2026-04-25
Blog Page 698

Erregimena kalean zein hautesontzietan garaitzea da gakoa, burujabetzan eta aldaketa sozialean sakontzeko Nafarroan


Azken asteotako Nafarroako gertakarien aurrean, LAB sindikatuak agerraldi bat egin du Iruñean, aldaketaren eta egoera soziopolitikoaren inguruan. Hain zuzen ere, sindikatuak, herritar eta eragile ugarik bezala, kezkaz dakusa azken asteotan Nafarroan sortutako testuinguru nahasia. Beharrezkoa da energia, ilusio eta determinazioa berreskuratzea, aurrean dugun erronkari eusteko: Erregimena garaitzea, hala kalean nola hautesontzietan, burujabetza eta aldaketa sozialean aurrera egiteko.  


Nafarroan aldaketa instituzionala eman zenetik, LAB sindikatuak borrokan jarraitzeko beharra aldarrikatu du behin eta berriz, duela lau urteko aldaketa instituzionala sakoneko aldaketa sozial eta politikoan gauzatu zedin. Gure kontrabotere sindikal posiziotik, dialektika eraikitzaile bat garatu dugu, norabide bikoitzean aurrera egiteko asmoz: langileriaren lan eta bizi baldintzen hobekuntza; eta Nafarroaren erabateko demokratizazioa, nafar herritarrok dagozkigun gai guztien inguruan erabaki ahal izan dezagun. Ildo honetan, adierazpen bat osatu dugu, eta gaurko agerraldian eman dugu ezagutzera, gure posizioa adierazteko. 

LABeko idazkari nagusiaren ondoko Igor Arroyok eta LABeko Nafarroako bozeramaile Imanol Karrerak irakurri dute adierazpena; haien ondoan egon dira Zerbitzu Publiko, Zerbitzu Pribatu eta Industriako federazioen arduradunak eta Sakana-Mendialdea eta Erdialde-Erriberako eskualdeetako arduradunak.

 

 

 

Elkarrizketa sozialaren izaera antidemokratikoa salatu dugu Lakuan bertan, mahaiaren lehen bileraren aurretik

Delako elkarrizketa sozialaren mahaiko lehen bilera egin aurretik, LABeko 30 kide inguruk protesta-ekintza egin dute Eusko Jauralritzaren egoitza nagusian bertan, Gasteizen, mahaiaren izaera antidemokratikoa eta bere helburuak salatuz, langileak prekarizatu eta pobretzea ahalbidetzen duelako. Urkulluren politikak eta Confebasken planak onesteko espazioa da horrelako elkarrizketa sozialeko mahaia.

“Langileoi iruzurrik ez, demokrazia” lelopean egin dugu protesta Lakuan. Xabier Ugartemendia ekintza sindikala eta negoziazio kolektiboko idazkariak honakoa adierazi du: “Mahai negoziatzaile hau iruzur hutsa da. Lehenik eta behin, ez duelako langileen egoera kontutan hartzen. Eta bigarrenik, ez duelako ezer egin nahi langileen baldintzak hobetzeko. Mahai honek beste helburu bi ditu, zehatzak, Confebasken planak garatzen jarraitzearena, lan-zentroetan prekarietatea hedatzen jarraitzearena eta Urkulluren politika neoliberalak zuritzea. Hori gutxi balitz esan beharra dago mahai antidemokratikoa dela, ez duelako kontutan hartzen langileek ordezkaritza sindikala. Gehiengo sindikala baztertu egiten gaituzte eta gutxiengo sindikalarekin lortu nahi dituzte adostasunak. Eta hau zergatik? Gutxiengo sindikala osatzen duten sindikatuek sindikalismo otzana praktikatzen dutelako eta askoz errazagoa delako hauekin akordioak lortzea prekarietatea zabaltzen jarraitzeko eta politika neoliberalak zuritzeko”.

