2026-01-22
Blog Page 1159

Rajoy eta Urkulluren krisia amaitu denaren diskurtsoa iruzur handi bat da

LABeko batzorde sozio-ekonomikoak gobernuek eta erakundeek egin duten balorazio positiboa auzitan jartzen duen txosten bat aurkeztu du gaur prentsaurrekoan. Bea Martxueta, Politika Sozialetako Idazkariak, txostena aurkeztu du eta Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari nagusiak, datu horiek aurrean izanda, sindikatuak egiten duen irakurketa politikoa luzatu du.

EAEko eta NAFARROAko Gobernuen politiken balorazioa
Txostenak, sektoreei begiratuta, hobetu beharrean, egoera okerrera doala erakusten du. Lehen sektorearen (nekazaritza eta arrantza) esaterako, bilakaera negatiboa da eta hori gutxi balitz, multinazionalei lehentasuna emanez, elikagaien burujabetzatik urruntzen ari gara egunez-egun.

Industria sektorean ehunaren suntsipena bizkortuzen ari da, politika industrialeko estrategia eza ondorioztatzen duena LABen ustez. Araban esaterako, industriaren %30 suntsitu da dagoeneko.

Espainia eta horren ondorioz, EAE eta Nafarroa, energía garestiena duen hirugarren estatua da Europa mailan. Ez dago bertako energía estrategiarik eta horrek, erregai fosiletan oinarritutako erauzteari eta espekulazioari zabaltzen dizkio ateak.

Berrikuntzan ere ez da inbertsio nahikorik egin. Gure industriak sortzen dituen %60ª teknologia maila txikikoa edo ertainekoa da eta horrek, kapitalaren ihesa eragiten du.

Politika fiskal eta aurrekontu politiken gaiari helduz, txostenak aplikatzen diren politikak krisia sortu zuten berberak direla erakusten dute. Politika fiskalak kapitalaren errentei laguntzeko eginak dira eta aurrekontu politikek ez dute pertsonen eta ekonomia errealen alde egiten, ez dira berbanaitzaileak.

Txostenean ere, egungo lan harremanen esparruak, zeinak negoziazio kolektiboaren eta elkarrizketa sozialaren agorpena oinarritzat dituen, sindikatuen eta langileon eragiteko ahalmena mugatu nahi duela erakusten du.

2014 hazkunde ekonomikoaren urtea?
Ainhoa Etxaidek txostenean jasotako datuak kontutan izanda sindikatuak EAEko eta Nafarroako Gobernuen politiken balorazioa egin du, eta hasieratik Rajoyk Madrilen eta Urkulluk EAEn krisia amaitu denaren diskurtsoa iruzur handi bat besterik ez dela azpimarratu nahi izan du.

Etxaidek aitortu du 2014a, "batzuentzat", kapitalarentzat, urte oparoa izan dela; IBEX 35ak adibidez 14.900 milioiko irabaziak izan ditu lehen sei hilabeteetan eta banka espainiarraren irabaziak 7.449 milioira iritsi dira.

Jendeari erreparatuz ordea, Etxaidek urte gogorra izan dela azaldu du. Eta besteak beste, hori erakusten duten datu esanguratsu batzuk eman ditu:

– Araban 2.000 lanpostutik gora arriskuan daude eta ez dago inolako planik hori ekiditeko.

– 2008tik 147.000 mila lanpostu suntsitu dira EAEn eta 35.400 Nafarroan, pobreziaren arriskua %41 handitu da EAEn, %71 Nafarroan eta urtea bukatzen ari garen honetan ez da inolako plan estrategikorik jarri martxan instituzioetan pobreziari buelta emateko.

– Diru sarrerak handitu dira, baina jaso dena bankuetara doa, hain zuzen gastu finantziarioak %21 handitu dira gastu soziala etengabe murrizten ari diren bitartean.

– Prestazioen kontrako eraso mediatiko, politiko eta sozial oso bat jarri dute martxan. Ez da Maroto bakarrik, Lanbide langabetuei prestazioak murrizteko tresna bilakatu dute eta ez langabezia murrizteko tresna.

