Lanuzteak egin dituzte, eta Erandioko GTEren aurrean egin dute gaur mobilizazioa. GTE eta GTH, biak dira Gestamp taldeko enpresak. Biharko protestei dagokienez, hamaiketakoa egingo dute enpresaren egoitzaren aurrean, Derion.
Bizkaiko Foru Aldundian lan egiten duten Garbialdiko langileek baiezko biribila eman diote LAB, UGT, CCOO eta ESK sindikatuek lortutako akordioari.
Ostiralean bilduko dira enpresarekin hitzarmena sinatzeko, ondorioz, 2010. urtetik langileek jasandako soldata izozketari eta horren harira piztutako gatazkari amaiera ipiniko zaio.
Akordioak Udalhitzeko 6. mailarekiko ekiparazioa onartzen du du 2018-2021 urte bitarteetan. Enpresak urtarrilaren 1ean %2,4ko igoera aplikatu beharko du langileen soldatetan eta 2018rako akordatu den %1,2ko soldata igoeragatik sortu diren atzerapenak ordaindu. 2020. urteko soldata igoera %1,8koa izango da eta 2021ekoa %2,34koa.
Gainera, nominaren kontzeptu guztien gainean aplikatuko diren igoera hauez gain, langileek urtean 225 euroako osagarri berri bat jasoko dute 2020.urtetik aurrera.
Eskubide sozialei dagokionez, langileek urtean zehar zubi batez gozatuko dute opor egunetatik deskontatu barik eta horrez gain, enpresak urtero asumitzen duen errebisio ginekologikoa bere gain hartzen jarraituko du.
Langileen aldarrikapen nagusia Udalhitzeko 6. mailarekiko soldata ekiparazioa zen, hau da, udaletxeetako garbiketa langile propioek irabazten duten beste irabaztea, eta horrek %6,54ko soldata igoera suposatzen zuen. Hainbat hilabeteetan zehar enpresak %0,3ko igoera baino ez zuen eskaintzen. Estrategia argia zuen: langileak nekarazi, negoziazioa luzatu eta finean, hitzarmen honen desagerpena eragin.
Baina duela urtebete baino gehiago, langileek kalera irtetzea eta mobilizazioak piztea erabaki zuten. Urte honetan 50 protesta baino gehiago antolatu dituzte, baita 6 egunetako greba ere. Asteartero, bilkura ospatzen zela aprobetxatuz, bere lanbesak altxatu dituzte Foru Jauregiaren aurrean.
Bizkaiko Foru Aldundiko garbitzaileek, hainbat urtetan zehar, sektorearentzat erreferentziazkoa den hitzarmen bat izan dute; euren antolakuntza eta borroka nekaezinari esker erreferentziala izaten jarraituko du, hitzarmena berritzea eta euren soldata-baldintzak hobetzea lortu baitute.
LABen iritziz gatazka honek ondorio argi bat uzten digu: borroka egiteak balio duela. Hori dela eta langile guztiak goraipatu nahi ditugu, dena kontran zegoela ematen zuenean borrokari eutsi egin diotelako, aurrera egitea aukera bakarra dela erakutsiz.
Denbora luzez bizi duten babesgabetasun egoera salatu ondoren, urrats bat gehiago eman eta itxialdia egitea erabaki dute beraien eskubideen defentsan.
Gaur egungo araudiekin lanbide heziketako ikasgai teknikoetan irakasle lanbidean hasteko bi bide daude: ordezkoen zerrendaren bidez eta oposizio bidez.
Ulergaitza egiten bada ere, araudiak ezberdinak dira. Ordezkoen zerrendan sartzeko eskakizunak zabalagoak dira. Lanbide heziketako goi mailako titulazio askorekin ordezkoen zerrendan izena emateko aukera dago (prestakuntza pedagogikoa izanda). Eta gaur egun langileen zati handi bat multzo honetan kokatzen da.
Oposizio bidez, aldiz, lanbide heziketako goi mailako ikasketa gutxik ematen dute aukera irakasle tekniko gisa sartzeko. Eta beste kasu gutxi batzutan, 2007. urtea baino lehen bi urteko lan esperientzia egiaztatuta. Gainontzeko lanbide heziketako titulazioa duten langileek, nahiz eta gaur egun irakasle gisa lanean egon, ez dute inoiz aukera izango oposizioetara aurkezteko.
