Bilboko Xake espazioan hitzaldi bat eskainiko du bihar, abenduak 19, Ongi Etorri Errefuxiatuak dinamikak, LABen babesarekin. "Errefuxiatuak eta sexu eta genero aniztasuna" leloa izango du, eta 19:00etan hasiko da Bilbo Zaharreko espazio horretan.
LGTBQI+Refugee in Greece taldeko kide Kepa Blazquezek, LABeko kide Mikel Alvarezek eta Feministaldeko Ana Maria Palaciosek hartuko dute hitza Xake espazioan.
Euskal Herriko LAB sindikatutik gure elkartasuna bidali nahi diogu Argentinako klase sindikalgintzari eta oro har Argentinako herri osoari pairatzen ari diren egoera gogor hauetan.
LAB sindikatuko ordezkaritza bat Munduko Merkataritza Erakundearen goi bilera dela eta Argentinan egon berri da eta bertan ikusitakoak aurretik jadanik geneukan larritasuna berretsi bertzerik ez du egin. Macri gobernura iritsi zenetik herrialdeak bizi duen inboluzio demokratikoak herrialdea imajinatzea zaila egiten zitzaigun muga batzuetara eraman du. Atzo Buenos Airesen polizia modu baketsuan ajuste eta erreformen aurka mobilizatzen ari zen herri bat erreprimitzen ikusi ondoren, erraten ari ginenean berretsi egiten gaitu.
Macriren gobernua kapital handiari eta botere ekonomikoari salduta dagoen eskuineko gobernu bat da, eta hartzen ari den neurri guztiak nazioz gaindiko kapitala laguntzearen eta langile klasearen eskubideak murriztearen norabidean doaz, atzo Kongresuan eta Patagonian egunero ikusten ari den bezala.
Hala eta guztiz ere badago itxaropenik, eta itxaropen hori atzo karriketan Macriren politika neoliberalen aurka mobilizatu ziren 300.000 pertsonak eta azken aste honetan egon diren mobilizazio sindikal eta sozial jendetsuak dira.
Horregatik guztiagatik Argentinako herria Gobernuaren politika hauen aurka mobilizatzera eta borrokara animatzen dugu, baino batez ere herri interesen mesedetara egonen den eredu ekonomiko eta sozial baten aldeko borrokara gehitzera animatzen dugu. Borrokak merezi du, atzo kongresuan gobernuak onartu nahi zituen neurriak hartzea galaztearekin ikusi zen bezala.
Horregatik LABetik Argentinako langile klasearekiko gure elkartasunean eta babesean berrestea bertzerik ez zaigu gelditzen.
![[IRITZIA] Vascuencearen Legea: bidegabekeria lege bilakaturik](https://www.lab.eus/wp-content/uploads/2017/12/materiala_argazkiak_Arloak_euskara_17_12_15ZerrendaBakarra_Irunea.jpg "[IRITZIA] Vascuencearen Legea: bidegabekeria lege bilakaturik")
Gaur (abenduaren 15a) egun tristea da. Orain dela 31 urte gure Nafarroa maitean Vascuencearen Legea onartu zen. Harrezkeroztik, euskara ofizialtasun osoz baztertzen da herrialdearen zatirik handienean, hizkuntza gutxitua izanik ez da bere sustapena behar den bezala bultzatzen, eta euskaldun gehienen hizkuntza eskubideak urratuak izaten dira legez sistematikoki. Nekez aurki dezakegu XXI. mendeko Europan halakorik: eremu administratibo bakarrean hiritarrek legez eskubide gehiago edo gutxiago dauzkate unean dauden tokiaren arabera, hiru eremu desberdinak bereiziz. Injustizia lege bihurturik. Are okerrago, berdintasun eta eskubide demokratikoetan oinarrituta bidegabekeria zuzendu nahi dugun eragileoi «sektarioak eta baztertzaileak» esaten digute status quo-aren defendatzaileek, eta hainbat euskaltzale, diskurtso euskarafoboak kikilduta, ez dira ausartzen Nafarroako hizkuntza den euskarari ofizialtasuna emanen dion lege berri bat aldarrikatzera.
