2026-01-15
Blog Page 871

Langileen batasuna eta antolaketa aldarrikatzen ditugu Kutxabanqueko kaleratzeen aurrean

0
23 langile kaleratuko dituzte Ipar Euskal Herrian irabaziak dituen enpresa batetik. 23 familia langabeziara joango dira arrazoi politikoengatik. Kaleratzeen arrazoia ez da ekonomikoa, enpresak irabaziak baititu, bezeroak ere bai, zerbitzu ona ematen du eta ez du inolako arazorik. Egoera honen aurrean edozein enpresak izango luke etorkizuna ziurtatuta, baina Kutxabanken administrazio kontseiluak, EAJrekin lotuta dagoenak, hiru bulego ixtea eta euretako langileak kaleratzea erabaki du.

Enpresak berak jakinarazi die albistea bezero guztiei gutun bidez. Hauek ere ez dute ezer ulertzen eta ugari dira egunotan bulegoetatik pasatzen ari diren bezeroak erabaki honen inguruko arrazoiez galdezka. Langileentzat ez da lehenengo albistea izan, are gehiago, urtebete baino gehiago zeramaten itxieraren ingurukoak entzuten, honek ekarri dien guztiarekin, nerbioak, antsietatea, ziurgabetasuna eta amorrua.

Orain, ez zaigu kaleratzeen erruduna zein izan den adieraztea baino geratzen. Eusko Alderdi Jeltzalea eta bete herri- estrategia edo apusturik eza. Ematen du Iñigo Urkullu, Andoni Ortuzar eta Pako Arizmendirentzat folklorea baino ez dela Ipar Euskal Herria.

Amaitzeko, batasuna eta antolaketa aipatu beharrean gaude. Egia da ez dugula hain erraz amore emango. Ez gara heriotza gozoaren esperoan jokatzen duten muslariak. Gogorra izan da urtea, baina atsegingarria ere era berean.

Erakutsi dugu posible dela lanpostuei eustea. Borondate kontua baino ez da. Berriro sinetsi dugu langileen antolaketan eta emandako urrats guztiak eta emango dituztenak, asanbladak hartuak izango dira langile guztien eta LAB euren sindikatuaren artean.
 

 

 

Antolatzeko eta mobilizatzeko deia egin diegu Ipar Euskal Herriko zerbitzu pribatuetako langileei

0

LABek agerraldi bat egin du, Ipar Euskal Herrian zerbitzu pribatuen arloan ditugun erronken berri emateko. Larrungo tren ttikiko langileen garaipena, Castoramako LABeko 4 kide biktima gisa deituak deklaratzera Baionako auzitegi korekzionalean, Kutxabanken erabakia (Frantzia eta Ipar Euskal herriko bulegoak hetsi eta 23 langileak kanporatu)… gai hauek aipatu ditugu. Era berean, bertako negoziazio eremu baten aldarrikapena ere aipatu dugu; kanpaina desberdinetan zabalduko dugun aldarrikapena, hain zuzen ere.

Ikasturte berriaren nondik norakoan joan den ostiralean azaldu genituen, Baionan egindako prentsaurreko batean, eta langileei antolatzeko eta mobilizatzeko deia egin genien.
 

 

 

Kalera Kalerak Ibon Iparragirreren askatasuna exijituko du asteazkenean, epaitegien aurrean

Preso gaixo larrien askatasuna eskatuko du Hego Euskal Herriko eskualde buruko epaitegietan, elkarretaratzeen bitartez, Ibon etxera bizirik ekartzea guztion ardura delako. LABek bat egin du deialdiekin.

Hauxe da Kalera Kalera plataformaren oharra:

Espainiako espetxe politika kriminala Ibon Iparragirre preso politikoa hiltzen ari da. Ibonek hiesa dauka. Atxilotu eta Sevilla II espetxera urrundu zutenean bere karga birala zortzikoiztu egin zitzaion. 2011n, bere osasun egoera larriaren ondorioz, espetxe araudiko 100.2 artikulua ezarri zioten. Artikulu horren arabera espetxe arindua ezarri zioten eta horrek espetxealdia bere etxean betetzea ahalbidetu zion. 2014an, modu erabat bidegabea erabiliz, berriro espetxeratu zuten. Orduz geroztik, Ibonen egoera muturrekoaren ondorioz, behin baino gehiagotan piztu da alarma gorria; azkena, maiatzean urjentziaz Madrilen ospitaleratu zutenekoa.