Gainera, datozen urteotan lanpostu asko oposizio bidez egonkortuko dela kontuan hartzen badugu eta eredu berriaren arabera oposaketak gainditutakoei 6 puntu emango balizkiite, egoera oso larrian geratuko lirateke langile hauek. Urteetan hezkuntzan zerbitzuak emanda, lanbide heziketaren zutabe garrantzitsu bat eraiki duten irakasle asko lanpostua galtzeko bidean egon daiteke neurririk hartzen ez bada.
Honi guztiari prestakuntza pedagogikoari dagokion arazoa gehitu behar diogu. Aparteko azterketa merezi duena.
Hezkuntza Sailaren ardura da arazo larri honi irtenbidea ematea. Urgentziazko neurri hauek eskatzen dizkiogu:
1. Egoeraren diagnostiko zehatza egitea, egoera honetan zenbat langile eta zein titulaziorekin aurkitzen den aztertuz.
2. Beharrezko araudi aldaketak egin langile hauei sarbidea errazteko.
3. Egoera konpontzen den bitartean irakasle teknikoen oposiziorik ez deitzea.
Arabako Hiri Hondakin Solidoen Kudeaketarako plantako, hau da, Biocompost de Álava Aldi Baterako Enpresa Elkarteko enpresa-batzordea eta Enpresa Elkartea erdibana osatzen duten Ferrovial eta FCCk, enpresa hitzarmen propioa izateko mahai negoziatzailea osatu dute.
Gogorarazi behar dugu Biocomposteko langileek greba mugagabe bat hasi behar zutela pasa den abenduaren 26an, 2003an enpresak eta Gasteizko Udalak kudeaketarako sinatutako kontratuaren araberako lan-baldintzen araberako hitzarmena aldarrikatzeko. Izan ere, 2006an bere jarduera hasi zuenetik, enpresak aldebakarrez ezartzen die bere langileei Hondakinak Berreskuratzeko Hitzarmen Estatala, Gardelegiko Zabortegiko Hitzarmeneko baldintzak ezarri beharrean.
LAB sindikatuak Enpresa Hitzarmena negoziatzeko mahaiaren irekiera, estatalizazioa eta prekarizazioaren kontrako garaipen bat bezala hartzen du. Biocomposteko langileek, borrokaren bidez, haien lan-baldintzak negoziatzeko burujabetza eskuratu dute eta.
Borroka ez da hemen bukatu, orain baita Enpresa hitzarmena edukiz betetzeko momentua, langileen aldarrikapenak jasotzen dituzten edukiak.
LABen, estatalizazioaren eta prekarizazioaren kontra eta langileok Euskal Herrian gure lan baldintzak arautzeko dugun eskubidea aldarrikatzen jarraituko dugu.
LABeko kide Asier Azpilikuetak duela aste batzuk egindako iritzi artikuluaren jarraipena idatzi du, "Berria" egunkarirako. Huerta de Peraltako lan gatazkari buruz hitz egiten du idatzi honetan ere. Zentzu honetan, Azkoiengo enpresako grebalariek beste hitzordu bat dute gaur, urtarrilak 9: auto karabana bat egingo dute, 16:00etan, enpresaren ataritik abiatuta.

“Hokoke… hokoke… damun fi oroke. Lan hansaha lau adamuni” ari gara egunotan kantatzen Huerta de Peraltako langileen eguneroko mobilizazioetan. Guk halaxe itzuli dugu: “Nire eskubideak nire zainetako odola dira. Hiltzen banaute ere, ez ditut ahantziko”. Hala moduko itzulpena izanen da ziurrenik, eta kantatzera animatzen garen bakoitzean zenbat ostiko ez dizkiogu arabierazko ahoskerari emanen. Langileek “Jo ta ke, irabazi arte” oihukatzen dutenean bezainbertze.
Baina berdin dio. Egunotan erakutsitako duintasun, elkartasun eta babes keinuek txikikeria horiek anekdota polit bilakatzen baitituzte.
Huerta de Peraltako langileen borroka gogorra izaten ari da. Ikaragarrizko esplotazioa eta prekarietatea jasaten ari zirelako hasi ziren antolatzen. LAB sindikatuaren babesa bilatu eta aurkitu zuten. Hitzarmen kolektiboan jasota dauden oinarrizko eskubideak eskatzen hasi ziren. Enpresak urtetan ordaindu ez ziena eskatzen hasi ziren. Eta enpresak kaleratzeekin eta zigorrekin erantzun zien.