Urte asko zerrenda bakarraren alde borrokan eman ondoren, lortu dugu eta segituan Vascuencearen Legea deitzen den hizkuntza apartheid-a asmatu zutenek kendu nahi digute. Hain zuzen ere, zerrenda bakarraren etsai guztiek, hau da, berdintasunaren etsaiek Vascuencearen Legea argudiotzat erabiltzen dute. Bunkerrekoek ere esaten dute zerrenda bakarrak Nafarroako populazio gehiena diskriminatzen duela. Hala ere, horietako inork ez du azaltzen, selektibitatean bezala, hautagai guztiek aldi berean azterketa berdina eginda, eta ondoren notaren arabera zerrenda bakarra osatuta, nola demontre diskriminatzen duen. Ez dute azaltzen, benetan ez duelako diskriminatzen. Kontua ez da sektarismoa edo nazionalismoa beraiek dioten bezala, berdintasun eskubidea baizik. Erregimenak argi dauka zerrenda bakarrak orain arteko erdaldun elebakarren supremazia euskaldun elebidunen gainean arrisku bizian jartzen duela. PSNren bitartez, bazterketa legez arautzeko, beharrezkoa zeukaten Ezkerrari amua bota diote eta honek momentuz irentsi egin du. AFAPNA, UGT, CCOO, UPN, PP eta PSNk argi daukate: Nafarroako bi hizkuntza jakiteak bat jakiteak baino gehiago balio behar du, kosta ahala kosta. Badirudi, Ezkerra tranpaz ohartzen ez den bitartean, aldaketa soziala ez sendotzeko eta berdintasuna ez lortzeko UPN, PSN eta PPren erasoa aurrera doala.
Ezkerraren kontraesanak agerikoak eta ugariak dira: zergatik baztertu bakarrik euskaldun elebidunak eta ez beste hizkuntzetako elebidunak? Baliteke Ezkerrari esker laster beste hizkuntzetako irakasle elebidunek ere azterketa bat baino gehiago egin behar izatea. Zergatik bakarrik irakaskuntzan? Nafarroako beste zerrenda guztietan edo Estatuko beste erkidego guztietan ez da baztertzen. Foruzainen legearekin ados ez egoteko aitzakia gehiengo sindikalaren kontrako iritzia izan bazen, zergatik oraingoan gehiengo sindikala aintzat ez hartu irakasleen negoziazio kolektiborako eskubidea urratuz? CCOOren itzalak zerikusia izanen du nonbait. Inplikatuen iritzia ere ez dute kontuan hartuko? Kaltetutako irakasle plataforma zerrenda bakarraren alde agertu da. Zergatik egin ezjakintasunaren apologia elebakarrei elebidunen aurretik abantaila emanez? Ez da izanen, bada, CCOOren afiliatu gehienak elebakarrak direla eta ohituegiak egon direla Gobernuaren aldetik pribilegioak jasotzen? Zergatik zigortu euskaldun elebidunak bi azterketa eta bi programazio egitera? Hizkuntza gaitasuna derrigorrezkoa den euskara tituluaren bitartez bermatzen da jada. Zer diote Ezker Batua eta Batzarreko oinarriek gai honen inguruan? Zergatik uste dute PPk txalotu duela beraien jarrera? Euskaldunei bi aukera eman nahi dizkielako? Zergatik elebidunak bi aukera ematen dizkien Ezkerraren proposamenaren aurka agertzen ari dira?… Erantzunik ez. Ea hilaren 21ean Ezkerrak ezkerretik aldaketa sozial eta justua bultzatzen duen, edo, aldiz, UPN, PSN eta PPrekin batera lauko berria osatuz, injustizia betikotzen duen.
LABek legegintzaldi honetan jarrera eraikitzailea erakutsi du proposamen ugari eginez. Sindikatuak maiz publikoki aldaketaren gobernuari ausardia eskatu dio hizkuntza bazterketa gainditzeko urratsak egin ditzan. Horrela izan ez denean kritikatu egin du, esate baterako Vascuencearen Legea ontzat eman eta horren barneko aukerak aprobetxatu ez dituen administrazioan euskararen erabilera arautzeko dekretua salatuz. Baina oraingoan, irakaskuntzako zerrenda bakarra dela eta, LABek gobernuaren erabakia txalotu nahi du eta bere babes osoa erakutsi nahi dio. Hala ere, aldi berean, gogorarazi nahi dio, zerrenda bakarren aferan, zein euskararekin lotutako gehienetan, Vascuencearen Legea dela behin eta berriz aldaketa justu eta sakona galarazten duen oztopo gaindiezina. Beraz, alda dezagun behingoz bazterketari izaera legala ematen dion legea.
Azkenik, LABek herritar guztiei dei egin nahi die, bihar, hilaren 16an 12:00etan autobus geltoki zaharretik Kontseiluak zerrenda bakarraren alde, aukera berdintasunaren alde, justizia sozialaren alde eta benetako aldaketaren alde deitu duen manifestazioan parte har dezaten. #2dEmanEuskarari.
Elorrioko presoa abenduaren 18tik 21era bitartean epaituko dute Parisen. Espainian dute kartzelaratua azken hamar urteetan, Huelvan, etxetik 1.000 kilometrora, eta Frantziara estraditatu berri dute, Parisen epaitu dezaten. Halakorik gertatzen den lehen aldia da. LABek bat egin du Kalera Kalera!-k deitutako protestarekin. Bihar, abenduak 15, izango da elkarretaratzea, Durangoko Ezkurdin, 12:00etan.
Aurora Lolita Chavez Ixcaquic ekintzaile indigena eta feminista guatemalarra Euskal Herrian da, pasa den ekaina ez geroztik, aldi-baterako errefuxiatu moduan. Bere eta beste hainbat ekintzaileren egoeraren berri emateko, Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxak kanpaina bati ekin dio. Honen harira, jendarteari kanpainarekin bat egin dezan eskatu dio elkarteak.
Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxaki bide proposatu ditu kanpainari abesa emateko:
1.- Lolitaren irudiarekin eta #NiEreLolitaNaiz leloarekin argazki bat atera, eraibili hashtag hori (#NiEreLolitaNaiz) eta Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxa etiketatu faceboook-en eta/edo twitter @emakumemartxa.
2.- Lolitaren itzulera oztopoz eta mugaz betea dago, horietako bat ekonomikoa da. Bertan, bere defentsa prestatu ahal izateko abokatua ordaintzeko eta bizitoki berri baterako alokairua, jatekoa… edukitzeko diru-bilketa egiten gabiltza. Egin zure ekarpena kontu korronte honetara: ES14 3035 0134 441340041849 (izena: LOLITA jarri).
Gaur Betelun egin dugun agerraldiaren bitartez, jendarteari adierazi nahi diogu Asistencial Villa de Betelu egoitzan lan egiten duten langileek egoera larria pairatzen dutela. Hortaz, eta, era berean, Ama-Amavir taldeak gure zaharrei zaintza egokia bermatzen ez dien zerbitzuaz egiten duen kudeaketa salatu nahi dugu.
Hauxe da langileek kaleratutako adierazpena:
Beteluko egoitza enpresa burujabetzatzat eratua dago, Ama-Amavir taldeak %66an parte duena. Horren herena Beteluko udalarena da. Egoitzan, gaur egun, 40 barne-egoiliar daude, horietako 25 ohe kontzertatuak daude 2014ko martxoaz geroztik. Egun, 25 langile dihardute egoitzan kontratu ez-mugatu batez eta 7 behin-behineko kontratuez.
2013ko abuztuaren bataz geroztik Mariano Rajoyren gobernuak onartu zuen lan erreformaren ondorioak pairatzen ari gara. Ama-Avenir taldea, herri honetako udalaren konplizitateaz, alde bakarreko erabaki hartatik bereizi zen, eta Mendeko Pertsonen Zaintza eta Norberaren Autonomiaren Garapen Zerbitzuen Estatu mailako Hitzarmen Kolektiboa ezarri zigun. Honek ekarri du pertsona bakoitzak, batez beste, 4.500 € galdu dugula, eta soldatak 1000 € azpitik izatea. Ordurako gure soldatak kaskarrak baziren ere, murrizketa handia pairatu zuten, eta gaurko egunez, oraindik, Ama-Amavir taldeko enpresetan lan egiten duten gainerako langileek baino %13a gutxiago irabazten dugu. Gainera, 2013. urtean baino 100 ordu gehiagoz egiten dugu lan; 1692 lanordu izatetik, 1792 lanorduz lan egitera igaro gara. Beste hainbeste suertatzen da Ibañetako egoitzan, non hura ere, estatu mailako hitzarmenetik bereizi zen 2013. urtean.
