2026-01-21
Blog Page 783

Gatazka politiko eta armatuaren ondorioak gainditzea falta da orain; horretarako ere jendarte zibilaren inplikazioa beharrezkoa da


ETAren ibilbidearen behin betiko amaieraren iragarpenak ziklo historiko oso baten itxiera dakar. Ziklo berri bati begira herri eta herritar gisa dagozkigun eskubide guztiak bermatuko ditun jendartea eraikitzeko momentua da orain.

ETA erakundeak bere ibilbidearen amaiera iragarri du. Iragarpen honek ziklo historiko oso baten amaieran kokatzen du Euskal Herria. Iragarpen honekin, halaber, erakundeak amaitutzat ematen du 2010az geroztik garatzen ari zen prozesua. Egitura guztiak desegin eta ekinbide politikoa bukatutzat eman du.

Pausoz pauso, egindako iragarpenak betetzen ari da ETA, atzera bueltarik ez duten urrats hauekin. Frankismo garaian sortu zen ETA, Euskal Herriak bizi zuen gatazka politikoari irtenbide demokratikoa eskaini asmoz. Beraz gatazka politikoa ETAren sorreraren aurrekoa da, bere desagerpenarekin ere mantentzen dena. Demokrazian bide baketsuetatik proiektu politiko guztiak bideragarriak direla entzun izan dugu behin eta berriz, baina parean dugun estatuak, bere jarrerarekin, hori ukatzen jarraitzen du. 60 urte iraun dituen ziklo historiko oso baten itxieraren aurrean gaude eta horrek berak beste ziklo berri bat irekitzeko baldintzak sortzen ditu. Ziklo amaiera honetan erabakigarriak izan diren bi ezaugarri azpimarratu nahi ditugu, aldebakartasuna (oztoporik falta izan ez badu ere, erakundeak bere bide orria urratsez urrats bete du, berme guztiekin) eta gizarte zibilaren inplikazioa. Erabakigarriak izan dira ezaugarri biak.

Euskal Herrian urteetan bizi izan dugun gatazka politiko eta armatuaren ondorioak gainditzea falta da orain eta horretarako ere gizarte zibilaren inplikazioa beharrezkoa izango da. Ez hori bakarrik, eragileon konpromiso eta inplikazioa azalarazteko momentua da orain.

Inplikazioa eta konpromisoa beharrezkoak dira gaur gaurkoz geratzen den giza eskubideen urraketa nagusiarekin amaitzeko, euskal preso, deportatu eta iheslarien egoerari dagokiona, alegia. Dispertsioarekin eta salbuespenezko neurriekin amaitu beharra dago berehala; eta preso, deportatu eta iheslari guztiak etxeratzeko bide orria adostu eta martxan jarri behar da.

Herri honetan gatazka politiko eta armatua egon da eta askotariko biktimak eragin ditu, mina eta sufrimendu mota ugari eragin du. ETAk aitortu du egindako kaltea, “zinez sentitzen dut” bat zuzendu die biktima guzti-guztiei eta barkamena eskatu die gatazkan parte hartze zuzenik izan ez duten biktimei. Ezin dugu berdina esan mina eta sufrimendua eragin duten beste eragileei dagokionean. Onuragarria litzateke, denontzat, nork bere gogoeta zintzoa egin eta plazaratuko balu.

Edozein kasutan ere, biktimei egin ahal diegun ekarpenik onena da pausoak ematen jarraitzea, arduraz, bake eta justiziazko eskenatoki bat sortzeko. LAB sindikatuak bide horretan ekarpena egiteko bere konpromisoa adierazten du.

Minik, sufrimendurik eta presorik gabeko garai berri bat irekitzeko momentua da. Herri eta herritar gisa dagozkigun eskubide guztiak bermatuko dituen jendartea eraikitzeko momentua da. Helburu horren alde borrokan jarraituko du LAB sindikatuak.
 

 

 

EAEko Gizarte Ekimeneko ikastetxeetan deitutako greba erregistratu dugu

Maiatzaren 15 eta 16an egingo dugu greba.

