Gaur goizean Fundiciones Fumbarri enpresako langile batek bizia galdu lanean ari zela. Enpresa Batzordeak 24 orduko lanuztea eta elkarretaratzea deitu du hildako langilea gogoratu eta enpresari dagokion erantzukizunez, prebentzio protokolo eta neurriak dagokion garrantziaz aplikatu ditzala eskatzeko. LABek familia, lagun eta lankide guztiei doluminak ematearekin batera, 12:00etarako enpresa aurrean izango den elkarretaratzean parte hartzeko deia luzatzen du.
LABen IRAKURKETA
LAB Sindikatuak gaur bertan Durangoko Fundiciones Fumbarri enpresan izandako laneko istripua gogor gaitzetsi nahi dugu.
Lehenik eta behin gure dolumina adierazi nahi diogu familia, lagun eta lankide guztiei.
Fumbarri enpresa Durangon dagoen Fundizioa da, 100 langile inguru ditu eta LABek urte luzeak daramatzagu laneko osasun arazoak eta segurtasun eta prebentzio neurri falta salatzen. Tartean, ezin ahaztu, istripu larri eta laneko osasun arazoak daudela.
• Batetik, orain bi urte izandako istripu larria; ordukoan langile bati ezintasuna eman zioten gas toxikoak arnastu ondoren, birikak txikitu zitzaizkiolako eta beste langile bat erredurekin oso larri egon zen. • Bestetik, Silikosi kasu ugari eta langileen eta LABen borroka egoera horri aurre egiteko, enpresaren utzikeriaren aurrean.
Guzti horregatik, Fumbarrik 2 prozedura penal ditu irekita; hain zuzen, langileen eskubideen urraketa akusaziopean.
LABetik, beste behin ere, egoeraren larritasuna jarri nahi dugu mahaiaren gainean. Enpresa honetan, behin betiko, prebentzioak eta laneko osasunak duen garrantzia ulertu dezatela eta dagozkien neurriak hartu ditzatela, langileak eta haien bizitza erdigunean jarriz, eta ez etekin ekonomikoak soilik.
Horregatik guztiagatik, LABek bat egin dugu langileek deitutako mobilizazioekin eta gure kidego osoa eta herritarrak astelehenean Enpresako Komiteak 12:00tarako deitu duen kontzentrazioan parte hartzera deitzen ditugu.
Fundiciones Fumbarri Durango lantegiko Enpresa Komitearen irakurketa
Comunicado de diferentes sindicatos transmitiendo su alegría por la liberación de Rafa Díez Usabiaga y denunciando su injusta detención, encarcelamiento y posterior condena.
Los sindicatos abajo firmantes queremos hacer llegar a la opinión pública la siguiente reflexión ante la liberación del compañero Rafa Diez Usabiaga, antiguo Secretario General del Sindicato LAB del País Vasco.
En primer lugar, queremos transmitir a la familia y allegados/as de Rafa Diez, así como a todo el sindicato LAB nuestra alegría por la liberación de Rafa, que aunque consideramos tardía, por fin sale de prisión tras su injusta detención, encarcelamiento y posterior condena.
Por otro lado, queremos denunciar el juicio por el llamado «caso Bateragune» que llevo a la cárcel tanto a Rafa Diez como Arnaldo Otegi, Sonia Jacinto, Arkaitz Rodriguez y Miren Zabaleta. El único delito cometido por estos militantes era el trabajar por un escenario de paz, democracia y justicia para Euskal Herria, cosa que una vez más el Estado Español quiso evitar deteniendo a los artífices del histórico cambio. Curiosamente el Estado Español condeno a años de prisión a los arriba mencionados cuando lo que estaban haciendo era buscar la manera de abrir un nuevo escenario político en el País Vasco.
Es por todo ello que, tanto Rafa Diez como el resto de los/as encausados/as, se han pasado 6 años en prisión dispersados de su país, por una condena a su compromiso político con el pueblo vasco. Sin embargo las cosas han cambiado en Euskal Herria, y los vientos de cambio con la declaración de alto el fuego y el desarme definitivo por parte de ETA así como los pasos dados por el colectivo de presos políticos vascos, han llevado al país a un escenario totalmente nuevo pese a los intentos por parte del Estado Español de obstaculizar el proceso.
Nos alegramos por la liberación de Rafa Díez, luchador incansable por los derechos de la clase trabajadora de Euskal Herria y de todo el mundo, así como un militante que siempre ha trabajado por una Euskal Herria libre y socialista y por un escenario de paz, libertad y democracia. Nos parecería injusto no recordarlo.
