LGTB+ mugimenduarekin batera aliantzan eta elkarlanean aritzeko konbentzimendu osoa dugu, horrela egingo dugu larunbat honetan ere, goizean zehar Harro!k antolaturiko jardunaldietan parte hartuko dugu, Bizkaiko Metaleko langileen borrokan batera arituko gara eta arratsaldeko 17:30etan Arriaga plazatik aterako den manifestazioan parte hartzeko dei egiten diogu euskal jendarteari eta zehazki LABeko militantzia, afiliazio eta langile klase osoari. Lantokietan gure gorputz, desio eta identitarteak aske eta harro!

Irailaren 19an Bilboko Euskalduna Jauregian EPOAren (European Pride Organisers Association) asanblada orokorra eta LGTBIren Konferentzia Atalantikoa bilduko dira, beste gai batzuen artean, 2022ko Europride-a zein hiritan izango den erabakiko dute. Bilera hau Bizkaiko Foru Aldundiak, Bilboko Udalak, enpresa pribatuek eta PNVren hurbilekoa den Ortzadar erakundeak bultzatu dute.

Gizon gay zuri eta aberatsen negoziorako festa batez ari gara, eta honek ez du zerikusirik LGTB+ borrokarekin, guztiz kontrakoa, kolektibo honek urteetan egindako borroka desitxuratu eta merkantilizatu nahi dute. Kapitalak LGTB+ mugimenduaren eskubideen kontura ere negozioa egiteko aurpegi gogorra dauka.

Bilbon azkenaldian ohituak gaituzten beste makroekimen batez ari gara. Hiri eredu horretan sakondu eta “Hotel gayfriendly-ak” eraiki nahi dituzte, langile transmarikabollo asko eta asko langile klase guztiarekin batera oraindik eta gehiago prekarizatuz aberatsak zerbitzatzera bideratuak egongo diren lanpostuetan. Ez dugu hiri eredu hori onartuko, gutxiago eskubideen aldeko borrokak desitxuratu nahi dituztenean.

Ekimen honen bultzatzaileak, sistema heteropatriarkalaren Euskal Herriko ordezkariak dira, LGTB+ pertsonen aurkako zapalkuntza, eta bazterkeria praktikara eraman dituztenak, jendartean ikusezin bilakatu dituztenak. Indarkeria eta gorroto horrek bizitza gehiegi izorratu ditu, kasurik latzenetan, gorputz gehiegi jipoitu eta erahil dituzte. Ez dugu onartuko eskubide eta duintasunaren aldeko borroka horretan atzerapausorik, asko kostatu zaielako eta zaigulako eta oraindik asko dugulako egiteko.

Jendarteko errealitatea oso latza bada, lan mundua errealitate horren ispilu da. Lantokietan eskubiderik gabe geratzen ari gara eta prekarizazioa muturrera eraman dute langile guztiontzat, bada zer esanik ez LGTB+ langileentzat. Ez gaituzte kontratatu nahi, batez ere Trans langileak, sarriegi gure identitate eta generoak ezkutatu behar izan ditugu, lanpostuan gaudela, lankide, patronal, erabiltzaile edo bezeroen aldetik jazarpena jasotzen dugu, sarritan ez da gure intimitatea errespetatzen, gure bizitza pribatuaren inguruan azalpenak eman behar ditugu… zerrenda luzea izan daiteke.