Joan den apirilean egindako agerraldian esan bezala, patronalaren proposamen ezaren aurrean mobilizazioak indartu behar ditugu, bi greba-egun gehiagorekin. Maiatzaren 15a eta 16a izango dira, eta greba-deia EAEko Gizarte Ekimeneko ikastetxe guztietako langileentzako da: Haur Hezkuntza, Lehen Hezkuntza, DBH, Batxilergoa, Lanbide Heziketa, Hezkuntza Laguntzako Espezialistak eta Administrazio eta Zerbitzuetako pertsonala.
 

 

 

Hitzarmenik gabe daudela salatu dute Gea-Kelvioneko langileek

0

Igorreko enpresako langileek lau orduko lanuztera deitu dute gaurko.

Igorren dagoen Gea-Kelvion enpresa multinazional bat da. Bertan 80 bat langile inguru lan egiten dute. 2017tik ez dute hitzarmenik eta behin eta berriz egin diote enpresari negoziatzeko eskaera.

Negoziaketak porrot egin ostean, langileak elkartaratzeak egiten egon dira bi astetan zehar. Enpresak ez du negoziatzeko inolako borondaterik agertu eta langileek lanuzteei ekitea erabaki dute. Hala, lau orduko lanuzteak eta mobilizazioak egin dituzte gaur. Protesta nagusia 13:00etarako dago iragarrita, manifestazio bat abiatuko baitute ordu horretan gasolindegitik.
 

 

 

LAB Irakaskuntzak bere 30. urtemuga ospatuko du

0

Bi solasaldi egingo ditugu bihar eta etzi, Bilbon eta Iruñean, Alex Juanmartiren eskutik, "Hezkuntza Kataluniako Errepublikaren eraikuntzan" gaia ardatz.

1987. urtean LAB Irakaskuntza sortu zen eta ordutik gure jardun sindikal, soziala eta politikoa garatzen gabiltza. 

Urte hauetan aldaketa, gertaera eta bizipen anitz bizi izan ditugu, bai norberak baita kolektibo gisa ere, eta horiek guztiak oholtza gainean jarri eta zuekin-gure artean ospatu nahi ditugu.

Egungo egoeratik ezin gara aldendu, LAB sindikatuan iaz LAB 4.0. Gure Garaia lelopean IX. Kongresua ospatu genuen eta bertan aurrera begirako apustu berriak zehaztu genituen, Euskal Estatu burujabea ipar orratz hartuta.

Aurten LAB Irakaskuntzari dagokigu nondik gatozen gogoratu eta aurrera begirako helburuak zehazten joatea. 30 urte hauetako motore zuek, kideok, izan zarete, zuei esker Euskal Herri osoan zabalduta dagoen irakaskuntzako sindikatu bakarra gara; proposamenak luzatu eta gauzatu dituzue, egunero zintzo borroka ezberdinei ekin diozue… Hortaz, omenalditxo hau LAB Irakaskuntza osatu dugun guztion artean egin nahi dugu.

Ospakizuna edukiz betetzera goaz eta horretarako, solasaldi baten bueltan bi ekimen antolatu ditugu:

-Solasaldia Alex Juanmartirekin (Kataluniako Ustec-IAC sindikatuko kidea), "Hezkuntza Kataluniako Errepublikaren eraikuntzan" gaia ardatz. 

-Maiatzak 4. Bilbon, 17.30etan Batzar Nagusien aretoan (Hurtado de Amézaga 6). Marije Fullaondok gidatua.

-Maiatzak 5. Iruñean, 10.30etan Katakrak-en (Kale nagusia 54). Mikel Lakastak gidatua.

Kataluniako hezkuntza sistema aztertuko dugu, indarguneak zein ahulguneak, Estatu Espainolak procesaren testuinguruan abiatutako ofentsiba politikoa eta errepresiboa arakatuko dugu eta, azkenik, etorkizunari begira jarriko gara; Errepublikaren eraikitzean hezkuntzak zer nolako papera jorratu behar duen hausnartuko dugu.

