Ezagutu berri dugu argiaren prezioak %11 gora egin duela azken hiruhilekoan. Igoera honekin, argiaren prezioa bikoiztu egin da azken hamarkadan. Energia oinarrizko ondare dugu, eta zerbitzu publiko batek bermatu beharko luke haren erabilera eta kudeaketa. Hala ere, gobernu ezberdinen erabakiek eta konplizitateek energia jarri dute enpresa gutxi batzuen eskuetan, merkatua nolanahi manipulatuz haien irabazien mesedetan.

Ohartarazi beharra daukagu argiaren prezioaren igoerek ondorio kaltegarriak dituela sektore pobretu eta prekarizatuetan. Argia edo berogailua ez erabiltzeak, tenperatura egokia ez izateak pertsonen osasun fisiko zein mentalari eragin egiten die, bazterketa eta diskriminazioak areagotuz. Ez dugu ahaztu behar pasa den urteko datuak: Hego Euskal Herrian biztanleen %4 pobrezia energetikoan zegoen. Ziurrenik aurten jende gehiago izanen da. Gasteizko zein Iruñeko Gobernuek udaberrian iragarri zuten pobrezia energetikoaren aurka borrokatuko zirela. Hala ere, inork ez du ikusi haiek onartutako neurri eraginkor eta zehatzik pertsonek ikus ez dezaten nola mozten dieten argia eta gasa arrazoi ekonomikoak tarteko. Alderantziz, haien politikek eta erabakiek jendearen diru-sarrerak gutxitu dituzte (laneko pobrezia, apenas konpentsatutako pentsio baxuak,…) eta diru-sarrerak bermatzeko programetan izandako murrizketak eta erasoek babes eza handiagoa eragin dute.

LABen ustez energia eta horren erabilera oinarrizko eskubide bat da. Beharrezkoa da Euskal Herrian energia burujabetzaren dinamikari heltzea, eredu berri baten oinarriak jarri ahal izateko (eraginkorra, gardena, aurreztailea, berriztagarria, demokratikoa), pertsona guztien erabilera bermatu behar duena. Halaber, neguaren atarian gauden honetan, instituzioei galdegiten diegu berehala neurri zehatzak har ditzaten Euskal Herrian pertsona bakar bat ere ez elektrizitate eta gasik gabe gera ez dadin arrazoi ekonomikoengatik. Ari gara eskubide sozialez, osasunaz eta bizitza duinaz.