LABLangile Abertzaleen Batzordeak

Duela hilabete batzuk, BERRIZTUko langile batek, lan zentru bereko lankide baten aldetik pairatzen zuen jazarpen sexualaren berri eman zion enpresari.

Langileak ahoz eman zion bere nagusiari pairatzen ari zen egoeraren berri, eta aste asko pasa ondoren, ez zuen enpresaren partez inolako erantzunik jaso.

Jazarpen egoera baten aurrean enpresak bere erantzukizunari muzin egitea eta egoera bera ezkutatu izana onartezina da.

Gertaerok oso larriak izan arren ere, egoera askoz gehiago okertu da.

Enpresaren partetik inolako pausurik ez ematearen ondorioz, langileak bere burua babesgabetasun egoeran aurkitu zuen, eta aste batzuen buruan, baja hartu behar izan zuen baldintza horietan lan egiteak tentsio egoera suposatzen ziolako.

Puntu honetan, bergogorazi behar diegu Berriztu eta Aldundiari langileen osasuna bermatzea euren erantzukizuna dela. Enplegu eta lan zentroetan jazarpen sexuala gertatzeari inolako zirrikiturik uzten ez dion eta jazarpen sexuala gertatuz gero, pairatzen dutenei babesa eta bermea segurtatzen dizkien protokoloa eduki behar dutela

Langileari jazarpenaren kontrako protokoloaren berri eman beharrean edota
langilearen osasuna bermatzeko neurriak hartu ordez, lehenengo baja eguna eta gero, langileari entzun edota lagundu beharrean batzorde bat izendatu zuen enpresak egoera kudeatzeko. Azpimarratu behar da langileak enpresari jazarpenaren berri eman zionetik hilabete pasa zela eta honek ez zuela ezer egin, enpresari jazarpena jakinarazi ondoren lanean jarraitu zuelako baja hartu arte.

Abian jarritako batzordea ez zen tresna eraginkorra izan, ez ziolako bere eginkizunen berri langileari eman eta ez zuelako langilearen errelatoa kontutan hartu. Langileak berak gertaeren kontakizun kronologikoa barnebiltzen zuen idazkia helarazi zien.

Langileari ez zitzaion entzun, ez zuten kontutan hartu, ez zitzaion lagundu ezta babestu ere… Baztertu egin zuten.

Batzordeak ez zuen jazarpen zantzurik ikusi eta kontraesankorra zirudien erabakia hartu zuen “langilea lekualdatzeko eskaini zioten jazarritako langileari, eta azkenean, lan zentruz aldatu zuten langilea”.

Langileari oso gogorra suertatu zitzaion lanera itzultzea, lekualdatutako langileak jazarritako langileren gain jarri baitzuen bere lekualdatzearen erantzukizuna, eta giroa oso tentsoa izan zen. Egoera horrela izanik ere, enpresak ez zion langileari inolako laguntzarik eskaini eta ez zen batere kezkatu langilearen egoeraz.

Aste batzuk lanean eman ondoren, eta lan egiten zuten adin gutxikoen zentroan bere segurtasuna eta bere lankidearena arriskuan egon zen eta egoera honetatik ateratzeko poliziari deitu behar izan zion pasarte bat pairatu ostean, enpresak zigortu egin zuen langilea, eta kanporatu.

Enpresak, kezkatuagoa egoera publikoa izan ez zedin jazarritako langilearen osasunaz baino, ez du jazarpen egoera konpondu, egoera larri bat aitzakitzat hartuta langilea kanporatu baizik, jazarpenaren kudeaketan enpresak berak daukan erantzukizuna eta utzikeria ezabatzeko asmoz.

Gertaerak oso larriak dira, langilearen eskubideen kontrako eraso zuzena da, eta ez soilik langilearen beraren kontrako erasoa, Berriztuko langile guztion kontrako erasoa baizik. Emakume langile bati gertatzen zaiona, emakume langile guztioi gertatzen zaigu, ez diogu inoiz erasoei erantzuteari utziko.

Azpimarratu behar da aipatutako adin gutxikoen zentroen titulartasuna eta ardura Bizkaiko Foru Aldundiak duela, eta fundazio batzuen bitartez pribatizatzen ari dela. Nola izan daiteke posible Aldundiak titulartasuna daukan zentro batean horrelakorik gertatzea?

Bizkaiko Foru Aldundia eta Berriztuk adierazitako permisibidadea gizarte zerbitzuetako kudeaketan duten erantzukizun faltaren adierazlea da. Onartezina da Aldundiak titulartasuna duen gizarte esparruan ari den enpresa batean horrelakorik gertatzea.

Ez dugu horrelako edo antzeko egoerarik, ez enpresan, ez inon, gertatzerik onartuko. Libre bizi nahi dugu, lanzentroetan eta kaleetan ere.