LAB sindikatuak obra publiko eta pribatuetan prekarietatea murriztea posiblea dela esateko agerraldia eskaini du gaur Bilbon. Horretarako neurriak hartzeko borondate politikoa behar dela adierazi du Etxaidek eta bide horretan sindikatuak egiten duen proposamena aurkeztu du.

Proposamenak hiru ardatz hartzen ditu kontutan: lehiaketa eredu desberdin bat ezartzea non lan baldintza, segurtasun eta proiektu aldetik egoekiena aukeratuko den, lan baldintzak azpikontrata kate guztietan ziurtatzea eta erregistro bat sortzea konpromisoak eta erantzukizunak betetzen ez dituzten enpresen sarbidea ixteko.

LABentzak garrantzitsuena eredu berri bat eraikitzea da; eta premiazkoena gaur ezagunak diren egoera gogorrenak zuzentzea eta konpontzea proposamen zehatzekin eta iniziatibak hartuz.

Prekarietate egoera latzenei begiratuko badiegu derrigorrez jarri behar dugu arreta eraikuntzan. Lehen ez zen xamurra sektore honetan lan egitea, orain arrisku bat da. Eta okerrena, arrisku honen atzean gehienetan instituzio publikoak daudela da, obra publikoan oinarritzen delako orain sektore honetan jarduera.

Hitzarmena ez da betetzen obretan. Ez publikoetan, ezta pribatuan ere. Lan ordu gehiago, soldata txikiagoarekin eta istripuak ez emateko bermatu behar diren neurri barik aritzen dira langileak sektorean.
Lan ikuskaritzak ez ditu bitartekoak egoera hau kontrolatzeko, baina egoera denon aurrean ematen da, edozein herritan, edozein obretan agerikoak dira neurri faltak istripurik ez emateko. Inpunitatea erabatekoa beraz. Bitartean langileak aukera gutxi ditu salaketa bat sartzeko badakielako kaleratua izango dela eta hurrengo bat prest egongo dela baldintza horiek onartzeko sektorea nola dagoen ikusita.
LABeko zenbakien arabera hitzarmena beteko bazen Bizkaian bakarrik 1200 lanpostu berri sortuko ziren (500 zuzen eta beste 700 ezusteko ausentziak eta premietarako duten klausula aplikatuko ez bazen)
Enpresa nagusiak bai betetzen dituela normalean lan baldintzak, baina azpikontratazioa erabiltzen da dibidendoaren orekatzaile gisa. Hau da, azpikontratzen da lanaren gehiengo bat, eta oso prezio txarrean. Hortik enpresa nagusiak enkante publikoan galdutako margena berreskuratzen du sektorea prekarizatzen duen bitartean.
Egoera honek eta espezializazioaren aitzakia oinarri autonomo faltsu gero eta gehiago gure obra publiko eta pribatuetan. Denon buruan dago pasadan udan UPVn emandako istripua non autonomo batek, seguru barik, bere bizitza galdu zuen.
Sektorean lan kargaren zati nagusia obra publikoeta dago. Asconviren arabera (bizkaiako patronala) 2014an eremu publikorako obrak bikoztu egin dira. Hau da, sektorearen biziraupena maila baten eremu publikora lotuta dago.
LABen proposamena egoera eta arrisku hauek ekiditera dator eta guztiz bideragarria denaren iritzia du. Horretarako patronal, sindikatu eta alderdien arteko akordio bat lortu behar da, borondate politikoa behar da Lan ikuskaritzari jarraipen estuagoa egiteko. Hau posiblea da erabaki instituzionalak hartuz gero.

Etxaidek patronal, sindikatu eta alderdiei LABen proposamena helaraziko zaiela adierazi du. Era berean instituzioetara bideratuko duela esan du, proposamena aurrera atera dadin “emankorrena izan daitezkeen bideak aurkituz”.

Proposamen honekin galtzen ateratzen den bakarra prekarietatea da. Zer irabazten dugu: negozioa obra baldintza egokietan egin ahal izatea izatea eta ez azpikontrataziopean.