2014.urterako Gutxieneko Soldata izoztearekin, Madrilgo Gobernuak agerian utzi du pertsonekiko mespretxua besterik ez duela. Ez dute aski soldatak jeistearekin, bizi dugun langabeziarekin, etxe kaleratzeekin, hipoteken gastuei aurre egiteko, elikadura bermatzeko edota elektrizitate-hornidura mantentzeko zailtasunak sektore askotan eragiten ari diren sufrimendu eta minarekin. Bitarteko ekonomiko eta politikoak maneiatzen dituztenek gutxi batzuren ongizatea eta aberastasuna handiagotzeko baldintza eta berme bilakatu dute jendartearen pobretzea.

Gutxieneko Soldataren izozketak eragin zuzena du prestazio sozialetan (inklusio errentak, diru-laguntzak…). Horrela, prestazioak alditik aldira urriagoak dira eta beraz, gero eta nekezagoa da pertsonen oinarrizko beharrak asetzea. Gutxieneko Soldataren eros-ahalmen galerak berekin dakar behar adinako prestazio sozial duinak galtzea, prekarietatea areagotuz eta gero eta jende gehiago benefizentziara kondenatuz, bestelako alternatiba eta itxaropenik gabe.

Euskal Herrian oinarri-oinarrizko eskubide sozial eta laboralak urratzen ari dira. Europako Gutun Sozialak ezarritako irizpideen arabera, Lanbide Arteko Gutxieneko Soldata gure herrian 1233 eurokoa izan beharko litzateke, Madrilgo Gobernuak ezarritako 645,30 eurotatik urrun, beraz.

LABek neurri zorrotzak eskatzen ditu pobreziari aurre egiteko. Soldata jeitsieraren bidetik eta prestazioak izoztuz edota jaitsiz ez goaz inora. Lana eta ondasuna banatzeko neurriak inoiz baino beharrezkoagoak dira. Gutxieneko Soldata progresibo propio bat ezarri behar dugu, eta ez hori bakarrik, gure herriak bere soldata eta aberastasun errealitatearen araberako pobrezia muga propioa ere behar du izan. Euskal Herriak ezin du onartu, eta gutxiago aurrera egin, gizarte sektore batzuk, herritargoaren zati bat, gaztedia, langabetuak, pentsiodunak…. Pobrezia eta benefizentzia egoeran betikotuz.

Euskal Herrian, 2013ko abenduaren 27an 

LAB sarean
{module[111]}