2026-04-10
Blog Page 27

Zerbitzu publikoetan euskaraz lan egin eta bizi ahal izateko lege bermeak exijitu ditu LABek Gasteizen

Euskarafoboak diren alderdi eta sindikatuen aurrean, euskaraz lan egitea eta euskaraz artatua izatea eskubide gisa tinko defendatzeko ordua da. Horregatik, LABek gaztelerak dituen eskubide berberak aldarrikatu ditu euskararentzat administrazio publikoan. Era berean, EAJri eskatu dio ausardia izateko eta Enplegu Publikoaren Legea aldatzeko EH Bilduk egin duen proposamena babesteko. 

LABek mobilizazioa egin du gaur Gasteizen, Araba, Bizkai eta Gipuzkoan, euskara ofiziala den eremuan, azken urteetan izaten ari den oldarraldi judiziala salatzeko eta euskarak zerbitzu publikoetan arreta- eta lan-hizkuntza gisa behar dituen lege bermeak exijitzeko. Eusko Legebiltzarrean amaitu da ELA eta Steilasekin batera egindako manifestazioa, Euskaraz lan egiteko eta bizitzeko eskubidea bermatu. Euskararik gabe, kalitatezko zerbitzu publikorik ez lelopean. 

Zerbitzu publikoak (osasuna, hezkuntza, zaintza, justizia, garraioa, administrazioarekin harremanak…) euskaraz jasotzeko eta bertan euskaraz lan egiteko eskubidea ez dago bermatuta. Gainera, euskara bigarren mailan eta eremu publikotik baztertzeko estrategia oso narbarmena da indar atzerakoien artean, eta hainbat administrazio gobernatzen dituzten EAJk eta PSEk estrategia horrekin bat egin dute. Indar atzerakoi horiek eremu juridikoa ezinbesteko tresna dute, epai euskarafobo eta ulergaitzen bitartez euskalduntzea oztopatzen baitute. 

Duela bi aste, LABek salatu zuen EAEko Justizia Auzitegi Nagusiak Konstituzionalera eraman duela lanpostu publiko guztiek hizkuntza-eskakizuna izateko betebeharra. Pasa den astean zerbitzu publikoetako azpikontratetan euskararen erabilera baztertzen zuen epaia jauzi bat da, oldarraldia administrazioaren eremutik enpresa pribatuetara hedatu delako. Epai hori bultzatu duen CCOO sindikatua hizkuntza eskubideen eta lan eskubideen arteko dikotomia faltsua elikatzen ari da. Bidea euskara gehiago bultzatzea da; euskarak kohesio sozialerako zubia izan behar du; euskara ikasteko aukerak eskaini behar zaizkie langile guztiei, eta ez alderantziz.

CCOOk, UGTrekin batera, bazka ematen die epaile euskarafoboei. Nola uler liteke bere burua PP-Voxen antipodetan kokatzen duen sindikatu horrek berak PP-Voxek euskara administrazio publikotik ezabatzeko bultzatzen duten estrategiarekin bat egitea? Izan ere, PP-VOXek eta euren zerbitzura ari diren epaile euskarafoboek euskara bere garai ilunenetara itzultzea bilatzen dute, frankismo garaietara eraman nahi dute, eremu publikotik ateraz, urratsez urrats.

Hego Euskal Herriko administrazio publikoetan gaztelaniak dituen eskubide berberak nahi ditu LABek euskararentzat, ez besterik. Araba, Bizkai eta Gipuzkoan hori lortzeko bidean, hau da LABek proposatzen duena:

  • Euskararen kontrako epaiak salatzea. 
  • Administrazio publikoan euskara eta gaztelaniaren ezagutzaren beharra parekatzea. 
  • Administrazioak erabat euskalduntzeko plangintzak adostea, baliabideak eta epeak adostuz eta lanpostuak behar duen ezagutza nahikoa bermatuz eta euskaraz lan egin ahal izateko plangintzak eginez.
  • Erabiltzaileek euskara zerbitzu-hizkuntza izateko duten eskubidea bermatzea.
  • Pribatizatutako-itundutako eremuetan, langileak euskaraz lan egiteko eskubidea eta erabiltzaileek euskaraz artatuak izateko eskubidea bermatu daitezen, zerbitzua ematen duten enpresei euskara planak egiteko derrigortasuna ezartzea plegu bidez. Hau da, hizkuntza klausulen bidez.
  • Lege aldaketaren bidez administrazio publikoan euskara eta gaztelaniaren ezagutzaren beharra parekatzea.
  • Lanpostu guztiek hizkuntz eskakizuna izatea eta derrigorrezko data jarrita izatea. 
  • Lanpostu berriei dagokienez, derrigortasun data iraungita egotea lanpostua hartzeko momentuan.

