2026-02-11
Blog Page 692

Venezuelako herriaren borondatea errespetatzen dugu

0
Iraultza Bolibartarrarekiko Europako Elkartasun sarea osatzen dugun 80 antolakundek baino gehiagok, munduko herri guztien aurrean nazioarteko eskuinak Venezuelako oposizioarekin eta Limako taldea bezala ezagutzen denarekin batera Venezuelako herriak bozken bitartez erabakitakoa ez onartzeko abiaturiko estrategia salatzen dugu.

Borondate hau Venezuelako herriak hautetsontzien bidez erabakia izan zen, hauteskunde prozesu demokratiko eta garden batean eta nazioarteko eragile ezberdinen berme guztiekin, non bozken %67’7arekin Nicolas Maduro lehendakariaren agintaldi konstituzionala onartua izan zen 2019rako. Ia 6 milioi pertsonek aukera honen alde egin zuten Henry Falcón, Jevier Bertucci, eta Reinaldo Quijada oposizioko kideen aukeren aurretik. Bere argudioekin Batzar Nazional Konstituziogileari zilegitasuna kendu nahi diote, berau 8 milioi pertsonen bozka baino gehiagorekin hautatua izan zenean, eta berau izan zenean lehendakaria aukeratzeko hauteskundeak deitu zituena, marko legalak hori egiteko zilegitasun osoa ematen baitio.

20 urteetan Iraultza Bolibartarrak 25 hauteskunde prozesu egin ditu, Iraultza Bolibartarraren izaera demokratiko eta parte hartzailea erakutsiz, non Venezuelako herriak bere borondatea adierazi ahal izan duen eta beraz bere burujabetza gauzatzeko aukera izan duen. Beraz, estrategia guzti nazioarteko presioaren beste maniobra bat da, Venezuelako herriaren kontrako zigorrak, blokeo ekonomiko, finantziero eta komertziala bilatzen duena Venezuelako herria itotzeko helburuarekin. Ez dugu Honduras, Brasil eta Argentinako bestelako prozesu aurrerakoiekin egin zutena ahaztuko. Alerta egoeran gaude, eta Venezuelako herriaren defentsan gure babes guztia adierazten dugu.

Horregatik guztiagatik, salaketa hau gurea egiten dugu, eta 2019ko Urtarrilaren 10ean bakoitzak bere herri, herrialde edo munduko txokotik Venezuelako herriaren bozka babestera deitzen dugu Nicolás Maduro presidentearen kargu hartzean Venezuelako herriaren ondoan egonez.
 

 

 

Lehen Mailako Arretaren aldeko kanpaina egiten ari gara Osakidetzan

0


LABek kanpaina informatiboa jarri du martxan Lehen Mailako Arretaren inguruan. Prebentzioa egin, hezi eta gure osasunaz arduratuko den Lehen Mailako Arreta eskatu du LABek, kalitatezko enplegua, lan-baldintza duinak eta kontratazioa gardena izango dituena. 


Pasa den apirilean Osasun Sailak “Euskadiko Lehen Arretarako Estrategia” berri bati begira balizko eztabaidarako txostena aurkeztu zigun. Hala ere, ez zuten eztabaidarako inolako agendarik planteatzen eta ez zuten tresnarik eskaintzen langile eta sindikatuok eztabaidan ekarpenik egin genezan.

Txostenak aurrera egin ahala, hasieran planteatzen dena ukatzera datozen lerro estrategikoak azaltzen dira, bere helburu bakarrari erantzuten diotenak: Sailak modu kontziente edo inkontzientean fakultatibo mediko eta pediatriako langileen birjartzerako duen aurreikuspen falta konpontzea, kontsulta medikoak deskargatuz, erizaintza eta administrazioko langileek rol berriak onartuz eta pazienteak ospitaletako bitartekoetara ingresatzea galgatuz. Era berean, txostenaren beste helburu bat kudeaketa-klinikoko unitate berriak sortzea da. Aurretik ere salatu izan ditugu hauek, erraz pribatiza daitezkeelako eta irizpide ekonomizisten bidez kudeatzen direlako.