Madrilgo ospitalean egindako azken analitikaren arabera, Ibonek 20 defentsa baino ez ditu (pertsona osasuntsu batek 723-1.124 artean dituenean). 2011n, espetxealdi arindua ezarri ziotenean, bere defentsen analitikak 51 adierazten zuen, hau da, Ibon edozein unetan hiltzeko arriskuan bizi zela. Beraz, agerikoa da Ibon tratu krudela pairatzen ari dela, krudela eta utzikeria handikoa. Egoera horren arduradunak espetxe, justizia eta osasun estamentu zehatzak dira; espetxe zaintzako epailea, Alcala-Meco espetxeko zuzendariorde medikua eta Alcala-Meco espetxeko zuzendaria.

Mediku forentseak jada azaldu dionez, Ibonek edozein infekzio harrapatuz gero, hilkutxan itzuliko da bere herrira. Edozein momentutan hil daitekeela, alegia.

Gaur egun, Ibon libre uzteko erabakia Castro epailearen eta Alcala Meco-ko espetxeko medikuaren esku dago. Biak ala biak, preso ondarrutarra lehenbailehen askatu ezean, iragarritako heriotza baten arduradunak izango dira.
Nahikoa da! Ezker abertzalearen KALERA KALERA dinamikak ozen salatzen du Iparragirreren aurkako tratu anker eta gizagabea; izan ere, bere bizitza arrisku larrian egonik, espetxean mantentzen duten bitartean heriotz-zigorrera kondenatzen ari dira.

Hori guztia salatzeko eta preso gaixo larrien askatasuna exijitzeko, datorren asteazkenean, urriaren 18an, arratsaldeko 19:00etan, kontzentrazioak burutuko ditugu Hego Euskal Herriko eskualde buruko epaitegietan. Ibon etxera bizirik ekartzea guztion ardura delako, mobiliza gaitezen denok.

-Bizkaian: Bilbon, Barakaldon, Getxon, Gernikan eta Durangon
-Gipuzkoan: Donostian, Tolosan, Azpeitian, Eibarrren, Irunen eta Bergaran
-Araban: Gasteizen
-Nafarroan: Iruñean, Tuteran, eta Tafallan

Herri honek bakea eta askatasuna nahi eta behar dituelako, euskal preso politikoak KALERA! Ibon Iparragirre KALERA!
 

 

 

Edesa eta Geyserreko langileek kaleratzeak eta enpresaren planik eza salatu dute

0

Gaur, urriaren 16an, Edesa Industrial eta Geyser Gastech eko zuzendaritzak bukatutzat eman du kontsulten aldia, eta beraz, 145 pertsonen kaleratzeari ekingo dio. Edesa Industrial eta Geyser Gastecheko langileen komiteek agerraldi bat egin dute gaur, eta jakinarazi dute ez dituztela ontzat ematen kaleratzeak, ezta proiektuaren desagertzea ekarriko lukeen erabakiak. "Lanean jarraituko dugu kaleratze hauek balio gabe uzteko", adierazi dute.

Hauxe da Edesa Industrial eta Geyser Gastecheko langileen komiteek argitaratutako oharra:

145 kaleratze hauen bitartez, zuzendaritzak esaten du ondorengo osagaiak behar dituen plan bat martxan jarri nahi duela:

• Oraindik beraien izenik ez dakigun bi inbertsore, oraindik ez dagoelarik aurreakordiorik.
• Ez dakigu zein den proposamen juridikoa. Sozietate bakarra, bi…? Ze konexio izango duten
beraien artean…
• Ez da fabrikazioaren aldeko apustua egiten, balio erantsi handiena ematen dioten produktuak
egiteari uzten baitzaio.
• Fagor markaren erabilpenerako bernegoziazio akordioa, oraindik ez daukatena.
• Oraindik lortu ez duten finantziazioa.

