giroa gaiztotu eta langileen arazoei irtenbideak bilatzeko aukerak ezeztatzen ditu.

Gertatutakoa argia da: informazioa eskatu dugu, ez dugu jaso, kanpoko organo batera jo behar izan dugu, eta organo horrek aitortu du informazio hori jasotzeko eskubidea dugula.

Horregatik, jarrera aldaketa bat eskatzen diogu udalari eta, bereziki, Nerea Revuelta langileria arloko arduradunari.

Bi eskaera nagusi egiten ditugu:

-Batetik, ordezkari sindikalek eskatutako eta jasotzeko eskubidea dugun informazioa garaiz eta behar bezala ematea. Sindikatuon lana ez oztopatzea eta informazioa eskuratzeko eskubidea normaltasunez bermatzea.

-Eta, bestetik, negoziazio-mahaia berriro aktibatzea.

Egoera honi buelta eman nahi diogu. Udalari eskatzen diogu ebazpen hau inflexio-puntu gisa hartzeko: informazioa normaltasunez emateko, negoziazio-mahaiak berriro martxan jartzeko eta mahai gainean dauden arazo guztiei heldu eta sindikatuekin batera konponbideetara heltzen saiatzea.

Salatzen dugu Babacar Welleren heriotza arrazakeria instituzionalaren ondorio lazgarriena izan dela

Urgentziazko eta ezinbesteko eztabaidari heldu behar zaio: segurtasun eredua eta polizien esku-hartzearena errotik aldatu behar dira.

Komunikabideek bitartez jakin ahal izan da atzo Babacar Welle, senegaldar jatorriko bizilaguna, hil zutela Hondarribian, Udaltzainek arauzko armaz hiru tiro egin izanaren ondorioz. Ezer baino lehen, LAB sindikatuak elkartasuna adierazten die bere familiako eta komunitateko kide guztiei.

Tamalez, hau ez da kasu isolatu bat. Indarkeria poliziala hauspotzen duen segurtasun ereduaren beste adibide bat da, ekidin zitekeen muturreko gertakari lazgarria. Gogoratu dezagun orain gutxi, ekainaren 24an, Ander Sáenz Torrontegi Santurtziko gaztea hil zela bertako udaltzainen esku-hartze bortitz baten ondorioz.

Babacar Welle Hondarribiko zerbitzu sozialek artatu izan duten bizilaguna izan da, osasun mentaleko arazoak zituena eta udaltzainentzako ezaguna, aurrez gertaturiko esku-hartzeak tarteko. Edonola ere, ez dago udaltzainen neurrigabeko indarkeria hori justifikatzeko inolako arrazoirik; ez atxiloketek edota aurretiazko ikerketek, ezta arma zuri bat eramateak ere ez dute zilegi bihurtzen. Horregatik guztiagatik, gertakariak argitzea eta esku-hartzean jardun zuten udaltzainen eta beren arduradun zuzenen zein politikoen ardurak argitu daitezela exijitzen du LABek, halako gertakari larririk berriz ere gertatu ez dadin.

Ditugun zerbitzu publikoak ahulak direla agerian uzteaz gain, kasu honek erakusten du, beste behin ere, segurtasun ereduaren zein polizia ereduaren inguruko urgentziazko eta errotiko aldaketak ezinbestekoak direla esku-hartzeetan prebentzioa, pertsonen babesa eta eskubideen errespetua lehenets daitezen. Horretarako, LABek gatazkak konpontzeko bitartekaritza metodoetan oinarrituko den formazioa exijituko du, udal langile diren polizien profilak eta funtzioak zehaztuz, eta formazio interkultural eta antiarrazista eskatuko du, baita hautaketa prozesu propioak adostea eta gardenak izango diren kontrol mekanismo zorrotzak ezartzea ere.

Halaber, LABek kezkaz bizi du azken hilabeteotan Euskal Herriko hiriburu eta udalerri garrantzitsuenetako batzuen ordezkaritza politikoa dutenen narratiba, gero eta arriskutsuagoa dena, begirada eta praktika gero eta arrazistagoak naturalizatzea ahalbidetzen baitu.

Abuztuan Bilboko alkateak eginiko adierazpenak gogorarazi ditu sindikatuak, kale salmentan aritzen diren pertsonei talde kriminaleko kide izatea egotzi baitzien, manteroak estigmatizatuz. Uztailean, berriz, Donostiako alkatearen eskutik Kaleko Afari Solidario (KAS) proiektua debekatu egin zen eta, ondoren, hura sostengatzen duten pertsonen kriminalizazioa etorri zen. Horrelako adierazpenek, neurri batean, indarkerian eta ordena sozialaren ezarpen zorrotzean oinarritzen diren polizien abusuzko jarrerak areagotzea dakarte.

