2026-04-29
Blog Page 649

Osakidetzak ez ditu serio hartzen Lehen Arretako benetako arazoak

0
Gaur Gasteizen egin den Mahai Sektorialaren bileraren balantzea ez da batere positiboa. Aurreko asteotan Osakidetzaren jarrera ikusita, ez genuen espero emaitza hobeagorik. Izan ere, gaurko bilera hiru alditan utzi du Osakidetzak bertan behera, azalpenik eman gabe, eta komunikabideetan iragarritako neurri eskasek argi uzten zuten Osakidetzak ez daukala gaur egun Lehen Arretak bizi duen egoera larriari heltzeko inolako borondate seriorik.

Arazo nagusietako bat pertsonal faltarena da. Osakidetzako kontratazioari buruz LABek egin berri duen ikerketan islatzen den bezala, Lehen Arretan 400 plaza prekario baino gehiago daude gaur egun, hau da, plaza hauek egiturazko beharrak dira eta langile finkoek bete beharko lituzkete. Horregatik, Osakidetzak 48 plaza sortzeko egin zuen “eskaintza” kea saltzeko ahalegina baino ez da. EPE gehiago eta plaza gehiagorekin behar dira, eta prozesuak azkartu, lotsagarria delako orain dela urtebete egin zen EPEa guztiz geldituta egotea.

Gaur, Osakidetzako zuzendaritza etxeko lanak egin barik etorri da batzarrera. Ez du ekarri ez planik, ezta Lehen Arretako arazoei eta sindikatuon aldarrikapenei heltzeko inongo egutegirik ere. Egin duen gauza bakarra gainean daukagun uda konplikatuari modu desesperatuan aurre egiteko neurri isolatu eta ez nahikoak mahai gainean ipintzea izan da. Osakidetzak proposatu dituen neurrien artean osasun zentroen ordutegia murriztea eta pediatrak anbulatorio batzuetan elkartzea egon dira. Hauxe euskal jendartearen osasun eskubideari murrizketa garbia da, eta LABek ezetz biribila eman dio.

Bestalde, opor garaietan soilik plantillaren %60a mantentzeko konpromisoa hartu dute. Aipaturiko kopurua ez da nahikoa eta ez du ziurtatzen kalitatezko osasun arreta.

Osakidetzak bere erantzukizuna onartu behar du eta Lehen Arreta hobetzeko plana zein egutegia jarri behar ditu mahai gainean. Gure ustez, ez da serioa egunez egun txarrera egiten duen egoerari partxeak ipintzen ibiltzea. Lehen Arretakoa ez da lan gatazka hutsa; jendarte osoarentzat oinarrizko osasun zerbitzu baten hobekuntzaz ari gara. Beraz, Osakidetzak azaldu beharko dio euskal jendarteari zergatik ez duen nahi kalitatezko Lehen Arreta.

Gure aldetik, eta gaurko bileran ikusi dugun seriotasun faltaren aurrean, mobilizazioekin jarraituko dugu. Astelehen honetan, ekainaren 17an, hirugarren greba egingo dugu. Eta Osakidetzaren jarrera ez bada guztiz aldatzen, ez da azkena izango.
 

 

 

“Iraultzaren subjektu historiko gisa, Venezuelako langile klaseak bere ardura hartu eta eredu berriaren eraikuntzan aurrera egin behar du”

0

Jacobo Torres de Leon sindikalista (Caracas, 1963) Central Bolivariana Socialista de Trabajadores (CBST) erakundeko nazioarteko koordinatzailea da, besteak beste. Venezuelako egoerari buruz eta sindikalismoaren paperaren inguruan hitz egin dugu harekin. Hona hemen elkarrizketaren laburpen bat (osorik, gazteleraz).

Nola dago egoera Venezuelan?
Egoera oso konplexua da- Egoera hau ez zen Nicolas Maduro presidentearekin hasi, gure komandante goren Hugo Chavezen hauteskunde garaipenarekin hasi zen, 1998an.

