2026-01-11
Blog Page 286

Bizkaiko metalgintzako langileek Bilbora eraman dituzte euren aldarriak egunotarako deitutako hirugarren greba egunean

Joan den asteko bi greba egunen ostean, Bizkaiko metalgintzako langileek egunotarako deitutako hirugarren eta azken greba eguna egin dute. Bilbon gauzatu dute oraingoan manifestazioa, FVEM patronalaren egoitzatik abiatuta, eta jendetza bildu da sektorerako hitzarmen duin bat aldarrikatzeko.

Goizean goizetik ibili dira piketeak enpresetan, eta Ertzaintzak jarrera oldarkorra erakutsi du berriro ere; kasu honetan, Zamudioko teknologia parkean. Hain zuzen ere, identifikazioak, kargak eta atxiloketa bat izan dira, langileek euren eskubideen defentsan mobilizatzeagatik.

LABeko koordinatzaile orokor Garbiñe Aranburu Iñigo Urkullu lehendakariarekin bildu zen astelehenean, eta patronalaren lehendakari izateari uzteko eskatu zion, langile klasearen alde egin dezan. Bada, Ertzaintzak patronlaren interesak defendatu ditu gaur berriro ere, bidezkoak diren langileen aldarrikapenen kontra.

Osakidetzako karrera profesionalaren eredu berriari buruzko negoziazioak arriskuan jartzen dituen beste pribatizazio bat geldiarazi dugu #LortuDugu

Lan informatikoak kanpora ateratzeko beste plegu bat geldiarazi du LABek, kautelaz. Oraingo honetan, Osakidetzak kanpora atera nahi zituen lanak etorkizuneko karrera profesionaleko eredu berriaren eskabideak eta mailak esleitzeko prozedura kudeatuko dituen aplikazio informatiko bat sortzeari buruzkoak dira.

Plegu horrek 600.000 euroko balioa du, eta deigarria da kanpora ateratzen saiatzea, eredu berri horri buruzko hasierako proposamen bat baino ez baitago jasota, oraindik sindikatuekin eztabaidatu ez dena.

Kanpora ateratzeko ahalegin hori abuztuan gauzatu zen, eta sindikatuaren zerbitzu juridikoek ez zuten zalantzarik izan haren aurka egiteko; izan ere, bertan eskatzen diren lanak Osakidetzan lehendik zeuden kategoriei dagozkienak dira, eta lan horiek kanpora ateratzeko justifikazioa ez da oso sendoa, geldiaraztea lortu dugun gainerako pleguetan gertatu den antzera.

Egia da kanpora ateratzeko justifikazioa ez dela nahikoa, baina lizitazio horren ondorioa presazkoa da, eta Mahai Sektorialaren funtzionamendu demokratikoari kalte egiten zion. Gutxieneko negoziaziorik ez duen prozedura bat kudeatuko duen aplikazio baten sorrera kanporatzen saiatzen ari dira, eta, beraz, honen esleipen goiztiarrak negoziazio-mahaian bertan erabaki daitekeenari mugak jar diezazkioke. Hau da, ez da onargarria Administrazio bat gai desberdinak gauzatzeko gai ez izatea negoziaziorako muga izatea. Osakidetzak informatika-arazoak argudiatu ohi ditu Mahai Sektorialean bere jarduera eztabaidatuenetako asko justifikatzeko, hala nola prozesu guztietako atzerapenak: kontratazio-zerrendak, LEP, lekualdatze-lehiaketa eta abar.

Dei egiten diegu langileei jabetu daitezen Osakidetzako zuzendaritzak apustu irmoa egin duela gure profesionalek egiten dituzten lan propioak kanpora ateratzeko. Lizitazio horiek, normalean, gehiegizko prezioekin ateratzen dira, eta, gainera, kasu honetan gertatzen den bezala, oraindik negoziatzeko dauden gaiei eragiten diete.

Gure osasunaren pixkanakako eta izkituko pribatizazioa denboran zehar mantentzen den estrategia da, zenbait kategoria profesional eta zerbitzu oso desagerrarazi nahi dituena.