Ekitaldia eta bazkaria 
Bestalde, maiatzaren 12an, Usurbilen (Ikastolan), ekitaldia eta bazkari girotua egingo dugu. Ekitaldian nondik gatozen, non gauden eta nora goazen partekatu nahi dugu zuekin. Bazkaria (Usurbilgo plazan) eta ondoren, Mikel Karton kantautorea gurekin izango dugu. Bazkarian ahalik eta kide gehien egotea nahiko genuke eta horretarako seme-alabak zuekin ekartzera animatu nahi zaituztegu, haurrentzako menua eta bazkalostean tailer batzuk antolatuko ditugu.

Bazkaria egoki antolatzeko tiketak aldez aurretik ordaindu beharko dira. 

 

 

 

“Jende pilo bat etorri zait esaten eurei ere gauza bera gertatu zitzaiela”

Zornotzako Abrasivos Texajax enpresak emakumeak diskriminatzen dituela salatu genuen apirilean, Bilboko epaitegien aurrean, amatasun baimena hartu zuen langile batek jarritako salaketa dela eta. Bada, prozesuaren berri eman dute Euskal Telebistako Ur Handitan saioan, langilearen beraren lekukotasuna ardatz.
 

 

 

Aldaketarako grina bizi-bizirik dagoela erakutsi dugu Euskal Herri osoan zehar egindako mobilizazioetan

Bilbo.

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk nabarmendu du baldintzak daudela alternatiba orokor bat gauzatzeko.

Eskualdez eskualde mobilizatu gara gaur, Maiatzaren Lehenaren etorrerarekin. Euskal Herriko hainbat txokora eraman ditugu gure aldarrikapenak, “Lan, bizi eta herri duina. Burujabetza ezkerretik” leloarekin.

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk Bilbon hartu du hitza, mobilizazioaren aurretik egindako ekitaldian. Hauxe da bere hitzartzea:

"Azken egun hauetan, epaitegietako erabakiek barrenak astindu dizkigute. Ustelak aske uzten dituen, Altsasuko edota Errenteriako gazteak terroristatzat jo nahi dituen eta sistema heteropatriarkal eta eredu matxistaren isla den justizia. Biktima berriro biktimizatzen duen justizia. Hau ez da gure justizia. Guk sinesten dizugu.

Indarkeria matxistak ez du etenik, asteburuan jakin izan dugu Donibane Garazin emakume bat hil dutela. Erabat prekarioan eta babes gabe lan egin behar izaten duten etxeko langile batek Tolosan jasan duen eraso sexista baten berri ere izan dugu. Emakumeonganako indarkeriarekiko tolerantziarik ez, ez gaude geldirik eta ixilik egoteko. Bai Martxoaren 8an eta baita azken egun hauetan ere oso argi geratu da hori. ASKI DA!

Donostia.

Aurtengo Maiatzaren Lehena berezia dator. Une historikoa bizi dugu, Kanbora begira gaude. Eragindako minaren inguruko aitortzarekin batera, ziklo amaiera iragarri du erakundeak. Ekarpen baliotsua, zalantzarik gabe. Orain eragile guztioi dagokigu gatazkaren ondorioak gainditzeko inplikatzea eta konpromiso berriak gureganatzea.

Este año el Primero de Mayo viene en un contexto histórico muy importante, viene marcado por el comunicado hecho público por parte de ETA reconociendo el daño causado y por el acto de Kanbo el próximo viernes.

En este país ha habido un conflicto político y armado que ha generado mucho sufrimiento. Nos corresponde a todos y todas actuar con responsabilidad, pero parece que algunos están mucho más cómodos, en un debate interminable, sobre la insuficiencia de los pasos dados por una de las partes y mientras siguen sin asumir sus propias responsabilidades.

Menos hipocresia, ¡por favor! ¿Para cuándo el PP critícando el franquismo, o el PSOE haciendo una autocrítica por haber creado los GAL, o el PNV haciendo una autocrítica por ser corresponsable en la política de dispersion, o para cuándo todos ellos reconociendo la utilización sistemática de la tortura? La mejor aportación que podemos hacer a las víctimas y las y los presos, exiliados y exiliadas, es seguir dando pasos para afianzar un escenario de paz y normalización política.

Gatazkaren ondorioei aurre egin behar zaie urgentziaz, eskubide urraketa bat geratzen da oraindik, eta larria: preso eta iheslariak etxera! Gurekin nahi eta behar ditugulako, etxean eta bizirik nahi ditugulako, euskal presoak etxera, euskal presoak kalera!

