2026-01-31
Blog Page 1027

Prekarietatearen aurkako borrokak Euskal Herri osoan izan du isla

Prekarietatearen aurkako Borroka Asteari amaiera emango diogu gaur. Inposatu diguten eredu bidegabe eta jasanezi honi aurre egiteko modu bakarra mobilizazioa da eta horretan ari gara. Eskualdez eskualde langileok pairatzen dugun prekarietatea agerian utzi eta egoera honi aurre egiteko aldarrikapenak plazaratu ditugu.

Konfrontazio garai berria irekitzera goaz egoerari buelta emateko. Baditugu alternatibak horretarako: lana eta aberastasuna banatzeko 1.200 euroko soldata eta 35 orduko lanastea aplikatuz, lan osasuna eta euskaraz lan egiteko eskubidea bermatuz eta neurri hauek emakume guztiengana iristeko neurriak hartuz egoera errotik alda daiteke.

Hau haisera baino ez da hau, bidea elkarrekin eginez egoera aldatuko dugu.
 

 

Industriako langileek pairatzen duten prekarietateari aurre egitera goaz

Borroka Asteari amaierako puntua jarri diogu gaur. Industriako langileek jasaten duten prekarietatea salatzeko asmoz, LABek Euskal Herriko 16 eskualdeetan mobilizazioak egin ditu. Nabarmena da azken urteetan lan munduan, baita industrian ere, langileak lan baldintzen prekarizazio prozesu sakon bat pairatzen ari garela. Prozesu hori salatu eta aldarrikapenak plazaratu ditugu gaurkoan.

LABek baditu alternatibak langileen prekarietatea gainditzeko:

1- Industria politika erreal baten alde!

Ez dugu benetako politika industrialik ezagutu oraindik, baldintza gabeko subentzio politikak baizik. Alfonbra gorria jarri zaie multinazionalei, gehiengo sozialak herri honentzat aldarrikatzen duen industria erreal propioari kasurik egin gabe. Geroz eta gehiago dira multinazionalen esku dauden bertako enpresak, erabaki gunea kanpoan dutenak, eta irabaziak handitzea bakarrik bilatzen dutenak. Horrek, nahi dutena egiteko aukera ematen dien lan erreformen laguntzaz, enpresa askoren itxierak bai langileen lan baldintzak kaskartzea ekarri du. Unipapel, Arcelor Zumarragako, ACB Sestao, TRW adibide garbiak dira.

2- Kontratazio berrietan diskriminaziorik ez!

Patronal guztiek aurrikusten dute kontratazio berriak egongo direla, baina nahi dutena da kontratu horiek prekarietate egoeran egitea: ETTak, azpikontratazioa, soldata eskala bikoitzak, jardunaldi partzialak, autonomo faltsuak, estatuko hitzarmenak… katalogo amaigabea dute eskura langileak prekarietatera kondenatzeko. Gaurkoan honen inguruko salaketa ekimenak egin ditugu MESA, UTE AUBIDE, VICRILA, GKN, GURIA, CICAUCHO enpresetan.

Administrazio publikoarentzat ari den azpikontrata batean lana eginda ere ez duzu prekarietatetik ihes egingo duzunaren bermerik.

Honekin, etorkizunean, lanesku duina lanesku prekarioagatik ordezkatu nahi dute jubilazio edo kaleratzeen bidez . Hori da etorkizunean eratu nahi duten lan mundua: miseriazko lan baldintzak onartu edo kanpora joan beharra lan bila. Ez dugu onartuko, eta enpresaz enpresa kontratazio berrien diskriminazio egoerak borrokatuko ditugu, CEMOSA eta TECNICHAPAn lortu genuen bezala. Ez dugu inposaketarik onartuko, eta horregatik egin ditugu ekimenak SARRALLEn, TECUNIn, SIBANen

Emakumeek diskriminazio hirukoitza pairatzen dute, industriara lanera sartzeko, kontratazio berriek jasatzen dutena, eta euren lan baldintzak gizonezkoenak baina okerragoak izateagatik.

3- Negoziazio kolektiboa berreskuratu. Hemen lan egin, hemen erabaki!

