Greba eta protestekin jarraitzen dute aldundiko eraikinen garbiketaz arduratzen diren langileek, lan baldintza duinen defentsan. Enplegua, Gizarte Inklusioa eta Berdintasuna sustatzeko diputatu Teresa Laespadaren bulegoaren aurrean elkartu dira, aldundian protesta egin eta gero.
Hiriburu bakoitzean kilometro bat izango du Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxak, ekainaren 10ean.
"Jantzi besoko morea, hartu zure banderola feminista eta eraman ditzagun gure aldarrikapenak ekainaren 10eko Giza Katera. Hiriburu bakoitzean kilometro bat izango du Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxak: 2. kilometroa Donostian, Kontxa parean; 124. kilometroa Bilbon, Corazon de Maria plaza inguruan (San frantzizko); eta Gasteizen, berriz, 201. kilometroa, Parke del Nortetik hasi eta Alde zaharreraino doana", azaldu du Emakumeon Mundu Martxak.
"Baina, noski, zuen herri eta auzoetan ere ezin dute falta aldarrikapen feministek. Beraz, gauden lekuan gaudela, jantzi dezagun besoko morea eta esan dezagun ozen gurea dela gure gorputz eta territorioen gaineko erabakia", erantsi du.
Proiektuaren aurkako plataforma osatzen dugun eragileok gizta kate bat egingo dugu Bilbon, 19:30ean, Bizkaiko Foru Aldunditik abiatuta.
Zergatik gaude Supersur handitzearen kontra?
Bizkaiko Foru Aldundiak Supersur izenez ezagutzen den Metropoliaren Hegoaldeko Saihesbidea (1-b fasea) handitzea proposatu du Peñascaleko bidesariaren eta Betelu arteko zatia erantsita. 4,2km-ko luzera izango duen proiektuak Arnotegi mendiaren azpitik igaroko den tunela eta Bolintxu ibaiaren gainetik joango den zubibidea eraki nahi ditu. Lan horiek egiteko 200 milioi ezarri dira hasierako aurrekontu gisa, horrek 47,6 milioiko gastua dakar kilometroko.
Honako manifestua sinatzen dugunok, gure errefusa agertu nahi diogu adierazitako handitzeari hurrengo arrazioengatik:
1. Gure Aldundiak zehaztutako garraio politikak tokian tokiko administrazioek egindako ahaleginekin kontraesanean daude, hala nola, Hiri Mugikortasun Iraunkorrerako planekin (HMIP), Agenda 21ekin, hiri-barruko bideetan gehienezko abiadura-muga ezartzearekin (30 km orduko) etab. Aldundiak bere politikak garraio eskaeran ardaztu beharrean, etengabe bide azpiegituretara bideratzen ditu inbertsioak (Ermuako saihesbidea, Atxondoko korridorea, Autzaganeko tunela…) eta nork bere ibilgailua erabiltzea sustatzen dituzten neurriak hartzen ditu; adibidez, “bidesari bonoa” aldundiaren menpe dauden ordainpeko errepideetan.
2. Supersur A8an gertatzen ziren auto-ilarak konpontzeko alternatiba gisa aurkeztu zen, bertatik 24.000 ibiligailu igarotzea espero zuten, horietatik 9.000 kamioi astunak izango zirela. Egungo eskaera aurreikusitako batez besteko %50era ere ez da iristen: 2016an argitaratutako datuen arabera, eguneko batez bestekoa 11.650 ibiligailu dira, horietatik 3.360 ibilgailu astunak direla.
3. Hasierako proiektuaren eta behin-betiko obraren aurrekontuaren arteko aldea nabarmena izan zen. 2001ean aurkeztu zen hasierako proiektuan, lanek 465 milioi euroko gastuak ekarriko zutela kalkulatu zen. 1-a fasea 2011an inauguratu zen eta bere amaierako aurrekontua 821 milio eurokoa izan zen, Espainiako autobiderik garestiena; izan ere, kilometroko 49,49 milioi inbertitu ziren.
