Bilboko portuko Estiban ordezkaritza duten hainbat sindikatuetako langileek 2 orduko lanuzteak deitu dituzte maiatzeko ostiral guztietarako, eguerdiko13.00etatik hasita, Portuen Legea behin eta berriro urratua izan dela salatzeko.
Sakabanaketa salatzeko elkarretaratzeak dispertsio politikaren 25. urteurrenean
Atzo, dispertsio politikak 25 urte betetzen zituen egunean eta ETXERATek deituta, sakabanaketaren amaiera exijitzeko elkarretaratzeak egin ziren Donostia, Bilbo eta Gasteizko Espainiar Gobernu Delegaritzen aurrean.
Bihar beteko dira 25 urte dispertsio politika martxan jarri zutenetik, hori da zoritxarrez gogoratu behar dugun data, dispertsioarekin bukatu genuen eguna ospatzerik ez dugulako oraindik.
25 urte bete diren honetan, hau da LABetik egiten dugun irakurketa:
• Politika honen arduradunek ez dute ezer ospatzeko, dispertsio politikak porrot egin duelako bere helburuetan. Dispertsioa martxan jarri zuten euskal preso politikoen kolektiboa apurtzeko eta preso bakoitza suntsitzeko. Ez bata, ez bestea. Ez dute lortu. 25 urte hauetan neurririk gabeko bidegabekeriak aurrez aurre izan du euskal preso politikoen duintasuna eta irmotasuna.
• Helburu politikoak ez dituzte bete, baina sufrimendua erruz sortu dute 25 urte hauetan. Sufrimendua presoentzat, senideentzat, baita lagunentzat ere. Mota guztietako sufrimenduaz ari gara; agerikoena urruntzea izan da, eta horrek familiakoei eragindako zigorra. 16 hildako, inork konponduko ez duen miña. Baina politika honek adar asko ditu: sakabanaketa, isolamendua, indefentsioa… Oinarrizko eskubide zibilen etengabeko urraketa eta noski, parte hartze politikoa ezinezkoa egitea.
• Askotan zaila da ulertzea nola gainditu dugun hainbeste kalte eta sufrimendu. Gure ustez azalpen bakarra dauka: 25 urteko dispertsioak 25 urteko borroka ekarri du, 25 urtez euskal preso politikoak borrokan euren eskubideen alde, senide eta lagunak borrokan dispertsioaren ondorioen kontra, herritarrak borrokan dispertsioarekin amaitzeko, baita dispertsioaren atzean dagoen arazo politikoa konpontzeko ere.
• Dispertsioak euskal preso politikoen aldeko borroka eta elkartasuna sortu duela bistan da. Bidegabekeria honen aurrean euskal jendarteak ozen adierazi du bere jarrera. Sakabanaketarekin amaitzearen aldarriak euskal jendartearen gehiengo zabal baten babesa du. Euskal herritarron gehiengoaren aldarria da, eta gehiengo horren lorpena izango da. LABetik borroka honetan inplikatu zareten eta konpromisoz jardun duzuen langile guztien lana txalotu nahi dugu gaurkoan. Konpromiso horiek berretsiz, lanean jarraitzera deitzen zaituztegu: dispertsioaren kontrako borroka lantokiz lantoki indartuz, presoen aldeko elkartasuna zabalduz eta elikatuz langileen artean, presoei gure babesa eta beroa helaraziz.
• Atzera begiratuz, hamaika dira dispertsioarekin amaiatzeko egin ditugun mobilizazioak, ekimenak eta Euskal Herriak ezagutu dituen iniziatibak. Euskal sindikalgintza ez da borroka honetatik at egon. Gogora ekarri nahi ditugu Batera plafafoman eman urratsak, presoen alde burututako elkarteratze sindikalak, presoak Euskal Herriratzearen alde eraikitako adostasun sindikalak.
• Dispertsio politikak 25 urte betetzea onartezina da eta bizi dugun momentu politikoan dispertso politika mantentzea eta presoen kontrako neurriak biderkatzea orandik eta salagarriagoa da. ETAk borroka armatua betirako utzi zuenetik preso politikoen bizi baldintzak okertu egin dituzte kasu askotan. Dispertsioak ziurtatzen du hori posible egitea. Sakabanaketarekin amaitzea da egoera horri buelta emateko bidea.
• Ez dago aitzikiarik, dispertsioa eta gainontzeko salbuespen politikak bertan behera utzi behar dira. Egiten ez badute, preso politikoen kontrako politikekin Euskal Herriari begirako bestelako helburu politikoak bilatzen dituztelako da. Ez bestetik.