LABek protesta egin du Eusko Jaurlaritzaren egoitza nagusian bertan, mahai horrek lan baldintzak eta soldata duinak bermatzeko helbururik ez duela agerian uzteko. Izan ere, EAEn ezarritako elkarrizketa sozialaren helburua patronalaren politikei eta Eusko Jaurlaritzaren politika publikoei zilegitasuna ematea da, gehiengo sindikalei muzin eginez.

Eusko Jaurlaritzak, Confebask-ek, CCOOek eta UGTk delako elkarrizketa sozialaren lehen bilera izan dute Gasteizen, joan den urtarrilean Eusko Jaurlaritzaren Gobernu Kontseiluak elkarrizketa soziala instituzionalizatzeko dekretua onartu eta gero. Bada, bileraren ordu berean, LABek Eusko Jaurlaritzaren egoitza nagusira bertara eraman ditu bere aldarrikapenak eta agerian utzi du, berriro ere, mahai horrek patronalaren eta Eusko Jaurlaritzaren politikei zilegitasuna emateko baizik ez duela balio. Lakuan egindako protestan, Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua aldarrikatu dugu.

 

 

 

Administrarien Taldeak, lanpostuen balorazioan euren aldarrikapenak kontutan hartzea eskatu dio Donostiako Udalari

Aldarrikapen justu baten alde borrokan ari da Donostiako Udaleko Administrarien Taldea. Bi urte daramatzate mobilizazioak egiten Udaleko Gobernu Taldearen inongo interesik piztu gabe eta harremanik izan gabe.

Une honetan, lanpostuen balorazio prozesua aurrera doa. Prozesu honetan euren aldarrikapenak aztertzea eskatu dute. Talde feminizatua dira eta horrek, bere sorreran, lanpostu horri zegokion a baino maila txikiago ematea ekarri zuen, eta euren lansarien berrazterketan eragina euren kalterako izan du. Egoera bideratu ez denez, mobilizazioekin aurrera egingo dutela adierazi dute.

Euren lan baldintzak erabakitzen diren foroetan jarriko dute euren ahalegina, Balorazio Batzordean eta Udalbatzan, besteak beste. Balorazio batzordean euren soldataren baldintzak markatuko dira eta Udalbatzan, hauek onartu edo ukatuko dituzten arduradunak bilduko dira.

Udal Gobernuko taldeetako ordezkariekin egin dituzten bileretan, gutxiespen sentsazioarekin atera dira eta ez dute inongo enpatiarik ikusi.

Ez dute euren aldarrikapenetan etsiko. Mobilizazioak, aproposak diren egoera eta lekuetan egingo dituzte euren presioa sendoagoa izan dadin.  

 

 

Arabako metalgintzako arazo nagusiei erantzun behar zaiela aldarrikatu dugu

0

Gaur, otsailak 11, Arabako Metalgintzako Mahai Negoziatzailea batzartu da eta sindikatuok SEAren proposamena baloratu dugu. LABen ustez, proposamen horrek ez die inolaz ere erantzuten sektorearen arazo nagusiei. Honen aurrean, gure proposamena berresteaz gain, mobilizazioekin hasiko gara. Otsailaren 13an egingo dugu lehena, Gasteizen, SEAren egoitzaraino.

Gaurko bileran sindikatuok SEAk hitzarmenerako proposamenaren balorazioa egin dugu. Sindikatu guztion adostasuna erabatekoa izan da proposamena baztertzeko, arrazoi desberdinak direla kausa. LABen ustez, prekarietatea iraunkortzea bilatzen du eta ez die inolaz ere erantzuten Arabako Metalak dituen arazo nagusiei:

– Soldata baxuak eta lanaldi altua.
– Azpikontratazioa.
– Aldi bateko kontratazioa.
– Emakumeen diskriminazioa
– Osasun eta segurtasun falta lanean.
– Lan erreforma eta estatalizazioa.

Bileran zehar, SEAk argi utzi du gai batzuetan ez dela inondik inora mugituko, lanaldian adibidez, eta horrek enplegua sortzea eta bizitza pertsonalarekin kontziliatzea oztopatzen ditu. Horretaz gain, SEAk ez du konpromiso argirik hartu nahi metalgintzako enpresetan emakumeen kontrako diskriminazio egoerak aztertzeko eta ezabatzeko. LABen ustez, bereziki larria da gaur egun gai honetan hitz hutsaletan gelditzea eta konpromisorik ez hartzea.

Beraz, LABek Arabako metalgintzaren arazoei erantzungo dien hitzarmenak aldarrikatzen ditu, bai sektore mailan baita enpresetan ere, eta horretarako, mobilizazio bat burutuko du asteazkenean, otsailaren 13an, goizeko 12:00etan Aldabe Gizarte Etxetik SEAren egoitzaraino, “Arabako metalgintzan, hitzarmen duinak” lelopean.
 

 

 

Grebari ekin diote Gestamp-GTH-n hitzarmen duinaren alde

0

Zamudioko Parke Teknologikoan kokatuta dagoen Gestamp-GTHko langileek 15 egunetako greba hasi dute gaur, hitzarmen duinaren alde. Jarraipena oso zabal izan da, %100ekoa tailerrean eta %85ekoa injeniaritzan.

Iazko irailean hasi zuten hitzarmen kolektiboaren negoziazioa eta bi hilabetez inolako aurrerapenik lortu gabe egon ondoren, langileen asanbladak erabaki zuen lantegiko eta doikuntzak egiteko ordu guztiak gelditzea eta azkenik, lanuzte partzialak deitu ziren abenduan urtarrileko lehen asterako.

Enpresarekin zenbait bilera egin ondoren eta honek mugimendurik egiten ez zuela ikusita, 15 egunetako grebari ekitea erabaki zuen asanbladak. Gaur hasi da greba.

GTHk 150 langile baino gehiago du Zamudioko Parke Teknologikoan kokatutako bere lantegian. Estatuko lantegi bakarra da estanpazio beroa erabiliz trokelak egiten dituena.

2011an sortu zen enpresa 20 langile ingururekin eta zortzi urtean modu itzelean hasi da. Enpresa-itun baten bidez arautu dira langileen lan-baldintzak, iazko abenduaren 31n amaitu zena.

Gestamp taldeak beste 5 lantegi ditu Bizkaiako, estanpazioko trokelak egiten dituena hotzean, lantegi haueti zerbitzuak ematen dizkien azpikontrata bat eta Abadiñon duen estanpaziorako lantegia.

Aipatu beharrekoa da GTH-ko langileen lan-baldintzak beste lantegiek dituztenetatik oso behera daudela. Horregatik ari dira borrokan GTH-ko langileak, hitzarmen duinaren alde.

Pasa den astean, Eusko Jaurlaritzak lau urtetarako lankidetza-hitzarmena sinatu zuen Gestamp taldearekin, automobilgintza sektorearen lehiakortasuna handitzera zuzendutakoa. EAEn automobilgintzak duen garrantzia estrategikoa ikusita, Eusko Jaurlaritzak uste du I+G+B-ko proiektuen garapenerako lankidetza hitzarmen hau euskal enpresen hobekuntza konpetitiborako hobea izango dela, azken batean, aberastasun ekonomiko eta soziala sortzen lagunduko duela.

Ezin da onartu Gestamp bezalako goi-mailako talde baten, Eusko Jaurlaritzaren babesa duena gainera, lehen eta bigarren mailako langileak egoterik. Gestamp-en lehiakortasuna ezin da oinarritu langileek kolektibo zehatz bat prekaritzatzean. Milioitako irabaziak eskuratu eta dibidenduak banatzen dituen enpresa batek pertsonetan ere inbertitu beharko luke, eta Eusko Jaurlaritzak lan egin beharko luke hau horrela izan dadin.
 

 

 

Gure Esku Dago dinamikak konponbidea, demokrazia eta askatasuna aldarrikatuko ditu igandean, Donostian

Erabakitzeko eskubidearen aldeko herri dinamikak mobilizazio desberdinak iragarri ditu egunotarako. Alde batetik otsailaren 12rako, elkarretaratzeak egingo ditu Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan eta hainbat herritan, Kataluniako agintari politikoen kontrako epaiketa dela eta. Beste aldetik, otsailaren 17an, manifestaziora deitu du Donostian, Kataluniarekin elkartasunean. Martxa 12:00etan abiatuko da Groseko Katalunia plazatik, Bulebarreruntz. LABek bat egin du mobilizazioekin, eta parte hartzeko deia egin die langile guztiei.

 

 

 

Martxoak 8, Greba feminista. KAPITALA HAUTSI, BIZITZARI EUTSI!

0

Duela urtebete, Euskal Herriko Mugimendu Feministak grebara deitu ondoren, berton bizi garen emakumeok* kalera irten ginen eta planto egin genuen egunero eta bizitzaren arlo guztietan pairatzen dugun egiturazko bazterkeriaren aurrean. Indarkeria matxista, arrazakeria instituzionala, lan esplotazioa, zaintza erdigunean jarriko duten bizi proiektuak garatzeko ezintasuna, kontsumo basatia, heziketa diziplinatzailea, berriro ere genero rolen inposaketa…

Emakumeok* doan edo modu guztiz prekarizatuan egiten ditugun zaintza lanek bizitzaren sostengarritasunerako balioa eta garrantzia handia daukatela eta aitortuak izan behar direla aldarrikatzeko irten ginen. Hainbat zapalkuntza ardatzek zeharkatzen gaituztela eta, gainera, hainbat modutan eragiten digutela aitortu genuen. Ez dugu egoera bera pairatzen etxeko lanetan aritzen garen paperik gabeko migranteok, udaletxeren bateko langileok, bollerook, aniztasun funtzionala dugun emakumeok*, pentsiodunok, transak, bekariook edo lan prekarioak bata bestearen atzean kateatzen ditugunok, baina den-denok geunden nazkaturik, gogaiturik eta zerbait berri eta justuagoa eraikitzeko prest, bateratzen gaituen guztia aintzat hartuta, baina ezberdintzen gaituena saihestu barik.

Aurtengo proposamena da harago joatea eta grebaren arrazoietan sakontzea: aldarrikapenak birpentsatu eta zehaztu, Euskal Herria eremutzat hartuta, hau da, hemen, Euskal Herrian, eta orain, 2019an kokaturik. Jakinda nondik gatozen eta gure genealogia feministak onarturik, baina jakinda, era berean, nora goazen: zer lortu nahi dugun eta zelan lortu nahi dugun.

LABen zalantza barik atxikitu gara grebara, pasa den urtetik hona, egoera hobetu beharrean, are gehiago okertu baita. Sistema kapitalista kosta ahala kosta ahalegindu da gure diskurtso, lelo, salaketez jabetzen eta edukiz husten edo minimizatzen edo dominak jartzen ezer egin gabe. Kapitala morez jantzi da eta sinestarazi nahi izan digu mahaiaren alde berean jesarririk gaudela. Ezta hurrik eman ere: generoaren soldata arrakala oraindik badago lan esparru guztietan, gehienbat emakumeok* egiten ditugun lanei balio ekonomiko eta soziala kentzen zaie, zaintzak ez dira inorentzat lehentasun politikoa, emakumeok* ez daukagu ez denborarik ez baldintzarik zaintzeko eta duintasunez bizitzen jarraitu ahal izateko.

Enpresek egiten dituzten berdintasun planak euren burua zuritzeko tresna hutsak baino ez dira eta ez dute balio diskriminazio egoerei buelta emateko. Edozein eskaera sindikalen aurrean instituzioek publizitate handia baina mami gutxi duten planak aurkezten dizkigute. Ez dago zaintzarako inolako baldintza sozial, ekonomiko edo politikorik. Lan merkatuaren prekarizazioak bizitzen prekarizazioa ekarri du berarekin batera eta hau areagotzen ari da. Indarkeria matxista lan zentroetan eguneroko ogia da. Eskubideak pribilegio direla sinestarazten digute eta konplexurik gabe murrizten dizkigute edo deuseztatuko dituztela mehatxatzen gaituzte.

Honen aurrean ez gara besoak gurutzatuta geratuko, horrelakorik sekula ez dugu eta egin. Martxoaren 8an, 9an, 10ean eta egunero kalera irteteko badauzkagu arrazoiak soberan eta ez gara beldur, badauzkagu mila motibo eta ez dugu etsiko. Euskal Herri aske, feminista, antikapitalista eta antiarrazistan sinesten dugulako. LABen, sindikalismo feministaz, egunero ari garelako borrokan hiltzen gaituen sistema kapitalista heteropatriarkal honen kontra, lantokietan, bai eta etxeetan, kalean, lagunartean… ere, sistema horren gehiegikeriak seinalatzen, bere kontraesanak azalarazten, gure eskubideak exijitzen, kapitala eta bizitzaren suntsiketa salatzen. Herri honetako parte garelako eta uste dugulako bizitzak erdigunean jartzea eta zaintzak kolektibizatzea denon zeregina dela. Gure herria balio feminista, antikapitalista eta dekolonialetatik eraiki nahi dugulako eta jakin badakigulako ez dela posible ezer sortzea inor esplotaturik, ezta gutxi batzuentzat eskubideak defendatzea, gehiengoaren kontura… honengatik guztiagatik, grebara batu egingo gara!

Martxoaren 8an, sistema kapitalista heteropatriarkal kolonialista honen aurrean GREBA FEMINISTA!

 

 

Martxoak 8, Greba feminista. Heteropatriarkatu kapitalistari planto!

0

ZER DA GREBA FEMINISTA?
Martxoaren 8an emakume*, trans eta bollerok lan guztiak, soldatapeko zein doako lanak, egiteari utzi eta ka- leak hartuko ditugu. Greba feministak bizitzako esparru guztiei aurre egiten die, indarkeriari, parekidetasun eza- ri, prekarietateari, sexualitate eredu hegemonikoei, lanen sexuaren araberako banaketari, kontsumo ereduari, familia patriarkalari, jakintzen hierar- kizazioari, arrazakeriari, edertasun kanonari eta zapalkuntza guztiei.

– Bost ardatzetan oinarrituko dugu greba: pentsionistak, ikasleak, zaintza, enplegua eta kontsumoa.

NOLA EGINGO DUGU GREBA?
Iaz bezala, greban parte hartzeko modu ugari egongo dira:
– Lantoki eta ikasgeletan greba eginda.
– Herri eta hirietako mobilizazioetara joanda.
– Zaintzeari utzita eta hori irudikatzeko amantala balkoian eskegita.
– Gure eskualde edo arloan greba antolatuta eta zabalduta.
– Besoko morea eta txapa ipinita grebarekin bat egiten dugula adierazteko.

NORTZUK EGINGO DUGU GREBA?
Emakume*, bollera eta transak, hots, heteropatriarkatuak zapaltzen dituen subjektu anitzak. Zapalkuntza desberdinek gurutzatzen gaituzte eta horren aurrean saretze feminista ehunduko dugu.

BIZITZAK ERDIGUNERA!
Prekarietatea lan mundutik haratago doa. Emakumeok*egoera ezberdinetan bizitza prekarioak ditugu; guk guztiontzako bizitza jasangarriak nahi ditugu. Bizitza batzuk besteak baino gehiago baloratzen dira eta sistemak bizitza batzuk sobran ditu eta ez zaizkio inporta. Guztiontzako bizitza jasangarriak lortzea elkarren beharra dugula onartzetik hasten da, horregatik bizitza mantentzeko erantzukizun kolektiboa exijitzen dugu.

Emakumeok* egiten ditugun enplegu askori balio sozial eta ekonomiko gutxiago ematen zaie lanen banaketa sexualean oinarrituta. Bizitzaren erreprodukzio eta zaintzarekin loturiko lan guztiak historikoki dohainik atera zaizkio sistemari, gizon askoren mesederako eta emakumeon*, bereziki migranteon kalterako. Ongizatea eta aberastasuna bermatzeko jarduera guztiak lana dira, soldatapekoak izan edo ez. Ezin dugu ahaztu egoera erregularizatua edo ez erregularizatua edukitzeak egunerokoa erabat baldintzatzen duela. Ongizatea eta aberastasuna bermatzen dituzten ataza guztiak lana dira, soldatapekoak izan ala ez.

INDARKERIA MATXISTARIK ETA HETEROARAURIK GABEKO BIZITZA ANITZAK!
Gizarte patriarkala indarkeria matxistan eta heteroarauan gorpuzten da. Emakumeok* indarkeria matxista salatzen dugun bakoitzean, eremu publiko zein pribatuan, sinisten ez gaituen eta zalantzan jartzen gaituen justizia, lege-sistema, botere publikoekin borrokatu behar gara, besteak beste. Horren aurrean autodefentsa feminista aldarrikatzen dugu.

Euskal Herrian 2018an , 2 ume eta 9 emakume* erail dituzte. Azkenak izan daitezela exijitzen dugu.

ARRAZAKERIARIK ETA KOLONIALISMORIK GABEKO BIZITZAK!

Arrazismoak kapitalismoarekin eta patriarkatuarekin batera arrazializatutako pertsonak gutxietsi, deshumanizatu eta eskubideez desjabetzen ditu. Inor ez da ilegala. Eremu guztietan kolonialismoaren ondorioei aurre egiteko lege eta politika ez diskriminatzaileak exijitzen ditugu.
 
Osasun arreta eta hezkuntza sistemarako sarbidea erraztu, etxebizitza eskubidea babestu eta prestazio sozialak bermatu behar dira. Eskubide guztiak denontzat!
 

 

 

 

Prekarietatearen aurka Bilbon deitutako manifestazioarekin bat egin dugu

0

Otsailak 16an, 17.30ean, patronalaren sinbolo den Iberdrola dorre paretik abiatuko da Ernai gazte antolakundeak deitutako mobilizazio nazionala, "Prekarietateari ateak itxi!" leloarekin. LABek babesa erakutsi dio mobilizazioari.

Inposatu diguten eredu kapitalistak bizitzaren prekarizazioan sakontzea du helburu. Gazteek bereziki pairatzen dute egoera hau, enpleguari lotutako baldintza kaxkarrez harago, ziurgabetasuna, heldulekurik eza eta segurtasun falta nagusitu dira gure bizitzako eremu guztietan. Bi hitzetan esanda, bizirautera kondenatuta daude.

Gazteek pairatzen duten larrialdi egoeraren aurrean bizitzako alor guztietako prekarietatearekin amaitzea beharrezkoa da. Baina argi dugu, hau, borroka kolektiboa da. Ildo ezberdinetatik bultza behar diogu prekarietatearen aurkako borrokari, eta denok bat eginez. Hala, gazte erakundeak, borroka honetan ere, bide lagun izango du LAB.

Eredu honi hortzak erakusteko asmoa dugu eta gazteek hitzordua antolatu dute horretarako. Otsailak 16an, 17.30ean, patronalaren sinbolo den Iberdrola dorre paretik abiatuko da mobilizazio nazionala. Bilboko kaleak hartuko ditugu prekarietatea gelditu eta Euskal Herrian bizi nahi dugula aldarrikatzeko.

Euskal Herria eraikitzeko borrokara batzeko, Otsailaren 16an denok Bilbora!