LABetik ulertzen dugu ikuspegi guztiz partziala eta autokritikarik gabea duen estrategia dela osasunaren benetako erronken inguruan, oso urruti dagoena gainera lehen arreta biztanleriaren osasunerako funtsezko oinarri moduan ikustetik. Lehen Mailako Arreta osasun sistemarako sarbidea izan behar da. Berau da arretaren oinarrizko eta hasierako maila, eta osasun arretaren globaltasun eta jarraikortasuna bermatu behar da pertsonaren bizitza osoan zehar.

Beste alde batetik, dokumentuaren zatirik handiena langile fakultatibo eta erizainei buruz ari da, berriro ere, aipamen labur batzuk kenduta, erizain laguntzaileak eta sanitarioak ez diren gainontzeko langileak ahaztuz, guztiz beharrezkoak Lehen Mailako Arretan eta zeregin funtsezkoa dutenak lanerako ekipoetan. Osakidetzak ikusezin bihurtzen dituen langileak eta pixkanaka osasun zentro eta anbulatorioetan murrizten dituenak.

Konbentzituta gaude Lehen Mailako Arretan inbertituta asko irabaziko dugula bai Osakidetzako langileok bai biztanleriak oro har. Dugun giza-potentziala probestu behar dugu bertan inbertituz: bere prestakuntzan, bere motibazioan… Guzti hori beharrezko giza baliabideekin. Hori dela eta, LABetik Lehen Mailako Arretako plan estrategiko honi ekarpenak egin dizkiogu eta horrela helarazi dizkiogu Osakidetzari.

 

 

 

Eredu berrirako bidean, eskola-jangela publikoak aldarrikatu ditugu EAEn

Prentsaurrekoa eman dugu Bilbon. Bikoitza zen bere helburua. Batetik, Eusko Legebiltzarreko Eskola Jangeletan izandako iruzurrari buruzko ikerketa batzordeak emandakoaren eta Eusko Jaurlaritzako Eskola-Jangelen ereduari buruzko batzordearen balorazioak egitea izan da. Eta bestetik, LABen ustez dagoeneko agortua dagoen eredu horren aurrean, planteatzen dugun eredu berriaren berri ematea.

Eider Casanova Zerbitzu publikoen federazioko idazkariaren ondokoak, Alfonso Aranguren Zerbitzu pribatuen federazioko idazkariaren ondokoak eta Urtzi Ostolozaga Ekintza Sozialeko Idazkariaren ondokoak hartu dute hitza.

LABen, orain bi urte sortu genuen jangelen inguruko hausnarketarako eta ondoren proposamen integrala egiteko batzordea. Hasiera batean, batzorde horren helburua eskola jangelen eredua aldatzea izango da, baina aurrerantzean, ez gara horretan geratuko, Tailerretako jangeletako, adinekoen egoitzetako, ospitaletako jangeletaz ere arituko gara.

Bi urte hauetan sindikatua ez gara bakarrik ibili, bidelagun izan ditugu arlo honetako eragile guztiak, lehen sektoreko baserritar eta arrantzaleak, familiak, eskolak eta ikasleak. Beraiekin batera, Gure Platera Gure Aukera Plataformako kideak gara.

Eskola-jangeletan zentratuz, argi diogu eredu hau agortuta dagoela, eta gaurdanik beste bat diseinatu eta martxan jarri beharra daukagula. Ez hori bakarrik, iruzurra ahalbideratzen duen eredua ez da kalitatezkoa ez ikasleentzat, ez familientzat, ez langileontzat, ez hezkuntza komunitatearentzat, eta ez jendartearentzat orokorrean.

LABen oso arduratuta gaude gai honekin, eta eredu aldaketa horretarako, proposamen propio bat osatu dugu eztabaidarako eta epe laburrean martxan jartzeko. Proposamen integral horrek oinarrizko zutabe hauek dauzka:

Eredu honek elikadura burujabetzan pausuak eman behar ditu. Zein elikagai eta nola produzitu erabaki behar dugu, produkzio agroekologikoa, sasoikoa eta bertokoa izan behar du, lehen sektore indartsua behar dugu horretarako.

Eredu berria hezitzailea izan behar da. Ikasleentzat beraz, jangela ikasteko gunea izango da, eta bertako langileak hezitzaileak izango dira.

Jangeletako langileen lan-baldintzak duinak izango dira, gaur egun dauzkatenekin alderatuz guztiz bestelakoak, beraz.

Iruzurraren ikerketa batzordeak eta ereduaren inguruko batzordeak emandakoaren balorazioa

Gaur egungo ereduak, 2000. urteko ordenantzarenak, 18 urte daramatza garraiaturiko janariaren eredua inposatzen. Ezinezkoa da hemen bertoko elikagaiak sartzerik, beraz, ezinezkoa da bertoko nekazaritza, abeltzaintza edo arrantza garatzerik. Produkzio industriala lehenesten da, guretik kilometrotara produzituriko elikagai merkeetan. Ezinezkoa bihurtzen da familia eta eskolek jaten ari diren elikagaien inguruko informazioa izaterik eta hauen gaineko inolako erabakirik hartzerik.

Aipatu beharrekoa da baita 2000. urteko agindu honek eskoletan sukaldeak eraikitzea alboratzen duela. Sukalde zentral handiekin baino ezin daiteke lan egin, beraz. Goizaldean prestatzen da bertan janaria, eta orduetan zehar garraiatzen da eguerdirako eskolara heldu dadin.

Lan baldintzei dagokienez, Hezkuntza Sailpeko langileez eta enpresek kontrataturiko langileez hitz egin behar dugu. Esan beharrekoa da langileen ordezkaritzaren gehiengoa daukala LABek bietan.

– Laboralei dagokionez, sukaldeak desagertzeak eta office-tan garraiaturiko jakiak sartzeak, beharrizan berriak arlo publikotik ez erantzutea ekarri du. Pribatizatu nahiak, interinoen %63ko poltsa sortzea eragin du. Enplegu prekarioa, aldi beterakoa, ardura funtzioak desagertzea… ekarri du agindu honek, eta urte hauetan zehar inongo hobekuntzarik izan bada, borroka sindikalari esker lortuak izan dira.

– Enpresetako pertsonalari dagokionez: Azpikontratazioa bortitza da, enpresen aberastasuna iruzurraren bitartez metatzeko. Lan hitzarmena estatalizatzearen mehatxua etengabea da eta enplegu oso prekarioa da. Guztiz feminizatua den arloaz ari gara, eta lan orduak egunean oso gutxi dira, beraz, ezinezkoa dute jubilazio duinik izaterik.

Beraz, Eusko Legebiltzarreko ikerketa batzorde honetatik ondorioztatzen duguna, aurretik bagenekienaren berdina da, eredu hau janariaren prezioan oinarritzen da. Enpresek ez daukate lehiarik beraien artean, horrela adierazi du Euskal Lehiaren Agintaritzaren ebazpenak. Kasu batean, epaitegiek enpresei zigor ekonomikoa jarri die, dioguna demostratuz eta iruzurra egin duten enpresen helegiterik onartu gabe.

Urtero zazpi miloiko eurotako diru xahuketaz ari gara eta gure ustez, eragile politiko eta teknikoek ardura izan beharko lukete honetan. Hamabi urtez, murrizketak egiten zituzten eta langileei gaixotzeagatik zigortzen zitzaien bitartean, enpresei zazpi milioi euro oparitzen zitzaizkien.

Guztion dirutik iruzurra posible egin dute kudeatzaileek. Urteroko zazpi milioi euro hauetatik, pertsonalaren iruzurrari 3.376.155,56 euro egokitzen zaizkio. Langile bakoitzagatik 635 euro gehiago kobratu zuten, eta diru horretatik ez zen zentimo bakarra inbertitu lan baldintzetan, ez zerbitzuaren hobetzean.

Kudeaketa honen ardura politikoa Administrazio eta Zerbitzuen Sailburuordeari dagokio. Teknikoari dagokionez, agerikoa da kontrol mekanismoak alferrikoak izan direla maila honetako iruzurra egin ahal izan bada, eta arduradun ekonomikoa badago falta oso larria egin baita betea konpetentzia legea betetzean. Beraz gure ustez, enpresa hauek ezin dute berriz administrazio publikoaren aldetik kontratatuak izan.

Ikerketa batzordeak bere ondorio eta ebazpenak eman beharko ditu. Iruzur erraldoi hau argitzea exijitzen dugu, eta noski, ondorio ekonomikoak izan ditzala enpresekiko eta ardura politikoak administrazio publikoekiko.

LABek dagoeneko egin du hausnarketa, Eusko Jaurlaritzako ereduari buruzko batzordeak ere egin beharko lukeena, eta hausnarketa eta diagnosi horretatik abiatuz, eredu berri baterako pausuak diseinatzen eta martxan jartzen hasi beharko luke behar bezalako pliego batzuen bidez. Errealitatea bestelakoa da baina, gure ustez, batzorde horren egitekoa hori izan beharko bazen ere, ezertarako balio ez duen ibilbidea egin du.

Aldaketarako urratsak diseinatu behar ditu Eusko Jaurlaritzako batzorde horrek, elikadura burujabetzari, eredu hezitzaileari eta langileen lan-baldintza duinei bide emanez.

Ezin dugu jarrera merkantilistak elikatzen jarraitu, ezin dugu esku pribatuetan jarraitu.

LABen proposamen integrala, enplegu-proposamena

Eredu honetan jarraitzen badugu, denbora kontua baino ez da iruzur kasu berriekin aurkitzea. Beraz, premiazkoa da guztion artean kalitatezkoa, justua, jasangarria eta hezitzailea izango den eredu publikoa osatzea.

Euskal Herrian erabaki behar dugu zein elikagai sukaldatu eta jan nahi dugun. Elikagai horiek, bertokoak, sasoikoak eta agro-ekologikoak izan behar dute, era honetan lehen sektorean kalitatezko enplegua sortuko litzateke baserritar eta arrantzaleentzat, gure ingurumenean eragin baikorra izango zen eta jaki horietan gure elikadura oinarrituz, bizitza osasungarriagoak izango genituzke.

Jangelak gune hezitzaileak izango ziren. Kontuan izan behar da, gure eskola umeek beraien jardunetik denbora dexente igaroten dutela jangeletan, eta berau gatazka gune izatetik eremu atsegina izatera igaro behar da, non elikagaien prozeduraz, ekonomiaz, ingurumenaz, osasunaz, nutrizioaz, higieneaz… ikasiko duten ikasleek. Beraz, bertan lan egiten duten langileen funtzio hezitzailea onartu behar da. Eskoletako heziketa proiektuetan elikatzeko denbora gehitzea eta kurrikulumean jasotzea exijitzen dugu.

Arreta berezia jarri nahi diogu eskola jangeletako langileen lan-baldintzez egiten dugun proposamenean sindikatu garen neurrian:

Jangelak Administrazio publikoak kudeatu behar duen zerbitzu bat izan behar du, herritarren zerbitzura begira, eta hezkuntza komunitatearen parte-hartzea, gardentasuna eta berdintasuna ahalbidetuko dituena.

Erabat publikoa den kudeaketa batekin, finantzaketa arazoak eta bestelakoak (prezioak, lan baldintza okerragoak, …) gainditu eta zerbitzu publiko bezala sustatu eta modu integralean garatu beharko litzateke.

LAB sindikatua lanean hasiko da eredu hau iraultzeko, diru publikoa kudeaketa pribatura bideratzen duelako, eta enplegu publikoa sortzea delako gure asmoa.
Lehenengo helburua, zentro guztietan sukaldeak egotea eta bertan sukaldatzeko
aukera bermatzea.

LABek benetako errebertsio batean sinesten du. Eskola jangeletako hezitzaileen kasuan (begiraleak eta office-a) kalitatezko eredu publiko baterako planifikazioa osatzea eskatuko dugu, berdin sukaldeen kasuan. Prozesu honek berme guztiak izango ditu, eta subrogaziorako eskubidea izango du Eusko Jurlaritzaren Hezkuntza Sailaren bitartez, eskola zentroetatik aukeratzen den aukera bata zein bestea izan.

Errebertsio orokorra garatzen den bitartean, eta eskolaren batek beste eredu baten bitartez kudeatu nahiko balu, hezitzaileen kontratazioa (hezitzaileak eta office-a) Eusko Jaurlaritzaren menpekoa izan beharko da, beste eskola batzuk (heziketa zentroak, partzuergoa…) kontratatzea galeraziz. Prozesu honek, profesionalen egiteko hezitzailea onartuko du, bai beraien lan baldintzen egokitzea ere, ratioak, formakuntza, baliabide pedagogikoak, ordutegiak…

 

 

 

Huerta de Peraltako grebalarien aldeko beste elkartasun egun bat egingo dugu ostiralean

0

Huerta de Peraltako langileen greba mugagabeak aurrera darrai, enpresaren jarrera itxia dela eta. Egunotako mobilizazioei segida emateko, astelehenean egindako manifestazioa, tartean, elkartasun egun bat antolatu dugu ostiralerako, Iruñean, hainbat jarduerekin. Joan den ostiralean ere elkartasunerako eguna izan zen; Azkoienen, kasu honetan. Bitartean, grebalariek enpresaren atarian jarraitzen dute protestan. Karpa bat jarri dute gaur bertan, euren egoeraren berri emateko.


 

 

 

[IRITZIA] “Sindikatua, itsaso mugituari aurre egiteko astrolabioa”

LABeko Ekintza sozialeko kide Mikel Alvarezek burujabetza eta eraldaketa sozialari buruz idatzi du.

Astrolabioa, antzinako nabigatzaileek itsasoan orientatzeko erabiltzen zuten tresna zen. Tramankulu horren bitartez, izarrak behatu, itsasontziaren posizioa finkatu eta bide egokia hartzeko pausuak aztertzen zituzten. Itsaso mugitua daukagu gaur egun eraldaketa soziala eta munduan iraultza bilatzen dugunon artean; ezkerraren baitan haize ufada berriak (edo berrituak) daude eta horrek eragina du ideien eta praxiaren ozeanoan.

Dibertsitatea, unibertsalismoa, burujabetza, subjektuen fragmentazioa, globalizazioa, intertsekzionalitatea, iraultza, erreforma… ezkerraren baitan bogan dauden hitzak dira, mare magnum dialektiko batean dantzan daudenak momentu honetan. Hitzen zopa honetan gure buruak kokatzeko astrolabioak behar ditugu, non gauden eta nora goazen zehazten lagunduko gaituzten hausnarketa marko eta ikuspegiak hain zuzen ere. Itsaso mugituaren aurrean hiru jarrera hartu daitezke itsasontzi baten gidaritzan: olatuen artean trabatzea inolako proposamenik gabe, olatuen han-hemenkaren noraezean galtzea edo hauen noranzko berriak aztertzea eta olatu horien gainean nabigatzea.

Hirugarren aukera horri eusteko ezinbestekoa da oinak lurrean edukitzea eta kokapen politikoa argi izatea. Astrolabioa kalibratuta ez duenak jai dauka enbata bortitzen garaian. Sindikatua, zentzu horretan, enbor sendoa duen mugimendu soziala da, gizartea antolatzen duen bektore baten baitan antolatzen duena bere burua (bizitzaren eta kapitalaren arteko kontraesana) eta feminismoaren inguruan aurrerapauso nabarmenak ematen ari dena. Posfordismoa, lanaren fragmentazioa, prekarietatea eta berriki, esplotaziorako darabiltzaten teknologia berrien aurrean bere burua kokatzen ari den indarra da. Olatuen artean trabatzeko arriskuaren aurrean, bere burua berrasmatzeko erabakia hartu, eta fase politiko eta ekonomiko honek behar dituen proposamenak jarri ditu mahai gainean. Gainera, klase borrokak Euskal Herrian hartzen duen forma konkretuaren aurrean, burujabetza du helburu estrategiko bezala. Bektore edo enbor nagusiak horiek izanik, adarrak leku guztietara zabaltzeko bokazioa duen mugimendua da momentu honetan Euskal Herriko kontrabotere sindikalismoa. Gatazka guztiei ikuspegi kolektibo eta holistiko bat ematea ezinbestekoa da, koordenatu eta bektore jakin batzuetan. Gainera, koordenatu horiek ondo definitzea ezinbestekoa da gizartea ordenatzen duten estrukturak ulertu ahal izateko.

Errealitatea likidoa eta subjektibitatez osatua dela dioten honetan, borroken disgregazio eta atomizazio bat dago, hipotesi kolektiboen lausotze bat, alegia. Jendartea guztiz atomizatuta dago. Lubaki politikoak lehiatu eta irabaztetik, sistemaren ertzak lubaki zilegi bakarrak izendatzera pasatzeko tentazioa daukagu. Ez gara konturatu sistemaren ertzek, hipotesi kolektiborik gabe, merkatuak horiek kooptatzeko erraztasun asko dituela. Paradigma filosofikoa “egitetik” “izatera” pasatzen dugunean, hau da, lehia politikoaren zentroan identitatea eta sinbolikoa soilik jartzen dugunean, astrolabioaren kalibrazioa okerraren seinale.

Adibide argiak ditugu gure inguruan. Ez da kasualitatea potentzialtasun gehien dituzten mugimenduak identitate eta subjektibitate zerrenda infinitu batean disolbatu nahi izatea. Arazoa ez da identitatea ordea; arazoa da identitatearen eta berdintasunaren aldeko borroka desloturik agertzea eta soilik identitatea agertzea gure borrokaren leit motiv bezala. Lanaren atomizazio materialaz gain, atomizazio politikoa ere bultzatu da modu interesatu batean. Mugimendu feminista bere borrokaren gorenean dagoenean, subjektu politiko hori disolbatu eta erlatibizatu nahi duten ahotsak azaltzen dira… Honekin esan nahi da kategoria politikoak birpentsatu behar ez direnik? Noski birpentsatzeko beharra daukagula. Baina zein da erronka nagusia orduan? Subjektu anitz eta handiak sortzea subjektu horiek birpentsatuz, baina bidetik, hegemonia politikorako borroka galdu gabe. Beste hitz batzuetan esanda, unibertsaltasun berri bat definitu, unibertsaltasun berri eta askatzaile baten aldeko borrokan lubakirik galdu gabe (eta ahal dela, lubakietan aurrera eginez). Azken finean, politikoki operatiboak diren kategoriak eta mugimenduak behar ditugu, lehia errealetan sartuko direnak eta holistikoki borrokatzen lagunduko digutenak.

Kontuan izan behar dugu, gainera, mugimendu politikoak edota sindikatuak ez direla soilik ideologia politikoak erreproduzitzeko esparru bat. Kontratu soziala hautsi den garai hauetan eta demokraziaren pribatizazioa errealitate bat bihurtu denean, jendea plaza publikora eta sozializazio esparruetara eramateko tresna ere badira. Sassenen hitzak berreskuratuz, sistemak geroz eta pertsona gehiago kanporatzen ditu eta horren aurrean, integrazio politiko eta sozialerako esparru bihurtu behar ditugu gure kolektibo eta eragileak. Kanporaketa ekonomikoaren bitartez kanporaketa politiko eta soziala bilatu nahi dute, eta hori ekiditeko, gure harresi eta integrazio dispositibo propioak eraiki behar ditugu.

Faxismoaren gorakada, hein handi batean, bi aldagai horien ondorioa da. Alde batetik, ezkerrak klase zapaldu eta kanporatuen integraziorako tresna izateari utzi diolako eta bestalde, borroka sinboliko eta abstraktuetan jarri duelako askotan foko nagusia. Jendearen bizi baldintza materialak eta segurtasun soziala hobetzeko ezintasunaren aurrean, kasu askotan, bestelako bideak hautatu dira: enfasia jartzea arlo sinbolikoan eta materiala alde batera uztea, dibertsitatearen kudeaketa aurrerakoian sartzea berdintasuna ahalbidetzen duten politika publikoetan aurrerapausurik egin gabe, moralinaz betetako diskurtsoetan jaustea kontraesanetan erortzea ekiditeko formula bezala… Oinak lurrean izatea eta langileekin aurrez aurre hitz egitea, sindikatuak de facto duen elementu bat da, bere ekintza politiko eta sindikalaren erdigunean kokatzen duena. Beraz, berriro ere, faxismoari aurre egiteko ezinbesteko astrolabioa dugu kontrabotere sindikalismoan. Errealitate materiala egunero aldatzen duen espazioan aurkitzen gara eta esan bezala, hori ezinbesteko baldintza da astrolabioa kalibratua edukitzeko eta olatu berriak nabigatzen jakiteko. Hortik kanpo, geldialdia edo noraeza bakarrik aurkitu dezakegu.

Baina errealitateak, gustatu ala ez gustatu, konkretua izaten jarraitzen du. Errealitatea ez da elementu abstraktu eta marko teoriko inoperatiboen konglomeratu bat. Horregatik, analisi eta estrategia konkretuak behar ditugu, gure errealitate politikoan integratuak egongo direnak. Zentzu horretan, Euskal Herrian badugu zerumuga kolektibo emantzipatzailea berreraikitzeko aukera paregabea. Burujabetza prozesu eraldatzailea. Aldaketa sozialean oinarritutako subiranotasuna. Osotasunari interpelazioa egingo dion proiektu politikoa. Langileok, jendartearen gehiengoa garenok, ezinbestekoak izango gara bide horretan. Geuk artikulatu behar dugu unibertsaltasun berri hori. Sindikalismoa, beraz, gakoetako bat izango da. Hala ere, bide hau ez dugu bakarrik egingo; lidergo kolektiboak sortzean eta mugimendu zabalak artikulatzean egongo da gako nagusietako bat.

