ZUZENDARIA:
Sonia González
ERREDAKZIO BURUA:
Aiora Imaz
DISEINUA ETA MAKETAZIOA:
Fidel Linazisoro
INPRIMAKETA:
mccgraphics-elkar
LEGE GORDAILUA:
SS. 734-77
IRAULTZEN ALDIZKARIAREKIN
KONTAKTUAN JARTZEKO:
Pokopandegi, 9, 2. Donostia 20018
TELEFONOA:
943 32 64 67 / 943 22 44 00
POSTA ELEKTRONIKOA:
iraultzen@labsindikatua.org
El paro registrado despide el año con una cifra oficial de 218.862 personas paradas en Hego Euskal Herria, según la información ofrecida por los servicios públicos de empleo. Este dato sugiere una ligera disminución del desempleo del 1% en términos interanuales, es decir, que habría 2.165 personas menos en paro respecto a diciembre de 2012.
El sindicato LAB mediante un informe de oposición y las alegaciones posteriores presentadas en el Juzgado Mercantil ha conseguido que este juzgado no de luz verde a 33 despidos.
Desde LAB entendemos un despropósito despedir a más de la mitad de la plantilla cuando se da la circunstancia que existe una previsión de trabajo para 2015 que va a dar ocupación a toda la plantilla actual, y que posiblemente obligue a la empresa a hacer nuevas contrataciones.
El Juzgado de lo Mercantil ha tenido en consideración estas apreciaciones y ha desestimado la solicitud de la empresa, dando de ese modo la razón a las alegaciones presentadas por LAB. Por todo ello exijimos a la dirección de Elcoro Automotive S.L.U la retirada inmediata de los despidos.
Datos de la empresa:
Plantilla: 60 trabajadores.
Localidad: Orkoien.
Dedicación: Mecanización y montaje de componentes para camión y autobuses.
Cliente principal: TRW Landaben.
– EPPKk urratsa eman du gatazka politikoaren ondorioak gainditzeko bidean aurrera egin ahal izateko. Urrats sendoa eta eraginkorra presoen auzia konpontzeko. Ekarpen berri eta erabakigarria konponbide prozesuari.
– LABen iritziz gatazka politiko armatuaren ondorio guztien konponbidea, eta zehazki Euskal Preso eta Iheslarien etxeratzea, eszenatoki demokratiko bat eraikitzeko urrats esanguratsua den heinean, euskal jendarteak duen ezinbesteko erronka da. Horregatik, Euskal eragile politiko, sozial eta sindikalok gure konpromisoak indartu behar ditugu euskal preso politikoak Euskal Herriratzeko eta etxeratzeko bidean urrats gehiago eman ahal izateko. Euskal Herriak bere bide propioa egin behar du, baita bakea lortzeko ere. Euskal eragileon erantzukizuna da akordioak eraikitzea bidea egin ahal izateko.
– Bide honetan LABek adierazi nahi du euskal sindikatuekin harremanetan jarriko dela presoen adierazpenarekin sortutako egoera berria aztertzeko eta irekitako bidean lagundu dezaketen iniziatiba sindikalak baloratzeko.
– Norabide berean, langileei dei egiten diegu EPPKren adierazpena lantokietan zabaltzeko eta presoak eta iheslariak Euskal Herriratzeko eskakizuna mobilizazioren bidez indartzen jarraitzeko.
– Azkenik, Euskal Preso Politikoen Kolektiboak erakutsitako erantzukizun politikoa nabarmendu dugun bezala, salatu nahi dugu Kolektiboak erakutsitako maila politikoa dela egoera historiko hau kudeatu behar duten Gobernuei falta zaiena. Honetan ere eskutik hartuak doaz Madrilgo eta Gasteizeko Gobernuak; konponbideak eraikitzeko inolako asmo, borondate eta ausardiarik gabe.
– Gasteizko PNVren Gobernuak PPren Gobernuaren blokeo jarrera babestea erabaki du berriro, bake prozesuaren mesedetan behingoz urratsa ematea exijitu beharrean, eta noski, EPPKk eman urratsarekin bidea egiten hasi gaitezen Gasteizko Gobernutik zein konpromiso eta ekimen politiko bereganatuko dituen esan beharrean.
– Euskal Herrian badago espetxe politika aldatzea exijitzen duen gehiengo politiko eta soziala, badago euskal presoen auzia konpontzea eskatzen duen gehiengoa. PNVk zuzentzen duen Jaurlaritzaren esku dago gehiengo hori bake prozesuaren mesedetan baliatzea; baina PPren diskurtso berdina eginez erantzun ziguten atzo berriro. Nekez ulertu daiteke PNVren Gobernuak atzo PPri erakutsitako lehialtasuna, Madrildik inboluzioa besterik ez datorrenean.
– Gobernuek erakutsi duten jarrera etsigarria da. Jarrera politiko honen helburua euskal jendartea etsitzea da, ematen diren urratsei balioa kentzea eta gure eskaeretan amore ematea konponbide prozesua ezerezean usteltzeko. Kontran, LABetik aurrera urratsa egiteko momentua dela pentsatzen dugu.
Donostian, 2013ko abenduaren 30ean
2014.urterako Gutxieneko Soldata izoztearekin, Madrilgo Gobernuak agerian utzi du pertsonekiko mespretxua besterik ez duela. Ez dute aski soldatak jeistearekin, bizi dugun langabeziarekin, etxe kaleratzeekin, hipoteken gastuei aurre egiteko, elikadura bermatzeko edota elektrizitate-hornidura mantentzeko zailtasunak sektore askotan eragiten ari diren sufrimendu eta minarekin. Bitarteko ekonomiko eta politikoak maneiatzen dituztenek gutxi batzuren ongizatea eta aberastasuna handiagotzeko baldintza eta berme bilakatu dute jendartearen pobretzea.
Euskal Herrian oinarri-oinarrizko eskubide sozial eta laboralak urratzen ari dira. Europako Gutun Sozialak ezarritako irizpideen arabera, Lanbide Arteko Gutxieneko Soldata gure herrian 1233 eurokoa izan beharko litzateke, Madrilgo Gobernuak ezarritako 645,30 eurotatik urrun, beraz.
LABek neurri zorrotzak eskatzen ditu pobreziari aurre egiteko. Soldata jeitsieraren bidetik eta prestazioak izoztuz edota jaitsiz ez goaz inora. Lana eta ondasuna banatzeko neurriak inoiz baino beharrezkoagoak dira. Gutxieneko Soldata progresibo propio bat ezarri behar dugu, eta ez hori bakarrik, gure herriak bere soldata eta aberastasun errealitatearen araberako pobrezia muga propioa ere behar du izan. Euskal Herriak ezin du onartu, eta gutxiago aurrera egin, gizarte sektore batzuk, herritargoaren zati bat, gaztedia, langabetuak, pentsiodunak…. Pobrezia eta benefizentzia egoeran betikotuz.
Euskal Herrian, 2013ko abenduaren 27an
Joan den abenduaren 23an, lan istripu berri bat gertatu zen. Izan ere, 38 urteko langile bat hil zen Etaion (Nafarroan), traktorea irauli ondoren. LAB sindikatutik, lehenik eta behin, langilearen familia, lagun eta lankideei gure dolumina eta elkartasuna adierazi nahi dizkiegu.
Zoritxarrez, gertakizun mota hauek oso ohikoak izaten dira eta urtero, nekazari lanetan diharduten langileen heriotza asko suertatzen dira.
Honi begirako prebentzio neurriak ezagunak dira eta kasu hauen aurrean, iraulketak ekiditeko barrak beharrezkoak dira. Baina egun, traktore gehienetan ez daude horrelako baliabiderik edota bestelako segurtasun bitartekorik.
Gure ustez, instituzio publikoen inplikazioa funtsezkoa da, bereziki OSALAN eta Nafarroako Lan Osasunaren Institutuarena. Lehen mailako sektoreari begirako plan espezifikoa beharrezkoa da. Sektore horren berezitasunak aintzat hartuz eta espezifikotasun horien araberako prebentzio politika garatzea funtsezkoa da.
Langileon osasuna eta segurtasuna bermatuko duen eredu ekonomiko, soziala eta politikoa ezinbestekoa da eta horretarako, egungo eredua eraldatzea beharrezkoa da.
LAN ISTRIPU GEHIAGORIK EZ!! PREKARIETATEA HILTZAILEA.
Testua
Las trabajadoras y trabajadores de Incoesa, han compareceron ayer ante la Comisión de seguimiento del Departamento de Desarrollo Económico y Competitividad para pedir explicaciones sobre las subvenciones que la misma Arantza Tapia reconoció haber entregado a Incoesa.
En virtud a la declaración institucional aprobada el pasado mes de junio, que recogía la pretensión de revisar toda relación económica que se mantuviera con la empresa por parte del gobierno, la plantilla ha exigido que se obligue a devolver ese dinero en caso de que la empresa no cambie su intención de deslocalizar la planta de Bedia.
En opinión de las trabajadoras y trabajadores, además de haber entregado esa cantidad de dinero y omitir a los trabajadores las explicaciones oportunas, el Gobierno Vasco parece dar facilidades al cierre de Incoesa, tal como demuestra el último informe emitido por la Delegación territorial de trabajo empleo, y políticas sociales de Bizkaia.
Si en el informe de septiembre se denegaban los traslados de los trabajadores de una de las empresas afectadas, Magneticos Bedia, ahora un nuevo informe, y sin haber cambiado nada desde entones, considera que hay causas económicas y productivas para cerrar el resto de empresas y trasladar a los trabajadores a Soria y Extremadura o sino de patitas en la calle.
Los trabajadores y trabajadoras consideran que son totalmente irresponsables las actuaciones que se están dando por parte del Gobierno Vasco ante esta deslocalización, puesto que más que actuar con responsabilidad contra la destrucción del tejido productivo que quiere llegar acabo Incoesa, mira para otro lado. En el caso de este último informe temen que pueda tratarse de un acuerdo tácito entre Gobierno Vasco y la dirección de la empresa para dar la espalda a los trabajadoras y trabajadores.
Por ello se vuelve a exigir a las instituciones que actúen contra esta deslocalización, y que no se abandone el objetivo de defender el tejido industrial de nuestro pueblo y se mantenga abierta la planta de Bedia.
Patronalak politikarien aldetik babes falta ez dutela sumatzen ere salatu du Garbiñek, jokaera honek ekarri duen langabezia eta ziurgabetasuna "egoera ederra" dira haientzat heuren asmoetan aurrera egiteko gaineratu duelarik.
LABen ustez herri hau bidegurutze batera iristen ari da. Eredu ekonomiko honekin, non politika murriztaileak aplikatzen diren eta lan kostuak murriztu eta babes soziala suntsitzen duen negoziazio kolektiborik gabeko egoera batetan, herri hau pobretzen ari da. Patronalak sinistarazi hala sinistarazi nahi badigu ere, lan eredu prekario baten amaiera ezin da balio erantsia duten produktuen ekoizpenetik etorri eta horregatik, LABek Euskal Herriko ekonomia babestu eta enplegua bermatuko duen eredua zein izango den eztabaidatzeko momentua dela uste du, "patronalak hartu nahi ez duen eztabaida ikuspegi motzarekin jokatzen baitu" Garbiñeren hitzetan.
Momentuak erabaki politikoak eskatzen ditu LABentzat eta horregatik berriz ere instituzioetara joko duela iragarri du. Oraingo honetan transizio fase bat irekitzeko lan eredu berri bat eraikizeko proposamen zehatz batekin.
Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari nagusiak lan eredu berri horren eraketarako sindikatuak urrian aurkezturiko adierazpena hartu du ardatz; non lantokietako borroka, akordio sindikalak eta instituzioen partehartzea ezinbesteko jotzen diren Euskal Herriaren ekonomiaren alde eta langabeziaren eta pobreziaren kontra egiteko.
Lan eredu berri baten eraikitzearen alde LABek instituzioei interpelazio zuzena egingo diela adierazi du. Urtarrilean bi parlamentuetan izango dira hiru eskakizun aurkezteko eta haien gainean adostasunak lortzeko bitartekoak jar ditzatela eskatzeko.
LABen lehen eskakizuna negoziazio eskubidea ziurtatu dezatela izango da, horretarako alderdi politko guztiei eremu politikotik euskal lan kode bat osatzeko eztabaida osatzea eta antolatzea eskatuko die.
Bigarrenik Negoziazio Kolektiboaren defentsa egin dezatela, modu honetan indar korrelazioak aldatu ahal izango dira patronalaren aurrean langileen eskubideak lehen mailan kokatuz.
Hirugarren eskakizuna iruzur fiskalarekin amaitzeko hartu behar diren neurriak martxan jartzea izango litzateke.