Arauzko-armaz eginiko hiru tiro ez dira inolaz ere beharrezkoak edo ezinbestekoak. Berriki Donostiako bizilagun batek balkoi batetik espaloian eserita zegoen gazte migratu bati botatako aire konprimatuzko tiroak ere guztiz onartezinak dira. Horrek guztiak logika sakon bati erantzuten dio: gero eta modu arriskutsuagoan indartu eta zabaltzen den arrazakeria estrukturala -euskal erakundeetan, segurtasun indarretan, gure auzo eta herrietan- eta horren ondoriozko muturreko indarkeria. “Ez dezagun onartu inbasioaren erretorika eta horrek dakartzan ondorioak Euskal Herrian normalizatzea”, ohartarazi du LABek.

Amaitzeko, LABek elkartasuna adierazi die Babacar Welleren familiari eta Hondarribiko komunitate senegaldarrari; era berean, bat egiten du gaur arratsaldeko 17:00etan Martxoak 8 plazan egingo duten elkarretaratzearekin.

LABetik etxebizitzaren negozioaren aurkako mobilizazioak antolatu ditugu Hego Euskal Herriko hiriburuetan

Hainbat gatazka sindikal piztuta ditugu LABen, eta gatazka horietako maizterrekin batera antolatu ditugu mobilizazioak. Etxebizitzaren negozioak edonor mehatxatzen du, eta langileak pobretzeko eta prekarizatzeko arrazoi nagusietako bat bilakatu da. Hori horrela, eredua goitik behera eraldatu behar dela aldarrikatuko dugu, eta, horretarako, premiazkoa dela etxebizitzaren merkatuan esku hartzea eta errentismoarekin amaitzea.

Euskal Herrian ere baditugu Marivi, Juanjo eta Puri, Ruben, Nezha, Milena, Jimena, Abdellatif… Baditugu Mosaic, Testa Homes edota Adalquiler bezalako funts putreak eta promotoreak milaka bizilagun kaleratu nahian. Baditugu milaka gazte emantzipatu ezinik. Badira milaka langile ikusten dutenak etxebizitzaren prezioak soldataren gero eta zati handiagoa hartzen duela. Izan ere, etxebizitza lehen mailako arazoa bilakatu da langile klasearentzat, herritarrak pobretzeko arrazoi nagusia bilakatu baita.

LABek hainbat gatazka sindikal piztu eta antolatu ditu; hala nola, Erandioko Los Ochoseko maizterrekin, Testa funtsak mehatxatutako maizterrekin Iruñean eta Vitalquiler-Adania etxejabearen bizilagunekin Gasteizen. Ekintza sindikalaren bidez, etxebizitzaren negozio asmoei galga jartzen ari da sindikatua, alokairu amaieretan berriak borrokatuz, prezioak jaitsiaraziz eta etxegabetzeak galdituz.

Era berean, aldaketa politiko eta legalak ere ezinbestekoak dira. Eta, horregatik, gaur Madrilen eztabaidatu eta onartuko den Lege Dekretuak badu bere garrantzia. Langileok, premiaz, alokairu guztiak modu iraunkorrean luzatzea behar dugu, logelen eta aldi baterako alokairuen iruzurrarekin amaitzera, etxegabetzeak bukatzea, funts putreen erosketa espekulatiboak gelditzea eta prezioak jaistea. LABek Espainiako Estatu mailan borrokan eredugarria izaten ari diren Maizterren Sindikatuen lana goraipatu nahi du eta Maricarmen dekretua-n jasotako edukiak babesten ditu. Orain arte bezala, Maizterren Sindikatuak bidelagun izango du LAB.

Madrilen gertatzen dena gertatzen dela ere, Euskal Herrian posible da behar ditugun eraldaketa horiek sakonago eta urrunago eramatea. Iruñeko eta Gasteizko gobernuek badute horretarako aukera. Norabide horretan, borrokan eta presioa egiten jarraituko du LABek, eta horretara deitzen ditu langileak ere. Errentismoaren aldeko politika publikoekin amaitu beharra dagoela uste du sindikatuak.

Izan ere, etxebizitzaren negozioak edonor mehatxatzen du, eta langileak pobretzeko eta prekarizatzeko arrazoi nagusietako bat bilakatu da. Hori horrela, ezinbestekoa da arazoaren muinera jo eta egiturazko neurriak hartzea. Eredua goitik behera eraldatu behar da, eta, horretarako, premiazkoa da etxebizitzaren merkatuan esku hartzea eta errentismoa amaitzea.

