UPNren Nafarroako Foru Gobernuak iruzurrarekin aurrera jarraitu eta erreforma fiskalerako bere proposamena Nafarroako Parlamentura eramatea erabaki du: errentarik altuenei, kapitalaren errendimenduei, ondare handiei eta irabazi enpresarialei karga fiskala jaisteko neurri sorta da sustatutakoa.

Yolanda Barcinaren Gobernuak ez du inolako borondaterik bere zerga ereduaren norabidea aldatzeko. Kontrakoa, ahalegin fiskalen banaketa are bidegabeagoa ahalbidetzen du neurriokin, bere politika fiskalaren orientazio erregresiboan sakatuz. 

Zentzu honetan, azpimarratzekoa da egun lanaren errentek kapitalaren errenten eta irabaziak dituzten enpresen aldean hiru aldiz zerga zuzen gehiago ordaintzen dituztela, nahiz eta soldatei loturiko ordainsariek BPGaren %42 ordezkatu, enpresen eszedenteek ordezkatzen dutena 48,8ekoa den bitartean. 

Bestalde, entzun ditugu foru exekutiboko zenbait arduradun behin eta berriro errepikatzen “nafarrak ez daitezela egon Estatuko gainerakoak baino baldintza txarragoetan”. Alabaina, gogoratu behar dugu Nafarroako presio fiskala Estatuko murritzena dela eta Europar Batasunean baxuenetarikoa ere bai.

Gainera, atzokoan Gobernuak onartutako erreforma proposamenak, Parlamentuaren oniritzia jasotzen badu, 71 milioi euro inguruko beherakada ekarriko luke zerga-bilketan. Alegia, 71 milioi euro gutxiago oinarrizko zerbitzuetan, hezkuntza eta osasungintza kasu, 71 milioi euro gutxiago suspertze ekonomikoko politiketarako, lana sortzeko edota pobrezia eta ezberdintasun sozialei aurre egiteko… Zaila izango da nafarrei sinestaraztea hori onuragarria izango denik bizi dugun egoerarentzat, edota krisia sortu duten arrazoiak konponduko dituenik. 

Badirudi erreforma proiektuak oposizioko taldeen gehiengoaren kontrakotasuna jasoko duela. Bien bitartean, espero dugu inor ez dela engainatzen utziko “beherapen fiskalaren” leloarekin, usain elektoralista duen lurrina baita hori, porrotera kondenatua, eta Nafarroako gehiengo sozialarentzat inolako onurarik ez duena.