2026-04-09
Blog Page 13

Ipar Euskal Herriarentzat egiturazko tresnak ezartzeko prest diren galdetu die LABek herriko bozetara aurkeztu dien hautagaiei

LABek agerraldia egin du gaur Baionan, herriko bozetarako kanpaina betean. Hautagaiak interpelatu ditu, LABentzat, sindikatu abertzalea den neurrian, funtsezkoa baita galdetzea ea Ipar Euskal Herriarentzat egiturazko tresnak ezartzeko prest diren.

LABeko kideek adierazi dute hautagaitza askok lurraldeko biztanleen baldintzak hobetzea eta autonomia edo eskumen gehiago aldarrikatzen dituztela, baina galdera bikoitza egin dute: “gauza bera gertatzen al da lurraldeko langileen kudeaketari dagokionez? Prest al dira gure lurraldeari burujabetza handiagoa emango lioketen eta, aldi berean, sektore publikoko langileen lan- eta bizi-baldintzak hobetuko lituzketen tresna zehatzak martxan jartzeko?”

2020an egin zuen bezala (orduko hauteskundeetan galdetegi bat bidali zien LABek aurkeztutako zerrenda guztiei), orain, sei urte beranduago, berriz ere interpelatu ditu, hiru tresna zehatz martxan jartzeko engaiamendua hartuko duten galdetuz.

Lehenik eta behin, Behatoki sozioekonomikoa. LABetik gogora ekarri dute 2017an Elkargoa sortu zenetik posiblea dela egitura hau sortzea eta honen lehendakaritzari hau sortzea eskatu ziola. Lehendarkariak, ordea, behatokia eremu ekonomikora mugatzea erabaki zuen. “Akatsa” izan zela adierazi du LABek eta gaineratu du nabarmenak direla honekin lotutako “hutsuneak”. “Gure lurraldean datu sozialak falta zaizkigu, eta horrek ez du uzten politikak biztanleen benetako beharretara egokitzea, nahiz eta jada badiren maila horretan lanean ari diren egiturak”, zehaztu dute sindikatuko ordezkariek.

Bigarrenik, Euskal Herriko Kudeaketa Zentroa. LABetik gogora ekarri dute, gaur egun, Centre de Gestion 64 Paueko egoitzatik eta departamendu mailan kudeatzen dela. Erakunde honek lurraldeko funtzionarioen hautaketa eta karrera-kudeaketari lotutako

eginkizunak betetzen ditu. Sindikatuko kideen iritziz, “urrunegi dago Euskal Herritik, eta zaila da bertan indar-harreman bat eraikitzea”. “Ipar Euskal Herriaren mailara hurbildu behar da”, aldarrikatu dute.

Euskal Herriko Lurraldeko Gizarte Batzorde Interkomunala. Gaur egun, 50 langile baino gutxiago dituzten Herriko etxeetako langileen karrera indibidualak eta negoziazio kolektiboak Paueko CDG64tik kudeatzen dira. LABen ustez, “beharrezkoa da Ipar Euskal Herria mailan egiturak sortzea”.

LABen iritziz, ikuspegi instituzionaletik, urrats bat egin zen Elkargoaren sorrerarekin. Hala ere, “ikuspegi sozialetik ez dugu aurrerapausorik eman: dena Pauean kudeatzen da oraindik, eta halako egituren bidez soilik hornituko dugu gure lurraldea burujabetza sozial handiagoz” gaineratu dute sindikatutik.

Sindikatutik adierazi dute, hautagaiek, LABek defendatzen dituen tresnetako bat edo gehiago martxan jartzeko konpromisoa har dezakete. Horretarako, hautagaiek online erantzun dezakete edo dokumentua deskargatu eta sindikatuko kideei itzuli.

Erantzunak publiko egingo ditu LABek lehen itzulia baino lehen, boto-orientaziorik eman gabe.

Gaineratu dute LABentzat “garrantzitsua” dela “hautagaiak jabetzea lurraldeko agenteen enplegatzaile izateko lehian ere badaudela”. Era berean, gogorarazi nahi izan dute Funtzio Publikoko hauteskunde profesionalak urte bukaean eginen direla, eta LABek berriro ere zerrendak aurkeztuko dituela. “Kalitatezko eta guztiontzat eskuragarri diren zerbitzu publikoen alde borrokatzeaz gain, agenteek lan baldintza egokietan eta bizitza duin baterako moduan jardun dezaten ere borrokatzen gira”, gaineratu dute.

Ipar Euskal Herriaren bilakaera instituzionalari buruzko gogoetak indarra hartzen ari dira herriko bozen kanpainaren testuinguruan. “Haren garapen eta aitortza sozialak ere eztabaida honen erdigunean egon behar dute”, adierazi dute LABetik.

