LABek Kristau Eskolari zintzotasuna eskatzen dio. Gure aldetik, lanean jarraituko dugu kolektibo prekarioen alde, lanpostu guztiak mantentzearen alde eta lan baldintza duinen alde.
Kristau Eskolak pentsarazi nahi digu gezur bat behin eta berriro esategatik egia bihurtuko dela. Urtarrilaren 11n aurkeztutako proposamenean Ikastoletan LABek sinatutako akordiora hurbiltzen hasi baziren ere, ez dituzte Ikastoletako akordioan dauden edukiak berdintzen.
Gizarte Ekimeneko Ikastetxeetan 5 aldarrikapen dira nagusi eta Ikastoletako akordioan, hain zuen ere 5 puntu horietan akordioak lortu ditugu:
Soldatak: LABek sinatutako soldata igoerak eta Gizarte Ekimenean KEk eskaintzen dituenak berdin- berdinak dira; ordainketa eskuordetua +0,5. Hau horrela da, finantziazio publikoa berdina dutelako eta itunpeko sare guztiarentzako kopurua berdina delako.
Enplegua mantentzeko akordioa: KEk puntu honen inguruan akordio bat negoziatzeko konpromisoa eskaintzen du. Ezer zehaztu gabe. Ikastoletan langileen soberakinen %100aren birkokapena antzinatasuna mantenduz sinatu dugu. Hau da, 0 kaleratze. KEk ez du bermatzen kaleratzerik ez dela izango.
Lan kargak: Ikastoletan Haur Hezkuntza eta Lehen Hezkuntzan ordezkapen guztiak lehenengo egunetik izateaadostuditugu. KEk3.egunetikeskainidu.
0-3ko langileen lan baldintzak: Puntu honetan hurbilketa egon arren Ikastoletan oraindik ere 0-3ko langileek urtean 2 lan egun disfrutatzeko aukera edukiko dute berreskuratu beharrik gabe.
Hezkuntza Laguntza Espezialistak: Ikastoletan 2019. urtean langile hauek 57 ordu gutxiago lan egingo dute KEk eskaintzen duena baino.
Horretaz gain, Ikastoletan guraso baten gaixotasunagatik baimendutako 3 egun adostu dira, ordu lektibotik kanpo ematen diren ikastaroak konpentsatzea, kontratazioen gardentasuna bermatzeko ikastetxe bakoitzean batzordeak sortzea, ordu sindikalak ordezkatuta izatea, urriaren 12an eta abenduaren 6an nahi duena lanera joan ahal izatea eta 7 hilabeteko epean lan hitzarmena adostuko delaren konpromisoa.
KEk enplegua mantentzeko konpromisorik ez duela hartu salatu nahi dugu. Hau da, 2019. urtean Kristau Eskolak diru publikoarekin hatzamarrez kontratatzen eta bere gustuko ez diren langileak kaleratzen jarraitu nahi du.
LABentzat onartezina da gaur egun diru publikoarekin lan postuak suntsitzea eta “entxufismoa” bultzatzea. Kristau Eskolak gatazka honetan duen jarrera agerian utzi nahi du. Medioetan botatako gezurren atzean negoziatzeko daukan gaitasun gutxi ezkutatzen dute eta orain arte izan dituzten pribilejioak mantendu eta areagotu nahi dituzte.
Urtarrilak 16tik 25era bitarteko 8 greba egunetara itundutako Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako 9.000 langiletik gora daude deituak, EAEko itundutako ikastetxeen %70a inguru dira eta 120.000 ikasle ingururi ematen diote zerbitzua. Gizarte Ekimeneko ikastetxeetan ordezkaritza daukagun LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok negoziatzeko borondatea daukagu eta taxuzko proposamen baten zain jarraitzen dugu.