Menpeko pertsonen zaintzarena lanbide gogorra da; zerbitzu publiko horrek ez luke inoiz negozio bilakatu behar. Gaurko baldintzetan, ezinezkoa da zerbitzu duina eskaintzea pertsonei; langileek ez diezaiokete eutsi gero eta atsekabegarria den egoera honi eta horren ondorioz, langileek gero eta denbora gutxiago eusten diote lanpostuari; enpresa ez da gai sortzen diren bajei aurre egiteko; behartuak gaude beste lankideen atsedenaldiaz txandak betetzera, hainbat langilek txandak bikoiztu behar izan dituzte amaiezinak diren lanaldietan; maiz erizaintzako eginkizunak bete behar izaten ditugu, erizaintzako eginkizunak betetzeko arazoak daudelako. Horrela, abar luze bat aipa genezake. Horrek adierazten digu, egungo lan baldintzetan, pertsonei eskaini behar zaien zaintza ez daitekeela inondik inora bermatu. Gainera, kontuan hartu behar da ere, pertsona horiek gero eta zaintza handiagoa behar dutela eta hauen menpekotasun maila handiagoa dela.
Egoera honi gehitu behar diogu Ama-Amavir taldeak agertu duen jarrera, langileekin eta hauen sindikatuko ordezkaritzarekin mintzatzera ukatzen baita langileen legezko ordezkaritzarekin dauden arazoez. Ama-Amavir taldeko beste langileekin alderatuta, gutxietsiak, ahaztuak eta baztertuak sentitzen gara.
Horren adibide garbia, enpresak duen egoera ekonomikoari buruzko informazioarekin suertatzen ari dena. Enpresak, naiz eta maiz haren jarrera arazo ekonomikoak argudiatuz zuritzen duen, legalki dagokigun informazio ekonomikoa ematera ukatzen da. Enpresak eman zizkigun azken balantzeak 2015. urtekoak dira, eta hartan adierazten zen egoitzari abiarazteko egin ziren inbertsioen “motxila”. Hala ere, urte hartako bilakaera positiboa izan zen, diru-sarrera eta gastuen arteko harremana zuzena izatera iritsi zela. Honi gehitu behar diogu, gaur egun, enpresak 25 ohe kontzertatuak dituela, eta horrek esan nahi du, kontzertuari eutsiko zaion bitartean eta okupatze edo betetze tasa %90ekoa izanik, sarrerak finkoak izanen direla.
Honengatik, salatu behar dugu ASISTENCIAL VILLA DE BETELU egoitzan bizi den egoeraren arduradun nagusia Ama-Amavir taldea dela, non ez den bermatzen egoiliarren zaintza zuzena eta pairatu behar izaten dugun lan baldintza kaskarren arduraduna den.
Egungo egoeran, neurri handi batean, ardura Beteluko udalari ere dagokio; horrengatik salatu nahi dugu gurekin agertzen duten geldotasuna; bakarrik gaudela sentitzen dugu eskualdean kalitateko zerbitzu publikoa eta enpleguak babesteko garaian.
Horrengatik, aditzera eman nahi dugu salaketa dinamikari ekingo diogula enplegu duinaren eta kalitateko zerbitzu publikoen defentsan nahasiak dauden eragile guztiei interpelatzeko. ASISTENCIAL VILLA DE BETELU antzeko egoitzek balio behar dute egoiliarrak duintasunez arduratzeko eta zaintzeko, ez ordea, negozio egiteko eta langileez baliatzeko.
Ama-Amavir taldeari eskatzen diogu langileen legezko ordezkaritzarekin lan baldintzak negozia ditzala, gutxienez, haren ondorioz taldeko eta sektoreko gainerako langileekin parekatu gaitezen.
Beteluko udalari eskatzen diogu, gai honetan, ezikusiarena egiteari utzi diezaiola eta Ama-Amavir taldea estutu dezala eskualdeko enpleguari nahiz eskualdeko zerbitzu publikoari eragiten dion gaia konpondu dezala.
Nafarroako gobernuari eskatzen diogu gai honetan nahas dadila buru-belarri eta ahal duen guztia egin dezala eskuartean daukagun arazoa konpon dadin.
Azkenik, aditzera eman nahi dugu datozen egunotan harreman-txandari ekingo diogula, eskualdeko udalekin nahiz gizarte-ongizateko sailarekin, gauden egoera nolakoa den azaltzeko.
Era berean, urtarrilaz geroztik, mobilizazio eta jakinarazpen kanpainari ekingo diogu, gure egoera ezagutarazteko, ibarrean batik bat, eta Nafarroako jendarteari oro har.