LABeko ordezkariek gogoratu dute, langile sindikatu gisa, herriko etxeetan eta Euskal Hirigune Elkargoan ere antolatua dagoela. Honela, hautagaiei oroitarazi die, hautatuak badira, Lurraldeko Funtzio Publikoko langileen enplegatzaile ere izanen direla.

“Hemen erabaki” dokumentua aurkezteko erronda

2024ko irailean, “Hemen erabaki” dokumentuaren bertsio eguneratua aurkeztu zuen LABek, eta ordutik hona, Ipar Euskal Herriko hainbat eragileri aurkeztu die, sindikatuak, arlo politiko, ekonomiko eta sozialekoak eta erakunde patronalak.

Bilera errondaren balorazio “positiboa” egin du LABek. “Hamar urteren buruan, lurraldetzearen eta negoziazio kolektiboaren ideiak bidea egin du”, nabarmendu dute sindikatutik, gero eta babes zabalagoa duela azpimarratuz, “langileen bizitza hobetzeko bide zehatza delako”. “Frantziako zentralismoaren eta indar-harremana eraikitzea zailtzen duten erreforma antisozialen aitzinean, beharrezkoa da gure lurraldeari ekiteko ahalmena ematea”, gaineratu dute LABeko ordezkariek.

LABek EAEko sukaldaritza kolektiboko lehen hitzarmena sinatu du

Akordioak amaiera ematen dio sektorearen estatalizazioari eta nabarmen hobetzen ditu milaka langileren lan baldintzak.

Hainbat urteko borroka, mobilizazio eta antolakuntza sindikalaren ondoren, LAB sindikatuak EAEko sukaldari kolektiborako lehen hitzarmena siantu du gaur, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako sektoreko langileei eragiten dien akordio historikoa.

Joan den 2025eko irailaren 04an, sektoreko enpresa nagusien aurrean egin genituen mobilizazioen ondorioz, negoziazio-mahaia eratzea lortu zen, eta, lehen aldiz, negoziazio-eremu propioa ireki zen orain arte estatu-esparruen inposizioak eta lan-prekarietateak markatutako sektore batentzat. Hitzarmen hau sinatzeak paradigma aldaketa dakar, sektoreko lan baldintzak Euskal Herrian erabakitzera pasako baitira. Hemen lan egin, hemen erabaki.

Hitzarmena 2025etik 2032ra egongo da indarrean, eta lan-hobekuntza nabarmenak izango ditu; besteak beste, hauek: 

• Lanaldia: 1.592 ordu urtean hitzarmenaren indarraldia amaitzean. 

• Soldata-igoerak: % 20 eta % 24 artean indarraldi osoan. 

• Antzinatasuna: % 3,5eko hirurteko mugagabeak. 

• Gaueko lanaren, igandeen eta jaiegunen osagarriak. 

• Aldi baterako ezintasuna (ABE): %75 bajako lehen egunetik 

• Berdintasun-plana, jazarpena prebenitzeko eta hari aurre egiteko protokoloak…

Lan-eskubideei eta egonkortasunari dagokienez, hitzarmenak beste aurrerapen garrantzitsu batzuk ere jasotzen ditu. Izan ere, sektore hori oso feminizatuta dago, eta funtsezkoa da sukaldaritza kolektiboan; hain zuzen ere, jangela eta enpresa-jantokietan, ospitaleetan, zahar egoitzetan, sukalde zentraletan, eskola-garraioan eta beste zerbitzu publiko eta pribatu batzuetan dago.

LABek azpimarratu du akordio hau sektoreko langileen mobilizazioaren emaitza zuzena dela, eskubideak lortu eta lan baldintzak hobetzeko antolakuntza kolektiboa ezinbestekoa dela erakutsiz.

Datozen egunetan, LAB sindikatuak lantokietan emango du akordioaren edukiaren berri zehatz-mehatz.

LABek sukaldaritza kolektiboko langile guztiak zoriondu nahi ditu lorpen historiko kolektibo honengatik, hori gabe lehen hitzarmen hau ez baitzen posible izango.

Borrokak merezi du! 

LAB, TEKNIKARIOK, ESK, UGT eta CCOO sindikatuek, EAEko ikuskizunen eta ekitaldien lehen Hitzarmen Kolektiboaren negoziazio-mahaiko kide guztiek, negoziazioak bizi duen blokeoa salatu dute

Bi urte igaro dira 2024ko urtarrilean EAEko ikuskizun eta ekitaldien hitzarmena negoziatzeko lehen mahaia eratu zenetik. Eguneroko oinarrizko eskubideen urraketa eta prekaritateak markatutako sektorea da hau eta langileok horren aurka egin nahi izan dute.

Enpresa askok sektorearen antolamendu eta ekoizpen-berezitasunak baliatu izan dituzte, praktikan, Langileen Estatutuan jada jasota dauden gutxieneko eskubideetako batzuk ere egunerokora irits ez daitezen. Lanbide gehienetan segurutzat jotzen diren oinarrizko eskubideak zapaldu egiten dira ikuskizun eta ekitaldien sektorean, jardueraren aldizkakotasuna aitzakia hartuta.

Mahai negoziatzailea eratu zenetik, sindikatuek konpromiso sendoa erakutsi dute sektorea erregulatzeko eta neurriz kanpoko praktikekin amaitzeko. Are, enpresek bizi duten antolaketa-errealitate konplexua ulertuta, baita, etengabeko elkarrizketa sustatzeko ere.

Hala ere, badirudi patronala (sektoreko enpresa gehienak biltzen dituen EUKI Elkarteak ordezkatuta) gehiago dagoela praxi txarrak eta gaur arte jasandako eskubide-urraketak idatziz finkatzeko saiakeran, akordioak lortzeko benetako saiakeran baino.

Besteak beste, EUKIk langileei bizitza pertsonala eta familiarra bateragarri egiteko eskubidea ukatu nahi die praktikan. Izan ere, ordutegiak, egutegiak eta lan-txandak guztiz onartezina den aurrerapenarekin eman nahi ditu.

Enpresek haien jarduera erosotasunez eta malgutasun osoz kudeatu nahi dute eta, horretarako, langileei beren bizitza (eta ingurukoena) antolatzeko aukera ukatu nahi diete. Alegia, etengabeko prestasun egoeran egotera behartu nahi dituzte. Gainera, hori guztia inolako konpentsaziorik eman gabe egin nahi dute, eta haien azken eskaintza egin dutela ziurtatu diete nahiz eta bertan proposatutakoa Langileen Estatutuak ezartzen dituen gutxienekoen azpitik egon.

Jarrera immobilista eta zuzenbidearen aurkako horren aurrean, gaur gaurkoz ez dago negoziazioei berriro heltzeko benetako baldintzarik. Bitartean, neurriz gaindiko jarrerek eta lege-urraketek presente jarraitzen dute. Sindikatuek hitzarmen bidez patronalaren jarrera zuritu eta berresteari uko egiten diotenez, EUKIk negoziazioak blokeatu besterik ez ditu egiten.

Horregatik, mahai negoziatzailea eratu zenetik bi urte igaro direnean, alde sozialak mobilizazio faseari ekingo diola iragarri du. Laster grebak, lanuzteak eta bestelako ekintzak iragarriko dituzte beren eskubideen defentsan eta Hitzarmen Kolektibo duin baten alde; ez patronalaren gehiegikerientzako txeke zuri baten alde.

Kanpaina hau gaur bertan hasiko dute, sektoreko hainbat enpresaren aurka Lan Ikuskaritzan salaketak erregistratuko baitituzte. Izan ere, negoziazioaren blokeoa baliatzen jarraitzen dute oinarrizko lan-araudia etengabe urratzeko.

Patronalak bere jarrera berriz ere aldatzen badu, sindikatuek adierazi dute oraindik garaiz daudela egoera bideratzeko. Alabaina, gaur argi eta garbi esan nahi dute: Hitzarmen duin baten alde, ilegalitate bakar bat ere ez erantzunik gabe!

LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxaldek Nafarroak gutxieneko soldata propioa izateko benetako aukera defendatu eta posible egiteko deia egin dute

EH Bilduk eta Geroa Baik Nafarroak bere Lanbide arteko Gutxieneko Soldata finkatzeko eskumenak izateko Lege Proposamena Parlamentuan erregistratu zuten. Ekimen horren aurrean, Nafarroako Gobernuak inongo zorroztasunik gabeko txosten bat egin du, nafar langileen beharrak eta errealitateak aintzat hartzen ez dituena, lege proposamenaren tramitazioarekin ados ez dagoela adieraziz. Hala ere, ekimena sustatu duten sindikatuek oztopoen aurrean benetako aukera dagoela nabarmendu dute, eta hori defendatzera eta posible egitera deitu dute, martxoaren 17ko Greba Orokorraren deialdiarekin bat eginez, Parlamentuak legea onar dezan lortzeko.

Lege Proposamenak Langileen Estatutuaren 27. artikulua aldatu nahi du, Autonomia Erkidegoek gutxieneko soldata propioa ezarri ahal izateko. Langileen Estatutuaren aldaketa hori lortzeko, lehen urratsa da Nafarroako Parlamentuak foru-lege bat onartzea Estatuko Gobernuari eskatzeko Madrilgo Kongresuan estatu-lege bat susta dezala, Espainiako Konstituzioaren 87.2 artikuluak jasotzen duen bezala.

Ondorioz, EH Bildu eta Geroa Bairen lege-proposamenean jasotzen denak legezkotasuna du, Parlamentuko zerbitzu juridikoek 2025eko urtarrileko txostenean egiaztatu zutenez. Gainera, LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxaldek proposatutako formularen arabera, autonomia-erkidegoek bakarrik erabili ahal izango dute mekanismo hori Estatukoa baino gutxieneko soldata handiagoa ezartzeko, eta Estatuak eskumen esklusiboa mantenduko du gai horretan.

Onartezina eta ulertezina da, Nafarroako gizarte osoaren ikuspegitik, Gobernuak eta Lehendakariak, plazaratutako txostenaren bidez, duten jarrera beligerantea lan-merkatuko kolektibo ahulenentzako (pertsona migratuak, gazteak, kolektibo feminizatuak…) aldarrikapen eta ekimen justuen aurrean. Proposamenak soldatak hobetzen ditu eta gure lurraldeko aberastasunaren banaketa bidezkoagoa bultzatzen du, Nafarroako bizi-kostuarekin koherentea da eta autogobernuan oinarritzen da. Herritarrek zabal eta zorrotz babesten dute eta Nafarroako erakunde guztiek defendatu beharko lukete ere.

Beste era batera esanda, Nafarroako Gobernuak eta bere kontseilariek, baita PSN eta Zurekin alderdiek ere, ondo baino hobeto dakite ekimen honek ez duela inola ere zalantzan jartzen pertsona guztien duintasuna bermatuko duen gutxieneko soldata finkatzeko Estatuak duen eskumen esklusiboa. Gainera, Estatuko gainerako lurraldeak kontuan hartzen dituen arrazoizko proposamena da, ezin izango bailitzateke erabili beste eskualde batzuetako langileei kalte egiteko. Hala ere, betikoen alde (CEN, UGT eta CCOO) eta Nafarroako herritarren interesen kontra, modu alderdikoi eta korporatiboan jokatzea erabaki dute, gehiegizko zentralismo espainiarra defendatuz, nafar izate hutsagatik kalte egiten diguna.

LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxaldek eskatuta, EH Bilduk eta Geroa Baik Parlamentuan erregistratutako lege-proposamenak aukera errealak ditu onartua izateko eta Nafarroak bere testuinguru ekonomiko eta sozialera egokitutako gutxieneko soldata baten inplementaziorantz aurrera egiteko. Eta hori horrela da, adostasunerako beharrezkoak diren oinarrizko elementuekin osatzen den planteamendua jasotzen duelako.

Hori lortzeko, funtsezkoa da borondate politikoa, eta UPN, PSN eta Contigo-Zurekin alderdi politikoak deitzen dituzte sindikatuek hura haien gain hartzera. Herritarren babes aktiboa nahitaezkoa da ere, batez ere langileena, funtsezkoak baitira ekimen hau defendatzeko. LGS propioa onartzeko aukera mahai gainean egotea 2025ean zehar mobilizatu diren eta martxoaren 17ko Greba Orokorraren inguruan aktibatzen eta antolatzen ari diren langileei esker da, eta haien garaipena. Jarraitu beharreko lana.

Mobilizazio antifaxista egin dugu Gasteizen, Euskal Herria ekosozialista, antirrazista, feminista eta euskalduna aldarrikatzeko

Eraso eta probokazioen aurrean, Euskal Herria eraldatzeko eta askatzeko borroka erdigunean jartzeko deia egiten dio LABek antifaxista orori. EHUko errektoretzak adierazitako borondatea aintzatetsi nahi du LABek, eta Jaurlaritzaren irmotasun falta deitoratzen du.

LAB sindikatua Steilas eta ELArekin batera mobilizatu da gaur Gasteizen, eskuin muturrak bultzatu nahi dituen diskurtso espainolista, supremazista, klasista, xenofobo, matxista eta euskarafoboei aurre egiteko. Antifaxistak garen langileok Euskal Herrian horrelakorik onartuko ez dugula esateko mobilizatu da LAB, eta Euskal Herri ekosozialista, antirrazista, feminista eta euskalduna eraikitzeko beharra aldarrikatzeko.

Izan ere, espainiar faxismoarentzat hain seinalatua den egunean, otsailaren 23an, Vox alderdi ultraeskuindarrak ekitaldi bat antolatu du EHUko Gasteizko campusean. LABek argi du hain egun seinalatuan ekitaldi horren kokagune gisa Euskal Herriko hiriburu bateko unibertsitate publiko bateko campus bat aukeratzeak zer helburu duen: istiluak eragin, polarizazioa elikatu eta bere zalegoari bazka eman.

Bilatu nahi duten agertokia ekiditeko EHUko errektoretzak adierazitako borondatea aintzatetsi nahi du LABek, erabaki zaila hartu baitu unibertsitate publikoko hezkuntza komunitatea babesteko eta Voxen ekitaldiaren helburuei bide ez emateko.

Alta, LABek kezkaz bizi du Eusko Jaurlaritzak adieraziko irmotasun falta. Voxek eta ildo bereko talde ultraeskuindarrek horrelako ekimenen bidez bilatzen duten konfrontazioa ekiditeko neurriak hartu beharko lituzke.

Egoera horren aurrean, Euskal Herriko antifaxistok kaleak hartu eta mobilizatzea ezinbestekoa dela uste du LABek, gure unibertsitate publikoan eta gure herrian ultraeskuinak hauspotzen dituen diskurtso faxistarik ez dugula nahi ozen adierazteko. Antagonikoak diren baloreak dituen unibertsitate publikoa okupatuko ez digutela aldarrikatzeko. Denon bizitzak erdigunean jarriko dituen, aniztasuna bere egingo duen eta denon eskubideak bermatuko dituen Euskal Herria nahi dugula aldarrikatzeko. Haien aurrean murru bat eraikitzeko.

Gaur, eta urte osoan zehar, ezinbestekoa deritzogu faxismoari erantzun argia, tinkoa eta eraldatzailea ematea. Vox bezalako alderdi baten atzean elite ekonomikoen interesak daudela seinalatzea. Bere mezu xenofoboari gure konpromiso antirrazista indartuz erantzutea. Bere jarrera patriarkal eta matxisten aurrean, eraldaketa feministaren aldeko apustua berrestea. Bere jardun euskarafoboaren aurrean, Euskal Herri euskalduna eta burujabea aldarrikatzea. Eta bere diskurtso klasistaren aurrean, langileon batasunez erantzutea.

Hortaz, euren eraso eta probokazioen aurrean, indartu dezagun Euskal Herria eraldatzeko eta askatzeko borroka. Langile batasunez, murru indartsu bat jarri diezaiegun faxismoa hauspotu nahi dutenei, eta eraiki dezagun Euskal Herri ekosozialista, antirrazista, feminista eta euskalduna. 

LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek grebara deitu dute otsailaren 24, 25 eta 26rako, EAEko jangeletako langileen lan baldintza duinen defentsan

LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek mobilizazioak deitu dituzte otsailaren 24, 25 eta 26rako, Euskal Autonomia Erkidegoan (EAE) kudeaketa zuzeneko jangeletako langileentzat lan-baldintza duinak eskatzeko.

Deialdiak honako hauei erantzuten die: hitzarmen kolektiboaren blokeoari, enpresek dagoeneko itunduta dauden soldata-igoerak aplikatzeari uko egin izanari eta Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak, Begoña Pedrosaren zuzendaritzapean, jangelen egungo araudia aldatzeko borondaterik ez izateari, bertan arautzen baitira ratioak, funtzioak eta lanaldiak.

Era berean, sindikatuek gehiegizkotzat jotzen dituzten gutxieneko zerbitzuak salatu dituzte, Mikel Torres Lan sailburuak ezarritakoak, baita enpresen jarrera ere, langileei komunikazioak bidali baitizkiete borrokarako prest dagoen sektore bat desmobilizatzeko helburuarekin.

-Deitutako mobilizazioak

Jangeletan lan baldintzak duindu! Hitzarmena orain. LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek ondorengo mobilizazioak antolatu dituzte:

  • Otsailak 24: Manifestazioa Bilbon, 12:00etan, Eusko Jaurlaritzaren aurrean amaituz.
  • Otsailak 25: Elkarretaratzeak 12:00etan Eusko Jaurlaritzak hiru probintzietan dituen Hezkuntza ordezkaritzetan.
  • Otsailak 26: Elkarretaratze jendetsua 12:00etan Bilboko Eusko Jaurlaritzaren aurrean.

Sindikatuek azpimarratu dute mobilizazio hauek ez direla soilik lan aldarrikapena, baizik eta jangelako zerbitzu publikoaren kalitatearen defentsa ere bai. Langileentzat lan-baldintza duinak bermatzea ikasleei arreta egokia eta kalitatezkoa ematea bermatzen du zuzenean.

Hori dela eta, sektoreko langileei, hezkuntza komunitateari eta gizarte osoari dei egiten diete deitutako mobilizazioetan aktiboki parte har dezaten.

Otsailaren 24, 25 eta 26an, langileek kaleak beteko dituzte lan baldintza duinak aldarrikatzeko.

Borroka da bide bakarra! 

Hezkuntza Sailak Euskaldunon aurkako erasoak egin dituela salatu nahi ditu LABek

“Euskalduna izatea euskaldun ez izatearen atzetik jartzen dute behin eta berriro”

Ikasturtea hasi genuenetik, LABek behin eta berriro salatu ditu euskaldunon aurkako erasoak. Lehen adibidea Hezkuntza Sailak abenduaren 17an lekualdatze-lehiaketari begira ireki zuen prozesuan izan zen. Bertan, 1. hizkuntz eskakizuneko (B2 mailakoak) lanpostuak ez eskaintzea ahalbidetzen zuen ebazpena argitaratu zuen.

Zentzu horretan, Lanpostu Zerrendan dauden lanpostu guztiak ez eskaintzeko aukeraz gain, 2.hizkuntza eskakizuna (C1 maila) duten karrerako funtzionario diren langileekiko diskriminatzailea den neurri bati bide eman zion Sailak. Izan ere, lanpostu horiek eskolak euskaraz emateko hizkuntza eskakizuna ez duten langileei esleitu ahal izango zaizkie lehentasunez.

Honen aurretik, ikasturte hasierako lanpostuen adjudikazio-prozesua arautzen duen aginduan, Sailak ezarri zuen 2. HEko hizkuntza-profila duten langileek soilik 2. HEko lanpostuak eskatu eta eskuratu ditzaketela. Arauak salbuespen gisa jaso zuen, 2. HE egiaztatuta duten langileek soilik 1.HEeko lanpostuak eskuratu zitzaketela, baldin eta horrek ez bazuen eragozten 1.HE bakarrik duten langileek lanpostu horiek eskuratzea, nahiz eta azken honek puntuazioa gutxiago eduki. Antzinatasuna eta langile publikoon eskubideak guztiz urratuz.

LABen laguntzaren bitartez egoera horretan dauden langile batzuk bide juridikoa abiatu dute eta urraketa egon dela aitortu zaie. Beraz, LABetik eskatzen dugu era orokortuan aginduan ezarri den klausula hori Hezkuntza Sailak atzera botatzeko eta langile guztiak berdin tratatzeko, euskalduntzean atzerapausorik ez ematearekin batera.

LABetik salatzen dugu bigarren hizkuntza eskakizuna duten langileekiko egoera diskriminatzaileak iraunarazten dituela Sailak. Batetik, ikasketak euskaraz eta D ereduan eskaini arren, gaztelaniaz irakastera bultzatzen baitituzte irakasleak; eta bestetik, lekualdatze lehiaketan, lanpostu guztiak langile guztiei gardentasunez eta aukera berdintasunean eskaini beharrean 1. hizkuntz eskakizuneko lanpostuak ez eskaintzea ahalbidetzen zuen ebazpena argitaratu zuen gainerako langileekiko diskriminatzailea den neurri bati bide emanez.

LABek dituen datuen arabera, hizkuntza eskakizun eta derrigortasun datarik gabeko lanpostuak hurrengoak dira: Lanbide Heziketan 1. hizkuntza eskakizunarekin 1.305 lanpostu (2. hizkuntza eskakizuna dutenak 2.696 dira); eta Bigarren Hezkuntza eta irakaskuntza integratuetan berriz, 1. hizkuntza eskakizunarekin 222 lanpostu dago (2. eskakizuna dutenak, berriz, 6.804 dira).

Lanbide Heziketako eta Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzako lanpostu askok ez daukate hizkuntza eskakizun ezta derrigortasun datarik. Honetaz gain, zerbitzuetako langileak euskalduntzeko plan eraginkorra behar da eta ikasleek euskaraz ikasteko eskubidea bermatua izan dezaten euskalduntzen ez duten hizkuntza ereduak gainditu behar dira. 

Urraketak ez dira soilik langileetara mugatzen, euskalduntzen ez duten ereduen eskaintza medio, ikasle askori euskaraz ikasteko eskubidea eta euskal kultura ezagutzeko aukera ukatzen zaie. Euskalduntzen ez duten ereduen bitartez eskaintzen diren ziklo guztietatik %60a bakarrik da euskaraz Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan. Egoera hau larritu egiten da Oinarrizko Lanbide Heziketan non D eredua anekdotikoa den (matrikulen %18,5).

Beraz, lanpostu guztiek hizkuntz eskakizuna izatea eta derrigorrezko data jarrita izatea exijitzeaz gain, sinatu ditugun Lan Hitzarmenetan jasotako euskara planak garatzea ezinbestekoa dela aldarrikatzen du LABek langile publiko guztiak euskalduntzeko, baita kolektibo guztietako langileei ikastaroetan parte hartzeko aukera eskaintzea ere, euskara maila mantentzeko zein hau hobetzeko. 

Soldata arrakalaren kontra, gutxieneko soldata propioa aldarrikatu du LABek

Soldata baxuenak dituzten sektoreak feminizatuak eta arrazializatuak daudela salatu du LABek Bilbon eta Iruñean, eta, “injustizia” horrekin amaitzeko, martxoaren 17ko greba orokorrerako deia berretsi du, gutxieneko soldata propio eta duinaren alde. 

Azken boladan, instituzioek eta patronalak baikortasun mezuak eman dituzte behin eta berriz soldata arrakalari buruz, eta txikitzen ari dela adierazi. Alabaina, diskurtso horrek talka egiten du errealitatearekin, eta hori salatu du LABek Bilbon eta Iruñean, Soldata Arrakalaren kontrako Nazioarteko Egunaren harira egindako bi ekintzatan. LABeko hainbat kide feministaz inguratuta, zulo bana irudikatu du LABek lurrean, inposatutako soldata arrakala islatzeko.

Argi mintzatu da Maddi Isasi LABeko idazkari feminista, Bilbon egindako adierazpenetan: “Ez da egia soldata arrakala txikitzen ari dela”. Izan ere, lan munduak guztiz segregatuta jarraitzen duela gogorarazi du, “bai generoaren eta bai jatorriaren arabera”. Isasiren arabera, ez da kasualitatea 1.500 euro baino gutxiagoko soldatak jasotzen dituzten sektore gehienak feminizatuak eta pertsona migratu eta arrazializatu ugariz osatutakoak izatea. Sektore horietako batzuk ikus zitezkeen, hain justu, Isasiren atzean zegoen panel batean, denak ere hitzarmenean 1.500 euroko gutxieneko soldata baino baxuagoak jasotzen dituztenak: eraikin eta lokalen garbiketa (1.465 eurokoak), kontserberak (1.229 eurokoak), etxeko langileak (1.184 eurokoak)…

Egoera hori datuetara eraman du Ipar Hegoa fundazioak, EHUko Ekonomia eta Kudeaketa saileko irakasleekin lankidetzan egindako azterketan, eta, azterketa horretan oinarrituta, Isasik salatu du 1.500 euro baino gutxiago jasotzen duten langileen %67 emakumeak* direla, hirutik bi. Horrez gain, Lanbidearteko Gutxieneko Soldataren azpitik dagoen soldatapeko emakumeen* %47,97k jardunaldi partzialean lan egiten duela ere gogorarazi du. 

Sexuaren araberako lan banaketa dago oinarrian, Isasik azaldu duenez: lanak ezberdin baloratzen dira egiten dituena gizona, emakumea*, migratua edo gaztea izan, eta hori lan baldintzetan islatzen da. Sektore feminizatuetako soldatak maskulinizatuetakoak baino askoz baxuagoak dira, emakumeek* egiten dituzten lanei balioa kentzen zaielako. “Injustizia” horri aurre egiteko oinarrizkoa da gutxieneko soldata propioa, idazkari feministak nabarmendu duenez, “gutxieneko bat bermatuko duena”. Neurri horrek, era berean, beste neurri batzuekin lagunduta etorri behar du, LABek gaur defendatu duenez, sexuaren araberako lan banaketarekin benetan apurtu nahi badugu eta, behingoz, sistema ekonomiko esplotatzailea hankaz gora jarri; hala nola, zor patriarkalaren eta kolonialaren aitortza, lanpostuen berbalorizazio feminista, zaintza sistema publikoa… 

Horiek guztiak aldarrikatzeko eta gutxieneko soldata propioaren beharra erdigunean jartzeko, martxoaren 17ko greba orokorrera batzearen garrantzia azpimarratu du Isasik. Hartara batzeko arrazoiak “soberan” daudela adierazi du, eta grebarako deia berretsi. 

LABek salatu du Tubos Reunidoseko enplegu-erregulazioko espedientea justifikaziorik gabeko enpresa-erabakia dela, eta langileei bizkarra ematea egotzi die erakundeei

Tubos Reunidosek aurkeztutako enplegu-erregulazioko espedientearen kontsultaldiaren laugarren bileraren ondoren, LABek berretsi du ez dagoela legeak eskatzen dituen baldintzetan oinarritutako arrazoirik, eta prozesuak gabezia larriak agerian uzten dituela, bai ustezko egiturazko bideraezintasuna egiaztatzeari dagokionez, bai fede onez negoziatzeko betebeharrari dagokionez.

Enpresak oso erabaki larria hartu du: 301 langile kaleratu eta altzairutegia ixtea. Altzairutegia ixtea ez da neurri txikia; enpresa osoaren etorkizuna arriskuan jartzen duen erabaki estrategikoa da. Gaur-gaurkoz, egindako bileretan, zuzendaritzak ez du frogatu itxiera eta kaleratzeak justifikatzen dituen benetako arrazoirik dagoenik.

Duela urte gutxi, enpresak 112 milioi euro baino gehiagoko finantzaketa publikoa jaso zuen, 2026ra arte bideragarritasuna bermatzeko. Prozesu honetan agerian geratu dena ez da gerora sortutako egiturazko bideraezintasuna, baizik eta zuzendaritzaren urteetako kudeaketa negargarria. Eta, beste behin ere, kudeaketa txar hori langileek, Aiaraldeko eta Ezkerraldeko eskualdeek eta herritar guztiek ordaintzea nahi dute, laguntza publikoak guztion poltsikotik ateratzen direlako.

EEE honek ez die soilik 301 familiari eragiten. Eragin zuzena izango du azpikontratetan ere, eta Aiaraldeak eta Ezkerraldeak aspaldidanik jasaten ari diren desindustrializazio-prozesua areagotuko du. Ez gaude abandonatutako enpresa baten aurrean, baizik eta diru publikoz eutsitako enpresa baten aurrean, orain bere emaitzen kontua doitu nahi duena enplegu industriala suntsituz.

Etengabeko ate-jotzeak, diskurtso bikoitza eta kriminalizazioa

Enplegua suntsitzen den bitartean, erakundeek etengabe ixten dizkigute ateak aurpegian. Enplegu-erregulazioko espedientea bertan behera uztea eta enplegua irmo defendatzea eskatu beharrean, Eusko Jaurlaritzak eta Arabako Foru Aldundiak diskurtso hutsean eta eszenifikazioan jarraitzen dute.

Berrindustrializazio-mahaiaren azken bileran, enpresako zuzendaritza bertan zela, “industriako talentuaz” hitz egin zen, kalean langileak beren lanpostuak defendatzen ari ziren bitartean. Eusko Jaurlaritzaren erantzuna ez zen enpresa interpelatzea izan, baizik eta Segurtasun Saila bidaltzea beren enplegua eta eskualdearen etorkizuna defendatzen ari ziren langileen aurka oldartzera. Hori izan zen haren ekarpena.

Gainera, erakundeek atzeko atetik sartzea erabaki zuten, eskualdeari bizkarra emanez eta mobilizatzen ari zirenei entzutea saihestuz. Irudi horrek ezin hobeto islatzen du haien jarrera.

Gaur bertan, kontsultaldiaren bileraren aurretik, Ertzaintza negoziazio-batzordeko kideen motxilak miatzen saiatu da, baina uko egin diogu. Onartezina da enpresaren eta Eusko Jaurlaritzaren jarrera, langileak kriminalizatzea eta beren lanpostuen defentsa legitimoa egiten ari diren pertsonak susmagarri gisa tratatzea. 

Era berean, larria da Amurrioko alkatearen, Eusko Alderdi Jeltzaleko kide denaren, diskurtso bikoitza; izan ere, egun batzuk lehenago kezka eta elkartasuna helarazi zizkion enpresa-batzordeari, eta, hala ere, egun horretan bertan erakunde eta enpresa-ordezkariekin batera agertu zen, bere herrikideak lanpostua defendatzeagatik erreprimituak ziren bitartean.

Ezin da etorkizun industrialaz hitz egin egungo enplegua suntsitzea baimentzen den bitartean. Aiaraldeari ezin zaio konfiantzarik eskatu isiltasunarekin, ate-jotzeekin eta karga polizialekin erantzuten zaionean.

LABetik argi eta garbi diogu: ez dugu EEE hau onartzen, ez dugu altzairutegiaren itxiera onartzen eta ez dugu pasibotasun instituzionala onartzen —konplizitatea ez bada— eskualdearen etorkizun industriala mehatxatzen duen erabaki baten aurrean. Ez du axola bilerak nora eramaten dituzten; beti aurrean izango gaituzte.

LABek lanpostu guztiak eta Aiaraldearen zein Ezkerraldearen etorkizuna defendatzeko konpromiso irmoa berretsi du.