2026-01-25
Blog Page 446

Kutxabank-en mehatxuek eragina izan dute eta langileei soldatak izoztuko zaizkie eta eskubideak galduko dituzte

Hitzarmenaren negoziazio osoan zehar Kutxabank-ek erabili dituen mehatxuek eragina izan dute, eta sindikatu batzuen lankidetzarekin, enpresak bere helburua lortu du. Mehatxuaren eta beldurraren taktikak nahi zituen emaitzak eman dizkio. Ezin dugu onartu pandemian zehar aurreko urtean baino etekin gehiago lortu dituen enpresa batean erabateko konpromisoa erakutsi duen plantillari murrizketekin eta eskubideen galerarekin ordaintzea. Onartezina da.

Euskal Herrian beren eskubideak defendatzera oso modu garrantzitsuan atera den plantilla horrek berak egiaztatu du sindikatu batzuek bizkarra ematen diotela eta ez dutela zalantzarik enpresaren laguntzan ateratzera.

Sindikatu horien artean, lehen unetik mobilizazioen aurka egon direnak eta horiek saboteatu dituztenak daude, ikusten dugunez, patronalaren interesak “salbatzeko”, ez langileenak; eta baita enpresaren borondateari men egin eta bere ibilbidea aldatu dutenak ere, azken unean 180 graduko aldaketa eginez.

Aurre-akordio horrek, sei urterako hitzarmen batekin, berarekin ekarriko du soldatak izoztea, KPIa igotzen bada mugak jartzea, antzinatasuna mugatzea, langile erretiratuei eskubideak kentzea… enpresarentzat kosturik gabeko kontu gutxi batzuen truke.

Nahiz eta gehienok langileen eskubideak defendatzeagatik mobilizatu garen, azken urteetan soldatak nabarmen igotzeko zalantzarik izan ez duen zuzendaritza gero eta zekenago baten nahiak asetzeko batzuk izandako aldez aurretiko jarrerak, eta zuzendaritzaren mehatxuek bere emaitzak izan dituzte, zoritxarrez, gure ustez berreskuratzen oso zailak izango direnak.

Hori guztia dela eta, langileen interesetatik oso urrun dagoen akordio baten aurka egiten du LABek, mobilizatzera eraman gaituzten eta defendatzen jarraituko dugun akordio baten aurka, nahiz eta orain sinatuko dituzten eskubideen galerari “esker” enpresak langileen aurkako arma berri bat izango duen. Gainera, beldur eta mehatxuan oinarritutako bere politikak emaitzak eman dizkio. Ezin dugu honekin bat egin eta gure indar guztiekin borrokatuko dugu.

Tubacex-eko lan-gatazkan Ertzaintza izaten ari den neurrigabeko jokabidea salatzen dugu

Atzo, berriz ere, Ertzaintzak neurriz kanpoko jokabidea izan zuen Tubacex-eko langileak egiten ari diren piketeetan eta protestetan. Ez zen izan Tubacex-eko langileek Ertzaintzaren probokazioa eta erasoa jasan duten lehen aldia, ezta bigarrena ere. Tamalez, 44 greba egun hauetan hainbat ekintza probokatzaile eta neurriz kanpoko izan da Ertzaintzako hainbat kideren eskutik, bai eta dispositibo osoen eskutik ere, atzoko kasuan bezala.

Aurrekoetan ikusi eta salatu dugun bezala, Ertzaintzaren jokabidea gutxienez zalantzagarria izaten ari da. Komunikabide batzuei informazioa ematea galarazi zaie eta langileen ordezkari batzuen aurka egiten saiatu dira. Gainera, salatu nahi dugu Ertzaintzako zenbait kide harrokeria eta agintekeriazko jarrerak izaten ari direla langileen aurka, etengabe zirikatzen eta kikiltzen saiatzen baitira, “bokatxarekin” apuntatuz edo inolako arrazoiketarik gabe identifikatuz, besteak beste.

