2026-02-04
Blog Page 586

Egogain balio handiko profesionalek utzi dutela ohartarazi dute, lan egoera eskasak eta Aldundiaren jarrerak bultzatuta

admin
-
0
Egogain balio handiko profesionalek utzi dutela ohartarazi dute, lan egoera eskasak eta Aldundiaren jarrerak bultzatuta

Eibarko Egogain helduen egoitzako langileek elkarretaratzea egin zuten atzo, Eibarren bertan, Untzaga plazan, udaletxearen aurrean. Bizi duten egoerak okerrera egin duela salatu dute. 

Hauxe da langileek igorritako oharra: 

Azaroaren 13an, Aldundiarekin daukagu Negoziazio batzarra, urte bat borrokan egiten dugun egunean. Egogaineko egoerak tamalez ez du hobekuntzarik izan, guztiz kontrakoa baizik, 18 lankide joan zaizkigu azken urteetan (erretiratu direnak kontuan izan gabe). Ia guztiek interinitate egoeran zeudelarik. Lan egoera eskasak eta Aldundiaren jarrerak bultzatuta alde egitea erabaki duten balio handiko profesional eta bidelagunak!

Hauxe da azken hilabeteetako egoera:

-Uda honetan, Aldundiak Egogainen ez du medikuntza zerbitzua eman.

-Erizaintza zerbitzua ez du behar bezala bete: Gauez dagoen erizainaren lanpostua ere ez du bete eta arratsaldez bi zeuden tokian bakarra utziz.

-Biltegi lanetan aritzen den lankidearen lanpostua ere ez dute bete.

-Orainarte Aldundiko langileok betetzen genituen lanpostu batzuetan, gaixotasun mental larriak artatzen diren gunean, "CLECE" Florentino Prerez-en azpikontrata sartu du.

Aski da! Egogaineko langileok mobilizatzen jarraituko dugu, PNV eta PSEk bultzatzen dituzten eredu eta negozioen aurka, EGOGAIN BORROKAN!
 

 

 

Ambuiberica Bizkaiko anbulantziak eta langileak erabiltzen ari da Arabari zerbitzua emateko

admin
-
0
LAB sindikatutik egoera salatu nahi dugu berriro, eta dei bat luzatzen diogu Eusko Jaurlaritzari puntu honetaraino iritsi beharko ez litzatekeen egoera konpon dezan. Berriro aldarrikatzen dugu halako ezinbesteko zerbitzu bat enpresa pribatuen esku gera ez dadila, Administrazio Publikoak beregain har dezala, enpresek euren interes ekonomikoen alde jokatzen baitute bakarrik.

Ambuibericak beregain hartu du Arabako Osakidetzako programatutako zerbitzuaren kontratua. Zerbitzu berezi honen lana erabiltzaileak kontsultetara, tratamendura (erreabilitazioa, erradioterapia, dialisisa…), froga medikuetara, ospitaletako altak eta zenbaitetan larrialdietara eramatea da. Lan honen kudeaketa Arrigorriagako anbulantzien egoitzatik egitea erabaki du, Bizkaiko programatutako zerbitzurako erabili ohi den langile eta baliabide berak erabilita. Bizkaiko kudeaketaren ardura 2018ko maiatzetik du Ambuibericak.

Baliabiden optimizazio gisa uler daiteke hau, baina errealitatea oso bestelakoa da. Maniobra honekin, Ambuibericak Bizkaiko baliabideak erabiltzen ditu, zeinengatik diru oparoa jasotzen ari den, Arabari zerbitzua eskaintzeko. Eta honengatik ere diru oparoa jasotzen ari da. Berez, diru hori Araban lan egin beharko luketen langileentzat izan beharko litzateke, baina langilerik ez dago Araban.

Gainera, egoera hau beste oztopo bat da Bizkaiko zerbitzuaren ahalmen operatiboarentzat, dagoeneko nahiko kaltetua dagoen zerbitzuarentzat, enpresaren kudeaketa negargarriaren ondorioz. Eta egoerak okerrera egin du Bizkaian: kontratua esleitu zenetik, 30 langile gutxiago daude orain (enpresak kopuru bera kobratzen jarraitzen du, hala ere) eta behin behinean bi urte lanean daramaten zortzi langileri kontratua berritzeko asmorik ez dago; programatutako zerbitzuko langileak beste zereginetan erabiltzen dituzte (larrialdiak, prebentzioko koberturak, IMQ, bidaia pribatuak, mutuak…), Eusko Jaurlaritzarekin sinatutako kontratuak garbi esaten duenean programatutako zerbitzuko langileak soilik horretan ariko direla; langile askoren lan bizitza eta bizitza pertsonalaren arteko kontziliazioa ezinezko egiten dute lan baldintzek; eskura dauden baliabideen kudeaketa txarra da, gutxi (lan arriskuei lotutakoak, langileen artean osasun arazoak sortuz) eta kalitate txarrekoak izanik (anbulantziak oso zaharkituak daude, batzuetan gurpil zulatuak dituzte).

