2026-11-19
Blog Page 1026

Ebaluazioaren inguruko jardunaldiak burutuko ditugu martxoaren 18an

0

"Egungo eredua irauliz,ebaluazio hezitzailea iruten.Analisia, kritika eta alternatiba" izenburupean gauzatuko ditugu jardunaldiak, Hernaniko ORONA-IDEO gunean. Jardunaldiak goizez izango dira, 9:30etik 13:30era. Izen ematea modu telematikoan egingo da eta hurrengo egunetan horretarako lotura argitaratuko dugu.

Beharrezkoa al da ebaluazioa? Zein funtzio betetzen du? Zein funtzio bete beharko luke? LABek ebaluazio eredu berri baten eraikuntzaren aldeko lanketa egiten hasi nahi du. Hezkuntza sistema propioaren bidean ardatzetako bat izaki, bestelako eredu baten bidean urratsak emateko beharra agerikoa da.

Jardunaldien helburua, bestelako ebaluazio eredu baten bidean elementuak identifikatzeaz gain, esperientziak ezagutuz, eragileen eta orohar jendartean eztabaida sustatutzea da, adostasunak iruten hasteko.

Jardunaldietako hizlariak ANE ABLANEDO (NUP, UPPA, UEU, haurtzaroa zaintzeko haziera eredu prebentiboan aditua), ALEXANDER BARANDIARAN (HUHEZI,Hazitegi ikertaldeko partaidea) eta LORE ERRIONDO (UPV/EHU) izango dira .

Eskema klasikotik haratago, ponentzien aurkezpenean eredu dialogikoaren aldeko apustua egingo dugu. Beraz, Mikel Gartzia, ARGIAko kazetariaren galderen bitartez gidatuko da eztabaida eta bertaratutakoek ere galderak egiteko aukera izango dute.

Gainera, hezkuntza esperientzia ezberdinen berri jasotzeko aukera izango da. Elorrioko Txintxirri ikastola eta Arrankudiagako eskolako esperientzien berri emango da.
 

 

 

Bilbon iganderako deitutako mobilizazioan izango gara, adinarekin eskubideak ez direlako iraungitzen

LABek agerraldia egin du gaur Bizkaiko Hirugarren Adineko egoitzen egoerari buruz ohartarazteko. Negoziazioari buruzko irakurketa egin dugu, eta ratioen inguruko proposamenak jakinarazi. Sindikatuak Babestu elkarteak eta Pentsionistak Martxan plataformak deitutako protesta babestu du, ezinbestekoa delako langileon artikulazioa ematea, mugimendu bat zeinak langileon atxikimendua ahalbidetuko duen eta mugimendu soziala ere indartzeko bideak irekiko dituen. Manifestazioa 12:30ean abiatuko da igandean, Jesusen Bihotza plazatik.

Hauxe da LABek gaurko agerraldian egin duen irakurketa eta helarazi dituen proposamenak:

Joan den Otsailaren 14an, eta Bizkaian 3. adineko egoitzak kudeatzen dituen patronalaren eskaeraz, mahai negoziatzailea batu eta hurrengoa aurkeztu ziguten: proposamen bakarra, 4 urtetarako (2016-2019), 40€tako soldata igoera hilean 2017tik hasi eta 2019ra bitarte. Eta kitto! Ez dago proposamen ez hobekuntzarik lanaldiari dagokionean, ezta ikuspegi sozialean, ezta ratioen inguruan… ezer ere ez!

–Soldatari dagokionez, 2016a galtzea dakar honek, eta 2017rako %1,2a izango litzateke 2015 eta 2016ko IPCaren gainetik. Hau da, 16, 17€!

–Lanaldiari dagokionez, orain arteko berdin berdina lan egitea dakar! Gure eskaera nagusia lanaldiaren murrizketari dagokiona bada ere! Gure lana urteko 365 egunetan eta 24 orduz burutzen da, 1698 ordu sartzen ditugu, lanaldiak oso irregularrak dira… ezin da horrela bizitza pertsonal zein familiarra kontziliatu. Eta ez dute ezta kontutan hartu proposamena egiterakoan.