Enpresak, gutxienez, 440.000 euro zor dizkie langileei. Berriz erranen dut: 440.000 euro. Batere lotsarik gabeko enpresari horiek aberasten ibili baitira langileak esplotatzen zituzten bitartean. Eta orain, langileak ahaldundu direlarik, beraiei dagokiena eskuratzea baino eskatzen ez dutelarik, enpresariak lotsagorritu ordez, harroputz agertu zaizkigu, beren enpresa eredugarria dela erran digute, beraiek demokratak direla eta gu biolentoak, beraiek zintzoak direla eta gu gezurtiak. Prekarietatearen bortizkeria estrukturala erabili duenak erran du hori, Foruzaingoaren bortizkeria fisikoa erabili duenak, epaiketa bat bertzearen atzetik galtzen ari denak.
Nafarroan badira nekazaritza enpresari asko hitzarmena bete eta lan eskubideak aintzat hartzen dituztenak. Baina Huerta de Peraltakoak ez dira halakoak. Eta horregatik egin behar zaie aurre, inoiz baino tinkoago, kazikeek gure herrietan tokirik ez dutela argi izan dezaten.
Eutsi lagunok!
Borondate hau Venezuelako herriak hautetsontzien bidez erabakia izan zen, hauteskunde prozesu demokratiko eta garden batean eta nazioarteko eragile ezberdinen berme guztiekin, non bozken %67’7arekin Nicolas Maduro lehendakariaren agintaldi konstituzionala onartua izan zen 2019rako. Ia 6 milioi pertsonek aukera honen alde egin zuten Henry Falcón, Jevier Bertucci, eta Reinaldo Quijada oposizioko kideen aukeren aurretik. Bere argudioekin Batzar Nazional Konstituziogileari zilegitasuna kendu nahi diote, berau 8 milioi pertsonen bozka baino gehiagorekin hautatua izan zenean, eta berau izan zenean lehendakaria aukeratzeko hauteskundeak deitu zituena, marko legalak hori egiteko zilegitasun osoa ematen baitio.
20 urteetan Iraultza Bolibartarrak 25 hauteskunde prozesu egin ditu, Iraultza Bolibartarraren izaera demokratiko eta parte hartzailea erakutsiz, non Venezuelako herriak bere borondatea adierazi ahal izan duen eta beraz bere burujabetza gauzatzeko aukera izan duen. Beraz, estrategia guzti nazioarteko presioaren beste maniobra bat da, Venezuelako herriaren kontrako zigorrak, blokeo ekonomiko, finantziero eta komertziala bilatzen duena Venezuelako herria itotzeko helburuarekin. Ez dugu Honduras, Brasil eta Argentinako bestelako prozesu aurrerakoiekin egin zutena ahaztuko. Alerta egoeran gaude, eta Venezuelako herriaren defentsan gure babes guztia adierazten dugu.
Horregatik guztiagatik, salaketa hau gurea egiten dugu, eta 2019ko Urtarrilaren 10ean bakoitzak bere herri, herrialde edo munduko txokotik Venezuelako herriaren bozka babestera deitzen dugu Nicolás Maduro presidentearen kargu hartzean Venezuelako herriaren ondoan egonez.
Aportaciones al documento "Estrategia para la atención primaria en Euskadi"
Txostenak aurrera egin ahala, hasieran planteatzen dena ukatzera datozen lerro estrategikoak azaltzen dira, bere helburu bakarrari erantzuten diotenak: Sailak modu kontziente edo inkontzientean fakultatibo mediko eta pediatriako langileen birjartzerako duen aurreikuspen falta konpontzea, kontsulta medikoak deskargatuz, erizaintza eta administrazioko langileek rol berriak onartuz eta pazienteak ospitaletako bitartekoetara ingresatzea galgatuz. Era berean, txostenaren beste helburu bat kudeaketa-klinikoko unitate berriak sortzea da. Aurretik ere salatu izan ditugu hauek, erraz pribatiza daitezkeelako eta irizpide ekonomizisten bidez kudeatzen direlako.