– Soldaten pisua nabarmen murriztu da. Lehen aldiz enpresa irabaziak langile guztiok jasotzen duguna baino altuagoa izango da. 2000. urtean soldatak PIBaren %51 ziren eta 2012an %46,4 jaitsi da, enpresa irabazien kasuan aldiz 42tik 44,5era pasa da.

Etxaidek egoera ekonomikoa hobetzen ari denaren esanak gezurra direla azpimarratzearekin batera, instituzioetatik bizi dugun egoera konpontzeko ezer egiten ez den bitartean egoera soziala etengabe okertzen joango dela adierazi du eta gaurdaino hartu diren erabakiak espekulatzaileen mesedetan besterik ez direla hartu salatu du. Bide horri jarraitzen die Kutxabank pribatizatzeak, PNVek AHT proiektu ekonomiko bakar bezala egindako hautuak edota industria birmoldatzeko estrategiarik gabe jarraitzeak.

Lan erreforma inolako muga eta neurririk gabe ezarri dutela salatu du Etxaidek, hor kokatu du adibidez lan baldintzak kaskartzeko, soldatak erasotzeko eta lanaldia guztiz malgutzeko hitzarmenak blokeatu izana. 

Aurrekontuen gainean LABeko idazkari nagusiak politika fiskalak ez direla aldatu esan du, horrek krisiak sortutako zuloak guztion artean ordainduko ditugula adierazten du eta gainera inork ez du bere gain hartuko egindako txikizio guztia.

Politika ekonomiko eta sozialak ez dira aldatu eta ez dituzte aldatuko. Eta egoera kudeatu ahal izateko aurten Madrilen, EAEn eta Nafarroan elkarrizketa sozialerako mahaia berreskuratzea otu zaie. 

Urkulluren gobernua
Urkulluren politikez mintzatzerakoan Etxaidek Madriletik etorritako berdin berdinak direla aipatu du, "han erabakitakoa hemen aplikatu". Rajoyk 61 lege onartu ditu gai ekonomiko, sozial, laboral eta sindikaletan, eta pixkanaka "guztiak ari dira hemen aplikatzen". Zentzu honetan Urkulluren gobernutik Madrili ez zaiola planto egin salatu du.

Madrilen erabaki den berdina hemen erabaki da. Administrazioa publikoen berrantolaketa, Lan erreformaren aplikazioan, gehiengo sindikala lan mundutik botatzeko eskakizuna EAEtik, erabakiak beti elite ekonomikoaren zerbitzura izan dira, energia faktura ez da auzitan jarri, TTIParen inguruan ez dute ezer esan…

2015 urteari begira
Langile eta herritarrontzat 2014a urte txarra izan da eta hurrengoa bide berdinetik joango da gure eskubideak eta gure premiak instituzioen esku uzten baditugu. Honen aurrean politikak aldatzeko beharra aldarrikatu du Etxaidek. Instittuzioetatik bideratu beharko dira, baina mobilizazio sozialaren bitartez behartu behar ditugu gure eskubideak bermatuko dituzten erabakiak hartzera.

Zentzu horretan 2014ak emandako fruitu emankor bakarretako bat gogoratu nahi izan du: Karta Soziala. Akordio sozial zabalak eraikitzeko eta pobretzen gaituen sistema honen aurrean Euskal Herriak bere bidea egiten laguntzeko tresna.

2015 hauteskunde zikloa hasten da berriro, politika guzti hauek zigortzeko aukera izango dugu, hori bilatu behar dugu, baina batez ere, erabaki politikoak gure mobilizazioaren bidez baldintzatzeko helburua izan behar dugu.
 

 

Madrilek onartutako gutxieneko soldataren igoera eskasak zaplasteko berri bat ematen die Hego Euskal Herriko langilei

Madrileko Gobernuak Lanbide arteko Gutxieneko Soldataren %0,5-eko igoera iragarri berri du. Horrek esan nahi du 2015. urtean, Gutxieneko Soldata 648,6 eurokoa izanen dela, hau da, 9.079,37 euro. Erabaki honekin Madrilek zaplasteko berri bat ematen die Hego Euskal Herriko langileei.