Langileak eta lan zentroak aktibatzera doa LAB. Aldaketa legalak egiteko garaia da. Administrazio publikoa euskalduntzearen aldeko lege bermeek mobilizazio soziala eta euskal langileon aktibazioa eskatzen dute. EAJk legebiltzarrean aurkeztu duen proposamenak ez du euskara itolarri honetatik aterako, eta berme juridikoak behar dira: euskarak gaztelaniak dituen eskubide eta berme berdinak behar ditu. Norabide horretan, EAJri ausardia izateko eskatzen dio LABek, eta EH Bilduk Enplegu Publikoaren Legea aldatzeko egindako proposamenarekin bat egiteko.

Euskarafoboak diren alderdi eta sindikatuen aurrean, euskaraz lan egitea eta euskaraz artatua izatea eskubide gisa tinko defendatzeko ordua da. Gaur Gasteizen eta atzo Iruñean mobilizatu zen LAB, eta mobilizazioak areagotzeko garaia dela uste du. Bide horretan, Euskalgintzaren Kontseiluak abenduaren 27rako Bilboko Miribillan egingo duen ekitaldi nazionalera joateko deia ere luzatzen du LABek. 

Iruñeko lorezaintzako lehen hitzarmenaren kontrako blokeoa salatu dute sindikatuek

LAB, UGT, CCOO, ELA eta Solidari sindikatuek, GORA LOREZAINAK batzarraren babesarekin —Iruñeko Udalak azpikontratatutako OHLA Ingesan, Eulen eta Tasubinsa enpresetako lorezaintzako langileek osatzen dute batzarra—, prentsaurrekoa eman dute gaur, patronalak udal eremuko lorezaintzako lehen hitzarmen kolektiboaren sorrera blokeatu izana salatzeko eta mobilizazioen deialdia iragartzeko.

Duela urtebete baino gehiago, enpresa horietako plantillak beren lan-baldintzak hobetzeko helburuarekin antolatzen hasi ziren, gaur egun Lorezaintzako Estatuko Hitzarmenean araututa daudenak. Hitzarmen hori Madrilen negoziatu zen, eta uste dute ez dela nahikoa Iruñeko errealitate ekonomiko eta sozialerako.

Abuztuaren amaieran, batzarrak sindikatuei jakinarazi zien hitzarmen propio baten negoziazioa bultzatzeko beharra zegoela. Une horretatik aurrera, sindikatuek bilerak eskatu zituzten Iruñeko Udalarekin eta azpikontratatutako enpresekin, lan-baldintzak Udalak zuzenean kontratatutako langileen baldintzekin parekatzea ahalbidetuko zuen hitzarmen bat negoziatzeko proposamena helarazteko.

Iruñeko Udalak, kontratazio-agiriaren lizitatzaile eta prozesuko alderdi garrantzitsu gisa, jakinarazi zuen ez zuela modu negatiboan ikusten ekimen hori, baina adierazi zuen negoziazio-eremua zuzenean enpresekin ireki behar zela.

Hala ere, OHLA Ingesan eta Eulen enpresek, bost bilera egin ondoren, negoziazio-eremuaren irekiera blokeatzen jarraitzen dute. Sindikatuek salatu dutenez, konpainiek “ez dute arazoa kontuan hartzen, konponbide eskasak proposatu dizkigute eta, gainera, langileak zatitzen saiatu dira”. Tasubinsa enpresa ez da joan deitutako bilera bakar batera ere.

Egoera horren aurrean, sindikatuek “enpresen jarrera eta lan-baldintzak hobetzeko borondate falta” salatu dute, “egungo zein etorkizuneko kontratazioetarako bermeekin”.

Erakunde sindikalek lorezaintzako lehen hitzarmena sortzearen alde egin dute, Iruñeko Udalak azpikontratatutako enpresentzat, langile guztientzako berme eta lan-baldintza berdinekin. “Ez gara begira geratuko gure eskaerei entzungor egiten dieten bitartean. Merezi duguna eskatzen ari gara: baldintza duinak, hemen negoziatzea eta ez Madrilen. Hemen lan egiten badugu, hemen erabakitzen dugu “, adierazi dute.