Ondorioak argiak dira, ikusgarriak (erabiltzaileei galdetu): ohiko atzerapenak, justifikaezinak, ordu batzuetakoak kasu batzuetan, larrialdietako zerbitzuetan ere; kontsulta eta tratamenduak galtzen dira, horietako batzuk ezin direlarik berreskuratu, erabiltzaileentzat dakarren osasun arazoarekin; osasun sistema publikoaren prozedimentuetan eta funtzionamenduan eragina; eta abar.

Laburbilduz, Ambuibericak ziria sartu dio Eusko Jaurlaritzari eta, batez ere, herritarrei, hauek baitira zerbitzu on bat jaso beharko luketenak eta hori horrela izan dadin ordaintzen dutenak, zerga eta Gizarte Segurantzari egiten zaizkion kontribuzioekin. Hala ere, badirudi Eusko Jaurlaritza ziria sartzen uzten diola enpresari, ez baitago kezkatuegia egoerarekin.

Duela urtebete baino gehiagotik, LAB sindikatuak salaketa ugari aurkeztu ditu Lan Ikuskaritzan, langileen eskubide eta lan baldintzen kontrako etengabeko erasoak direla eta, gainontzeko sindikatuek eta Ambuibericako enpresa batzordeak berak egin bezala. Azken honek eman dio egoera kezkagarriaren berri Osasun Departamentuari. Honek, baina, ez du ezertxo ere egin; hortaz, ulertzen dugu ondo iruditzen zaiola bi aldiz ordaintzen egotea zerbitzu batengatik, eta zerbitzu hori modu negargarrian gauzatzen aritzea, horrek dakarren kaltearekin egoera zail eta deikatuan egon ohi diren erabiltzaileentzat.

 

 

 

Cables y Alambres enpresako langileek Vicinay taldeak gelditutako jarduerari ekin diote berriro

admin
-
0
Cables y Alambres enpresako langileek Vicinay taldeak gelditutako jarduerari ekin diote berriro

Cables y Alambres enpresako langileek, lantegiaren atarian 25 egunez akanpatuta egon ostean zuzendaritzak materiala atera ez zezan, akanpalekua altxatzea erabaki dute Administrazio Konkurtsalarekin lehen bilera izan eta gero. Berriro lan egitea erabaki dute negozioa berreskuratzeko, industria proiektuarekin interesatuta dauden balizko inbertsoreak bilatzen dituzten bitartean.

Joan den urriaren 8an, Vicinay Taldeak enpresa likidatzeko lehiaketa eskatu zuen eta, aldi berean, baimen retributibo batekin langileak etxera bidaltzea erabaki zuen. Hortaz, lantegiaren jarduera eten egin zuen, indarrean eskari asko egon arren.

Vicinay Taldeak enpresako arduradun guztiak kargugabetu ditu, eta kudeaketa Administrazio Konkurtsalaren esku dago.

Bada, Cables y Alambres enpresako langileek, lantegiaren atarian 25 egunez akanpatuta egon ostean zuzendaritzak materiala atera ez zezan, akanpalekua altxatzea erabaki dute Administrazio Konkurtsalarekin lehen bilera izan eta gero.

Langileek gaur bertan egin dute batzarra, eta Vicinay Taldeak geldiarazitako jarduerari ekitea erabaki dute.

Hain zuzen ere, langileek industria proiektuaren bideragarritasunaren aldeko apustua egiten jarraitzen dute, 100 egun baino gehiago soldata jaso gabe daramaten arren. Izan ere, berriro lan egitea erabaki dute negozioa berreskuratzeko, industria proiektuarekin interesatuta dauden balizko inbertsoreak bilatzen dituzten bitartean. Zentzu honetan, langileek eurek industria proiektuan interesatuak egongo daitezkeen inbertsoreei dei egin diete.

Langileek nabarmendu dute negozioa errentagarria dela, eta gogoratu dute kable ekoizle bakarrak direla Espainiako Estatuan eta duten bezeroen boltsa handia dela.

Azpimarratu beharra dago Hartzekodunen Konkurtsoak instalazioei eta lantegiaren lurrei eragiten diela. Lur hauen birkalifikazioa udalerriko PGOU delakoan dago jasota, erresidentzia erabilerako.

Honengatik guztiagatik, egoera zail honetan, langileek erakundeen inplikazioa eskatu dute, baita konponbide bat ere Vicinay Taldeari. Egungo egoera Vicinay Taldearen ardura dela diote langileek.

