Irakaskuntzako Nazio-Komitearen ordezkaritza batek agerraldia egin du gaur, Donostian, sindikatuak hezkuntzan burujabetza eta sistema propioaren alde egingo duela aldarrikatzeko. estatuen eta kapitalaren aurrean burujabetza osoa eskuratu eta gure hezkuntza sistema irutea da alternatiba.
Bor-borka ari da hezkuntzaren lapikoa azkenaldian. Han eta hemen entzuten ditugu adierazpenak hezkuntzaren gainean. Hezkuntzaren afera agenda politikoaren erdigunean kokatzea pozteko berria izan behar zuen, baina guri ardura eta ezinegona sortu digu. Bai, ardura. Izan ere, NFKko zein EAEko administrazioetan aldaketarako aukerak ikusten baditugu ere, zerrenda bakarra NFKn edota hezkuntza akordioa EAEn gauzatzeko zailtasunak nabariak dira. Eta ezinegon handia sortu digute ere, 155 artikuluaren ondotik, Catalunyanako hezkuntzari egiten ari zaizkion erasoek. Hasi irakasleak auzitegietara eramanez, eta eskola katalana “adoktrinamendu” independentistarako gune nagusia den mezu maltzurrekin amaituz. Bide batez, gure babes eta maitasun guztia helarazi nahi diegu estatuaren eraso hau pairatzen ari diren lagun guztiei. Ez zaudete bakarrik. Aipatu gisa, aitzakia hau baliatuko baitu estatuak hezkuntzaren gaineko ikuspegi zentralista, patriarkala, neoliberala eta atzerakoian sakontzeko. Izan ere, 78ko reformaren erreforma egiteko hezkuntza ere baliatuko dutelako. Estatuaren kontrarreforma hezkuntzaren bitartez itxi nahi dute. Eta noski, Euskal Herria ez da salbu egoera horretatik. Gaur ditugun eskumen urriak ere arriskuan daude erreforma zentralista eta atzerakoi honen ondorioz.
Alta, dena ez da gazia. Azken hilabeteetan hezkuntzako langileok gure eskubideen defentsan erakutsitako grina eta adorea azpimarratu nahi dugu. Hezkuntza pribatu, kontzertatu eta Ikastoletako langileok borrokan ari gara gure lan baldintzen defentsan, prekarietateari aurre eginez. Unibertsitatean ere, hurrengo egunetan mobilizazioetara joko dugu, azken urteotan lapurtu dizkiguten eskubideak berreskuratzeko.
Azken hilabeteotan, gehien bistaratu dena EAEko hezkuntza publikoko langileek aurreko ikasturtean hasitako mobilizazio eta greba dinamikari emandako ikaragarrizko atxikimendua da. Argi adierazi dugu, hezkuntzaren kalitatean hobetu beharra dagoela, ikasleek ez dutela merezi eskoletan ematen den egoera tamalgarria, eta horretarako ezinbestean hezkuntzako langileon lan baldintzak bermatu behar direla. Lan baldintzak hobetzea eta hezkuntza kalitatea hobetzea txanponaren bi aldeak direlako. Zoritxarrez, EAEko administrazioak ez du urrats esanguratsurik eman egoera desblokeatzeko, bere horretan tematuta dago eta langileen aldarrikapenei bizkar ematen ari zaie. Beraiek jakingo dute zertan ari diren, baina guk argi dugu gauzak bideratu ezean, honaino ekarritako errezeta berdinarekin, hau da, mobilizazioak eta borrokarekin jarraitzea besterik ez dugula.
Nafarroako egoerari begiratzen badiogu, zerrenda bakarraren eskariak, LABen aldarrikapen historiko garrantzitsuenetakoa, garrantzia handia hartu du azken asteotan komunikabideetan. Ez da harritzekoa, aldaketa politiko eta sozialaren aurkakoek blokean erantzutea, kalean irabazi ez dutena, parlamentuan eskuratzen saiatuz, argudio segregatzaileak erabiliz gainera. Ikuspegi sindikaletik, ez zaizkigu onargarriak iruditzen, hezkuntzaren kalitatean positiboki eragingo lukeen itunaren negoziazioan gertatzen ari diren atzerapenak, are gehiago jakinda itun honek kalitatezko hezkuntza proiektu bat garatzen lagunduko lukeela. Legealdiaren bi urte baino gehiago pasa direnean, LABek uste du ordua dela hezkuntza ereduaren aldaketa eragingo duten erabakiak hartzeko, hori baita negoziazio mahaietan bezala, kalean borrokatzen ari garena. Hau da hezkuntza komunitateak eskatzen duena, murrizketak gainditzearekin batera, Nafarroako Hezkuntzan aldaketak egiteko jarrera. LABek borrokan jarraituko du hezkuntzara aldaketa iritsi dadin! Garai berean, Nafarroan ikusten ari gara LABek behin eta berriz eskatu arren, Gobernua ez dela ari aldaketaren aldeko eta murrizketak gainditzeko neurririk hartzen.
Lapikoan dugun beste osagaietako bat EAEko hezkuntza akordioa da. Hezkuntza Sailak hezkuntza lege berri bat du ortzi-mugan, akordio bat gauzatu nahi du eragileen artean. LABek bat egiten du akordioaren beharrarekin, baita akordioa hori justifikatzen duten arrazoiekin. Bai, hezkuntzan paradigma aldaketa behar dugu, baina gakoa paradigma berri horren norabidean datza. Nagusiki hezkuntzan eskumen osoa, guztiaz erabakitzeko eskubideak izan behar du norabidea: hizkuntza ereduak gainditzeko, jangela eredu hezitzailea garatzeko, ikastetxeetako autonomian sakontzeko, segregazioari aurre egiteko, pedagogia eta ebaluazio eredu berria abian jartzeko, euskal curriculuma inplementatzeko, hezkuntza hezkidetzaileruntz urratsak emateko…
Finean, estatuen eta kapitalaren aurrean burujabetza osoa eskuratu eta gure hezkuntza sistema irutea da alternatiba.