Eusko Jaurlaritzak gutxieneko zerbitzuak igotzeko erabakiarekin greba desitxuratu asmoa izan duen arren, ez da horrela izan. Horrela, sektorean Lan Hitzarmenaren eguneratzearen alde aurrez gauzatutako 9 greba egunekin gertatu den bezala, aste honetako lehenengo greba egunari ere langileek emandako babesa eta jarraipena oso zabala izan da, %65 ingurukoa. Eta gaur Bilbon antolatu dugun manifestazioan langileek izandako parte hartzea ere itzela izan da, 5.000 langile inguru bildu direlarik berriro ere 9.000 langileko kolektibo batean.
10 urtez Lan Hitzarmena berritu gabe egonik, sektore honetako langileen lan baldintzen berreskurapena eta hotzekuntza dugu greben helburu, hobekuntza hauek gure ikastetxeetan eskaintzen den hezkuntza kalitatean eragin zuzena dutela eta beharrezkoak direla konbentzituta baikaude. Grebaren helburuak erabat argiak, bidezkoak eta aski ezagunak dira, beraz.
Mobilizazio eta greba dinamika indartsuak bultzaturik, patronalak mugitzera behartuak ikusi dira, baina momentuz patronalek egindako proposamenak eskasa izaten jarraitzen du, orain urte bete mahaitik altxatzea erabaki genuenean mahai gainean jarrita zeukaten proposamenarekiko aurrerapauso nabaririk ez du jasotzen eta grebara eraman gaituzten aldarrikapenetatik urrun egoten jarraitzen du. Enpleguari dagokionez, gela itxierek ekar dezaketen lanpostu galerari aurre egiteko birkokapen neurri bermatzailerik eskaini gabe jarraitzen dute. Irakasleen lan kargak arintzeko proposamena erabat eskasa da. Soldaten inguruko planteamenduari dagokionez, eroste-ahalmenaren berreskurapenetik oso urrun dago. Haur Hezkuntzako lehen zikloko langileen eta Hezkuntza laguntza espezialisten, hau da, feminizatuenak eta egoera prekarioenetan lan egiten duten kolektiboen lan baldintzen inguruko proposamenetan apenas dagoen aurrerapausorik, egindako ordu osagarrien eta lanaldi murrizketaren planteamenduak lan baldintzen hobekuntzan apenas eraginik dutelarik etab.
LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok bai patronalei eta bai Eusko Jaurlaritzari eskatzen diegu bakoitzak dagokion ardura eta erantzukizuna bere gain hartu eta gatazka honi irtenbidea emateko neurriak har ditzatela, langileen aldarrikapenei taxuzko erantzunak emanez eta akordioetara erdiestea ahalbideratuko duten planteamenduak eginez.
Aldi berean langile guztiak animatzen ditugu hurrengo greba egunetarako antolatu ditugun elkarretaratze, manifestazio eta gainerako ekintzetan parte hartzera.
LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburu Euskal Telebistako "Egun On Euskadi" saioan egon da, aktualitateari errepasoa egiten. Prekarietatearen aurka urtarrilaren 26an Iruñean egingo dugun manifestazioa, elkarrizketa soziala, Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua, Huerta de Peraltako borroka, pentsionistena, Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako greba, La Naval… hainbat gai izan ditu hizpide.
Iragan den astean TUVISAko 7. linean gertatutakoaren harira, TUVISAko LAB-en atal sindikaletik gertaera horretan eman ziren jarrera arrazista, xenofoboak eta sexistak salatu nahi ditugu, baita egoera horretan nahastuta egon ahal izan ziren erabiltzaileekiko gure elkartasuna adierazi ere. Gaur, urtarrilaren 16, 19:00etan, Gasteizko Andra Mari Zuriaren plazan ospatuko den elkarretaratzean parte hartzera deitzen dugu.
TUVISAko langile bezala, ezin dugu gure autobusetan pasa den astean gertatutakoak errepikatu dadin utzi, non bere azalaren koloreagatik pertsona batek heriotza mehatxuak jasan zituen. Hau dela eta, enpresako zuzendaritzari, eta erantzunkidetasunagatik Gasteizko Udalari, eskatzen diegu langilegoaren esku baliabideak jarri ditzaten gure autobusak edonolako eraso sexista, arrazista eta xenofoborik gabeko guneak izan daitezen.
Jakitun ginen horrelako egoerak goiz ala berandu emango zirela, eta denbora daramagu enpresari eskatzen neurriak har ditzan gidarion kolektiboak ditugun estres eta erantzukizun mailan eragin dezan. Tamalez, pasa den asteko gertakariaren harira presio hau handitu egin da, eta bada garaia gaurdanik pairatzen ari dugun arazo hau konpon dadin.
Gidariok jabego publikoko autobusak gidatzen jarduten dugun hiritarrak gara, eta gaur egun ez dugu formakuntza eta baliabiderik pasa den astean gure lankideak bizitu zuen egoerari aurre egiteko.
Honetaz gain, enpresari eskatzen diogu autobuseko kamarak jasotako irudiak aztertu ostean, neurri legalak har ditzala adin gabeko bati aipatutako mehatxuak egin zizkion pertsonaren aurka. Baita batzordea egin dadila ahalik eta azkarren gai hau tratatzeko.
Baina gure arazo guztien gainetik, hiritarrak ere bagaren heinean, gure autobusean erabiltzaileak eta bere adin gabeko alabak jasandako erasoaren aurka kokatzen gara, eta LAB-etik TUVISA-ko langilego osoa animatzen dugu egoera hauen aurrean isilik gera ez dadin, tamalez geroz eta arruntagoak direnak, eta animatzen ditugu ere eraso honen aurka gaur, urtarrilaren 16, 19:00etan Gasteizko Andra Mari Zuriaren plazan ospatuko den elkarretaratzean parte hartzera.
Gure lan-postuetan inolako eraso arrazista, xenofobo edo sexistarik errepika ez dadin borrokan jarraituko dugu.
Agerraldi bat egin dugu komunikabideen aurrean, Bizkaiko metalgintzako hitzarmenaren egoera jasanezina dela salatzeko. Otsailean urtebete beteko da mahaia ireki zenetik, eta, ordutik patronalak, hitzarmen berri eta duin bat izateko borondate falta eta langileekiko errespetu falta izan du behin eta berriro.
Atzo, urtarrilaren 15ean, mahaiaren 15. bilera izan zen. Bilera horretan Bizkaiko Metalgintzako Enpresen Federazioak (FVEM), hazkunde ekonomikoa eta irabazi erraldoiak biltzen ari den garaian, murrizketak eta eskubide galerak proposatu ditu oraindik ere. Gainera, sindikatuok mahai gainean jarritako prekarietatearen kontrako neurririk ez du jaso. Mahaian eserita dauden ELA, CCOO eta UGT sindikatuek proposamena txartzat jo dute. Gainera, negoziazio mahaian eserita dauden sindikatuak mehatxatu ditu patronalak txantaia eginez: otsailaren 15ean negoziazioa bukatutzat emango duela jakinarazi du.
LABek, antzerki hau salatuz, gure parte hartzea eten genuen 2018ko ekainean, ez zegoelako benetako negoziaziorik. Gure asmoa, nahia eta beharra negoziaketan aurrera pausuak bultzatu eta lehenbailehen mahaira bueltatzea zen. Horretarako, langileak aktibatu eta informatu behar genituela jakinik, helburua hori jarri genuen, eta, ordutik, ugari izan dira egin ditugun asanblada, bilera, agerraldi eta euskarri ideologikoen sorkuntza. Egoerak, ordea, aurrera egin ordez, atzera egin du mahaian.
Aspaldi esan genuen, eta zoritxarrez asmatu egin dugu. FVEMek ez du hitzarmen berririk nahi; mahaian duen jarrera da horren adierazle nagusia. Proposamen hutsalak egin ditu. Ez ditu sektoreko langileen beharrak kontutan hartu eta, gainera, azken proposamenetan adierazi duenez, sektorea gehiago estatalizatzea nahi du. Argi diosku, proposamen gehienetan, Espainiako Estatuko legeek diotena jaso nahiko lukeela. Beraz, orain arte eduki dugun blokeo egoerari estatalizazioaren mehatxua gehitu zaio.
