2026-10-19
Blog Page 971

Babes sozialerako sistema publiko eta duin bat aldarrikatu dugu feministok

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartan gauden eragileok eta mugimendu feministak elkarretaratze bat egin dugu gaur Bilbon, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean, "Feministok babes soziala defendatu!" leloarekin. "Zuen murrizketak, gure zama" leloa izan dugu ahotan protestan bildu garenok.

Hauxe da gaurko protestaren harira kaleratutako adierazpena:

Murrizketak. Murrizketak eta murrizketak. Hori da Eusko Jaurlaritzak, EAEn, pobrezia egoeran aurkitzen diren 69.000 pertsonentzako pentsatu duen irtenbidea. Murrizketak eta pobrezia gehiago.

Maiatzaren 31n Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako Enplegu eta Politika Sozialetako Departamenduak prestazio sozialerako sisteman egin zuen erreformaren neurriak iragarri zituen. Neurriok, orain arteko ildoari jarraituz, prestazioak jasotzeko baldintzen gogortzea ekarriko dute.

Azken urteetan etengabea eta oso gogorra izan da babes sozialeko sistemak jasandako erasoa.

-2012.urteaz geroztik, aurrekontuetan %7ko murrizketa pairatu du.

-Prestazioak eskuratu ahal izateko baldintzen gogortzea

-SMI-aren %8ko igoera Lanbidek kudeatzen dituen jendarte laguntzetan ez aplikatzeko erabaki hartu berrria.

Horrez gain, jakin berri dugunez, RGI-ko erreformaren puntuetako bat izango da etxe bakoitzeko diru- laguntza bakarra eskatu ahalko dela. Erabaki honekin lan baldintza prekarioak dituzten pertsonen etxebizitzarako eskubideak mugatzeaz gain, familia eredu normatiboaren aldeko apustua da, egungo errealitateari ezikusiarena egiten diona eta bizikidetza mota desberdinen aukerak argi eta garbi urratzen dituena.

Murrizketa hauek salatu eta lehengoratzea exigitzeko, apirilaren 1ean Bilboko kaleetan milaka herritar mobilizatu ginen.

Sistemaren etengabeko erasoen salaketari, Beatriz Artolazabalek zuzentzen duen Departamenduak gidaturiko eta hainbat komunikabidek hauspoturiko kriminalizazio kanpaina arbuiatu nahi dugu. Era berean, prestazioak jasotzen dituzten pertsonei haztarna digitala ezartzea ozen salatu behar dugu.

Lan baldintzetan pairatzen ari garen prekarizazio bortitzak, handitu egin du arrakala soziala eta langile pobreen kolektiboa gero eta zabalagoa da. Langile hauek enpleguaren bidez ez dituzte diru-sarrera nahikoak lortzen eta behartuak daude prestazio sozialak eskatzera, ongizate duina bermatu ahal izateko.

Testuinguru honetan, emakumeok gara kaltetunetakoak, gu baikara, adibide bat jartzearren, kontratu partzialak dituztenen %30,8a. Eta emakumeon prekarietate maila altua, langabezia, soldata-arraila (brecha salarial delakoa) eta feminizatutako lanbideen desbalorizazioa gutxi balitz, dohainik egiten dugun lana ezin ahaztu. Gu gara sistema honek funtzionatzeko behar dituen zaintza lanak dohainik egiten ditugunak eta bizirauteko oinarrizko beharrei erantzuten diegunak estatuek bere ardurak betetzen ez dutenean. Horregatik, eskubide sozialetan egiten duen murrizketa bakoitza gure bizkarrean zama handia da.

Ez dugu onartzen. Nekatu gara motxila handi eta pisutsu hauek eramateaz. Babes soziala ez luxua, gure eskubidea da. Emakume langileak gara, lana soberan dugu eta enplegu duina faltan. Eusko Jaurlaritzaren politika antisozialek jendartearen bazterretara eta miseriara garamatzate. Feministok badakigu alternatibak badaudela: bizitza duina eta burujabea ahalbidetuko duen Babes Sozialerako sistema publiko, propio, duin eta kalitatezkoa nahi dugu.

