2026-05-13
Blog Page 11

LABek politika publiko propioak exijitzen ditu, Nafarroako erregularizazioa enplegu arloko eskubideak gauzatzeko eta beste askotan aurrera egiteko abiapuntua izan dadin

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
LABek politika publiko propioak exijitzen ditu, Nafarroako erregularizazioa enplegu arloko eskubideak gauzatzeko eta beste askotan aurrera egiteko abiapuntua izan dadin


Nafarroako Gobernuko presidenteak deituta, gaur bilera egin dute enpleguari eta migratzaileen erregularizazioari buruz hitz egiteko. LAB sindikatuak enpleguaren erregularizazioan eta kontrolean hobekuntza bat exijitzen du: kontratu erreal eta egiaztatuak, Gizarte Segurantzan alta zuzenak, lanaldien eta atsedenaldien errespetua, Lan Ikuskaritzaren jarduera eraginkorra, lan hitzarmenen betetzea eta lan osasunerako eskubidearen onarpena, bereziki prekarizatutako sektoreetan, hala nola etxeko lanetan eta zaintza lanetan. Horregatik, gure errealitatearekin bat datorren LGS baten beharra ezinbestekoa dela defendatzen du sindikatuak.

LAB sindikatuak Erregularizazioa ORAIN! Plataformaren garaipen sozial eta herrikoia nabarmendu eta baloratzen du baita erregulazioaren tramiterako onarpena lortzeko antolatutako migrazio-mugimenduaren borroka eta presio iraunkorra ere. Zor bat ordaintzeko justizia sozialeko pauso bat da hori.

Nafarroan ez dugu bizi nahi Espainiako Gobernuaren erabaki partzial eta interesatuen menpe. Horregatik, uste dugu beharrezkoa dela autogobernuan sakontzea, subiranotasuna onartzea eta politika publiko propioak garatzea, eskaeren kudeaketatik askoz harago doazen erabakiak hartzeko baldintzetan egoteko, eta erabaki horiek zerikusia dute beharrezko baliabide, baliabide eta azpiegituren zuzendaritza estrategikoarekin, beren bizitza hemen egitea erabaki duten bizilagun migratuek eta/edo arrazializatuek duintasunez, justiziaz eta beren lana eta eskubide guztiak erabat aitortuz egin ahal izan dezaten.

Garrantzitsua da Chivite presidenteak eta enpresariek hori kontuan hartzea: migratzaileak erabili eta botatzeko eskulana baino askoz gehiago dira. Hori dela eta, erreforma honen alderdi positiboetako bat da orain arte bizileku-baimenen lorpenaren eta lan-kontratua edo kaudimen ekonomikoa izatearen arteko lotura historiko erabakigarria bereizten dela.

Sindikatuak gogorarazi du Nafarroan bizi eta lan egiten duten pertsona guztien bizimodua hobetzeko, eta bereziki migratu eta arrazializatutako pertsonena, ezinbestekoa dela gutxieneko diru-sarrerak bermatzea, foru erkidegoaren errealitate sozioekonomikoarekin bat datozenak. Gure lurraldean 1.500 euroko LGS propio baten aldeko Greba Orokorra deitu zenetik hilabete baino gutxiago igaro da, eta Chiviteren alderdiak eta patronalak, CCOO eta UGTren eskutik, horren aurka egin dute.

Hori dela eta, LABek Nafarroako Gobernuari eskatzen dio bilera eta adierazpenetatik haratago, norabide horretan pauso eraginkorrak eman ditzala; alde batetik, LGS propioa finkatzeko gaitasun konpetentzialak bermatzeko beharrezko ekimenak hartuz, eta bestetik, Nafar Lansare – Nafarroako Enplegu Zerbitzuaren protagonismoa eta kudeaketa publikoa indartuz, eta, aldi berean, CENeko enpresariek NL-NEZren bitartez lan-bitartekaritza egiteko konpromisoa har dezatela, Nafarroako enplegu politika aktiboekin kolaborazio gisa.

Nafarroan 52.571 pertsonak 1.500 euro gordin baino gutxiago kobratzen dute hilean, eta soldata horrekin ezinezkoa da Nafarroan oinarrizko beharrei aurre egitea. Ez da kasualitatea horietatik erdia baino gehiago langile migratzaileak izatea. Gobernuaren kalkuluen arabera, 10.000 migratzaile inguru sartuko dira sisteman. Zeintzuk izango dira euren lan baldintzak?

Ondorioz, Nafarroako Gobernuari enpleguaren kontrola exijitzen diogu: kontratu erreal eta egiaztatuak, Gizarte Segurantzan alta zuzenak, lanaldien eta atsedenaldien errespetua, Lan Ikuskaritzaren jarduera eraginkorra, lan hitzarmenak betetzea eta lan osasunerako eskubidea aitortzea, batez ere prekarizatutako sektoreetan, hala nola etxeko lanetan eta zaintza lanetan. Baita CENeko enpresariei ere, kalitatezko enplegua bermatu dezaten eta langile migratzaileen lan-eskua ez dezaten aprobetxatu.