Chavezen lanaren ostean areagotu da egoera. Izan ere, Chavezen hutsunearekin, eta Nicolas Maduroren lidertza berriarekin, eskuinak pentsatu du zilegia den gobernu bat bertan behera utzi ahal zuela ezegonkortasuna sustatzeko estrategia batekin; gerra ekonomikoa, Estatu Batuetako blokeoa eta konspirazioaren bitartez, hain zuzen ere.

Konfrontazio urte hauetan guztietan, Venezuelako herriak eta, bereziki, langile klaseak kontzientzia eta ausardia erakutsi dute momentu bakoitzean azaltzen ziren arazoak gainditzeko.

Esku hartze eta kanpo injerentziari buruz hitz egiten dugun bakoitzean, esku hartze militarra etortzen zaigu burura. Hala ere, Venezuelaren aurkako erasoa askoz zabalagoa da.
Munduan zerbait aldatu bada, ezegonkortasuna eragiteko eta erasoak egiteko metodoak dira. Gure kasuan, aipatu bezala, hainbat modu baliatu dituzte: blokeo lotsagarri batetik hasita, ekonomia urratzeko zigor desberdinekin lagunduta (Kubarekin gertatu bezala, 1962. urteaz geroztik); gerra ekonomikotik pasata, elikagaiak merkatutik desagerraraziz eta prezioen igoera kontrolaezina sustatuz, herritarren artean haserrea eragiteko (Allenderen Chilen egin bezala); intentsitate baxuko gatazkak sortzera arte, eragile faxisten laguntzarekin, hiri nagusietan indarkeria guneak sortuz eta Indar Armatu Bolivarianoaren aldartea urratzeko ahaleginak bultzatuz (Nikaraguan egin bezala, 1980. urteko hamarkadan).

Orain, Siria gisako esperimentu batekin, sasi gobernu titere bat sortu du inperioak, oposizioaren bitartez, Venezuelaren aurkako esku hartze zuzen bati zilegitasuna eman nahian munduaren begietara.

Venezuelak bizi duen egoera larriaren aurrean, zer egin dezakegu nazioartetik?
Elkartasuna garrantsitzua izaten ari da gatazka honetan. Gure herriaren aurkako eraso zuzenago bat saihestu dute herri mobilizazioek, eraso inperialisten aurkako ekintza iraunkorrek eta Nicolas Maduro eta haren gobernu zilegiari emandako erabateko aitortzak. Gure borroken arteko elkartasunean eta ekintza bateratuan sinesten dut erabat, eta uste dut, kapitalismoak bere egiturazko krisian sakontzen duen bitartean, gure artean batu behar garela Venezuelako bezalako prozesuen defentsan, herrien arteko erantzunetan sakonduz.

Zein da sindikalismoaren papera prozesu Bolivarianoaren aurrean, hots, herrialdearen eraldaketa politiko eta soziala helburu duen gobernu nazional batek bultzatutako prozesu baten aurrean?
Boterera iristi ginenetik, sindikalismo desberdin bat eraikitzeko lanean gaude. Etapa honetan, langile klaseak eta bere zuzendaritzak ekonomia arloa baino harago joan behar du; jendartearen benetako indar eraldatzaile bilakatu behar dute. Nicolas Madurok eztabaida ireki du eredua eraldatzeko premiaren inguruan, eta erronka bat jarri digu: langile klaseak erabakitzea sozialismoaren kudeaketa eredu eta oinarri berriak.

Agortuta dagoen eredu baten aurrean, non kapitalismoa, teknoburokrazia eta rentismoa nagusi diren, eredu produktibo, kolektibo eta sozialista bat eraiki behar da. Horretan, iraultzaren subjektu historiko gisa, Venezuelako langile klaseak bere ardura hartu eta eredu berriaren premiazko eraikuntzan aurrera egin behar du.

