Epaitegi Gorenak eman duen sententziak SEAk sektoreko lan baldintzak desarautzeko duen estrategia utzi du agerian. Sententzia hau SEA patronalak eragin orokorreko metaleko hitzarmena erdiesteko inongo asmorik ez duen seinalerik argiena da.

Zer nolako borondatea izango ote du SEAk negoziatzeko, epaitegietan hitzarmena desager dadila eskatzen ari bada? Honek gainontzeko sindikatuak, alegia ELA, UGT eta CCOO, hausnarketa sakon batetara eraman behar ditu, ia urtebetez, SEArekin negoziatzen -biltzen- ari diren honetan. Zein izan den honen emaitza? Ba, hutsaren hurrengoa, SEAk ez daukalako inolako asmorik negoziatzeko. 

Epai hau ezagutu ostean, SEAk lan eskubideak murrizteko asmoz, gutxiengo sindikala osatzen duten UGT eta CCOO sindikatuekin eragin mugatuko hitzarmena erdiesteko prest ote dagoen beldur gara. Zalantzarik gabe, patronalarentzat erosoena hauxe izango litzateke eta euren jarrera zuritu eta babestu baino ez luke egingo. Baina, honela jokatuz, sektoreko langileei iruzurra egingo litzaieke eta ez lituzke patronalak negoziazio koletiboan mantentzen dituen blokeo eta inposaketa estrategia konponduko.

Irtenbidea ez dator patronalaren neurrirako hitzarmen bat egitetik, sindikatu eta langile guztiek, sektoreak dituen benetako arazoei aurre egingo dizkien hitzarmen duin baten aldeko borrokatik baizik.