Horretarako, epe motzeko zein luzeko neurriak hartu behar dira, norabide honetan:

  • Alokairu mugagabeak ezarri.
  • Etxegabetze guztiak gelditu.
  • Asmo espekulatiboekin egindako erosketak debekatu eta funts putreei ateak itxi.
  • Prezioak jaitsi.
  • Parke publikoa hedatu eta etxebizitza duina herritar guztien eskura jarri.

Horregatik, kalera ateratzeko deia egin du sindikatuak: larunbatean Iruñea, Gasteiz eta Donostian, eta igandean Bilbon. Borroka da giltza. Etxebizitzaren negozioa eten. lelopean, egiturazko aldaketen alde indarrak biltzera deitzen du sindikatuak.

Honako leku eta ordu hauetan izango dira mobilizazioak:

Bestalde, LABek urriaren 17rako Iruñean, Testak mehatxatutako bizilagunekin batera deitutako mobilizazioan parte hartzera dei egiten die LABek herritar guztiei. 17:30ean abiatuko da manifestazioa Baluartetik.

LABek, Izarkomek eta Goienerrek orain arteko elkarlana ospatu eta aurrera begira aukera berriak arakatzeko asmoa adierazi dugu

Hiru erakundeon iritziz energia eta komunikaziorako teknologiak oinarrizko eskubideak dira, eta zerbitzuok ezin dira boteredun gutxi batzuen menpe egon. Premiazkoa da guztionak diren oinarrizko beharrizanen gaineko kontrol herritar eta komunitarioa berreskuratzea. Baita eredu jasangarriagoak, interkonektatuak eta burujabeak eraikitzea, Euskal Herria ardatz izango dutenak, eta Euskal Herriko langile klasearen energia eta komunikaziorako teknologiak oinarrizko eskubide bezala bermatzera bideratuak.

LAB, Izarkom eta Goienerrentzat, funtsezkoa da eremu publikotik eraldaketa honetan aurrera egiteko baldintza ekonomiko, politiko eta sozialak bermatzea. Halaber, Ekonomia Sozial Eraldatzailearen paradigmapean kokatzen diren Goiener eta Izarkom bezalako kooperatibek paper garrantzitsua jokatzen dute telekomunikazioen eta energia sektorearen oligopolioari aurre egin eta aipatu alternatiba gorpuzteko: trantsizio ekosoziala, energia eta telekomunikazioen demokratizazioa eta jasangarritasuna, zerbitzu hauek euskaraz eskaintzea, eta burujabetzan aurrera egitea.

Sistema itzali eta alternatibak pizteko elkarlana

2025eko apirilaren 28ko itzalaldi handiak oligopolioen esku dauden azpiegitura kritikoekiko erabateko menpekotasuna eta gure gizartearen zaurgarritasun sakona utzi zituen agerian. Egoera horren aurrean, urteurrenean “Itzali sistema, piztu alternatibak” manifestua sustatu zuten Izarkom eta Goienerrek eta besteen artean LAB sindikatuak babestu zuen, oinarrizko zerbitzuen kontrol demokratikoa eta sare autonomo nahiz komunitarioak eraikitzeko premia aldarrikatuz.

Elkarlanaren fruitu LABen telekomunikazioak eta egoitzetako energia hornikuntza osorik Izarkom eta Goienerrek egiten dituzte egun. Izarkomeko kide Iker Garaialdek aipatu duenez garrantzitsua da erakustea ekonomia sozial eraldatzaileko alternatibak ez direla norbanakoei zuzendurikoak bakarrik, baizik eta erakunde handiagoei ere zerbitzua emateko baldintzetan direla egun Euskal Herrian.

LABeko kide Iratxe Delgadoren hitzetan, asko dira burujabetza eta eraldaketa sozial klabetan ekonomia sozial eraldatzaileko eragile hauekin konpartitutako ikuspegiak, baloreak eta elkarlan espazioak dinamika sozial ezberdinetan; horrekin batera, LAB hitza eta ekintza da, eta beraz, telekomunikazioen eta energiaren oligopolioetatik askatzeko, sindikatu gisa emandako urratsaren balio politikoa azpimarratu du.

Goienerreko Maria Arretxek aurreratu duenez, LABeko eraikinetan autokontsumo instalakuntzak ezartzeko dagoen potentziala arakatzen ari dira, energia kontsumoaren eremuan garaturiko elkarlana energia berriztagarrien ekoizpenera ere hedatzeko helburuarekin. Hiru erakundeek aurrera begirako elkarlan aukera berriak arakatzeko asmoa adierazi dute. Bizitzeko funtsezkoak diren ondasun eta zerbitzuen kontrola oligopolioen esku kontzentratzen ari delarik, izaera ezberdinetako eragileen arteko elkarlana jarri dute balioan, betiere lan eta bizi-baldintza duinen, burujabetzaren eta trantsizio ekosozial justuaren norabidean.