Azken finean, txeke zuri bat emanez kaleratzeak onartzeko eskatzen ziguten. Edesa eta Geyserreko proiektua arrisku larrian jarri dute.

CNAk hasieratik gezurrak eta konpromisoen ez betetzea ekarri digute. Gogoratu beharra dago adjudikazioa eman zenean, 700 lanpostu sortu behar zituela. 2016ko uztailean 19 kide kaleratu zituzten, negozioaren egonkortasuna ziurtatzeko. Ondoren, abenduan kaleratze gehiago etorri ziren.

Gaur egun sozietateak hartzekodunen aurrekonkurtsoan daude. Guk borondatezko irteerak sustatzea eta gainontzekoei suspentsiozko EEEa luzatzea eskatu dugu, etorriko omen den inbertsorearen proiektu definitiboa jakin arte.

Hiru aldeko akordio bat posible dela ikusten dugu (Fagor, Edesa eta alde soziala). Akordio horrek enpleguaren bermea izan beharko luke, prejubilazioak eta borondatezko irteerak sustatuz eta proiektu industrial bat zehaztuz. Baina ez da horretarako borondaterik.

Gainera, prozesua irregulartasunez beterikoa izan da. Sozietate hauek CNA taldearen parte direla ukatzen digute, eta ez digute aurkeztu taldearen dokumentazioa. Ziurtatuta daukagu Edesa Industrial Taldea beste talde handi baten parte dela, CNA taldearen parte hain zuzen. Eta horrela jakinarazio diogu Eusko Jaurlaritzako Lan eta Gizarte Segurantzaren Zuzendaritzari. Gure aldetik, itxierako EEE hau inpugnatzeko aukera handiak ikusten ditugu.

Dokumentazio zati bat berandu banatu ziguten. Enpresako zuzendaritzak fede txarrez jokatu zuen, borondatezko irteerentzako proposamen bat luzatu zuenean kontsulta alditik kanpo. Duela 3 hilabete idatzitako bideragarritasun plan baten oinarritutako erabaki bat hartu dute, oraindik jakin gabe nor den plan hori mantendu behar duena.

Honetaz gain, Lan delegaritzak enpresako zuzendaritzari emandako laguntza “eskertu” beharrean gaude. Izan ere, dokumentazioa banatzean emandako irregulartasunen berri eman baitio enpresari, horrela, akatsa konpondu eta epaileak EEEa nulotzat ematea ekidinez.

Oraindik asko dago aurretik. Ez ditugu ontzat ematen kaleratze hauek eta ezta proiektuaren desagertzea ekarriko lukeen erabakirik. Lanean jarraituko dugu kaleratze hauek balio gabe uzteko. Enpresako zuzendaritzari, Fagor S. Coop-i eta Eusko Jaurlaritzari eskatzen diogu iniziatiba har dezaten, kaleratzeak ekiditeko eta etorkizuna izango duen proiektu baten alde lanean jar daitezen. Oraindik denboraz gaude.
 

 

 

Lan eta bizi duinak izateko eskubidea aldarrikatuko du LAB-ek ekimen ibiltari baten bidez



 LAB sindikatuak "Lan Duina Bizi duina" ekimen ibiltariaren aurkezpena egin du gaur Iruñean. Martxa honekin gaur egun langileek bizi duten prekarietatea salatu nahi dute, herriz herri, lantokiz lantoki, eta lan eta bizi duinak izateko eskubidea aldarrikatuko du.

Arrautzak bota dituzte Basurtoko ospitalean dugun bulegoaren aurka

0

Leihoan eskegita ditugun Euskal Presoak Euskal Herrira aldarrikatzen duen ikurra eta Catalunyako herriarekin elkartasunean jarritako estelada izan dira erasoaren jomuga.

Gaur goizean, Bilbo-Basurtoko LAB sindikatuko delegatuak Basurtoko ospitalean daukagun bulegora sartzean, bulegoa arrautzez erasotua izan dela ikusi dute. Leihoa irekita zegoenez, kanpoaldeaz gain, barruan dauden gailu informatiko eta bulegoko zenbait material arrautzez zikin geratu dira. Ordenagailuak, inpresorak, paretak, lurzorua, mahaiak… dena zikin.