 

 

 

Aurrera jarraitzen dute GTHko lanuzteek

0

Gaurkoa izan da Derion dagoen GTH enpresako langileek egindako lanuzteen bigarren eguna. Kotxe-karabana egin dute euren lantegitik Zamudioko Torrelarragoiti poligonoan dagoen Matricerías Deusto enpresara. Han, ordubeteko kontzentrazioa egin dute. Bihar, lanuzteen hirugarren egunean, kalejira egingo dute euren enpresaren inguruan, eta, ostegunean, hamaiketakoa Derion, enpresaren aurrean.
 

 

 

Gasteizko Udaleko Politika Sozial eta Osasun Publikoko Sailak informazioa eskatu du Aterpe Gaueko Zentroaren langile hezitzaileen datu pertsonalen inguruan

0
LAB, ELA eta ESK sindikatuok eta Arabako HIESaren aurkako Batzordearen enpresa-batzordeak argi utzi nahi dugu ez dugula onartuko Aterpeko langileak izatea pasa den urtarrilaren 1ean egindako zentzugabekeria errepresiobaren turkoburuak izatea.

ELA, LAB eta ESK eta Arabako HIESaren aurkako Batzordearen enpresa-batzordearen oharra:

2019ko urtarrilaren 1ean, Gasteizko Gaztetxearen atarian, indarkeria polizialeko egoera berri bat bizi izan zen. Orduko horretan, udaltzaingoak Gaztetxean eta inguruetan zeudenen aurka kargatu zuen, urtea 5 atxilotu eta hainbat zauriturekin hasi.

Udalak, neurrigabeko hedatze polizial batean, argi utzi zuen herri mugimenduak eta bereziko okupazio-mugimendua, ez dituela oso gustoko.

Esku-hartze polizial hori 12 zauriturekin amaitu da, espetxeratu batekin eta hainbat zauriturekin. Orain gainera, gau horretan Gasteizko Aterpen lanean ari ziren sorgin-ehiza gehitu behar zaio honi, gertatutakoa jasotzen duen bideo bat grabatu eta zabaltzeagatik.

Egoera guzti hau izkutarazi eta eta inolako agindu judizialik tartean egon gabe, Gasteizko Udalaren Politika Sozial eta Osasun Publikoko Sailak, Inklusio Sozialeko arduradunaren bidez, informazio-eskaria egin du Aterpe Gaueko Zentroko hezitzaile taldearen datu pertsonalen inguruan, urtarrilaren 1eko goizeko gertakarien inguruko ikerketa egiteko.

Aipatu entitatearen zuzendaritzak 2018ko abenduaren 30etik 2019ko urtarrilaren 2an lanean egon ziren langile guztien izen-abizenak helarazi ditu. Pribatuak diren datu hauek Administrazioari pasatu dizkiote Datuen Babeserako Legea urratuz.

Zentroko langileek, Sidalavak zeharka kudeatzen duen udal zerbitzua, ez dakite datu hauek eman izanak zein ondorio izan dezakeen zerbitzua edo eurengan. Enpresa izango litzateke balizko ondorio hauen lehen arduraduna.

Bestalde, paradoxikoa ere bada Politika Sozial eta Osasun Publikoko Saila lehena izatea gau hartan Aterpen lanean ari zirenen kontra. Paradoxikoa diogu erakutsitako diligentziagatik, honen falta izan delako bere ezaugarria legegintzaldi honetan zehar. Urte hauetan konstaten bat izan dira politika sozialen planifikazio eza edo muinoko etxeko erabiltzaileen beharrizan sozialen inguruko kezka falta.

