2026-02-04
Blog Page 592

Oiongo eskola segregazioaren aurkako konpromisoa adierazten dugu

0
Txalotzen dugu Oiongo hezkuntza komunitateak segregazioa gainditu eta herria euskalduntzeko adierazi duen gogoa eta kemena. Gure konpromisoa adierazten dugu egoera larri honen aurrean pausu zehatzak emateko sinergiak bilatuz. Ideia horri helduz, azken hilabeteetan landu dugun bi ikastetxeetako irakasleen eta Oiongo beste eragile batzuen oniritzia duen proposamen ireki bat partekatuko dugu Oiongo hezkuntza komunitate osoarekin, egunotan horien ekarpenak jasotzeko helburuarekin.

Oioneko arazo zehatzaz gain, gabezia eta arazo larriak ditugu hezkuntza sisteman. Zentzu horretan, inplikatutako erakundeei, Jaurlaritza, Foru Aldundia eta Oiongo Udalari, eskola segregazio egoera iraultzeko konpromiso argiak eskatuko dizkiegu. Bestaldetik, Oionen bizi den eskola segregazioaren arazoa konpondu nahi bada, euskararen murgiltze ereduaren aldeko aldarrikapena funtsezkoa da, batik bat, “A” eta “B” ereduen iraupena Errioxan eskola segregazioan duen eragina kontuan hartuta.

LABen aldetik, segregazioari buruzko "lan-mahaia" bat sortzea proposatuko dugu, loteslea eta auditorien bitartez, emaitzen berri izango dituena, inplikatutako erakundeak eta hezkuntza komunitateko eragileak barne hartuko dituena, elementu segregatzaileen gaineko hausnarketa egingo duena eta egoera iraultzeko beharrezko neurriak proposatuko dituena, besteak beste:

-Matrikulatzeko eragozpenak desagerrarazteko joera izatea: familia guztiek diru publikoaz finantziaturiko eskola guztietara sartzeko aukera berdina izan behar dute, sinesmenengatiko segregazioa eragiten duten jarduerekin ere amaitzea eskatuko dugu eta euskararen murgiltze ereduaren aldeko apustu garbia egingo dugu.

-Matrikulazioaren kudeaketa sistemaren orekari lagundu behar dio. Zentzu horretan, atzerriko, behar berezietako eta profil sozioekonomiko baxuko ikasleen gutxieneko eta gehieneko indize bat aplikatzea eskatuko dugu errealitate sozialari erantzunez eta Udaletik, Hezkuntza Sailarekin koordinatuta, matrikulazio bulego bat martxan jartzea eskatuko dugu, familiei informazioa eta deribazioa egokia eta orekatua eskainiz.

-Ratio gutxiago ezarri behar dira irakasle bakoitzeko. Baliabide espezifikoak eman behar dira ikastetxe bakoitzean dagoen aniztasunaren arabera eta irakasleak egonkortzeko tresnak bilatu behar dira.

Momentua da praktikan segregazioaren aurkako neurri zehatzak martxan jartzeko, Oionen aukera dago hezkuntza komunitateko eragileen aldetik gogoa eta konpromisoa ikusten dugulako.

Egin dezagun posible denon artean!

 

 

 

Osakidetzari eskatu diogu euskararen normalizazioa bultza dezala egunerokoan, zurikerietan ibili beharrean

LABetik Osakidetzari eta, bereziki, Donostialdeko arduradunei eskatzen diegu ekintza puntualen bitartez zurikerietan ez ibiltzeko, eta Osakidetzan euskararen erabilera normalizatzeko egunero lan egin dezatela. Horrela lortuko da Osakidetzan euskara ere sano egotea.

Atzo, urriaren 6an, Kilometroak izan zen, Zarauzko Salbatore Mitxelena Ikastolaren alde. Jende ugari bertaratu zen euskararen aldeko jaia ospatzera, Osakidetza ere bai. Han ikusi genituen euskararen alde eginez, bertaratutakoei osasun ezagupenak ematen.

