Hainbat gai jorratu ditu Cristina Uriarte EAEko Hezkuntza Sailburuak bere agerraldian, baina hezkuntzaren eremuak behar duen sakontasun eta ikuspegi estrategiko gabe. Alta, gaia, merezi duen dimentsio eta seriotasunarekin denon artean heldu behar delakoan gaude. Beraz, herri gisa arituz, erantzukizunez jokatzea dagokigu guztioi.

Bere agerralditik ideia bat azpimarratu nahi dugu, akordioarena alegia. Ez du inongo zehaztapenik eman honen gainean, baina lau hilabete eman ditu hau gauzatzeko. Baina nola gauzatuko da? Nork partehartuko du? Non gauzatuko da? Hezkuntza Saileko saloietan? Baina serioski, norbaitek pentsatzen du hezkuntza komunitate guztiaren partehartzerik gabe eta hezkuntza sailetako lau pareten artean egin daitezkeen balizko analisi, akordio edota legeek eramango gaituztela hezkuntza sistema propiorantz? Eta hau dena lau hilabetetan. Serioak izan gaitezen, otoi!

Guk, hezkuntza herri proiektu gisa ulertzen dugu guk. Eta ideia horri jarraiki hezkuntza komunitateak batu, entzun, hitzegin, hausnartu eta adostasunak bildu behar dituelakoan gaude. Euskal Herriak hezkuntzan ere herri akordioa iruten hasi behar duela.

Herri akordio bat non, heziketa prozesuaren parte diren aktoreek saretuko duten. Eskuz- esku hezkuntza formala, ez-formala eta informalak, herritarrek, ehunduko duten akordioa. Nazio ikuspegia oinarri eta helburu. Eta adostasunak blindatzeaz haratago, betikotuak diruditen korapiloak askatzen lagundu eta beste eredu berri baten bidean jarriko gaituena.

LABtik ez dugu inondik inora onartuko hezkuntza komunitate osoaren partehartzerik gabe eta hezkuntza sistema propioa eraikitzea helburu ez duten inolako akordiorik, ez dugu iruzurrik onartuko eta bide horretan aurrez aurre izango gaitu sailburuak.