Zalantza barik, erasoa leihoan eskegita ditugun Euskal Presoak Euskal Herrira aldarrikatzen duen ikurra eta Catalunyako herriarekin elkartasunean jarritako esteladaren aurka izan da. LAB sindikatutik ozen eta irmo salatzen dugu eraso faxista hau, eta salaketa jarriko dugu Udaltzaingoan.
 

 

 

Abian da Ekimen Ibiltaria, lan duina eta bizi duina izateko eskubidea aldarrikatuko duen herriz herriko dinamika

Abian da LABek antolatutako Ekimen Ibiltaria. Iruñean egin dugun ekitaldiak hasiera eman dio, eta, behin abiatuta, Euskal Herri osoa zeharkatuko du abenduaren 6a bitartean. Sindikatuko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk hartu du hitza ekitaldian, eta lanaren eta bizitzaren prekarizazioari aurre egiteko proposamenak ditugula adierazi du: "Lan harremanen prekarizazioaren kontrako borrokan sakontzearekin batera, LABen eskaintzak eta praktika sindikalak une honetan soldatapeko lana duten langileen behar izanei erantzutea baino harago joan behar dute. Langilego osoaren errealitateari erreparatzen diogu. Guzti guztiak ditugu buruan".

“Lan duina, bizi duina”. Horixe da, urriaren 16 eta abenduaren 6 bitartean, Euskal Herriko hainbat txoko zeharkatuko dituen ekimen ibiltariaren leloa. Hain zuzen ere, garaia da bizitzaren sostengarritasuna erdigunean jarriko duen eredua eraikitzeko, eta hala aldarrikatuko dugu herriz herri, eskualdez eskualde.

Bizitzaren prekarizazioari aurre egin eta bizitzaren sostengarritasuna, bizitza duinerako eskubidea, alegia, erdigunean jarri behar dugu. Kapitala eta merkatuak erdigunean kokatzetik bizitza erdigunean jartzera pasatu behar dugu, eta horrek lan guztien aitortza eta defentsa egitea dakar, guzti-guztiena. Halaxe adierazi du Garbiñe Aranburuk, gaurko irekiera ekitaldian: "Langile klaseari bere osotasunean irtenbideak eskaini nahi dizkiogu.  Proposamenak baditugu eta kolektibo desberdinei LABekin borrokara batzeko eskaintza luzatu nahi diegu ekimen ibiltariarekin. Herrietan karpa bat jarriko dugu, jendea gerturatu dadin eta gure eskaintzak ezagutu ditzan. Bertan material desberdinak banatuko ditugu".

Langile klasea bere osotasunean kontuan hartu eta ohiko sindikalgintza ereduarekin identifikatzen ez diren kolektibo horiei guztiei eskaintza bat egitea da, beraz, helburua: "Lehenik egoeraren kontzientzia hartu behar dugu. Prekarietatean bizitzera kondenatu nahi gaituzte, baina hori ez da normala, badago nahikoa diru guztioi bizitza duina bermatzeko. Bigarrenik, borrokara batzeko eskaintza egiten dugu, aktibatu eta mobilizatu behar dugu. Kolektibo bakoitzari borroka eskaintza espezifiko bat egingo diogu, bere errealitatetik abiatua eta bere errealitatea iraultzeko".

Eskualdez eskualde
Hauek dira Ekimen Ibiltariak egingo dituen geldialdiak:

-Urriak 16, Iruñea
-Urriak 17, Leitza
-Urriak 18, Altsasu
-Urriak 19, Lizarra
-Urriak 20, Tutera
-Urriak 21, Tafalla
-Urrian 23, San Adrian
-Urriak 24, Barañain-Berriozar
-Urriak 25, Iruñea
-Urriak 26, Zangotza
-Urriak 27, Baiona
-Urriak 28, Azkaine
-Urriak 30, Bera
-Urriak 31, Irun-Hondarribia
-Azaroak 2, Oiartzun-Pasaia
-Azaroak 3-4, Donostia
-Azaroak 6, Lasarte
-Azaroak 7, Hernani
-Azaroak 8, Aduna-Tolosa
-Azaroak 9, Beasain-Urretxu
-Azaroak 10-11, Gasteiz
-Azaroak 13, Oion
-Azaroak 14, Agurain
-Azaroak 15, Arrasate
-Azaroak 16, Zestoa
-Azaroak 17, Azkoitia-Azpeitia
-Azaroak 18, Eibar
-Azaroak 20, Ondarroa
-Azaroak 21, Bermeo
-Azaroak 22-23-24-25, Bilbo
-Azaroak 27, Mungia
-Azaroak 28, Txorierri-Getxo
-Azaroak 29, Zalla
-Azaroak 30, Sestao
-Abenduak 1, Laudio
-Abenduak 2, Basauri
-Abenduak 4, Arratia-Zornotza
-Abenduak 5, Ermua-Mallabia
-Abenduak 6, Durango

 

 

 

Eskubide Sozialen Karta kalera irtengo da bihar, Pobrezia Ezabatzeko Eguna dela eta

Kartaren parte garen eragileak Gasteizko Andra Mari Zuriaren plazatik hasita Eusko Legebiltzarreraino joango gara performance bat eginez. Pobreziara kondenatu nahi gaituzte, eta hori irudikatuko dugu. 11:00etan abiatuko dugu protesta.

Pobrezia gure artean dagoen arazo larria da. Ez dago estatistikei erreparatu besterik egoeraren larritasunaz ohartarazteko. Eusko Jaurlaritzaren Pobreziaren eta Gizarte Ezberdintasunen Inkestak jasotzen duenez, Euskal Autonomia Erkidegoan 104.177 lagun daude pobrezia larrian, herritarren %4,9a. Kopuru hau gai honen inguruko estatistikak daudenetik dagoen handiena da. Gainera, 350.668 lagun daude pobrezia arriskuan, herritarren %16,5a. Eta ezin dugu ahaztu hamaika aldiz esan duguna: pobreziak emakume aurpegia du.

Datuak beldurtzeko modukoak dira. Egoera jasangaitza da eta mobilizatu beharra dago. Horregatik urriaren 17an, asteartea, Pobrezia Ezabatzeko Nazioarteko Eguna dela-eta, kalera aterako gara Gasteizen (11:00, Andra Mari Zuriaren Plaza), Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak deituta.
 

 

 

Hezkuntza eta akordioak

0

"Akordioa zertarako? Hori da geure buruari egiten diogun galdera. Gauzak dauden bezala jarraitzeko, egungo ereduan sakontzeko edo hezkuntza eraldatzeko? Akordioa noren artean? Elite baten edo hezkuntza komunitate osoa inplikatuz?". LAB Irakaskuntzako Maider Izagirrek eta Ibai Redondok galdera hauei erantzun diete ‘Gara’ eta ‘Berria’ egunkarietan larunbatean argitaratutako iritzi artikuluan.

"Hezkuntza askatasuna da, eta soilik zapalduen ahultasunetik sortutako boterea izango da behar bezain indartsua guztiak askatzeko", Paulo Freire.

Akordioa, akordioa, akordioa… Hezkuntzan eta jendarteko beste hainbat esparrutan akordioen beharraz hitz egiten da, eta akordio hitza totem bilakatu da. Akordioa zertarako? Hori da geure buruari egiten diogun galdera. Gauzak dauden bezala jarraitzeko, egungo ereduan sakontzeko edo hezkuntza eraldatzeko? Akordioa noren artean? Elite baten edo hezkuntza komunitate osoa inplikatuz? Guk argi dugu: hezkuntzan akordioak behar ditugu, behetik gora eraikiak, parte hartzaileak, sendoak, ikuspegi nazionala izango dutenak, burujabetza terminoetan kokatuak, iraunkorrak eta egungo hezkuntza sistema eraldatzera bideratuko direnak. Hezkuntza baita klase sozial guztiei aukera berdintasuna bermatzeko tresna, gure herriaren biziraupen eta garapenerako tresna nagusia.

