2026-05-14
Blog Page 23

LAB, TEKNIKARIOK, ESK, UGT eta CCOO sindikatuek, EAEko ikuskizunen eta ekitaldien lehen Hitzarmen Kolektiboaren negoziazio-mahaiko kide guztiek, negoziazioak bizi duen blokeoa salatu dute

Bi urte igaro dira 2024ko urtarrilean EAEko ikuskizun eta ekitaldien hitzarmena negoziatzeko lehen mahaia eratu zenetik. Eguneroko oinarrizko eskubideen urraketa eta prekaritateak markatutako sektorea da hau eta langileok horren aurka egin nahi izan dute.

Enpresa askok sektorearen antolamendu eta ekoizpen-berezitasunak baliatu izan dituzte, praktikan, Langileen Estatutuan jada jasota dauden gutxieneko eskubideetako batzuk ere egunerokora irits ez daitezen. Lanbide gehienetan segurutzat jotzen diren oinarrizko eskubideak zapaldu egiten dira ikuskizun eta ekitaldien sektorean, jardueraren aldizkakotasuna aitzakia hartuta.

Mahai negoziatzailea eratu zenetik, sindikatuek konpromiso sendoa erakutsi dute sektorea erregulatzeko eta neurriz kanpoko praktikekin amaitzeko. Are, enpresek bizi duten antolaketa-errealitate konplexua ulertuta, baita, etengabeko elkarrizketa sustatzeko ere.

Hala ere, badirudi patronala (sektoreko enpresa gehienak biltzen dituen EUKI Elkarteak ordezkatuta) gehiago dagoela praxi txarrak eta gaur arte jasandako eskubide-urraketak idatziz finkatzeko saiakeran, akordioak lortzeko benetako saiakeran baino.

Besteak beste, EUKIk langileei bizitza pertsonala eta familiarra bateragarri egiteko eskubidea ukatu nahi die praktikan. Izan ere, ordutegiak, egutegiak eta lan-txandak guztiz onartezina den aurrerapenarekin eman nahi ditu.

Enpresek haien jarduera erosotasunez eta malgutasun osoz kudeatu nahi dute eta, horretarako, langileei beren bizitza (eta ingurukoena) antolatzeko aukera ukatu nahi diete. Alegia, etengabeko prestasun egoeran egotera behartu nahi dituzte. Gainera, hori guztia inolako konpentsaziorik eman gabe egin nahi dute, eta haien azken eskaintza egin dutela ziurtatu diete nahiz eta bertan proposatutakoa Langileen Estatutuak ezartzen dituen gutxienekoen azpitik egon.

Jarrera immobilista eta zuzenbidearen aurkako horren aurrean, gaur gaurkoz ez dago negoziazioei berriro heltzeko benetako baldintzarik. Bitartean, neurriz gaindiko jarrerek eta lege-urraketek presente jarraitzen dute. Sindikatuek hitzarmen bidez patronalaren jarrera zuritu eta berresteari uko egiten diotenez, EUKIk negoziazioak blokeatu besterik ez ditu egiten.

Horregatik, mahai negoziatzailea eratu zenetik bi urte igaro direnean, alde sozialak mobilizazio faseari ekingo diola iragarri du. Laster grebak, lanuzteak eta bestelako ekintzak iragarriko dituzte beren eskubideen defentsan eta Hitzarmen Kolektibo duin baten alde; ez patronalaren gehiegikerientzako txeke zuri baten alde.

Kanpaina hau gaur bertan hasiko dute, sektoreko hainbat enpresaren aurka Lan Ikuskaritzan salaketak erregistratuko baitituzte. Izan ere, negoziazioaren blokeoa baliatzen jarraitzen dute oinarrizko lan-araudia etengabe urratzeko.

Patronalak bere jarrera berriz ere aldatzen badu, sindikatuek adierazi dute oraindik garaiz daudela egoera bideratzeko. Alabaina, gaur argi eta garbi esan nahi dute: Hitzarmen duin baten alde, ilegalitate bakar bat ere ez erantzunik gabe!

LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxaldek Nafarroak gutxieneko soldata propioa izateko benetako aukera defendatu eta posible egiteko deia egin dute

EH Bilduk eta Geroa Baik Nafarroak bere Lanbide arteko Gutxieneko Soldata finkatzeko eskumenak izateko Lege Proposamena Parlamentuan erregistratu zuten. Ekimen horren aurrean, Nafarroako Gobernuak inongo zorroztasunik gabeko txosten bat egin du, nafar langileen beharrak eta errealitateak aintzat hartzen ez dituena, lege proposamenaren tramitazioarekin ados ez dagoela adieraziz. Hala ere, ekimena sustatu duten sindikatuek oztopoen aurrean benetako aukera dagoela nabarmendu dute, eta hori defendatzera eta posible egitera deitu dute, martxoaren 17ko Greba Orokorraren deialdiarekin bat eginez, Parlamentuak legea onar dezan lortzeko.

Lege Proposamenak Langileen Estatutuaren 27. artikulua aldatu nahi du, Autonomia Erkidegoek gutxieneko soldata propioa ezarri ahal izateko. Langileen Estatutuaren aldaketa hori lortzeko, lehen urratsa da Nafarroako Parlamentuak foru-lege bat onartzea Estatuko Gobernuari eskatzeko Madrilgo Kongresuan estatu-lege bat susta dezala, Espainiako Konstituzioaren 87.2 artikuluak jasotzen duen bezala.

Ondorioz, EH Bildu eta Geroa Bairen lege-proposamenean jasotzen denak legezkotasuna du, Parlamentuko zerbitzu juridikoek 2025eko urtarrileko txostenean egiaztatu zutenez. Gainera, LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxaldek proposatutako formularen arabera, autonomia-erkidegoek bakarrik erabili ahal izango dute mekanismo hori Estatukoa baino gutxieneko soldata handiagoa ezartzeko, eta Estatuak eskumen esklusiboa mantenduko du gai horretan.

Onartezina eta ulertezina da, Nafarroako gizarte osoaren ikuspegitik, Gobernuak eta Lehendakariak, plazaratutako txostenaren bidez, duten jarrera beligerantea lan-merkatuko kolektibo ahulenentzako (pertsona migratuak, gazteak, kolektibo feminizatuak…) aldarrikapen eta ekimen justuen aurrean. Proposamenak soldatak hobetzen ditu eta gure lurraldeko aberastasunaren banaketa bidezkoagoa bultzatzen du, Nafarroako bizi-kostuarekin koherentea da eta autogobernuan oinarritzen da. Herritarrek zabal eta zorrotz babesten dute eta Nafarroako erakunde guztiek defendatu beharko lukete ere.

Beste era batera esanda, Nafarroako Gobernuak eta bere kontseilariek, baita PSN eta Zurekin alderdiek ere, ondo baino hobeto dakite ekimen honek ez duela inola ere zalantzan jartzen pertsona guztien duintasuna bermatuko duen gutxieneko soldata finkatzeko Estatuak duen eskumen esklusiboa. Gainera, Estatuko gainerako lurraldeak kontuan hartzen dituen arrazoizko proposamena da, ezin izango bailitzateke erabili beste eskualde batzuetako langileei kalte egiteko. Hala ere, betikoen alde (CEN, UGT eta CCOO) eta Nafarroako herritarren interesen kontra, modu alderdikoi eta korporatiboan jokatzea erabaki dute, gehiegizko zentralismo espainiarra defendatuz, nafar izate hutsagatik kalte egiten diguna.

LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxaldek eskatuta, EH Bilduk eta Geroa Baik Parlamentuan erregistratutako lege-proposamenak aukera errealak ditu onartua izateko eta Nafarroak bere testuinguru ekonomiko eta sozialera egokitutako gutxieneko soldata baten inplementaziorantz aurrera egiteko. Eta hori horrela da, adostasunerako beharrezkoak diren oinarrizko elementuekin osatzen den planteamendua jasotzen duelako.

Hori lortzeko, funtsezkoa da borondate politikoa, eta UPN, PSN eta Contigo-Zurekin alderdi politikoak deitzen dituzte sindikatuek hura haien gain hartzera. Herritarren babes aktiboa nahitaezkoa da ere, batez ere langileena, funtsezkoak baitira ekimen hau defendatzeko. LGS propioa onartzeko aukera mahai gainean egotea 2025ean zehar mobilizatu diren eta martxoaren 17ko Greba Orokorraren inguruan aktibatzen eta antolatzen ari diren langileei esker da, eta haien garaipena. Jarraitu beharreko lana.