Nola ikusten duzu Venezuela etorkizunean? Zer egin dezakegu sindikalismotik inperialismoaren erasoak gelditzeko?
Goiz baino beranduago, zalantzarik gabe, Venezuela garaile irtengo da egoera honetatik, aberriaren etsaien aurrean. Hala, gure herriaren onerako, Nicolas Madurok esan bezala, marko berrian aurrera egingo dugu ekonomikoki, arazoak arazo, arriskuak arrisku, baina irabaziko dugula jakinda.

Guretzat, sindikalismoak paper garrantzitsu bat jokatzen du gizaterian. Integrazio eta batasun forma gorenetara jo behar dugu, bizitzaren aldeko nazioarteko brigadak antolatuta, esaterako, Venezuelakoaren gisako prozesuen defentsan, gizateriaren aldeko borroka gauzatzen ari garelako eta herri guztien burujabetza ahaleginak babestea ezinbestekoa delako.

Bide berrietara goaz. Elkarrekin egin dezagun bidea.

 

 

 

Patronala mahaira proposamen eta planteamendu berririk gabe berriro etortzeak agerian utzi du Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako gatazka konpontzeko negoziaketarako aldarterik eza

Sindikatuok patronalei arduraz jokatzeko eskatu diegu, adostasunak erdiesteko gure borondatea adierazi eta martxoak 27an aurkeztutako giltzarrien dokumentuan jasotako ildoetan oinarritutako planteamenduak egiteko eskatuz.

LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok borondate osoa daukagu langileen eskaerei erantzun serio bat eman eta gatazka bideratzeko adostasunak erdiesteko. Horrela, adostasun horiek lortzeko, erabateko zintzotasunez makina bat saiakera ari gara egiten: Deitzen gaituzten bilera orotara joaten gara, akordioak lortzeko giltzarriak non dauden zehaztasun osoz adierazten dugu, gure eskaerak erabat neurtuak dira, eta malgutasuna erakusten ari gara gure planteamenduetan.

Bide horretan, ordea, langileen eskaerei erantzun eta gatazkari irtenbidea emateko ardura eta aukera dutenak, sektoreko patronalak eta Hezkuntza saila alegia, ez dira dagokien arduraz jokatzen ari.

Patronalek, behin eta berriro adierazi arren negoziatzeko borondate dutela, borondate hori ez da bere proposamenetan ageri, ez eta izaten ari den jokaeretan ere. Gogoratu behar dugu fede oneko negoziaketa batek eskatzen duen zintzotasuna behin eta berriro hautsi duela; horrela, sindikatuokin izandako aldebiko bileretan langileen eskaerei gehiago gerturatzen zitzaizkien planteamenduak egitera iritsi bazen ere, ondoren atzera bota ditu; langileen eskaerei erantzun gabe mobilizazioa desaktibatzeko asmo soilarekin, sindikatuon arteko hausturak eta langile zein ordezkarien arteko nahasmena sortzeko saiakera ugari gauzatu ere bai; azkena maiatzak 8 eta 9ko greben bezperetan (ustez diskretoak izaten ari ziren elkarrizketak publiko eginez, elkarrizketa horien baitan egindako proposamen neurtuari ezezko borobila emanez, eta sindikatu guztioi helarazi ere egin gabeko eta sindikatuok adierazitako ildoetatik erabat aldendutako proposamena ikastetxeetan zabalduz besteak beste).

Maiatzak 30erako sindikatuok deitutako bileran bertan ere agerian geratu zen adostasunak erdiesteko borondate eskasa izaten jarraitzen duela; izan ere, langileen eskaerei erantzuten dioten proposamenak ekarri ordez, maiatzeko greben aurretik ezaguna zen proposamen berdin berdina jasotzen zuen dokumentu bat ekarri baitzuten.

