Euren eskubideen aldeko borrokan ari dira aspalditik Eibarreko Egogain egoitzako langileak. Larunbatean, zentruaren egunean egin zute protesta eta eskari bat egin zioten egoitza kudeatzen duen Gipuzkoako Foru Aldundiari, zerbitzu publikoak langile publikoekin betetzea eta azpikontratazioa gelditzea.
Blog Page 637
Tecman eta Osakidetzak ez dute akordiorik nahi
Mendaroko ospitaleko mantenuaz arduratzen diren Tecman-eko langileek 14 egun bete dituzte greba mugagabean, lan eta hitzarmen duinaren alde.
Mendaroko ospitalean mantenimendu zerbitzurako kontratatuta dagoen Tecman SVA SL enpresako langileok 14. eguna daramagu greban. Hasi genuen greba mugagabearen helburua oso oinarrizkoa da: pairatzen dugun prekarietate laboralarekin amaitzea eta behingoz gure lan baldintzak duintzea.
LANGILEEN OHARRA
Gure eskaera nagusiak hauexek dira:
1. KPI-arekin loturiko soldata igoerak. Azkenengo Gipuzkoako metaleko herrialdeko hitzarmena sinatu zenetik soldatak izoztuta ditugu, 2011. urtetik, hain zuzen. Badakigu, ordundik gaur egundaino galdu dugun eros ahalmena ez dugula berreskuratuko baina… horrenbeste al da eskatzen duguna? Gure soldatak oso baxuak dira eta denok dakigu bizimodua geroz eta garestiagoa dela. Tecman-eko eta Osakidetzako zuzendaritzako arduradunak, konforme egongo al lirateke 1200 eurotako soldatarekin?Argi daukagu, ezetz.
2. Zaintza edo “guardia” deituriko txandak: eginkizun honek, Mendaroko Ospitalean gerta litekeen edozein matxura edo ezuztekoen aurrean, adi eta prest egotean datza. Hau da, telefono dei bat jasoz gero, ordu erdiko epean, ospitalean bertan egoteko betebeharra, hain zuzen. Bederatzi ordutan “stand-by” egon behar izate hau 11 euro ordaintzen du Tecmman-ek (soldata gordinaz ari gara hitz egiten). Lan berbera egiten duen Osakidetzako mantenimenduko langile batek, zaintza txanda egun bakoitzeko 43 € kobratzen ditu (ondo merezia, noski). Tecmaneko langileok, ordea, esan bezala, 11 euro. Bidezkoa al da diskriminazio hau? Gure ustez ez.
Hau guztia gutxi balitz, Osakidetzak eta herritarron diruarekin kontrataturiko Tecman enpresa, langileon greba egiteko eskubidea urratzen ari dira:
• Ospitaleko sukaldeko arazoak konpontzeko beste enpresa bat azpikontratatu du Osakidetzak.
• Langile baten egutegia unilateralki aldatu dute, grebaren ondorioak murrizteko.
• Behin behineko langileei xantaia egiten ari dira: “greba egiteari uzten badiozue kontratu finkoa egingo dizuegu”.
• Enkargatuak teknikarien lana burutzen ari dira, zerbitzu minimoen arauetan hori erabat debekatuta dagoenean.
Greba eta gatazka hau oso erraz konpondu daiteke. Tecman eta Osakidetzaren konponbiderako borondate eza da arazo nagusia. Zergatik diogu hau?
• Eskatzen ditugun soldata igoerak, oinarrizkoak dira, KPI-arekin loturiko igoerak, alegia.
• Zaintza txandekin, lan berdina egiten duten Osakidetzako mantenimenduko langileek kobratzen dutenarekin ekiparatzea eskatzen dugu. Gainera, langileok zuzendaritzari eginiko eskaintzan, lan baldintzen berdintze hau, lau urtetan progresiboki egiteko aukera eskaini diogu, baina alferrik.