Patronalak, CCOOk eta UGTk martxan jarria dute negoziazio kolektiboa Madrilera eramateko prozesua. Horregatik hemengo patronalak uko egiten dio hemen negoziatzeari, langileen lan baldintzak prekarizatzeko.

Bada garaia herri honen gehiengoa altxatzeko eta alternatibak planteatzeko.

Negoziazio kolektiboak jatorrizko zentzua izan dezan, langileen aktibazioa eta bertako lan harreman eredua lortzea beharrezkoak dira. LABek ahaleginak egingo ditu horretan.

Prekarietatea arazo politikoa da, erabaki politikoen ondorio, eta hortaz, borrokaren bidez hartzen diren erabakiak aldatzea da helburua. Gehiengo sozial zabalak prekarietatearekin amaitzeko aktibatzeko lehen urratsa izan da LABek azken astean antolatutako mobilizazio multzoa.
 

 

 

Bide eman euskarari


Euskalgintzak ekainaren 4rako egin duen manifestazioraren aldarrikapenarekin bat egin du LAB sindikatuak eta bertan parte hartzeko deialdia luzatu die euskaraz bizi eta lan egin nahi duten guztiei. Manifestazioa, 17:30ean abiatuko da Golemetatik.

Arrazoiak ez dira falta kalera irteteko. Hain zuzen ere langileok gure lanaldiaren barnean eta doan euskara ikasteko, euskaraz lan egiteko eta horretarako beharrezkoak diren baliabideak eskura edukitzeko eta gure artean zein enpresarekin lan harremanak euskaraz edukitzeko eskubidea dugu.

Nafarroan bizi dugun egoerak ere mobilizatzea eskatzen du. Euskarak erabaki ausartak eskatzen ditu bere erabilera murrizten dituen legeak aldatzeko eta Euskaldunon eskubideak bermatzea funtsezkoa da jendartean elkarbizitza eta justizia soziala sendotzeko. Horrez gain Nafarroako euskalgintzaren lana orain arte garrantzisua izan da eta aurrera begira are premiazkoagoa izanen da.

Honengatik guztiagatik, LABek bere atxikimendua adierazi nahi du Kontseiluak deitu duen manifestazioarekin. Aldi berean, dei egiten du legealdi honetan gaur egun euskara eta euskaldunak gutxiesten dituen “Vascuenceren Legea” deusezteko eta dinamika herritar eta iraunkorraren bitartez, euskaldunon eskubideak eta gure hizkuntzak merezi duen estatusa, marko legal berri baten sorrera bultzatzeko.
 

 

 

Jangeletako zorra, familia eta langileen kontura

Beste behin jangeleetako langileak Eusko Jaurlaritzaren aurrean bildu gara Hezkuntza Sailak ezarritako murrizketak salatzeko. Duela 3 hilabete eskas, Lehiaren Euskal Agintaritzak jangeletako zerbitzua ematen duten enpresak 18 miloi euroko isuna ordaintzera zigortu zituen esleipen prozesuan iruzurra egiteagatik.

Bere momentuan, LABek egoera hau salatzeaz gain azpimarratu zuen enpresa horien etekinak handiegiak zirela, batez ere, gure kontratazioei esker. Aldi berean, kezka adierazi genuen ongi bait genekien nolako eragina izango zuen isunak gugan, kolektiboan, zerbitzuan baita familiengan ere.

Ez dugu esango “abisatu genuela”, baina zoritxarrez bete-betean asmatu genuen. Ikasturtea ez da amaitu eta jadanik lehen murrizketak jasan ditugu. Jangela zerbitzuko enpresek, Hezkuntza Sailaren babesarekin, dozenaka langileri lanaldia murriztea eta jangela zerbitzua gehiago prekarizatzea erabaki dute.

Hainbeste urtetan cattering enpresei dirua oparitu eta gero, Eusko Jaurlaritzak erabaki du errekurtsoak errentagarri egitea langileen eta zerbitzuaren kontura. Aldi berean, enpresek hainbeste diru eraman ostean, aldatu egin dituzte begiraleen lanaldiak. Kasu batzuetan lanaldia %40 murriztu dute. Gainera, hau komunikatzeko denborak errespetatu gabe eta ahoz jakinarazi dute.