Amurrioko eta Laudioko Tubacex-en lantegietako 129 langile kalean utzi nahi dituen lan-gatazkan Ertzaintzak egin duen neurrigabeko jokabide berri honen ondoren, gertakari hori publikoki salatu nahi dugu, eta arduradunei eskatu nahi diegu neurriak har ditzatela gertakari horiek errepika ez daitezen. Tubacexeko langileek dagokien errespetuarekin tratatzea merezi dute, beren lanpostuak eta beren familien eta eskualdearen etorkizuna defendatzen ari baitira, Tubacex-eko enpresa-zuzendaritzaren diru-gosearen aurrean.

Riderren lan eskubideen defentsa egin dugu epaitegian zein kalean

Glovoko langileen lana aitortzeko lehen epaiketa kolektiboa iritsi da Euskal Herrira, eta LAB sindikatutik, azken urteetan egindako ibilbidearekin koherente izanik, bertan izan gara kontratuen lan izaera defendatzeko. Mugarri garrantzitsua dugu hau prekarizazioaren aurpegirik modernoena pairatzen duten ehunka langile erregularizatzeko. Hau da, lehen urratsa dugu lan-harremanak uberizatuak dituzten horien aurrean; egun epaitegietara jo behar dugularik. Hori da, agian, salatu beharreko lehen gaia: nola liteke Auzitegi Gorenaren doktrina egonda, lan-eskubide oinarrizkoenak aitortzeko epaitegietara jotzea derrigortzea?

Beste alde batetik, sektorearen erregularizazioa askotan iragartzen da, eta digitalizazioaren aldeko apustua egiten duten lobby handiei beren presioa egiten jarraitzeko aukera ematen zaie. Garaia da alderdi politikoak gaia Euskal Herrian kokatzeko eta konpromisoak hartzeko, ez bakarrik etxez etxeko banatzaileekin, baizik eta iruzurrezko praktika horiek eragindako sektore guztiekin.

Hori guztia dela eta, Bilboko Albia lorategira joan gara, epaitegien aurrera, riderri babesa eta elkartasuna adierazteko eta haien lan-eskubideak defendatzeko.

Garbiñe Aranburu: “Ez da erabaki politikorik egon pandemiaren ondorioei aurre egiteko”

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburu Euskal Telebistako “Egun On Euskadi” saioan izan da, aktualitateko gaiei buruz hitz egiteko. Besteak beste, pandemiak sortutako ondorioei buruz galdetu diote, neurri gogorragoak ezartzeko atarian gaudenean. Zentzu honetan, pandemiaren kudeaketan kritikarako elementu asko daudela nabarmendu du; adibidez, osasungintzan: “Joko arriskutsu baten baitan mugitzen ari gara, neurriak zorroztu, neurriak malgutu, eta ez da erabaki politikorik egon pandemiaren ondorioei aurre egiteko”.

Hain zuzen ere, osasungintzako adibidearekin jarraituz, salatu du ez dela inbertsio publikorik egon, Osakidetzan behin behinekotasun tasa itzela denean eta lehen arretan ematen den egoera kezkagarria denean. Hala, neurriak finkatzera mugatzen diren heinean, “joan-etorri egoera” etengabe batean gaudela kritikatu du. Honekin batera, txertaketaren kudeaketa ere egokia ez dela aipatu du. Adibide moduan, jakinarazi du anbulantzietako langileek mobilizatu behar izan dutela, txertaketaren parte izateko eskatzeko. “Ez dago inolako borondaterik txertaketa langileekin adosteko”, zehaztu du.

Bestalde, azpimarratu du oraindik orain kutsatze katea ezagutzeko modurik ez dagoela; hots, lantegietan kutsatzeak ematen diren jakiterik ez dagoela, ikerketa gauzatzeko behin eta berriz eskatu dugun arren.

Pandemiari buruz ez ezik, beste gai batzuen inguruan ere hitz egin du Garbiñe Aranburuk. Hala, Globoaren aurkako epaiketa, Kataluniako inbestidura, industria sektoreko gatazkak eta funtzio publikoko aldarriak hizpide izan ditu, besteak beste.