Hau guztia gertatzen ari den bitartean, Osakidetza beste aldera begira dago eta hori erabat onartezina da. Lotsagarria da guztion zergekin jasotako dirua hain bidegabeki eta axolagabeki kudeatzea. Tecman-eko langileok, zerbitzu publiko bat egikaritzen dugu jendartearentzat, baina Osakidetzak baimendutako lan baldintza kaxkar hauekin ezinezkoa da herritarrek merezi duten kalitatezko zerbitzu publiko bat eskeintzea. Hau da, gure borroka, gure lan baldintzak duintzearen aldekoa izateaz ez ezik, kalitatezko zerbitzu publikoaren aldekoa ere bada.
Osakidetzak, lan baldintzak externalizatu eta Tecmanek, langileen lan baldintzen kontura, poltsikoak betetzen ditu. Bien bitartean, langileontzako miseria eta herritarrentzako kaltea.
Borrokan berretsi dira Bizkaiko metalgintzako langileak, bost greba egun egingo dituzte irailaren 30etik urriaren 4ra
Agerraldia egin dugu gaur Bilbon, FVEM patronalaren egoitzaren aurrean, Bizkaiko metalgintzako ELA, CCOO, UGT, ESK, CGT, USO eta CNTko ordezkariekin batera. Bertan, maiatza eta ekaineko sektore greben balorazioa egin eta bost greba egun berri deitu ditugu irailaren 30etik urriaren 4ra arte.
SINDIKATUON IRAKURKETA BATERATUA
Los y las trabajadoras del metal de Bizkaia,
ejemplo de dignidad y lucha
Bizkaiko metalgintzako langileak, duintasunaren eta borrokaren eredu
Gaur ELA, CCOO, LAB, UGT, ESK, CGT, USO y CNT sindikatuek agerraldia deitu dugu; Bizkaiko Metaleko Hitzarmen Sektorialaren borrokaren egoera aztertu eta baloratzeko.
Lehenik eta behin, gizarte guztiari gogorarazi nahi diogu, hau sinatzen daugun sindikatuek borrokarako bat egiteko arrazoi nagusia sektorean sufritzen den prekarietateari aurre egiteko oinarri oinarrizkoak diren edukiak adostu izana dela. Horregatik, etengabe hitz egiten dugu soldatez, lanaldiaz, subrogazio eskubideaz, emakume eta gizonen arteko berdintasunaz, ABLEen eta behin behineko kontrauen mugatzeaz eta lan Osasuna bermatuko duten neurriez. Aipatu edukia 2019ko maiatzaren 10ean aurkeztutako plataforma bateratua da, honekin batera atxikita duzuena.
Edukiak hain dira garrantzitsuak, langile asko eta askok bat egin dutela deitu diren 5 greba deialdiekin. Gainera, duen balio handia aitortuz, negoziazio mahaian egon ez arren, beste hainbat sindikatu ere bide eta borroka lagun ditugu hilabete hauetan.
Langileen gehiengo zabalak babestu du greba; maiatzaren 23an, lehen greba egunean, grebaren jarraipena %70ekoa baino handiagoa izan zen. Ondoren egon diren deialdietan, kopuru horrek etengabe gora egin du. Are gehiago, mobilizazioetako parte hartzeak ere gora egin du etengabe, horren adibide ekainaren 21ean Bilbon ikusi genuen argazkia; azken urteotan oroitzen dugun mobilizazio sektorialik handienetakoa. Guztietan oso altua izan da parte-hartzea Bilboko Udalaren datuen arabera Bilboko Udalaren datu ofizialen arabera.
Hor dugu FVEMen lehen gezur handia, esaten dute grebaren jarraipena oso txikia izan dela. Nork sinetsi dezake hori? Enpresa txiki zein handitakoak, langile zuzen zein ABLE edo azpikontratatakoak, tailer zein bulegotakoak… berdin izan du, denek masiboki bat egin dute greba deialdiekin.
FVEMek gezurrak esan ditu eta zabarkeriz eta utzikeriz jokatu du.
• Orain hilabete batzuk, bere aitzakia sindikatuok bakoitzak gure plataformak genituela aurpegiratzen zigun, eta ez genuela bat egiten eta plataforma komun bat aurkezten. Nahiz eta, bakoitzak gure kidegoak esan digun hori defendatzeko eskubidea dugun, orain hilabete eta erdi baino gehiago plataforma komuna aurkeztu genion. Erantzuna argia eta borobila izan da: ez.