Agerikoa izan zen publikoki zerbait ekarri zutela esan ahal izateko soilik ekarri zutela dokumentua. Bilera hartan, hitzez adierazten duten negoziatzeko borondate hori, langileen eskaerei erantzungo dioten proposamen eta planteamendu konkretuetan zehaztu zezatela eskatu genien hurrengo bilerara begira; hain zuzen ere pasa den martxoan sindikatuok helarazitako adostasunetarako giltzarrien dokumentuan jasotako ildotik.

Gaurko mahaian ordea, beste behin ere agerian utzi digute hitzez haratago, adostasunetara gerturatzeko borondate gutxi dutela. Hala adierazten du gaurkoan ere maiatzeko greben aurreko eta maiatzak 30ean izandako bileran errepikatutako proposamen berdin berdina ekarri eta proposamena aldatzeko asmorik ez dutela adierazi izanak.

Hezkuntza sailaren aldetik ere, sindikatuon bilera deialdiak suposatu zion interpelazioa ekiditeko eta bilerara etorri ere ez egiteko aitzakia izateko asmoz, maiatzak 29rako deitutako edukirik gabeko bilera hartaz geroztik, ez da inolako pausorik eman gatazka bideratzeko.

Horregatik, sindikatuok, beste behin ere, patronalei eta hezkuntza sailari bakoitzari dagozkion ardurak bere gain hartu eta gatazka bideratzeko neurriak har ditzatela eskatzen diegu, langileen eskaerei erantzun egoki bat emango dioten planteamendu eta proposamenak eginez.

 

 

 

Diskriminazio egoeren aurrean antolakuntza eta salaketa ezinbestekoak direla erakusten du haurdun egoteagatik kaleratutako emakumearen aldeko epaiak

Orain dela hilabete batzuk, urtarrilean, Arabako hiru enpresatan gertatutako sexu jazarpena zein diskriminazio kasuak salatu genituen. Bata, haurdun egoteagatiko kaleratze bat izan zen; beste biak, lanpostuan sexu jazarpen kasu bana. Horrelako egoerak aditzera ematearen eta salatzearen garrantzia nabarmendu genuen, uste dugulako lan munduan indarkeria matxista gertatzen denean, zailago suertatzen dela hau salatu ahal izatea. Botere harremanak, harreman hierarkikoak, gure hitza zalantzan jartzea zein enplegua galtzeko arrisku eta mehatxua atzean baitaude. Gaur publikoki zein juridikoki salatzearen garrantzia berretsi dugu, agerraldi baten bitartez. Salaketarekin batera, horrelako diskriminazio egoerak gertatzen direnean elkarren laguntza, antolakuntza eta elkartasuna ere ezinbestekoak direla nabarmendu dugu. Eta, era berean, berri on bat eman dugu. Haurdun egoteagatik kaleratutako emakumearen kasuan, epaiketa irabazi dugu. Epaiak arrazoia eman digu, lagun horrek ez zukeen inoiz kaleratua izan behar.

Emakumeok lan munduan diskriminazioak aurrez aurre ditugu, eta aurre egiten diegu. Eta, enpresaren gezurren gainetik, diskriminazio hauek guztiz errealak direla agerian geratu da.

Sistemak nahi duen bezala ekoizten ez dugunean, gu, emakumeok, erditik kentzen ahalegiten dira; sistemak, zerbitzu publikoak pribatizatzearren, zerbitzu hauek murrizten dituenean, emakumeok etxera bidaltzen saiatzen da, zaintza lan guztiak geure gai har ditzagun. Orduan bai, kapitalismoak primeran funtzionatzen du.

Baina guk oso ondo ezagutzen ditugu sistemaren tranpak eta estrategiak. Badakigu geure burua defendatzen, badakigu geure artean batzen zapalketa mekanismo horiek guztiak borrokatzeko, salatzeko eta suntsitzeko.

LABen ez dugu kasu bat bera ere pasatzen utziko. Kasu guztiak eta enpresa guztiak salatuko ditugu.