Nafarroako gazte langileak miseriaren atarian jarri dituen prekaritatea salatu dugu, Ernairekin batera

LAB sindikatuko eta Ernai gazte antolakundeko hainbat kidek kartel handiak jarri dituzte gaur Iruñerriko garraio publikoaren zenbait geltokitan Nafarroako gazte langileek pairatzen duten prekaritatea salatzeko. Markesinetan paraturiko kartelen bidez gazte langileen egoera larria erakusten duten datuak ikustarazi nahi izan dituzte LABek eta Ernaik. Datu horiei buelta emateko, bizitza kapitalaren aurretik lehenetsiko duen bideari ekiteko deia egin dute.

Pandemia hasi zenetik, Nafarroa Garaian, %47 igo da langabezia 25 urtetik beheitiko gazteen artean. Orain 4.685 dira nafar gazte langabeak. Edo, bertze modu batean erranda, orain, hamar nafar gaztetatik hiruk bakarrik dute lana. Hala, Nafarroako langabeen erdiak 35 urte baino gutxiago ditu. Eta lana dutenen artean ere, behin-behinekotasuna izutzeko modukoa da, %56koa hain zuzen.

Gazteen diru sarrerak gero eta prekarioagoak diren arren, diru irteerak etengabe ari dira handitzen. Adibidez, etxebizitzen batezbertzeko alokairua 690 eurotan dago Nafarroan, eta hori ordaintzeko gazteek beren soldataren bi heren erabili behar dituzte. Horregatik hain zuzen, 30 urte baino gutxiagoko gazteen artean bakarrik %16k lortzen du emantzipatzea.

LAB eta Ernairen ustez, datuok argi erakusten dute gazte langileak jo puntuan jarri dituela prekarizazio prozesu orokorrak. Eta horren aitzinean, pandemia garai hauetan, bizitza kapitalaren aurretik lehenetsiko duen bide iraultzaileari ekin behar zaio, bi erakunde hauen erranetan. “Lehentasun izan beharko litzateke zerbitzu publikoak indartzea, langile guztien enplegua eta osasuna bermatzea, zaintza baliabideak sendotzea, tokiko ekonomia babestea, eta oinarrizko behar sozialak ahalbidetzea. Eta gazte langileak miseria arriskutik urrutiratzeko bidean, gobernuek erabaki ausartak hartu beharko dituzte gazteei lan eta bizitza duina bermatzeko: gutxieneko soldata 1.200 eurotan ezarriz, 35 orduko lan astea finkatuz, enplegu suntsiketari atea itxiz, Nafarroako hitzarmen sektorialak lehenetsiz… Finean, gazte langileon interesak kapitalaren interesen aurrean defendatzea dagokio Nafarroako Gobernuari, eta horretarako bidean borrokan jarraitzeko hautu irmoa egiten dugu LABek eta Ernaik”.

Euskal presoen eskubideen defentsan mobilizatu gara Bilbon

LAB, ELA, UGT, ESK, STEILAS, CGT/LKN, CNT, EHNE, HIRU eta Etxalde sindikatuok elkarretaratzea egin dugu Bilbon, euskal presoen eskubideen alde, hileroko dinamikari jarraiki. Hain zuzen ere, Sare erakundearen Izan Bidea ekimenaren baitan egin dugu mobilizazioa, Plaza Eliptikoan.

Presoen egoerari heltzea eta konponbide bat ematea premiazkoa dela adierazi dugu, eta Espainiako Gobernuari salbuespenezko espetxe politikarekin amaitzeko exijitu diogu.

Mobilizazio dinamikek emaitzak eman dituzte Haurreskolak Partzuergoan, oraindik ere aldarri garrantzitsuek erantzunik gabe jarraitzen duten arren

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok Haurreskolak Partzuergoko Mahai Negoziatzailea biltzea lortu genuen atzo, bezperan guk geuk bilera deitu ostean. Haurreskolak Partzuergoko gerentea eta Hezkuntza Saileko hainbat ordezkari bertaratu ziren, pasa den abenduaren 22an ikasturteko eta legegintzaldiko Mahai Negoziatzaile bakarrean Haurreskolak Partzuergoaren bideragarritasuna eta dauden akordioak zalantzan jarri eta gero. Langileok 8 greba egun eta familia eta eragileekin hamarnaka mobilizazio burutzea beharrezkoak izan dira elkarrizketarako bidea zabaltzeko.