Es por ello que le damos la bienvenida y que celebramos la salida de prisión de Rafa, ya que un luchador incansable, volverá a estar en el sitio que nunca debió abandonar; al lado de la clase trabajadora.
Ongi etorri Rafa!
Confederación Intersindical (Intersindical) Confederación Intersindical Galega (CIG) Coordinadora Obrera Sindical (COS) Països Catalans Corriente Sindical d’Izquierda d’Asturies (CSI) Central Unitaria de Treballadoras/es de Galiza (CUT) Colectivo Unitario de Trabajadores de Aragón (CUT) Ezker Sindikalaren Konbergentzia (ESK) Euskal Herria Intersindical – Confederació Sindical Catalana (I-CSC) Intersindical Alternativa de Catalunya (IAC) Intersindical Valenciana Sindicato Andaluz de Trabajadores (SAT)
RAFA DIEZ USABIAGAri HARRERA EL DUESO ESPETXETIK IRTETEN
RAFAren HITZARTEA
Iritsi da eguna. 2009ko urriaren 13an atxilotu eta 6 urte eta erdiko kartzela zigorra bere osotasunean bete ostean kalean da berriro ere Rafa Diez Usabiaga, LABeko Idazkari Nagusi ohia. Kartzela atarian euskal herritar eta LABeko kideen babesa nabaria izan da. Orain, 11:45ean, merezi duen lehen ongi etorria egingo diogu Muskitzeko Pobeña auzoan. Arratsaldeko 19:30ean Lasarten ere bere herrikideak bere zai izango dira.
Kalera kalera, borrokalari kalera doinuekin, ikurriña, LABeko bandera eta presoen ikurren artean egin ditu Rafa Díezek askatasuna berreskuratu ondoko lehen metroak, senitartekoak ondoan zituela. Espetxe zigorra osorik beteta, sei urte geroago, gure artean dugu berriro Rafa.
Debeku guztien gainetik, jendetza bildu da Santoñako espetxearen atarian, sindikatuko kideen artean aspaldiko lagunak eta berriagoak – Garbiñe Aranburu eta Igor Arroyorekin batera, gaurko zuzendaritzako arduradun ugari-, Ezker Abertzaleko ordezkaritza zabala, Bateragune Auziko gainerako kide guztiak, eragile sozial eta sindikaletako ordezkariak, euren elkartasuna adierazi asmoz hurbidu diren euskal herritarrak eta kazetari andana, momentuaren garrantziaren adierazle.
Besarkadak eta irribarreak izan dira goizeko lehen orduko protagonista; poza, Rafa kalean eta gure artean dugulako, eta poza, preso bat gutxiago geratzen delako. Une hunkigarri asko bizi izan dira, tartean, LABeko idazkari nagusi ohiak eta egun kargu horretan den Garbiñe Aranburuk elkar agurtu dutenekoa.
Euskal Presoen ikurra eskuetan, Rafa Diezen lehen oihuak presoen etxeratzearen aldekoak izan dira, bera kalean izan arren, barruan geratzen diren guztiak oso presente baititu. Han zirenek bat egin dute aldarrikapenarekin. Ildo beretik, Garbiñe Aranburuk LABen izenean adierazi du sindikatuaren agendan lehentasunezkoa dela preso eta iheslarien etxeratzearen aldeko borroka. Guztiak etxera ekarri arte ez gara geratuko, adierazi du, urruntze eta dispertsio politiken ondorioak salatu eta salbuespenezko legedien amaiera aldarrikatzen zuen bitartean.
Batzuek eta besteak agurtu eta Euskal Herrirantz abiatu da Díez, etxera bueltan. Muskizen, eguerdiko 11.45etan egingo zaio lehen harrera ekitaldia, eta arratsaldean Lasarten, 19.30etatik aurrera. Bi hitzordu horietan izango dugu aukera espetxetik atera berritan Rafa Díezek Euskal Herriari zuzendutako mezua entzuteko.
ARGAZKIAK
GARBIÑE ARANBURUren ADIERAZPENAK EL DUESO ESPETXE ATARIAN
"Gure poza adierazi nahi dugu Rafa Diez kalean dugulako. Pozik gaude ere, Rafaren irteerarekin preso politiko bat gutxiago geratzen delako espetxean.