Era berean, adierazi nahi dugu Osakidetzako Mahai Sektorialean zeuden sindikatu guztiek irmo baztertu zutela karrera profesionalaren eredu berrirako hasierako proposamena. Proposamen hori, gure ustez, karrera profesionalaren eredu murriztaile, eskuraezin, subjektibo eta are diskriminatzailean oinarritzen da.

Deigarria da Osakidetzako langileei sarbidea zailtzen dieten bitartean, 4 urtean behin deialdiak eginez, mailetara iristea zailduz edo balorazio subjektiboekin jarraituz, kargu horietan 4 urtez jarraitzen duten zuzendaritza-karguei goreneko maila (IV. maila) esleitu nahi izatea. Horrek langile guztiei iseka egitea dakar.

Mobilizazioaren eta salaketaren bidetik jarraitu behar dugu, inolako jarduketarik baztertu gabe, eta oinak geldiarazi behar dizkiogu zuzendaritza harro bati, plantillaren arazoak konpontzeko gai ez dena horrek osasunean dituen ondorioekin.

Osakidetzari gogorarazi nahi diogu karrera profesionaleko ezohiko deialdia egiteko LABekin lortutako itunak (laster ordainduko da) 2026ra arteko epea jasotzen zuela karrera-eredu berrirako akordio batera iristeko, eta Osakidetza behartzen zuela abenduaren 31n deialdi arruntak egitera, akordio hori lortzen ez zen bitartean.

Ez du balio mahai sektoriala instrumentalizatzeak proposamenak aurrera ateratzeko inoren onespenik gabe eta plantillaren lan-baldintzak kaltetzeko helburu argiarekin.

Praktika pribatizatzaile eta antidemokratiko horien aurrean, LABek bere ahalmen guztia aktibatuko du Osakidetzako langile guztien interesak defendatzeko eta jarduera horiek behar den tokian salatzeko.

Patronalaren lehendakari izateari utzi eta langileen aldeko politikak egiteko eskatu diogu Urkulluri

Gaur, Garbiñe Aranburu, LABeko Koordinatzaile Orokorra eta Iñigo Urkullu Lehendakariaren arteko bilera izan da Lehendakaritzan. Bilkura, LAB bere X. Biltzar Nagusiaren ondoren, Euskal Herri osoko eragile ugarirekin burutzen ari den erronda nazionalaren barruan kokatzen da eta abegitsua izan da. Sindikatu, enpresari elkarte, alderdi eta arduradun instituzionalekin egon gara; agenda zabal horren baitan, inposaturiko lurralde zatiketaren ondorioz, Euskal Herriak dituen hiru ordezkari gorenekin bilkurak daude. Hurrengo hitzordua azaroaren 21ean izango dugu Maria Chivite Nafarroako Lehendakariarekin.

Gaurkoa LAB Iñigo Urkullurekin biltzen den lehen aldia izan da 2013tik hona eta bileraren garrantzia azpimarratu nahi dugu. Sarritan ikusi dugu Lehendakaria enpresari elkarteekin bilduta, baita Elkarrizketa Sozial antidemokratikoa sostengatzen duen gutxiengo sindikalarekin, baina sekula ez euskal gehiengo sindikalarekin. 2020ko Greba Orokorraren testuinguruan gehiengo sindikalak eskaturiko bilerari uko egin zion. LABen ekimenez gaur egin den bilerak, beraz, balio beharko luke harremanak normalizatzeko.

Garbiñe Aranburu LABeko koordinatzaile orokorra zorrotz eta kritiko mintzatu zaio Urkulluri, egungo testuinguru sozial eta ekonomikoaz. Eusko Jaurlaritzak egiten dituen politika publiko neoliberalak aldatu behar direla adierazi dio, enpresarien Lehendakari izateari utzi eta langileen aldeko politikak egiteko eskatu dio eta, gogorarazi, Autonomia Estatutua agortua dagoela eta burujabetzarako bidea urratzeko momentua dela. Era berean, egun dauden eskuduntzak eta autogobernuak eskaintzen dituen aukerak baliatzeko beharraz aritu da Aranburu, badagoelako tartea langileon lan eta bizi baldintza duinak bermatuko dituzten politikak egiteko.