Atzoko bileran, ondoren laburtzen ditugun aldagaien gaineko informazioa jaso genuen:

  • Haurreskolak Partzuergoaren egungo egoeraren diagnostikoa: ISEI-IVEI (Irakas Sistema Ebaluatu eta Ikertzeko Erakundea) eta Mondragon Unibertsitateak haurreskolen bideragarritasunerako plan estrategiko bat eta etorkizunerako proposamenak egiteko enkargua jaso dute. Prozesua aurrera doan heinean, adostasunetara heltzeko komunikazio bidea irekita egongo dela adierazi ziguten.
  • Lan Hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzeko urratsak, metodologia eta egutegiaren proposamena aurkeztu zizkiguten. Haurreskolak Partzuergoko egungo Lan Hitzarmena eta akordioak indarrean daudela onartu zuten, eta, horietan oinarrituta, hurrengo Lan Hitzarmenaren negoziazioari ekingo diogu. Hurrengo bilera apirilaren 21ean izatea proposatu digute.
  • Haurreskoletan norbera babesteko neurriak eta ekipamenduak: orain arte, pandemia egoera hasi zenetik, haurreskolen ohiko diru partidatik erosi behar zen ekipamendua. Hemendik aurrera, haurreskola bakoitzak horretarako diru partida berezia jasoko du.
  • Kudeaketarako aplikatibo informatikoak zaharkituta daude. Ahalik eta azkarren, Hezkuntza Sailak dituenekin parekatu nahi dituzte.Guk, gure aldetik, gai hauek jarri genituen mahai gainean:
  • Langileen behin-behinekotasun tasarekin bukatzea eta lanpostuak egonkortzea.
  • Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna eta integrazioa Hezkuntza Sailean.
  • Erabateko doakotasunaren bidean urratsak ematen jarraitzea.Hezkuntza Sailak gai horiek plan estrategiko horren baitan kokatzen ditu. Plan horretatik eratorriko diren diagnostikoa eta ondorioak aztertuta, eredu eta funtzionamendu aldaketak egongo direla azpimarratu ziguten. Beraz, ez zaie momentuz erantzunik eman mobilizazioetara eraman gintuzten aldarrikapen guztiei.

Aurkeztu zizkiguten proposamenak aztertu eta langileekin partekatuko ditugu. Ikusteko dago hartu dituzten konpromisoak beteko ote dituzten, eta, era berean, negoziatzeko duten borondatea eta gaitasuna zenbaterainokoa izango den. Bestela, mobilizazio eta greba dinamiketara itzultzea beste biderik ez zaigu geratuko.

Argi duguna da mobilizazioa dela administrazioa mugiarazteko tresna bakarra. Langileok familiekin batera deitu ditugun mobilizazioak inoiz baino garrantzitsuagoak izan dira, eta, bide horretan, aliantzak bilatzen jarraituko dugu 0-3 zikloaren aitortza politiko eta soziala lortu arte.

Eskerrak eman nahi dizkiegu bere babesa erakutsi diguten eragileei eta mobilizazioak antolatu eta parte hartu duzuen guztioi.

Denon artean lortuko dugu!

Eusko Jaurlaritzak ez du inolako erantzukizunik eta konpromisorik Tubos Reunidos taldeko langileen etorkizunarekin

Tubos Reunidos taldeak Enpresa Estrategikoen Kaudimenari Laguntzeko Funtsari (SEPI) 115 milioi euroko erreskatea eskatu ziola jakin ondoren, PT eta TRI lantegietako LAB eta ESK-ren atal sindikalek bi batzordeetako gainerako sindikatuei helarazi genien Eusko Jaurlaritzako Enplegu eta Industria Sailei bilera bana eskatzeko proposamena.

