LABek eta ELAk martxoaren 17ko grebaren ostean asteazken honetan egitekoa zen beste bilera bat deitu zuten, baina UGTk, CCOOk eta CENek berriz ere uko egin diote bertaratzeari eta parte hartzeari.
LAB eta ELA sindikatuek Nafarroako Gobernuari eskatu diote UGTk, CCOOk eta CEN patronalak lan-merkatuan okerren dauden pertsonen lan-baldintzak hobetzeko jarritako betoa salatzeko, eta bazterketarik eta aurretiazko baldintzarik gabeko elkarrizketa eta negoziazioa aldarrikatzeko.
Martxoaren 17an milaka langile nafarrek greba egin zuten 1.500 euroko gutxieneko soldata propioa aldarrikatzeko. Errealitatea da Espainiako Estatuko LGSren 1.221 euroek ez dutela bermatzen Nafarroan pobreziatik ateratzea, ezta lanaldi osoan lan egiten duten pertsonen kasuan ere. Horregatik, Nafarroarentzat gutxieneko soldata propio bat ezartzeak pobreziaren igoerari aurre egiten lagunduko luke, lan-merkatuan okerren dauden pertsonei mesede eginez (pertsona migratuak, emakumeak*, desgaitasuna duten pertsonak, gazteak…), eta urrats garrantzitsua litzateke Nafarroako autogobernuan aurrera egiteko.
Martxoaren 17ko Greba Orokorraren ondoren, LABek eta ELAk bilera batera deitu genuen martxoaren 25ean, asteazkenean, Nafarroan gutxieneko soldata ezarriko zuen Lanbide arteko Akordioa lortzeko. Deialdi hori Euskal Autonomia Erkidegoko Auzitegi Nagusiaren epaian ezarritakoaren arabera egin zen. Epai horrek jendarte-eragile guztiak legitimatzen ditu horretarako, eta arlo horretako lanbide arteko akordioa ahalbidetzen du.
Hiru erakunde horietako bakar batek ere ez du parte hartu, Nafarroarentzat gutxieneko soldata propio bat sortzeko aukerari betoa jarriz, pertsona askoren bizi-baldintzak hobetuko lituzkeena. Hau da, Greba Orokorra eragin zuen betoa eta jarduteko modua azpimarratu dituzte. Horrela, eragile horiek sistematikoki uko egiten diote Nafarroarentzat berezkoa den gutxieneko soldata bat negoziatzeari, bazterketekin eta aurretiazko baldintzekin elkarrizketa eragotziz, eta horrek jendarte-mobilizazioa beste aukerarik gabe uzten ditu langileak, beren eskubideak eta bizi- eta lan-baldintza duinak lortzeko.
Alde batetik, Nafarroako CEN patronalak langileak esplotatzeko aukerak erabat irekita jarraitzea nahi du, bere negozio-eredua baldintza prekarioetan oinarritzen dela erakutsiz. Patronal moderno baten itxura izan nahi duen arren, praktikan CEN guztiz atzerakoia da.
Are ulertezinagoa da UGTren eta CCOOren ezezkoa, kontuan hartuta EAEko sindikatu horiek gai bera negoziatzeko prest daudela. Atzo bertan kritikatu zuten Confebask patronalak esertzeari uko egin izana. Gure ustez, Nafarroako UGTk eta Nafarroako CCOOk Espainiako Estatuaren ikuspegi zentralista eta uniformizatzailea lehenetsi dute, Nafarroako langileen lan-baldintzen gainetik.
Deigarria da duela urtebete ez bezala, orain bai, gutxienez hitzarmeneko gutxieneko soldata bat defendatzea. Hala ere, hitzarmeneko gutxieneko soldataren defentsa hipokrita da, aldi berean, martxoaren 25ean horretarako deitutako negoziazio-bilera batean parte hartzeari uko egiten diotenean. Ezin da CEN patronalarekin ildo horretan bilera-sorta bat iragarri, eta, aldi berean, aldez aurreko baldintzak jarri eta elkarrizketari betoa jarri, non eta ez den estrategia bat enpresaburuekin aliantzan, akordiorako edozein aukera saboteatzeko eta haien interes korporatiboak defendatzeko.
Blokeo egoera horren aurrean, Nafarroako Gobernuak ezin du ikusle soil gisa jokatu. Elkarrizketa eta negoziazioa berme guztiekin garatzen dela zaintzeko betebeharra du, eta, batez ere, inplikatutako eragile guztien parte-hartzearekin, bazterketarik eta aurretiazko baldintzarik gabe. Baldintzarik gabeko elkarrizketa aukera bat da guztiontzat. Bere erantzukizun instituzionala da patronalaren interes partikularrek eta UGT eta CCOO sindikatuek Nafarroarentzat gutxieneko soldata propioa finkatzea bezain beharrezkoa den aurrerapena blokeatzen jarraitzea eragoztea. LAB eta ELA sindikatuek Nafarroako Gobernuari eskatzen diogu esku har dezala gai honetan, bere hitz publikoekin bat etorriz, UGTk, CCOOk eta patronalak lan-merkatuan okerren dauden pertsonen lan-baldintzak hobetzeko jarritako betoa salatzeko.
Joan den asteko Greba Orokorrari emandako babesak agerian utzi zuen Nafarroa gure errealitate sozioekonomikora egokitzen den Gutxieneko Soldata propioa izatearen alde dagoela. Erakutsi zuen lantokietako eta kaleetako grebak eta mobilizazioak CEN, UGT eta CCOO sindikatuen betoek baino indar handiagoa dutela. UGTk, CCOOk eta CENek parte hartu nahi ez dutenez, martxoaren 17an mobilizatutako milaka langileei ez dietela jaramonik egiten erakusten ari dira, ez dutela M-17ko ikasgaia ikasi eta nahiago dutela beren botere-kuotei eustea, herritarren benetako beharrei erantzun baino. Greba minoritarioa izan bazen, zergatik iragartzen dute orain bilera-sorta bat enpresaburuekin?
Greba Orokorra tresna eraginkorra da patronalaren blokeoaren eta UGT eta CCOO sindikatuen konplizitatearen aurrean, nahiago baitute immobilismoa eta Nafarroako langileei pribilegiatu deitzea hemengo bizi- eta lan-baldintzak hobetzea baino. Elkarrizketa eta negoziazio fase hau akordiorik gabe amaitzen bada, mobilizazioetara itzultzeko unea iritsiko da. Gutxieneko soldataren aldarrikapena geratzeko etorri da, eta LABek eta ELAk hori lortu arte borrokan jarraitzeko konpromisoa hartu dute.