Emakume* guztiak animatzen ditugu diskriminazioak era antolatu eta kolektiboan salatzera. Emakume guztiak animatzen ditugu eraso bat ere pasatzen ez uztera. Elkarrekin eta antolaturik baino ez ditugu diskriminazio egoera hauek geldituko.

Aurreko prentsaurrekoan esan genuen bezala:

Erasoak salatzera animatzen ditugu emakume guztiak.
Lan ikuskaritzari zein beste erakundeei egoera hauen aurrean neurri prebentiboak martxan ipintzeko exijitzen diegu.

Enpresei sexu jazarpena zein diskriminazioa ekiditeko protokoloak martxan jar ditzatela exijitzen diegu, lantokiak gune libreak izan daitezen, indarkeria matxista eta diskriminaziorik gabekoak.

Hauek dira duela zenbait hilabete salatu genituen kasuak:

1. HOTEL PALACIO DE ELORRIAGA
Palacio de Elorriaga Hotelak langile bat haurdun egoteagatik kaleratu zuela publikoki salatu genuen pasa den urtarrilean. Publikoki salatzeaz gain, judizialki ere egin genuen salaketa eta honezkero sententzia atera da, langilearen alde.
Kasu honetan pikete feminista ateratzea erabaki genuen eta, sententzia ikusita, borrokatzeak merezi duela nabarmendu behar dugu.

2. FORU ALDUNDIKO AZPIKONTRATA
Azaroaren 2an, Arabako Foru Aldundiko azpikontrata bateko gizonezko langile batek emakume lankide bat sexualki erasotzen saiatu zela salatu genuen. Erasotzailea derrigortze arin delitu batengatik kondenatua izan zen eta urruntze agindua ere ezarri zioten. Erasotzaileak errekurtsoa aurkeztu eta gero, absolbitu egin dute eta urruntze agindua ere kendu egin diote, (in)justizia honek emakume langilea guztiz babesgabe utzita.

3. TRANSPORTES HOMBRES BARREIRA
Langile bat, hainbat hilabetetan zehar eta enpresaren konplizitatearekin, lankideek sexualki jazartua izan dela salatu genuen. Salaketa Lan Ikuskaritzaren eskuetan dago urtarriletik eta, bitartean, langilea oraindik dago baja medikoan.
Hori gutxi balitz, langileak salatutako erasotzaile horietako bat arrisku psikosozialen prebentzio plana osatzeko izendatu du enpresak.

 

 

 

Gezurrik ez esateko eskatzen diogu Gurutzetako ospitaleko gerentziari

0

Pediatriako ebakuntza gela gaueko txandan ixtea salatu ondoren, Gurutzetako ospitaleko zuzendaritzaren erantzunak sortu duen nahasmenaren aurrean, argibideak eman ditugu LAB, ESK, SATSE, ELA, UGT, SME/FFHE, CCOO, SAE eta UTESE sindikatuok.

Pediatriako ebakuntza gela gaueko txandan ixtea salatu ondoren, Gurutzetako ospitaleko zuzendaritzaren erantzunak sortu duen nahasmenaren aurrean, ondorengoa argitu nahi dugu:

1. 5. solairuan dagoen pediatriako ebakuntza gela itxi egingo dute gaueko txandan eta bertako langileak ospitalearen beste muturrean (1. sotoan) dagoen helduen larrialdietako ebakuntza gelara joan beharko dira.

2. Pediatriako ebakuntza gelako zirujau, anestesista eta osasun langileen aurkako iritzia izanik ere, zuzendaritzak aldebakartasunez hartu duen erabakiak eragin zuzena izango du pediatriako pazientearen segurtasunean.

3. Lehenik, langileek ebakuntza gela batetik bestera egin beharko duten distantzia handiak ebakuntza atzeratzea eragingo duelako, eta operazio horien larritasunak, azkartasuna eskatzen du askotan, izan ere, alferrik galdutako minutu bakoitza erabakigarria baita haurren osasunean.