Mobilizazio antifaxista egin dugu Gasteizen, Euskal Herria ekosozialista, antirrazista, feminista eta euskalduna aldarrikatzeko

Eraso eta probokazioen aurrean, Euskal Herria eraldatzeko eta askatzeko borroka erdigunean jartzeko deia egiten dio LABek antifaxista orori. EHUko errektoretzak adierazitako borondatea aintzatetsi nahi du LABek, eta Jaurlaritzaren irmotasun falta deitoratzen du.

LAB sindikatua Steilas eta ELArekin batera mobilizatu da gaur Gasteizen, eskuin muturrak bultzatu nahi dituen diskurtso espainolista, supremazista, klasista, xenofobo, matxista eta euskarafoboei aurre egiteko. Antifaxistak garen langileok Euskal Herrian horrelakorik onartuko ez dugula esateko mobilizatu da LAB, eta Euskal Herri ekosozialista, antirrazista, feminista eta euskalduna eraikitzeko beharra aldarrikatzeko.

Izan ere, espainiar faxismoarentzat hain seinalatua den egunean, otsailaren 23an, Vox alderdi ultraeskuindarrak ekitaldi bat antolatu du EHUko Gasteizko campusean. LABek argi du hain egun seinalatuan ekitaldi horren kokagune gisa Euskal Herriko hiriburu bateko unibertsitate publiko bateko campus bat aukeratzeak zer helburu duen: istiluak eragin, polarizazioa elikatu eta bere zalegoari bazka eman.

Bilatu nahi duten agertokia ekiditeko EHUko errektoretzak adierazitako borondatea aintzatetsi nahi du LABek, erabaki zaila hartu baitu unibertsitate publikoko hezkuntza komunitatea babesteko eta Voxen ekitaldiaren helburuei bide ez emateko.

Alta, LABek kezkaz bizi du Eusko Jaurlaritzak adieraziko irmotasun falta. Voxek eta ildo bereko talde ultraeskuindarrek horrelako ekimenen bidez bilatzen duten konfrontazioa ekiditeko neurriak hartu beharko lituzke.

Egoera horren aurrean, Euskal Herriko antifaxistok kaleak hartu eta mobilizatzea ezinbestekoa dela uste du LABek, gure unibertsitate publikoan eta gure herrian ultraeskuinak hauspotzen dituen diskurtso faxistarik ez dugula nahi ozen adierazteko. Antagonikoak diren baloreak dituen unibertsitate publikoa okupatuko ez digutela aldarrikatzeko. Denon bizitzak erdigunean jarriko dituen, aniztasuna bere egingo duen eta denon eskubideak bermatuko dituen Euskal Herria nahi dugula aldarrikatzeko. Haien aurrean murru bat eraikitzeko.

Gaur, eta urte osoan zehar, ezinbestekoa deritzogu faxismoari erantzun argia, tinkoa eta eraldatzailea ematea. Vox bezalako alderdi baten atzean elite ekonomikoen interesak daudela seinalatzea. Bere mezu xenofoboari gure konpromiso antirrazista indartuz erantzutea. Bere jarrera patriarkal eta matxisten aurrean, eraldaketa feministaren aldeko apustua berrestea. Bere jardun euskarafoboaren aurrean, Euskal Herri euskalduna eta burujabea aldarrikatzea. Eta bere diskurtso klasistaren aurrean, langileon batasunez erantzutea.

Hortaz, euren eraso eta probokazioen aurrean, indartu dezagun Euskal Herria eraldatzeko eta askatzeko borroka. Langile batasunez, murru indartsu bat jarri diezaiegun faxismoa hauspotu nahi dutenei, eta eraiki dezagun Euskal Herri ekosozialista, antirrazista, feminista eta euskalduna. 

LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek grebara deitu dute otsailaren 24, 25 eta 26rako, EAEko jangeletako langileen lan baldintza duinen defentsan

LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek mobilizazioak deitu dituzte otsailaren 24, 25 eta 26rako, Euskal Autonomia Erkidegoan (EAE) kudeaketa zuzeneko jangeletako langileentzat lan-baldintza duinak eskatzeko.

Deialdiak honako hauei erantzuten die: hitzarmen kolektiboaren blokeoari, enpresek dagoeneko itunduta dauden soldata-igoerak aplikatzeari uko egin izanari eta Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak, Begoña Pedrosaren zuzendaritzapean, jangelen egungo araudia aldatzeko borondaterik ez izateari, bertan arautzen baitira ratioak, funtzioak eta lanaldiak.