Azkenik, eskaera horrek ez zuen gainerako sindikatuen babesa jaso eta ESK eta LABen izenean bakarrik egin ziren. Bi bilerak joan den astean egin ziren, eta ohar honetan gure ondorioak azaldu nahi dizkizuegu:

– Eusko Jaurlaritza jakitun da Tubos Reunidos taldearen ‘zailtasun-egoeraz’. Ez gatoz bat ustezko zailtasunen jatorriaren diagnostikoarekin, ezta horrek ekar ditzakeen ondorioekin ere.

– Azken aldian taldearekin hainbat bilera egin dituzten arren, ez dute ezagutzen ez ustezko Plan Estrategikoa, ez horrek langileengan izan ditzakeen ondorioak. Esan zigutenez, harremanak izango dituzte bai enpresarekin, Plana ezagutzeko, bai TR taldean ordezkaritza duten gainerako sindikatuekin, sentsazioak partekatzeko.

– SEPIri erreskatea eskatzeari dagokionez, argi utzi zaigu Eusko Jaurlaritzak ez duela borrokarik egingo diru hori kalitatezko lanpostuak mantentzeko berme-baldintzekin eman dadin.

– Eusko Jaurlaritzak EU Next Generation funtsetarako hautagai diren proiektuetan taldeak sinatutako proiektu bat sartu du beste siderurgia-talde batzuekin batera (Euskal Altzairugintzako Eraldaketa), proiektuaren edukiaren eta helburuen berri izan gabe.

– Enplegu Sailburuordeari eskatu diogu bere alderdiak (PSOE) Lan Erreformaren indargabetzearekin hartu zuen konpromisoa aurrera eramateko. Erreforma horri heldu dio patronalak lan-baldintzak kaleratzeko eta prekarizatzeko.

Bilera horien ondoren, egiaztatu dugu Eusko Jaurlaritzak ez duela inolako erantzukizunik eta konpromisorik Tubos Reunidos taldeko langileen etorkizunarekin. Enpresa hau guztiz estrategikoa da, bai Ezkerraldean, bai Aiaraldean. Lakuako gobernuak ez du ez planik ez estrategiarik. Datorrenaren esperoan daude, eta argi utzi zigutenez, modu erreaktiboan bakarrik jokatzen dute. Argazkietatik ekintzetara pasatzeko ordua da!

Bilera sorta honen ostean, LABek eta ESK-k argi daukagu langile gisa ezer gutxi espero dezakegula ez Eusko Jaurlaritzatik ez SEPItik. Baina gure indarra geure baitan datza; gure elkartasuna eta borrokarako gaitasuna ditugu. Adibide gisa, enplegu-erregulazioko espedientea iragarri zenetik Tubacexeko langileak mantentzen ari diren borroka dugu, bai eta Aiaraldean bizitza eta lan duinaren aldeko dinamikak ere. Argi dago erantzun horiek fruituak ematen dituztela gure batasuna mantentzen badugu, Productos Tubulareseko kideok 2018an erakutsi genuen bezala.

Tubos Reunidos talde mailan aktibatzeko unea dela uste dugu. Ildo horretan, TRI eta PTn presentzia duten gainerako atal sindikalei apirilaren erdialdean mobilizazio bat antolatuko dugu taldeak Bilbon dituen bulegoen aurrean.

Nafarroak Europako Funtsak zein proiektutara bideratuko diren erabakitzeko gaitasunik ez duela izango salatu dugu

LABeko idazkari nagusi ondoko Igor Arroyok eta Nafarroako bozeramaile Imanol Karrerak agerraldia egin duten Iruñean, Europako Funtsak ardatz, sindikatuak gai horren aurrean duen iritzia plazaratzeko. Hain zuzen ere, Nafarroak ez duela negoziatzeko eta funtsen kudeaketan eta erabakietan zuzenean parte hartzeko gaitasunik nabarmendu dugu. Hortaz, datozen urteetako politika publikoak goitik behera baldintzatuko dituzten funts horiek zein proiektuetara bideratuko diren erabakitzeko azken hitza estatuek izango dutela salatu dugu. Funtsek Nafarroan hartu duten norabidea eta kudeaketa eredua kritikatu dugu, hortaz, eta trantsizio ekozialista eta feminista aldarrikatu dugu.

Funtsak ematea hainbat baldintza, orientabide estrategiko, lan eta pentsio erreforma eta neurri politiko betetzeari lotuta dago, Europako Batzordeak kontrolatuko dituenak: “Diziplina fiskalera itzultzea, lehenago edo geroago, mehatxu larria izan liteke laguntzak kobratzeko, aurrekontu-defizitak bideratzeko ezarritako bidea betetzen ez bada. Hortaz, funtsak, konfiguratuta dauden moduan, presio-tresna indartsuak dira”.

Bestalde, elite ekonomikoen aldeko gobernantza sustatzen dute funtsek: “Elkarrizketa politikorako eta eztabaida sozialerako edozein aukerari ateak itxita, ‘Gizarte zibila’ deritzon partaidetza baztertzen da. Ondorioz, eliteen elkarrizketa deitzen dugunera mugatzen da. Azken horren erronka udarako Enplegu Plana onartzea da, zeina, nagusiki, Europako funtsetatik elikatuko da, baldintza guztiekin. CEN patronalak, enpresarien lobbyak, alfonbra gorria du, eta Espainiako Gobernuarekin koordinazio esklusiboa eta zuzena duen proiektu-bulego bat du bere interesak bermatzeko, helburu guztien oinarri den lankidetza publiko-pribatuaren isla fidela”.

Adibide gisa, Volkswagenek Espainiako Gobernuari egindako ohartarazpena. Taldeak Landabenen alde egitea nahi badute, konpromisoa behar omen dute; Europako Funtsetatik datozen laguntza publikoen zati bat, eta ziurrenik plantillen doikuntza.

Gero eta jende gutxiagok ulertzen du, gehiengo sozialaren beharrei erantzuteko erabili beharrean, diru publikoko ehunka mila milioi euro, langileek urteetan sortutako errentetatik datozenak, esku pribatuetan jartzea, milioi askoko irabaziak dituzten enpresetan. Hala, Nafarroako Parlamentuari berari informazio hori ukatuz, ez da ezagutzen proiektuen jatorri publikoa edo pribatua, ez eta gerora lankidetza publiko-pribatuaren bidez garatuko oten diren ere: “Funtsen xurgapena errazteko, Gobernu zentralak lankidetza publiko-pribatua indartzea aurreikusten du eta kontrol administratiboak nabarmen murriztu ditu. Aitortutako helburua ahalik eta laguntza gehien lortzea da, eta kudeaketa administratiboaren arintasuna ez dator bat kontrolarekin eta gardentasunarekin. Horrela, bezerokeriarako eta ustelkeriarako aukera paregabea dago”.

Kapitalismo berdea

Nafarroako Gobernuak dituen estrategiak, ildo nagusiak, helburuak eta proiektuak ezagutu eta aztertu ondoren, apustua kapitalismo berdea dela esan dezakegu; hots, kapitalak eta enpresari handiek behar duten hazkunde ekonomikoa bideratzeko edo sortzeko apustua, eko-sozialismotik eta feminismotik planteatzen diren erronkei bizkarra emanez: “AHT (dokumentuetan agertzen ez bada ere, ezaguna da Espainiako Gobernuak Estatuko planean jaso duela eta Nafarroan ezarriko duela), Nafarroako ubidea, plan eta instalazio industrialak, errepide bidezko garraioa, eguzki eta haize-parkeak, hidrogenoa, eraikuntzak, ospitalean oinarritutako sistema, teknologia eta farmaziako inbertsioa, egungo hezkuntza-sistema eta zahar egoitzen eredua, euskarafobia, beste batzuen artean, Nafarroako kapitalismo berdea irudikatzen duten proiektuak dira”.