 

 

 

Greba orokorrera deitu dugu urtarrileko bigarren hamabostaldirako, lan, pentsio eta bizitza duinaren defentsan

admin
-
0
Greba orokorrera deitu dugu urtarrileko bigarren hamabostaldirako, lan, pentsio eta bizitza duinaren defentsan


Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartako eragileetako ordezkariok agerraldia egin dugu Bilbon, datozen asteetan lan, pentsio eta bizitza duinaren aldeko borrokan jauzi bat gehiago emango dugula jakinarazteko: "Euskal Herrian ematen ari den mobilizazio soziala oso garrantzitsua da. Iritsi da momentua langile klaseak sustatutako borroka horiek guztiak artikulatzeko, borroka horiei guztiei bultzada berri bat emateko. Horregatik gaude hemen, dinamika mobilizatzaile bat aurkezteko, greba orokor bat mugarri izango duena", adierazi du LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk.


"Euskal Herrian ematen ari den mobilizazio soziala oso garrantzitsua da. Iritsi da momentua langile klaseak sustatutako borroka horiek guztiak artikulatzeko, borroka horiei guztiei bultzada berri bat emateko. Horregatik gaude hemen, dinamika mobilizatzaile bat aurkezteko, greba orokor bat mugarri izango duena".

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranbururen hitzak dira hauek, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak deitutako agerraldian esandakoak. Hain zuzen ere, Karta osatzen dugun eragile sindikal eta sozialeko ordezkariek datozen asteotan lan, pentsio eta bizitza duinaren alde elkarrekin bultzatuko ditugun mobilizazio bateratuen berri eman dugu, pentsiodunen mugimenduak atzo iragarritako mobilizazioen ildoan.

"Zertarako greba orokorra? Prekarizazioari aurre egiteko, lan, pentsio eta bizitza duinaren alde", azaldu du Garbiñe Aranburuk, eta greba orokorra urtarrilaren bigarren hamabostaldian izango dela jakinarazi du.

1980. hamarkadatik, Espainiako Estatutik hainbat lan eta pentsio erreforma adostu dituzte. Guztiak, salbuespenik gabe, norabide berean joan direla adierazi du LABeko idazkari nagusiak: "Kapitalari, patronalari, botere gehiago eman diote eta lan eskubideak eta eskubide sozialak murriztu dituzte. 2008ko krisia baliatu dute politika neoliberal hauetan sakontzeko".

Garbiñe Aranbururen hitzetan, eredu kapitalista eta heteropatriarkal honen ondorioak izugarri kaltegarriak dira langileentzat:

-Prekarietatea hedatu da lan arloan, soldatetan eta pentsioetan.

-Zerbitzu publikoaren ahultzea ekarri du murrizketen bitartez, osasungintzan, hezkuntzan zein beste zerbitzu publikoetan.

-Zaintza lanen aitortza eza pairatzen ari gara, baita zerbitzu publikoen pribatizazioa eta merkantilizazioa ere, zaintza lanekin lotura duten zerbitzuei dagokienez, bereziki.

-Babes Sozialerako sistema baten garapen eza ekarri du, behar gehien dituzten pertsonen kalterako. Dagoeneko, 522.000 pertsona bizi dira Hego Euskal Herian pobreziaren mugaren azpian.

-Bizitzaren arlo guztietara zabaldu da prekarietatea, eta aberastasunaren banaketa gero eta bidegabegoa da.

LABeko idazkari nagusiaren hitzetan, "erreforma hauek guztiak Estatutik inposatu zaizkigu. Euskal Herrian ez dugu erabateko eskuduntzarik lan eta arlo sozialean. Horregatik defendatzen dugu erabakitzeko eskubidea. Demokrazian aurrera egitea eta burujabetza kuota gehiago lortzea lan, pentsio eta bizitza duinaren aldeko eguneroko borrokaren parte dira".

Dena den, Garbiñe Aranburuk esan du prekarizazio prozesua ez dela bakarrik garatzen ari Madrilek jarritako mugen ondorioz: "EAEko eta Nafarroako erakundeetan ez da borondaterik egon arlo soziolaboralean ematen ari den prekarizazio prozesua borrokatzeko. Estatuak egindako politika berak egin dituzte. Iñigo Urkullu lehendakariak berak halaxe adierazi du, inolako konplexurik gabe. Botere ekonomikoarekin daude lerrokatuta. Langileei bizkar eman diete".

Prekarietatearen hedapena eta langile klasearen banaketa lan harremanak indibidualizatzeko eta beldurra eragiteko moduak dira. Eta ziurgabetasunak eta beldurrak geldiarazten dute, "baina ez da Euskal Herriko langileen kasua. Euskal Herrian gehiengo sozial bat dago mobilizatzen ari dena. Pensiodunak, feministak, gazteak… lantokietako borroka sindikalen gorakada bat ere badago. Denok gara borroka beraren parte, denok gaude eredu bidegabe baten kontra eta justizia sozialean oinarritutako eredu berri baten alde".

