Gizarte zerbitzuen garapenaren harira, Eusko Jaurlaritzak, Aldundiek eta Eudelek lotu duten erakunde arteko akordioari dagokionez, LAB sindikatuak gizarte zerbitzu publikoak, unibertsalak eta kalitatekoak osatzeko eznahikoak direla salatzen du.

Gizarte zerbitzuen garapenaren harira, Eusko Jaurlaritzak, Aldundiek eta Eudelek lotu duten erakunde arteko akordioari dagokionez, LAB sindikatuak honakoa deritza:

1. Akordioaren edukia, honi eman nahi izan dioten izaera historikotik oso urrun dago. Berez, oinarrian, dagoena gordetzeko ahalegin bat baino ez da. Asmo eta gaitasun gutxi du Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan gizarte zerbitzu publikoen sistema batez horni gaitezen, zeina unibertsaltasun, berdintasun eta kalitate handiagoa izatean oinarritzen den. Hortaz, egungo gutxiengoei eusten dion, baina gizarte zerbitzuak beste zerbitzu publikoekin (osasungintzarekin edo hezkuntzarekin adibidez) parekatzeko guztiz eznahikoa den akordio batez ari gara.

2. Gizarte zerbitzuen egungo egoerak ondorengo ezaugarriak ditu: aurrekontuak benetako premien eta Europako batez bestearen azpitik daude; lehen zaintza eta lan komunitarioa ez daude behar beste garatuak; zaintzaren kalitateari eragiten diote pribatizatu diren zerbitzuek eta hauetako askotan dagoen langile-ratio txikiek; fiskalitate zuzena eta progresiboa ordezkatzen du berrordainketak (kopagoa); jendea bizi den lurralde eta eskualdeen arabera ezberdintasuna ematen da.

3. Diagnosi hau eginez, eta gai batzuen balioa aintzat hartuz, adibidez, legean biltzen diren zerbitzuen onura jasotzeko garaian norberari dagozkion eskubideen onarpena, akordioak hainbat gabezia ditu:

• 2017. urterako ezarri den aurrekontuaren hazkundea bizi ditugun beharren hedapenaren oso azpitik dago. Ez du balio izango zerbitzuen eskariak gora egin izanari erantzuteko, ezta langile gehiago hornituz eta komunitateko programak garatuz kalitatea areagotzeko ere, are gutxiago kostu txikiko gizarte zerbitzuak bakarrik sustatzen dituzten prozesu pribatizatzaileak lehengoratzeko ere.
• Akordioak oinarri ahula du, erakunde bakoitzak berrinterpreta ditzakeelako, azpitik, proposatu diren helburuak:
 
– Aburtok, akordioa sinatu zen egun berean, egin zituen adierazpenak guztiz kezkagarriak dira, araudien bidez, norberari dagozkion eskubideak modulatzeko (eta hortaz, murrizteko) aukera adierazi baitzuen.

– Ez du hiru lurraldetan bizi direnen berdintasuna bermatzen, prestazio edo laguntza bakoitzeko ematen den derrigorrezko gutxieneko estaldura %80koa izatea ezartzen duelako Araba, Bizkaian eta Gipuzkoan. Estaldurak %80ren gainetik dauden lekuetan, haiek murrizteko aukera zabalik uzten da.

– Udalentzat adostu den funtsa lotsagarria da, batez ere, izaera komunitarioa duten zerbitzuak eta programak garatu ahal izateko. Ildo honetan, akordioak ez du etxez etxeko laguntza zerbitzuaren ahultze eta etengabeko desagertze-prozesua konpontzen utziko.
 

• Azkenik, erakunde arteko akordioak ez ditu ahalbidetuko gizarte zerbitzuen hobekuntza eta haiek sortu ahal izatea, beraiek izanik zaintza kalitatearen funtsa. Hitzartu diren aurrekontu-partidek ez dute horretarako tarterik uzten.
 

Beraz, ez gaude gizarte zerbitzuen eredu berri baten osaketan egindako jauzi kualitatibo baten aurrean. Egungo egoerari eusten dio bakarrik. Deitoratzen dugu zerbitzu publiko, unibertsal eta kalitatekoen alde egiten ez dutenen gogo eta konpromiso ezak nagusitu izana.