–Ratioei dagokionez, dependentzia handiko pertsonei haien eguneroko bizitzako jardueretan, ordu zehatz batzuetan gainera haien arretarako beharrak handitzen direnean, langile bakoitzak 10 bat adineko artatzea dakar. Honek, arazo muskuloeskeletiko oso gogorrak dakartza langileentzat.

Hau da, patronalak ez du ezer ulertu, edota ulertuta ere ez du inongo interesik benetan langileok aldarrikatzen duguna jazo eta arazo hau konpontzeko!

Guk eskatzen duguna oso argia da:

LAB, sistema públiko eta dependentzia duten pertsonen arretarako zerbitzu unibertsalen defentsan berrezten da, eta bide horretan lan baldintzen hobekuntza nabarmena aldarrikatzen du, baita kalitatezko zerbitzuen hobekuntza ere. Uste dugu, zerbitzu públikoetako baldintzak ezarri behar zaizkigula guri ere.

–1592 ordutako lanaldira murrizketa

–Langile kopuaren handitze nabarmena ezartzea, Ratio egokiak ezarriz eman nahi den arreta bermatzeko eta langileoi arrisku bat ez suposatzeko gure lanak

–Soldatetan hobekuntza nabarmena

Baina beste behin ere, zerbitzu hauek kudeatzen dituen patronalak, eta hauen titular zein ornitzaile ekonomiko nagusia den Aldundiak, argi eta garbi azaldu dute haien posizioa zein den zerbitzu hauen garapenean:

-Zerbitzu publikoaren gestio pribaturako apustua egiten dute, oinarrizkoa eta estrategikoa den zerbitzu bat enpresentzako negozio borobil bihurtu dute, egoileen eta langileen prekarietatearen menpe.

LABentzako, oso garrantzitsua da baita, Aldundiak diru publikoaren erabilera ongi kontrolatu eta kudeatzea. Inor ezin da diru pulikoaz aberaztu, gure bizitzen eta duintasunaren truke gainera. Eta argi gera dadila, hau ahalbidetzen duen bitartean, egoitzetan gertatzen guztiaren ardura nagusia berea izango dela! Ez gaitzatela txorradarik kontatu, haien hitz polit eta onez makilatuta!

Ratioak

Bergogortu nahi dugu ere, ZAINTZA ZAINDU lemapean jasotako 27.000 sinadurei esker Eusko Legebiltzarrak onartutako Erdibideko Zuzenketa. Honetan, ratioak eta pertsonalari dagozkion beste kontu batzuez gain, zerbitzu eta zentro horiek bete behar dituzten baldintza funtzional eta materialak ere arautuko dira. Eta dekretu berri honen prestatze lanetan Eusko Jaurlaritzak langileen eta erabiltzaileen ordezkariekin parte hartu beharko du ere.

Otsailaren 9an Eusko Legebiltzarraren osoko bilkuran, gehiengo osoz, onartutako Erdibideko Zuzenketan jasotzen dena hurrengoa da:

-“Eguneratu ditzala prestazio eta zerbitzu sozialak arautzen dituzten dekretuak, non arautuko baitira, ratioak eta pertsonalari dagozkion beste kontu batzuez gain, zerbitzu eta zentro horiek bete behar dituzten baldintza funtzional eta materialak, eta hiru hilabeteko epean ekar ditzala Legebiltzar honetara dekretu horien zirriborroak. Eguneratze prozesu horretan, zerbitzuaren kalitatean eta, horrenbestez, zentro horietan artatzen diren pertsonen bizi-baldintzatan duten eragina ikusita, lehentasuna izango du mendekotasuna duten pertsonentzako zentro eta zerbitzuen ratioak arautzen dituen dekretuaren zirriborroak, egungo errealitatera egokitu dadin.”