Murrizketa hauek gogorki salatzen ditugu, jangela zerbitzuan ez ezik ume bakoitzaren lekuan ere eragiten dute. Hain zuzen ere jakinarazi digute mahaien neurriak hartu dituztela ordutegia murriztu eta txanda bakarra egin ahal izateko. Beste behin salatu behar dugu eskola jantokiak aska bihurtzen ari direla.
Guzti honek, langile gisa kalte ekonomikoa eragiten digu eta profesional gisa arduraz ikusten dugu Hezkuntza Sailarentzat gauza normala izatea zerbitzuaren kalitatearen kaltean aurreztea. Gainera aipatu nahi dugu familien kuotak berdinak direla kurtso osoan zear.

Administrazio Publikoarentzat murrizketak aplikatzea izatea bide bakarra kezkagarria dela deritzogu, batez ere urte askotan hain bigun eta eskuzabala izan denean enpresa gastronomikoekin kostuz gainekoak ordaintzeko orduan. Murrizketa hauek familiak kaltetuko ditu lanaldi trinkoen garaian, jangelei uko egitera “gonbidatzen” gaituzte eta langileen lan baldintzak okertuko dituzte.

Guzti honegatik LAB sindikatutik jantoki eredu hau gogorki salatu nahi dugu.
 

 

 

Gran Hotel Durangok kaleratutako langilea berronartu du

0

Duela hilabete bat Gran Hotel Durangok langile bat kaleratu zuen lanaldi murrizketa eskatzeagatik. Egoera hau salatuz eta langilearen berronarpena exigituz mobilizazioei ekitea erabaki genuen. Atzo, hilak 2, enpresak kaleratutako langilea berronartzea erabaki zuen.
 

 

 

Laneko pobrezia, prekarietatea eta azpienplegua kronifikatu egin dira


Maiatzean Hego Euskal Herrian 6.252 pertsonetan egin zuen behera. Honek %3,2ko beherakada suposatzen du apirilarekiko, baina baita langabeziaren zuzenketan ematen den desazelerazioa, iazko maiatzean %3,6 egin baitzuen behera. Edozein kasutan, langabezia zifra ofiziala 189.188 langabetutakoa da, duela 8 urte krisia hasi zenean baino %85 handiagoa. Langabetuen %54,5 emakumezkoa da.

Normalean maiatza hilabete ona izaten da enpleguarentzat kontratazioa bultzatzen duten urtaroko faktoreak daudelako, baina hau nagusiki prekarioa izaten da, aldi baterakoa eta oso iraupen laburrekoa.

Zehazki, maiatzean sinatutako kontratuen %93,6 aldi baterakoa izan zen eta erdia hilabetetik beherakoa. Gainera, kontratuen %40 gutxi gorabehera lanaldi partzialekoa da eta %67,5 emakumeen sinatua. Hauexek dira nagusiki lanaldi mota hau izaten dutenak.

Honela konprobatzen dugu, hazkunde ekonomikoa erritmo onean joan arren, laneko pobrezia, prekarietatea eta azpienplegua kronifikatu egiten direla, horrela, pilaketa ziklo baten gainean egonkortzen den oinarria bihurtzen dira horrela, baina orain esplotazio baldintza gogorragoekin.

Hala ere, bankaren erreskatearen ondorioak eta azken urteotan inposatutako erreforma gogorrak jasan ondoren, patronala eta banka langileen aurkako ofentsiba berri batekin dagoz. Hauteskundeak gerturatu ahala, gero eta maizago agertzen dira presio talde ekonomiko zein enpresarialak ekainaren 26ko hauteskundeetatik aterako den gobernu berriari lan erreforman koska bat estutzeko exijituz.

Argi eta garbi geratu da zein den euren helburua: kaleratzea are gehiago erraztea, langabeziagatiko prestazio eta diru-laguntzak berriz murriztea, gazteen esplotazio baldintzak gogortzea eta soldatak murrizten jarraitzea.

Egoera honen aurrean, LABek konpromisoa hartzen du prekarietatearen borroka indartzeko eta krisiak gehien kolpatu dituen sektoreen erreskatu sozialaren alde. Bi lehentasun hauek leku nabarmena bete beharko lukete alderdi politikoen agendan.

 
Hego Euskal Herriko langabeziagatiko prestazioen jasotzaileak

2016eko apirila

Gizonak
Emakumeak
Guztira
Jasotzaileak guztira (SEPE)
75.056
Langabezian dauden jasotzaileak
30.784
30.689
61.473
Jasotako langabezia
89.357
106.083
195.440

Langabeziak eta prestaziorik gabe daudenak

58.573
75.394
133.967

Doitutako estaldura tasa

%34,5
%28,9
%31,5

 
Iturria: LABek egina Lanbide, Nafarroako Enplegu Zerbitzua eta SEPEko datuak erabilita.

 

 

Donostiako alkateari udal langileak helburu politikoetarako baliatu ez ditzan exijitzen diogu

Udaltzaingoa hiritarrak babesteko eta laguntzeko funtzioak eta lanak dituen udal langile kolektibo bat da, edo izan beharko luke, eta ez funtzio errepresiogileak dituen polizia-kidego bat. Zentzu honetan, alkateari dei egiten diogu horren babes zabala duten horrelako protestak isilarazteko udal langile hauek baliatu ez ditzan.

Donostiako Udaleko LABeko atal sindikala
"Gipuzkoako plazan kanpatuta zeuden Gipuzkoa Zutik-en kideen atzoko eta gaurko utzaraztean lotuta dauden zenbait alde daude.

Gasteizko Gobernuko PNVk Ertzaintza bidali du eta Donostiako Udalak Udaltzaingoa bidali du, herritarrei erraustegiaren aurkako argudioak ikusarazteko pazifikoki mobilizatzen direnak errepremitzeko.

Utzaraztearen agindua ematea herritaren adierazpen librearekiko errespetuagatik eta demokraziagatik oso urrun dagoen erabaki politiko bat da. Deigarria da zein azkartasuna eta prestasunarekin erreprimitu duten herri-adierazpen hori. Herritarrek erraustegiari buruzko ikuspuntu guztiak ezagutzeari dioten beldurra agerian gelditzen da.

Zein interes ezkutuak ditu PNVk erraustegiaren proiektua aurrera eramateko horrenbeste herri sektore kontra dituenean (osasun alorreko profesionalak barne)? Zer irabazten dute? Osasunaz gain, poltsikoa ere hipotekatu nahi digute.

LABek Lakuako Gobernuak Ertzantza jarrera eta bokazio errepresiogileekin erabiltzen dituela uste du. Baina Udaltzaingoa hiritarrak babesteko eta laguntzeko funtzioak eta lanak dituen udal langile kolektibo bat da, edo izan beharko luke, eta ez funtzio errepresiogileak dituen polizia-kidego bat. Zentzu honetan, alkateari dei egiten diogu horren babes zabala duten horrelako protestak isilarazteko udal langile hauek baliatu ez ditzan.

Odón Elorzak egin zuen bezala, orain Eneko Goia da, arazo sozial bat modu demokratiko batez konpontzeko gauza ez izanez, Udaltzaingoa erabiltzen duena bere urgentzi politikoak konpondu ditzan. Zer baldarkeria!

Utzarazte hauen eta Udaltzaingoaren beste zenbait ekintzen irudiak Donostiarako Udal Gobernuak (PNV-PSE) nahi duen gizarte-ereduaren erakusgarri garbia da."



 

 

 

Borroka asteari amaiera borobila emateko unea da

Larunbatean Bilbon egindako “Langileok bideak batuz. Euskal Herria contra la precariedad” mobilizazioari segida eman diogu Borroka Astea deitu diogun honetan. Maiatzaren 31an Zerbitzu Publikoen defentsan irten ginen kalera, ekainaren 1ean zerbitzu pribatuetan ematen den prekarietatea salatu genuen eta bihar, ekainak 3, Borroka Asteari amaiera emateko eskualdez eskualde industriako egoera aldatzeko aldarrikapenak plazaratuko ditugu. 

BORROKA ASTEAekainak 3 eskualdeetako dinamikak

DONOSTIA

Merkataritza eta ostalaritza. Ekainak 2an prekarietatearen informazio guneak jarriko ditugu; Arccon 10:30etatik 12:30etara, Garberan 13:00etatik 14:30etara, Antiguon 18:00etatik 19:30etara. Ekainak 3an Zentroan eta Alde Zaharrean 10:30etatik 12:30etara. Eta 12:30etan Boulebarrean konzentrazioa Prekarietatearen aurka.

OARSO BIDASOA

Industrian prekaritatearen bira, txirrindan:10:00etan CAF-en, lezo eta Oreretako poligono ezberdinetatik bira. Oinez, 11:15-etan Niessen-en eta 11:30-etan Papresan.

UROLA KOSTA
Azpeitin, Sarralle S.A. enpresaren aurrean konzentra, ondoren herrira propaganda banatzen.

BURUNTZA GOIERRI

3 kotxe karabana aterako dira Buruntza, Tolosa eta Goierritik eta bat egingo dute gatazkan dagoen Unipapel enpresan, 12:30etan.
19:30etan manifa Lasarten.

DEBALDEA

Bergaran manifa 12:00 etan gure egoitzatik.

BILBO
11:00-etan konzentra Udaletxeko eskaileretan. Obra publikoan ematen den prekerietatea salatuz eta benetako klausula sozialak aldarrikatuz

EZKERRALDEA
Kotxe Karabana

ESKUMALDEA
Kontratazio berriekin kotxe karabana, 9-etan Mungiatik: MESA, UTE AUBIDE, VICRILA. Bertako delegatuekin txanda aldaketan konzentra.
13:00-etan Erandioko ETT batean konzentra + parodia bat. Bideoan grabatu zabaltzeko.

HEGO URIBE


10:00etan kotxe karabana eta 12:30-etan konzentra Arcelor Mittal-en.

DURALGALDEA

11:30-etan Udaletxean idatzi bat erregistratuko da. Ondoren manifan Ernai-rekin batera. 4 ETT-etan geldiuneak 1.- Lan osasuna salatzen ekimen bat 2.- lan baldintza ezberdinak irudikatuko dira 3.- ETTak gazteen borrokarekin lotuko da. 4.- gure aldarrikapenak. Bukaera enpresarien elkarte batean egingo da. 

BUSTURIA LEA ARTIBAI
Bermeon 19:30etan konzentrazioa Prekarietatearen kontra. Ekainak 2, 19:30etan Lekeition eta Ondarroan.

GASTEIZ

Korreos Plazan 10:00etatik 19:00era. Egitarau oso bat: Batzarra, murala, Kalejira, propaganda, Herri Bazkaria, Kafe tertulia, Parodia, Zabor kontratuak sutara, Mahai ingurua, Emakumeok eta prekarietatea, Giza katea, GazteokPrekarietatearen kontra.

AIARA
18:00etan manifestazioa Laudion. 

IRUÑEA


11:00-etan VWeko rotondan. 40 pankartari eutsiz aldarrikapen ezberdinekin “la milla contra la precariedad".

SAKANA

Altsasun 7-etan giza katea inem-etik gazte eta emakumeekin.

ERDIALDE ERRIBERA
San Adrianen 10:00etan Delegatuekin batzarra eta 11:30etan konzentrazioa herriko plazan.

  

 

 

Langileok BAI, Euskal Estatu burujabe bateko herritar izateari

2008an hasi eta gaurdaino GURE ESKU DAGO ekimenak borondateak josten egindako lan eskergak ekarri gaitu ekainaren 5etako geltokira. Azken urteetan elkarrizketa sustatu da eta adostasunak eraiki dira. Orain, urrats berri bat eman eta erabakitzen hasi behar dugu. Goierri, Debagoiena, Aramaio, Azpeiti eta Ispaster izango dira ariketa hori egiten lehenak, igande honetako herri galdeketetan.

Euskal Herrian nazio eraikuntzaren eztabaida elite ekonomiko eta politikoek bahitua izan dute gaurdaino. Beraz, Euskal Herriak eta euskal herritarrok gure bidea egin ahal izateko ezinbestekoa da erabakitzeko eskubidea berreskuratu eta egikaritzea. Gure bizitzan determinanteak diren afera guztiak erabaki nahi eta behar ditugulako, langile klaseak hitza hartu eta erabaki egin behar du.

Demokrazian, burujabetza osoz bakarrik eraikiko dugu benetako alternatiba. Norabide horretan Estatu propio bat izateak emango digu beharrezkoa dugun estatusa. Bizitzaren jasangarritasuna eta ongizatea bermatuko dituen eta eredu sozio-produktibo berri bat izatea ahalbidetuko duen Euskal Estatua aldarrikatzen dugu.
Badugu Estatu propioaren eraikuntza nondik hasi. Eredu sozial alternatiboa eraikitzeko hor ditugu Euskal Herriko Euskubide Sozialen Kartak jasotzen dituen printzipioak. Euskal Herriak bide propioa jorratu behar du, espainiar eredua inportatzeari utzi eta interes kolektiboak interes pribatuen gainetik jartzeko.

Arlo ekonomiko nahiz sozialean ahalmen legegile osoa izateak bakarrik ahalbidetuko digu bestelako eredu baten oinarriak jartzea. Hala nola, neurriak hartzea emakumeenganako diskriminazio eta bortizkeriarekin amaitzeko, baldintza laboral eta sozialen berdintasuna bermatzeko, genero, adin, sexu joera, aniztasun funtzionala edota nazionalitateengatiko diskriminazio oro ezabatuz.

Baita aberastasuna modu orekatuan banatu eta justizia sozialean oinarrituko den jendartea eraikitzeko bestelako erabakiak hartzea ere: Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua garatuz, langabezia, prekarietate eta pobrezia egoerei aurre egingo dien eredu sozial berri bat eraikitzea, kalitateko sektore publiko sendo baten alde egitea, lan osasun sistema publikoaren bidean urratsak ematea, hizkuntz eskubideak eta eskubide kulturalak bermatu eta garapen eredu jasangarri bat garatzea.

Horiek guztiak aurrera eramateko bitarteko juridiko eta politikoak bermatuko dizkigun Euskal Estatua aldarrikatzen dugu.
Elite ekonomiko eta politikoen ahotan behin baino gehiagotan entzun genuen “lehenik krisia eta gero erabakitzeko eskubidea”. Hori iruzurra da. Krisiaren irtenbidea eztabaida politikoa da, burujabetzaren bidetik bakarrik lortuko baitugu benetako alternatiba bat. Zentzu honetan langileek, ikasleek, pentsiodunek, gazteek, migranteek, eta zer esanik ez emakumeek eta, orohar, pobreziara eta prekarietatera kondenatutako herri sektoreek asko dugu esateko.

LABetik diogu independentzia helburu baino, tresna dela. Tresnarik eraginkorrena Kapitalismoaren parametroen aurkako sistema eraikitzeko. Beraz, independentziaren aldeko borroka, Euskal Herrian bizi garen pertsona guztien eskubideak bermatzeko borroka da.

Nazio bat gara, Herri bat gara, eta erabakitzeko eskubidea dugu zer eta nola produzitu nahi dugun, nola bizi eta antolatu nahi dugun. Euskal Herrian bada kontzientzia nazional handiko langile klasea, har dezagun hitza!

BAI esaten diogu Euskal Estatu Independenteari: bizimodu duina izateko, kalitateko enpleguaren alde, lanaren eta aberastasunaren banaketa orekatu baterako, zerbitzu publikoen defentsan, babes soziala nahikoa izan dezagun, pentsioak bermatzeko, emakumeon, gazteon, migranteen eskubideak bermatzeko eta orohar, langileon interesak defendatzeko.

Euskal Estatu Independente, Sozialista, Euskaldun eta Feminista lortzeko bidean, BAI, EUSKAL EUSKAL ESTATU BURUJABE BATEKO HERRITAR IZAN NAHI DUGU!