Bizitza burujabea eskubide osoz!
Murrizketa gehiagorik ez!
Pobrezia gehiagorik ez! Gora borroka feminista!

 

 

 

EAJren harrokeriari planto egin diogu langileok

Nagusikeria, eskubide sozialen murrizketak, patronalarekiko etengabeko morrontzak berehala amaitu behar dute eta mobilizazioa garrantzitsua da politika anti-sozial hauek baldintzatzeko. Horregatik LABek elkarretaratze bat egin du gaur Gasteizen, EAJren egoitzaren aurrean, Andramari Zuriaren plazan. Ekainaren 29an, osteguna, 18:30ean, Aguraingo Udalaren aurrean egingo dugu protesta.

Azken asteotan erakustaldi argi eta sendoa egiten ari da EAJ, PPrekin estatu mailako aurrekontuak adostu ondoren, biek partekatzen duten egitasmo sozioekonomikoak sakonduz eta bere forma prepotenteak ere kopiatuz.

Itxaron zitekeen zerbait zen, Europa zaharreko alderdirik ustelenarekin akordioa egin ondoren, miseria eta murrizketa zabaltzeko bere botoak emantez, langile eta herri sektoreok izatea EAJren benetako errezeten jomuga gure lan-eskubideak murrizteko.

Horrela, DSBE arautzeko proposamenarekin topo egiten dugu. Hemen ere beharrizan sozialekiko arrotzak diren interesak lehenesten dituzte, betikoei mesede egiten dieten politika fiskalekin. Kudeatzaile jeltzaleek ez dute beharrizan sozialekiko axola handirik erakusten.

Kudeaketari dagokionez, Urtaran Gasteizen egiten ari drenak Alfonso Alonso eta Marotoren garairik okerrenetara garamatza, larderia, intransigentzia eta inposiziora. FCCko gatazkan ikusten ari gara, langileak trukerako txanpon bezala erabiltzen ari baita enpresarekiko negoziazioetan, langileen eta herritarren interesa bilatu beharrean. Bere jarrera prepotentea da udal langileen eskariekiko. Hauek asteak daramatzate borrokan negoziaziorik ez dagoelako eta orain, batzartzeari ere uko eginten dio. Bere intrantsigentzia nabarmen geratu da Errekaleor auzoan autogestioan eta berdintasunean oinarritutako gizarte egitasmo bat garatzen ari diren pertsonekiko. Kasu honetan, alkatearen jarrera, larderia txuskerotik gertu geratzen da.

Baina, ezin zitekeenez bestela izan, aldarrikapen sozial eta laboralen aurrean erakusten duen larderia guztia lausotu egiten da patronalaren etengabeko eskariek aurrean. Are gehiago, EAJ SEAren Asanbladan egoten da honi babes politikoa adierazteko, eta hemen, politika fiskalak zein izan behar duen esaten diete. BSH Boscheko enpresa-batzordeari aldiz, tratu guztiz desberdina ematen diete, mobilizazioak bertan behera utz ditzaten ahaleginduz bizi duten benetako ziurgabetasun egoera gutxietsiz. Enpresari lana egiten diote langileak isiltzeko, Euskal Herri osoan zehar lantegiak itxiz ari den BOSCH multinazionalari, hain zuzen ere.

Patronalaren beharrizanak EAJ berarenak izaten dira asko: irabaziak gehitu eta gastuak murriztu, azken hau indarrean dagoen hitzarmena ez ezartzearen kontura bada ere, EAJren agintepean dagoen Aguraingo Udalean gertatzen den bezala. Hemen, gaztelekuko enpresa kudeatzailearekin adostuta, Arabako aisia hezitzailea eta animazio soziokulturaleko hitzarmen berria ez aplikatzea erabaki dute, “merkeago ateratzen zaielako” (sic).

Nagusikeria, eskubide sozialen murrizketak, patronalarekiko etengabeko morrontzak berehala amaitu behar dute eta mobilizazioa garrantzitsua da politika anti-sozial hauek baldintzatzeko. Horregatik irten gara gaur kalera.
 