4. Zuzendaritzak hartutako erabakiaren ondorioz, kasu askotan esperientziadun osasun langile espezializatuek ezin izango dituzte haurrak artatu, izan ere, euren beharra dagoenean helduen larrialdietako ebakuntza gelan lanean egon daitezkeelako.

Berriro ere, gezurrik ez esateko eskatzen diogu Gurutzetako ospitaleko gerentziari eta ez ditzala herritarrak nahastu. Era berean, pediatriako ebakuntza gela ez ixteko exijitzen diogu, zentzugabekeria hori bertan behera uzteko.

 

 

 

ADEGIk konfrontaziora eramango du grafikagintzako sektorea

0
Mahaiko 4. bilera burutu dugu gaur, eta ADEGIri berari askotan esan dioguna berresten dugu. Hitzarmenaren negoziaketa blokeatu nahi dute.

Mahaiko 4. bilera burutu dugu gaur, eta ADEGIri berari askotan esan dioguna berresten dugu. Hitzarmenaren negoziaketa blokeatu nahi dute.

Aurreko bileran sindikatuok, behingoz, proposamen serio bat ekartzeko exijitu genion bigarren aldiz, baina gaur ez du aurreko bileran ekarritakotik ezer desberdina ekarri, hau da, bere eskaintza bakarra 3 urtetan soldata KPIa bakarrik igotzea proposatzen du, eta hori lotsagarria da, hori ez da grafikagintzako langileok nahi eta behar dugun hitzarmena.

Soldata igoera duinez hitz egingo duen hitzarmena nahi dugu, hitzarmen berri bat sinatu bitartean, daukaguna dagoen bezala mantentzea nahi dugu bere osotasunean, hitzarmen estatalaren mehatxua gainetik kendu nahi dugu,prebentzioaren ingurua hobekuntzak nahi ditugu, berdintasunaren inguruan, lizentzietan…

ADEGIk esaten digu beraiek enpresetan daudela eta horregatik egiten dutela egiten duten eskaintza, ze eskaintza?

Delegatuak eta langileak ere enpresetan gaude eta horregatik egin ditugu egin ditugun eskariak, errealistak eta gauzagarriak direlako.

Halere, eta ADEGIk inongo mugimendurik egin ez badu ere, sindikatuok orain arte egin bezala, arduraz jokatu dugu eta berriro ere hitzarmena nahi dugula erakutsi dugu, lehen aurkeztutako plataforman aldaketa eginez:

– Soldata igoera: 2019 eta 2020 urtetarako KPI + 2,75 %
– Lanaldia: 16 orduz murriztea

Eta lehendik esandakoa gogorarazi dugu, ADEGIren aldetik proposamen seriorik ez badago, grafikagintzako langileak gure hitzarmenaren alde mobilizatuko gara.

ADEGI eta grafikagintzako enpresak sektoreko langileetaz barre egiten dute eta hori ez dugu inondik inora onartuko.
 

 

 

Gasteizko Legebiltzarreko Hezkuntza Batzordean agerraldia egin dugu, sinatutako akordioen defentsan

0

Pasa den ikasturtean, EAEko hezkuntza publikoko kolektibo desberdinetan sinatu genituen akordioek, egun bizi duten egoera azaltzera joan gara Legebiltzarrera.

Azken ikasturteetan egindako mobilizazio eta greba arrakastatsuek, Hezkuntza Saila mugiaraztea lortu zuten eta kolektibo desberdinetan akordioak sinatu genituen. Urteetan negoziazioak bizi zuen blokeoarekin apurtzea lortu genuen, eta hitzarmen berriak garatzeko aukera zabaldu zen.