• Gero, greba deialdien aitzakia jarri zigun. FVEMek badaki bakoitzak gure borroka tresnak ditugula, baina negoziatzeko gauza bakarra behar dela, borondatea. Sindikatuok, momento batean ere ez diogu antzerako baldintzarik jarri negoziatu ahal izateko.
• Ekainaren 17an izan zen Bizkaiko metalgitzako mahaiaren azken bilera. Bertatik, bilera berri baterako deialdirik gabe atera ginen. 28 egun geroago eta greba deialdi Gabe; ez dago bilera berririk egiteko datarik. FVEMen utzikeria eta zabarkeriaren adibide argi eta garbia. Gogoratu nahi dugu patronalak berak hartu zuela data proposatzeko konpromisoa, eta ez du horrelakorik egin.
• Negoziazio mahaia deitu beharrean, aldebiko bilerak egiten ibili da sindikatu bakoitzarekin. ELA, CCOO, LAB eta UGTk, erantzukizunagatik, bilerotara joatea erabaki dugu baina emaitza betikoa da. Negoziatzeko inolako borondaterik ez eta ezezko borobila sindikatuok aurkeztutako plataformari.
50.000 langileri baino gehiagori eragiten dion hitzarmen batetaz ari gara, enpresa-ehunari eta, noski, Bizkaiko etorkizun industrial, laboral eta sozialari. Badakigu negoziazioak batzutan luzatu egin ohi direla, baina ia urte eta erdi pasa direnean azken negoziazioak berrartu genituenetik eta urte pila sektore-hitzarmenik gabe, sektorean sortzen ari den aberastasun guztia bereganatzea soilik nahi duen patronalarekin egin dugu topo. Prekarietatea eta miseriazko baldintzak inposatu nahi ditu FVEMek.
Bestalde, patronala Bizkaiko metalgintzatik haragoko interes politiko eta ekonomikoen mesedetan ari den galdetzen diogu gure buruei. Bilera berri baterako datarik ez edukitzea eta proposamenik ez egiteak FVEMek gatazka luzatu nahi duela ondorioztatu dugu, ez du konponbiderik nahi. Noren zerbitzura dago lanean? Noren interesak defendatzen ari da? Noren aginduak jaso ditu? Zer iritzi dute sektoreko enpresek “berez” beraien ordezkaria denaren jardunaz eta jarreraz?
Era berean, eta orain arte adierazitakoarekin lotuta, lotsagarria iruditzen zaigu Eusko Jaurlaritzaren jarrera eta jokaera. Bere ordezkariek ez dute gaiaren inguruko jarrerarik hartu, ezta Industria Sailak edo arlo honetako Sailburuak.
Ertzaintza deialdietara bidaltzea, tentsioa sortu edo mobilizazioak baldintzatzeko helburuarekin. Edo bere jardunbidea Petronorreko kontratateko langileen grebarako eskubideari eraso eginez, gehiegizko eta justifikatu gabeko gutxieneko zerbitzuak inposatuz, Greba Batzordearen gainetik pasatzen ahaleginduz edo gaueko 10etan ebazpenak eginez.
Horixe da Eusko Jaurlaritzaren jarrera, isiltasuna eta errepresioa. Langileriaren kontrako erasoak eta botere ekonomikoekin lankidetza. FVEMen esanen morroi leialak.
Ohar hau sinatu dugun sindikatuok, zera esan nahi dugu.
• FVEMen gezur eta aitxakien gainetik, aukera bakarra dugu, borrokarekin jarraitu eta berau indartu. Sektoreko langileen konpromisoak soilik ekarriko du sektoreko hitzarmen berri eta duina.
• Maiatzaren 10eko plataforma sindikal bateratua gogoan izan nahi dugu, bertan, FVEMek onartu behar dituen 10 eduki oso zehatz planteatzen ditugu.
Aipatu helburuak lortzeko bidean, negoziazio mahaian presente gauden lau sindikatuok greba egun berriak iragarri nahi ditugu Bizkaiko metalgintzan. Gaur goizean, Eusko Jaurlaritzan erregistratu ditugu greba deialdiak eta patronalari ere jakinarazi dizkiogu. Grebak, irailaren 30ean eta urriaren 1, 2, 3 eta 4an izango dira.