LABeko idazkari nagusiak nabarmendu du denon artean baldintzak sortu ditugula mobilizazioetan jauzi bat emateko, "jauzi bat gehiago lan, pentsio eta bizitza duinaren alde borrokatzen jarraitzeko; jauzi bat gehiago patronalari mugak jartzeko, prekarietatearen alde egiten ari den apustu horretan; jauzi bat gehiago erakundeei eskatzeko politikak egin ditzatela gehiengo sozialaren zerbitzura".

Hain justu, dinamika mobilizatzaile honekin mugarri bat jarriko dugu hainbat borroka indartzeko: pentsiodunena, lantokietakoak, mugimendu feministarena, gazteena… borroka horiek guztiek bizitza duin baten aldeko borroka kolektibo berean bat egiten dutelako. "Planto egin dezagun. Gelditu behar dugu. Hemendik mezu bat bidali nahi diegu fase ekonomiko berria dela-eta atzerapen gehiago inposatzeko asmoa duten horiei: hori onartuko ez duen gehiengo sozial aktibo bat dago Euskal Herrian. Ez dugu onartuko. Grebara eramaten gaituzten aldarriak errealitate bihurtzeko borrokatuko dugu", erantsi du Garbiñe Aranburuk.

 

 

 

Presoen eskubideen aldeko manifestazioa urtarrilaren 11n izango da Bilbon

admin
-
0
Presoen eskubideen aldeko manifestazioa urtarrilaren 11n izango da Bilbon

Presoen aldeko urteroko manifestazio nazionala urtarrilaeren 11n izango da Bilbon, 17:00etan, la Casillatik abiatuta. Orain Presoak dinamikaren baitan antolatutako mobilizazioa aurkeztu du gaur Sarek.

Hauxe da Sarek egindako irakurketa, urtarrileko manifestazioa dela eta:

Urtarrilaren 11n berriro beteko ditugu Bilboko kaleak. Berriro plazaratuko dugu presoen eskubideen aldeko konpromiso irmoa.
Mobilizazio soziala gizarte garaikideen tresnarik garrantzitsuena da gehiengoak lortzeko, gizartea aktibatzeko eta aldaketa garrantzitsuak erdiesteko.

Zalantzarik gabe, mobilizazio hori funtsezkoa da helburuak errealitate bihurtzeko.

Izpiritu hori euskal gizartean zabaldu nahi dugu. Uste sendo hori. Ideiak argi izanda, benetan sinesten badugu, gure helburuak lorgarriak direla sinestera eramango gaituen izpiritu hori.
Eutsi egin nahi diogu benetako bakea eta bizikidetza lortzeko bideari.

ORAIN PRESOAK ekimena Euskal Herriak, bere pluraltasunetik, behar eta nahi duen bide-orria da. Urteetako sufrimenduari eta konfrontazioari amaiera ematea guztion ardura delako: gizartearena, elkarteena, erakunde politiko eta judizialena, eta, jakina, Espainiako eta Frantziako gobernuena. Frantziako Gobernuan mugimendu esanguratsuak eman dira; espero dugu Espainiakoak eredutzat hartzea.

Manifestazioa inflexio-puntu garrantzitsua izan behar da, iraganaren eta etorkizunaren arteko etena markatuko duena gizartea aktibatzeko ziklo berri honetan, gure herriaren zati handi batek eskatzen duen ziklo honetan.

Presoen aldeko urratsak emateko unea da: aldatu egin behar delako prozesuaren erritmoa. Orain, estatuan beste hauteskunde batzuk egiteko gutxi falta den une honetan eta, ziur aski, epe laburrean gobernu berria eratzea eragingo duten hauteskunde horien aurrean, berriro plazaratu behar dugu espetxe-politika aldatzeko beharra; irmo plazaratu ere, euskal erakundeetan hartutako zenbait erabakik ematen diguten babesa baliatuta.

Espainiako gobernua urrats txikiak ematen hasi zen: graduen progresioari dagokionez; preso batzuk, gutxi, hurbilago dauden espetxeetara ekarri ditu; baimenen bat eman du, eta zerbait humanizatu du gaixotasunak dituzten preso batzuen egoera. Oso urrats txikiak izan dira, eta gutxi izan dira. Ausardia eskatu behar dugu, urrats gehiago emateko, urgentea baita.
Horretan jarriko dugu gure indar guztia, eta estatuko erakundeekin dagoen komunikaziorako bidean sakontzen jarraituko dugu. Hasitako bidean aurrera egiten badute, gure babesa izango dute.

Horregatik, ausardia eta erabakitasuna eskatzen diegu botere politiko eta judizialei, presoen salbuespen-erregimenari amaiera emango dion espetxe-politika bat aplikatzea eta etapa bati amaiera emateko eta presoak etxera itzultzeko bide-orria diseinatzeko aukera izatea ekarriko duen prozesu baten hasiera izan daitezen urrats txiki horiek.

