Aldaketa horiek ez diote amaiera ematen hego Euskal Herriko milaka  langileren prekaritate-egoerari, eta, espero bezala, ez ditu kontuan hartzen euskal administrazioen errealitatea eta beharrak.

Espero zen bezala, euskal enplegu publikoaren arazoei irtenbidea ematea ez zen araudi zentralistetatik edo epaitegietatik iritsiko, baizik eta, LAB sindikatutik azken urteotan aldarrikatu dugun bezala, konponbidea etorriko da negoziazio kolektiboaren bidez eta euskal erakundeek, errealitate espezifikoa eta gure administrazioen beharrak kontuan hartuta, bere ahalmen legegile osoa garatzeko daukaten aukera gauzatuz.

Enplegu publikoa sortzeko eta egonkortzeko oztopoak jarri dituztenek, behin-behinekotasun tasa altuak sortu dituztenek, aurrekontuetan  murrizketekin, birjarpen-tasak ezartzearekin, orain Europako eskakizunari erantzuteko helburu bakarrarekin egin dituzte aldaketa hauek, aldi baterako langileen artean are babesgabetasun handiagoa sortuz, beren lanpostuak arriskuan jarriko direlako konpentsazio ekonomiko irrigarri batekin eta atzeraeraginezko izaerarik gabe.

Publikoaren kudeaketa inposatu nahi digute, pribatizazioetan oinarrituta, iruzurrean oinarrituta enpleguaren teknokrizazioan oinarrituta.

Madrildik  etorritako  injerentzia guztiak  indar  gehiago ematen  dio  etengabe errepikatzen  dugun aldarriari, hau da, EAEko Legebiltzarrean eta Nafarroako gobernuan ahalmen legegile guztiak erabili behar dituztela berme juridikoekin lege propioak aurrera ateratzeko. Alde batera utzi behar dira ez nahikoak diren proposamenak, adibidez, EAJk oraindik mantentzen duen Kidego eta Eskalen legea.

Eusko    Jaurlaritzari    eta   Nafarroako Gobernuari egin beharreko lege berri eta  aldaketa legalak  sindikatuokin negoziatzea eskatzen diegu:

•          Ez  dugu onartuko  Madril  izatea negoziazio-markoa. Kontsolidazio  lege propio bat ezinbesteko tresna da gure administrazioetan dagoen behin behineko tasa  eta prekarizazioarekin bukatzeko. Lege  honek  kontuan hartu behar du EAEn zein Nafarroan dagoen errealitate espezifikoa, behin-behinekotasun tasa handiak eta administrazio bakoitzaren errealitate desberdinak ere. Administrazio bakoitzaren prozesuak  sostengatu eta lege-esparruarekin babestuko duen tresna bat behar dugu.

•          Negoziazio   Kolektiboaren   aldeko aldarria  egiten dugu.   Tokian   toki negoziazio prozesuen   bitartez,  lanpostu  estruktural  guztiak identifikatu eta  lanpostuen  zerrendan sartzea helburutzat  daukagu, gaur  egungo iruzurrean  dauden lanpostu  guztiak aitortzea ezinbestekoa delako.

•          Salbuespenezko egoera bati, neurriko irtenbidea negoziatu. Administrazio ezberdinetan enplegua  egonkortzeko beharrezkoak diren salbuespeneko neurriak    negoziatu    behar dira, errealitate  ezberdinak kontuan  hartuta: adina,  antzinatasuna,  sarbide mota, feminizatuta dauden kolektiboak.

LABek berriro deitzen ditu langile publiko guztiak enplegu publikoaren eta lan baldintzen alde borrokatzen jarraitzeko, eta elkarlan sindikala bultzatzen jarraitzeko konpromisoari heltzen jarraitzen diogu.