 

 

Hainbat sindikatuk LABeko sei kidek Altsasun jasandako jazarpen poliziala salatu dute

0

CUT (Aragoi), CIG (Galiza), CSI (Asturies), COS (Katalunia), IAC (Katalunia), CSC (Katalunia), Intersindical Valenciana, Confederación intersindical (Estatu Espainiarra), CUT (Aragoi), SAT (Andaluzia) eta Solidaires (Estatu Frantsesa) sindikatuek LABeko zuzendaritzako sei kidek Altsasun jasandako jazarpen poliziala salatzen duen idatzi bat adostu dute. Bestetik Brasilgo CTB eta Argentinako CTA Autonoma sindikatuen elkartasun mezua jaso dugu.

LABeko sei kidek jasandako jazarpen poliziala salatuz hainbat sindikatuk adostutako idatzia

"Denuncia la persecución policial sufrida por seis miembros de la dirección de LAB en Altsasu

Los sindicatos rmantes queremos denunciar la persecución policial sufrida por seis miembros de la dirección LAB cuando iban de camino a la sede de Altsasu con motivo de una reunión habitual de trabajo. A nales de la pasada semana, la Guardia Civil les paró en un control y retuvo a alguno de ellos durante casi una hora.

En ese lapso de tiempo, los agentes examinaron documentación de las y los miembros de la dirección de LAB. En este sentido, lo más grave ocurrió cuando una persona en concreto, torturada en su día a manos de la Guardia Civil, recibió la mofa de los agentes. Es por ello que queremos manifestar lo siguiente:

1) A esto se le llama espionaje contra el independentismo. No hay argumento que justi que que la Guardia Civil lo hiciese en términos de seguridad. Lo hizo desde un punto de vista de espionaje y persecución personal, tal y como quedó corroborado con la actitud intimidatoria con la que actuaron.

2) En vista del tiempo que pasaron retenidos en el control y el clima de excepcionalidad creado, el objetivo no fue otro que obstaculizar la labor política y sindical de las y los militantes de LAB, mediante persecución política y personal.
3) Continúan tratando el tema de la tortura con total crueldad e impunidad, lejos del reconocimiento, el respeto y la reparación de las víctimas de la tortura.

4) No es casualidad que esto sucediese en Altsasu. El pueblo de Altsasu viene sufriendo y denunciando la persecución policial que padecen sus vecinas y vecinos, circunstancia que tiene in uencia directa en la vida cotidiana y en el proceso de normalización democrática. Las fuerzas armadas españolas tienen a Altsasu en situación de excepción. No queremos perder la oportunidad de mostrar nuevamente nuestra solidaridad con el pueblo de Altsasu y de exigir la inmediata puesta en libertad de los/as jóvenes encarcelados/as.

5) La persecución policial y las continuas amenazas continúan, síntoma inequívoca de la negación que sufre el pueblo Vasco para alcanzar la normalización política y democrática.

6) Se deben dar pasos para la desmilitarización si se quiere resolver el con icto. Los estados tienen la responsabilidad de desactivar la ocupación militar y la amenaza armada que planea sobre las decisiones democráticas que se puedan tomar en Euskal Herria. El desarme de los estados es necesario.

7) Mostramos toda nuestra solidaridad con el Sindicato LAB y especialmente con las personas que padecieron el asedio policial en Altsasu. Exigimos que de inmediato cese todo acoso a la acción sindical de LAB."
 

 

EITBko albistegietako zuzendaritzak FOCUSen informazioa eginda ematen die kazetariei

0

EITBko LABek albistegietako zuzendaritzaren jokabide partidista, antiprofesionala eta manipulatzailea salatu nahi du. Izan ere FOCUS delako inkestaren emaitzen informazioa ekoizteko garaian, kazetariek beharko luketen dokumentazioa eman ordez, lerroburuak baino ez dizkie eman izan, hauen lana ahotsa eta sinadura jartzera mugatzen saiatuz.

Gizaker enpresak asmatu du FOCUS izena duen EAJaren aldeko propoganda bitartekoa. “Txosten sozio-politiko” hau boto asmoei buruzko inkesta sorta besterik ez da, nahiz eta ETAren armagabetzeaz ere hainbat galdera sartu dituzten, seguruenik FOCUSen benetako asmoa maskaratzeko. Gizakerrek EITBrako egin ohi du lan hauteskunde kanpainen inguruetan.