TRANTSIZIO EKOSOZIALISTA FEMINISTARAKO eta ONDASUNAREN BANAKETArako LABen proposamena eraman dio Aranburuk Urkulluri, eta eskatu, dokumentu horretan jasotzen diren neurri zehatzak martxan jartzeko, besteak beste: aberastasun banaketa desorekatuarekin amaitzea; soldaten eros ahalmena bermatu eta arrakalarekin amaitzea; langile publikoen soldatak bertan negoziatzea, 1.400 euroko gutxieneko soldata ezartzea;
gehienezko soldatari mugak jartzea; plusbaliak mugatzea eta enpresen dibidendu banaketa debekatzea. Fiskalitatea ere hizpide izan du LABeko koordinatzaileak: zerga politika progresiboagoa, gehien dutenek gehiago ordain dezaten, eta aldi berean, fiskalitate bidezko diru bilketa handitzeko. PFGZan ezarri diren deflaktazio neurrien osagarri, kapital errentak gehiago zergapetu eta Sozietateen Gaineko Zerga eguneratu egin behar da, enpresek, irabazien arabera, gehiago ordain dezaten.

Prezioen gorakada langileentzat lapurreta dela kritikatu eta eskakizun argiak eraman ditu LABek bilerara, eros ahalmenaren galerari eta bizitzaren garestitzeari, prekarizazio eta pobretze prozesuari, zerbitzu publikoen eraispenari edota krisi ekologikoari aurre egiteko.

Zaintza ereduan aldaketa eskatzeko ere baliatu du Aranburuk bilera, sindikatuarentzat lehentasunezko gaietako bat baita zaintza lanena. Negozio izateari utzi eta aldaketa sakona behar duela aldarrikatu du eta alternatiba zaintza sistema publiko komunitarioan kokatu.

Etxeko langileen eskubide eta beharrak, pentsionistak eta pentsioen eremua; Osakidetzaren egoera kaskarra eta hezkuntza eremuko beharrak, luzea izan da LABek bilerara eraman duen gai zerrenda.

Krisi ekosoziala hizpide izan dute. Indarrean diren politikek ekarri gaituzte honaino. Iberdrolaren eta Kutxabankek neurririk gabeko irabaziak ezagutu berri ditugun honetan, finantza erakundeen, oligopolio energetikoen eta enpresa handien interesak defendatzeari utzi eta langileriaren, herritarren, planetaren mesedetan diseinatuko diren politika publikoak, zerga-politika eta aurrekontuak eskatu dizkio LABek Urkulluri, aberastasunaren bidezko banaketa sustatzeko. Produkzio eta kontsumo ereduak aldatzeko bidean, trantsizioa bideratzeko batzordeak sortu eta horietan parte hartze soziala bermatzeari ezinbestekoa iritzi dio Araburuk.

Bileratik ondorio argi batekin atera da LAB: aberastasunaren bidezko banaketarako politika publikoak behartzeko eta langileon eskubideak bermatzeko, antolakuntza eta borroka izango dira giltza. Lantokietan eta kalean aktibazio soziala sustatzen eta Jaurlaritza interpelatzen jarraituko du, beraz, LABek.

Langile bat hil da Andoaingo Antex Fibres enpresan, makina batek harrapatuta

Urriaren 29 hontan beste lan istripu hilgarri bat jasan dugu Euskal Herrian, aurten kapitalismoak hildako 64. langilearena, hain zuzen. Andoaingo Antex Fibres enpresan izan da ezbeharra, makina batek harrapatuta hil da larunbat goiz honetan langilea. Lehenik eta behin, gure dolumina eta elkartasuna adierazi nahi dizkiogu senide, lagun eta lankideei.

Kapitalismoak eragindako beste laneko heriotza bat, beste familia bat birrindurik, eta beste drama sozial bat. Goizean lanera joateko jaiki eta ez etxera itzuli.

Lan osasunaren ikuspegitik ulertezina da gaur egun, oraindik, makina batetan atrapamenduagatik langile bat zauritu edo hiltzea. 90eko hamarkadatik Europa osoan zehar lan osasunerako araudiak makina eta gailuen egokitzapena behartzen baitu arrisku egoera oro ezabatzeko. Makina batek horrelako arriskuak baditu patronalak araudia betetzen ez duelako da. Ez dago beste irakurketa posiblerik.