Lehenik eta behin, Estatu espainarrak ez du betetzen Europako Karta Sozialak agintzen duena. Irizpide horren arabera, Hego Euskal Herrian Gutxieneko Soldata 1.100 eurotan (15.400 euro urtean) egon beharko luke, Estatuak ezarri baino %41 gehiago. Madrilen hartutako erabakia opari berri bat da enpresarientzat. Beraz, beste urrats bat aberastasuna gero eta modu injustuagoan banatzeko eta desberdintasunak areagotzeko herritarren artean.

Bigarrenik, erabat eskandalagarria da Madrileko Gobernuak inposatutako Gutxieneko Soldata 12.000 euroen azpitik izatea, hau da, Europako Batasunak markatzen duen gutxieneko errenta jendea pobrezian bizi ez dadin, Hego Euskal Herriko bataz besteko errentaren arabera. Neurri honek oso negatiboki eragiten du langabeziagatiko prestazioak, subsidioak eta diru sarrerak bermatzeko errentak jasotzen dituztenengan, prestazio guzti hauek Gutxieneko Soldatarekin lotuta baitaude. Emaitza: mila lagun ez daude pobreziatik babestuta behar bezala.

Bukatzeko, Gutxieneko Soldataren inposizioarekin batera, iraupen luzeko langabe batzuei (7tik bat) onartutako 426 euroko laguntza lotsagarriak, eta pentsiodunei aplikatutako %0,25eko igoerak agerian uzten dute zenbateraino galtzen duten Euskal Herriko langileek, babes sozialeko sistema eta lan harremanetarako esparru propiorik gabe.

Egungo markoa kudeatzen duten botere politiko eta ekonomikoak bakarrik mantentzen dira gehiengoaren prekarietatea eta pobreziaren kontura. Horixe da daukaten berme bakarra aberastasuna pilatzeko. Beraz, langileon duintasuna ukatzen duen marko honekin bukatu eta gure erabakiak hartzea galerazten duen erregimenarekin loturak haustea da daukagun aukera bakarra berdintasuna, duintasuna eta justizia handiagoa lortzeko Euskal Herrian.

 

 

 

LABek Urduñako Bainutegietako langileek bizi duten egoera salatzen du

0

LABek Urduñako Bainutegietako langileek bizi duten egoera salatu nahi du, Montenegro taldeak bainutegien gestioa definitiboki likidatuko duela baitirudi.

Lehenago salatu bezala Ana Montenegro buru duen taldeak egindako bainutegien gestioa txarra eta iluna izan da. Esploatzioaren gestioan zein giza baliabideei dagokionean akats nabarmenak izan dira, erabaki eta zuzentzeko ahalmena horretarako gaitasunik ez duten pertsonei eman baitzaie. Prebentzio eta mantenimendu egoki faltak eta honek ekarri dituen ondrioek —bainuetxeko instalazioen sei hilabeteetako itxiera— gestio oker hau agerian utzi dute.

Orain, ostalaritzako egoitzak zor ulergaitzak ditu eta Bainuetxeak aurrera jarraitu dezan erabateko erreforma behar du, langileak berehala kaleratuak izatekotan daude, baina Ana Montenegrok bere negozioekin jarraitzen du ezer gertatuko ez balitz bezala, arazorik ez balego bezala.

Gizarte segurantzako diruzaintzaren jarrera ere salatu nahi dugu, honen kezka nagusia Montenegrok utzitako zorra nori kobratuko dioten bilatzea da eta ez du inolako altenatibarik proposatzen negozioaren esplotazioa errazteko. Ez dugu ahaztu behar negozioa ez dela Ana Montenegrorena, baina bai dira bereak sortu dituen zorrak eta bere indarrak ez ditu jarri zor hori Montenegro taldeak ordain dezan.

Konkurtso adminiztrazioak egindako gestioa ere salatu nahi dugu. Ez dugu ulertzen nola, proiektu berri bat aurrera ateratzeko alde ezberdinen artean negoziazioak martxan jartzen badira, ez den mahai gainean jartzen esplotazioaren egoera erreala, balorazio erreal bat egiteko datu guztiekin eta negoziazioak aurrera eramateko egoeraren ezagutza osoarekin eta ez sortu espektatiba okerrak. Azken batean hauek ez dute aurrera egiten ez baitaude egoera erreal batean oinarrituak. Orain Bainuetxeko platillaren frustrazioa are haundiagoa da.