Oraingoan, FOCUS horren barruan, udaletarako eta batzar nagusietarako dagoen boto asmoa aztertu du. Alkate eta Ahaldun Nagusien balorazioa ere agertzen da, egiten ari diren kudeaketa, bi alderdi EAJren eta PSEren arteko akordioa… Inkestaren emaitzak ez du zalantza izpirik uzten, agintariok oso ondo egiten dutelako eta bi alderdion arteko hitzarmena ezinbesteko delako gizartearentzat.

Antzematen da FOCUS oso baliabide ona dela erakundeen, alegia EAJren, irudia goraipatzeko eta etorkizunari begira bidea “sasiz garbitzen” joateko. Dire publikoa erabiltzen da horretarako, jendarteak jakin barik ze aurrekontua duen FOCUSek eta ze bizi iraupena izango duen. Ez gintuzke harrituko legegintzaldia amaitu baino lehen FOCUS gehiago etortzea EAJren interesak babesten jarraitzearren.

FOCUS bera filtratuko ez ote den aitzakiaz, inkesta oso bahetuta heltzen da, oso “kozinatuta”. Osorik heldu beharrean, orri bat hamar bat lerro bururekin izan da eskaintzen den lan egiteko materiala, ez inkesta osorik. Azkenean osorik eukitzea lortu da kazetariek eurek eskatu dutelako erabateko ikuspegia euki eta ahalik eta objektibitate handienarekin lantzeko. EITBko LABek berriro dio, erredakziora, kazetariengan, inkestaren emaitzak oso bideratuta heldu izan direla orain arte. Inkesta honezkero nahiko bideratuta egongo ez balitz bezala, EITBko albistegietako zuzendaritzak mezua are zuzenduago bideratu behar zela erabaki du.
 

 

 

Langile bat hil zen atzo Sukarrietan, lan istripuz

Gaur jakin dugu, atzo lan istripua gertatu zela, eta horren ondorioz 45 urteko langile bat hil zela. Saneamiento Sukarrieta aldi baterako enpresa elkarteko langilea zen. Saneamiento Sukarrietari esleitu zitzaizkion URAk bultzaturiko Mundakako itsasadarreko ezkerraldean kolektora egiteko lanak, Sukarrieta eta Lamiarango hondakin uren araztegiaren arteko tartean.Ekainaren 23an, elkarrateratze bat egingo dugu Bilbon, gehiengo sindikalak deituta. 11:30ean izango da, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean.

LAB sindikatuak lehenik eta behin gure dolumina eta elkartasuna adierazi nahi dizkiegu beraien familia, lagun eta lankideei.

Dagoeneko 2017an Euskal Herrian gutxienez 30 langile hil dituzte euren lanpostuetan edo horien ondorioz, 3 Araban, 10 Bizkaian, 12 Gipuzkoan eta 5 Nafarroan.

Langilea garbiketa lanetan ari zen lan eremuan atzo; baina, bat-batean gaizki sentitu zen, eta premiaz eraman zuten ospitalera, 15:30ean. Ospitalean bertan hil zen. Oraindik argitzeko daude zerk eragin zion heriotza. Baina LABen ustez lan istripu honen atzean bero kolpe bat dago, atzo 15.30etan ez zen momentu onena garbiketa lanak egin ahal izateko. Lan baldintzek lan istripuei eragin dietela esaten dugunean esan nahi dugu lan baldintzak guztiak direla, eta horren barruan tenperatura ere bai. Azken egunetan medio guztietatik gogorarazi digute alerta-egoeran gaudela (horia edo laranja) baina ez dute kontuan hartzen horrek ere bere eragina daukala laneko baldintzetan, OSALANek ez du ezer esan. URA (Uraren Euskal Agentzia) bezalako enpresa publiko batean oinarrizko neurri prebentiboak bete behar dituzte, baina horretarako, konpromiso politiko beharrazkoa da gaur egungo egoera mugiarazteko. Baina tamalez, administrazio publikoek (baita PNVek ere) kontrako bidea egin nahi dute eta horren ondorioa da lan istripuak eta osasun galerak.