Familiek –kondena luzeak dituzten senide presoak bisitatzen jarraitzen dute– eta Euskal Herriak eskatzen dugu agindutakoa betetzeko: espetxeak humanizatzeko; aplikatzen hasi zirenean zentzurik ez zuen eta, ETAk zegozkion erabakiak hartu eta desegin ondoren, orain oraindik zentzu gutxiago duen salbuespenezko espetxe-politika bertan behera uzteko.
Estatuak ez dauka orain arazo bat existitzen ez den “banda” batekin. Arazoa, orain, gizartearekin du, gizarte horrek ez baitu nahi bere izenean euskal presoen eskubideak urratzen jarraitzea.

Aldarrikapen unibertsal bat da hau, giza eskubideei buruz hitz egitea ez delako alderdi baten aukera ideologiko bat defendatzea, eskubide unibertsal bat defendatzea baizik.
Urtarrilaren 11n, milaka eta milaka euskal herritar elkartuko dira berriro Bilbon, erakusteko euskal gizartearen pluraltasunaren isla diren aukera politiko ezberdinak ez direla oztopo bat aho batez defendatzeko giza eskubide horiek, bizikidetzan eta bakean oinarritutako gizarte bat izatea lortu nahi badugu.

Urtarrilaren 11n, halaber, berriro eramango dugu Bilboko kaleetara gure bostgarren urteurrenean hartutako konpromisoa.
Lan egingo dugu bakea, justizia eta bizikidetza ardatz dituen gizartea lortzeko. Minik sortzen ez duen gizarte bat, biktima gehiagorik gabe, euskal presorik gabe.

Erronka horrek ezberdinen arteko espazio berriak sortzea eskatuko digu, besteari entzutea, besteen bizipenak eta mina partekatzea; oinarri sendo bat lortzea: onarpena, errespetua eta enpatia.

Guztiok egin behar dugu autokritika, kultura kolektiboa indartzeko, gertatutakoaren gaineko ariketa aldeaniztun baten bidez, memoria guztiak kontuan hartuta, oinarrizko eskubideen errespetuaren ikuspuntutik. Hori da etorkizuna guztion artean eraikitzeko modurik egokiena.

Baikortasunez ikusten dugu etorkizun hurbila. Agian, baikortasun gehiegiz. Baina horrelakoak gara gu. Eta horrelakoak izan nahi dugu.

Aro berri bat dugu aurrean, etorkizun hobea lortzeko ateak zabaldu dizkigun aro bat; hamarkadetako sufrimendu eta minaren ondoren, guztiok merezi dugun aro bat. Korapiloak askatzeko unea da; aurrera egin eta, eskubide, errespetu eta enpatiatik, guztiok nahi dugun gizartea eraikitzeko unea da.

Helburu hori ardatz hartuta, dei hau helarazi nahi diogu euskal gizarteari. Ibil gaitezen elkarren ondoan urtarrilaren 11n.
Aurkez diezaiogun munduari zauriak itxi eta etorkizuna eraikitzeko dugun borondate sendoa
 

 

 

Nafarroako Parlamentuari eskatu diogu Esku-hartze Sozialaren arloko lan baldintzak duin ditzala 2020ko aurrekontuetan

admin
-
0
Nafarroako Parlamentuari eskatu diogu Esku-hartze Sozialaren arloko lan baldintzak duin ditzala 2020ko aurrekontuetan

Nafarroako sektore soziokomunitarioak 2.000 langile inguru biltzen ditu Nafarroan. Langile horien 69 ordezkari sindikaletatik LABek 39 ditu, hau da, ordezkaritza sindikalaren %57.

Joan den apirilean Nafarroako Esku-hartze Sozialaren arloko lehen hitzarmena izango denaren negoziazio mahaia ireki ondoren, LAB sindikatuak erronda bat egin du Parlamentuko talde guztiekin (PSN, Podemos, Izquierda-Ezkerra, Bildu eta Nafarroa Suma), baita Unai Hualde Parlamentuko presidentearekin ere. Egindako bilera guztietan LABek eskatu du plantillen lan-baldintzak duintzeko berariazko partida ekonomiko bat sartzeko Nafarroako Aurrekontuetan.

Bilera horietan, LABek sektorean dagoen egoera dramatikoa azaldu du. Langileen konpromiso eta ahalegin profesional ikaragarria gorabehera, langileen etengabeko txandakatzeak, erasoek, soldata-izozketak eta soldata baxuek, langileen faltak eta abarrek eragin zuzena dute azpikontratatuta eta diruz lagunduta ematen diren Administrazioaren zerbitzu publikoetan
–Gobernuarenak eta udalenak–, bai eta langileen osasunean ere, zerbitzuen kalitatea murriztuz.