Gure kide eta lagun Rafak egun bakar bat ere ez zukeen espetxean eman behar, baina zigor osoa betea irten da kalera. Bateragune kasuaren baitan, bidegabeki gartzelaratua izan zen. Behin eta berriro salatu izan dugu euskal jendartearen gehiengoak ere onartu ez zuen epaia.
Bateragune kasuak eta presoen kolektiboari ezartzen jarraitzen zaion salbuespen legediak agerian uzten dute Estatuaren borondate falta Euskal Herriko gatazka politikoa konpontzeko.
Euskal jendarteak Bateragune auzia ulertu eta ontzat eman ez zuen moduan, ezin uler lezake eskenatoki politiko berri honetan presoen eta senideen eskubidean sistematikoki urratzen jarraitzea. Eskubide urraketa hori heriotzeraino hel daiteke, berriki Kepa del Hoyori gertatu zaion bezala.
Ez dago aitzakiarik, ez dago denbora galtzerik. Hitzetatik ekintzetara pasatzeko unea da. Presoen auzia konpontzea lehentasunezkoa izango da LABentzat. Guztiak etxera ekarri arte ez gara geratuko. Ziur gaude Euskal Herrian gai bagara bideorri bat adosteko eragile politiko, sindikal eta sozial ezberdinen artean, Estatuek ezin izango dutela indarrean duten espetxe politika mantendu.
Luzamendu gehiagorik gabe, gaixo larri diren presoak askatu behar dira; urruntze eta dispertsio politikarekin amaitu behar da; salbuespenezko legediarekin amaitu behar da, preso guztiak beren etxeetan itzul daitezen.
Cantabriako Gobernu Ordezkaritzak bihar goizeko 8.00etarako El Dueso espetxearen aurrean deitua zegoen elkarretaratzea debekatzen duen erresoluzio bat agindu du. Debeku honen aurrean helegitea jartzearen ezintasunak debeku honek dakarren gehiegikeri eta babesgabetasuna azaleratzen du. Bai Rafaren kasuan zein beste askotan ere, Espainako Erreinuak beste behin duen izaera antidemokratioa besterik ez du erakusten.
Hala ere, ihesbide administratibo guzti hauek ez dira gai izango Rafa Diezek merezi duen harrera jasotzeko. Aipatutako elkarretaratzea ezinbestean bertan behera gelditu denez, hemen duzue biharko egunari begira prestatutako egitaraua:
– Familia, lagun, kide eta harekin egon nahi duen oro El Duesoko espetxearen atarian izango gara Rafa askatu zai. – Segidan Euskal Herrira abiatuko gara eta gure herriko lehen herrian geratuko gara, Muskitzeko Pobeña auzoan. Bertan, LABek elkarretaratze-ekitaldia antolatu du goizeko 11:45etatik aurrera adierazpen askatasunaren alde eta euskal preso guztiak etxera ekar ditzatzen aldarrikatuz. – Arratsaldeko 19:30etan Lasarten ekitaldia izango da, LABek deituta hau ere.
Azken egun hauetan zehar, instituzio publikoek nahiz turismo arloko patronalak Ernai gazte antolakundeak egindako kanpainaren aurka jo dute sutsuki eta egungo turismo eredu neoliberalaren defentsa egin dute. Aberastasuna sortzen duen jarduera ekonomikotzat defendatu dute turismoa baina euren diskurtso demagogikoetan ahaztu eta baztertu dituzte jarduera ekonomiko horren funtsezko atal bat: langileak.
Eztabaida ez datza “turismoa bai ala ez” dikotomian, baizik eta geure herrian sustatu beharreko turismo eredua zein den. LABen iritziz, errespetuan eta lan baldintza duinetan oinarritutako turismo eredua da bultzatu beharrekoa. Herrialde bat ezagutzearren bidaiatzea jarduera errespetagarri eta are gomendagarria da, beti ere bisitatu egiten diren jendarte eta ekosistemekiko errespetuz egiten bada. Irizpide honek bi norabidetan balio du, alegia, data hauetan beste herrialde batzuetara doazen euskal langileen kasuan eta baita geure herrira datozen horien kasuan ere. Zoritxarrez, turismoko eredu neoliberalak lehentasuna ematen dio etekin ahalik eta handiena ahalik eta denbora laburrenean ateratzeari, beste edozein irizpideren gainetik. Turismo arloko enpresa handiak aberastu egiten dira bai etekin iturritzat baino aintzat hartzen ez den turistaren kontura, bai bizitzaren garestitzea pairatzen duen auzokidearen kontura, baita industria turistikoak esplotatutako langilearen kontura ere.