Iruñea.

Eta berriro ere bakoitzaren aliantzak non dauden argi geratu da. PNVrentzat Kanbo baino gertuago dago Madril. Estatuko aurrekontuei bide ematea erabaki du, aurrekontuak onartzen bukatzeko. Antzerki hutsa izan da guztia. Bertsotan bezala ari da EAJ, amaiera erabaki eta ondoren bertsoa osatu.

PNVk erabaki du murrizketak eta erreformak bata bestearen atzetik inposatu dizkigutenekin lerrokatzea, erabaki du erabat ustel eta antidemokratikoa den alderdi bat babestea, bakeari oztopoak jartzen dizkion eta tortura modu sistematikoan erabili duen estatuari babesa ematea. Erabaki du Kataluniari eta Euskal Herriari gure etorkizuna erabakitzeko eskubidea ukatzen jarraitzen dutenei eskua ematea.

En este contexto, una vez más ya se ha visto dónde está la política de alianzas. Al PNV le queda muy lejos Kanbo, está fuera de “Euskadi”, sin embargo le quedan muy cerca Madrid y el PP. El binomio PP–PNV es la esencia del neoliberalismo, comparten el mismo proyecto económico y social, el mismo proyecto de clase a favor del capital. ¿Os ha sorprendido que el PNV haya posibilitado iniciar la tramitación de los Presupuestos Generales del Estado? ¿Os sorprenderá el día que aprueben los presupuestos? Posiblemente no, porque todo está siendo parte de una escenificación.

El acuerdo alcanzado para subir las pensiones no es suficiente para recuperar el poder adquisitivo perdido durante los últimos años. A partir del año 2019 no está nada claro que la referencia de la subida vaya a ser el IPC, no se garantizá una pensión mínima, no se resuelve el problema de las pensiones de viudedad etc. Mucho ruido y pocas nueces, mucho oportunismo y pocas soluciones.

Aurrekontuetarako, egin duten akordioak, badu protesta sozialei galga jartzeko helburua ere. Geldirik nahi gaituzte. Itxaroteko diote. Dena konpontzen ari dela. Eta niri Joxan Artze, aurten zendu denaren poema bat datorkit gogora. Aspaldikoa den poema, baina gaurkotasun handia duena. “Lana, lana, lana” berak idatziriko poesia horietako bat, kapitalismo industrialak eskaintzen zituen garapen eta ongizate promesen atzean, langileok jasaten dugun zapalkuntzaz gogoeta egitera eramaten nau.

Gasteiz.

Esku lan merkea nahi du kapitalak. Izan Bangladeshen edo hemen. Bost urte bete dira han Rana Plazako tragedia gertatu zela. Lantegi azpian harrapatuta 1.000 lagunetik gora hil ziren, emakumeak gehienak. Hileko 40 euroren truke ari ziren lanean, multinazional ezberdinentzat. Multinazional horiek berdinak diren Bangladeshen edo hemen, Euskal Herrian.
Eta aurrean gaituzte. Orain gutxi borrokari esker multinazional horietako batean, H&Mn, irabazi dugu eta beste hainbat lekutan ere emakumeak borrokan ari dira, emakumeon lana bigarren mailako egiten duena, emakumeak bortxatzen, gutxiesten eta hiltzen gaituen sistema nazkagarri honekin bukatzeko!

Lan mundura ere iritsi da 155a, Hemengo hitzarmenak babesteko sortu zen Akordio Interprofesionala inpugnazioarekin. Lehen borroka irabazi dugu, baina estatalizazioaren izurriteak aurrera jarraitzen du. Gure lan hitzarmenak zentralizatzen ari dira eta euskal langileok dagozkigun gaietan eragiteko erabaki ahalmena mugatu egiten digute, gero eta gehiago. Estatalizazioak esan nahi du gero eta prekarietate handiagoa langileontzat.

El proceso de precarización no tiene fin, se está extendiendo como una mancha de aceite. Este proceso de precarización tiene un doble objetivo que es explotar a la clase trabajadora sacándole plusvalía, pero además supone una forma de dominación hacia la clase trabajadora.