4. Pagarrasiko mendi magalean dagoen Bolintxuko ibarrean sor daitezkeen inpaktuak oso kaltegarriak dira. Pagasarriko Plan Bereziak (Bilboko Udalak 2008an aho-batez onartu zuenak) Bolintxuko gunea babestu beharreko inguru gisa definitzen zuen, bertan dagoen flora eta faunaren ezaugarriengatik. Zubibidea eraikiz gero, bertan izango diren inpaktuak nabarmenak izango dira.
Zelan justifika daitezke lan hauek zenbakiek beraien beharra islatzen ez dutenean?
1. Oso planteamendu ahula da lan berri hauen beharra krisitik ateratzearen ondorioz sortuko den azpiegituren eskaeraren igoerarekin lotzea. 2016an bost urte lehenago baino 5.326 ibilgailu gutxiago sartu ziren Bilboko metropoli-barrutian.
2. 4,2 km horiek eraikita eskaerak gora egingo duela justifikatzea zaila da, 5 minutuko tartea baino ez delako irabaziko eta Bilboko metropoli-barrutiko trafikoaren %6 baino ez dabil igarobidean. Aurreikusitako eskaera betetzen ez denean ere, existitzen ez den eskaera bati erantzuteko Kortederraraino doan 2. fasea eraiki beharko dugu (11km eta hiru zubibide berri) jakinda 300 milioi euroko hasierako aurrekontua duela?
Gizarte, ekonomia eta ingurugiro ikuspuntuetatik aztertuta, lanak justifikatzea ezinezkoa dela deritzogu. Ez dago bide azpiegituren gabeziarik; baizik eta mugikortasunaren nahiz lurralde eta hirigintza planifikazioaren kudeaketa arazo larria. Beste lehentasun batzuk Rekalde
Aurretiaz adierazitakoaren ondorioz, sinatzaileok proiektua atzera botatzen dugu eta Bizkaiko Foru Aldundiari proiektua bertan behera uzteko eskatzen diogu.
CC-GMSMk langileekiko izan duen blokeo jarrerak okerrera egin du. Pasa den abuztuaren 2tk asko luzetu da Hitzarmen Kolektiboaren ez-betetzeen zerrenda, eta kaleratze berriekin mehatxatuz hasi da eta Hitzarmen Kolektibotik deslotzen hasteko prozesuak has litzatekeela eman du aditzera.
Gasteizko kale-garbiketako kontratako langileen egoera gero eta okerragoa da. Gogoratu beharra dago iazko abuztuaren 2an akordioa lortu zela hiriko udala eta zerbitzua kudeatzen duen Aldi Baterako Lan Enpresaren zuzendaritzarekin (FCC eta GMSMren eskuaten dagoena). Honen arabera, otsailean kaleratutako 5 langile berehala lanera bueltatzea eta alde bien artean zeuden desdostasun ekonomikoak (batazbesteko aintzinakotasunetatik etatorritako kosteen onarpena, borondatezko erretiroengatik primak eta absentismoa) Euskadiko Aholku Batzorde Juridikora bideratuko zirela.
Modu paraleloan, atal sindikalek konpromisoa hartzen zuten Lan Ikuskaritzan tramitatatuko salaketa guztiak eta prozesu judizialak gaitzesteko, enpresaren zuendaritzak ordura arte zueden Hitzarmen Kolektiboaren ez betetze zenbaezinak desblokeatzeko konpromisoa hartzen zuelako. EABJren azken ebazpenak, 2018ko urtarrilekoak, esan nahi zuen Aldi Baterako Enpresa Elkarteak aurretik aipatutako koste eratorriak onartu behar zituela kontratuan ezarritako aurrekontu partidarekin, organo horrek horrela interpretatzen baitzuen Baldintzen Plenoa, honek ekartzen zuen ez zirela berraztertuko eratorritako koste hauen prezioak.
Era berean eta horrela izan den moduan, aholkularitza organoaren ebazpena FCC-GMSMren interesen kontrakoa izango balitz, Gasteizko Udalak kontratua deuseztatu ahal izango zuen Aldi Baterako Enpresa Elkarte honentzako kosterik gabe, beti ere azken honek akreditatu ahalko zuenean ezingo zuela kontratua kudeatzen jarraitu pairatutako desoreka ekonomiko teorikoen ondorioz. Baina apirilean Gasteizko Udalaren zerbitzu juridikotik filtratuako txosten batek eragotzi egingo luke azken arrazoi hau onargarria izatea, ulertzen duelako egoera aurretik izan beharko lukeela kontutan Aldi Baterako Lan Enpresak (arriskua eta halabeharra).