-“Egon dadila, dekretu horien prestatze lanetan, hiru maila instituzionaletako parte hartze teknikoa, bai eta sektoreko entitate sozialen, erabiltzaileen eta langileen ordezkarien parte hartzea ere”

-“Jaurlaritza eta beste erakunde publikoak arduratu eta inplikatu daitezela kontratazio publikoaren eremuan, kalitatezko zerbitzu publikoak eta zerbitzu horietan lan egiten duten pertsonen lan baldintza duinak bermatze aldera”

Ondorioak

Hala ere, bide luzea dugu oraindik! Luzea eta gogorra! Badakigu honek borondate politikoa eskatzen duela instituzio eta hauek osatzen dituzten alderdi politikoen aldetik. Borondatea eta iniziatiba politikoa urte asko luzatzen ari den egoera hau errotik aldatzeko. Oraindik ez dugu jazo inongo proposamenik honi heldu eta arazo hau konpontzeko bideak zabalduko dituenik, bideak bermeekin egitea ahalbidetyuko duenik. Eskertzen dugu gu entzun eta bidean laguntzen digutenen borondate ona, baina hamen konponbide bat behar da! Benetako konpromiso eta proposamen bat mahai gainean! Hobekuntza guzti hauek bermeekin jasoko dituen proposamen erreal bat ORAIN!

Arazo honen parte zuzena eta dependentziarako zerbitzu sozialen osaketaren parte garenok, hau da, egoile zein langileok, zerbitzu hauen osaketan parte aktibo izan behar dugu.

Eta zentzu honetan, ezinbestekoa da langileon artikulazioa ematea, mugimendu bat zeinak langileon atxikimendua ahalbidetuko duen eta mugimendu soziala ere indartzeko bideak irekiko dituen. LABek, orain ere, bide honen aldeko apustua egiten du.

Guzti hau esanda, eta bizi dugun egoeraren beste adierazle bat izanik, LAB, BABESTU Familiartekoen Elkarteak eta Pentsionistak Martxan Plataformak, igande honetan, otsailaren 26, goizeko 12:30tarako deitutako mobilizaziora deia egiten dugu gaur. “Adinarekin pertsonen eskubideak ez dira iraungitzen” lelopean egingo dena.
 

 

 

Sareri babesa eskaini diogu Madrilen

LABeko idazkari nagusi Ainhoa Etxaide eta Bilbo eskualdeko arduradun Marijo Romero Madrilen daude Sareri babesa emateko, Espainiako Auzitegi Nagusianegindako bista dela eta. Hain zuzen ere, zenbait alderdi eta eragiletako ordezkarik egin dute agerraldia, epaitegien atarian, Guardia Zibilak Sareri bahitutako 104.000 euroen harira. 2015. urteko urtarrilaren 10ean, presoen alde Bilbon egindako manifestazio jendetsuan bildutako dirua berreskuratzeko auzitegietara jo zuen Sarek, eta auzia Madrilera iritsi da gaur, bi urte geroago.

Sarek mobilizazio batera deitu du gaur, 19:30erako, Bilbon. Elkarretaratzea Moyua plazan egingo dute.
 

 

 

Gutxienez 13.000 lanpostu finko sortu beharko lirateke Osakidetzan izandako langile galerak orekatzeko

0

Osasun Sailak eta Osakidetzak prentsa ohar bidez kritikatu zuten sindikatuok pribatizazioen aurka egindako mobilizazioak. Gezur ugari jasotzen dira ohar horretan eta beraz esandakoak gezurtatzeaz gain egindako mobilizazioen arrazoiak gogorarazteko beharra ikusi da. Hain zuzen ere, kalera irten gara aspalditik Osakidetzan zein gainontzeko administrazioetan ezartzen ari diren pribatizazioak geldiaraztea. Horrez gain azpimarratu nahi dugu gutxienez 13.000 lanpostu finko sortu beharko lirateke Osakidetzan orain arteko murrizketek eragindako langile galerak orekatzeko.