Además, para la clase trabajadora el ir a trabajar se ha convertido en una forma de poner en riesgo nuestras vidas. O morimos o enfermamos en el trabajo. Las enfermedades profesionales son invisibilizdas sistematicámente. Según la Agencia Europea de Salud Laboral, por cada muerte en accidente de trabajo fallecen 18 personas por enfermedad profesional. Esto supone que en el año 2017 en Euskal Herria, perdieron la vida a consecuencia del trabajo casi 1.000 personas. Esto es un escándalo, esto es violencia patronal.

Al mismo tiempo nos bombardean con mensajes tranquilizantes, la ecocomía va bien. El capital cuenta con la inestimable ayuda de las instituciones y de los medios de comunicación para ello. Es mentira, la recuperación es para los de siempre.

Con este tipo de mensajes nos quieren anestesiar, pretenden evitar la explosión social, pero en Euskal Herria hay una mayoría social muy amplia que apuesta por el cambio social y que está saliendo a la calle. Hay que luchar, sin luchar no se puede ganar. Son cientos los y las trabajadores los que están luchando, en Vicinay, oficinas y despachos de Bizkaia, Productos Tubulares, Alfa, Dia, Tubacex, hoteles de Gipuzkoa, enseñanza. Gora langileon borroka!

Baiona.

Lan, bizi, herri duina dio gure aurtengo leloak. Ez dago aitzakiarik. Baditugu proposamenak alternatibak eraikitzeko, LABek lan munduan eta lan mundutik eragin nahi du. Baditugu proposamenak: 1.200 euroko gutxieneko soldata bermatzeko, 35 orduko lanastearen alde, soldata arrakalarekin bukatzeko, pribatizazio eta azpikontratazioari aurre egiteko, lanetik bizirik bueltatzeko, 1.080 euroko gutxieneko pentsioa bermatzeko…
Eta alternatibak plazaratuko ditugu baita ere ekainaren 2an Iruñan. Aurretik Baionan eta Bilbon egin moduan, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartaren eskutik.

Mobilizazio soziala bizi bizirik dago eta baldintzak ematen ari dira alternatiba orokor baten aldeko borroka indartzeko. Sindikalgintza abertzaleak ezin du eztabaida horretatik kanpo geratu. Ez dago eraldaketa sozialik, mobilizazio sozialean sakondu gabe eta erabaki ahalmenik gabe. Eraldaketa sozialerako grina eta burujabetza prozesua uztartzea, hor dago gakoa, eta momentua da! LABek bere aletxoa jarriko du.

En Euskal Herria la movilización social está más viva que nunca, los y las pensionistas siguen en la calle por unas pensiones dignas, las masivas movilizaciones de ayer demuestran que hacen nuestra misma lectura del acuerdo preupuestario PP–PNV, las mujeres salimos a la calle el 8 de marzo y otra vez de manera masiva para reclamar terminar con este sistema heteropatriarcal, las y los trabajadores están luchando en contra del proceso precarización y a favor de unas pensiones dignas.

El reto que tiene el sindicalismo abertzale en estos momentos es el de avanzar en la movilización social y dar una respuesta contundente desde el mundo laboral en clave de huelga, y ligar esa movilización con el proceso soberanista. Porque no hay cambio social sin soberanía.

Este año se cumplen 50 años de aquel mayo del 68. Nosotros y nosotras tenemos nuestro mayo rojo. LAB asume el reto que tiene el sindicalismo en estos momentos y por eso llamamos a un día de movilización, con dos horas de paros, para el próximo día 30 de mayo. En contra de la estalización y precarización que estamos viviendo y a favor del marco propio de relaciones laborales.

Maule.

Adi beraz! Maiatzak 26, pentsio duinen aldeko manifestazioak, Euskal Herriko Pentsionisten Plataformak deituta. Maiatzak 30, mobilizazio eguna, 2 orduko lanuzteekin.
Gorri gorri dator maiatza. Hartu indarrak eta kalera! Gora Euskal Herria gorria. Gora langile borroka, gora LAB!"