LABek 2017ko urriaren 19ko Parlamentuaren Osoko Bilkuran aho batez onartutako ebazpenetik* sortutako aginduari heldu dio. Ebazpen horretan, Gobernuari eskatzen zitzaion sektoreko lan-baldintzak duintzeko, bai eta bere lizitazioak egokitzeko ere, hitzarmena sinatzen denean.

Hori dela eta, LABek Parlamentuko presidenteari eta talde parlamentarioei eskatu die 2020ko Nafarroako aurrekontuen legean partida espezifiko bat finka dezatela horretarako. Izan ere, hori izango da berme bakarra eskaintzen diren zerbitzu publikoak kalitatezkoak izateko eta sektoreko emakume langileen osasunean eraginik ez izateko.

 

 

 

Bilera deialdi berri bat luzatzen diegu patronalei eta Hezkuntza sailari Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako gatazka bideratzeko

admin
-
0
Bilera deialdi berri bat luzatzen diegu patronalei eta Hezkuntza sailari Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako gatazka bideratzeko

LAB, ELA, STEILAS eta CCOO sindikatuok adostasunetara iristeko gure borondate eta aldartea berresten dugu, eta hezkuntza sailburuak azken egunotan egindako adierazpenak kontuan izanda, patronalak eta hezkuntza saila bilera deialdi berri batetara deitzen ditugu datorren urriak 24an goizeko 10.00etan LHKan edota komenigarri ikusten duten beste edozein lekutan.

Sektoreko langileok 10 urte daramatzagu Lan Hitzarmena berritu gabe. 2017Ko Azaroan, AICE-IZEA patronalen jarrera hertsiak mahaitik altxatu beste biderik utzi ez zigutenetik, mobilizazio ugari gauzatu ditugu, hainbat elkarretaratze, eta manifestazio, hainbat kanpaina eta ekintza, eta, besteak beste, langileen babes zabala izan duten 27 greba egun 2 ikasturtetan sakabanaturik.

Gure mobilizazio egutegiak langileen aldarrikapenei erantzungo dieten proposamenak landu eta ekartzeko beta eman du, eta sindikatuok adostasunak erdiesteko jarrera eta asmo garbia azaldu eta saiakerak egin ditugu etengabe.
Saiakera hauen artean aurkitzen dira, sindikatuok pasa den ikasturtean hezkuntza saila eta sektoreko patronalei LHKan biltzeko egindako bi bilera deialdi, lehenengoa apirilak 2rako, 10 greba eguneko mobilizazio egutegia abian zela, eta bestea maiatzak 30erako, mobilizazio egutegi haren baitan gauzatutako azken greba egunak behin igaro ondoren.

Halabaina, prozesu honetan guztian bezala, bilera deialdi hauen aurrean ere, patronalek eta hezkuntza sailak erabateko arduragabekeriaz jokatu zuten. Patronalak lehenengo bilera deialdira ez agertzeko erabakia hartu eta publiko egin zuen, greba deialdia abian zela aitzakiatzat erabiliaz; bigarren bilera deialdira berriz, maiatzeko greben aurretik ezaguna zen eta langileen eskaerei erantzutetik urrun dagoen proposamen berdina ekarri zuen, sindikatuok onartuko ez genuela jakinda. Hezkuntza sailak berriz, biak ekiditeko moduak bilatu zituen, lehenengoan, Kristau Eskola patronal nagusiaren ez agertzeko erabakiaren atzean ezkutatuz eta bigarrengoan gure bilera kontraprogramatu eta eduki gabeko bilera batera deituz sindikatuok aurreko egunerako. Izan ere bide honetan guztian, eta sindikatuok behin eta berriro salatu dugun moduan, hezkuntza sailak gatazka honetan daukan ardura bere gainetik kendu eta bere irtenbidean parte hartzea ekiditera bideratu ditu bere ekintza guztiak, gatazka honetan zerikusirik ez daukala mantenduz uneoro.

Hau guztia kontuan hartuta, azken egunotan Hezkuntza sailburuak egindako adierazpenak, hau da, sindikatu eta patronalekin biltzeko prestutasuna adierazten dutenak, deigarriak egiten zaizkigu, eta kautelaz hartzen ditugu, bereziki kontuan izanda adierazpenok egiten diren unea. Gogoratu behar dugu pasa den ikasturteko azken greba egunetik (maiatzak 9) bost hilabete baino gehiago igaro direla, bost hilabete hauetan ez dela inolako pausorik edota mugimendurik egon ez patronal ez hezkuntza sailaren aldetik, eta azkenik LAB, ELA, STEILAS eta CCOO sindikatuok hilabeteko greba deialdia publiko egin dugunean iritsi direla adierazpen hauek. Aldi berean, bereziki larria deritzogu Patronalaren ixiltasunak adierazten duen utzikeriari.