FVEMen mendekua LABek jarrera irmoa eduki du patronalaren aurrean. Behin eta berriro adierazi dio hitzarmena nahi eta behar dutela langile guztiek; baina ez dugula edonolako hitzarmenik onartuko. Eduki duinak eta sektore kaltetuenak babestuko dituen hitzarmena izango da Bizkaiko metalgintzak edukiko duena. Horregatik eta horren alde borrokatzea erabakia dugu. Denbora luzea daramagu mobilizazioetan, eta azken hilabeteotan, gainera, gora egin dute deialdi ezberdinek. Sektoreko enpresa ezberdinen aurrean mobilizatu gara, manifestazioak eta kontzentrazioak egin ditugu.
Eta lortu dugu, ardi-larruz mozorrotutako otsoaren benetako aurpegia erakutsi dugu. Mobilizazio hauetako batengatik salatu egin gaitu. Oraindik ez dugu epaiketa datarik, ezta salaketaren inguruko informaziorik, baina jakin badakigu epaituak izango garela hitzarmen duina aldarrikatzeagatik.
Jakin dezatela bada, ez gaituztela kikilduko. LAB sindikatua ez duzue isilduko, ez gaituzue geldituko. Sektoreko langile ebentualek, azpikontratetako langileek, ABLEtakoek, emakumeek edo gazteek bizi duten egoera latzak eta prekarizazioak arduratzen gaituzte, ez zuen salaketak eta mendekuak. Epaitegiko jakinarazpena jasoko dugu, baina, bitartea,n borrokan jarraituko dugu, hitzarmen duina helburu. Orain, badakigu patronala ezeroso egoteko bidea zein den, eta, ondorioz, nola mugiarazi dezakegun FVEM.
Aurrera begira, elkarlana eta borroka Bizkaiko metalgintzako hitzarmenak 45.000 langile ingururi eragiten dio, herrialdeko hitzarmen garrantzitsuena da. Ardura eta erantzukizun horretatik eman behar dugu gure erantzuna. Mahaian gertatzen dena ikusirik, sindikatu guztiok argi dugu patronalak ez duela negoziatzeko borondaterik, bertan jarraitzen duten sindikatuek ere behin eta berriro errepikatzen baitute gauza bera.
Metalgintzako langile guztiak defendatu behar ditugu, lan eta bizi baldintza duinak lortu behar ditugu. Sindikatu bezala hori da gure zeregina eta betebeharra; bai enpresaz enpresa borrokak piztuz zein sektoreko hitzarmenaren defentsan.
Eta, orduan, zer? Bi aukera daude, Patronalaren egoera eroso horri kobertura ematen jarraitu edota, borroka klabeetan, sindikatuok bat egitea.
Gure esku dago estatalizazioaren aurka, blokeoaren aurka eta eduki duinen aldeko olatu indartsu bat sortzea Bizkaian. Beste sektore batzuetan egin dugu, gai izan gara sindikatu guztiak elkartu eta borroka klabeetan langile guztiak aktibatzeko.
Metalgintza bezalako sektore batean, mahaian gertatzen ari dena ikusita, patronalaren jarrerak eta benetan hitzarmena nahi izateak, urrats hori ematea ezinbestekoa dugu LABen. Denok elkartuz, denon konpromisoz eta denon borrokarekin hitzarmen berri eta duina lortu dezakegu. Gure eskua zabalik daukagu denekin elkarlana abiatzeko; ELA, CCOO, UGT eta sindikatu guztiok bidea egin behar dugu.
Erasoen aurrean tamaina bereko erantzuna eman behar dugu, sindikatu guztiok batera. Patronala mugiarazteko bide bakarra, denok batera lanuzte eta greba klabeetan jartzea da. Sektoreko greba indartsuak baino ez dute hitzarmen duina ahalbidetuko.
Azken lan eskaintza deialdia egin zenean, bertan jasota gelditu zen behin EPEa bukatutakoan lan-poltsa nola osatu, EITBko Administrazio Kontseiluaren onespena zuena. Denbora aurrera doa, eta behin eta berriz Eusko Irratiko zuzendaritza akordioa urratzen ari da, ELAren ekimenez eta babesarekin. Horrela, lan poltsan erdaldun elebakarrak lehenesten ditu euskaldun elebidunen aurretik, gardentasunaz gain, euskara bera kaltetuz.
LABek behin eta berriro lan poltsa arautu eta elebidunak abian jartzeko eskaerak egin izan ditu, eta batzordean ELAk eta zuzendaritzak hartu izaten duten jarrera blokeatzailearen aurrean epaitegira jotzea erabaki dugu.
Eusko Irratiko LABek ez du onartuko lan poltsaren hurrenkera haustea eta zuzendaritzak kontratuak nahierara bideratzea. Era berean, kontratazio sistema oker honek kaltetutako langileei dei egiten diegu kalteordaina eta zuzentzeko neurriak lortzeko epaitegietako bidea erabiltzera.
Gizarte Ekimeneko ikastetxetan ordezkaritza daukagun ELA, STEILAS, CCOO, LAB eta UGT sindikatuok negoziatzeko borondatea daukagu eta tajuzko proposamen baten zain jarraitzen dugu
Gizarte Ekimenko ikastetxeetako langileok ia hamar urte daramagu hitzarmena berritu gabe, eroste-ahalmenaren galera metatuak %10etik gorakoak dira, lan kargak jasanezinak, lanaldi barruan ikasleen jarraipenerako denborarik ez da bermatzen, langile-kidego batzuk (hezkuntza-laguntzako espezialistak eta haur-hezkuntzako lehen zikloko langileak) ugalduz joan dira azken urteotan, kopuruz eta prekarietatez, eta horiek dira, hain zuzen, feminizatuenak eta baldintzarik txarrenak dituztenak; Jaiotza-tasa gutxitu izanak eragina izan du ikastetxeetan, lanpostuak galtzeko arriskua dagolearik hurrengo urteetan. Lanbide Heziketa gehiago arautzea ezinbestekoa da eta orohar Sektoreko ikastetxeetatik gero eta baldintza kaxkarragoetan lan egin beharraren ondorioz esperientzia eta balio handiko langile ugari ari dira beste ikastetxe batzuetara alde giten.
Ikastetxeetako egoera hau patronalek eta Eusko Jaurlaritzak azken urte luzeetan hartutako erabaki murriztaileen ondorio zuzena dira eta langileen aldarrikapenek egoera hauei erantzutea dute helburu. Eta tajuzko erantzuna izango balute eragin positibo zuzena izango luke ikastetxe hauetan eskeintzen den hezkuntza kalitatean.
2017ko azaroan sindikatuoi negoziazio-mahaitik altxatu eta mobilizazio dinamika bati ekitea beste biderik ez ziguten utzi patronalek. Hamaika bilera ondoren lan hitzarmena berritzeko asmotan sindikatu guztiok adostasunez aurkeztutako plataforma bateratuan jasotako edukiei ez baitzieten erantzunik ematen.
Mahaitik altxatu aurretik hasiak genituen mobilizazioei jarraituz, urtebete luzez mota guztietako mobilizazio ugari gauzatu ditugu langileok, hainbat elkarretaratze eta manifestazio, hainbat kanpaina eta ekintza, eta besteak beste langileen babes zabala izan duten 9 greba egun gauzatu ditugu urtebetean sakabanaturik. Gure mobilizazio eta ekintza egutegiak langileen aldarrikapenei erantzungo dieten proposamenak landu eta ekartzeko beta eman die patronalei, baita Eusko Jaurlaritzari ere gatazka honetan duen ardura bere gain hartu eta gatazkari irtenbide bat ematean inplikatzeko ere. Sindikatuok Eusko Jaurlaritzari behin eta berriro galdegin badiogu ere dagokien ardura eta erantzunkizuna bere gain hartzeko beste aldera begiratu du.
Patronalen erabakiek sortu duten egoerari buelta emateko asmotan sindikatuoi greba dinamika gogortu beste biderik utzi ez digutenean, Eusko Jaurlaritzak bere erantzukizuna bere gain hartu gabe eta gatazka honen irtenbidean inplikatu gabe jarraitzea onartezina da. Are onartezinagoa eta erabat zinikoa hezkuntzan izan dezakeen eraginaren aitzakipean datozen grebetarako zerbitzu minimoak igotzeko eskaera zuzendu izana hezkuntza sailak lan sailari eta honek gehitu izana. Izan ere, hezkuntza sailak berak azken urteetan gaixo egon diren irakasle eta langileen ordezkapenik ez baitu gauzatu edo kasurik onenean aste betera ordezkatu baititu, honek hezkuntzan eragiten duen kalteari erreparatu gabe. Jaso berri dugun aginduak ikastetxe handienetan aurreko grebeterako ezarri diren zerbitzu minimoak laukoiztea suposatzen du. Zerbitzu minimo hauek erabat proportzioz kanpokoak eta abusiboak dira eta greba eskubidea larriki urratzen dute eta beraz sindikatuok epaitegietan oinarrizko eskubide honen urraketa salatzeko asmoa daukagu.
Sindikatuok salatu nahi dugu, Eusko Jaurlaritzak gatazkaren atzean dagoen sakoneko arazoa, hau da, sektoreko lan baldintzen gabeziak ezkutatzeko eta egoera honekiko daukan erantzunkizuna bere gain hartu gabe jarraitzeko asmoz egin duela mugimendu hau.
ELA, STEILAS,CCOO,LAB eta UGT sindikatuok bai patronalei eta bai Eusko Jaurlaritzari eskatzen diegu bakoitzak dagokion ardura eta erantzunkizuna bere gain hartu eta gatazka honi irtenbidea emateko neurriak har ditzatela, langileen aldarrikapenei tajuzko erantzunak emanez eta akordioetara erdiestea ahalbideratuko duten planteamenduak eginez.
Aldi berean langile guztiak animatzen ditugu bihar 11.30etan Bilboko Jesusen Bihotzean hasiko den manifestazio erraldoian parte hartzera, eta datozen greba egunotarako antolatuko ditugun ekintza zein mobilizazioak babestera.
Gaur onartu du Jaurlaritzaren Gobernu Kontseiluak elkarrizketa soziala institituzionalizatzeko dekretua. LABek dekretu proiektua bertan behera uztea eskatu zuen bere egunean, elkarrizketa sozialak ez dituelako lan baldintza duinak bermatzen, proiektuak berak ez duelako Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparruaren alde egiten eta dekretuak ez dituelako gehiengo sindikalak errespetatzen.
-Elkarrizketa sozialak ez ditu lan baldintza eta soldata duinak bermatzeko helbururik. EAEn ezarritako elkarrizketa sozialaren helburua patronalaren politikei eta Eusko Jaurlaritzaren politika publikoei zilegitasuna ematea da. Langileentzako elkarrizketa marko hutsa da.
-Proiektuak ez du Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Markoa eraikitzeko helbururik, ez du bilatzen marko autonomo bat eraikitzea inolako kanpo injerentziarik gabe. Porrot egin duen Espainiako elkarrizketa sozialaren eredua inportatu dute, esparru propioa ez garatzeaz gain, Espainiako eredua ekartzen dute gurera.
-Ez ditu gehiengo sindikalak errespetatzen. Gutxieneko sindikalarekin elkarrizketarako marko bat eraikitzea oinarrizko arau joko demokratikoak ez errespetatzea da. Politika mailan, pentsaezina litzateke gutxienekoak gehiengoa gailentzea; bada, hori da maila sindikalean ikusten ari garena.
Dekretuarekin aurrera jarraituta agerian geratu da EAJ eta PSEren gobernu hau zein interesen arabera eta norentzat ari den gobernatzen; patronalaren mesedetan, hain justu.
LABek elkarretaratze bat egin du Gasteizen, Lan-Ikuskaritzaren aurrean, Correosen lan-baldintza duinak eskatu eta prekarietateak hil egiten duela adierazteko, abuztuan ikusi ahal izan genuen moduan Correoseko langile bat istripuan hil zenean.