Nafarroa eta Ipar Euskal Herriko errealitateak, hizpide
Aldaketa soziala eta burujabetza ere izan dituzte hizpide Nafarroan, bertako errealitatea ere aipatuta. LABeko idazkari nagusiaren ondoko Igor Arroyok hitz egin du Iruñean, eta aldaketa soziala burujabetzaren bidetik etorri behar duela nabarmendu du.

Ipar Euskal Herrian, Baionan eta Maulen mobilizatu gara. Bertan erabakitzeko aldarria zabaldu dugu, borrokarako deia luzatu ere, prekarietatearen aurka, zerbitzu publikoen defentsan eta lan, bizi, herri duin baten alde. “Euskal Herria Macron legetik kanpo atxiki nahi dugu”, azpimarratu dugu.

 

 

LABek lan, bizi eta herri duinak aldarrikatu eta milaka pertsona bildu ditu Nafarroako sei manifestazioetara

Maiatzaren Lehenaren karietara Euskal Herriaren luze-zabalean 25 manifestazio egin ditu LAB sindikatuak gaur. Nafarroan sei izan dira: Iruñean, Tuteran, Altsasun, Tafallan, Lizarran eta Donezteben. Guztietan aldarri bera izan da: lan, bizi eta herri duinak. Nafarroako manifestaziorik jendetsuenean, Iruñekoan, Igor Arroyo LABeko bozeramaile eta idazkari nagusi ondokoak adierazi du beharrezkoa dela “planto orokor bat patriarkatuaren, prekarietatearen eta 78ko Erregimenaren aurrean”.

Arroyoren arabera, “sistema ekonomikoaren helburuak herritar orori lan eta bizi duina bermatzea beharko luke izan, baina Kapitalismoan ez da horrela gertatzen”. Duela 5 urte Bangladeshen 1.000 lagun baino gehiago hil ziren euren lantokiko sapaia erorita eta urteurren horren harira Arroyok adierazi du hori dela “Kapitalismoaren benetako aurpegia: nahiago du 1.000 bizitza arriskatzea, lantokiko teilatua konpontzea baino. Lortutako aurrerapen sozialak ez dira lortu Kapitalismoari esker, baizik eta Kapitalismoaren aurka”.

Arroyoren hitzetan, “Kapitalismoarekiko alternatiboa izango den eredu ekonomiko eta soziala eraikitzeko helburu estrategikoari eutsi behar dio sindikalismoak; bestela asimilatua izateko arriskua dauka”. Era berean, “hala lantokietan nola kalean bizi dugun prekarizazio egoerari erantzun eraginkorrak emateko erronka dauka sindikalgintzak, sektore prekarizatuengana gerturatuz”.

Arroyok azken hilabeteotako mobilizazio sozialak goretsi ditu: “Pentsiodunen mobilizazioek, Altsasuko injustiziaren aurkako herri matxinadak eta, batez ere, mugimendu feministak politikari ustelak eta epaile matxistak kolokan jarri ditu”. Ildo honetan, herri bezala planto egitea defendatu du, patriarkatuaren, prekarietatearen eta 78ko Erregimenaren aurrean.

Maiatzari begira, LABek mobilizazioekin jarraitzea proposatzen du, bi hitzordu zehatzekin. Alde batetik, 1.080 euroko gutxieneko pentsioaren alde, maiatzaren 26an. Eta bestetik, lan baldintzen estatatalizazio eta prekarizazioaren kontra, maiatzaren 30ean.

 

 

 

Lan, bizi, herri duinaren alde Maiatzak 1ean kalera! #LanBiziHerriDuina #M1Duina

"Lan, bizi, herri duina" izango dugu ardatz aurtengo Maiatzaren Lehenean eta eskualdeka mobilizatuko gara 25 manifestazio ezberdinetan. Eraldaketa sozialerako grina gauzatzeko mobilizazio soziala indartu beharra dago eta aldaketa sozialerako grina edo gogo hori burujabetza prozesuarekin lotu behar dugu. Horretara goaz, Maiatzaren Lehenean denok kalera!

 

 

 

Mobilizazioen irudiak eskualdeka #M1Duina

Maiatzaren Lehenaren mobilizazioak eskualdeka egin ditu LABek aurtengoan. Hemen eskualde guztietako argazki sorta bat duzue.