Edonola ere, sindikatuok adostasunetara iristeko gure borondate eta aldartea berresten dugu, eta hezkuntza sailburuak azken egunotan egindako adierazpenak kontuan izanda, patronalak eta hezkuntza saila bilera deialdi berri batetara deitzen ditugu datorren urriak 24an goizeko 10.00etan LHKan edota komenigarri ikusten duten beste edozein lekutan.
Urte luzeetan zehar sektoreko patronalek eta Hezkuntza sailak hartutako erabakiak izan dira, hezkuntzan eragin kaltegarri zuzena duten sektoreko lan baldintzen kaskartze bat ekarri dutenak, eta egungo gatazkara eraman gaituztenak. Sektoreko patronalek eta Hezkuntza sailak daukate beraz, langileen eskaerei erantzuten dieten eduki eta planteamenduak eginez eta negoziazio prozesu batek eskatzen duen zintzotasunez, gatazka hau bideratzeko ardura eta aukera. Jakin badakite adostasunak erdiesteko giltzarriak non dauden, pasa den martxoak 29an bai patronal bai hezkuntza sailari helarazi genien giltzarrien dokumentuan jasotzen diren heinean.

LAB, ELA, STEILAS eta CCOO sindikatuok, orain arte bezela, hitzegiteko edozein formula onartzeko prest gaude, beti ere langileen eskaerei erantzunez gatazka bideratzeko ardura eta aukera duten eragile guztien inplikazioa eta parte hartzea bermatzen badute, eta adostasunak ahalbideratuko dituzten eduki eta planteamenduak bermatu aurretik greba dinamika bertan behera uzteko baldintzarik eskatzen ez badute.

Horrela, espero dugu Hezkuntza sailak egindako adierazpenen atzean, gatazkaren irtenbidean inplikazio eraginkorra izan eta langileen eskaerei erantzuna emango dioten eduki eta planteamenduak egin eta bultzatzeko asmoa egotea eta ez, hauei erantzun gabe mobilizazio eta grebak desaktibatzeko asmo soila.

Patronalari berriz, bereziki une honetan erakusten ari den utzikeria eta inmobilismotik irten eta gatazka bideratzeko proposamenak egiteko galdegiten diogu.
 

 

 

Correos zigortu dute eskubide sindikalak urratu dituelako

admin
-
0
Correos zigortu dute eskubide sindikalak urratu dituelako

Euskal Autonomia Erkidegoko Justizia Auzitegi Nagusiak Sociedad Estatal Correos y Telégrafos S.A. zigortu du 3.125 euro ordaintzera, LAB Sindikatuari askatasun sindikalaren oinarrizko eskubidea urratu zaiolako.

Justizia Auzitegi Nagusiaren ebazpenak berresten du Jundizeko Industrialdean dagoen Tratamendu Automatizatua egiteko Zentroaren ekoizte-gunera sartu ahal izatea ukatu zitzaiela bi ordezkari sindikalei eta hori egitean urratzen dela askatasun sindikalaren oinarrizko eskubidea; aipatu egintza guztiz baliogabetuz.

Jadanik indarrean dagoen ebazpen honek Correos zigortzen du Arabako Correosen LABen sail sindikalari egin kalteak eragin zituen ondorioak ordaintzera. Aurrekaria ezartzen du enpresak etorkizunean egin ditzakeen egintzetan.

LABek eutsiko dio langileen eskubideen aldeko lanari, eta nahiz eta trabak jarriko balizkigute ere, beharrezkoa gertatuko den guztietan esku hartuko genuke languneetan.

 

 

 

[IRITZIA] “Euskarafobia gori-gorian Nafarroan”

admin
-
0
[IRITZIA] “Euskarafobia gori-gorian Nafarroan”

LABeko kide Amaia Aurrekoetxeak, Imanol Karrerak eta Iñigo Orellak onartezinatzat jo dute Nafarroako Auzitegi Nagusiak hartutako erabakia, UGTk Euskararen Dekretuaren kontra jarritako helegitea dela eta. Erabaki honi buruz idatzi dute.

Onartezina da Nafarroako Auzitegi Nagusiak hartutako erabakia UGTk Euskararen Dekretuaren kontra jarritako helegitea dela eta. Eleaniztasuna inoiz baino baloratuago dagoen garaiotan, LABen iritziz ulertezina da hizkuntza eskubideen berdintasunaren aurka halako egoerak jasan behar izatea. Euskarak, hizkuntza gutxitua den heinean, babes neurriak behar ditu, bere aldeko neurri positiboak hain zuzen ere, eta ez diskriminatutako hizkuntza izaerarekin jarraitzeko bideak zabaldu.