LABek etsigarritzat jo du Lan eta Enplegu Sailarekin izandako bilera. Tubos Reunidosi buruzko funtsezko galderei ez zaie erantzunik eman

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
LABek etsigarritzat jo du Lan eta Enplegu Sailarekin izandako bilera. Tubos Reunidosi buruzko funtsezko galderei ez zaie erantzunik eman

Tubos Reunidosen irekitako gatazkari dagokionez, gaur Lan eta Enplegu Sailarekin izandako bileran, ziurtasunak eman beharrean, berriro ere agerian geratu da prozesu osoa markatzen ari den gardentasun falta, baita erakundeak betetzen ari diren rol kezkagarria ere.

LABetik argi adierazi dugu plantillan dagoen sentsazioa dela, enpresari erantzukizunak eskatu beharrean, presioa langileen, komitearen eta sindikatu jakin batzuen gain jartzen ari dela. Erantzukizunaz, gatazka saihesteaz edo prozesua ez judizializatzeaz hitz egiten da, baina ez dugu ikusten eskakizun maila bera enpresako zuzendaritzarekiko, hark jarri baitu mahai gainean kaleratzeetan, altzairutegiaren itxieran eta logistikaren kanporatzean oinarritutako plana.

Ildo horretan, LABek adierazi du ezin dela enpresaren planteamendua ezinbestekotzat jo. Egoera ekonomiko konplexua egoteak ez du esan nahi edozein neurri justifikatuta dagoenik, eta are gutxiago enpleguari eta etorkizun industrialari bete-betean eragiten dioten erabaki atzeraezinak. Enpresak bere plana bere horretan mantentzen jarraitzen du, inoiz alternatibei buruzko benetako negoziaziorik ireki gabe, eta neurri horiek zergatik diren posible ulertzeko beharrezko azalpen nahikorik eman gabe.

Bileran, LABek gardentasuna eskatu du oraindik erantzunik gabe dauden funtsezko gaiei buruz: SEPIrekiko negoziazioa, zorraren birfinantzaketaren benetako egoera edo balizko inbertitzaileen existentzia. Elementu horiek funtsezkoak dira egungo egoera ulertzeko, baina gaur egun oraindik opakutasunean jarraitzen dute. Ez da onargarria alde sozialari erantzukizuna eskatzea, egoeraren azterketa zorrotza egin ahal izateko oinarrizko informazioa partekatzen ez den bitartean.

Era berean, LABek argi utzi nahi izan du greba mugagabea ez dela arazoa, baizik eta enpresak hartutako erabakien ondorio zuzena. Gatazka ez da ezerezetik sortu, plantillak argi eta garbi baztertu duen planteamendu baten ondorioz baizik. Horregatik, galdera ez da zergatik dagoen greba, baizik eta zein alternatiba erreal jartzen ari diren mahai gainean gatazka konpontzeko. Eta erantzuna, gaur-gaurkoz, da ez dagoela bat ere.

Bestalde, LABek beste erakunde batzuen inplikazio falta ere salatu du. Bilerak eskatu zirenetik bi aste baino gehiago igaro ondoren, Industria Sailak eta Arabako Foru Aldundiak apirilaren 16rako bilera deitu dute. Hala ere, LABen ustez, erantzuna berandu iritsi da gatazkaren larritasunarekin alderatuta.

LABek berretsi du ez diola uko egiten enpresaren egoerari heltzeari eta irtenbideak bilatzeari, baina ez duela onartuko irtenbide bakarra enplegua suntsitzea, altzairugintza desegitea eta arlo estrategikoak kanpora ateratzea izatea. Erantzukizuna ez da enpresaren planteamendua besterik gabe onartzea, baizik eta enplegua, etorkizun industriala eta lurralde osoarena defendatzea.

Horregatik, LABek erakundeei eskatzen die presioa plantillaren gain jartzeari utz diezaiotela, eta dagokien rola har dezatela: enpresari neurriak kentzeko eskatzea, prozesuaren gardentasuna bermatzea eta benetako negoziazioa sustatzea, xantaiarik eta inposaketarik gabe. Izan ere, jokoan dagoena ez da soilik lan-gatazka bat, baizik eta ehunka familiaren eta eskualde oso baten etorkizuna. 

San Juan de Dios ospitaleko langileak borrokan, hitzarmen duin baten alde

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
San Juan de Dios ospitaleko langileak borrokan, hitzarmen duin baten alde

Badira hilabete batzuk San Juan de Dios ospitaleko langileok hitzarmen duin baten alde mobilizatzen ari garela. Arrazoiak askotarikoak dira. Enpresako zuzendaritzari duela urtebete baino gehiago aurkeztutako plataforma hautsa hartzen ari da, haien ezaxolazko jarreraren ondorioz. Eta bitartean, langileon egoerak bere horretan jarraitzen du: lan baldintzak izoztuta, eros ahalmena galtzen eta gero eta prekarizatuago.