LAB sindikatuak haurreskoletan, zerbitzuetako laboraletan, heziketa berezian eta irakasleetan akordioak sinatu zituen. Guretzat sinatutako akordioak garrantzi handia dute eta oso positiboki baloratzen ditugu. Alde batetik, langileon lan baldintzatan hobekuntza suposatu dute. Bestetik, hezkuntzaren kalitateak nabarmen egin du hobera. Gainera, lehen esan bezala, negoziazioan bide bat ireki dute, eta aukera eskaintzen dute aldagai desberdinak lantzeko eta hezkuntzan hobekuntzak emateko.

Tamalez, akordioek garapen desberdina izan dute kolektibo guztietan, eta momentu desberdinetan mobilizazioetara jo dugu hauen defentsan, arrazoi desberdinak medio: inplementatzeko garaian erritmoa nahi baino gehiago moteldu da, zenbait kasutan administrazioak erabakiak hartu ditu akordioen aurka jo dutenak, adostasunetara iristeko zailtasunak izan ditugu…

Guk argi dugu sinatutako akordioak onak direla eta hauek defendatzen jarraituko dugu. Aukera guztiak irekiak ditugu eta ez dugu baztertzen mobilizazioetara jotzea hauek betetzen ez badira. Euskal Herrirako hezkuntza eredu propioa eraiki nahi dugu, eta bide horretan ari gara. Hori da gure ortzimuga. Guretzat, etorkizuneko hezkuntza sistemak gure herriak dituen beharretara egokitu beharko du, eta langileon lan baldintza duinak jaso beharko ditu. Ikaslea erdigunean kokatuko du, berau ardatz bilakatuz eta hezkuntza kalitatea bera bermatuz.
 

 

 

Gasteizko Gobernuak Mahai Orokorra propagandarako eta bere intereserako erabili nahi badu, ez diogu zilegitasunik emango

LABek ez du Gobernuaren propaganda estrategian parte hartuko. Gobernuak mahai orokorra bere intereserako erabili nahi badu, guk ez diogu marko horri zilegitasuna emango. Horregatik altxatu gara gaur mahaitik. Ondorengo egunetan jakingo dugu zein den Gobernuaren benetako nahia eta horren araberako erabakiak hartuko ditugu.

Badira aste batzuk Gobernuak gurasotasun lizentzia berri baten iragarpena egin zuela. Egia esan, urte luze bat pasa da iadanik lehen iragarpen hura egin zuenean. Estatutik datorren korrontearekin bat eginez, 16 asteko gurasotasun lizentzia berri bat txertatu zuten Enplegu Publikoaren Lege aurreproiektuan, gaur egun indarrean dauden amatasun eta aitatasun lizentzien ordez.

Jaurlaritzak birritan iragarri du lizentzia hori 18 aste izateko prestutasuna duela, gaur egun indarrean dagoen amatasun lizentziaren aste kopuru berdina hain zuzen. Berdintasunaren aurrean motz gelditzen da oraingoan ere Jaurlaritza, izan ere berdintasun planekin duen ardura eta konpromiso falta erakutsi izan du orain arte. Gai hau itxi asmoz hurrengo asteazkenean Mahai Orokorraren bilera deitu dute; nahiz eta neurria martxan jartzeko erabakia dagoeneko hartuta egon sindikatuon bedeinkapena nahi du Gobernuak.

LABek gurasotasun lizentziaren inguruan honako hau esan nahi du:

• Gure ustez oso garrantzitsua da lan munduan ere ikuspegi feminista txertatzea. Ezinbestekotzat ikusten dugu lan erreproduktiboaren aitortza egitea eta ondorioz zaintza lanei beharrezkoa duten balioa ematea. Zalantzarik gabe erantzunkidetasunean aurrera pausoak ematen jarraitu behar dugu.

• Aipatu bide horretan LABek klausula feminista ezberdinak proposatzen ari dela negoziazio eremu ezberdinetan. Adibide gisa, Enplegu Publikoaren Legearen aurreproiektuari egindako ekarpen sorta. Gobernuak ez zituen gure ekarpenak jaso.

