LABek agerraldi bat egin du gaur Bilbon, Lanbideren erreformarako sindikatuaren proposamenaren berri emateko. Hain justu, “Lanbidek benetako erreforma behar du kalitatezko enplegu sistema integrala izateko” txostena aurkeztu dugu, eta dokumentuan, gobernuak Lanbideren erreformarako egin duen proposamenaren balorazioa jasotzeaz gain, LABek defendatzen duen eredua jaso dugu. Ekintza Sozialeko idazkari Bea Martxuetak eta Zerbitzu Publikoen Federazioko idazkariaren ondoko Eider Casanova hartu dute parte prentsaurrekoan.

LABen iritziz erreformak eragile sozialekin negoziatu eta adostua izan beharko litzateke eta, hortaz, azaleko planteamenduak baztertu beharko lituzke. Hala ere, badirudi EAEko gobernuaren asmoa horixe dela, erreforma eta gero egoerak bere horretan iraun dezala, alegia.

Azken urteotan aplikatu izan diren lan erreformek enpleguari egin dioten eraginaren aurrean, LANBIDEren erreformak ezin du ezikusiarena egin .

Arazo estrukturalak eta funtzionamendu arazoak ditu Lanbidek. Arazo hauek direla eta, Lanbide ez da gaur egun beharrezkoa dugun enplegurako zerbitzu publiko eraginkorra.

Diagnosi honen ostean, erreformak izan behar dituen helburuak finkatu beharra dago. LAB sindikatuaren ustez, helburu hauek, funtzionamendu eskasa konpontzeko ez ezik, Lanbide enplegu zerbitzu publiko integral bihurtzeko oinarriak ezartzeko ere izan beharko lirateke.

Hauek dira, LABen arabera, Lanbideren erreformak jorratu beharko lituzkeen defizitak:

Izaera estrukturala dutenak

• Enplegu politika integrala definitzeko eskumenik eza. Izan ere, politika aktiboak eta pasiboak hartu beharko lituzke bere gain eta enplegu prestakuntza ereduaren inguruan erabaki ahalmena izan beharko luke (erreferentziatzat Hobetuz-en eredua hartuta).
• Ordezkaritza sindikalarekin adostutako benetako enplegu politikarik eza.
• Enplegu politika aktiboak osatzen duten neurrien ebaluazio eta aurreikuspenik eza.
• Euskara: erabiltzaileen eskubide honen bermerik eza.

Lanbideren enplegu zerbitzu publikoaren ereduari dagozkionak, enplegu politikaren inplementazio eta gestiorako tresna den heinean

• Giza baliabide eta baliabide ekonomiko nahikorik ez eta bitarteko informatikoen funtzionalitate eskasa.

• Zerbitzuen pribatizazioa, “kolaborazio publiko-pribatu” adierazpidearen atzean.
• Diru sarrerak bermatzeko errentaren eta enplegu orientazio lanen kudeaketa egokirik ez.
• Enplegu bitartekaritzan portzentaje baxuak.
• Parte hartze sindikalaren eredu formalista.

Erreformak adierazitako arazoei konponbidea eman behar die eta enplegu sistema publiko integral eta kalitatekoaren alde egin eta, hortaz, kalitateko enpleguaren sorreran eta kudeaketan eragiteko gaitasuna izan beharko luke.

Ezinbestekoa da politika pasiboetan erabateko ahalmenak eskuratzea, eta gai hauetan EAEko eragile politiko, sozial eta sindikalen erabakien protagonismoa bermatzea.