Atzo bertan, pribatizazioen kontrako sindikatuon mobilizazioak kritikatzen zituen Osasun Sailak eta Osakidetzak plazaratu zuten prentsa oharrak ez dauka nondik heldu. Bertan agertzen diren gezurrak hain borobilak dira, ezen erridikuloraino heltzen baitiren eta edozein pertsonaren inteligentziari burla egiten dioten.

Gure mobilizazioen helburu ezkutua funtzionarioen kopurua handitzea dela esatea ere, horrela delegatu gehiago izateko, txiste txarra baino ez litzateke izango, adierazpenen larritasunagatik izango ez balitz. Kontseilari Jaunaren eta EAJ-PSE gobernu honen argudio falta ageri uzten du nabarmen.

Hain zuzen ere, plantilla handitzea da gure borrokaren ardatzetako bat. Izan ere, azken urteotan EAJ eta PSEk ezarritako murrizketen ondorioz, Osakidetzako langile kopurua beharrezko diren gutxienekoetatik urrun dago gaur egun. LABen aburuz, gutxienez 13.000 lanpostu finko sortu beharko lirateke Osakidetzan orain arteko murrizketek eragindako langile galerak orekatu, langileak egonkortu eta jasanezina den behin-behinekotasun tasa jaitsi ahal izateko. Baina ez ordezkari sindikal gehiago izateko, lan baldintza duinetan lan egin ahal izateko eta euskal jendarteak merezi duen osasun arreta eman ahal izateko. Jendarteak badaki eta zuek ere bai.

Hala eta guztiz ere, azken mobilizazioen helburua bestelakoa izan da. Aspalditik Osakidetzan zein gainontzeko administrazioetan ezartzen ari zareten pribatizazioak geldiaraztea. Zuek badakizue garbiketa, sukalde eta lentzeria zerbitzu propioak dauzkaten ospitaleak egon badirela, adibidez, Gurutzeta, Basurto, Donostia edo Usansolo-Galdakaoko ospitaleak –azken hau, eskualdekoa, Darpon Jauna-. Hori bai, gero eta zailagoa da zuen pribatizazio politikatik bizirik atera izan den adibiderik aurkitzea. Eta zuek badakizue ospitale batean kirofanoen garbiketak edo pazienteen elikadurak zer nolako garrantzia daukaten, besteak beste.

Bestalde, guztiz faltsua da zerbitzuen pribatizazioa merkeagoa dela. Frogatuta dago, Urdulizen hasita eta nazioarteko adibide askotan amaituz, pribatizatutako zerbitzuek ez diotela publikoen kalitate mailari eusten, garestiagoak direla eta lan merkatuaren baldintzak kaskartu egiten dituztela. Ekuazioa erraza da. Enpresa pribatuak atera behar duen etekina nonbaitetik atera behar da: lan baldintzak prekarizatuz, zerbitzuaren kalitatea jaitsiz edo biak. Zuk, Darpon Jaunak, ederki dakizu hori, IMQtik heldu baitzara oraingo kargura.

Erantzun nahi ez duzuen galdera honakoa da: kalitate txarragokoa eta garestiagoa bada, zergatik jarraitzen dute pribatizatzen, azpikontraten eta osasun pribatuari deribazioen bitartez? Negozio itzela dagoelako, diru publiko milioi asko esku pribatuetara heltzen direnak, ate-birakariak… “Marguello auziak”, ahozko epaiketa fasean sartu berri denak, Osakidetza eta Osasun Saila ustelkeria eta komisio ilegalen balizko eskenatoki bezala kokatzen ditu. Ez dugu ezer asmatu.

Eusko Jaurlaritza eta Osakidetza zerbitzuak pribatizatzen jarraitzen dute eta horretan jarraituko dute gelditzen ez baditugu. Horregatik, LABek aurrera eramango du Osakidetzaren pribatizazioaren kontra eta lan-baldintza duinak dauzkan kalitatezko osasun zerbitzu baten aldeko borroka.