Ekimena zuzena den heinean, beste aurpegi bat ere badauka. Egunerokoan, Osakidetzak ez du euskara behar bezala zaintzen. Honekin, euskal osasun sistemaren egoera kaxkarra dela esan nahi dugu; Donostialdean, batez ere. Osakidetzak, Donostialdean, milaka eta milaka langile biltzen ditu. Garrantzi berezia du artatzen dituen herritar kopuruagatik eta garrantzi berezia erabiltzaile horiek kokatuta dauden herrien egoera soziolinguistikoa kontutan hartuta: Donostiaz gain, Zarautz, Zumaia, Orio, Oiartzun, Hernani, Usurbil, Zestoa, Getaria… bezalako herri erabat euskaldunak.

Euskararen erabileran eredu izan behar zuen Osakidetzako Donostialdeko ESIko arduraduna euskararen erabilera normalizatu asmoz indarrean dagoen arautegia eragozten ari da gaur egun. Larritasun handikoa den gai zehatz bat aipatzearren, dozenaka lanposturen Hizkuntz Eskakizunari eragiten dioten arautegiaren betetzea eragozten ari da, LAB sindikatuaren eta Osakidetzako Giza Baliabideetako Zuzendaritzaren ohartarazpenei muzin eginez.

Beste adibide bat aurtengo udan eman da. Zumaia, Getaria, Zestoa eta Aizarnazabalgo udalek, Udalerri Euskaldunen Mankomunitatearekin batera, salatu zuten beraien herrietako mediku ordezkapenak egiteko euskaraz ez dakien mediku bat kontratatu zuela Osakidetzak. Ondorioz, erabat euskaldunak diren herri hauetako osasun sistemaren erabiltzaileen hizkuntz eskubideak urratu eta osasun arretaren kalitatea kaltetu zuten.

Honek berebiziko garrantzia du Osakidetzan euskararen erabilera normalizatzeko bidean, eta, ondorioz, hala nahi duten herritarrei zerbitzua euskaraz eskaintzeko bidean, bai eta Osakidetzaren barne funtzionamenduan euskara normaltasunez erabili eta lan hizkuntza bihurtzeko bidea egin ahal izateko.

 

 

 

Sedenako langileek eginen duten greba babesten dugu

0
Urriaren 8, 9 eta 10erako Sedena enpresako kultura arloan lan egiten duten langileek greba antolatu dute euren lan baldintzak duinak izan daitezen.

Sedena eta Civivoxetako langileek lan hitzarmen estatala dute. Horrek esan nahi du Madrilen negoziatzen dela Nafarroako langileen beharrak kontuan izan gabe. Hamar urte daramatzate lan baldintzak okertzen ikusten eta horiek hobetzeko momentua iritsi dela erabaki dute. Horregatik, hiru eguneko greba eginen dute enpresa negoziatzera eseri dadin.

LABek greba deialdia babesten du eta langileei eskubideen alde borroka egiteko deia egiten die, Enpresa Batzordeak antolatutako mobilizazioetan parte hartzeko, horretarako hamaika arrazoi daude eta. Poliki-poliki enpresaz enpresa eskubideak berreskuratzen Nafarroako kultur arloko langileon hitzarmen duin bat lortu arte.
 

 

 

Feminismoan trebatzen jarraitzeko hitzarmena berritu dugu Emagin-ekin

Bi urteren ondoren, Eskola Feministaren eskaintza gizonezko delegatuei ere zabaltzea dugu helburu eta etorkizunean herrialdez herrialde antolatzea nahiko genuke.

LAB sindikatuak eta Emagin Formakuntza, Dokumentazio, Ekoizpen eta Ikerkuntza Zentroak orain dela bi urte sinatutako hitzarmena berritu dugu, LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburu eta Emagineko idazkari Idoia Arraizaren eskutik.

Hitzarmenaren berritze horren bidez, sindikatuaren bazter guztiak feminismoaz bustitzen jarraituz, sindikatuak egiten dituen ekintza, borroka eta irakurketa guztietan metodologia eta praktika feminista txertatu nahi dugu; horregatik eta horretarako sortu genuen Eskola Feminista. Sindikalismoan irekitzen ari garen garai berriari begira hartutako erabakia izan zen; sindikalismoa berritzeko egin nahi dugun ibilbidea egiteko funtsezko tresna.