Irailaren 23an, EAEko Hezkuntza Sailak hezkuntza komunitateari dei egin zigun Hezkuntzan akordioa lortzeko. Paraleloan, Madrilen alderdi politikoak Espainiako Hezkuntza Sistema egonkortzeko akordio bat lantzen ari dira. Eta ez dezagun ahaztu: gaur egun Euskal Herrian daukaguna ez da Hezkuntza Sistema Burujabea, Madril eta Parisen erabakien menpeko, elite ekonomikoen menpeko administrazio bat baizik: beraiek erabakitzen dute gure ikastetxeetan zer ikasi eta irakatsi behar dugun (Curriculuma); Felipe VI.ak eta Frantziako Hezkuntza Ministerioak balioztatzen dituzte unibertsitate tituluak; Madril eta Parisek erabakitzen dute zenbat irakasle postu atera daitezkeen oposizioetan; erabat atzerakoia den azterketa sistema inposatuz gure ikastetxeetako pedagogia eredua baldintzatzen dute; Madrilen erabakitzen dute erlijioa irakasgai izatea eta hezkuntza eredu pratriarkala mantentzea… Finean, Madrilek eta Parisek erabakitzen dute botere ekonomikoen neurrira egin eta Euskal Herrian inposatzen zaigun hezkuntza sistema.

LABek oso argi dauka, Espainia eta Frantziako ereduak inposatuak izateaz gain, ez direla batere osasuntsuak eta gure herriarren beharretatik oso urrun daudela. Ingurura begiratuta, inongo estatuk ez ditu sistema hauek eredu on gisa erabiltzen. Europako hezkuntza sistemak aztertzeko egin berri diren jardunaldietan ikusi dugu badaudela Europa Iparraldean bestelako ereduak; alta, gure herriari eta jendarteari egokituta ereduak behar ditugula argi dugu; errealitate zein behar ezberdinei egokitutakoak. Kateak askatu, Europa iparraldetik eta mundutik ikasi eta behingoz gure herriak behar duen hezkuntza sistema eraikitzeko ordua heldu da.

Dena da beltza? Espainia eta Frantziako legediak uzten dituen marjinak estuak izan arren, Euskal Herriko Hezkuntza komunitateak behin eta berriz desobedientziaren bidez alternatibak eraiki ditu: frankismoan ikasleak euskalduntzeko Ikastolak martxan jarriz eta eskola publiko euskaldunak eraikiz; curriculum inposatuen gainetik Euskal Curriculumean oinarritutako materialak egin eta hainbat ikastetxetan aplikatuz (herri curriculumak, Eki proiektua…); hezkuntza hezkidetzailea lortzeko programak garatuz; azterketa, errebalida, baxo, selektibitate eta kontrol neurri guztien gainetik ebaluazio eta pedagogia askatatzaileak nola edo hala gure ikastetxe ugaritan abian jarriz; erlijio katolikoaren irakasgaia emateari uko eginez; herri unibertsitateak eta eskola alternatiboak antolatuz…

Egindakoa ez da gutxi, baina egiteko duguna asko da. Eta zer egin dute gobernu autonomikoek? Amen, amen. Madril eta Parisetik datorren legedi zentralizatzaileei amen, eredu kapitalistari amen eta murrizketak aplikatu. Nola lortu kalitatezko hezkuntza sistema bat inbertsioak murriztuz? Nola lortu gure eskoletako kultur aniztasunaren altxorra altxor izatea eta ez arazo, baliabiderik ez badugu? Nola lortu inklusioa gelak gainezka baditugu? Nola aurre egin segregazio eta masifikazioari inbertsiorik egiten ez bada? Nola aurre egin patriarkatuari hezkuntza hezkidetzailea lehentasuna ez bada? Euskal Herriak kalitatezko hezkuntza sistema burujabea behar du, hezkuntza publiko-herritarra ardatz izango duen sistema berri eta nazionala.

EAEko Hezkuntza Sailak Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako eragile eta sindikatuoi hezkuntzan akordioa egiteko proposamena egin digu. Gure erantzuna argia da: Hezkuntzan erabakitzeko eskubide osoa lortzeko bada, bai, egongo gara; Madril eta Parisen erabakien menpe egongo den hezkuntza sistema atzerakoian partxeak jartzeko bada, ez… Eta traumarik gabe! Hezkuntza komunitatea nahikoa heldua da, mugak eta oztopoak gaindituz, gurea eraikitzeko.