Egoera hauek ekidin daitezen gaur egungo lan baldintzak txarrak aldatu behar ditugu, esate baterako, interes ekonomiko gainetik langileen segurtasuna, osasuna eta bizitza bermatu behar dela.

Hori dela eta azkenengo lan istripu hilgarria salatzeko ekainaren 23an ostirala elkarrateratzea egingo dugu Bilbon gehiengo sindikalak deituta, hau da, ELA, LAB, STEILAS, EHNE eta HIRUk. 11:30ean izango da, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean, Gran Via 85ean.
 

 

 

Liher Aretxabaletari elkartasuna adierazi diote Bilbon

0

Bilboko Alde Zaharreko auzokideek Liher Aretxabaletaren kontrako epaiketa salatu dute gaur, ‘Liher auzoan eta libre’ dinamikaren baitan. Hain zuzen ere, ekainaren 28 eta 29an Madrileko Audientzia Nazionalean epaituko dute, eta agerraldian bildutakoek salatu dute epaiketak gatazkaren konponbidearen bidean beste kolpe bat dela.

Hauxe da agerraldian irakurri duten adierazpena:

Gaurkoan Alde Zaharreko auzokidea dugun Liher Aretxabaletaren kontrako epaiketaren salaketa zabaltzeko deitu zaituztegu.

Liher, Ekainaren 28 eta 29an Madrileko Audientzia Nazionalean epaitua izango da. Liher auzoan eta libre dinamikaren izenean epaiketa honek gatazkaren konponbidearen bidean beste kolpe bat suposatzen duela salatu nahi dugu. Euskal Herriak nahi eta desira duen bake eskenatoki bat lortzeko bidean beste traba bat da, bakea egonkortzeko bidean beste atzera pauso bat. Liherren kontrako epaiketa iraganean kokatutako mendeku politika bateri erantzuten dion espainiar estatuaren estrategia errepresiboaren baitan kokatzen dugu, Euskal Herrian bake eskenatokiak oztopatzeko helburua jarraitzen duena. Estatu espainolak garaile-garaitu eskeman kokatu nahi du gatazkaren konponbidea, bake eta normalizazio politikoaren helburuen aurrean antzinako gerra eskema gailenduz eta gatazkaren konponbidean aurrera pausoak emateko haien borondate eza azaleratuz.

Guk argi eta garbi diogu: hau ez da bidea.

Estatuen blokeo estrategiaren aurrean, gizarte zibilak bakeari eta konponbideari bidea irekitzeko arduraz jokatzea erabaki du. Horren adibide argia da esaterako ETAk konponbideari bideak zabaltzeko helburuz armagabetze prozesua bideratu izana, eta horrekin batera, berau babesten euskal jendarte zabalena egon izana. Hala ere, Estatuen jarrera ez da aldatu. Euskal jendarteak aurrera egiteko urratsak ematen dituen bitartean, estatuen salbuespen politikak bere horretan jarraitzen du, eta epaiketa hau horren adierazle garbia da.

Bakearen bidean kartzelak uztu beharrean, hauek betetzen jarraitzen du espainiar estatuak; etorkizuna eraikitzen lagundu beharrean, iraganean anklatu eta aurrera pausuak emateko oztopoak besterik ez ditu jartzen; baina guk, gurean jarraituko dugu.

Liher auzoan eta libre dinamikatik argi daukagu batasun politiko eta soziala beharrezkoa dela blokeo egoera hau gainditzeko eta kaleak aldarriz bete behar ditugula bake eskenatokiak defendatu eta estatuen jarrera errepresiboa salatzeko. Ez dugu bakearen eta konponbidearen aurkako erasorik onartuko, eta are gutxiago gure auzokide baten aurkako epaiketa bat!

Horregatik, lanean jarraituko dugu, kaleak aldarriz beteko ditugu, salatzen segiko dugu…eta nola ez, Liherri gure maitasun beroena helarazten jarraituko dugu.
Euskal jendarteak argi eta garbi adierazi du bakea eta askatasuna nahi duela. Bere kide, lagun eta auzokideok ez dugu konponbidearen kontrako eraso gehiagorik onartuko!

Liher zurekin gaude!!!
 