Nahiz eta Osasun Sailak eta Gipuzkoako Foru Aldundiak zati handi batean finantzatzen gaituzten, eta publikoa izan beharko lukeen zerbitzua eskaintzen ari garen, langileok pribatizazioaren ondorio prekarizatzaileak jasaten ari gara egunero. Honenbestez, garbi dugu gure helburua langile publikoen lan baldintzekiko ekiparazioa dela, eta jakitun gara bide zaila izango dela. Hala ere, etsi gabe jarraituko dugu.

Hamaika saiakera egin arren, gaur-gaurkoz mobilizatzen jarraitzea beste biderik ez dugu ikusten. Asteazkenero, ospitaleko atarian elkarretaratzeak egiten ari gara, lehenago Osasun Sailaren eta Foru Aldundiaren aurrean egin bezala.

Langileok hitzarmen eta lan baldintza duinak behar ditugu. Gaurtik aurrera, enpresako zuzendaritzari eskatzen diogu utz dezala gure eskubideekin merkadeatzeari eta ekin diezaiola benetako negoziazio bati.

Euskotreni buruzko Auzitegi Gorenaren epaiak argi adierazten du euskarak gaztelaniaren pare jarriko duen lege-babes berria behar duela

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Euskotreni buruzko Auzitegi Gorenaren epaiak argi adierazten du euskarak gaztelaniaren pare jarriko duen lege-babes berria behar duela

Auzitegi Gorenaren epaiaren berri izan dugu gaur. Epai horrek Euskotrenek 2022an egindako lan-deialdi bateko hizkuntza-eskakizunen aurka UGT sindikatuak jarritako helegitea atzera bota du. Auzi hau hasieran EAEko Auzitegi Nagusiak aztertu zuen, eta honek ere UGTren eskaerak baztertu zituen. Auzitegi Gorenaren epai honek erabaki hori berresten du.

Enplegua egonkortzeko prozesuaren baitan, UGT sindikatuak Euskotrenek ezarritako euskarazko hizkuntza-eskakizunak inpugnatu zituen, azken hamarkadetan euskararen normalizazioa bultzatzeko egindako aurrerapenak deuseztatu nahi dituen oldarraldi judizialaren ildoarekin bat eginez, CCOO bezalako sindikatuak egiten ari diren moduan.

Bai bere garaian EAEko Auzitegi Nagusia, bai oraingoan Auzitegi Gorena, ez dira sartu hizkuntza-eskakizunen zilegitasunean, ezta UGTk salatzen zuen balizko desproportzioan edo ustezko “euskararen inposizioan” ere. Auzitegiek adierazi dutenez, lan-deialdi horretako hizkuntza-eskakizunak Euskotrenek onartutako euskara-planetik eta lan-hitzarmen kolektibotik eratortzen dira, eta hor dute beren zilegitasuna. Gainera, bi akordio horiek ez ziren bere garaian inpugnatu; are gehiago, UGTk berak onartu zituen. Ondorioz, auzitegiek diote UGTk ezin dituela epaitegietara eraman bere garaian ontzat eman zituen akordioen neurriak.

Halaber, Auzitegi Gorenak dio UGTk bere demandan hizkuntza-eskakizunen aurkako salaketa generikoa egin duela; izan ere, ezin dela modu zehaztugabean eskatu euskararen ezagutza derrigorrezkoa izateari uztea eta meritu huts gisa baloratzea. Horrez gain, UGTk berriro ere euskararen eskakizuna “inposizioarekin” lotzen du, eta euskara eskatzea baztertzailea dela iradokitzen du.

Oraingoan epaia aldekoa bada ere, tentuz baloratu behar da albistea; izan ere, ez da hizkuntza-eskakizunen muinean sartzen. Epaiak balio positiboa du, Euskotrenen hizkuntza-eskakizunen aurkako saiakera hau atzera botatzen duelako; hala ere, argi izan behar da epai honek ez duela administrazioaren euskalduntzearen aurkako oldarraldi judizial, politiko eta sindikalaren muina zalantzan jartzen, eta ez duela oldarraldi hori geldituko.

Epai hau aldekoa bada, bere garaian langileen ekimenez —tartean LABeko sail sindikalaren ekimenez— Euskotreneko lan-hitzarmenean eta euskara-planean euskalduntzearen aldeko neurri egokiak jaso zirelako da. Hau da, neurri horiei araudien bidez babesa eman zitzaielako. Horregatik, oldarraldia behin betiko gelditzeko eta administrazioaren euskalduntzean jauzi kualitatiboa emateko, ezinbestekoa da prozesu horri lege-babes egokia eskaintzea. Eusko Legebiltzarrean irekita dagoen Enplegu Publikoaren Legea aldatzeko prozesuak helburu hori izan behar du, eta lege-aldaketa norabide horretan egin behar dela aldarrikatzen du LABek beste behin. Euskararen estatusa eta administrazioan duen eskakizuna gaztelaniaren pare jarriko dituen lege-aldaketa beharrezkoa da.