Non daude OSALAN eta Lan Ikuskaritza? Euren betebeharra da patronalari lan osasuneko araudia betearaztea. Zer dio Eusko Jaurlaritzak ardura berea izanik? Zer diote Idoia Mendia eta Iñigo Urkulluk? Beti bezala ezer ez. Badirudi langileon bizitzek ez dutela axola.

LAB sindikatutik irmoki salatu nahi dugu Eusko Jaurlaritzak ez diola patronalari berea den ardura betearazi nahi, eta honen atzean erabaki politikoa dagoela. Honela, errotik aldaketarik egon ezean, datu beldurgarri hauek errepikatzen joango dira etengabe.

Bide batez, datozen orduotan deituko diren mobilizazioetan parte hartzera dei egiten dugu.

Nafarroako aurrekontuek krisi ekosozialari aurre egiteko neurriak jaso behar dituzte

Nafarroako Kontseilu Ekonomiko eta Soziala (KES) gaur batzartu da Iruñean, 2023rako Nafarroako Aurrekontu Orokorren Aurreproiektuari ekiteko. LABek gogorarazi nahi du duela ez asko premiazko deialdia egiteko eskatu zuela aberastasuna banatzeko eta Nafarroako langileek behar duten trantsizioa abian jartzeko. Bada, sindikatu honen iritziz, Aurrekontuen Aurreproiektuak ez die erantzuten kapitalismoak eragindako egungo larrialdi eta krisi eko-sozialaren erronkei.

Bizitzaren garestitzea, enpleguaren prekarizazioa, zaintza lanen krisia, klima-aldaketa, migrazioak edo elkarrekin gurutzatzen diren diskriminazioak dira bizi dugun krisi ekosozialaren ondorio batzuk. Beraz, ez gaude bertze aurrekontu batzuen aurrean. LABek premiaz eskatu bezala, gaur egungo egoerak gogoeta eta eztabaida sakona eskatzen du, Nafarroan langileek behar dituzten neurriei buruz. Hala ere, zeregin hori egiteke dugu oraindik. Baina funtsezkoa da politika propioak garatzeko eta Espainiako gobernuaren jarraipen hutsean ez erortzeko.

Nafarroako exekutiboak ez du gastu soziala bere aurrekontu lehentasunen artean kokatu nahi izan, ezta aberastasunaren birbanaketa justua ere.

Aurreproiektuaren arabera, gastu soziala (+% 7,6) ez da handituko aurrekontuek egiten duten neurri berean (+% 10). Gizarte arloen arretan zentratutako departamentuetarako aurreikusitako gastuen baturak pisua galdu du 2023rako aurrekontuan. Izan ere, 2023rako kontuetan jasotako “gastu soziala” aurrekontu operatiboaren %53,1 da, eta aurreko urtean %54,3koa izan zen pisu erlatiboa.

Hezkuntzako aurrekontua %5 baino gehixeago hazi da, eta Osasunekoa %5,6, hau da, gizarte-izaera hori ez duten bertze sail batzuen hazkundea baino anitzez txikiagoa dute igoera. Gobernuak azpimarratu du 2023rako aurreikusitako gastuaren erdia baino gehiago eduki sozialeko arloetan biltzen dela. Hala ere, aurrekontuen benetako birbanatze-eragina ebaluatzeko, nahitaezkoa da zergak nork ordaintzen dituen eta gastu sozial horien (eta gainontzeko gastu guztien) finantzaketaren oinarri diren karga fiskalen garrantzia nola banatzen den aztertzea.

Hala, bada, inolako beldurrik gabe erraten ahal dugu zerga-sistemaren diru-bilketaren pisua bidegabeki eta neurriz kanpo erortzen dela zergen %80 inguru jasaten duten Nafarroako etxeetan. Portzentaje hori nabarmen aldatzen da Sozietateen gaineko Zergaren bidez bildutakoarekin; izan ere, zerga-sarrera guztien %7,8 biltzen du.

LABen neurri-sorta, aberastasuna banatzeko eta eredu sozioekonomiko berrirako trantsizioari ekiteko:

  • Lehenik eta behin, enplegua, zaintza lanak eta aberastasunaren banaketa ekitatiboa, bai enplegu-politikaren bidez (bertzeak bertze, 1.400 euroko gutxieneko soldata ezarriz, erosteko ahalmena bermatuz, soldata arrakala guztiak ezabatuz eta 30 orduko lanaldia ezarriz), bai zerga-politikaren bidez (kapital-errenten eta sozietateen gaineko zergak indartuz).
  • Bigarrenik, herritar guztiei zerbitzu publikoak eta oinarrizko eskubideak bermatzeko neurriak, hala, nola osasuna, zaintza, garraioa, etxebizitza, pentsioa edo energia. Horretarako, beharrezkoa da eremu horietan esku-hartze publiko sendoa egitea, eta oligopolioen aldeko pribatizazio-politika guztiak bukatzea.
  • Hirugarrenik, kapitalismo berdearen iruzurraren ordez (horrek negozioa egiteko aukera emanen baitio patronalari), langileen partaidetzara bideraturiko trantsizio ekosozialista jarri behar da martxan; gehien kontsumitzen dutenek kontsumoa gehiago murriztu beharko dute.
  • Azkenik, Nafarroako erakundeei estatu tresna propioak jarri behar zaizkie eskura, hala nola, Gizarte Segurantza eta Lan Kodea.

Greba arrakastatsua Gipuzkoako TAO eta Garabiak zerbitzuetan

LAB, ELA eta CCOO sindikatuok deituta, greba arrakastatsua egiten ari dira gaur Gipuzkoako TAO eta Garabiak zerbitzuetan. Horrela, plantillek berretsi egin dute ASESGA patronalari blokeoa amaitzeko egindako deia. Era berean, udalei inplikatzeko eskaera luzatu diete.

Negoziazio mahaia hamar aldiz baino gehiagotan bildu da urte eta erdiz, aurrerapenik lortu gabe. Era berean, udalek isilik jarraitu dute, eta gatazka langileen eta enplegatzaileen artekotzat jo dute.

TAO zerbitzua diru iturri handia da Gipuzkoako udalentzat, are eta gehiago zerbitzuaren oinarriak guztiz betetzen ez direnean. Gainera, azken urteetan lanpostu asko galdu dira, nahiz eta kotxeen bidez arazo hori ezkutatu nahi den.

Horregatik guztiagatik, langileen ordezkariek berriro eskatu diete ugazabei eta gatazkan parte hartzen duten gainerako eragileei langileen eskaerak beteko dituzten adostasunak lortzeko bideak irekitzea. Bien bitartean, grebekin aurrera jarraituko dute langileek, larunbaterako eta iganderako deialdiei eutsiz.

Pobreago eta prekarioago nahi dituen patronalari erantzun sendoa eman diote berriro Bizkaiko metalgintzako langileek

Bezperan erakutsitako irmotasun berarekin, Bizkaiko metalgintzako langileek asteko bigarren greba eguna egin dute, jarraipen zabalarekin hau ere, hitzarmen duin bat lortzeko bidean gogor borrokatzeko prest daudela argi utzita. Eguerdiko manifestazioa Barakaldon izan da oraingoan, Iurretan ostegunean egindakoa bezain jendetsua. Azaroaren 2rako hirugarren greba egun bat deituta dugu sindikatuok; kasu honetan, manifestazioa Bilbon izango da, 12:00etan ere, Euskadi Plazatik abiatuta.

Goizean goizetik ibili dira piketeak enpresetan, eta Ertzaintzaren jarrera oldarkorra pairatu behar izan dute berriro. Lan baldintzen defentsan irmo ari dira langileak, eta mobilizazioa beste biderik ez diete utzi euren aldarrikapenak lortzeko, patronalaren arduragabekeria dela medio. Izan ere, sindikatuok salatu bezala, FVEMek pobreago, prekarioago eta sumisoago nahi ditun langileak, baina horretarako ez gaude prest, inolaz ere.

Nafarroako metalgintzako hitzarmena borrokatzeari uko egitearen ondorio garbia izan da

Urriaren 25ean, aurreikusten ahal zena gertatu zen. Ohituta gaituzten moduan, UGTek eta CCOOk, erregimenaren sindikatuek, langileen behar eta interesei erantzuten ez dien metalgintzako hitzarmen bat sinatu dute beraien aliatu nagusiarekin, patronalarekin. Gaur LABeko sektoreko delegatuen batzarra egin dugu, akordio honen inguruko azalpenak emateko eta egiten dugun balorazioa partekatzeko.