Gurea Eskola Feminista duen sindikatu bakarra izanik, apustua egiten dugu, behar duen aitortza estrategikoa eta politikoa emanez, gainezka dauden agendetan lekua egin behar zaiola feminismoan trebatzeari, prest egon behar garelako ukitu ezinak ziren edo estrukturalak diren eta barneratuta ditugun ikuspegiak apurtzera, apurtze horretatik ikastera eta jarrera politiko eta pertsonal berriak eraikitzeko bidea egitera. Gure komunitatean formakuntzaren bidez eragin eta praktika eraldatu nahi dugu. Horrela, klase subjektuaren berrosatzean sakondu dezakegu, lana enpleguaz harago ulertu, zaintza lanei buruz hausnartu eta hauen berrantolaketa sozialaz jardun, soldata arrakala zer den ulertu, gure iruditegia sexista izan ez dadin landu, zein sindikalismoan praktika feminista txertatu.

Bi ikasturteetan orotara 314 ikasle izan ditugu. 2017/2018 ikasturtean 153 pertsona (83 emakume eta 70 gizon, denak liberatuak) pasa dira Eskola Feministatik eta 2018/2019 ikasturtean 161 pertsona, horietatik 121 liberatuak dira (83 emakume eta 38 gizon) eta 40 ordezkari sindikalak (denak emakumeak).

Feminismoak duen lekua eta feminismotik eman nahi dugun urratsa modu sistematizatu, antolatu eta estrukturalean ematen ari gara. Baldintzak sortzen eta sendotzen ari gara sindikalismo feminista eraginkor eta emankorra egiteko. Gure burua prestatzen ari gara politika feministen alde borrokatzeko sindikalismotik. Horregatik, aurrera begira Eskola ordezkari sindikalen eremuan eskaintzea nahiko genuke. Azken ikasturtean emakume delegatuekin egin ditugun saioak oso arrakastatsuak izan dira. Beraz, eskaintza hori gizonezkoei ere zabaldu nahiko genieke eta etorkizunean iraunkorki herrialdez herrialde antolatu nahiko genuke.

Eman diezaiogun feminismoari behar duen lekua gure agendetan!

 

 

 

Maderas de Llodio-ko enpresa batzordeak elkarretaratzera deitu du gaurko eta urriaren 14rako, hiru lankideren kaleratzea salatzeko

0
Joan den irailaren 27an, Maderas de Llodio enpresak hiru lankide kaleratu zituen akusazio faltsu batekin; lan errendimenduaren beherakada leporatuta kaleratu zituen, hain zuzen ere. 

LABek gehiengoa du Maderas de Llodioko enpresa batzordean, bertako 9 ordezkarietatik 5 baititu sindikatuak. Hauxe da enpresa batzordearen oharra:

Joan den irailaren 27an, Maderas de Llodio enpresak hiru lankide kaleratu zituen akusazio faltsu batekin; lan errendimenduaren beherakada leporatuta kaleratu zituen, hain zuzen ere.

Joan den astean bi batzar egin eta gero, enpresa batzordeak eta plantillak kaleratze hauek arbuiatu ditu, eta enpresari eskatu dio kaleratutako lankide hauek berehala berronar ditzala.

Ezin dugu onartu gezurretan oinarritutako inongo kaleratzerik. Ez dago inongo arrazoirik enplegu suntsiketa hau justifikatzeko. Hortaz, plantilla mobilizatzera doa. Bi elkarretaratzera deitu dugu urriaren 7 eta 14rako, astelehena biak. Enpresaren atarian elkartuko gara, 13:00etatik 15:00etara.

Garnicak duela urtebete erosi zuen Maderas de Llodio, eta dagoeneko, denbora epe labur honetan, ikusi dugu zein gutxi inporta zaizkion pertsonak enpresa honi.

 

 

 

Historikoa da Bizkaiko Metalgintzako langileak egiten ari direna

0

Egun handia da, Bizkaiko Metaleko hitzarmen berri eta duina lortzeko, aste honetako 5. greba eguna eta guztira hamargarrena. Lan zentroetan produkzioa gelditu da egunero inork imajina zezakeena baino jarraipen handiagoarekin (egunero %80 inguru); eta FVEM, grebaren arrakasta ezkutatzeko, bereak eta bi egitera derrigortu dugu; gezurrak esan, mehatxatu, errepresioa erabili eta bere menpeko politikariak publikora atera behar izan ditu.