Mobilizazioen deialdia

Egoera premiazkoa denez eta negoziaketetan aurrerapausorik eman ez denez, sindikatuek lehen mobilizazioak deitzea erabaki dute. Lehenengo kontzentrazioa abenduaren 18an izango da, 15:00etan, OHLAren aurrean (Landaben industrialdea); bigarrena, abenduaren 22an, 15:30ean, Eulenen aurrean (Mutiloa industrialdea); eta hirugarrena, abenduaren 23an, 15:15ean, Tasubinsaren aurrean (Arazuri-Orkoien industrialdea). Gabonetan ekintzekin jarraituko dute, eta ez dute baztertzen urtarrilaren 8tik aurrera greba deitzea, oporraldia amaitu ondoren.

LAB, UGT, CCOO, ELA eta Solidari

Langileon Donostia eraikitzera goaz!

Donostiar gehienon lan eta bizi baldintzak etengabe okertzen ari dira eta eraiki hitza da azken aldian gure hirian hitzetik hortzera dabilena. Turismoan oinarritutako postalezko hiria da eraikitzen ari direna, hain zuzen ere, gutxi batzuen interesak hiritarron beharren gainetik jarrita.

Zaintza lanen banaketa eza, etengabeko prekaritatea, gutxieneko soldata propioaren ukatzea, etxebizitza duin baterako eskubidearen urraketa, zerbitzu publikoen pribatizazioa, bizitzaren garestitzea, eta, oro har, langileriaren sektore ezberdinok jasaten dugun diskriminazio eta zapalkuntza eguneroko ogi bilakatu dira gurean.

Kapitalaren eraso etengabearen aurrean, donostiar langileok gure buruaren jabe izan, bizitza bizigarriak izateko eskubidearen alde antolatu eta ofentsibara pasatzeko unea dela argi dugu.

ADI DEIALDIEI!

Presoen etxeratze bidea ezin da gehiago atzeratu

ELA, LAB, ESK, STEILAS, CGT/LKN, CNT, HIRU, EHNE eta Etxalde sindikatuek elkarretaratzeak egin dituzte gaur Bilbon, Donostian, Gasteizen eta Iruñean, “Ezin da gehiago luzatu, euskal langileria Bilbora!” lemapean. Urtarrilaren 10ean Bilbon Sarek egingo duen mobilizazion parte hartzeko deia egin dute.

Bilboko mobilizazioan egon da Garbiñe Aranburu eta adierazi du garaia dela gatazkaren ondorioak gainditzeko. Adierazi du “presoen etxeratze bidea” ezin dela “gehiago atzeratu”, eta gaineratu du beharrezkoa dela “presoak etxeratzeko presio soziala egiten jarraitzea”.

Nabarmendu du 15 urte betetzera doazela ETAk bere jarduera armatua utzi zuenetik eta “garaiz kanpokoa eta anomalia demokratikoa” dela “gaur egun oraindik presoek etxeratze bidean hainbat traba eta oztopo gainditu behar izatea”.

Urtarrilaren 10ean Sarek Bilbon egingo duen mobilizazioa agendan urte asko daramatzan eguna dela ere aipatu du, eta bertan parte hartzera animatu ditu langileak: “Bilboko kaleak betetzeko indar berezia egin behar dugu”. 

Zerbitzu publikoetan euskaraz lan egin eta bizi ahal izateko bermeak exijitu ditu LABek Nafarroako Parlamentuaren aurrean

Euskarafoboak diren alderdi eta sindikatuen aurrean, euskaraz lan egitea eta euskaraz artatua izatea eskubide gisa tinko defendatzeko ordua da. Horregatik, Nafarroako administrazio publikoetan euskarak pairatzen duen egoera salatu du LABek Iruñean, eta gaztelerak dituen eskubide berberak aldarrikatu ditu euskararentzat.

Nafarroako administrazio publikoetan euskarak pairatzen duen egoera salatzeko, eta, behingoz horri irtenbidea emateko exijitzeko, elkarretaratzea egin du gaur LABek Nafarroako Parlamentuaren aurrean, ELA eta Steilasekin batera, “Euskaraz lan egiteko eta bizitzeko eskubidea bermatu. Euskararik gabe, kalitatezko zerbitzu publikorik ez” lelopean.

Zerbitzu publikoak (osasuna, hezkuntza, zaintza, justizia, garraioa, administrazioarekin harremanak…) euskaraz jasotzeko eta bertan euskaraz lan egiteko eskubidea ez daude bermatuta Nafarroan, ezta Nafarroako hizkuntza propioa ofiziala den eremu ofizialetan ere. Are gutxiago 39 urte bete dituen Nafarroako Euskararen Foru Legeak inposaturiko zonifikazioak banatzen dituen eremu mistoan eta “ez euskaldunean”; hain zuzen ere, euskara zokoratzeko asmoz sortutako eremu artifizial horietan. Estatu afera da Nafarroan euskara lurralde osora ez zabaltzea eta bere hedapena gelditzea; gainera, indar atzerakoien estrategia horrek eremu juridikoa ezinbesteko tresna du, epai euskarafobo eta ulergaitzen bitartez euskalduntzea oztopatzen baitute.