LABetik ulertzen dugu ikuspegi guztiz partziala eta autokritikarik gabea duen estrategia dela osasunaren benetako erronken inguruan, oso urruti dagoena gainera lehen arreta biztanleriaren osasunerako funtsezko oinarri moduan ikustetik. Lehen Mailako Arreta osasun sistemarako sarbidea izan behar da. Berau da arretaren oinarrizko eta hasierako maila, eta osasun arretaren globaltasun eta jarraikortasuna bermatu behar da pertsonaren bizitza osoan zehar.
Beste alde batetik, dokumentuaren zatirik handiena langile fakultatibo eta erizainei buruz ari da, berriro ere, aipamen labur batzuk kenduta, erizain laguntzaileak eta sanitarioak ez diren gainontzeko langileak ahaztuz, guztiz beharrezkoak Lehen Mailako Arretan eta zeregin funtsezkoa dutenak lanerako ekipoetan. Osakidetzak ikusezin bihurtzen dituen langileak eta pixkanaka osasun zentro eta anbulatorioetan murrizten dituenak.
Konbentzituta gaude Lehen Mailako Arretan inbertituta asko irabaziko dugula bai Osakidetzako langileok bai biztanleriak oro har. Dugun giza-potentziala probestu behar dugu bertan inbertituz: bere prestakuntzan, bere motibazioan… Guzti hori beharrezko giza baliabideekin. Hori dela eta, LABetik Lehen Mailako Arretako plan estrategiko honi ekarpenak egin dizkiogu eta horrela helarazi dizkiogu Osakidetzari.
Prentsaurrekoa eman dugu Bilbon. Bikoitza zen bere helburua. Batetik, Eusko Legebiltzarreko Eskola Jangeletan izandako iruzurrari buruzko ikerketa batzordeak emandakoaren eta Eusko Jaurlaritzako Eskola-Jangelen ereduari buruzko batzordearen balorazioak egitea izan da. Eta bestetik, LABen ustez dagoeneko agortua dagoen eredu horren aurrean, planteatzen dugun eredu berriaren berri ematea.
LABen, orain bi urte sortu genuen jangelen inguruko hausnarketarako eta ondoren proposamen integrala egiteko batzordea. Hasiera batean, batzorde horren helburua eskola jangelen eredua aldatzea izango da, baina aurrerantzean, ez gara horretan geratuko, Tailerretako jangeletako, adinekoen egoitzetako, ospitaletako jangeletaz ere arituko gara.
Bi urte hauetan sindikatua ez gara bakarrik ibili, bidelagun izan ditugu arlo honetako eragile guztiak, lehen sektoreko baserritar eta arrantzaleak, familiak, eskolak eta ikasleak. Beraiekin batera, Gure Platera Gure Aukera Plataformako kideak gara.
Eskola-jangeletan zentratuz, argi diogu eredu hau agortuta dagoela, eta gaurdanik beste bat diseinatu eta martxan jarri beharra daukagula. Ez hori bakarrik, iruzurra ahalbideratzen duen eredua ez da kalitatezkoa ez ikasleentzat, ez familientzat, ez langileontzat, ez hezkuntza komunitatearentzat, eta ez jendartearentzat orokorrean.
LABen oso arduratuta gaude gai honekin, eta eredu aldaketa horretarako, proposamen propio bat osatu dugu eztabaidarako eta epe laburrean martxan jartzeko. Proposamen integral horrek oinarrizko zutabe hauek dauzka:
Eredu honek elikadura burujabetzan pausuak eman behar ditu. Zein elikagai eta nola produzitu erabaki behar dugu, produkzio agroekologikoa, sasoikoa eta bertokoa izan behar du, lehen sektore indartsua behar dugu horretarako.
Eredu berria hezitzailea izan behar da. Ikasleentzat beraz, jangela ikasteko gunea izango da, eta bertako langileak hezitzaileak izango dira.
Jangeletako langileen lan-baldintzak duinak izango dira, gaur egun dauzkatenekin alderatuz guztiz bestelakoak, beraz.
Iruzurraren ikerketa batzordeak eta ereduaren inguruko batzordeak emandakoaren balorazioa
Gaur egungo ereduak, 2000. urteko ordenantzarenak, 18 urte daramatza garraiaturiko janariaren eredua inposatzen. Ezinezkoa da hemen bertoko elikagaiak sartzerik, beraz, ezinezkoa da bertoko nekazaritza, abeltzaintza edo arrantza garatzerik. Produkzio industriala lehenesten da, guretik kilometrotara produzituriko elikagai merkeetan. Ezinezkoa bihurtzen da familia eta eskolek jaten ari diren elikagaien inguruko informazioa izaterik eta hauen gaineko inolako erabakirik hartzerik.