Aste honetan bertan, uztailaren 18an, mobilizazio eta kontzentrazioak egingo ditugu Bizkaiko eskualdeetako erreferentziazko enpresetan.
• Bilbon, Elecnor-eko bulegoen aurrean.
• Muskizen, Petronor aurrean.
• Erandion, Astileros Murueta aurreran.
• Durangon, Layde Steel aurrean.
• Igorren, Ormazabal aurrean.
JO TA KE, IRABAZI ARTE!
BIZKAIKO METALA BORROKAN
BBKLiveko langileen prekarietatea eta instituzioek jaialdiari ematen dioten babesa salatzen dugu
LABek BBliveko langileak sufritzen ari diren lan-baldintza prekarioak salatu nahi ditu. Langileek, ERAGINen bitartez (Bilboko gazte prekarizatuen asanblada) ezagutaraztera eman duten bezala, 4 euro orduko baina gutxiagoko soldatak edota 12 ordu baino gehiagoko lanaldiak konstante bat dira BBKLiven lan egiten duten enpresek egiten dituzten kontratazioetan. Ez hori bakarrik, izan ere, kasu askotan, enpresa horiek ez dituzte kontratuak egiten eta arduragabekeriaz eta inpunitate osoz jokatzen dute, izugarrizko kontrol falta dagoelarik instituzio publikoen partetik.
LABek BBliveko langileak sufritzen ari diren lan-baldintza prekarioak salatu nahi ditu. Langileek, ERAGINen bitartez (Bilboko gazte prekarizatuen asanblada) ezagutaraztera eman duten bezala, 4 euro orduko baina gutxiagoko soldatak edota 12 ordu baino gehiagoko lanaldiak konstante bat dira BBKLiven lan egiten duten enpresek egiten dituzten kontratazioetan. Ez hori bakarrik, izan ere, kasu askotan, enpresa horiek ez dituzte kontratuak egiten eta arduragabekeriaz eta inpunitate osoz jokatzen dute, izugarrizko kontrol falta dagoelarik instituzio publikoen partetik.
Zentzu horretan, ardura ez da soilik jaialdia antolatzen duen enpresara mugatzen; Bilboko Udalak 1.400.000 eurorekin finantzatu du musika jaialdiaren antolaketa eta gainera, guztion artean ordaintzen ditugun zerbitzu publikoak, garraioa kasu, ebento honen zerbitzura jartzen ditu. Hau ez kasu isolatu bat, joera estruktural bati erantzuten dion errealitate bat baizik. Subkontratatazioa, externalizazioa eta prekarizazioaren finantzaketa dira, hain zuzen ere, EAJ eta PSEk gidatutako instituzio publikoen ohiko praktika. Azken finean, bultzatzen ari diren hiri ereduaren isla da eta guztiei eragiten digu. Etxez etxeko laguntza, polikiroldegiak, 010a edota BilbaoBiziko gatazkek, publikoaren pribatizazioaren gestio ereduari erantzuten dio. Era berean, Lan Ikuskaritzari eskatzen diogu hartu beharreko neurriak hartu ditzan.
Gogora ekarri ditzagun pasa den maiatzean Unai Rementeriak, Bizkaiko ahaldun nagusiak, egin zituen adierazpenak: “Bizkaiaiko proiektu garrantzitsuena kalitatezko enplegua da”. Errealitatetik ezin urrunago. Argi dago Bizkaiako proiektu nagusia gutxi batzuen aberastasuna gehiengo baten lanetik ateratzea dela.
Azkenik, jaialdiko langileek eta ERAGINek dei ditzaketen mobilizazioetan parte hartzera dei egiten dugu. Inoiz baino beharrezkoagoa da prekarietatea gelditzea!
Lan munduko indarkeria matxistaren aurrean, emakume* guztiak animatzen ditugu diskriminazioak era antolatu eta kolektiboan salatzera
Azken egun hauetan prentsa bitartez jakin berri dugu Goierriko enpresa batentzat lan egiten duen segurtasun enpresa batean, 2016ean, emakumezko langile ebentual batek sexu jazarpena pairatu zuela, eta salaketa judizialak aurrera egin ondoren, epaileak erasotzailea kondenatu duela.
Lehenik eta behin, elkartasuna eta babes osoa adierazi nahi diogu erasoa jasan zuen emakumeari.
Badakigu lan munduan indarkeria matxista gertatzen denean, zaila dela salaketa egitea. Are zailagoa, lan baldintza prekarioetan egonik (azpikontratatuta, behin-behineko kontratuarekin…). Botere harremanek, harreman hierarkikoek, emakumeon hitza etengabe zalantzan jartzen dute eta enplegua galtzeko arrisku eta mehatxuak egunerokoak dira.
Emakumeok lan munduan pairatzen dugu diskriminazioarekin eta indarkeria matxistarekin amaitzea LABen lehentasunezko borroka da. LABen ez dugu kasu bat bera ere pasatzen utziko.
Horregatik, indarkeria matxista publikoki zein juridikoki salatzeaz gain, elkarren arteko laguntza, antolakuntza eta elkartasunaren garrantzia berrestu nahi dugu.
Emakume* guztiak animatzen ditugu diskriminazioak era antolatu eta kolektiboan salatzera. Emakume* guztiak animatzen ditugu eraso bat ere pasatzen ez uztera. Elkarrekin eta antolaturik baino ez ditugu diskriminazio egoera eta eraso hauek geldituko.
Enpresei sexu jazarpen zein diskriminazio ekiditeko protokoloak martxan jar ditzatela exijitzen diegu. Lantokiak gune libreak, indarkeria matxista eta diskriminaziorik gabekoak izan daitezen borrokatuko dugu.
Goierriko herritarrei dei egiten diegu Legorretako Talde Feministak antolatutako elkarretaratzean parte hartzera, ostiralean 19:00etan, Legorretako plazan.
Gipuzkoako papergintzako langileen %70ak babestu du borrokaren eraginez erdietsitako azken eskaintza
LABek ADEGIk aurkeztutako azken proposamenaren aurrean, sektoreko langileei hitza eta erabakia emateko konpromisoa hartu zuen. Langileek argi utzi dute euren iritzia zein den; langileen %70ak ADEGIren azken proposamena onartzearen alde egin dute, nahiz eta ordezkaritzaren %44 duen ELAk proposamenaren kontra egin eta %28a duen CCOOk iritzi argirik ez du azaldu, boto askatasuna emanez langileei.
Proposamen hau lortzea sektoreko langileen lorpena izan da. Borroka izan da ADEGI sektorean betidanik egon diren eskaerak onartzera eraman duena. Esaterako, errelebo kontratua derrigorrezkoa izango da eta laneko bajetan soldataren %100a kobratuko dute langileek. Baimenetan ere hobekuntza nabarmena egongo da, guraso bakarren kasuan sendagilearengana laguntzeko ordu gehiago izango dituzte, hitzarmena familia eredu berrietara egokitzeko helburuz. Honi soldata igoera garrantzitsua gehitu behar zaio, izan ere 2019an KPI+1 eta 2020 eta 2021an KPI+1,25 igoko dira soldatak. Orain arte ez bezala, langileek ez dituzte oporrak galduko, baja egoeran egoteagatik 18 hilabeteetan ez hartu izanagatik, berdintasun planak egitea adostu da, euskararen normalkuntzarako mahaia sortuko da, lan osasunean hobekuntzak egon dira, haurdun dauden emakumeentzat soldata galdu gabe lanaldia gutxitzeko aukera egongo da, etab.
Hitzarmen hau da azken urte luzeetan lorpen sozial gehien dituena. Ez dago eskubide galerarik, hobekuntzak besterik ez. Enplegua bermatzen du, irabazi ahalmena hobetzen du eta lana eta bizitzaren uztarketa errazten du. Sindikatu guztiok jarritako helburuei erantzuten die.
Azkenik, bereziki 6 greba egunak egin dituzten langileak zoriondu nahi ditugu. Beraiei esker mugitu dugu ADEGI eta erdietsi dugu akordio hau. Zentzu honetan LABek ELAri gogorarazi nahi dio interes propioak defendatzea zilegi dela, baina ez norberaren erabakiak justifikatzeko gezurra erabiltzea. Ez da etikoa LABi publikoki greben aldeko jarrera irmoagoa eskatzea, maila pribatuan jakinarazi digutenean papelera batean deitutako greben erdia bakarrik egitea erabaki dutela. LAB izan da papereko lantoki guztietan greba egun guztien alde egin duen sindikatu bakarra. ELA eta CCOOk ezin dute gauza bera esan. LABekin aliantzarako aukerarik ez da izango LABekin lehiatzeko erradikaltasun irudi faltsu bat proiektatzeko helburuz gezurrak erabiltzen diren bitartean.
Uztailaren 17an finkatu da hitzordua akordioa sinatzeko.
Goierri-Urola Garaian hasi dugu Osakidetzaren beharrezko egitura ahultzen duten lan pilaketagatiko kontratuen aurkako salaketa dinamika
Gaur LABek prentsaurrekoa eman du Donostian. Bertan, Goierri-Urola Garaiko 43 lanpostu egiturazko plantilan sartzeko hasiko duen prozesu judiziala aurkeztu du sindikatuak. Goierri-Urola ESIko Zaida Casalesek, Arabako ESIko Jesus Oñatek eta Eneko Pascual Donostialdeko ESIko kideak hartu dute parte agerraldian.
Badira 2 hilabete LABeko kideok Osakidetzako 2018ko kontratazio txostena aurkeztu genuela. Txosten sakon honek zuzendaritzaren azken urteetako kontratazio politikak Osakidetzako plantilaren infradimentsioa ekarri duela erakusten du, inolako zalantza izpirik gabe.
Txosten honek azaleratzen dituen ondorioak benetan kezkagarriak dira, 26.000 langileko egiturazko plantillan izkutuan dauden 3.000 lanpostu falta dira, behin-behinekotasuna %35tik gorakoa da, langileen prekarizazioa jasangaitza eta erabiltzaileek merezi duten kalitatezko arretaren galera islatzen du.
Behin-behineko kontratuekin eta prekarioki estaltzen ari diren 3.000 lanpostu hauek egitura barnean egon beharko lukete, mugikortasun prozesuetan zein Enplegu Eskaintza Publikoan eskainiz.
Argi dago Euskal Osasun Publikoari ezarritako politika neoliberalak dituen ondorioak: Osasun egituraren murrizketa, arretaren kalitatearen galera, kanporatze politikak hauspotu, iruzurra indartu edota fakultatibo kategoria jakin batzuetako sarrerara baldintzatzeko zerbitzu buruek duten ahalmena, eta honek ekar ditzakeen ustelkeria kasuak.
Gaur, plantilaren behar bezalako neurriratzea lortzeko egingo dugun prozesu judizialaren lehen pausuaren berri ematen dugu. Lehen salaketa multzoa Goierri-Urola garaiko ESI-an dauden 43 koderik gabeko plazak izkutatu dira (70 badira ere jarraipenean ditugunak, 43 hauek egiturazkoak dira, 2 zein 3 urtetik gorako frogatutako iraupenarekin). Lanpostu hauek kontratazio prekarioarekin estaltzen dira, eta kasu batzuetan, 3 urte pasa baino lehen eteten dituzte egituran sartu behar ez izateko, jarraian kontratu prekario berri batekin estaliz. Iruzurreko praktika hauen froga argiak ditugu, Osakidetzaren zuzendaritzari helarazi dizkiogu, eta ez badu bere erantzunkizuna betetzen, bukaeraraino iritsiko gara salaketa hauekin.
Jakin dugunez, Goierri-Urola garaiko ESI-ak eskatu egin zuen plaza kode kopuru bat; gaurkoan, 43 kode exijitzen dizkiogu formalki Osakidetzari, ez dezan ssasun publikoa egoera penagarri honetan utzi duen bidetik jarraitu.
Bestalde, kanporatzea eta zentru pribatuetara egiten diren deribazioak gero eta ugariagoak dira osasungintza publikoan. Nori datorkio ondo egoera hau? Osakidetzako plantilla behar bezala neurriratuta egongo balitz ez litzateke zerbitzu pribatuetara inolako deribazioren beharrik egongo, ez ebakuntzetarako, ez erresonantziak egiteko, ez beste inolako zerbitzurik emateko.
Gaurkoan, 43 plaza kode exigitzen dizkiogu Osakidetzari Goierri-Urola garaia ESI-an, baina 3.000 dira Osakidetzan falta direnak. LAB-etik argi esan nahi dugu afera honek berebiziko garrantzia duela Euskal Herriko jendarteak behar duen kalitatezko osasun zerbitzu publikoaren biziraupenerako. 3.000 plaza hauen egonkortzea eta mugikortasun zein EPE prozesuetara ateratzea dira LAB-en lehentasunak.
Mobilizazioa egin genuen atzo Noainen lanean izandako azken heriotzaren aurrean
Kontzentrazioa egin genuen atzo Noainen, gehiengo sindikalarekin batera, Josenea enpresaren aurrean. Bertako langile bat istripuan hil zen astelehenean Irunberrin. Gure datuen arabera, gutxienez 27 dira urte hasieratik Euskal Herrian lanean hildakoak, horietariko 8 Nafarroan. Istripua gertatu den enpresan, Josenea Lan Elkartean, beste langile bat hil zen istripuz martxoaren 29an, ordukoan in itinere izandako istripuan.
G7ari ez! Euskal Herritik alternatiba eraikitzen
Abuztuaren 24, 25 eta 26an Miarritzen G7a elkartuko da, ekonomikoki, politikoki eta militarki botere handia duten munduko zazpi herrialdek gerra hotzaren garaian sortutako taldea (AEBk, Alemaniak, Erresuma Batuak, Frantziak, Italiak, Japoniak eta Kanadak osatua). Kapitalak bere agenda propioa du, eta horretan hitzordu garrantzitsua da Miarritzekoa. Topaketa honek helburu jakina du, azken hamarkadetako erabakien ildoari beste ufada bat ematea elite ekonomikoaren mesedetan beti ere, eta politika neoliberaletan sakontzen jarraitzea. Langileon izenean hartuko omen dituzte erabakiak, baina langileoi hitza ukatuz eta gure lan eta bizi baldintzen aurka. Eta erabaki horien ondorioak ezagutu eta pairatu beharko ditugu gero.
Bizitzaren eta kapitalaren arteko borroka bizian gaude. Ertz ugariko krisi holistikoa bizi dugu. Eta kapitalismoa kapitalismo gehiagorekin ari da erantzuten, gero eta krudelago, gero eta basatiago, gutxi batzuek gero eta aberastasun handiagoa metatzen jarrai dezaten. Kapitalaren metaketaren hazkundeak gutxi batzuen eskuetan jarrai dezan, bizitzaren erreprodukziorako esplotazioan oinarrituriko kontratuari eutsi behar dio. Eta hori nola egiten da? Lurra, gorputzak eta langileak prekarizatzen zein pobretzen eta oinarrizko eskubideak merkantilizatzen, betikoen interes politiko, ekonomiko eta finantzariak babesteko. Horregatik diogu bizitza eta kapitalaren arteko borroka batean gaudela.
Gaur gaurkoz, hiru agenda global daude: neoliberalismoarena, faxismoarena eta emantzipazio sozialarena. Lehen biek kapitalari erantzuten diote eta elkarlotuak doaz. Kapitalismoak krisi sistemikoari kapitalismo gehiagorekin erantzun eta hor topatzen du tokia faxismoak. Nagusikeria eta muturreko dominazioren bidea da hori.
Lehen biei erantzuteko, hirugarren agenda artikulatzea eta elikatzea da gure erronka. Bizitza eta natura erdigunean izango dituen eredu berri baten alde ahalik eta herritar sektore zabalena biltzeko erronka dugu. Emantzipazio sozialaren bidetik soilik lortuko dugu gure bizitzen zein herrien gaineko erabakiak hartzeko eskubidea eta pertsonen askatasuna bermatzeko ahalmena. Mobilizazioa eta alternatibak uztartzea ezinbestekoa zaigu.