Horrela, lanpostu publikorako lehiatzeko, euskara baztertu egiten da, baina atzerriko hizkuntzak baloratzen dira; lanean euskaraz aritzeko eskubidea urratuta dago erabat; lan-deialdietako froga gehienak gazteleraz egitera derrigortzen da, euskaraz egin ahal izatea ukatuz; euskara lan orduetan ikasteko trabak; mugikortasunerako oztopoak; gero eta profildun plaza gutxiago eskaintzea; legez aitortua den zerbitzuetan ere, zerbitzu publiko askotan ez zaie bermatzen herritarrei euskaraz artatuak izatea; euskarazko hezkuntza herrialde osora zabaltzea oztopatzen eta mugatzen du gobernuak, eskubide hori legez onartua dagoen arren…

Hego Euskal Herriko administrazio publikoetan gaztelaniak dituen eskubide berberak nahi ditu LABek euskararentzat, ez besterik. Nafarroan, hori lortzeko bidean, hau da LABek proposatzen duena:

  • Euskararen kontrako epaiak salatzea.
  • Administrazio publikoan euskara eta gaztelaniaren ezagutzaren beharra parekatzea.
  • Administrazioak erabat euskalduntzeko plangintzak adostea, baliabideak eta epeak adostuz, lanpostuak behar duen ezagutza nahikoa bermatuz eta euskaraz lan egin ahal izateko plangintzak eginez.
  • Erabiltzaileek euskara zerbitzu-hizkuntza gisa izateko duten eskubidea bermatzea.
  • Pribatizatutako-itundutako eremuetan, langileak euskaraz lan egiteko eskubidea eta erabiltzaileek euskaraz artatuak izateko eskubidea bermatu daitezen, zerbitzua ematen duten enpresei euskara planak egiteko derrigortasuna ezartzea plegu bidez. Hau da, hizkuntza klausulen bidez.
  • Euskararen lege berri baten beharra aldarrikatzea, Nafarroa osoan ofiziala izan dadin, behingoz.
  • Lege berria egon bitartean, euskara ofiziala den eremuetan, erabiltzaileentzat euskara zerbitzu-hizkuntza izateko eskubidea derrigorrez bermatzea. Bestetik, euskara ofiziala ez den eremuetan, euskararen ezagutza meritu gisa ezartzea.
  • Diskriminazioarekin amaitzea. Texto Refundido del Estatuto de Personal delakoaren 33. artikulua bertan behera uztea.
  • Nafarroako Langile Publikoen Estatutu berrian euskaraz lan egiteko eskubidea eta euskara zerbitzu-hizkuntza izateko eskubidea bermatzea.
  • Lanpostu berri guztiek hizkuntza eskakizuna izatera bidean, urtero portzentaje bat adostea, administrazioan euskara profila duten plaza kopurua handituz.

Langileak eta lan zentroak aktibatzera doa LAB. Aldaketa legalak egiteko garaia da. Administrazio publikoa euskalduntzearen aldeko lege bermeek mobilizazio soziala eta euskal langileon aktibazioa eskatzen dute. Euskarafoboak diren alderdi eta sindikatuen aurrean, euskaraz lan egitea eta euskaraz artatua izatea eskubide gisa tinko defendatzeko ordua da. Gaur Iruñean eta bihar Gasteizen ere mobilizatuko da LAB, eta mobilizazioak areagotzeko garaia dela uste du. Bide honetan, Euskalgintzaren Kontseiluak abenduaren 27rako Bilboko Miribillara deitu duen ekitaldi nazionalera joateko deia ere luzatzen du.

Eusko Jaurlaritzako langileen mobilizazioa

15 urte zain, Eusko jaurlaritzako lan hitzarmena orain!

LAB sindikatuak mobilizazioa egin du gaur, abenduaren 16an, Lakuako Eusko Jaurlaritzaren egoitza aurrean. Indarrean dagoen hitzarmena sinatu zenetik 15 urte pasa direnean, Administrazio orokorreko langileen esparruko negoziazio kolektiboaren inguruan azken hilabeteetan antzemandako geldotasuna eta aurrerapen eza salatzeko. Sindikatuak ohartarazi du Administrazioak ez duela oraindik elkarrizketa eraginkor eta koherentea garatzeko egutegi, metodologia edo konpromisorik bete.

Mahai Sektorialaren jardunean ez da azken aldian urrats nabarmenik izan, eta proposamen berrien faltak egoeraren blokeoa luzatzen duela adierazi du LABek. Sindikatuaren ustez, informazioa partekatzea ez da nahikoa: negoziazioak benetako proposamenak, eztabaida egituratua eta parte-hartze arduratsua eskatzen ditu, alde guztien borondatearekin.

Hitzarmen berria garatzeko, LABek mahai gainean jarri ditu sindikatuaren ustez ezinbestekoak diren lan-ildo nagusiak: belaunaldi-berritzea bermatuko duten neurri eraginkorrak ezartzea —plantillaren adinaren batez bestekoa 55 urtekoa den honetan eta Jaurlaritzak ez duenean errelebo-plana aurkeztu—; euskararen presentzia eta erabilera indartzeko politika sendoak garatzea, langileek euskaraz lan egiteko duten eskubidea bermatzeko eta herritarrei arreta euskaraz eskaintzeko betebeharra modu eraginkorrean betetzeko; lizentzia eta baimenetan eguneraketak ezartzea; soldatei dagokienez eskumen propioak garatzea; eta soldata-arrakala murrizteko neurriak bertan adostea, Madrilgo Gobernuaren zain egon gabe. LABen iritziz, elementu horiek guztiak dira sektorearen modernizazioa eta lan-baldintzen duintzea bideratuko duten oinarri giltzarriak.

Halaber, sindikatuak nabarmendu du ezinbestekoa dela elkarrizketa-mahaietan dinamika sortzaileagoa eta konpromiso handiagoa agertzea. Hori gabe, negoziazio kolektiboak ez du benetako aukera emango lan-harremanak eguneratzeko eta zerbitzu publiko sendoak bermatzeko.

Azkenik, LABek prestutasuna erakutsi du elkarrizketa eta negoziazio erreal eta konstruktiboa garatzeko, eta Jaurlaritzari eskatu dio prozesu horretan bere gain dagokion ardura modu aktibo eta garden batean hartzeko. Sindikatuak iragarri du mobilizazioak aktibatzen eta gogortzen jarraituko duela beharrezkoa balitz, langileen eskubideak eta zerbitzu publikoaren kalitatea lehenesteko helburuarekin. 

Arabako helduen egoitzetako hainbat langilek egun dituzten lan baldintzak galduko dituzte

Sektorearen parte garrantzitsu batek enpresa eremuan borrokatu dituen eskubideak, herrialdeko hitzarmenetik gora dauden lan baldintzak, galduko ditu. Hori gutxi ez, eta kategoria batzuetan soldatak ez dira 1.500 eurora iritsiko. 

Arabako helduen egoitza pribatu eta etxebizitza komunitarioetako hitzarmenaren akordioari dagokionez, LABek hurrengoa adierazi nahi du: adostutako hitzarmenak ez ditu sektoreko langileentzako berme nahikoa jasotzen, eta, horren ondorioz, sektoreko hainbat langile kaltetuko ditu herrialdeko hitzarmenaren aplikazioak. Hau da, langile horiek gaur egun dituzten lan baldintza batzuk galdu egingo dituzte hitzarmen hau indarrean sartzerakoan.

Duela ia 7 urte, Arabako helduen egoitza pribatuetako langileak mobilizatzen hasi ziren. Urte hautean guztietan, herrialdeko hitzarmenaren beharra aldarrikatzen eta borrokaren lehen lerroan egon da LAB. LABen antolatuta dauden ordezkari, afiliatu eta sektoreko langile ugarik 60 greba egun baino gehiago sostengatu dituzte, eskuzabaltasunez jokatuz, zegokitena baino gehiago emanez. Sektoreko langileek hitzarmen estatalaren miseriari aurre eginez eutsi diote estatalizazioaren kontrako borrokari eta Euskal Herrira negoziazio kolektiboa ekartzea izan da hasieratik LABen antolatuta dauden langileek egin duten borroka honi heltzeko elementu garrantzitsuenetariko bat. 

Gaurko egunean LABek azpimarratu nahi du borroka luze honetan fronte soziosindikal bat hauspotu dela, hainbat eragilerekin aliantzak eratuz. Hortaz, LABek eskertu nahi ditu, bereziki, elkarlan horretan Mugimendu Feministaren ekarpena, bai mobilizazioetan baita sektore honetako errealitateari Arabako Herri Akordioan eman zaion lehentasuna. Pentsionistei eta egoiliar elkarteei ere beraien inplikazioa eskertu nahi die, borroka luze hau babesteagatik.

Bide honetan, LABek ardura sindikalez, erantzukizunez eta gardentasunaz jokatu du kaleetan, borrokan, zein mahai negoziatzailean. Izan ere, akordioan jasotako onura asko LABek defendatu eta borrokatu dituen edukiak dira: jardunaldi murrizketa, soldatak, lizentziak… Baina, azken egunotan, ELA eta patronalen artean adostutako edukiak kontuan hartuta, akordioak ez ditu oinarrizko bermeak jasotzen. Izan ere, borrokan egon diren langile askori kaltea eragingo die hitzarmenak, eta hori onartezina da LABentzat. Sektorearen parte garrantzitsu batek enpresa eremuan borrokatu dituen eskubideak, herrialdeko hitzarmenetik gora dauden lan baldintzak, galduko ditu, gaurko bileran berme juridikoak ez direlako onartu. 

Hori gutxi balitz, onartutako akordioak jasotzen dituen soldata igoerak ez ditu bermatzen hainbat kategorietan 1500 eurora heltzea. LABek hori ekiditeko proposamenak helarazi zizkion intersindikalari eta baita gaur bertan ere mahai negoziatzailean, baina ez dira onartu. Beraz, Euskal Herriko gehiengo sindikalak gutxieneko soldataren aldeko borrokan 2026ko martxoaren 17an egingo duen greba orokorra iragarri eta hurrengo egunean, baldintza horietan sinatuko du ELAk akordioa, patronalen eta aldundiaren beharrei men eginez. 

Horregatik guztiagatik, gaurko mahai negoziatzailean LABek borrokan mantentzeko proposamena mahaigaineratu du, hitzarmenaren oinarrizko berme horien defentsan, eta ELAk uko egin dio proposamenari.

Langileek borroka luze horren ondorioz herrialdeko lehen hitzarmena lortu dute. Hobekuntzak egongo dira, baina hau ez da sektoreko langileek egindako borroka eredugarriak merezi duen itxiera. Hitzarmenak aipatutako bermeak jasotzen ez dituen heinean, ez du LABen babesa izango. 

Horrekin guztiarekin, LAB sindikatua helduen egoitza pribatuetako sektoreko langileak bere gain hartuko dituen zaintza-sistema publiko eta komunitarioaren aldeko borrokan tinko mantenduko da. Pribatizatutako zaintza sektore honetako langileak langile publikoak direla aldarrikatzen du, eta publifikazioaren bidean pausoak ematen jarraituko dugu. Erakunde publikoek sustatzen duten eredu pribatizatzaileari aurre egingo dio, larunbatean zaintza sistema publiko eta komunitario baten aldeko Arabako Herri Akordioaren aldeko manifestazioan argi gelditu zen bezala. 

Arabako helduen egoitza pribatuetako sektorean estatalizazioari aurre egin diogun honetan, borrokak dirau eta LAB izango da, bide horretan, langileen bilgune. 

Asuncion Klinikako enpresa batzordeak agerraldia egin zuen atzo, Eusko Legebiltzarrean

Urtebeteren ondoren berriz ere gure hitza eta iritzia zuen aurrean plazaratzeko etorri gara. Esan bezala, hainbat hilabete eta gero, hemen aurkitzen gara, zuen aurrean, ASUNCION KLINIKAKO LANGILEEN izenean, orduko hartatik gaur egunera egoera ezer gutxi aldatu delako, eta hitzak hitz, oraindik ere gure etorkizunaren inguruko ziurtasunik ez dugulako. Eta beraz, ulertuko duzuen bezala, dela denbora batetik hona, Asuncion klinikako langile eta Tolosaldeako herritar bezala, egiten ditugun aldarrikapenek bere horretan dirautelako.

Asuncion klinikako Langile Batzordeko kideak gara, bertako 370 langileen ordezkariak, eta LAB eta ELA sindikatuek babestuta gatoz.

Gaian sartzen hasita, ezin aipatu gabe utzi, Tolosaldea dela, titulartasun publikoko erreferentziazko eskualde-ospitale bat EZ DUEN Gipuzkoako eskualde bakarra. Hori da abiapuntua beraz.

Hamaika urte, hogeita bi promesa, beste hainbeste gertaera, baina oraindik orain, egoerak bere horretan dirau. Ziurgabetasunari loturik daramatzagu urteak. Eta nazkatuta gaude.

Gaur egungo egoerari begirada azkar bat emanez gero, ondorio garbi bat atera genezake: EZ DAGO BERMATUTA LANGILEOK ASPALDITIK MAHAI GAINEAN JARRITAKO ALDARRIKAPEN BAT BERA ERE.
Plan funtzionalik ez daukagu, Asuncion klinikako egungo instalazioekin zer gertatuko den ez dakigu, eraiki asmo den ospitale berriak zein zerbitzu izango dituen ere ez dakigu, langileok ospitale berrian lanean jarraituko dugun bermerik ez daukagu, osasun departamendua eta enpresaren arteko hitzarmenaren inguruko berririk ez, gure lan baldintzak arautzen dituen enpresa hitzarmena guztiz blokeatuta enpresak ez duelako edukirik jartzen… Ez da argirik antzematen iluntasun guzti honetan.

Bide batez, azaldu nahiko genuke ere gure lan baldintzak arautzen dituen hitzarmenaren negoziaketaren egoera. 2024ko abenduan bukatu zen indarraldia eta 2025eko apirilean negoziatzen hasi ginen; 3 bilera egin ostean mahaia erabat blokeatuta dago. 2024 eta 2025ean eros ahalmena galdu dugu langileok, horrek gure bizkar gainean eragiten duen zama guztiarekin. Bitartean, enpresa, monopolio egoera batean kokaturik, badirudi Departamentuarekin bere hitzarmena ixten ari dela.

Badirudi diogu, Asuncion klinikak Osasun Sailarekin hitzarmena sinatzear dela, 3 urtetako iraunaldiarekin gehi 2 urteko prorrogarekin. Badirudi hori dela Asuncion klinikari ematen zaion luzapena, hainbeste entzun dugun ospitale berria eraiki artean. Gero zer gertatuko den inork ez daki. Edo, ez digute esan nahi.

Aipatu bezala, balizko ospitale berriaren Plan Funtzionalik gabe jarraitzen dugu. Hitzak besterik ez dira orain arte entzun ditugunak eta bai Tolosaldeako osasungintza nahiz gure etorkizuna airean daude. Honenbestez, xehetasunen eta egitateen faltan, Tolosaldearako egin asmo dutena %100 publikoa izango den bermerik ez dugu, ezta aldarrikatzen dugun zerbitzu guztiak izango dituen ospital komarkal bat izatea ere; besteak beste, OSI Donostialdeatik zintzilikatutako bereizmen handiko anbulatorio baten itxura duelako, eta ezta ere langileak subrogatuak izango direnik.

Osasun Sailburuari hainbat bilera eskaera egin eta erantzunik jaso gabe egon ondoren, 2025eko urrian, Alberto Martinez Osasun Sailburuak Tolosara egin zuen bira programatua bat tarteko, berarekin elkartzeko aukera izan genuen.

Bilera horretan jaso genuen informazioa ez zen asko izan, eta gure harridurarako beste bilera batzuetan beste batzuei kontatutakoarekin kontraesanean. Diskrezioz eraman nahi omen dute gaia. Diskrezioa baino opakutasuna ikusten dugu guk ordea. Eta erantzunik jaso ez dugun edo zalantza izugarriak ditugun hainbat galdera darabilzkigu buruan itzulika:

– Zergatik ezin da Onkologikoarekin gertatu den bezala langileen subrogazioa landu?
– Zergatik ezin da egungo Asuncion klinika publifikatu, Onkologikoarekin egin bezala?
– Zer gertatuko da egungo klinikaren instalazioekin?
– Balizko ospitale berria OSI Donostialdean barnean kokatua egongo al da? Zer gertatuko da OSI Tolosaldearekin?
– Zein zerbitzu eskainiko ditu?
– Zenbat ohe izango ditu? Zenbat kirofano?
– Larrialdi zerbitzua izango al du?
– Zenbat langile beharko dira bertan?

LANGILE ETA HERRITARREK ESKATZEN DUGUN BIHARKO TOLOSALDEAKO OSASUNGINTZA

Asuncionen lanean dauden 370 langileek ez dute bermaturik lanean jarraitzea. Ahoz jarritako proposamenak soluzio partziala eta denboran mugatua eskaintzen du, eta ez dugu ontzat ematen.

Duela hilabete gutxi Donostiako Onkologikoko langileak subrogatuak izan dira eta gaur egun Osakidetzako langileak dira. Beraz, bide hori hartzea eskatzen dugu.

Azken mobilizazioan (azaroaren 22an, LAB eta ELAk deituta) honako aldarrikapenak berretsi genituen:

TOLOSALDEAKO OSASUNGINTZA:

  • %100 publikoa
  • Zerbitzu guztiak eskainiko dituen ospitale komarkala
  • Asuncion klinikako langileen subrogazioaren bermea

Gure aldarrikapenak kontuan izango dituzuelakoan, eskerrik asko.

ASUNCION KLINIKAKO LANGILEEN BATZORDEA – LAB – ELA

CTLpack-eko langileek euren hitzarmenaren negoziazio egoera salatu dute eta bidezko hitzarmenaren aldeko mobilizazioak hasi dituzte

Ohar honen bidez, CTLpack Vitoria S.A. (lehen Tuboplast Hispania) enpresako ESK, ELA, CCOO, LAB, USO eta UGTko atal sindikalek publikoki salatu dute Hitzarmen Kolektiboaren negoziazioak bizi duen egoera.

CTLpack kosmetika eta farmazia sektoreetarako plastikozko hodiak egiten dituen enpresa arabarra da, batez ere. CTLPack taldeko kide da, Miñaoko parke teknologikoan dago eta Araban 350 langile inguru ditu.

Enpresa-taldea Juan Celaya Korporaziokoa zen 2020ra arte. Korporazio hori, besteak beste, CTL Francia, CTL USA eta Tapser Barcelona enpresen jabea zen, eta desagertutako Cegasaren jabea ere izan zen.

CTL taldearen % 100 Kaizaharra enpresa-korporazioari saldu zitzaion 2020an. Korporazio hori Iñaki Lopez Gandasegui enpresariarena da, eta Aernnova Taldeko presidentea ere bada.

Aurrekariak:

Dagoeneko 8 urte dira aurreko Hitzarmen Kolektiboa (2014/2017) amaitu zenetik. Hitzarmen horretan, soldatak izoztu egin ziren, eta lanaldia nabarmen handitu zen, egin behar ziren inbertsio berriak eta enpleguari eusteko (bai Gasteizen, bai Frantziako lantegian).

Ordutik 2020ra bitartean, oso egoera zaila bizi izan genuen, aurreko kudeatzaileek egindako inbertsioen kudeaketa negargarriaren ondorioz. Egoera horren ondorioz, finantza-zor handia eta enpresa-“Plan Soziala” sortu ziren, urte horretan enpresa erosi aurretik. Plan horrek ahalegin handiak eskatu zizkien enpresako langileei, eta ahalegin horiei esker jarduerarekin jarraitu ahal izan zuten 2020tik gaur egun arte, eta hartzekodunen konkurtsoa eta/edo itxiera saihestu ahal izan dira, baina urte hauetan guztietan ez dira onartu ez konpentsatu, plan horretan jada jasota zegoen 2022ko eta 2023ko KPIaren soldata-eguneratzetik harago.

Hitzarmenaren negoziazio-egoera:

Aurreko guztiarekin, gaur egun, Enpresaren immobilismo-egoeran gaude, Batzordeak 5 urteko proposamena egin ondoren (2023/2027). Proposamen hori erosahalmena berreskuratzean datza, eta aldi horretan KPIaren gainetik dagoen soldata-eguneratzea eskatzen da.

Era berean, Komitearen proposamenean lanaldia murriztea eta lana, familia eta norberaren bizitza hobeto uztartzeko neurriak jasotzen dira, batez ere txandakako lan-sistemetan eta 4 taldekoetan.

Errelebo-kontratuak eta beste lan-hobekuntza batzuk aplikatzea ere eskatzen da.

Enpresak gehiengo sindikalak proposatutako alderdi hauek negoziatu nahi ez dituenez, eta negoziazioan benetako aurrerapausorik emateko aukerarik ez duenez, azken asteotan asanblada informatiboak egin dira langileekin enpresako lokaletan arazo honi buruz hitz egiteko eta mobilizazio eta protesta ekintzei hasiera ematea erabaki da negoziazioa desblokeatzen saiatzeko.

Lehenengoa igande honetan, abenduaren 14an, egin da, hiriaren erdigunean. Bertan, elkarretaratze bat egin da (argazki erantsiak), enpresaren Hitzarmen Kolektiboaren negoziazioaren egungo egoera salatzeko.

Deialdia egin duten atal sindikalen asmoa da abenduaren 17ko bileran enpresarekin negoziatzen jarraitzea, baina enpresak itxikeriarekin jarraitzen badu proposatutako aldarrikapenei buruz negoziatu nahi izan gabe, gure asmoa da asanbladekin, mobilizazioekin eta protesta-ekintzekin jarraitzea, enpresak gure eskaera zuzenak onartu arte.