Azken albiste hau ezagutu eta gero, FCC-GMSMk langileekiko izan duen blokeo jarrerak okerrera egin du. Pasa den abuztuaren 2tk asko luzetu da Hitzarmen Kolektiboaren ez-betetzeen zerrenda, eta kaleratze berriekin mehatxatuz hasi da eta Hitzarmen Kolektibotik deslotzen hasteko prozesuak has litzatekeela eman du aditzera.
Aldi Baterako Lan Enpresa hau egiten ari den mehatxu kazikil eta xantaitzailearen aurrean, eta langileen gehiengoaren babesarekin (pasa den ekainaren 1eko Langileen Asanblada Orokorrean lortutakoa) mobilizazioei ekitea erabaki dute ekainaren 12tik aurrera. Mobilizazio hauek ekainaren 20tik 26ra artean izango den greba batekin amaituko lirateke, egun biak barne.
Sortutako gatazka konpontzeko konponbide argi eta onargarriak topatu ezean, irailaren 10ean mobilizazioak berraktibatuko lirateke, muga gabeko greba batekin.
Wind Energy Casting Fundiciones Agurainen dago, eta 148 langile ditu. Langileek greba mugagabeari ekin diote, enpresa-hitzarmena berritzeko eskatuz.
Wind Energy Casting Fundiciones Agurainen (Araba) dago, eta 148 langile ditu, ELAko 7 ordezkari eta LABeko 2 ditu. Langileek greba mugagabeari ekin diote, enpresa-hitzarmena berritzeko eskatuz.
Aipaturiko enpresa WEC TALDEArena da, eta Euskal Herrian zenbait lantoki ditu, non pieza eolikoen galdaketan, mekanizazioan eta akaberan aritzen diren. Ekainaren 4an Aguraingo lantokian greba mugagabean hasi dira langileak.
Zuzendaritzarekin zenbait bilera egin arren, eta azken bi urteotan mozkin ugariak lortu badira ere, enpresaren eskaintzak ez die langileen aldarrikapenei erantzuten. Beraz, langileek greba egitea erabaki dute batzarrean, 106 boto alde eta 11 aurka emanda.
Plazaratu dituzten eskakizunak honako hauek dira:
-Soldatak igotzea.
-Lanaldia laburtzea.
-Kategoriak berraztertzea.
-Lan-segurtasun eta osasunean jarraipen eta kontrol zorrotzagoak egitea.
Entzutegi Nazionaleko epai honek, agintearen agenteen aurkako “atentatuagatik” zigorrik larrienak jarri zituenak, bat egiten du herri eta sektore herritarrak beldurtu eta kikildu nahi dituzten Espainiako estatuaren ekintzekin. Nabarmena da injusticia soziala, biztanleria pobretzea eta lan arloko lorpenak erauztea indartzen badira, autoritarismoa eta herriaren aurkako estatu burgesaren errepresioa ere gogortu egiten direla. Horixe pasatzen da Europar Batasunean eta honen zuzentarau bat da.
MSFk argi eta ozen adierazten du inork ez duela bere ideia zein iritziengatik jazarria edo jarraitua izan behar, Era berean, bere elkartasun internazionalista berresten du Espainiako estatuko herriekin burgesia eta kapitalaren aurkako bere borrokan.
Maiatza hilabete ona izan ohi da enplegu-sorrerako. Uda gertu izateak sasoi honi lotutako kontratazioa bultzatzen du eta langabezia gutxitzea ekartzen du honek.
Izan ere, langabezia zifra ofiziala 3.286 pertsonetan murriztu da aurreko hilabetearekin alderatuta. Beherakada hau gizonen artean eta zerbitzu sektorean nabaritu da gehien.
Hala ere, enplegu hauen ifrentzua sinatutako kontratauen kalitate apala da, oso epealdi mugatukoak dira, askotan lan-aldi partzialekin eta oso soldata baxuekin.
Adostasuna da egungo suspertze eredua enpleguaren ikuspegitik baztertzailea eta prekaritzailea dela esatean, baina urteko sasoi honetan asko okertzen dira bere ondorioak.