 

 

 

Prekarietateak hil egiten duela salatu dugu berriro

Garraiolari bat hil zen astelehenean, Ikaztegietan, kamioi istripu bat izan ondoren. Transportes Insausti enpresako autonomo faltsu bat zen, eta enpresa horretako egoitza nagusian elkartu gara gaur lan heriotza salatzeko, euskal gehiengo sindikalak deituta. Oiartzungo Lanbarren industriagunean izan da elkarretaratzea.

Zortzi pertsona hil dira lanean, urtea hasi denetik. Astelehenean hildako garraiolaria izan dute gogoan gaurkoan, Oiartzunen, baina Elorrion beste langile bat hil zen atzo. 
 

 

 

Ainhoa Etxaide: “Jaurlaritza berriari prekarietatearen eta pobreziaren kontrako plan orokor eta estrategikoa egitea eskatzen diogu”

Jaurlaritzak publiko egin berri dituen aurrekontuek agerian uzten dute datozen urteei begira hartutako norabidea. Merkatuari begira egindako aurrekontuak dira eta bien bitartean jendarteak geroz eta bitarteko ekonomiko gutxiago ditu. Gai honen inguruan LABek emandako agerraldian Ainhoa Etxaide, Idazkari Nagusiak, azaldu du egoera honek baduela konponbidea, “aberastasuna banatuz dirua ongizate sozialean inbertitzea eta dauden eskuduntzak baliatzea garapen eredu zuzen bat ezartzeko”.

2008. urteaz geroztik, krisiak eta krisiaren kudeaketa politikoak kostu ekonomiko eta sozial izugarriak ekarri dituzte. Garesti ordaindu dugu, suntsitutako enplegua, murrizketak eta inposatutako erreformak direla eta. Gaur aurkeztu dugun txostenean jasotzen denaren arabera “babesa behar duten kolektiboak handitzen ari dira”, prekarietatearen gorakadaren ondorioz geroz eta gehio dira lan munduan egon arren babes publikoaren beharra dutenak. Gainera azpimarratu behar dugu kolektibo hauek daukaten babes maila murrizten ari direla. Horrez gain gehien dutenen eta gutxien dutenen arteko aldea handitzen ari da, eta hala izaten jarraituko du politikak aldatu ezean.

Jaurlaritzak badu zer aldatu hala erabakiz gero, “egoera soziolaborala aldatzeko bidea martxan jarriz eta aurrekontu sozialak eginez”. Baina Politika ekonomiko eta soziala Confebasken eskutan uztea erabaki du. Jaurlaritzak uko egin dio ditugun premien araberako eta merezi duen herri proiektuaren araberako aurrekontuak egiteari. Alderantziz “Jaurlaritza berriaren asmoetan ez dugu egitasmo bat bera ere ikusi errealitate sozioekonomiko berri bat eraikitzeko helburuarekin”. Beste adibide askoren artean AHTa, prekarietatean oinarritzen den eta prekarietatea indartuko duten Industria 4.0 lerroa eta ikerkuntzan aplikatutako murrizketak aipatu ditu Etxaidek.

Alternatiba badago aldaketa eragiteko borondatea egonez gero. Horregatik, Jaurlaritza berriari prekarietatearen eta pobreziaren kontrako plan orokor eta estrategikoa egitea eskatzen diogu eta plan horren arabera marraztu daitezela erreforma fiskala, enplegu plan berria, babes sistemaren erreforma eta emakumeen egoera iraultzeko neurri espezifikoak. Urrats hau, Confebasken bulegoetatik urrun, egoera ekonomiko eta sozial berri bat eraiki nahi dugunokin eztabaidatuz eta akordioak eginez soilik lortuko da.

 

 

“Estatu bat nahi dugu, baina proiektu konkretu baterako: euskal sozialismoa”

LABek solasaldia egin du Iruñean, burujabetza prozesuari zein ekarpen egingo dion ezagutzera emateko. Sindikatuak berretsi du Euskal Herriak estatu propio bat behar duela aldaketa soziala gauzatzeko, eta nabarmendu du ezinbestekoa dela burujabetza maila guztietan berreskuratzea, Kapitalismotik haragoko alternatiba eraiki nahi bada.

LABek antolatutako solasaldi zikloak aurrera darrai, eta atzo Iruñean izan ginen, “Burujabetza garaia” lelodun hitzaldia eskaintzeko. Solasaldi bera Donostian egingo dugu bihar, 18:00etan, Egiako kultur etxean.

Garbiñe Aranburuk eta Igor Arroyok hartu dute hitza Iruñean, eta euskal langileriak zein prozesu behar duen eta sindikalismoak zein ekarpen egin dezakeen azaldu dute, beti ere burujabetza aldaketa soziala gauzatzeko bidea dela nabarmenduta.

Arroyok adierazi du egungo egiturazko krisiari aurre egin behar diola prozesuak, herria egin beharrean, herria desegiten ari direla ohartarazi eta gero. Hala, des-herria kontzeptua jarri du mahai gainean; solasaldi zikloaren lehen mahai inguruan aipatutako gaia, hain zuzen ere. “Krisi garaian, ez da apusturik egin herri ikuspegi batetik. Eredu neoliberalaren alde egin dute nabarmen, bi arrazoi nagusiengatik: estatuei aurre egiteko borondate faltagatik eta, batez ere, kapitalaren proiektu ekonomiko eta sozialari aurre egin nahi izan ez diotelako”, esplikatu du LABeko ordezkariak.

Hortaz, bere iritziz, langileek behar duten prozesuak egiturazko ibilbide bat egin beharko luke, Kapitalismotik haragoko alternatiba eraiki nahi bada. Hortarako, eredu ekonomiko eta sozial berri baten eraikuntza ahalbidetzeko, burujabetza maila guztietan berreskuratzea ezinbestekoa dela azpimarratu du: “Elikadura, energia eta herri mailan behar dugu burujabetza. Elite trasnazionalek eta estatuek bahitutako burubajetza berreskuratu behar dugu Estatu propio bat eraikitzeko, eredu ekonomiko eta sozial berri horren tresna izango den estatu bat lortzeko. Bide hori egin behar dugu, gaurtik hasita, Euskal Herria banatzen duten hiru errealitate instituzionaletatik abiatuta, Estatu Konfederal batekin lotzeko”, esan du Arroyok. LABek prozesu egituratzaile eta eraldatzaile bat defendatzen duela berretsi du, eta esparru berriak langileen gehiengoaren gizarte eskakizunei erantzun beharko liekeela azpimarratu du: “Aldaketa politiko eta soziala txanpon bereko bi aurpegi dira. Hala ulertzen dugu guk”, erantsi du.

Garbiñe Aranburuk Euskal Estatuaren proiektuari buruz hitz egin du: “Ez dago herri proiekturik egitasmo sozioekonomikorik gabe. Estatu bat nahi dugu, baina proiektu konkretu baterako: euskal sozialismoa. Hau da Euskal Herriko gehiengo sozialari egiten diogun eskaintza, prozesuarekin bat egin dezaten”.

Sindikatuak proiektu hori lortzeko ekimena hartu duela azaldu du, eta konpromiso hori 9. Biltzar Nagusian berretsiko duela jakinarazi du.

Era berean, LABek kontraboterearen paperean sakonduko duela adierazi du, kapitala eta erakundeen aurrean, aipatutako proiektua garatzeko egungo eredu ekonomiko eta soziala defendatzen dutenekin borrokatzea baino beste biderik ez dagoelako. “Gure eredu sindikala berritu dugu bizitzaren prekarizazioa geldiarazteko eta kapitalaren aurkako borrokan eraginkortasuna irabazteko”, aipatu du Aranburuk. “Patronala eta erakundeen arteko sinbiosia puskatu behar da. Instituzioek langileen gehiengo sozialaren zerbitzura egon behar dute”, esan du.