Udaletxeak ere kale egin du, beretzat pisu gehiago izan du instituzioaren egoera finantziarioak y izan ditzxaken erreperkusio ekonomikoak bainuetxeko langileen lanpostuak baino.

Alde guztiei indarrak egitea eskatzen diegu bainuetxea ez isteko eta lanpostuak mantentzeko.
 

 

 

El restaurante Lekeitio despide a una trabajadora y no paga

0

La trabajadora Olga Ershova, camarera del restaurante Lekeitio, fué despedida en Mayo de 2014 alegando fin de servicio, puesto que había sido contratada para la “temporada de terraza”, a pesar de que su contrato se prolongaba ya por cuatro años.

Consecuencia de este despido, declarado improcedente por el juzgado de lo social nº5, la empresa contrae una deuda con la trabajadora tanto de la indemnización como por salario y liquidación no devengada.

A pesar de haber intentado acordar una solución para el pago de esas cantidades en conversaciones con el abogado de la empresa, la respuesta ha sido una negativa rotunda a realizar pago alguno, ni siquiera voluntad de buscar un modo de pago asumible para todos, que atenúe de algún modo el daño causado a la trabajadora.

Teniendo en cuenta que hablamos de un colectivo con condiciones de trabajo precarias y salarios del año 2012, así como la situación personal de la trabajadora, con una hija pequeña y todos los miembros de la familia en el desempleo, es una vergüenza que esta empresa, tan conocida en Bilbao, le niegue lo que es suyo por derecho, más aún sabiendo la delicadísima situación en la que se encuentra Olga.
 

 

 

Aldundiak Bizkaibuseko lanpostuak ziurtatzen ez baditu greba mugagabe berri bat eman daiteke

0

ALDUNDIAK LANPOSTUAK ZIURTATZEN EZ BADITU, BALITEKE BIZKAIBUS BERRIRO GREBA MUGAGABEAN HASTEA

ELA-LAB-UGT-USO eta CCOO sindikatuok aztertu dugu Aldundiak abenduaren 12an eman zigun txostena. Guretzat ez ditu 2013ko urriaren 4an zeuden lanpostuak ziurtatzen eta, ondorioz, ez du Bizkaibusen zerbitzua hobetzen, hitzartu bezala, zerbitzu okerragoa eskainiz herritarrei. Azaroan lortutako akordioa urratzen ari da beraz, baldin eta enplegua benetan bermatzen ez bada.

Salatzen dugu txostenean ez direla aldundiarekin izan ditugun bileretan aurkeztu ditugun hobekuntza asko eta asko; linea berriak sortzea, proiektuan dauden lineetako ordutegiak hobetzea, baita proiektuarekin desagertu diren hainbat linea berreskuratzea ere proposatzen genuen, bestela enplegua suntsiu ea zerbitzu eskasagoa emango zaio jendeari.

Sindikatuok ulertzen dugu zerbitzuak murrizteak herritarrak atsekabetzea. Argi daukagu zerbitzua hobetuz soilik lortuko dela murrizketak etetea eta lanpostuei eustea.

Salatzen dugu, era berean, enpresek ez dutela subrogazioari, lan baldintzei eta subrogazio zerrendei buruz adostutakoa betetzen.

Horregatik guztiarengatik, bilerara deitu dugu Aldundia 2015eko urtarrilaren 7an, enpresen urraketei irtenbideak proposatzeko eta Aldundiak zerbitzua hobetzeko, bestela ez baitira 2013ko urriaren 4an zeuden lanpostuak ziurtatzen.

Iragartzen dugu Aldundiak lehengo “akordioa betetzen ari gara” diskurtsoarekin segitzen badu aldundiak desagertzen direla ukatzen duen lanpostuen berri zabalduko dugula. Argi daukagu jende guztiak ikusten dituela zerbitzua murrizteak lanpostu gutxiago izatea dakarrela.

Aldundiak zerbitzua hobetzeko eta lanpostuak ziurtatzeko asmorik ez badu, langileen batzarrak deituko ditugula eta, ondoren, Bizkaibus osoaren batzarra, eta baliteke zerbitzu hobea eta enplegua aldarrikatzeko greba mugagabeari ekitea erabaki genezakeela. Aldundiak konpromiso hori hartu zuen eta ez da betetzen ari.

