Duela egun batzuk, Bizkaiko Foru Aldundiak indarkeria matxistaren aurkako "kanpaina berria” aurkeztu zuen. Mezua aztertu dugu, eta zaila da laburbiltzea kanpaina honek mugimendu feministan eta LAB bezalako erakundeetan eragin dituen gaitzespenaren arrazoi guztiak, feminismoa gure jarduera sindikalaren ardatz nagusi gisa lantzen baitugu. Bizkaiko Foru Aldundiaren "tipo apartak nahi ditugu" leloa mezu desegokia baino askoz gehiago da.

Duela egun batzuk, Bizkaiko Foru Aldundiak indarkeria matxistaren aurkako "kanpaina berria” aurkeztu zuen. Kanpaina hori kanpoko publizitate-enpresa batek burututakoa da, eta horren diseinuan Aldundiko berdintasunerako teknikariek ez dute parte hartu ere egin.

Kanpaina ikusita, LABen geure buruari galdetu diogun lehenengo gauza da zergatik administrazio publiko batek (haren eskumenen artean genero-indarkeriaren biktimei laguntza ematea duena) erabaki duen gaia hain arinki tratatzea, eta zergatik egin duen marketin-kanpaina bat indarkeria matxistarekin. Ez al zen baliogarriagoa eta serioagoa izango Teresa Laespadaren kabinete berriak gaitz hau desagerrarazteko duen estrategia prentsaren aurrean aurkeztu izana, diru publikoarekin ordaindutako publizista batzuen nabarmenerako mezu bat bilatu beharrean?

Egin dugun bigarren gauza kanpainaren mezua aztertzea izan da. Zaila da laburbiltzea kanpaina honek mugimendu feministan eta LAB bezalako erakundeetan eragin dituen gaitzespenaren arrazoi guztiak, feminismoa gure jarduera sindikalaren ardatz nagusi gisa lantzen baitugu. Bizkaiko Foru Aldundiaren "tipo apartak nahi ditugu" leloa mezu desegokia baino askoz gehiago da.

Terrorismo matxistaren arazoa umetu eta biktimak barregarri utzi egiten dituen eslogana da; XXI. mendearen betean emakumeen aniztasun sexuala ikusezin bihurtzen duena (publizista jaunak! zuen ezusterako guztiak ez dira heteroak); indarkeriaren aldaera guztiak perbertsioz sinplifikatzen dituena eta arazoa zintzoen eta gaiztoen betiko manikeismora murrizten duena. Baina, badaezpada ere, ez die gizonei zuzenean ohartarazten zintzoak izan daitezen (haiek beraiek erasotzaile matxista izatea edo ez izatea erabakitzen dutenak direnak), baizik eta "gizon aparten" kontua emakumeen desio soil bihurtzen da, eta badakigu desioak ez direla berez bete egiten.

Ez, ez dugu tipo apartarik nahi. Erakunde onak nahi ditugu, emakumeak berriz biktimizatzen ez dituztenak, emakumeei beren janzkeraren, edota sentitu edo bizitzeko eraren arabera errua botatzen ez dietenak; aholku paternalistak ematen ez dizkietenak,… Azken batean, indarkeria matxistaren aurka borrokatzen duten erakundeak nahi ditugu.

Zuen lanpostuetan "Tipo apartak nahi ditugu" lelopeko kanpainaren materialak jaso badituzue eta, guri bezala, mezuak gaitzespena sorrarazten badizue, LABetik animatzen zaituztegu materialak Berdintasun Zuzendaritzara itzultzeko (modu anonimoan egin dezakezue, igorle zehatzik jartzeke), labur azalduz zergatik ez duzuen gogoko. Batek daki, agian esperientzia horretatik zerbait positiboa atera daiteke, eta Aldundiko Berdintasun arduradunek aintzakotzat hartu…