Auzitara eramandako dekretuaren kontra azaldu zen LAB, euskararen normalizazioaren bidean arautzen ziren aurrerapausoak hutsaren hurrengoa zirelako, eta batez ere, egun indarrean dagoen Euskararen Legearen altzoan sortutako edozein dekretuk ezin dituelako bermatu inondik inora Nafarroako herritarron hizkuntza eskubide demokratikoak, Europako Hizkuntza Gutxituen Kartan aitortuak direnak. Bai dekretuak, bai Legeak, nafar batzuek beste batzuen gaineko diskriminazioa arautuz, ontzat ematen dute inon gertatzen ez den zonifikazioa, euskara bertako hizkuntza izanik. Epai honek berresten du LABen posizioa zuzena izan zela, eta ezinbestekoa bezain premiazkoa dela euskararentzako lege berri bat, herritar guztien hizkuntza eskubideak aitortuko dituena, diskriminaziorik sortuko ez duena eta herritarrei aukera emanen diena hautatzeko bertako zein hizkuntza erabili nahi duten administrazioarekin.

Arras kezkagarria da ikustea PSN, Geroa Bai, Ahal Dugu eta Izquierda-Ezkerrak sinatutako akordio programatikoan ez dela inondik inora kolokan jartzen nafarron artean hizkuntza segregazio sortzen duen lege baztertzailea. Ezin ahantzi aurreko legegintzaldian PSNren ekimenez eta Izquierda-Ezkerra eta eskuinaren babesarekin irakaskuntzan irakasle elebidunei elebakarrekiko ezarritako diskriminazioa eta zigorra, gainontzeko eremu eta tokietan erabiltzen den zerrenda bakarra eragotziz. Oraingoan koherenteena litzateke, Geroa Bai egungo gobernuko kide izanik, Auzitegi Nagusiaren ebazpenaren kontra helegitea jartzea aurreko gobernuak onartutako dekretua defendatuz, eta, edozein kasutan, lan deialdietan euskara meritutzat hartzea ala ez administrazioaren esku uzten denez gero, gobernuak bermatzea hala izanen dela Nafarroa osoan. Ikusiko dugu ea gobernuak gure hizkuntzaren erabilera arautzeko burujabetza defendatuko duen ala halako erasoa ontzat emanen duen gure aferei buruz erabakitzeko ezintasuna berriz ere agerian utziz…

Bestalde, sindikalismoaren oinarriaren guztiz kontrakoa da ikustea nola UGT bezalako sindikatu baten ahalegina, gutxi batzuen pribilegioak defendatzeagatik, herritarren oinarrizko hizkuntza eskubideen kontra bideratzen den.

UGTk lehenesten du hizkuntza gaitasun gutxiago izanda, beraiek asmatutako funtzionarioa izateko eskubidea, herritarrak administrazioaren aurrean artatuak izateko bertako hizkuntza aukeratzeko oinarrizko eskubidearen gainetik. Momentuz bere arduragabekeriak LEP prozesuetan murgilduta edo murgiltzear dauden ehunka langileei eraginen die, baita leku-aldaketa egin dezaketen langile finkoen eskubieetan ere.

UGTren jarreraren atzean euskarafobia baino ez dago, eta horretarako gezurrak erabili dituzte birala bihurtu den bideo batean. UGTko Nafarroako arduradunak esan du zonalde ez-euskaldunean edo mistoan inor minduta senti daitekeela errotuluetan informazioa euskaraz azaltzeagatik. Lehenbizi euskaraz eta hizki larriz eta ondoren gaztelaniaz eta hizki xehez, baina ebidentziarik ez du eman.

Elizalde jauna: esan diezagukezu non ote dauden halako errotuluak? Norbait minduta sentitzen bada igogailuetan braille erabiltzeagatik, kendu behar da? UGTren helegitean zergatik ez dute jo frantsesa edo alemana meritu gisa baloratzearen aurka eta bai euskararen aurka?

Akaso Nafarroan Europako hizkuntza hauen eskaria eta ezagutza soziologikoki justifikatuta dago (hau da euskararen erabilera bermatzearen kontra zonalde diskriminatuan erabiltzen duten argudioa)? Euskara baloratzea diskriminatzailea da eta alemana baloratzea ez? Zoritxarrez ez UGTk eta ezta Elizalde jaunak ere ez dituzte galdera hauek erantzunen. Jarrera hau ulertzeko argudio bakarra dago: euskarafobiak jota daude.

Honengatik guztiagatik, LABek dei egin nahi die Nafarroako langileei zein jendarteari larunbatean bezala mobilizatzen jarraitzera, Nafarroa osoan euskara ofiziala izan dadin eta euskaraz bizitzeko aukera bermatuko duen euskararen lege berri bat lortu arte.

Justizia, berdintasun eta kohesio kontua baino ez da.
 

 

 
1...585586587...1,590Page 586 of 1,590

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus