Azken egunotan, EAJ eta UGT, Donostiako autobusetako (DBUS) langileek bete beharreko hizkuntza eskakizunaren inguruan akordio batera iritsi dira, bertan euskararen ezagutza derrigorrezko ez izatea adostu dute. Akordioaren aurrean, DBUSeko LABeko sail sindikalak, berriz ere, euskararen defentsa egin behar du. 

LABen iritziz Donostiako hiri autobus bat hartzen duen pertsona orok euskaraz artatua izateko eskubidea bermatua eduki behar du. Zentzu honetan, halabeharrez, ezin gara pozik egon EAJ eta UGTren arteko akordio honekin, euskararen normalizazioan oztopo baita. Izan ere, gaur egun euskaraz ez dakien gidari gazte bat kontratatzea hurrengo hamarkadetan bidaiarien aipaturiko hizkuntza eskubide hori urratzea da. Euskaldunez erabat osaturiko lan poltsa berririk kontratatu ezean, euskararen normalizazioari kontra egitea da.

Argumentu honen aurrean, UGTk etorkizuneko balizko langile ez-euskaldunen aldeko aukera berdintasun eskubidea jarri ohi izan du mahai gainean. Langileekiko hain artatsua bada, zergatik aritu da gainontzeko sindikatuoi deus esan gabe PNVrekin kromoak ezkutuan trukatuz? Orain hobe ulertzen da irailaren 3an burutu beharreko epaiketa urriaren 1era atzeratu izanaren arrazoia. Jokaera ilun horretan ez du LAB bidaide izango. Gardentasun adostuan bai.