Urte hasieratik, sinatutako kontratuen %92,9a aldi baterakoa izan da, baina maiatzean %93,8raino egin du gora aldi baterako kontratazioak. Azken finean, enpleguaren kalitatea ez da hobetzen, kontrakoa baino.
Aldi-baterako kontratazioa gehiegi erabiltzea da enplegu-merkatuaren kontu pendienteetako bat, eta honek, lan-eskua prekarizatu deskualifikatzeaz gainera, produktibitate ekonomikoa ere galgatzen du.
Lan-errotazio handia oztopoa da gainera, langabeziagatiko prestazioak eskuratu ahal izateko eskubideak sortzea zailtzen dituena. Gainera, langabezia egoerak kroniko bihurtzeak dakar gero eta pertsona gehiago egotea prestazioa jasotzeko eskubidea agortzen dutenak.
Guzti honek, enplegu zerbitzu publikoen eraginkortasun faltari lotuta, bai enplegu-bitartekaritzan bai politiko aktiboetan, Espainiako langabeziareb aurreko babes sistemaren gabeziak larraitu baino ez ditu egiten. Eznahikoa eta akastuna den sistema, prestazioak eskuratzeko baldintzak gogortu eta hauen zenbatekoa apaltzeko helburuz PPk egin dituen erreformen eragina jaso duena.
Egun, ofizialki langabetuak direnen %29,3ak baino ez du langabeziagatiko prestazioren bat jasotzen, eta ia 112.700 pertsona daude prestaziorik gabe.
Lehenik eta behin, gure doluminak helarazi nahi dizkiogu Soumailaren familia eta hurbilekoei eta noski, dolumin hauek Italiako langile klase guztiari ere, eta bereziki, USB sindikatuari nahiz eskuin muturrari aurre eginen dion eraldaketa politiko eta sozialaren alde borrokan dauden guztiei zabaltzen dizkiegu.
Erailketa hau ez dator kasualitatez. Etorkin eta lehen sektoreko langile honen erailketa eskuin muturra Italiako gobernura sartu den momentuan etorri da, eta bereziki, Matteo Salvini arrazista eta homofobo ezagunak Barne Ministro kargua hartu duen momentu honetan.
Eskuin muturraren fenomeno hau ez da kasualitatea ezta gauza isolatu bat. Alde batetik, Hego Amerikan ikusten ari gara nola eskuin mutur oligarkikoa kontinente horretako prozesu politiko aurrerakoien kontra ari den, eskura dituen tresna guztiekin. Europan ere, eskuin muturra etengabe zabaltzen ari da bere hegemonia Hungarian, Polonian, Italian, Eslovenian ikusten ari garen bezala eta Espainiar estatuko Ciudadanosen arriskuarekin ikusten ari garen bezala.
Horregatik guztiagatik LAB sindikatutik berriro ere USB sindikatuari eta Italiako langile klaseari nahiz faxismoari aurre egiten ari zaion herri mugimendu guztiari gure elkartasuna helarazten diegu. Ezkerrak ezin du beste aldera begira jarraitu eskuin muturrak indarra hartzen jarraitzen duen momentu honetan.
Bukatzeko, gaurko ekainaren 4erako Soumailaren erailketa salatzeko deituta dagoen greba orokorrari gure babes guztia ematen diogu. Greba honek erabateko arrakasta izan dezan desio dugu eta etorkizunean errealitate politiko eta soziala eraldatzeko inflexio puntu bat izatea.
Manifestaziora deitu dugu Bilbon, ekainaren 7rako. Gobernu Ordezkaritzatik, Plaza Eliptikotik, abiatuko gara 11:00etan eta Sabin Etxean amaituko dugu protesta, EAJren egoitza nagusian.
Gorka Berasategik, Eider Casanovak eta Jon Otegik, LABeko Zerbitzu Publikoen Federazioko arduradunek, prentsaurrekoa eman dute gaur, sektore publikoan negoziazio kolektiboaren esparrua bizi den egoeraren berri emateko.
Lan baldintzak eta kalitateko zerbitzu publikoen alde urratsak eman behar direla nabarmendu dute, langileekiko zorra ordaindu, enplegua egonkortu eta berton erabakitzeko. "Madrilgo murrizketak kudeatzen dituen heinean, enplegu publikoa suntsitu eta prekarizatu egiten du EAJk” adierazi dute.
Jakina da Estatuko Aurrekontu Orokorrak duela egun batzuk onartu zirela. Ostiralean, Gobernu aldaketa eman arren, aurrekontu berdinak mantenduko direla iragarri dute dagoeneko, EAJk horrela adostu duelako Sanchezekin. Aurrekontu hauen baitan Espainiako lehengo gobernuak eta CCOO, UGT eta CSIF sindikatuek Estatuko Administrazioen Mahai Orokorrean sinatutako akordioa jasotzen da. Horrela, akordio hori oinarrizko lege bihurtzea lortu dute, administrazio guztietan negoziatu daitekeenaren oinarri alegia.
Honek administrazio bakoitzean bertako langileen ordezkariek daukaten negoziazio kolektiborako eskubidea erabat urratzen du. Ez da guretzat onargarria azken urte luze hauetan pairatzen ari garen egoera. Lehenik, dekretuen bitartez murrizketak ezarri eta aurrekontuen bitartez negoziazio kolektiboa zentralizatu.
Guzti honek hiru helburu nagusiri erantzuten dio, eta EAJk horri eustea adostu du Sanchezekin:
1. Gobernuak austeritatearen irizpidea zabaltzea lortzen du; negoziazioak soilik gastu araua eta egonkortasun legea betetzen duten administrazioetan egin daitezke, eta legeak ahalbideratzen duen moduan, soilik.
2. Zerbitzu publikoetan merkantilizazioa eta pribatizazioa bultzatzea; enplegua sortzeko trabak mantentzen dira (birjartze tasak adibidez) eta eros ahalmenaren galera betikotu nahi da.
3. Estatuak aurrera daraman zentralizazio prozesuan lagun dituen CCOO eta UGT sindikatuek lortutako akordioei balio eman.
Egoera larria dela pentsatzen dugu, baina guretzat larriena EAJren jarrera izaten ari da. EAJ nagusi da EAEko instituzio gehienetan eta negoziazio kolektiboari dagokionean Madrileko mugak bere egiten ditu. Negoziazio planteamenduak egiten dituenean soilik “baimendutako” gaiei buruz hitz egiten du.
Oso garbi ikusten ari gara EAJri Estatalizazio egoera oso ondo datorkiola. Alde batetik, oinarrizkoak diren gaiak negoziazio eremutik baztertzen ditu. Langile publikoekin dagoen zorra berreskuratu eta enplegua sortu eta egonkortzeko neurri eraginkorrak adostea ezinezkoa dela dio, Madrilen inposizioaren aitzakian. Bestetik, EAEn gutxiengoa den sindikatuen akordioei balioa ematen die, hemen gehiengoa den sindikalgintza abertzalearen eraginkortasuna kuestionatuz. Finean, Madriletik ezarri nahi den zerbitzu publikoen eredua primeran datorkio EAJri.
Guretzat ordea, bai langileekiko zorraren berreskurapena zein enpleguaren egonkortasuna berebiziko gaiak dira. Ez ditugu kanpotik etortzen diren eta gurean eraginkorrak ez diren akordioak onartuko. Gure negoziazio esparruak defendatuko ditugu, eta horretarako mobilizatuko gara.
Ez diogu EAJri bere aurpegia zuritzen utziko. Negoziaziorako borondatea gutxitan erakutsi du, eta normalean behartuta. Benetan EAEn zerbitzu publikoak garatu eta defendatzeko borondatea badu, ezin du Madrilera begira jarraitu. Inposizioaren aitzakian langileak kokilduko garela uste badute ez gaituzte ezagutzen.
Gure kanpainaren helburua langileen artean indarrak biltzea eta mobilizazioa sustatzea da. Estatalizazioari aurre egin diezaiogun gure negoziazio eremuan borroka eginez; geuk jarri dezagun negoziazioaren gai ordena mahaiaren gainean. Aukera paregabea daukagu EAEko instituzioetan aurrekontuak ezartzen hasten direnean geure aldarrikapenei bide emateko. Hemen espero ditugu ere beste sindikatuak, Euskal Esparru Propioan sinisten badute behintzat.