Bai FVEMek gezurrak esan ditu; grebaren jarraipen datuak guztiz ezkutatu ditu; Eldu, Vicinay, Lamincer, Pine, Kelvion, Ormazabal, Tecnichapa, Nemak, TVA, MCG, Gestamp, Bruss, CIE taldea, Cemvisa, Ona Electroerosion… amaigabea da langile gabe edo minimotan, produkziorik atera ez duten edota guztiz itxita egon diren enpresen zerrenda.

Grebatara iritsi baino lehenagotik, bere esku zegoen dena egin du, langileak mehatxatu eta beldurtzeko; enpresaz enpresa kaleratzeekin, EREak sartzearekin, enpresa itxi beharko zutela esanez, kontraturik ez zietela berrituko esanez…

Grebalarien aurkako errepresioa ere etengabea izan da; ertzainek ez zuten sarritan enpresetara gerturatzen ere uzten (Arcelor Etxebarri edota Elorrioko Betsaide adibide bi) informatzeko duten eskubidea bera ere urratuz, jendea non nahi identifikatuz, jendea kolpatu dute eta grabatu (baita piketeetatik kanpo kaletik oinez gindoazela ere).

Eta Urkullu, Erkoreka edota Azpiazu bezalako sasi-politikariak publikoki ateratzera behartu dituzte prekarietatea babestuz.

Hori izan da aste honetako patronalaren estrategia; langileok sufritzen dugun prekarietatea mantendu nahi dute kosta ala kosta; horretarako kapital-boterea, botere-politikoa eta botere poliziala erabiliz.

Txanponaren beste aldean, ordea, Bizkaiko Metaleko langileak eta borroka honetan lagun ditugun eragile, mugimendu eta norbanakoak daude; mehatxu guztien gainetik, gogor, duintasunaren banderari eutsiz. Sektoreko langileekin batera ikasleak, Ernai, pentsiodunak, Harro Plataforma, Eragin, besteak beste, eta hainbat herritar gaude; eta denoi esker, sektoreko borroka bat, herri borroka bihurtu dugu! Herri-boterea, elkartasuna, harrotasuna eta duintasuna ezaugarritzat dituen borroka sortu dugu Bizkaiko Metalean.

Aste honetako kronika ezberdinak irakurtzerakoan, istiluak eta herritarren kexak entzun ditugu; kronika interesatuak, noski. Balkoietatik jaso ditugun txaloak eta animoak, komertzio ezberdinetatik maitasunez eta irrifartsu begiratu gaituzten langileak, taxi gidarien txaloak, kotxe edota kamioi gidarien bozina hotzak… Babesa eta berotasuna da guri iritsi zaiguna; gure borrokarekiko elkartasuna eta miresmena.

10 greba egun, 240 borroka ordu, baina hau ez da bukatu, Bizkaiko Metaleko Hitzarmen duina eta berria lortuko dugu:

– Hitzarmen duina lortuko dugu, prekarietatearekin bukatzera goaz eta ez dugu amore emango! Subrogazio eskubidea eta kontratazio duina. Emakume eta gizonen arteko berdintasunarekin eta lan osasunerako neurri duinekin batera.

– Ez dugu inolako atzera urratsik onartuko; patronalak Lege Erreformak eta botere politikoa ditu bidelagun (negoziazio kolektiboaren erreforma eta Urkullu-PNV, besteak beste, argi gelditu den bezala); guk Bizkaiko Metaleko Hitzarmena eta duina izango da, edo ez da egongo!

– Herria saltzen duen politikariak dimititu beharra dauka! Urkullu bidali curriculuma Confebaskera, baina utzi langile herria bakean!

Astelehenean milaka izango dira bere lanpostuetara bueltatuko diren langileak, aurrera daramaten borrokarekin harro, baina oraindik ere bukatu ez denenaren segurtasunarekin; denon artean lortuko dugu hitzarmen duina! Gora Bizkaiko Metalgintzako langileak!

 

 

 

Bizkaiko Metalgintzako langileen borrokak aurrera darrai

0

Bizkaiko Metalgintzako langileek asteko laugarren greba eguna egin dute, eta, aurreko egunetan bezala, jarraipen zabala izan dute bai grebak eta bai antolatutako mobilizazioek ere. Goizean goizetik irten dira langileak kalera, eta, besteak beste, Barakaldoko Errontegi zubia moztu dute. Eguerdian, manifestazio jendetsuak egin dituzte Sestaon eta Basaurin, beti ere lan hitzarmen duin baten aldarriarekin.


 

 

 

Mobilizazioak gogortuko ditugu Gipuzkoako Grafikagintzan, eta greba egun gehiago iragarriko ditugu datozen egunetan

0

LABek oso iritzi positiboa du hitzarmen duin baten defentsan Grafikagintzako langileek emandako erantzunaz. Sektore txikia izan arren, 8 greba egunek oso jarraipen handia izan dute eta mobilizazio ugari ere (elkarretaratzeak, kotxe karabanak, manifestazioak…) egin dira. Honek guztiak agerian uzten du langileek beren lan baldintzak hobetzeko duten adorea. Gaur bertan mobilizazio jendetsua egin dute Donostian, beste sektoreetako ordezkari sindikalen babesarekin.

Sektoreko langileek mandatu argia eman digute: ez dugu etsiko akordio justu bat lortu arte. Oinarrizko aldarrikapenak eskatzen ari gara: KPIaren gorako soldata igoerak, lizentziak hobetzea, kontratazioa hobetzea, Estatuko hitzarmenaren mehatxua gainetik kentzea eta laneko baimenen inguruko epai judizialak aplikatzea.

Sektorearen egungo egoerarekin bat datozen proposamenak dira. Proposamen guztiak gauzagarriak dira eta LAB eta langileok argi dugu: borrokan jarraituko dugu hauek lortu arte. Hori dela eta, gogortuko dugu borroka datozen asteetan. LABeko ordezkariak atzo asanbladan bildu ziren eta mobilizazio egutegia aho batez onartu zuten. Gainerako sindikatuekin partekatuko dugu proposamena eta datozen egunetan iragarriko ditugu greba egun berriak.

 

 

 

Azken lan heriotza salatzeko Nafarroako Parlamentuaren aurrean aurreikusitako elkarretaratzera deitu ditugu langileak

LABetik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubide, segurtasun eta osasunaren alde. Horregatik, azken istripua salatzeko dei egiten diogu langile klaseari, ostiralean, hilak 4, ELA, LAB, ESK, STEILAS, EHNE, HIRU, CGT eragile sindikalok deituta, 11:30ean, Nafarroako Parlamentuaren aurrean deitu dugun elkarretaratzera.

Atzo, urriak 2, 32 urteko langile bat hil zen lanean, Erripagainan (Burlata) egiten ari diren eraikin bateko bosgarren solairutik erorita, Construcciones Adanaren azpikontrata baterako lanean ari zela.

LAB sindikatutik gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu bere senide, lagun eta lankideei. Urtea hasi denetik, gutxienez 35 langile hil dira lan istripuz edo lan istripuen ondorioz Euskal Herrian, Nafarroan 11.

Azken istripu honetan nabarmentzekoa da azpikontrata batean ari zela hildako langilea. LAB sindikatutik behin eta berriro salatu dugu eraikuntza sektorean lan baldintzak prekarioak direla, azpikontratazio kate luzeak, ordu extrak , soldata eskasak…

Lan istripuek erantzule zuzenak ditu. Patronala irabazi ekonomikoak lehenesten ditu langileen segurtasun eta bizitzatzen gainetik. Aldi berean, Administrazio Publikoen jarrera salatu nahi dugu, sarraski honen aurrean beste aldera begiratzen dutelako. Egoera honen konplize bilakatu dira. Lan osasunari buruz hitz egiten dute, baina bultzaten dituzten politikek prekarietatea bultzatzen dute.

Pauso bat aurrera emateko ordua da, arduradunak seinalatu eta erantzukizunak garbitzea exigitzen dugu.

Laneko biolentziarekin amaitzeko, Nafarroako Gobernuari exigitzen diogu lan osasunean daraman elkarrizketa soziala politikarekin apurtzea, lan istripuen aurrean tolerantzia 0 edukitzea, eta kontrola eta zaintza bermatu ditzala.