Honela bada, turismoko eredu neoliberalak ondorio sozial eta laboral kaltegarriak eragiten ditu. Azken hauei dagokionez, erabili eta bota daitekeen lan-esku merkean oinarritzen da aipatutako eredua. Milaka lagun, gehienak gazteak eta neurri handi batean emakumeak, etenik gabe lan egiten dute soldata baxuen truke, prebentzio neurri eskasekin, dagokion lan hitzarmenaren azpitik kasu askotan eta hainbatetan sikiera kontraturik izan gabe. Sektoreko patronalak praktika horiek defendatzea deitoragarria da baina logikaren barruan sartzen da. Aldiz, Donostiako Udala edota Eusko Jaurlaritza bezalako erakunde publikoek beste alde batera begiratu eta patronalak egiten duen lan esplotazioa ahalbidetzea guztiz onartezina da.
LABek honako hau eskatzen die euskal erakundeei, bereziki Nafarroako Gobernu nahiz Eusko Jaurlaritzari:
1. Euskal Herrian sustatu beharreko turismo ereduaren inguruko eztabaida sozial eta instituzionala irekitzea. Eredu neoliberalaren aurrean, LABek errespetuan eta denon eskubideetan (auzokideak, langileak, turistak) oinarritutako turismo eredua defendatzen du.
2. Turismo arloan enplegu duina sustatzeko kanpaina instituzional bat martxan jartzea.
3. Esplotazio, abusu eta lan hitzarmenen ez betetzea detektatzeko tresnak ahal bezain azkar martxan jartzea.
Indarkeri sexistaren aurkako borrokan agente sozial, politiko eta instituzional guztien ardura pertsonal eta kolektiboa ezinbestekoa da, hezkuntzan hasita beste edozein eremutan ere. Garaia da hitzetatik praktikara pasatzeko. Horregatik Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxako plataformatik deituta, Paola Moromenachoren erailketa sexista salatzeko mobilizazioan parte hartuko dugu bihar, abuztuaren 11n, arratsaldeko 7:30etan Sarrikoko metro geltokian. Atzo jakin genuen, Paola Moromenacho Ekuadorren eraila izan zela bere bikote ohia zen Hector Menchero Bilbotarraren eskutik.
Kepa del Hoyo presoaren heriotzaren salaketa ozen entzun da Galdakaoko kaleetan. Horrez gain euskal preso guztiak kalera irtetea ahalbidetuko duen bide orri bat adosteko beharra aldarrikatu dute Galdakaora gerturatu diren milaka euskal herritarrek. LAB ere bertan izan da eta Igor Arroyo, Idazkari Nagusiaren ondokoak azpimarratu du “arazo larri honi irtenbidea eman behar diogula sufrimendua gehiago eragin aurretik”.
Arroyoren hitzetan “euskal jendarteak une honetan daukan arazo nagusienaren aurrean gaude”. Alde batetik giza eskubideei dagokionean ikusten ari gara helburu politikoen mesedetan nola Espainiako gobernua giza eskubideak urratzen ari den, hau da, une honetan euskal presoen eta beren senideen eskubideak urratu egiten dira isolamenduaren bidez, sakabanaketaren bidez eta bestelako salbuespeneko politiken bidez.
Bestalde normalizazioaren eta elkarbizitzaren ikuspegitik ere arazo potoloa dela deritzogu. Bake eskenatokia lortzeko urratsak eman dira azken urteetan, borroka armatua amaitu zenetik hainbat urte pasa dira eta urratsak eman dira zenbait alorretan, baina aldi berean Espainiako Gobernuak presoen afera erabiltzen du mendeku gisa, euskal jendartean elkarbizitza eragozteko.
Amaitzeko nabarmen geratu da “euskal jedartearen gehiengo sozial politiko eta sindikal bat badagoela euskal presoen afera konpondu nahi duena”. Lehenik eta behin euskal herriratuz, gaixo daudena kaleratuz eta azkenik preso guztien zein errefuxiatuen eta erbesteratuen askatasuna lortuz. Baina gehiengo horrek gobernu ustel eta antidemokraiko batekin egiten du topo.
LABen iritziz “euskal jendartea ordezkatzen dugun eragileok badugu zer esana eta zer egina afera honetan”. Guztion artean arazo larri honi irtenbidea eman behar diogu sufrimendua gehiago eragin aurretik. Bide orri bat adostu behar dugu preso guztiak kalera irteeta ahalbidetuko duena, baina akordioekin batera mobilizazioetara ere jo beharko dugu.