Aipatu beharrekoa da baita 2000. urteko agindu honek eskoletan sukaldeak eraikitzea alboratzen duela. Sukalde zentral handiekin baino ezin daiteke lan egin, beraz. Goizaldean prestatzen da bertan janaria, eta orduetan zehar garraiatzen da eguerdirako eskolara heldu dadin.
Lan baldintzei dagokienez, Hezkuntza Sailpeko langileez eta enpresek kontrataturiko langileez hitz egin behar dugu. Esan beharrekoa da langileen ordezkaritzaren gehiengoa daukala LABek bietan.
– Laboralei dagokionez, sukaldeak desagertzeak eta office-tan garraiaturiko jakiak sartzeak, beharrizan berriak arlo publikotik ez erantzutea ekarri du. Pribatizatu nahiak, interinoen %63ko poltsa sortzea eragin du. Enplegu prekarioa, aldi beterakoa, ardura funtzioak desagertzea… ekarri du agindu honek, eta urte hauetan zehar inongo hobekuntzarik izan bada, borroka sindikalari esker lortuak izan dira.
– Enpresetako pertsonalari dagokionez: Azpikontratazioa bortitza da, enpresen aberastasuna iruzurraren bitartez metatzeko. Lan hitzarmena estatalizatzearen mehatxua etengabea da eta enplegu oso prekarioa da. Guztiz feminizatua den arloaz ari gara, eta lan orduak egunean oso gutxi dira, beraz, ezinezkoa dute jubilazio duinik izaterik.
Beraz, Eusko Legebiltzarreko ikerketa batzorde honetatik ondorioztatzen duguna, aurretik bagenekienaren berdina da, eredu hau janariaren prezioan oinarritzen da. Enpresek ez daukate lehiarik beraien artean, horrela adierazi du Euskal Lehiaren Agintaritzaren ebazpenak. Kasu batean, epaitegiek enpresei zigor ekonomikoa jarri die, dioguna demostratuz eta iruzurra egin duten enpresen helegiterik onartu gabe.
Urtero zazpi miloiko eurotako diru xahuketaz ari gara eta gure ustez, eragile politiko eta teknikoek ardura izan beharko lukete honetan. Hamabi urtez, murrizketak egiten zituzten eta langileei gaixotzeagatik zigortzen zitzaien bitartean, enpresei zazpi milioi euro oparitzen zitzaizkien.
Guztion dirutik iruzurra posible egin dute kudeatzaileek. Urteroko zazpi milioi euro hauetatik, pertsonalaren iruzurrari 3.376.155,56 euro egokitzen zaizkio. Langile bakoitzagatik 635 euro gehiago kobratu zuten, eta diru horretatik ez zen zentimo bakarra inbertitu lan baldintzetan, ez zerbitzuaren hobetzean.
Kudeaketa honen ardura politikoa Administrazio eta Zerbitzuen Sailburuordeari dagokio. Teknikoari dagokionez, agerikoa da kontrol mekanismoak alferrikoak izan direla maila honetako iruzurra egin ahal izan bada, eta arduradun ekonomikoa badago falta oso larria egin baita betea konpetentzia legea betetzean. Beraz gure ustez, enpresa hauek ezin dute berriz administrazio publikoaren aldetik kontratatuak izan.
Ikerketa batzordeak bere ondorio eta ebazpenak eman beharko ditu. Iruzur erraldoi hau argitzea exijitzen dugu, eta noski, ondorio ekonomikoak izan ditzala enpresekiko eta ardura politikoak administrazio publikoekiko.
LABek dagoeneko egin du hausnarketa, Eusko Jaurlaritzako ereduari buruzko batzordeak ere egin beharko lukeena, eta hausnarketa eta diagnosi horretatik abiatuz, eredu berri baterako pausuak diseinatzen eta martxan jartzen hasi beharko luke behar bezalako pliego batzuen bidez. Errealitatea bestelakoa da baina, gure ustez, batzorde horren egitekoa hori izan beharko bazen ere, ezertarako balio ez duen ibilbidea egin du.