Langabezia eta ezberdintasunak betikotzen ari dira; logika berdinak eta prekarizazio mota ezberdinak

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Langabezia eta ezberdintasunak betikotzen ari dira; logika berdinak eta prekarizazio mota ezberdinak

Martxo honetan, Hego Euskal Herriko langabeziak behera egin du aurreko urtearekin konparatuta (1.863 langabe gutxiago), baina azken hilabetearekin alderatuta %0,02 igo da. Betiko logika jarraituz, emakumeak* eta migratuak dira langabezia gogorrago bizi dutenak (%58,99 emakumeak baitira, eta migratuek egoera zaurgarrian jarraitzen dute). Enpleguaren berreskuratzeak ahula eta eskasa izaten jarraitzen du eta prekaritateak kolpaturiko lan merkatua izaten jarraitzen dugu. Izan ere, ez da nahikoa enplegua sortzearekin bakarrik, berau duina, egonkorra eta eskubideduna dela bermatzea ezinbestekoa da.

Bereziki kezkagarritzat jotzen dugu martxoan erregistratutako kontratuen %25,4 soilik izan direla mugagabeak. Aurreko urtearekin alderatuta igoera txikia izan badute ere, lau kontratutik hiruk aldi baterakoak izaten jarraitzen dute. Horrek, hain zuzen ere, agerian uzten du prekaritateak egiturazkoa izaten jarraitzen duela euskal lan-merkatuan. Hori dela eta, kontratazioa handitzea ezin da hobekuntza-adierazle nahikotzat jo, kontratu gehienek aldi baterakoak izaten jarraitzen baitute.

Horrez gain, sektoreei dagokionez, enplegu industriala okertu egin dela ohartarazi nahi dugu, sektore horretan bakarrik igo baita langabezia, iazko datuekin konparatuta (%1,11). Industria funtsezko zutabea izan da historikoki gure herrialdean kalitatezko enplegua sortzeko. Horrexegatik, ezinbestekoa da ekoizpen-sarea indartuko duten eta enplegua eta lan-eskubideak suntsituko ez dituen trantsizio ekonomikoa bermatuko dituen politika publikoak bultzatzea, eta honen alde egitea.

Egiturazko lan ezegonkortasuna ekidingo duten politika eraginkorrak martxan jartzeko beharra ikusten ez duten bitartean, gazteek prekarizatuak izaten jarraituko dute. Datuak hala baitiote; %0,9 igo da langabezia aurreko lanik gabeko pertsonen artean, eta honek, lehen enplegua lortzeko zailtasunak adierazten ditu. Kolpatuenak gazteak izaten dira bereiziki, baina neurri txikiagoan, emakume* eta migranteen errealitatearen isla ere bada. 

Afiliazioari dagokionez, egonkortasun ahula erakusten dute datuek. Martxoko afiliazioa 1.087.943 pertsonatan kokatu da, aurreko hilabetean baino 274 afiliatu gutxiago. Urtean zehar, ordea, sektore guztietan igo da, bereziki zerbitzuetan (9.408 langile gehiago). Hala ere, 25 eta 50 urte artekoen afiliazioa jaitsi egin da azken urtean. 

Ondorio labur gisa, industriaren ahultasuna eta genero-arrakala dira kezkagarrienak, eta horiek ez diote soilik enplegu kopuruari eragiten; kalitatezko lanaren eta egonkortasunaren galera ere adierazten dute. Zoritxarrez, martxoko datuek ez dute aldaketa handirik ekarri, eta joera kezkagarriak berretsi dituzte. Besteak beste, industriaren gainbehera sotila bizi dugu, genero arrakalak bere horretan jarraitzen du, migratuen egoera oso zaurgarria da eta kontratu prekarioek ez dute behera egiten.

Ezinbestekoa da, beraz, lan- eta ekonomia-politiketan norabide aldaketa bultzatzea, enplegu duin, egonkor eta eskubideetan oinarritutako ekoizpen-eredua eraiki ahal izateko. Lehentasunezkoa da behin-behinekotasuna –eta honek dakarren egoera– geldiaraztea eta langile-klase osoarentzako lan-baldintza justuak ziurtatzea. Horregatik, LABek lan eskubideen aldeko konpromisoa berresten du, eta lanean jarraituko du adierazle ekonomikoen hobekuntzak Euskal Herriko langileon bizi baldintzetan benetako aurrerapausoak ekar ditzan. 

Bizkaiko Foru Aldundiko langileek ezezkoa eman diote foru erakundearen eta ELA, UGT eta CCOO sindikatuen artean negoziatutako telelanaren proposamenari

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Bizkaiko Foru Aldundiko langileek ezezkoa eman diote foru erakundearen eta ELA, UGT eta CCOO sindikatuen artean negoziatutako telelanaren proposamenari

Martxoaren amaieran, Bizkaiko Foru Aldundiko (BFA) 903 langilek (langile guztien ia herenak) kontsulta telematiko batean parte hartu zuten, administrazio honetan 3 urtez ezarri beharreko foru telelanaren proposamenari buruz, ELA, UGT eta CCOO sindikatuekin negoziatutakoa. Parte-hartzaileen %77k baino gehixeagok proposamen horren aurka bozkatu zuten, eta telelaneko astean egun bateko benetako programa baten alde agertu ziren, programa hori balia zezaketen lanpostu guztietan ezarri beharrekoa.

Era berean, foru langileen gehiengoaren sentipen hori LABek martxoaren 24an Bilbon antolatutako batzarrean jaso zen aho batez. Batzar horretan ehun langile baino gehiagok parte hartu zuten. Ekitaldi horretan, sindikatuko ordezkariok plan honen negoziazio-prozesu osoaren berri eman genuen, eta BFAk eta ELA, UGT eta CCOO sindikatuek negoziatutako telelanaren proposamenaren aurka bozkatzera eta parte hartzera animatu genituen.

Partaidetza-prozesu horren emaitzek arrazoia eman digute LABi. Izan ere, programa honen inguruko negoziazio-prozesua ireki zenetik, telelanaren benetako plana defendatzearen alde egin dugu, baita mobilizazio-egutegia aktibatzearen alde ere, hori lortzeko.

Laburtzearren, urrian, 4 sindikatuok batu egin ginen, eta adostu genuen langileak mobilizatzeko deia egitea, gutxieneko proposamen bateratu baten inguruan: etxetik astean behin lan egiteko telelan-sistema bat. Aldundiak urtarrileko negoziazio-mahaian eman zien erantzuna proposamen bateratu horri eta langileen mobilizazioei: ez zuen proposamen bateratua onartzen, eta telelaneko urteko 12 lanalditik 16ra igarotzea eskaini zuten.

Urtarrileko negoziazio-mahaiaren ondoren, gure harridurarako, ELA, UGT eta CCOOk proposatu zuten ordura arte adostutako proposamen bateratua aldatzea: funtsean, Funtzio Publikoak eskaintzen zuen gauza bera onartzen zuten, hilean bi egun, baina udaldia eta gabonetako txanda kanpoan utzi gabe. Telelaneko 24 egunetan zehazten zen, eta Aldundiak ezarritako esparrua bere egiten zuten; hau da, urtean telelaneko lanaldi solte mordoa ematea.

LABen erantzuna izan zen ez genuela logikoa ikusten sindikatu guztiek aurretik adostutako gutxienekoen proposamen bat murriztea. Gainera, uste genuen horrelako mugimendu bat egiteko langileen batzar bat deitu behar zela, eta hala eskatu genien beste sindikatuei.

Otsaileko negoziazio-mahai monografikoan, ELAk eta UGTk Funtzio Publikoaren proposamenari buruzko negoziazioan sartzea erabaki zuten. Plan hori urtean 2 lanalditan gehitzea (16 egunetik 18ra) eta buruzagitzak sartzea proposatu zuten, eta argi eta garbi agertu ziren sinatzearen alde, Funtzio Publikoak horiek sartzea onartzen bazuen. LABek mahai horretan planteatu zuen astean egun bateko telelan-sistema defendatzen jarraitzen zuela, eta horren bidez mobilizatu genituen langileak. Eta langileei jakinarazi genien ELA, UGTk eta CCOOk eta BFAk akordio bat lor zezaketela arlo horretan. 

Martxoaren 18ko Mahaian, Aldundiak proposamen berri bat ekarri zuen, eta bertan onartu zuten ELAk eta UGTk eskatutakoa: eskaintza 16 egunetik 18ra igotzea eta buruzagitza- eta erantzukizun-postuak betetzen dituzten pertsonak barne hartzeko aukera ematea. Sindikatu horiek azken proposamen gisa definitzen zuten, ekintza sindikalak hasieran eskaintzen digutena baino haratago doazen lan-eskubideak lortzeko duen gaitasuna ukatuz.

Egoera horren aurrean, LABek lehentasunezkotzat jo zuen langileen batzarra egitea, egoerari buruz hitz egiteko eta langile guztien artean erabakiak hartzeko, enplegatuak proposamen hori onartzen dugun ala ez erabakitzera mugatu gabe. Aldi berean, ELA, UGT eta CCOO sindikatuek (LAB kontuan hartu gabe, nahiz eta ados egon) azken proposamen horri buruzko kontsulta bat egitea bultzatu zuten.

Lehen aipatu dugun bezala, parte-hartze prozesu horren guztiaren emaitzak (kontsulta eta asanblada) gure jarrera berresten du, bi zentzutan: batetik, benetako telelan-programa baten alde borrokatzen jarraitzeko beharra, plantillak eskatzen dizkigun premiekin bat datorrena. Bestetik, dinamika mobilizatzailea aktibatzen jarraitzeko beharra, gure administrazioan eskubideak lortzeko bidean aurrera egiteko bide gisa.

Ondorioz, Funtzio Publikoari eskatzen diogu langileen borondatearekin bat datorren telelanaren inguruko negoziazio-prozesua berriro irekitzeko, eta, aldi berean, dei egiten diegu gainerako sindikatuei aldarrikapen horren inguruan ekintza sindikalaren batasuna berreskuratzeko. 

LABek Greziako PAME sindikatuaren kongresuan parte hartu du

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
LABek Greziako PAME sindikatuaren kongresuan parte hartu du

Azken egunotan PAME Greziako sindikatuaren kongresua egin da Atenasen, Haien gerrekin eta irabaziekin sakrifiziorik ez. Antolakuntza eta borroka aldaketaren alde lelopean. Bertan egon da Unai Ekiza LABen Batzorde Exekutiboko kidea, mundu osotik etorritako hainbat kiderekin batera; hala nola, Italiako USB, Zipreko PEO, Palestinako National Union of Palestinian Workers (NUPW) sindikatuetako ordezkariak edo Pambis Kyritsis Munduko Sindikatuen Federazioko idazkari nagusia.

LABentzat, PAMEren borroka beti izan da eredugarria Europan. Ekizaren hitzetan, “zuek izan zarete eta zarete, greziar herri lan eta bizi-baldintza guztiz prekarioetara kondenatu zutenen aurrean, langile borrokaren abangoardia, eta zuek zarete, une zailenetan ere, aurpegia eman duzuenak eta ematen jarraitzen duzuenak”.

Gerra inperialistak, Europaren berrarmatzea eta ekonomiaren militarizazioa, Amerikako Estatu Batuen politika ekonomiko oldarkorra, Palestinako herriaren genozidioa, Iranen aurkako gerra eta Kubaren aurkako blokeoaren gogortzea salatu ditu LABeko ordezkariak, eta Europan nagusi den belizismoari aurre egingo dion paradigma aldaketa integrala beharrezkoa dela aldarrikatu du. Horrela, “beharrezkoa da nazioarteko harreman berriak eraikitzea, herri eta pertsona guztien eskubide guztien errespetuan oinarritua”, adierazi du Ekizak.

Nazioarteko testuinguru ilunaren aurrean, oraindik “alternatiba eta itxaropena” daudela adierazi du Ekizak, Munduko Sindikatuen Federazioak (MSF) eta bere barruan dauden LAB edo PAME sindikatuek erakusten duten moduan. MSFren sorrera-helburuak gogoratuz, “esplotazioaren, inperialismoaren, arrazakeriaren eta klima aldaketaren aurka borrokatzea; eta justizia soziala, nazioarteko elkartasuna, bake justu eta iraunkorra eta herrien autodeterminazio eskubidea defendatzea”, nabarmendu du printzipio horiek “zentzu osoa” mantentzen dutela gaur egun.

Langile klasearen arteko elkartasuna “konpromisoa eta ekintza” dela ere gogoratu du Ekizak. “Ulertzen dugu gure askatasuna, langile klase eta herri gisa, munduko herri guztien askatasunarekin eta esplotazio amaierarekin lotuta dagoela”, adierazi du LABeko ordezkariak.

Lehen alokairu greba egiteko kanpainari hasiera eman dio LABek, Alquiler Seguro etxe agentziak kudeatutako etxebizitzetako maizterrekin batera

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Lehen alokairu greba egiteko kanpainari hasiera eman dio LABek, Alquiler Seguro etxe agentziak kudeatutako etxebizitzetako maizterrekin batera

Maizterren Sindikatuen Konfederazioarekin koordinatuta, LABek Alquiler Seguroren aurkako grebaren berri emango die etxe agentziak Hego Euskal Herrian dituen etxebizitzetako maizterrei, eta haien antolaketa sustatuko du. Sindikatuak ohartarazi du Alquiler Seguroren negozio ereduak ezingo duela horrelako grebarik jasan, eta bere funtzionamendua berrantolatu beharko duela.

LAB sindikatuko etxebizitza asanbladek kanpaina berria jarri dute martxan, Alquiler Seguro etxe agentziak kudeatutako alokairuzko etxebizitzetako maizterrekin batera eta Espainiako Estatuko Maizterren Sindikatuen Konfederazioarekin koordinatuta.

Kanpainaren helburua Alquiler Seguro etxe agentziaren aurkako alokairu greba egitea da, legezkoak ez diren egiturazko praktika sistematikoak baititu enpresa horrek. Gauzak horrela, etxe agentziak Hego Euskal Herrian dituen etxebizitzetako ateak joko ditu sindikatuak, maizterrak antolatzeko eta greba deialdiaz informatzeko. 

Sindikatuak hartutako erabakiekiko koherentzia ariketa bat da hau. Bizi baldintzen alde alor guztietan borrokatzearen aldeko apustua egiten du LABek, eta horregatik erabaki du bere esperientzia sindikala etxebizitzaren borrokaren zerbitzura jartzea. 

Deialdia urteetako gatazka, salaketa eta prozesu judizialen ondoren iritsi da. Legez kanpoko ordainsariak, talde bereko enpresekin aseguruak eta hornidurak ezartzea, mantentze-falta eta etxebizitza bat bisitatzeagatik 200 eurorainoko kobrantza dira enpresa horrek sistematikoki egiten dituen dozenaka gehiegikerietako batzuk. Praktika horiekin bukatu beharra dago, eta bide bakarra borroka kolektiboa da.

Grebarako abiapuntua Hego Euskal Herrian Alquiler Segurok kudeatutako 500 etxebizitza baino gehiagotan egingo diren bisitak izango dira; 16.000, Espainiako Estatu osoan. Dagoeneko ehunka bisita antolatu ditu LABek, eta, era berean, hainbat familiak sindikatura jo dute, beren ekimenez, bizitakoaren berri emateko. Maizterrak, hainbat urtez abusuak jasan ondoren, LABekin harremanetan jarri dira, egoeraz nazkatuta daudelako eta ekintzekin hasi nahi dutelako.

Alquiler Seguro enpresaren abusuzko praktika horiek agerikoak eta nabarmenak dira. Datozen egunetan Espainiako Kontsumo Ministerioak 3,6 milioi euroko zehapena ebatziko du. Erabaki horrek 2024ko otsailaren 1ean egindako salaketan du jatorria, Madrilgo Maizterren Sindikatuak salaketa bat aurkeztu zuenean Kontsumoko Zuzendaritza Nagusian, besteak beste, ordainsariak legez kanpo kobratzeagatik, abusuzko klausulak ezartzeagatik edo atzera egiteko eskubidea urratzeagatik. Hala ere, ordainsarien ezkutuko kobrantzari eta gordailuen kudeaketa irregularrari buruzko epaiketa 2028ko otsailera arte ez da hasiko, eta horrek agerian uzten du justiziak ez duela gaitasunik etxebizitzen arloko gehiegikeriei eta egungo bizitegi larrialdiari erantzuteko.

LABek ohartarazi nahi du Alquiler Seguroren negozio ereduak ezingo duela horrelako grebarik jasan, eta bere funtzionamendua berrantolatu beharko duela. Ezin izango diote aurre egin eskaintzen duten ordainketa-bermeari, eta litekeena da higiezinen agentziak etxejabeekiko betebeharrak betetzeari uztea, maizterrekiko erantzukizunak sistematikoki urratzen dituen bezalaxe. Haien eredua abusuan eta desinformazioan oinarritzen da, eta maizterrak antolatzen direnean porrot egiten du.

Kanpaina hau Maizterren Sindikatuen Konfederazioarekin lankidetzan koordinatzen ari da, zeinarekin elkarlan estua baitu LABek. Espainiako Estatuko dozena bat hiri eta lurraldetako (Herrialde Katalanak, Madril, Malaga, Valentzia, Zaragoza, Eivissa, Cadiz, Asturias, Sevilla, Vigo, Guadalajara, Segovia…) sindikatuak batu dira kanpainara. LABek helburuak partekatzen ditu, eta maila berean erantzuteko erantzukizuna sentitzen du. Horregatik, beharrezkoak diren bitartekoak bermatuko ditu Hego Euskal Herriko kaltetuak modu kolektiboan antola daitezen, gehiegikerietatik defendatzeko eta eskubideak lortzeko. 

[IRITZIA]: Kuba, duintasunez beteriko irla

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
[IRITZIA]: Kuba, duintasunez beteriko irla

Hemen duzue Koldo Saenz de Benito Nazioarteko Harremanetarako arduradunaren iritzi artikulua.

Buenos Airesen 2003ko maiatzean emandako hitzaldi ezagun batean, Fidel Castrok adierazi zuen Kubak ez zituela bonbak beste herrien aurka jaurtitzen, ezta milaka hegazkin bidaltzen hiriak bonbardatzera; ez zuela arma nuklearrik, kimikorik ez biologikorik. Bere hitzaldiarekin jarraituz, herrialdeak dituen milaka zientzialari eta medikuak bizitzak salbatzeko ideian heziak izan direla azaldu zuen, eta guztiz kontraesankorra litzatekeela ezagutza hori suntsiketaren zerbitzura jartzea. Fidelek hiru hitzetan laburbildu zuen Kubako Iraultzak gizateriari eman diona: medikuak, ez bonbak.

Gaur egun Kubak azken hamarkadetako une konplexuenetako bat bizi duela ukaezina da. Karibeko uharteak, urte luzez osasun publikoan, hezkuntza unibertsalean edo nazioarteko lankidetzan erreferente izan denak, gaur egun bere biztanleen bizi-baldintzak okertzen dituen faktore multzo bati egin behar dio aurre.

Ameriketako Estatu Batuek ezarritako blokeo ekonomikoak −azken urteotan gogortu egin denak− egoera horren funtsezko elementua izaten jarraitzen du. Bere helburu historikoa argia izan da: Kubako herria itotzen duen presio ekonomiko jarraitu baten bidez iraultzarekiko herri-babesa ahultzea; hori guztia demokraziaren eta giza eskubideen izenean.

Zenbait datuk 1962az geroztik indarrean dagoen blokeoaren eragina neurtzen laguntzen dute. Uharteak izandako galerak 164.000 milioi dolar baino handiagoak izan dira; hau da, egunean 20 milioi baino gehiago. Horri nazioarteko merkataritzaren birkokapenetik eratorritako kostu gehigarriak eta ondasun nahiz zerbitzuen esportazioetan izandako galera handiak gehitu behar zaizkio.

Munduan gerrak ugaritzen ari dira, kapitalak erabaki duelako hori dela bere hegemonia mantentzeko bide bakarra. Gainera, ezegonkortasunak markatutako nazioarteko testuinguru batean bizi gara. Gatazkak ugaritu egiten dira, gerrak luzatu, eta langile klasearen prekarizazioa areagotu egiten da. Testuinguru horretan, ez da zaila logika global bat antzematea: kapital metaketa eta hegemonia geopolitikoa maiz herrien bizitzaren eta ongizatearen gainetik inposatzen dira.

Lokaztutako Ukrainako gerra, Gazako genozidioa, Venezuela bezalako herrialde burujabe baten aurkako operazio militarrak eta Nicolas Maduro presidente legitimoaren nahiz Cilia Floresen bahiketak, eta Ameriketako Estatu Batuen nahiz Israelen Iranen aurkako oldarraldiak ere, logika berari erantzuten diote: kapital metaketa eta Washingtonen aginduei aurrean makurtzen ez den edozein proiektu politiko indarraren bidez ezabatzea.

Ameriketako Estatu Batuek behin eta berriz diote Kuba mehatxu bat dela eta terrorismoa finantzatzen duela, baina Kubako Iraultza zerbaitek definitu badu, bizitza kapitalaren gainetik jartzen duen eta bakea, herrien burujabetza nahiz giza eskubideen errespetua defendatzen dituen eredu politiko eta ekonomiko bat garatu izanak da. Kuba zerrenda batean sartu beharko balitz, elkartasunaren, humanismoaren eta internazionalismoaren zerrendan izango litzateke.

Aipaturiko guztiagatik, Kuba alternatiba bidezkoagoak eraiki nahi dituzten munduko herri askorentzat faro bat izan da eta izaten jarraitzen du. Ondorioz, nazioarteko elkartasuna indartzea eta, ahal den neurrian, uharteak hamarkadetan zehar eskaini duen babesa itzultzea beharrezkoa da.

Kuba fronte guztietan babestea eta bakarrik ez dagoela munduari erakustea beharrezkoa da. Bai elkartasun keinuek bai isiltasunek ere asko esaten dute, batez ere, bere baliabideak munduarekin modu solidarioan partekatu dituen herri batez solasean ari garenean. Artikulu hau idazteko unean petrolioz betetako ontzi errusiar bat Kubako uretan egotea albiste bikaina da, eta, zalantzarik gabe, oxigeno-bonbona bat izango da Kubako herriarentzat. Mexikoren eta beste estatu batzuen babesa, nahiz beste batzuen isiltasuna ere, esanguratsua izaten ari da.

Esparru sindikalean ere ekimen garrantzitsuak izan dira. LAB afiliatuta dagoen Munduko Federazio Sindikalak, Central de Trabajadores de Cuba sindikatuarekin batera, mobilizazio eta elkartasun aste bat bultzatu du; beste erakunde sindikal batzuek, hala nola Nazioarteko Konfederazio Sindikalak, ziurrenik sindikatu estatubatuarren presioagatik, giza eskubideen eta nazioarteko legediaren urraketa honen aurrean isilik jarraitzen duten bitartean.

LABetik eta Euskal Herritik gure ekarpen xumea egiten saiatu gara, hainbat ekimen solidario garatuz, eta, asteetan zehar, Kubarekiko elkartasun elkarteekin batera, “Langileon elkartasunez, blokeoa hautsi!” kanpaina abian izan dugu; horri esker, sei tona baino gehiago osasun-material, 185 kilo botika eta 36.000 eurotik gorako baliabideak bildu ditugu, baita taupada-markagailuak erosteko 12.366,40 euro bildu ere.

Ekintza hauekin, Euskal Herritik munduari hainbeste eman dion prozesu bati modu xumean lagundu nahi diogu. Gatazkek, desberdintasunek eta eskuin muturreko jarreren gorakadak markatutako testuinguru globalean, herrien arteko elkartasun-loturak indartzea inoiz baino beharrezkoagoa da. 

Gaur egun, inoiz baino gehiago, justizia sozialean, lankidetzan eta herrien duintasunean oinarritutako mundu baten alde egiten dutenentzat Kubak erreferente izaten jarraitzen du. 

1...101112...1,617Page 11 of 1,617

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus