EAJ eta PSEren artean EAEko gobernua osatu zen momentutik bertatik, ez zitzaigun inolako zalantzarik gelditzen gobernu horrek garatuko zituen politikak parametro estrategiko biren azpian egingo zirela: gero eta mugatuagoa den esparru konpetentzial estatutarioa kudeatu eta euskal esparruan patronalari onura ekartzen dioten politika neoliberalak inplementatu. Aurrekari horiekin nabarmena zen gutxiengoan dagoen gobernuari falta zitzaion botua PPk jarriko zuela.

Gaur, akordio fiskalaren antzerkia amaituta, elementu ezezagun guztiak argitu dira. Akordio fiskal eta aurrekontuen ingurukoa dago EAJ eta 155 eta 135 artikuluen taldearekin, eta EAJren aldeko jarrera legegintzaldiko akordioan sakontzen jarraitzeko Estatuko gobernuan PP mantentzeko, hurrengo geltokia Estatuko aurrekontuak izango liratekeelarik…

Ondorioak negargarriak dira euskal langileentzat, BPGaren portzentaietan gastu sozialaren Europako batazbestekotik urruntzen gaituzten aurrekontuekin. Enplegura bideratutako partida mantentzen da BPGaren hazkundearen portzentaia beretsuetan handitu barik. Sektore publikoko birjartze tasa onartzen da zerbitzuak kaltetu eta enplegua suntsituz. Inbertsio produktiboa eta garapen ekonomikora bideratutako partidak murrizten dira eta 2012/02 Legearen irizpideak, defizit helburuak betetzeari dagozkionak, betetzen dira zehatz mehatz (aurrekontuaren igoera zorra ordaintzera bideratzen da nagusiki).

Operazioa borobiltzeko Sozietateen zerga 4 puntu jaisten da helburu bakarrarekin, produktibitate igoerak akziodun eta jabeentzako onura bihurtzea erraztea. Prekarietatea eta bazterketak, aberastasunaren banaketa desorekatuaren ondorio, bultzada berria jasotzen duten alderdi hauek adostutako fiskalitatearekin.