Era berean, sindikatuek gehiegizkotzat jotzen dituzten gutxieneko zerbitzuak salatu dituzte, Mikel Torres Lan sailburuak ezarritakoak, baita enpresen jarrera ere, langileei komunikazioak bidali baitizkiete borrokarako prest dagoen sektore bat desmobilizatzeko helburuarekin.

-Deitutako mobilizazioak

Jangeletan lan baldintzak duindu! Hitzarmena orain. LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek ondorengo mobilizazioak antolatu dituzte:

  • Otsailak 24: Manifestazioa Bilbon, 12:00etan, Eusko Jaurlaritzaren aurrean amaituz.
  • Otsailak 25: Elkarretaratzeak 12:00etan Eusko Jaurlaritzak hiru probintzietan dituen Hezkuntza ordezkaritzetan.
  • Otsailak 26: Elkarretaratze jendetsua 12:00etan Bilboko Eusko Jaurlaritzaren aurrean.

Sindikatuek azpimarratu dute mobilizazio hauek ez direla soilik lan aldarrikapena, baizik eta jangelako zerbitzu publikoaren kalitatearen defentsa ere bai. Langileentzat lan-baldintza duinak bermatzea ikasleei arreta egokia eta kalitatezkoa ematea bermatzen du zuzenean.

Hori dela eta, sektoreko langileei, hezkuntza komunitateari eta gizarte osoari dei egiten diete deitutako mobilizazioetan aktiboki parte har dezaten.

Otsailaren 24, 25 eta 26an, langileek kaleak beteko dituzte lan baldintza duinak aldarrikatzeko.

Borroka da bide bakarra! 

Hezkuntza Sailak Euskaldunon aurkako erasoak egin dituela salatu nahi ditu LABek

“Euskalduna izatea euskaldun ez izatearen atzetik jartzen dute behin eta berriro”

Ikasturtea hasi genuenetik, LABek behin eta berriro salatu ditu euskaldunon aurkako erasoak. Lehen adibidea Hezkuntza Sailak abenduaren 17an lekualdatze-lehiaketari begira ireki zuen prozesuan izan zen. Bertan, 1. hizkuntz eskakizuneko (B2 mailakoak) lanpostuak ez eskaintzea ahalbidetzen zuen ebazpena argitaratu zuen.

Zentzu horretan, Lanpostu Zerrendan dauden lanpostu guztiak ez eskaintzeko aukeraz gain, 2.hizkuntza eskakizuna (C1 maila) duten karrerako funtzionario diren langileekiko diskriminatzailea den neurri bati bide eman zion Sailak. Izan ere, lanpostu horiek eskolak euskaraz emateko hizkuntza eskakizuna ez duten langileei esleitu ahal izango zaizkie lehentasunez.

Honen aurretik, ikasturte hasierako lanpostuen adjudikazio-prozesua arautzen duen aginduan, Sailak ezarri zuen 2. HEko hizkuntza-profila duten langileek soilik 2. HEko lanpostuak eskatu eta eskuratu ditzaketela. Arauak salbuespen gisa jaso zuen, 2. HE egiaztatuta duten langileek soilik 1.HEeko lanpostuak eskuratu zitzaketela, baldin eta horrek ez bazuen eragozten 1.HE bakarrik duten langileek lanpostu horiek eskuratzea, nahiz eta azken honek puntuazioa gutxiago eduki. Antzinatasuna eta langile publikoon eskubideak guztiz urratuz.

LABen laguntzaren bitartez egoera horretan dauden langile batzuk bide juridikoa abiatu dute eta urraketa egon dela aitortu zaie. Beraz, LABetik eskatzen dugu era orokortuan aginduan ezarri den klausula hori Hezkuntza Sailak atzera botatzeko eta langile guztiak berdin tratatzeko, euskalduntzean atzerapausorik ez ematearekin batera.

LABetik salatzen dugu bigarren hizkuntza eskakizuna duten langileekiko egoera diskriminatzaileak iraunarazten dituela Sailak. Batetik, ikasketak euskaraz eta D ereduan eskaini arren, gaztelaniaz irakastera bultzatzen baitituzte irakasleak; eta bestetik, lekualdatze lehiaketan, lanpostu guztiak langile guztiei gardentasunez eta aukera berdintasunean eskaini beharrean 1. hizkuntz eskakizuneko lanpostuak ez eskaintzea ahalbidetzen zuen ebazpena argitaratu zuen gainerako langileekiko diskriminatzailea den neurri bati bide emanez.

LABek dituen datuen arabera, hizkuntza eskakizun eta derrigortasun datarik gabeko lanpostuak hurrengoak dira: Lanbide Heziketan 1. hizkuntza eskakizunarekin 1.305 lanpostu (2. hizkuntza eskakizuna dutenak 2.696 dira); eta Bigarren Hezkuntza eta irakaskuntza integratuetan berriz, 1. hizkuntza eskakizunarekin 222 lanpostu dago (2. eskakizuna dutenak, berriz, 6.804 dira).

Lanbide Heziketako eta Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzako lanpostu askok ez daukate hizkuntza eskakizun ezta derrigortasun datarik. Honetaz gain, zerbitzuetako langileak euskalduntzeko plan eraginkorra behar da eta ikasleek euskaraz ikasteko eskubidea bermatua izan dezaten euskalduntzen ez duten hizkuntza ereduak gainditu behar dira. 

Urraketak ez dira soilik langileetara mugatzen, euskalduntzen ez duten ereduen eskaintza medio, ikasle askori euskaraz ikasteko eskubidea eta euskal kultura ezagutzeko aukera ukatzen zaie. Euskalduntzen ez duten ereduen bitartez eskaintzen diren ziklo guztietatik %60a bakarrik da euskaraz Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan. Egoera hau larritu egiten da Oinarrizko Lanbide Heziketan non D eredua anekdotikoa den (matrikulen %18,5).

Beraz, lanpostu guztiek hizkuntz eskakizuna izatea eta derrigorrezko data jarrita izatea exijitzeaz gain, sinatu ditugun Lan Hitzarmenetan jasotako euskara planak garatzea ezinbestekoa dela aldarrikatzen du LABek langile publiko guztiak euskalduntzeko, baita kolektibo guztietako langileei ikastaroetan parte hartzeko aukera eskaintzea ere, euskara maila mantentzeko zein hau hobetzeko. 

Soldata arrakalaren kontra, gutxieneko soldata propioa aldarrikatu du LABek

Soldata baxuenak dituzten sektoreak feminizatuak eta arrazializatuak daudela salatu du LABek Bilbon eta Iruñean, eta, “injustizia” horrekin amaitzeko, martxoaren 17ko greba orokorrerako deia berretsi du, gutxieneko soldata propio eta duinaren alde. 

Azken boladan, instituzioek eta patronalak baikortasun mezuak eman dituzte behin eta berriz soldata arrakalari buruz, eta txikitzen ari dela adierazi. Alabaina, diskurtso horrek talka egiten du errealitatearekin, eta hori salatu du LABek Bilbon eta Iruñean, Soldata Arrakalaren kontrako Nazioarteko Egunaren harira egindako bi ekintzatan. LABeko hainbat kide feministaz inguratuta, zulo bana irudikatu du LABek lurrean, inposatutako soldata arrakala islatzeko.

Argi mintzatu da Maddi Isasi LABeko idazkari feminista, Bilbon egindako adierazpenetan: “Ez da egia soldata arrakala txikitzen ari dela”. Izan ere, lan munduak guztiz segregatuta jarraitzen duela gogorarazi du, “bai generoaren eta bai jatorriaren arabera”. Isasiren arabera, ez da kasualitatea 1.500 euro baino gutxiagoko soldatak jasotzen dituzten sektore gehienak feminizatuak eta pertsona migratu eta arrazializatu ugariz osatutakoak izatea. Sektore horietako batzuk ikus zitezkeen, hain justu, Isasiren atzean zegoen panel batean, denak ere hitzarmenean 1.500 euroko gutxieneko soldata baino baxuagoak jasotzen dituztenak: eraikin eta lokalen garbiketa (1.465 eurokoak), kontserberak (1.229 eurokoak), etxeko langileak (1.184 eurokoak)…

Egoera hori datuetara eraman du Ipar Hegoa fundazioak, EHUko Ekonomia eta Kudeaketa saileko irakasleekin lankidetzan egindako azterketan, eta, azterketa horretan oinarrituta, Isasik salatu du 1.500 euro baino gutxiago jasotzen duten langileen %67 emakumeak* direla, hirutik bi. Horrez gain, Lanbidearteko Gutxieneko Soldataren azpitik dagoen soldatapeko emakumeen* %47,97k jardunaldi partzialean lan egiten duela ere gogorarazi du. 

Sexuaren araberako lan banaketa dago oinarrian, Isasik azaldu duenez: lanak ezberdin baloratzen dira egiten dituena gizona, emakumea*, migratua edo gaztea izan, eta hori lan baldintzetan islatzen da. Sektore feminizatuetako soldatak maskulinizatuetakoak baino askoz baxuagoak dira, emakumeek* egiten dituzten lanei balioa kentzen zaielako. “Injustizia” horri aurre egiteko oinarrizkoa da gutxieneko soldata propioa, idazkari feministak nabarmendu duenez, “gutxieneko bat bermatuko duena”. Neurri horrek, era berean, beste neurri batzuekin lagunduta etorri behar du, LABek gaur defendatu duenez, sexuaren araberako lan banaketarekin benetan apurtu nahi badugu eta, behingoz, sistema ekonomiko esplotatzailea hankaz gora jarri; hala nola, zor patriarkalaren eta kolonialaren aitortza, lanpostuen berbalorizazio feminista, zaintza sistema publikoa… 

Horiek guztiak aldarrikatzeko eta gutxieneko soldata propioaren beharra erdigunean jartzeko, martxoaren 17ko greba orokorrera batzearen garrantzia azpimarratu du Isasik. Hartara batzeko arrazoiak “soberan” daudela adierazi du, eta grebarako deia berretsi. 

LABek salatu du Tubos Reunidoseko enplegu-erregulazioko espedientea justifikaziorik gabeko enpresa-erabakia dela, eta langileei bizkarra ematea egotzi die erakundeei

Tubos Reunidosek aurkeztutako enplegu-erregulazioko espedientearen kontsultaldiaren laugarren bileraren ondoren, LABek berretsi du ez dagoela legeak eskatzen dituen baldintzetan oinarritutako arrazoirik, eta prozesuak gabezia larriak agerian uzten dituela, bai ustezko egiturazko bideraezintasuna egiaztatzeari dagokionez, bai fede onez negoziatzeko betebeharrari dagokionez.

Enpresak oso erabaki larria hartu du: 301 langile kaleratu eta altzairutegia ixtea. Altzairutegia ixtea ez da neurri txikia; enpresa osoaren etorkizuna arriskuan jartzen duen erabaki estrategikoa da. Gaur-gaurkoz, egindako bileretan, zuzendaritzak ez du frogatu itxiera eta kaleratzeak justifikatzen dituen benetako arrazoirik dagoenik.

Duela urte gutxi, enpresak 112 milioi euro baino gehiagoko finantzaketa publikoa jaso zuen, 2026ra arte bideragarritasuna bermatzeko. Prozesu honetan agerian geratu dena ez da gerora sortutako egiturazko bideraezintasuna, baizik eta zuzendaritzaren urteetako kudeaketa negargarria. Eta, beste behin ere, kudeaketa txar hori langileek, Aiaraldeko eta Ezkerraldeko eskualdeek eta herritar guztiek ordaintzea nahi dute, laguntza publikoak guztion poltsikotik ateratzen direlako.

EEE honek ez die soilik 301 familiari eragiten. Eragin zuzena izango du azpikontratetan ere, eta Aiaraldeak eta Ezkerraldeak aspaldidanik jasaten ari diren desindustrializazio-prozesua areagotuko du. Ez gaude abandonatutako enpresa baten aurrean, baizik eta diru publikoz eutsitako enpresa baten aurrean, orain bere emaitzen kontua doitu nahi duena enplegu industriala suntsituz.

Etengabeko ate-jotzeak, diskurtso bikoitza eta kriminalizazioa

Enplegua suntsitzen den bitartean, erakundeek etengabe ixten dizkigute ateak aurpegian. Enplegu-erregulazioko espedientea bertan behera uztea eta enplegua irmo defendatzea eskatu beharrean, Eusko Jaurlaritzak eta Arabako Foru Aldundiak diskurtso hutsean eta eszenifikazioan jarraitzen dute.

Berrindustrializazio-mahaiaren azken bileran, enpresako zuzendaritza bertan zela, “industriako talentuaz” hitz egin zen, kalean langileak beren lanpostuak defendatzen ari ziren bitartean. Eusko Jaurlaritzaren erantzuna ez zen enpresa interpelatzea izan, baizik eta Segurtasun Saila bidaltzea beren enplegua eta eskualdearen etorkizuna defendatzen ari ziren langileen aurka oldartzera. Hori izan zen haren ekarpena.

Gainera, erakundeek atzeko atetik sartzea erabaki zuten, eskualdeari bizkarra emanez eta mobilizatzen ari zirenei entzutea saihestuz. Irudi horrek ezin hobeto islatzen du haien jarrera.

Gaur bertan, kontsultaldiaren bileraren aurretik, Ertzaintza negoziazio-batzordeko kideen motxilak miatzen saiatu da, baina uko egin diogu. Onartezina da enpresaren eta Eusko Jaurlaritzaren jarrera, langileak kriminalizatzea eta beren lanpostuen defentsa legitimoa egiten ari diren pertsonak susmagarri gisa tratatzea. 

Era berean, larria da Amurrioko alkatearen, Eusko Alderdi Jeltzaleko kide denaren, diskurtso bikoitza; izan ere, egun batzuk lehenago kezka eta elkartasuna helarazi zizkion enpresa-batzordeari, eta, hala ere, egun horretan bertan erakunde eta enpresa-ordezkariekin batera agertu zen, bere herrikideak lanpostua defendatzeagatik erreprimituak ziren bitartean.

Ezin da etorkizun industrialaz hitz egin egungo enplegua suntsitzea baimentzen den bitartean. Aiaraldeari ezin zaio konfiantzarik eskatu isiltasunarekin, ate-jotzeekin eta karga polizialekin erantzuten zaionean.

LABetik argi eta garbi diogu: ez dugu EEE hau onartzen, ez dugu altzairutegiaren itxiera onartzen eta ez dugu pasibotasun instituzionala onartzen —konplizitatea ez bada— eskualdearen etorkizun industriala mehatxatzen duen erabaki baten aurrean. Ez du axola bilerak nora eramaten dituzten; beti aurrean izango gaituzte.

LABek lanpostu guztiak eta Aiaraldearen zein Ezkerraldearen etorkizuna defendatzeko konpromiso irmoa berretsi du. 

INTIAko Enpresa Batzordeak iragarri du greba hasiko duela TRACASA Instrumental enpresa publikotik subrogatutako 56 langileko kolektiboak

Urtebete baino gehiago daramagu enpresa publiko baten barruan soldata desberdintasuneko egoera bat konpondu nahian. Subrogazioa hasi zenetik, kolektibo honi ez zaio aplikatu INTIAn 2016tik indarrean dagoen soldata-taula. Horrek esan nahi du, beren lana normaltasunez eta gainerako plantillaren antolamendu baldintza berdina eginez, ordainsari-posizio baxuagoan daudela.

Enpresa publiko beraren barruan, soldata berdintasunaz ari gara. Ez gehiago, ez gutxiago.

Azken hilabeteetan, zuzendaritzak argudio aldakorrak eman ditu. Hasiera batean, soldata-taularen aplikazioa ez zen ezintasun gisa planteatu, langile bakoitzari bakarka proposatu baitzitzaion subrogazioa egin aurretik. Hala ere, denborak aurrera egin ahala, mezua aldatuz joan da: lehenengo bideragarria zirudien, gero partziala, eta orain eskatzen dugun moduan , bideraezina da. Etengabeko kontraesan horiek eta bertsio aldaketa horiek ez dute konfiantza sortzeko laguntzen, ezta konponbide bat errazten ere.

Argi utzi nahi dugu, halaber, ez dela egia kolektibo hori ari dela eskatzen ez aparteko hobekuntzak, ez eta gainerako langileek baino baldintza hobeak ere. Ez da inolako pribilegiorik eskatzen. Erreklamatzen den gauza bakarra da INTIAko gainerako langileei aplikatzen zaien soldata-taula bera aplikatzea, lanbide-kategorian eta antzinatasunean oinarrituta, bestelako bereizketarik eta irizpiderik gabe.

Enpresa publiko beraren barruan soldata-erregimen bereizia finkatzen duen edozein planteamendua, objektiboki sortzen ditu lehen eta bigarren mailako langileak. Eta hori da onartu ezin duguna.

Gure aldarrikapena sinplea eta zehatza da:

• INTIAn indarrean dagoen soldata-taula osorik aplikatzea.

• Murrizketarik gabe.

• Egiturazko desberdintasunak betikotzeko formularik gabe.

• Desberdintasuna sendotzen duten irtenbide partzialik gabe.

Proposamen bideragarriak, mailakatuak eta arduratsuak helarazi ditugu. Elkarrizketarako etengabeko prestasuna erakutsi dugu. Ezin dugu onartu berdintasuna ezinezkoa dela oinarri hartuta negoziatzea. Izan ere, enpresa publiko bateko soldata-berdintasuna ezin da etorkizuneko helburu bat izan: bermatutako printzipio bat izan behar du.

Benetako aurrerapenik ez dagoenez, eta urtebeteko kontzentrazioen, proposamenen eta bileren ondoren, kolektiboak otsailaren 24an ekingo dio lehen greba egunari. Hausnartutako erabakia da. Akordiorako borondatea izan arren, denboran luzatu den gatazka baten ondorioa da.

Negoziatzeko prest eta prest jarraitzen dugu. Gure eskuak luzatutak jarraitzen dute. Baina, era berean, argiak izan nahi dugu: negoziazioak ezin dute soldata-bidegabekeri bat finkatzeko balio.

Dagoeneko hasita dauden mobilizazioekin jarraituko dugu, eta ekintza berriak baloratzen ari gara, bere garaian iragarriko ditugunak, benetako aurrerapenik ez badago.

Gatazka honek badu konponbiderik. Eta INTIAren barruan ordainsari-berdintasuna bermatzearen mende dago soilik.

Estrasburgo Ibilbideko VITALQUILERen maizterrak borrokan. ADANIA, konponbidea orain!

Gasteizko Estrasburgo Ibilbideko 9, 11 eta 13 zenbakietan kokatutako VITALQUILERen etxebizitza-blokeko maizterrok, LAB Sindikatuaren Etxebizitza Asanbladako kideekin batera, ADANIAren bulegoetara joan ginen joan den otsailaren 18an, bloke horretako bizilagunok pairatzen ari garen egoerari buruz hitz egiteko premiazko bilera bat exijitzera. Bilera eskaera hainbat bidetatik helarazi diogu ADANIAri, baina saiakera guztiak alferrikakoak izan dira.

ADANIA promotoreak Vital Kutxarekin batera, VITALQUILER S.L. sozietatea sortu zuen, baina iaz bankuak bere zatia saldu zion ADANIAri, eta sozietatearen izena ADALQUIER S.L. izatera pasatu zen.

Iazko irailean, LAB Sindikatuaren Etxebizitza Asanbladako kideok atari horietako bizilagunekin harremanetan jarri ginen, hilabete horretan bertan etxebizitzek BOE (Babes Ofizialeko Etxebizitza) kalifikazioa galduko zutela jakinarazteko. Era berean, ohartarazi genien ziurrenik ADANIAk Lakua auzoko beste bloke batean erabilitako jokabide bera izango zuela kasu honetan ere. Hau da, Lakuako etxebizitza blokeak babes ofiziala galdu bezain pronto, ADANIAk aprobetxatu zuen merkatu pribatura pasatu zirela alokairu-kontratuak igotzeko.

Tamalez, uste genuena gertatu da. Orain gure etxebizitzak merkatu espekulatibora pasatu direla, ADANIA Lakuan egin zuen gauza bera egiten ari da. Ikusten ari gara nola, gure alokairu-kontratuak amaitu ahala, ADANIAk gehiegizko igoerak dituzten kontratu berriak proposatzen dizkigun; kasu batzuetan, hilean ia 300 euroko igoerekin.

Ezin da onartu ADANIAk diru publikoaren laguntzaz eraiki zituen eta urte hauetan alokairu subentzionatura bideratu dituen etxebizitza sozialekin espekulatzea. Alokairu hori berez altua zen, baina behintzat, topea zeukan, maizterren diru-sarrerak kontuan hartzen zituena.

ADANIA promotoreak bere irabaziak are gehiago handitu nahi ditu etxebizitza bezalako oinarrizko eskubide baten kontura. Maizter gehienok ezin diogu horrelako igoerari aurre egin eta gure etorkizuna arriskuan dago. Horregatik, blokeko maizterrok LABeko Etxebizitza Asanbladaren barruan antolatzea eta Estrasburgo Ibilbideko Sail Sindikala eratzea erabaki dugu. Lehen urrats gisa, alokairu-kontratu berrien baldintzei buruzko negoziazioa irekitzeko eskatzen diogu ADANIAri.

Ohar honen bidez, gure egoera publiko egin nahi dugu eta ADANIAri beste behin ere bilera bat exijitu, gai hauek guztiak eztabaidatu ahal izateko.

LABeko Etxebizitza Asanblada – Estrasburgo Ibilbideko Sail Sindikala