• Lizentziak berdintzea zaintzaren erantzunkidetasuna sustatzeko aurrerapausoa da zalantzarik gabe, baina gure ustez neurri gehiago onartzen ez badira motz gelditu daiteke, eta luzerako:
o Haurraren beharretara egokitzeko lizentzia 24 astera luzatu.
o Familia eredu berriak eta beraien beharrak kontuan hartzen dituen lizentzia eredu berri bat martxan jarri.

Lehen esan dugun bezala, Gobernuak bere propaganda estrategiarekin aurrera jarraitzen du; gai izar batzuk modu isolatuan ezarri eta sindikatuokin zilegitasuna bilatu. Horretarako erabiltzen du Mahai Orokorra, bere asmoetara moldatzen den egutegi eta gai zerrenda itxiekin.

LABek Mahai Orokorra negoziaziorako mahai bat dela uste du eta behin eta berriro garrantzizko eta urgenteak diren gaiak negoziatzeko egutegi bat eskatzen ari gara. Oraingo honetan idatziz eskatu dugu gaurko bileran enplegu kontsolidazioa, aurrejubilazio sarien berreskurapena eta zorraren aitortza eta itzultzeko plangintza gai zerrendan txertatzea. Aurrekontuen prestaketan ari da Gobernua, aurten ere langileon iritzia kontuan hartu gabe.
 

 

 

G7ren gailurrari ezetz esateko eta alternatibak ditugula aldarrikatzeko bildu gara Hendaian

G7ak abuztuan Biarritzen egingo duen gailurraren aurka ari gara mobilizatzen, zenbait dinamika eta plataformen bitartez. Bada, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak eta Euskal Herriak Kapitalari Planto! dinamikak antolatuta, Hendaian egindako jardunaldian izan gara. Eguna hitzaldi batekin abiatu da, ATTAC-eko Cuca Hernandez eta OMAL-eko Gonzalo Fernandez Ortiz de Zaratek eskainita. Ondoren, protesta egin dugu Hendaiako hondartzan, G7ko agintarien politikak salatzeko eta ongi etorriak ez direla nabarmentzeko.


 
Hendaiako jardunaldian, LABeko ordezkari Eñaut Aramendi eta Edurne Larrañaga izan dira, besteren artean. Azken honen hitzetan, "ondorio desberdinak atera ditugu jardunalditik; horien artean, kapitalismoa krisian dagoela eta bere burua berrasmatzen ari dela. Horretarako, bizitzaren eremu anitzak merkantilizatzen ari da: zerbitzu publikoak, lan harremanak, zaintza bera, natur baliabideen ustiaketa… Hori ahalbidetzeko, orube judizial, exekutibo eta legegile oso bat eraikitzen ari da, eta ez hori bakarrik, kulturalki errelato propio bat ere ari da eraikitzen, hori guztiari zilegitasuna emateko".

Edurne Larrañagaren esanetan, "botere transnazionalak hori guztia ahalbidetzeko tresnak dira, G7a osatzen duten potentzien arteko itunak direlako. Eskatzen duguna da botere transnazional hauen inpunitatearekin amaitzea, giza eskubideen, langileen eskubideen, demokraziaren eta naturaren aurkako jarduera zuzenak direlako".

LABeko ordezkariak berretsi du, aldaketa sozialaren bidean, burujabetza aldarrikatzen dugula aldaketa sozial hori erreala izan dadin, herritik eta herriarentzat, langileetatik eta langileentzat.

Bestalde, gaurko jardunaldiaren antolatzaileetako batek, Euskal Herriak Kapitalari Planto! dinamikak, G7ak Biarritzen egingo duen gailurraren aurkako pankartekin josi du Euskal Herria. Hain zuzen ere, hainbat txoko esanguratsuetara eraman du G7 eta haren politiken aurkako aldarria (ikus argazki galeria).