• Dispetsio politikak gaur ez du inolako lekurik, ezta justifikaziorik ere. Zenbat aldiz eta zenbaten ahotan entzun genuen “Borroka armatua bukatzean presoak Euskal Herrira hurrengo egunean”. Zein da orain arazoa? Ez diogu espainiar Gobernuari begiratzen galdera hau egiten dugunean, dispertsioaren kontra borrokatu behar dugunok gure buruari egin beharreko galdera da hau.
• Aro berriak ez ditu jarrera berriak ekarri Estatuen aldetik; aro berria Euskal Herrian ireki delako gure iritziz. Euskal Herrian baldintza eta aukera berriak ditugu askok usteltze bidean ikusi nahi zituzten aldarrikapenei indaberriz heltzeko. Presoak etxeratzeko bidean Euskal Herrira ekartzea da horietako aldarri bat, Euskal Herriak horrela eskatu duelako.
• Euskal jendartearen gehiengoaren nahiei erantzungo badiegu, dispertsioarekin amaitzea lehentasunezko helburu hartu behar dugu. LABen iritziz momentua da sindikalgintzatik gure konpromisoak berritzeko eta gure ahaleginak indartzeko. Gehiengo sindikalaren eskutik norabide horretan sakontzeko prest da LAB; indarrak batuz eta adostasunak eraikiz, orain baino lehen egin izan dugun moduan.
• Egoera politikoak dispertsioarekin amaitzeko aukerak eskaintzen ditu. Eta konponbide prozesuak dispertsoa bukatzea eskatzen du. Ezinezkoa da ehundaka preso politiko dituen herrian normalizazio politikoa lortzea. Ezinezkoa da gatazka politikoa atzean uztea, horren ondorio den preso politikoen auziari irtenbiderik eman gabe. Ezinezkoa da bakea eraikitzea gatazkarako diseinatuak dauden politikekin, eta hori da, hain zuzen ere, dispertsio politika.
LABetik dei egiten diegu Euskal Herriko langileei sakabanaketaren kontrako borrokari segida emateko, gaur arte bezala, Euskal Presoak Euskal Herriratzearen aldeko borroka lan munduan eginez eta lan mundutik indartuz. Hori dela eta, biharko mobilizazioetan parte hartzera deitzen zaituztegu, eta LABeko kideei irakurketa hau lantokietan zabaltzeko eskatzen dizuegu.
2014 Euskal Presoak Euskal Herrian batzeko urtea dela esan genuen urte hasieran. Hori da erronka, hori da helburua. Euskal Herriak behar duelako, euskal preso politikoek merezi dutelako eta gatazka konpontzeko ezinbestekoa delako.
Besarkada gorri handi bat dispertsioak kaltetu eta kolpatu zaituzten preso eta senide guztiei.
Euskal Herrian, 2014ko maiatzaren 14an
LABek Haurreskolak publikoak eta doakoak izateko urratsak eman behar direla aldarrikatzen du
Maiatzaren 14an, EH Bildu talde parlamentarioak egindako proposamena erantzuteko agerraldia egin zuen Cristina Uriartek. Sailburuak 2015-2016 ikasturteari begira familiek ordaintzen duten kuota sistema aztertuko dutela adierazi zuen, familien diru sarrerak kontuan hartuko direlarik. Hitz hauen aurrean eta egungo beka sistemaren porrota agerian geratu denean, LABek gai honekin serio eta zintzotasunez joka dezala eskatzen dio Uriarteari.
1. Gaur egungo beka sistemaren porrota agerian geratu da, eta horrela onartu behar izan dute publikoki, langileok zein familiek aspalditik salatu dugun errealitate bat.
2. Hezkuntza eskubide unibertsala den heinean, eta haurreskolak benetan publikoak izateko, proiektu honek behar duen finantziazioa eta inbertsioa handitzea ezinbestekoa da.
3. Gaur egun, langileok egindako lanari esker, besteak beste, Haurreskolak Partzuergoak, 10 urte hauetan egindako ibilbidean, oso urrats garrantzitsuak eman ditu proiektu asistentziala eta batez ere hezigarria izateko. Baina urratsak ematen jarraitzeko eta gaur egungo krisi egoerak matrikulazioan eragin duen jaitsierari aurre egiteko ondo aztertutako neurriak martxan jarri behar dira.
4. LAB sindikatuak, STEE-EILAS sindikatuarekin batera martxan jarri dugun kanpainan eta maiatzaren 5ean emandako agerraldian argi utzi genuen, batetik, 0-2 zikloaren garrantzia eta honek behar duen aitortzaren beharra eta bestetik, kuota sistema berraztertzeko abian jarriko genuen alderdi politikoekin dinamika, finantziazioaz, aitortzaz eta hedapenaren inguruan hitz egiteko.
5. Kolektibo honek beti erakutsi duen indarrarekin, aldarrikapen sozialekin eta politikoki aurkeztu diren beste proposamen batzuk ikusita Hezkuntza Saila fitxa mugitzera eraman dugu eta hor kokatzen ditugu Uriarteren adierazpenak.
6. Hemendik aurrera doakotasunaren bidean urratsak emateko ate bat zabaltzen zaigu eta atzo Uriartek bota zituen hitzak errealitate bihurtzeko jasoko ditugu. Horretarako LABek gai honekin serioz eta zintzotasunez jokatzeko eskatu nahi dio Uriarteari, aurrekontuetan Haurreskolak Partzuergoaren proiektua behar den bezala finantzatzeko eta hartu behar diren neurriak diruz hornitzeko.
7. Amaitzeko, azpimarratu nahi dugu sindikatu honek lanean segituko duela orain arte egin dugun moduan, zerbitzu publikoa den heinean, hezkuntza eskubide unibertsalaren defentsan.
LABek Odesan jazotako sarraskia salatu eta faxismoaren aurka borrokan ari diren langileei elkartasuna adierazi nahi die
Ukraina inperioaren eta kapitalaren gune estrategikoa bihurtu da eta horren ondorio dugu orain dagoen gatazka. Ukrainiako gobernuak azkenean ez zuen sinatu merkatal akordioa Europar Batasunarekin, ondorioz, AEBek eta Europar Batasunak euren interes politiko, ekonomiko eta militarren aldeko gobernua ezarri nahi zuten Kieven.
Beraz, horren guztiaren aurrean, LAB sindikatuak Odesako sindikatu-etxean orain egun batzuk jazotako sarraskia salatu nahi du eta faxismoaren aurka borrokan ari diren langileei elkartasuna adierazi.
LABek Santiago Ospitatean itxialdian zeuden langileen kanporatzea salatu nahi du
Atzo gauean, Ertzaintzak kanporatu egin zituen Santiago Ospitalean itxialdian zeuden langileak. Azken egunotan ospitaleko ikuztegia ixtearen eta zerbitzua INDESA enpresaren esku uztearen kontrako borrokan aritu dira bertoko langileak.

Bestaldetik, oso modu positiboan baloratu nahi dugu Santiagon eman dugun borroka, inflexio-puntua izan daitekeena Osakidetzan murrizketa eta pribatizazioen kontrako bidean. Eskertu nahi dugu jasotako elkartasuna, honako ekimenak gainontzeko zentroetara eramateko dei egiten dugu, gure erantzunak erradikalizatzera, eta iragartzen dugu Santiagoko ikuztegiaren aldeko borroka ez dela hemen amaitu.
Laugarren greba eguna Gipuzkoako garbiketan
Gipuzkoako Garbitasuneko langileak laugarren greba eguna burutzen ari dira gaur, hilak 15. Hitzarmen duin baten alde milaka langile kalera irten dira egunotan. Gaurkoan ere hala egingo dute lan erreforma onartu, soldatak izoztu eta antzinatasuna bezalako eskubideak murrizten dituzten eta ASPEL patronalak, estatuko sindikatuekin batera, Espainian sinatzen ari diren hitzarmenak salatzeko..
LAB eta ELA sindikatuen prentsaurrekoaren edukiak
Pasadan urtarrilean, hitzarmen duin bat aldarrikatuz deitutako greba egun eta mobilizaziotan parte hartu zuten ehunka lagunek.
ASPEL patronalak ez du kasurik egin eta alorrean lan prekaritatea ezartzeko bidean jarraitzen dute:
– 2010-2011-2012-2013 urteetarako soldatak izoztu.
– Antzinatasuna ezabatu.
Beraien estrategia argia da: ORAIN BOST URTERA GUTXITU SOLDATEN BALIOA ETA IRABAZIAK GEHITZEN JARRAITU, urte hauetan egin duten moduan.
ASPEL patronala estadu mailako eta multinazionalez osatua dago: EULEN, PILSA, SAMSIC IBERIA edo CLECE. Enpresa hauek negozio borobila egiten dute Gipuzkoan: Azpikontratan lan egiten duten enpresak dira, kasu askotan urteko KPIren araberako igoerak jaso dituzte ( Urnieta, Eibar, Lasarte, Lezko udalak, Ficoba, e.a….). Hala ere, langileek soldatak izoztuta dituzte.
ELA eta LABek GARBITASUNEKO ENPRESEK EGITEN DUTEN IRUZURRA SALATZEN DUGU: BEZERO ASKORI IGOERAK KOBRATU DIZKIE, ORAIN 5 URTEKO SOLDATAK MANTENDUZ ETA PREZIOAK BOTARAZIZ ZENTRU BAT HARTZEKO AUKERA IZAN DUTENEAN LANGILEEN SOLDATAK JAITSI DITUZTE.
Patronalak berak argi esan digu: Enpresen helburua irabaziak egitea da. Irabaziak akziodunen artean banatzeko dira eta ez langileentzat.
Beraien estrategia aurrera eramateko, garbitasuneko patronalak hitzarmenaren negoziaketa estadu mailan zentralizatu nahi du. Ez du Gipuzkoako errealitate sozial eta sindikalak kontuan hartzen eta Bertako hitzarmenaren erabakiak Madriden hartzen dituzte.
ELA eta LABek ez dugu bat egiten, estaduko sindikatuak patronal honekin estaduko beste erkidegotan sinatzen ari diren hitzarmenekin: lan erreforma onartu, soldatak izoztu eta antzinatasuna bezalako eskubideak murriztuaz.
Estrategia honen ondoriak emakumeentzat desberdintasun eta pobreziak handiagoa dakarte, bai lan merkatuan bai gizartean.
Gipuzkoako garbitasuna emakumez osaturiko alorretan dagoen adierazagarria da: sozialki balore gabeko lana eta gaizki ordaindua.
ELA eta LABez ez dugu patronalaren txantaia onartzen: urtero irabaziak izateko alorreko lan baldintzak kaxkartzea.Ez dugu onartzen lan baldintzen prekarizazioa.
Soldata eta lan duinaren defentsan antolatzen bagara errespetatuko gaituzte.ELA eta LABek lan erreforma ez ezartzea, ultraaktibitate luze edo mugagabea eta KPIra lotutako soldata igoerak aldarriaktzen ditugu.
ELA eta LABek (alorrean %70ko ordezkaritzakin) maiatzak 12,13,14,15 eta 16rako greba deialdia egiten dugu Gipuzkoako garbitasunean. Htizarmenak 3000 lagunei eragiten die, alorreko erdia.
Era berean, greba egunetan 11.30tan Donostian ( urdaneta kalean) elkartuko gara. Bertan parte hartzeko deialdia egiten dugu.
Arratsaldetan leku hauetan elkarteratzeak egingo ditugu: Errenteria, Urnieta, Lasarte, Beasain eta Donostian.
{linkr:related;keywords:garbiketa;limit:5;title:Albiste+gehiago}
LABen irakurketa dispertsio politikaren 25. urteurrenean
25 urte bete diren honetan, hau da LABetik egiten dugun irakurketa:
• Politika honen arduradunek ez dute ezer ospatzeko, dispertsio politikak porrot egin duelako bere helburuetan. Dispertsioa martxan jarri zuten euskal preso politikoen kolektiboa apurtzeko eta preso bakoitza suntsitzeko. Ez bata, ez bestea. Ez dute lortu. 25 urte hauetan neurririk gabeko bidegabekeriak aurrez aurre izan du euskal preso politikoen duintasuna eta irmotasuna.
• Helburu politikoak ez dituzte bete, baina sufrimendua erruz sortu dute 25 urte hauetan. Sufrimendua presoentzat, senideentzat, baita lagunentzat ere. Mota guztietako sufrimenduaz ari gara; agerikoena urruntzea izan da, eta horrek familiakoei eragindako zigorra. 16 hildako, inork konponduko ez duen miña. Baina politika honek adar asko ditu: sakabanaketa, isolamendua, indefentsioa… Oinarrizko eskubide zibilen etengabeko urraketa eta noski, parte hartze politikoa ezinezkoa egitea.
• Askotan zaila da ulertzea nola gainditu dugun hainbeste kalte eta sufrimendu. Gure ustez azalpen bakarra dauka: 25 urteko dispertsioak 25 urteko borroka ekarri du, 25 urtez euskal preso politikoak borrokan euren eskubideen alde, senide eta lagunak borrokan dispertsioaren ondorioen kontra, herritarrak borrokan dispertsioarekin amaitzeko, baita dispertsioaren atzean dagoen arazo politikoa konpontzeko ere.
• Dispertsioak euskal preso politikoen aldeko borroka eta elkartasuna sortu duela bistan da. Bidegabekeria honen aurrean euskal jendarteak ozen adierazi du bere jarrera. Sakabanaketarekin amaitzearen aldarriak euskal jendartearen gehiengo zabal baten babesa du. Euskal herritarron gehiengoaren aldarria da, eta gehiengo horren lorpena izango da. LABetik borroka honetan inplikatu zareten eta konpromisoz jardun duzuen langile guztien lana txalotu nahi dugu gaurkoan. Konpromiso horiek berretsiz, lanean jarraitzera deitzen zaituztegu: dispertsioaren kontrako borroka lantokiz lantoki indartuz, presoen aldeko elkartasuna zabalduz eta elikatuz langileen artean, presoei gure babesa eta beroa helaraziz.
• Atzera begiratuz, hamaika dira dispertsioarekin amaiatzeko egin ditugun mobilizazioak, ekimenak eta Euskal Herriak ezagutu dituen iniziatibak. Euskal sindikalgintza ez da borroka honetatik at egon. Gogora ekarri nahi ditugu Batera plafafoman eman urratsak, presoen alde burututako elkarteratze sindikalak, presoak Euskal Herriratzearen alde eraikitako adostasun sindikalak.
• Dispertsio politikak 25 urte betetzea onartezina da eta bizi dugun momentu politikoan dispertso politika mantentzea eta presoen kontrako neurriak biderkatzea orandik eta salagarriagoa da. ETAk borroka armatua betirako utzi zuenetik preso politikoen bizi baldintzak okertu egin dituzte kasu askotan. Dispertsioak ziurtatzen du hori posible egitea. Sakabanaketarekin amaitzea da egoera horri buelta emateko bidea.
• Ez dago aitzikiarik, dispertsioa eta gainontzeko salbuespen politikak bertan behera utzi behar dira. Egiten ez badute, preso politikoen kontrako politikekin Euskal Herriari begirako bestelako helburu politikoak bilatzen dituztelako da. Ez bestetik.
• Dispetsio politikak gaur ez du inolako lekurik, ezta justifikaziorik ere. Zenbat aldiz eta zenbaten ahotan entzun genuen “Borroka armatua bukatzean presoak Euskal Herrira hurrengo egunean”. Zein da orain arazoa? Ez diogu espainiar Gobernuari begiratzen galdera hau egiten dugunean, dispertsioaren kontra borrokatu behar dugunok gure buruari egin beharreko galdera da hau.
• Aro berriak ez ditu jarrera berriak ekarri Estatuen aldetik; aro berria Euskal Herrian ireki delako gure iritziz. Euskal Herrian baldintza eta aukera berriak ditugu askok usteltze bidean ikusi nahi zituzten aldarrikapenei indaberriz heltzeko. Presoak etxeratzeko bidean Euskal Herrira ekartzea da horietako aldarri bat, Euskal Herriak horrela eskatu duelako.
• Euskal jendartearen gehiengoaren nahiei erantzungo badiegu, dispertsioarekin amaitzea lehentasunezko helburu hartu behar dugu. LABen iritziz momentua da sindikalgintzatik gure konpromisoak berritzeko eta gure ahaleginak indartzeko. Gehiengo sindikalaren eskutik norabide horretan sakontzeko prest da LAB; indarrak batuz eta adostasunak eraikiz, orain baino lehen egin izan dugun moduan.
• Egoera politikoak dispertsioarekin amaitzeko aukerak eskaintzen ditu. Eta konponbide prozesuak dispertsoa bukatzea eskatzen du. Ezinezkoa da ehundaka preso politiko dituen herrian normalizazio politikoa lortzea. Ezinezkoa da gatazka politikoa atzean uztea, horren ondorio den preso politikoen auziari irtenbiderik eman gabe. Ezinezkoa da bakea eraikitzea gatazkarako diseinatuak dauden politikekin, eta hori da, hain zuzen ere, dispertsio politika.
LABetik dei egiten diegu Euskal Herriko langileei sakabanaketaren kontrako borrokari segida emateko, gaur arte bezala, Euskal Presoak Euskal Herriratzearen aldeko borroka lan munduan eginez eta lan mundutik indartuz. Hori dela eta, biharko mobilizazioetan parte hartzera deitzen zaituztegu, eta LABeko kideei irakurketa hau lantokietan zabaltzeko eskatzen dizuegu.
2014 Euskal Presoak Euskal Herrian batzeko urtea dela esan genuen urte hasieran. Hori da erronka, hori da helburua. Euskal Herriak behar duelako, euskal preso politikoek merezi dutelako eta gatazka konpontzeko ezinbestekoa delako.
Besarkada gorri handi bat dispertsioak kaltetu eta kolpatu zaituzten preso eta senide guztiei.
Euskal Herrian, 2014ko maiatzaren 14an