 

 

LAB eta ELAk fracking-aren aurka martxan jarritako dinamikaren lorpen eta irakaspenak aztertu ditugu Bruselan

0


LAB eta ELA sindikatuok Euskal Herrian fracking-aren aurka abian jarritako dinamikaren lorpen eta irakaspenak aztertu ditugu Bruselan. Alter Summit Alternatiben Gailurrak antolatutako ekimenean, langile mugimenduaren eta klima aldaketaren aurkako mugimenduaren aliantzak izan ditugu hizpide, azpiegitura fosilen aurka eta lan duinaren alde elkarlanean gidatutako borroka ezagutzera emateko asmoz.

LAB eta ELA sindikatuok Euskal Herrian fracking-aren aurka abian jarritako dinamikaren lorpen eta irakaspenak aztertu ditugu Bruselan. ELAren izenean Nora Onaindia izan da Bruselan eta LABen izenean, berriz, Urtzi Ostolazaga. Bertan, Euskal Herrian fracking-aren aurka abian jarritako dinamika aztertu dute: emandako fruituak, atzemandako mugak…

Asko dira fracking-aren aurkako mobilizazioak emandako fruituak:

– Gasa lurretik ateratzeko teknika honek dakartzan ondorio kaltegarrien inguruan kontzientzia piztu da.
– Frackinng-etik aske diren hiri eta herrien sarea osatu da.
– 6/2015 Legea onartu zen: praktikan, EAEn frackingaren teknika erabiltzea galarazten du lege horrek (teknika hau gauzatu ahal izateko errespetatu beharreko ingurumen-neurriak zorroztu egin zituen)
– 2016-2030rako Energiaren Euskal Estrategia: Eusko Jaurlaritzak muzin egiten dio frackinga erabiltzeari.

Proiektuak bertan behera geratu ziren eta horretarako ezinbestekoak izan ziren, besteak beste, honako faktore hauek: gizartearen erantzuna eta mobilizazioa, ingurumena babesteko neurriak zorroztea, eta zuloak egin behar zituzten enpresentzat egoera ekonomikoa aldekoa ez izatea.

Halere, teknika hau garatzeko makro-proiektuen kontrako borrokarekin jarraitu beharra dago. Izan ere, 2016. urtean, Shesa, Energiaren Euskal Erakundeak, Ingurumen Ministeritzari baimena eskatu zion Subijanako zoruan zuloak egin ahal izateko, gas-poltsak bilatzeko helburuaz. Fracking-aren kontrako borrokak mugimendu ezberdinen arteko aliantzak piztu zituen (mugimendu ekologistak eta sozialak, alderdi politikoak, sindikatuak…). Ezinbestekoa izan zen hura proiektu honen kontrako fronte komun berri bat sortzeko (Berriztu).

2016. urteko urrian Berriztu martxan hasi zenetik, bada aipamen berezia merezi duen lorpenik: mobilizazio sozialaren bitartez, tramitazio administratiboa prozedura arruntaren bidez gauzatu zen, prozedura sinplifikatuaren bidez egin beharrean. Ingurumen Ministeroaren hitzetan, “litekeena da prospekzioak inpaktu kaltegarriak izatea”. Horrek berme gehiago eskaintzen ditu prozesu guztian zehar, eta hori ondo islatuta ikusi daiteke prozesua bera publikoki aurkeztean eta alegazioen tramitazioan.
 

 

 

LAB eta ELAk estatus politiko berri bat aldarrikatu dugu Gasteizko Legebiltzarrean

0

LAB eta ELAk sindikatuok agerraldia egin dugu Eusko Legebiltzarrean eratutako Autogobernu Batzordean. Bertan, idazkari nagusiek bi sindikatuek autogobernuaren inguruan egiten dugun irakurketa bateratuaren berri eman dute.

Gogoeta partekatu dugu, ondokoa planteatuz:

– Politikak gehiengo sozialaren zerbitzura jartzeko exijentzia. Nabarmena den gauza da EAEko alderdi sistemikoak (PNV, PSE, PP) botere ekonomikoaren zerbitzura jarri direla. Muñozek eta Aranburuk beste eredu ekonomiko eta sozial bati bide ematea eskatu dute, ezartzen ari diren politiken erabateko norabide aldaketa ekarriko duena.

–  Euskal instituzioen konpetentzia propioak (zerga-politika edo aurrekontu politika kasu) gaur nagusi den botere ekonomikoaren zerbitzura jarri izanaren salaketa. Kontzertu Ekonomikoa Autogobernuaren adierazle nagusi bihurtu bada ere, enpresen eta kapitalaren errenten mesedetan erabiltzen da.

–  Langile klasearen lan baldintzak eta baldintza sozialak hobetzeko helburua duten erabakiak hartzeko konpetentzia falta. Lan erreformen zein negoziazio kolektiboaren eta pentsioen erreformen etengabeko prozesu baten ondorioak nozitzen ari gara, prekarietatea eta pobrezia zabaltzea helburu duena. Erreforma horiek Estatu espainiarraren eremuan erabakitzen dira, funtsezko gaien inguruan gure erabaki propioak, baita esparru sozio-ekonomikoarekin zer ikusia duten beste hainbat erabaki ere, gure herrian hartzeko dugun burujabetza eza agerian utziz.

–  Hemen gobernatzen dutenen estrategiaren parte da inposaketa horiei hor egonik ere Estatuari aurre ez egitea eta erabakigunea gure eragiteko gaitasun eremutik aldentzea onartzea, murrizketa neurri horiekin ezartzen zaigun eredu neoliberal eta antisozial bera partekatzen baitute.
 

Eusko Legebiltzarrean egindako agerraldian ELA eta LAB bat etorri dira euskal instituzioen borondate falta salatzerakoan, lan arloko politikak eta gizarte politikak gure eremuan har daitezen defendatzeko orduan, baita Estatu espainiarrean ematen ari den inboluzio zentralizatzaileari aurre egiterakoan ere. 

Beste behin ere ELAk eta LABek berretsiriko ondorioa izan da ez daudela baldintza politikoak espainiar Estatuarekin aldebiko harremana posible denik defendatzen jarraitzeko. Aldebikotasun posible bakarra dago, Gobernu espainiarraren une bakoitzean hartzen dituen erabakiak onartzea, defizit publikoarekin gertatu den bezala. Hor dugu ere Kupoaren gaineko akordioa, beste adibide bat, zeinak erakusten digun “aitortutako” eskubideak trukerako txanpon gisa erabiltzen direla, espainiar Gobernuak etekinak ateratzen jarrai dezan, murrizketen bidetik jarraitzen duten aurrekontu antisozialekin gertatu bezala.

Hain zuzen ere, aldebikotasuna ezinezkoa dela ikusita, ziurtasun horretatik abiatuta du Catalunyako prozesuak atzean duen bulkada soziala. ELAk eta LABek gure elkartasuna adierazten dugu Catalunyako prozesuarekin, espainiar Estatuaren aldetik jasotzen ari den jazarpen eta xantaiaren aurrean, azken horrek kosta ahala kosta eragotzi nahi baitu Catalunyako herriak bere etorkizuna erabakitzea.

Erabakigarriak diren gaien inguruan erabakitzeko burujabetza ezaren aurrean, ELAk eta LABek:

–  Diogu langileen ikuspuntutik ez dagoela autogobernuaz hitz egiterik oinarrizko gaietan erabakitzeko ahalmenik gabe, izan lan harremanak, izan babes soziala. Autonomia Estatutua, bere sorreratik, egiturazko defizit horrekin jaio zen. Horregatik, berau gainditzeko beharra aldarrikatzen dugu; erreforma huts bat ez da nahikoa, horrela izatekotan langileok osatutako gehiengo sozialari iruzur berri bat egitea izango bailitzateke.
–  Esparru soziolaboral eta sozioekonomikoan erabateko konpetentzia legegileak izango dituen estatus politikoa ezinbestekoa dela deritzogu. Modu horretan gure eredu laboral eta soziala erabakitzeko eskubide osoa izango genuke, edo erabateko ahalmena zerga politika, politika ekonomiko eta soziala erabakitzeko. Hala, posible litzateke Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua, baita hemen bizi diren pertsona guztien bizi eta lan baldintzak hobetzea helburu lukeen Eremu Sozioekonomiko bat definitzea ere. 