 

 

 

Gizarte zerbitzuetako erakunde arteko akordioa guztiz eznahikoa da

Gizarte zerbitzuen garapenaren harira, Eusko Jaurlaritzak, Aldundiek eta Eudelek lotu duten erakunde arteko akordioari dagokionez, LAB sindikatuak gizarte zerbitzu publikoak, unibertsalak eta kalitatekoak osatzeko eznahikoak direla salatzen du.

Gizarte zerbitzuen garapenaren harira, Eusko Jaurlaritzak, Aldundiek eta Eudelek lotu duten erakunde arteko akordioari dagokionez, LAB sindikatuak honakoa deritza:

1. Akordioaren edukia, honi eman nahi izan dioten izaera historikotik oso urrun dago. Berez, oinarrian, dagoena gordetzeko ahalegin bat baino ez da. Asmo eta gaitasun gutxi du Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan gizarte zerbitzu publikoen sistema batez horni gaitezen, zeina unibertsaltasun, berdintasun eta kalitate handiagoa izatean oinarritzen den. Hortaz, egungo gutxiengoei eusten dion, baina gizarte zerbitzuak beste zerbitzu publikoekin (osasungintzarekin edo hezkuntzarekin adibidez) parekatzeko guztiz eznahikoa den akordio batez ari gara.

2. Gizarte zerbitzuen egungo egoerak ondorengo ezaugarriak ditu: aurrekontuak benetako premien eta Europako batez bestearen azpitik daude; lehen zaintza eta lan komunitarioa ez daude behar beste garatuak; zaintzaren kalitateari eragiten diote pribatizatu diren zerbitzuek eta hauetako askotan dagoen langile-ratio txikiek; fiskalitate zuzena eta progresiboa ordezkatzen du berrordainketak (kopagoa); jendea bizi den lurralde eta eskualdeen arabera ezberdintasuna ematen da.

3. Diagnosi hau eginez, eta gai batzuen balioa aintzat hartuz, adibidez, legean biltzen diren zerbitzuen onura jasotzeko garaian norberari dagozkion eskubideen onarpena, akordioak hainbat gabezia ditu:

• 2017. urterako ezarri den aurrekontuaren hazkundea bizi ditugun beharren hedapenaren oso azpitik dago. Ez du balio izango zerbitzuen eskariak gora egin izanari erantzuteko, ezta langile gehiago hornituz eta komunitateko programak garatuz kalitatea areagotzeko ere, are gutxiago kostu txikiko gizarte zerbitzuak bakarrik sustatzen dituzten prozesu pribatizatzaileak lehengoratzeko ere.
• Akordioak oinarri ahula du, erakunde bakoitzak berrinterpreta ditzakeelako, azpitik, proposatu diren helburuak:
 
– Aburtok, akordioa sinatu zen egun berean, egin zituen adierazpenak guztiz kezkagarriak dira, araudien bidez, norberari dagozkion eskubideak modulatzeko (eta hortaz, murrizteko) aukera adierazi baitzuen.

– Ez du hiru lurraldetan bizi direnen berdintasuna bermatzen, prestazio edo laguntza bakoitzeko ematen den derrigorrezko gutxieneko estaldura %80koa izatea ezartzen duelako Araba, Bizkaian eta Gipuzkoan. Estaldurak %80ren gainetik dauden lekuetan, haiek murrizteko aukera zabalik uzten da.

– Udalentzat adostu den funtsa lotsagarria da, batez ere, izaera komunitarioa duten zerbitzuak eta programak garatu ahal izateko. Ildo honetan, akordioak ez du etxez etxeko laguntza zerbitzuaren ahultze eta etengabeko desagertze-prozesua konpontzen utziko.
 

• Azkenik, erakunde arteko akordioak ez ditu ahalbidetuko gizarte zerbitzuen hobekuntza eta haiek sortu ahal izatea, beraiek izanik zaintza kalitatearen funtsa. Hitzartu diren aurrekontu-partidek ez dute horretarako tarterik uzten.
 

Beraz, ez gaude gizarte zerbitzuen eredu berri baten osaketan egindako jauzi kualitatibo baten aurrean. Egungo egoerari eusten dio bakarrik. Deitoratzen dugu zerbitzu publiko, unibertsal eta kalitatekoen alde egiten ez dutenen gogo eta konpromiso ezak nagusitu izana.

  

 

 

Adegik lan erreforma aplikatu nahi du

0

Deba Behea eskualdean, milaka langileri babesa ematen dion hitzarmen sektoriala, metaleko hitzarmena, alegia, berritu gabe dago 2011 urtetik. Beste hainbat sektoretan ere, hitzarmenak berritu gabe daude. Egoera salatzeko LABek elkarretaratzea egin zuen atzo.

Berritu gabe daude, ADEGI Gipuzkoako patronalak, espainiako lan erreforma aplikatu nahi duelako eta herrialdeko hitzarmenak desagertarazi nahi dituelako.

Azkenengo 3 urteotan herrialdeko hitzarmenen eta enpresa mailako hitzarmenen aldeko dinamiketan murgilduta egon da LAB sindikatua, lantokietan eta kalean.

ADEGI eta bere zuzendaritzako kideak Gipuzkoako langileon eskubideekin jolasean ari dira eta Euskal Herrian inolako zilegitasunik ez duen lan erreforma aplikatu nahi dute.

Honek guztiak, langileon lanpostuak suntsitu eta lan baldintzak prekarizatzeaz ezezik, eskualdeko ehun ekonomikoan eragin nabarmena du eta hirugarren sektoreari ere bete betean eragiten dio (komertzioak etab.) Eta diogun hau edozein dendarik baieztatu dezake.

ADEGIk eskubideak murriztu, soldatak izoztu edota soldatak jeisten baditu, langileek eros ahalmena galtzen dute. Jendarteak eros ahalmena galtzen badu, kontsumoa jeisten da. Kontsumoa jeisten bada hainbat negozio itxi egin behar izaten dira…eta abar. Azken urteotan gertatzen ari dena, diogunaren erakusgarri nabarmena da.

Langileon eskubideekin jolasean ari dira. Lanpostua galtzen badugu eta hipoteka ordaindu ezin badugu etxetik kaleratzen gaituzte. Gure eskubideekin jolasten baldin badute eta horren aurka kexatu nahi baldin badugu, protesta hori egitea debekatzen digute (nahiz eta era baketsuan izan), injustizia egoera batean erantzunkizun zuzena duen pertsona horren balizko eskubide urraketa bat argudiatuz.

Ba ez gaude isilik egoteko prest! LAB sindikatuko kideok lantokietan zein kalean, hitzarmen kolektiboen eta langileon eskubideen aldeko borrokan jarraituko dugu, eta nahi ez baldin badute ere, entzun egin beharko gaituzte.

ADEGI LAPURRAK! HITZARMENAK ORAIN!

 

 

 

Aberastasuna sortzen eta banatzen duen eredu ekonomiko industriala posiblea da

Enpleguaren defentsan, benetako politika industrialaren alde, milaka langilek bat egin dute Gasteizko kaleetan; enpresa desberdinetako langileak, LABek, ELAk eta ESK-k deituta, lanpostuen eta etorkizunaren defentsan mobilizatu direnak. Alestis, Arkema, Candy, Condesa, Corrugados Azpeitia, Ecn Cable Group, Fundiciones Wec, Laminaciones Arregui, Tepsa, TS Fundiciones enpresetako hiru sindikatuon sail sindikalen eskutik antolatu da mobilizazioa, Bionor, Cegasa Orozko, Castimetal eta Servimax-eko langileen atxikimenduarekin. Arcelor Mittalek Agurainen duen lantegiko beharginak ere bertan ziren, zuzendaritzak lantokia itxi eta 54 langile kalean uzteko asmoa azaldu eta biharamunean.