Burujabetza lortzeko prozesuak aliantzak behar dituela azpimarratu du. Zentzu honetan, adierazi du “logikoa eta beharrezkoa” dela beste gizarte sektore batzuekin herri akordioak lortzea. Gurpil-zoro batean gaudela onartu du, non EAJri interpelazioak egitera mugatu garen, jeltzaleek aldaketarako borondaterik ez dutenean. “Sindikatu, alderdi eta ezkerreko indarren artean zein akordio mota behar dugun planteatzeko ordua da, gurpil-zoro horrekin amaitzeko”, erantsi du.

Iruñeko solasaldia osorik

 

 

 

Elorrioko Metal Smelting enpresan hildako langilearen heriotza salatu nahi dugu

Honekin, 8 dira 2017an zehar Euskal Herrian laneko istripuz hil diren langileak. Istripu gehienen atzean bezala, kasu honetan ere, enpresaren egoera, lan baldintzen prekarietatea, laneko erritmo bortitzak eta lan gainkargak salatu behar ditugu.

Lehen Fundiciones San Eloy zena, konkurtso gogor eta luze baten ondoren, Metal Smelting-eko jabeak erosi zuen. Langileen arteko tentsioak, etorkizunaren belztasuna, eguneroko ika-mikak, negoziazioak… une gogorrak bizi izan zituzten; eta, gaur egun ere, ondorioak pairatzen dituzte.

Enpresa berriak egindako lehen gauza kaleratzeak eta lan baldintzen okertzea izan zen; baita beldurraren politika aplikatzea ere.

Presioa, laneko erritmoak, prebentzioarik eza… guztiz salagarriak dira enpresa honetan. 2014ko urrian laneko heriotza bat egon zen eta LABek, orduan ere, argi eta garbi salatu genuen egoera.

Administrazioek ordea, horrelako jardunak txalotu egiten dituzte, besteak beste, Bizkaiko Foru Aldundiak enpresa 2016ko ekainean diruz laguntzeko erabakia publiko egin zuen. Beste behin ere, politikariak kapitala babesten ikusi ditugu, langileak eta haien bizitzen gainetik.

Langileok ezin dugu onartu urtero istripuen kopuru hau. Ezin ditugu kapitalaren mesedetan diharduten politikak jasan. Presioekin, laneko erritmo bortitzekin, beldurraren politikaren… bukatu beharra dugu.

Elkarretaratzea, bihar, Oiartzunen

Ikaztegietan, atzo, beste langile bat hil zen; garraiolari bat, kasu honetan, errepide istripu baten ondorioz. Euskal gehiengo sindikalak elkarretaratzea egingo du bihar, asteazkena, Oiartzunen, lan heriotz hau salatzeko. 
 

 

 

Jasoko langileek 50 egun bete dituzte greban

0

Asteazkenero bezala, Ordiziako azoka dela eta, manifestazioa egingo dute bihar. Hamargarrenez hartuko dituzte Ordiziako kaleak, hitzarmen duin baten alde. Gaur, berriz, Itsasondoko lantegiaren kanpoaldean egin dute protesta. 2015 amaieratik hitzarmenik gabe daude, eta 16 hilabete eman dituzte jada negoziatzen.

Hauxe da Jaso Itsasondoko enpresa batzordeak gaur argitaratutako oharra:

Greba abenduaren 1ean hasi genuen batzarraren %70aren babesarekin. Gaur 50. greba eguna dugu eta bihar, 10. manifestaldia egingo dugu Ordiziako azokan. Aipatu behar dugu, 2015 amaieratik hitzarmenik gabe gaudela eta 16 hilabete daramatzagula negoziatzen. Martxoan aste beteko greba ere egin genuen, egoera desblokeatzeko helburuarekin.

Igoera ekonomikoen gainetik, eskubide sozialak lortu nahi ditugu eta enpresan dagoen diskriminazioarekin amaitu. Tailerreko langileen nominaren homogeneizazioan eta gaixotasun bajetan dago negoziaketa blokeatua. Helburua, presarik gabe baina pixkanaka tailerreko langileen egoera bulegoetakoarekin berdintzen joatea da. Ulertzen dugu ardura gehien duten langileek diru gehiago irabazi behar dutela, baina eskubide sozialek ere denentzako berdinak izan behar dute.

Greban sartu aurretik eta greban gaudela ere, langileak behin eta berriz hitzarmenaren gatazkari irtenbide bat eman nahian gabiltza eta enpresa berriz, ez da batere mugitzen.

Langileok mugimendu garrantzitsuak egin ditugu egoera desblokeatzeko, hoien artean:

– Lorturiko soldata igoera jaistea proposatu diogu zuzendaritzari homogeneizazioak duen kostu guztia konpentsatzeko.

– Gaixotasun bajei jarraipena egin eta absentismoak nabarmen gora egingo balu, hurrengo hitzarmenean baldintza okerragoak sinatzeko gure konpromezua hartu genuen.

– Ikusirik enpresan akordio batera iristea ezinezkoa zaigula ikusita, PRECOraen mediazioa deitu genuen eta erakunde neutral honek esandakoa onartzeko konpromisoa hartu genuen. Dakizuen bezala enpresa etzen agertu.

– Tartean mugimendu gehiago ere egin ditugu

Zuzendaritzak egindako mugimenduei dagokienez, ez dute mugimendurik egin eta horrelaxe aitortzen dute, ez direla beraien posiziotik mugitu.

Otsailaren hasierako batzarra

Bi hilabete greban egon ondoren, komenigarria ikusten genuen beste batzar bat egitea. Esan behar dugu, oso ondo joan zela, langileak oso indartsu gaudela eta denok argi dugula ez garela lanera sartuko zuzendaritzak punturen batean jarrera aldatu gabe. Helburua ez da garaipen batekin ateratzea, baizik eta bi aldeak akordioarekin pozik irtetea eta pixkanaka, eskubide sozialak lortzen joatea. Batzar hau, komitearentzat eta langileentzat oso garrantzitsua izan zen, batzarrak, indar handia duela erakutsi zuelako bi hilabete ondoren.

Gizarte geroz eta indibidualista eta egoistagoa dugun honetan, JASO Itsasondoko batzarra, elkartasun eta duintasunez betea dago. Greba babesten ez duten langileon inguruan, esan, JASOn gertatzen dena lotsagarria dela. Ez dago eskubiderik langile batzuen borroka eta sufrimenduaz lortzen diren hobekuntzak aprobetxatzea, beste batzuek ezertxo ere egin gabe. Badakigu, langile batzuk presio handia duzuela grebara irteteko, baina urrats hori eman behar duzue, zuen laguntzaz eta denok bateginik langileon eskubideak defendatzeko bidea askoz errazagoa izango baita. Presiorik ez eta greba babesten ez dezuten langileon jarrera ulergaitza eta onartezina egiten zaigu.

Oso kezkatuak gaude bai hitzarmen honekin eta batez ere gure etorkizunarekin. Zuzendaritzak jarrera aldatu behar du, langileak entzun egin behar ditu, horrela ezinezkoa da harreman normal bat eramatea enpresa baten barruan. Langileak eta zuzendaritza bat eginda ez bagaude, Plan Industrialik onenak ere ez du balioko gure enpresa aurrera ateratzeko. Langileok prest gaude elkarlan hori berreskuratzeko eta gure indar guztiak JASO indartsuago bat izaten laguntzeko baina horretarako, beharrezkoa da harremanetan eta eskubideetan enpresa justu eta demokratigoagoa izatea. Badakigu egun batetik bestera ez dela egiten baina hori izan behar da bidea.

Amaitzeko, gaur Goierri eta Tolosaldeako enpresa ezberdinetako delegatu sindikal ugari Itsasondon izan dira gure borrokari babesa eman eta elkartasuna adieratziz. Mila esker JASO Itsasondoko batzarraren partetik, gu ere zuekin izango gara behar duzuenean.