Bizitza dugu jokoan, gure bizitzak eta haiei lotutako eguneroko afera materialak: pentsioak, lan harremanak, energia politika, garapen teknologikoa, hezkuntza sistema, aisialdi eredua … Gai hauek inpaktu zuzena dute gure bizitzatan, gure lan baldintzatan. Eta horiek guztiak mintzagai izango ditu G7ak. G7a, ordea, gobernantza globalaren katebegi bat gehiago da, tentakulu andana dituen olagarroa (Merkataritzaren Mundu Erakundea, G20, Nazioarteko Diru Funtza, Munduko Bankua…). Eguneroko borrokak dimentsio globalarekin lotzea eta etorkizunera begira proposamen berriak mahai gaineratzea klabeak izango dira zentzu horretan.
Gaurko ereduak iraungitze data du eta eredu berri bat izango dela ziurra da, baina… noren neurriko eredua? Nork gidatuko du bide hori? Hor dago joko zelaia. Langileok gidaturiko trantsizio ekosozialista izango da ala kapitalaren mesedetan birkokatuko den eredu neoliberala izango da?
Euskal Herrian badugu erantzuna kapitalaren oldarraldiaren aurrean eta eredu berri baten alde egiteko, badugu alternatiba eta badugu determinazioa. Eta jada egiten ari da bidea: mugimendu feminista eta pentsionisten borrokak goraipatzearekin batera, langile borrokak ere aipatu behar ditugu, lan eta bizi duinaren alde milaka langile borrokan baitaude lan zentro nahiz kaleetan. Era berean, faxismoaren aurrean, klase elkartasuna handitu da eta horren adibide dira errefuxiatu edota migranteen bizi baldintza duinen aldeko dinamika herritarrak.
G7a Euskal Herrian elkartuko zela jakin eta berehala, G7 EZ! Euskal Herritik beste mundu bat eraikitzen plataforma martxan jarri genuen Hego eta Ipar Euskal Herriko hainbat mugimendu sozial, alderdi politiko eta sindikatuk. LAB sindikatua hastapenetik inplikatu da eta politikoki erronka propiotzat hartu dugu. Hau esanda, G7ak ordezkatzen duen kapitalismo heteropatriarkal basatiari herri gisa erantzun nahi badiogu, langileok lehen lerroan kokatu behar dugu. Bizitza eta natura erdigunean izango dituen eredu berri baterako gure ekarpena osatzen ari gara (estrategia sozioekonomikoa) eta eredu horren aldeko gehiengoa kalean artikulatzeak berebiziko garrantzia hartzen du.
Aldaketa soziala gauzatzeko, ordea, burujabetza behar dugu, gure erabakiak modu askean hartzeko ahalmen osoa. G7aren testuinguruan ere burujabetza zein herrien autodeterminaziorako eskubidea erdigunean kokatu nahi dugu, erabakiaren monopolioa elite ekonomikoek, finantza erakundeek, transnazionalek, finean, kapitalaren gehiengoa metatzen duen gutxiengoak, izaten jarrai ez dezan. Beraz, eredu berri baten aldeko gehiengo soziala artikulatzeko erronka dugu parez pare.
Amaitzeko, ezin alboratu G7a Miarritzen egingo dela, Euskal Herrian, etorkizunari historia propio batetik eraikitzen ari den herria. Hala, nazioarteko hitzordua probestu beharko dugu gure herriari proiekzioa eman eta nazioarteko aliantzetan sakontzeko.
Euskal Herrian mobilizazio herritar batekin erantzungo diogu, G7aren aurkako plataformak antolatuta. Irun eta Hendaia artean, Alternatiben Lurraldea eraikiko dugu, eredu berri baten aldeko ahalik eta jende gehien batzeko helburuarekin.
Deialdi nagusiak:
• Uztailak 13: manifestazioa, Miarritzen.
• Abuztuak 21 – 25: Alternatiben Lurraldea, Irun-Hendaia
• Abuztuak 21, 22, 23, jardunaldiak
• Abuztuak 24, manifestazio nazionala
• Abuztuak 25, ekimen herritarra