–  Politikak goitik behera aldatzea oinarri duen burujabetza prozesu batekiko gure konpromisoa adierazi nahi dugu, gehiengo sozialaren zerbitzura jarriz eredu ekonomiko eta soziala aldatzera bideratua egongo den burujabetza prozesu bat. Prozesu hori bateraezina da Estatu espainiarrarekiko aldebikotasun posiblearen fikzioarekin. Aldebakarreko burujabetza prozesua izan behar du. Halaber, burujabetza prozesu horrek Euskal Herriaren aitortza ahalbidetu behar du, bere marko juridikoa askatasunez erabakitzeko eskubidea duen subjektu politiko gisa. 

–  Dei egiten diogu Legebiltzarrari ezaugarri horiek guztiak barnebilduko dituen prozesu bat abiatzera, mugimendu sindikal eta sozialen parte hartzea bermatuz eta muga bakarra euskal gizartearen borondatea izanik.

 

 
 

“Enplegu eta babes sozialeko gaietan erabaki ahalmen osoa emango digun estatus politiko berri bat behar dugu”

0

Euskadiko Autogobernua Eguneratzeko ponentziaren baitan, LAB eta ELA sindikatuok hitza hartu dugu Gasteizko Legebiltzarreko autogobernu batzordean. LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk enplegu eta babes sozialeko gaietan erabaki ahalmen osoa emango digun estatus politiko bat aldarrikatu du, gaur egungo autogobernu maila ez nahikoak ekarri dituen ondorioak agerian jartzeaz gain.


 LAB sindikatuaren konparezentzia autogobernu batzordean
 EAEko Autogobernu ponentzia: ELAk eta LABek estatus politiko berri bat aldarrikatzen dute

Aranbururen esanetan, “egoera sozio-laboralak erabakiak hartzea eta neurriak ezartzea eskatzen du”. Datuak ikusi besterik ez dago. Biztanleen %16,4 pobrezia arriskuan dago. Gaur gaurkoz, datuek adierazten duten bilakaera kezkagarria dela. 2016ko zenbakien arabera, 122.566 pertsona bizi dira pobrezian (%52 emakumeak), 2008an baino %36,6 gehiago. Gainera, laguntzak jasota ere, pobrezia egoeratik atera ezinik daude 63.069 herritar.

“Lan munduko datuak erakusten dute krisi soziala areagotuko dela eta, egoera iraultzen ez bada, betikotu egingo dela”. Erreformek ekarritako lan munduak prekarietatea egiturazko errealitate bihurtzen du. Langileen babesa nabarmen jaitsi da eta estatalizazioaren bidez soldatak erasotu eta lan baldintzak kaskartu dituzte. Beraz, argi esan dezakegu bertako instituzioek aldarrikatzen duten egoera ekonomiko eta sozial paregabearen atzean krisi sozial onartezina ezkutatzen dela”.

LABen iritziz, autogobernu maila ez da nahikoa, edozein jendarte eredu eraikitzeko oinarrizko gaiak diren lan harremanak eta babes sozial sistema erabakitzeko ahalmenik ez badago. 2002An, Rafa Diezek azpimarratu zuen jada Autonomia Estatutua, “23 urteko ibilbidearen ondoren, tresna agortu bat” zela. “Ez du ibilbide estrategikorik Euskal Herriaren eraikuntza politiko eta sozialean aurrera egiteko”, esan zuen orduan. 15 urte pasa diren honetan salatu behar dugu “urte hauetan autogobernua ez dela indartu, gutxitu baizik”.

Enplegu eta babes sozialeko gaietan erabaki ahalmen osoa emango digun estatus politiko berri bat behar dugu. Gabezia handiekin jaio zen Autonomia Estatuari dagokionez, beraz, ez dugu iruzur berririk onartuko. Estatutu politiko berriak EAEko biztanleon erabaki ahalmen osoa ziurtatu behar duela deritzogu. Marko juridiko eta politiko berri bat behar dugu Euskal Herria politikoki eta sozialki modu demokratikoan eraikitzeko. Honengatik guztiagatik, Eusko Legebiltzarrari “markoa berritzeko prozesua martxan jartzeko” eskari zuzena egin dio Aranburuk.