Erran beharra dugu hagitz garrantzitsua iruditzen zaigula emaitza baloratzeko orduan, gehiengo sindikalaren inongo borrokarako borondaterik gabe negoziatutako hitzarmen bat izatea. Honek zuzenean suposatzen du lortutako edozein emaitza, soldata igoerarena adibidez, hobetzeko aukera zegoela eta horri uko egin zaiola. Beraz, LABetik egiten dugun balorazioa ez da ona izaten ahal.

Edozein kasutan, bereziki larria iruditzen zaigu lorpen moduan saldutako hainbat punturen ordainsaria. Ordainsari horietako bat, garbiena, malgutasunaren erregulazio berria da, hau handituz, bere erabilera erraztuz eta konpentsazioa prekarizatuz. Baina hau ez da bakarra izan, azpimarratu beharra dugu ere bidean gelditu direla hainbat kontu, sektorearen errealitatea kontuan hartuta, funtsezkoak direnak; subrogazioa, ABLEen erabileraren mugatzea, lanaldi murrizketa… Azken hori etorkizunerako ezinbertzeko gaia iruditzen zaiguna, enplegua mantentzeko eta zaintza lanak banatzeko ere.

Argitu behar dugu ere, lorpen moduan azaldu diren hainbat kontu, hitzarmenean gomendio moduan bilduko diren puntuak direla; hau da, ezer ez. Tartean 55 urterekin lanaldia murrizteko aukera, baina soldata murrizketarekin, beraz pentsioa txikituz.

Adostutakoa nahiko genuena ez bada ere, orain aitzinera begiratzeko garaia da, eta horretan bi kontu aipatu behar ditugu, alde batetik hitzarmen sektorialak batasunean oinarritutako hitzarmenak direla eta ahalik eta langile gehien babestu behar dituztenak, horregatik, gure ustez, duela hilabete batzuk aipatzen hasi ginen moduan, Iturgintza eta Konponketa Tailerrak bezala hitzarmenak (bien negoziazioak irekita daude, baina blokeatuta) metalgintzara itzuli beharko ziren, sektore txiki hauei babes handiagoa emateko eta hurrengo hitzarmenean indar gehiago batzeko hitzarmen duin baten alde. Eta, bertze alde batetik, gaur egun, UGTek eta CCOOk Metalean duten gehiengoa (%53), eta langileriaren lan baldintzak hobetze aldera gutxirako balio duela frogatu dena, desagertzeko lanean hasi behar gara, horretarako 2022-2023ko hauteskunde sindikaletako epealdi trinkoa funtsezkoa izanen da.

Urkullu eta Chiviterekin batzartuko gara urriaren 31n eta azaroaren 21ean, hurrenez hurren, Biltzar Nagusiaren ondorengo bilera errondaren baitan

Biltzar Nagusia burutu berritan, Euskal Herriko eragile sindikal, sozial, politiko eta arduradun instituzionalekin aldebiko bilerak egiten ari gara LABetik. Sindikatuaren interlokuzioa indartu eta harremanak normalizatu eta sendotzeko helburua du errondak.

Bilerak baliatu ditugu zuzendaritza berria aurkezteko, datozen bost urteetarako hartu ditugun erabaki nagusiak ezagutarazteko eta, bereziki, testuinguruaz gogoetak eta proposamenak partekatzeko.

Azken hilabeteetan, besteren artean, bizitzaren garestitzeak eta eros ahalmenaren galerak eraginda eta Ukrainako gerra luzatzeko hartu diren erabakiek areagotuta, testuinguru berezia bizi dugu langileok; ondorioz, prekarizazio eta pobretze prozesuak areagotzen ari dira. Krisi sistemikoak bizitza erdigunean jarri eta errotiko aldaketak eskatzen ditu. Kapitalaren eta elite ekomomikoen interesak albo batera utzi eta langile eta herritarrak babestuko dituzten politika eta erabaki politikoen beharraz aritu da LAB aipatu bileretan.

Langileok behar dugun trantsizio ekosozialista eta feministarako eta aberastasunaren banaketarako beharraz hitz egin dugu eta LABek krisiari aterabidea emateko eginiko proposamenen gainean eztabaidatu, sinergiak bilatzeko, adostasunak eraikitzeko eta akordioetarako prestutasuna adierazi dugu. Ez dugu inolako zalantzarik langileok behar ditugun akordio horiek behartu egin beharko ditugula. Horixe da LABek ordezkatzen duen euskal sindikalismo berriaren bidea, langileen lan eta bizi baldintzak duintzeko neurri zehatzak eta eraldatzaileak sustatzea eta langile guztiak ordezkatzeko bokazioz aritzea. Klase sindikalismo feminista eta antirrazista garatzen jarraituko du LABek, eta horrela adierazi diegu batzuei eta besteei.

Bilera errondaren baitan honako eragileekin aritu gara:

Sindikatuen artean ELA, CCOO (EAEkoa eta Nafarroakoa), UGT (EAEkoa eta Nafarroakoa), STEILAS, ESK, Etxalde, Ipar Euskal Herriko CGT, FSU, CFDT eta Solidaires. Sindikatuon artean desberdintasun sakonak dauden arren, LABek balioan jartzen ditu, Hego Euskal Herriko kasuan, sindikatu desberdinen eta eragile sozialen arteko elkarlanaren bidez lantoki eta sektoreetan ematen ari diren borrokak, eta fronte soziosindikalaren aldeko gure apustuan berresten gara. Baikorki baloratzen dugu ere Ipar Euskal Herrian Macronen Gobernuaren neurrien aurkako dinamika intersektorialean LAB hartzen ari den pisua.

Patronalari dagokionean CONFEBASK, CEN, ADEGI, CEBEK eta SEArekin egon gara. Azpimarratzekoa da, halaber, CEN patronalarekin harremanak normalizatu izana. Edozein kasutan ere, elkarte patronalen jarrera langileek behar eta LABek eskatzen dituen neurrietatik urrun dago. Urrun, aberastasunaren banaketarako eskakizunei erantzutetik. Gaur gaurkoz, muzin egiten diote 1.400 euroko gutxieneko soldata ezartzeari edota soldata arrakala ezabatzeko neurriak jasoko lituzkeen akordio intersektorialen bidea arakatzeari. Hitzarmenetan eros ahalmena bermatzeko prestutasunik ere ez du LABek ikusi patronalarekin egindako bileretan. Gauzak honela, datozen hilabeteetan lan arloan gatazka ugari egongo direla aurreikusten dugu LABetik.

Alderdi politikoen artean, Podemos Nafarroa eta EH Bildu-rekin batu gara eta EH Bai-rekin ere bilduko gara. Agenda sozialari dagokionean lehentasunezkoak eta partekatuak diren neurri ekonomiko eta sozialak agenda politikoan borrokatu ditzaten eskatu diegu.

Eremu instituzionalari dagokionez, EAEko Lan eta Enplegu Sailarekin, Idoia Mendia Cueva buru, bai Mikel Irujo Amezaga Nafarroako Garapen Ekonomiko eta Enpresarialeko Kontseilariarekin ere bildu gara. Langileen aldeko politika publikoak egitea eta aberastasuna banatu eta bizi baldintzak duintzeko egiten ditugun proposamenen gaineko akordioak lortze aldera patronala interpelatzeko eskatu diegu.

Era berean, Euskal Herria osatzen duten hiru eremuetako instituzionaletako Lehendakariei ere bilera bana eskatu diegu. Dagoeneko Iñigo Urkullu Lehendakariarekin bilera data finkatua dugu: datorren astelehenean, urriak 31, Lehendakaritzan. Lehen aldia izango da LABek Urkullurekin bilera egiten duena. Halaber, bilera data jarrita dago Nafarroako Lehendakari María Chiviterekin, azaroaren 21ean izango da bilkura. Euskal Elkargoko Lehendakari Jean Rene Etxegarairekin ere biltzeko eskaera egin dugu eta data zehazteke dago. Krisi ekosozialari aurre egin eta aberastasunaren banaketarako proposamena aurkeztuko diegu LABetik hiru ordezkari instituzionalei.