Azken 6 urtean Arabako enpleguaren %10 suntsitu da, industrian %30. Erakundeak, Arabako instituzioak, euskal instituzioak ez dira nahikoa egiten ari itxierak eragotzi eta egoerari buelta emateko. Ixtear dauden 11 enpresa horien egoera salatu, eta bideragarriak izan daitezkeela eta izan behar dutela aldarrikatzen bat etorri dira langile guztiak. “Enpresa hauek itxi egin nahi dituzte jabeek bestelako interes ekonomiko batzuk dituztelako. 2000tik gora lanpostu daude arriskuan” salatu du LABeko idazkari nagusiak. “Benetako politika industriala, desindustrializazioari aurre egiteko estrategia bat, lanpostuei eutsiko diena eta enplegua sortuko duena” aldarrikatu eta “sektore publikoaren aldetik inbertsioa” exijitu du Etxaidek.

Enplegua eta industria nahi izateak batu ditu enpresa desberdinetako milaka langileak larunbateko manifestazioan. Injustizien aurrean altxa egin dira langileok, beste eredu baten alde borrokatzeko. Euskal industria eta enplegua ez daude salgai. Egoerari tamainako erantzuna emango dion Gobernua behar dugu. Enpresak irekita, lanpostuak sortzen eta aberastasuna banatzen. Horixe da Gasteizen mobilizatutako milaka langilek aldarrikatutakoa.

Langileak babesten dituen enplegu eta politika industriala posible eta beharrezkoa da. Aberastasuna sortzen eta banatzen duen eredu ekonomiko indutriala posiblea da. Langileok prest gaude borroka hori egiteko, bide hori egiteko.
 

 

Jai egunak “bizitzeko” dira, ez lan eta kontsumitzeko

Astebukaera honetan hainbat ekimen burutu dira jai egunetan komertzioen irekiera salatzeko. Ostiralean Sestaoko eta Oiartzungo Carrefour supermerkatuen aurrean elkarretaratzeak egin ziren "Jai egunetan denok jai! Apertura en domingos y festivos aquí 0" lelopean. Igandean Iruñeko Alde Zaharreko hainbat eragilekin batera LABeko delegatuek Nafarroako Gobernuak merkatalguneak irekitzea baimentzen dituen araudia salatu zuten.

IRUÑEKO MOBILIZAZIOA

Iruñeko Alde Zaharreko hainbat eragilek, Leclerc, Caprabo, Zara edo Bershka bezalako kateetako LABeko delegatuekin batera, atzo abenduak 21 igandea, dendak ireki izana salatu zuten. Atzokoa Nafarroako Gobernuak merkatalguneak irekitzea baimentzen dituen hamar jai egunetatik bat da.

“Bizi Eguna” delakoaren antolatzaileek salatu dute PP-ren Gobernu ordezkaritzak nahiz UPNren Udalak ekitaldiak Vinculo Plazan, Corte Ingles ondoan, egitea eragotzi dutela, baita aipatutako eraikina inguratzea ere. “Berriro ere, Corte Inglesaren inguruak manifestazio eskubiderik gabeko gune izendatu dute, UPN eta PP dirudunen zerbitzura daudela frogatuz”.

Ekitaldia San Frantsizko Plazan izan zen, bertan ekimen ezberdinak egin zirelarik “jai egunak jolasteko dira, ez erosketak egiteko” lelopean: Irrien Lagunak taldearen emanaldia, truke azokaz eta txokolatada. Era berean, parte hartzaileek informazioa banatu zuten Alde Zaharreko kaleetan barna, herritarren artean igande nahiz jai egunetan ez erosteko kontzientzia zabaltzeko.

LABeko merkataritza arduradun Itxaso Torregrosak jai egunetan irekitzearen kalteak azaldu zituen: “Denda txikiak ixten dira, kate handien egutegi eta ordutegiarekin lehiatu ezinik, enplegu suntsiketa nahiz komunitate bizitzaren pobretzea eraginez; langileek bizitza pertsonala eta familiarra baldintzatzen da; eta kontsumismo basatiena zabaltzen da, ahal duten horientzat opio eta ezin duten horientzat, gero eta gehiago direnak, bazterketa sozialerako aldagai”. Torregrosaren esanetan, arazo zehatz eta eguneroko honen aurrean ere beharrezkoa da Nafarroan erabakitzeko eskubidea aldarrikatzea, izan ere igande eta jai egunetan irekitzea 0 irekiera eskatzen duen Nafarroako gehiengo sozialaren kontrako Espainiako Gobernuaren inposaketa baita, UPN, PP eta PSNren babesa duena”.