Gipuzkoako Foru Aldundiko Ogasuneko diputatu Jabier Larrañagak Arrasateko JMA enpresara egin du gaur bisita, eta, hori dela eta, elkarretaratze bat egin dugu lan zentroaren sarreran. Hain zuzen ere, bisita EAJren industria politika eza estaltzeko propaganda besterik ez dela salatu dugu.
LABek salatu nahi du propaganda honen guztiaren atzean dagoen industriaren benetako errealitatea oso larria dela. Arduragabekeria itzela da EAJ egiten ari dena industriaren egiturazko arazoaren aurrean.
Honelako bisitekin, ikerkuntzan, garapenean, berrikuntzan eta maila teknologikoan euskal industriaren egiturazko desabantaila estali nahi dute.
Honelako bisitekin, pertsonetan euskal industriak duen desabantaila (jakintzaren galera gazteak kanpora joanda, prekarietatea) estali nahi dute.
Honelako bisitekin, digitalizazioari herri bezala nola aurre egingo diogun erabakitzeko eztabaidaren beharra estali nahi dute.
Saltzen ari diren ke guzti honen atzean, eskualde honetan bertan, Arcelor Mittal, Edesa Industrial, Alfa eta beste hainbat enpresetako langileak daude.
• Espainiako lan erreformaren bidez, enpresa ehuna txikitzen ari dira multinazionalak, nahi dutena egin dezakete, nahiz eta irabazi handiak eduki, Arcelor Mittalen kasuan bezala (2017an, 2.300 milioi euroko etekinak izan ditu iraila arte). Arcelor Euskal Herrira etorri zenetik, 10 urtetan lanpostuen %52 suntsitu du.
• Zerga murrizten dizkie enpresei, aberastasunaren banaketari uko egin arren. Nola liteke Alfako jabeek 2,3 milioi banatu izana irabazi moduan eta orain likidazioan sartzea?
• Industriak egiturazko arazoak ditu, balio erantsian lehiatu beharrean kostuetan lehiatu nahi duelako, prekarietatearen bidez. “Basque” izena jarriko diote baina Espainiako eredua da.
• Enpresen deslokalizazioak ematen ari dira, Nicolas Correan bezala, eta erabakiguneak kanpora ateratzen ari dira, geroz eta gehiago dira kanpoko funtsen esku dauden enpresak.
• Aberastasuna ez da banatzen: inoizko irabazi handienak biltzen ari diren garaietan, lotsagarria da negoziaketa kolektiborako eskubidea ukatua egotea industriako langile askorentzat. Irabaziak eta prekarietatea gora doaz, baina inbertsioak eta aberastasunaren banaketa behera.
Eusko Jaurlaritzak, eztabaida publikoari bide eman gabe, alde bakarrez hurrengo 5 urteetako industria plana onartu du. Guk uste dugu gauzak beste era batetara egin litezkeela, 10 neurri jasotzen dituen dekalogo bat proposatzen du LABek, bestelako industria politika bat egingarria dela frogatzen dutenak. Hortaz, Eusko Jaurlaritzari eta Gipuzkoako Foru Aldundiari eskatzen diegu “PREKARIETATEA 4, INDUSTRIA 0” estrategia albo batera utzi, eta etorkizuneko industriaren alde egitea, aurreratua teknologikoki, baina baita sozialki eta langileen ikuspegitik ere.
Euskal Herriak etorkizunean izan beharreko industriaren eztabaida ematea eragile eta sindikatu guztien parte-hartzearekin beharrezkoa da. Baina ez dago horretarako borondaterik.
2018ko ekainaren 2an izango da Iruñeko Alternatiben Herria. Data garrantzitsu horri begira, batzar ireki bat egingo dute gaur Iruñean, 18:00etan, Katakrak gunean.
Hauek dira Alternatiben Herria antolatzeko helburuak: martxan dauden alternatibak hedatzea eredu ekonomiko eta sozial berri bat eraikitzeko; mobilizazioaren eta gizartea aktibatzearen beharra azpimarratu, trantsizio soziala eta ekologikoa gauzatzeko; eta sareak sortu eta aliantzak egin eta indartzea Alternatiben Herria ospatu eta gero elkarrekin lanean jarraitzeko.
Honetaz guztiaz hitz egingo dute gaurko batzar irekian. Joan den ekainean, hainbat eragilek, LABek barne, dinamikaren berri eman genuen.