Zein da Udalaren helburua horrela jokatzen duenean? Zerbitzu langileak zigortu nahi ditu? Badakigu eredugarria izan dela urte hauetan Enpresa-batzordeak egin duen jarduera sindikala eta salaketazkoa zerbitzu sozial duin eta kalitatezkoak izateko. Ulertzen dugu guzti hau jarduera honi erantzuteko modua izan daitekeela, kontrata baten langileekiko Udalaren interferentzia onartezina suposatzeaz gain, are gehiago langileen eskariak eta erabiltzaileei arreta hobetzearen inguruakoak ez direnean entzuten arreta eta prestasun berdinarekin.

Ohar hau sinatzen dugun sindikatuok eta enpresa-batzordea osatzen dugun atal sindikalok argi utzi nahi dugu ez dugula onartuko Aterpeko langileak izatea pasa den urtarrilaren 1ean egindako zentzugabekeria errepresiobaren turkoburuak izatea. Baina gure konpromisoa salaketa jarrera hori baino harago doa, konpromisoa erakusten baitugu kalitezkoak eta publikoak izango diren zerbitzu sozialen alde aurrera egiteko, zeintzuetan langileek asktatasunez lana egin ahal izango duten kalitatezko proiektuetan eta erabiltzaileak estatistikak baino zerbait gehiago izango diren.
 

 

 

Bilbo eta Baionan “Orain presoak” lelopean egingo diren manifestazioetan parte hartzeko deia egiten diegu langileei

Abenduan Nazio Batzarrak eztabaidatu eta onartutako Testuinguruaren azterketan zehazten zuen moduan, presoa eta iheslariak etxera ekratzeko borroka indartzea izango da LABen lehentasunetako bat datozen hilabeteetan.

Horrela, LABek dei egiten langileei datorren urtarrilaren 12an eta “Orain presoak” lemarekin Bilbon eta Baionan deitutako mobilizazioetan parte hartzera. Batzorde Exekutiboko ordezkaritza bana bidaliko du LABek bakoitzera, Garbiñe Aranburu Igor Arroyo Bilbon izango dira, eta Eñaut Aramendi eta Aiora Imaz Baionan.

Aste beltz baten ondotik iristen da urtarrilaren 12ko deialdia, Garikoitz Aspiazu presoaren senitartekoen istripua, Juan Mari Maiezkurrena preso ohi gaixoaren heriotza… eta gertakariok oso lotuta daude espetxe politikarekin, dispertsioa, salbuespenezko neurrien aplikazioa… Giza eskubideen urraketarekin, hain zuzen ere.

Esparru sindikalari dagokionez, nabarmentzekoa da Bilbon sindikatu guztiak egongo direla. Gainera, Bilbon, tokiko ekimen bat aurkeztu zuten abenduaren 20an, hilabeteko mobilizazioetan oinarrituko dena.

Estrasburgoko epaiak urriaren 20ko Donostiako manifestazioak utzitako zapore on guztia lapurtu zigun eta estatu espainiarraren aldetik ematen ari diren urrats urriek ez dute baikor izateko aukera gehiegirik ematen. Era berean, Frantziako Gobernuak pasa den ikasturtean emandako urratsen ondotik, nolabaiteko motelaldia nabaritzen da.

Horrela, LABek euskal presoak Euskal Herriratu eta ondoren etxeratzeko borrokan jarraituko du. Ildo horretan, ezinbestekoa iruditzen zaigu lortzen ari diren akordioak jendarte osora eramatea, baita lantokietara ere, eta Espainiako nahiz Frantziako Gobernuak interpelatzeko mobilizazio soziala indartzea, bai larunbatari begira, baita hortik aurrera ere.
 

 

 

Babes zabala jaso dute Huerta de Peraltako grebalariek Iruñean

0

Eguerdian manifestazioa egin dute Iruñean, abenduaren 26tik greba mugagabean dauden Azkoiengo Huerta de Peraltako langileek. Udaletxe plazatik abiatu eta Alde Zaharreko kaleak zeharkatu ondoren, leku berean amaitu da.

Babes zabala jaso dute langile grebalariek, eragile zein herritar soilena. Manifestazioaren amaieran, Husseyin Yagoubi langileen ordezkariak nabarmendu du enpresak 400.000 euro zor dizkiela langileei eta mehatxuak baliatzen dituela zor duena ez ordaintzeko. Euskara eta gazteleraz gain, gaur arabiera ere entzun da Iruñeko erdigunea.

Greba mugagabeak aurrera jarraitzen du eta ostiralerako, urtarrilaren 11an, Elkartasun-eguna deitu dute.