Aldaketarako urratsak diseinatu behar ditu Eusko Jaurlaritzako batzorde horrek, elikadura burujabetzari, eredu hezitzaileari eta langileen lan-baldintza duinei bide emanez.
Ezin dugu jarrera merkantilistak elikatzen jarraitu, ezin dugu esku pribatuetan jarraitu.
LABen proposamen integrala, enplegu-proposamena
Eredu honetan jarraitzen badugu, denbora kontua baino ez da iruzur kasu berriekin aurkitzea. Beraz, premiazkoa da guztion artean kalitatezkoa, justua, jasangarria eta hezitzailea izango den eredu publikoa osatzea.
Euskal Herrian erabaki behar dugu zein elikagai sukaldatu eta jan nahi dugun. Elikagai horiek, bertokoak, sasoikoak eta agro-ekologikoak izan behar dute, era honetan lehen sektorean kalitatezko enplegua sortuko litzateke baserritar eta arrantzaleentzat, gure ingurumenean eragin baikorra izango zen eta jaki horietan gure elikadura oinarrituz, bizitza osasungarriagoak izango genituzke.
Jangelak gune hezitzaileak izango ziren. Kontuan izan behar da, gure eskola umeek beraien jardunetik denbora dexente igaroten dutela jangeletan, eta berau gatazka gune izatetik eremu atsegina izatera igaro behar da, non elikagaien prozeduraz, ekonomiaz, ingurumenaz, osasunaz, nutrizioaz, higieneaz… ikasiko duten ikasleek. Beraz, bertan lan egiten duten langileen funtzio hezitzailea onartu behar da. Eskoletako heziketa proiektuetan elikatzeko denbora gehitzea eta kurrikulumean jasotzea exijitzen dugu.
Arreta berezia jarri nahi diogu eskola jangeletako langileen lan-baldintzez egiten dugun proposamenean sindikatu garen neurrian:
Jangelak Administrazio publikoak kudeatu behar duen zerbitzu bat izan behar du, herritarren zerbitzura begira, eta hezkuntza komunitatearen parte-hartzea, gardentasuna eta berdintasuna ahalbidetuko dituena.
Erabat publikoa den kudeaketa batekin, finantzaketa arazoak eta bestelakoak (prezioak, lan baldintza okerragoak, …) gainditu eta zerbitzu publiko bezala sustatu eta modu integralean garatu beharko litzateke.
LAB sindikatua lanean hasiko da eredu hau iraultzeko, diru publikoa kudeaketa pribatura bideratzen duelako, eta enplegu publikoa sortzea delako gure asmoa.
Lehenengo helburua, zentro guztietan sukaldeak egotea eta bertan sukaldatzeko
aukera bermatzea.
LABek benetako errebertsio batean sinesten du. Eskola jangeletako hezitzaileen kasuan (begiraleak eta office-a) kalitatezko eredu publiko baterako planifikazioa osatzea eskatuko dugu, berdin sukaldeen kasuan. Prozesu honek berme guztiak izango ditu, eta subrogaziorako eskubidea izango du Eusko Jurlaritzaren Hezkuntza Sailaren bitartez, eskola zentroetatik aukeratzen den aukera bata zein bestea izan.
Errebertsio orokorra garatzen den bitartean, eta eskolaren batek beste eredu baten bitartez kudeatu nahiko balu, hezitzaileen kontratazioa (hezitzaileak eta office-a) Eusko Jaurlaritzaren menpekoa izan beharko da, beste eskola batzuk (heziketa zentroak, partzuergoa…) kontratatzea galeraziz. Prozesu honek, profesionalen egiteko hezitzailea onartuko du, bai beraien lan baldintzen egokitzea ere, ratioak, formakuntza, baliabide pedagogikoak, ordutegiak…
Huerta de Peraltako langileen greba mugagabeak aurrera darrai, enpresaren jarrera itxia dela eta. Egunotako mobilizazioei segida emateko, astelehenean egindako manifestazioa, tartean, elkartasun egun bat antolatu dugu ostiralerako, Iruñean, hainbat jarduerekin. Joan den ostiralean ere elkartasunerako eguna izan zen; Azkoienen, kasu honetan. Bitartean, grebalariek enpresaren atarian jarraitzen dute protestan. Karpa bat jarri dute gaur bertan, euren egoeraren berri emateko.
